Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7195/23, 9/8/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7195/23 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v.
- ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
- ΣΤΕΦΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 09 Aυγούστου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Μ. Παπαγεωργίου Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Δ. Τσολακίδης Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Λ. Νεοφύτου Κατηγορούμενοι: Παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Το υπό εξέταση κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 08.08.2023 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και σε αυτό περιλαμβάνονται συνολικά 7 κατηγορίες με τις οποίες καταλογίζονται στους Κατηγορούμενους τα ακόλουθα αδικήματα: Οι Κατηγορίες 1, 2, 3, 5 και 6 είναι κοινές για αμφότερους τους Κατηγορούμενους και περιλαμβάνουν τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (κοκαΐνης συνολικού βάρους 10 κιλών και 733,5 γραμμαρίων), παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια (κοκαΐνης συνολικού βάρους 10 κιλών και 733,5 γραμμαρίων), παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κάνναβης βάρους 30 κιλών και 853 γραμμαρίων) και τέλος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κάνναβης συνολικού βάρους 23 κιλών και 853 γραμμαρίων). Η 4η Κατηγορία αφορά μόνο τον 2ο Κατηγορούμενο αναφορικά με το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο και συγκεκριμένα κοκαΐνης συνολικού βάρους 10 κιλών και 649,7 γραμμαρίων. Η 7η Κατηγορία αφορά μόνο τον 1ο Κατηγορούμενο αναφορικά με το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο και συγκεκριμένα κάνναβης συνολικού βάρους 7 κιλών. Οι Κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν σε απευθείας δίκη στο Κακουργιοδικείο, το οποίο θα συνέλθει σε συνεδρία στη Πάφο στις 28.09.
- Η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως οι Κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την παρουσία τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Επιχειρηματολογώντας ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστήριξε την θέση πως στην υπό εξέταση υπόθεση υπάρχει η πιθανότητα οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 (που στο εξής θα καλούνται και ως οι Κατηγορούμενοι εκτός όπου κρίνεται σκόπιμο να γίνει ειδική αναφορά σε ένα έκαστο εξ αυτών) να μην προσέλθουν στο Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτοί αντιμετωπίζουν, την πιθανότητα καταδίκης στη βάση και του μαρτυρικού υλικού που κατατέθηκε στην διαδικασία (Τεκμήριο 1) και την ενδεχόμενη ποινή που θα επιβληθεί σε αυτούς. Σημείωσε επίσης πως παρόλο που οι κατηγορούμενοι είναι Κύπριοι Υπήκοοι και προφανώς έχουν δεσμούς με την Δημοκρατία ένεκα του γεγονότος ότι αυτοί αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά αδικήματα και με βάση το μαρτυρικό υλικό είναι πιθανή η καταδίκη τους γνωρίζοντας ότι θα τους επιβληθούν πολύ αυστηρές ποινές σε τέτοια περίπτωση δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος αυτοί να προσπαθήσουν να διαφύγουν. Επιπρόσθετα με αναφορά στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 που κατατέθηκε στην διαδικασία ο κ. Παπαγεωργίου υποστήριξε την θέση πώς σε σχέση με τον 2ο Κατηγορούμενο υπάρχει και ο κίνδυνος διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων και αυτό γιατί ο Κατηγορούμενος 2 βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β στα πλαίσια της υπόθεσης 226/22 με ημερομηνία καταδίκης την 31.05.2023 καθώς και στην ύπαρξη σε εκκρεμότητα δύο υποθέσεων (Υποθέσεις 3927/22 και 2811/23) στο Ε.Δ. Πάφου για αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης, κακόβουλης ζημιάς και εγκατάλειψης τόπου ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Συνεπώς ως υποστήριξε στη βάση των εκκρεμούσων υποθέσεων αλλά και της προηγούμενης καταδίκης η Κατηγορούσα Αρχή αντλεί το επιχείρημα και ξεκινούν οι φόβοι της ότι αν ο Κατηγορούμενος 2 αφεθεί ελεύθερος τότε υπάρχει η πιθανότητα αυτός να διαπράξει άλλα αδικήματα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Κατηγορουμένων 1 και 2 έφεραν ένσταση στο αίτημα για την κράτηση των πελατών τους. Toυς έχω ακούσει με προσοχή και πιο κάτω θα παραθέσω κατά τρόπο συνοπτικό έκαστου την επιχειρηματολογία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης του Κατηγορούμενου 1 έφερε ένσταση στο αίτημα για την κράτηση του πελάτη του και χωρίς να παραγνωρίζει ότι οι αντικειμενικές περιστάσεις υφίστανται παρόλα αυτά με βάση την νομολογία το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ και το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τα υποκειμενικά δεδομένα κάθε κατηγορούμενου. Καταρχάς σημείωσε πώς αυτό που διαπιστώνεται μέσα από το μαρτυρικό υλικό είναι ότι ο πελάτης του δεν τράπηκε σε φυγή όταν η Αστυνομία εμφανίστηκε στο μέρος ενώ καθ όλη τη διάρκεια διερεύνησης της υπόθεσης αυτός ήταν συνεργάσιμος χωρίς να υπάρχει καμία ένδειξη για πρόθεση διαφυγής του. Πρόκειται ως ανέφερε για πρόσωπο ηλικίας 27 ετών, λευκού ποινικού μητρώου το οποίο έχει 2 αδέλφια που διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο όπως και οι γονείς του οι οποίοι εργάζονται και διαμένουν εντός της Επαρχίας Πάφου με τον ίδιο να διαμένει μαζί τους. Ο Κατηγορούμενος 1 εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία πώλησης εξαρτημάτων και ουδέποτε στο παρελθόν έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό παρά τα 27 του χρόνια, δεν έκδωσε ποτέ διαβατήριο και δεν εγκατέλειψε ποτέ την Δημοκρατία. Δεν έχει κανένα δεσμό με οποιαδήποτε χώρα του εξωτερικού ο ίδιος ή η οικογένεια του και δεν ομιλεί άλλη γλώσσα από τα Ελληνικά. Ο κ. Τσολακίδης εξέφρασε την θέση πως αυτά τα υποκειμενικά δεδομένα θα πρέπει να τύχουν εξέτασης με σκοπό τον εντοπισμό δειχτών για το κατά πόσο ο κανόνας ότι ένα πρόσωπο θα πρέπει να αφήνεται ελεύθερος θα πρέπει να ανατραπεί. Παρέπεμψε σε αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας του αντίγραφα των οποίων παρέδωσε στο Δικαστήριο. Τα υποκειμενικά δεδομένα του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε καταδεικνύουν απομακρυσμένο το ενδεχόμενο φυγοδικίας. Εισηγήθηκε όρους που μπορούν να διασφαλίσουν την παρουσία του πελάτη του στο Δικαστήριο όπως αυτός να υπογράφει καθημερινώς ακόμα και 2 και 3 φορές την ημέρα ενώ η οικογένεια του δηλώνει ετοιμότητα να καταθέσει ως εγγύηση όλη την ακίνητη της περιουσία γιατί είναι βέβαιοι ότι τέτοιος κίνδυνος φυγοδικίας δεν υπάρχει αφού είναι απλά θεωρητικός και όχι πραγματικός τέτοιος κίνδυνος. Συμφώνησε επίσης όπως το όνομα του πελάτη του τοποθετηθεί στον κατάλογο στοπ λίστ καθώς και να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης του Κατηγορούμενου 2 δεν αμφισβήτησε ούτε αυτός την ύπαρξη των αντικειμενικών προϋποθέσεων και επικεντρώθηκε στις υποκειμενικές περιστάσεις που αφορούν τον πελάτη του. Φυσικά σχολίασε το γεγονός πως η πιθανότητα καταδίκης στηρίζεται στην μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του πελάτη του από τον συγκατηγορούμενο του εξεφράζοντας την θέση ότι θα πρέπει να συνεκτιμηθούν όλα τα στοιχεία της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου και το τεκμήριο της αθωότητας. Μάλιστα σημείωσε πως ο συγκατηγορούμενος η μαρτυρία του οποίου εμπλέκει τον Κατηγορούμενο 2 στα καταλογιζόμενα αδικήματα έφερε ένσταση στο αίτημα της κράτησης του και η διαφοροποιημένη αυτή στάση από τις υποθέσεις παρόμοιας φύσεως όπου συνήθως υπάρχει συγκατάθεση για την κράτηση θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ως νέο και διαφοροποιούμενο δεδομένο στην υπόθεση αφού με την ένσταση του δεικνύει ότι αυτός έχει υπόθεση να ακουστεί. Στρεφόμενος προς τον κίνδυνο φυγοδικίας και το κατά πόσον σήμερα στο Δικαστήριο φαίνεται αντικειμενικά να υφίσταται τέτοιος κίνδυνος παρέπεμψε και αυτός με την σειρά του σε ξένα νομικά συγγράμματα και νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αναφορικά με τις προϋποθέσεις που εξετάζονται. Σε σχέση με τον πελάτη του ανέφερε πως πρόκειται για Κύπριο πολίτη, πατέρα 2 ανήλικων τέκνων ηλικίας 2 ετών και 10 ετών ο οποίος από ανέκαθεν διέμενε στην Επαρχία Πάφου. Σήμερα διαμένει σε οικία που του έδωσε η μητέρα του, λαμβάνει επίδομα τέκνου, δεν ομιλεί άλλη γλώσσα από την Ελληνική και δεν έχει κανένα δεσμό με χώρα του εξωτερικού. Μάλιστα σημείωσε πως στις 11.11.2023 έχει προγραμματίσει τον γάμο του και δεν πρόκειται για άτομο που θα επιλέξει ως λύση την διαφυγή του σε χώρα του εξωτερικού. Στρεφόμενος προς τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων αναφέρθηκε ο κ. Νεοφύτου στην προηγούμενη καταδίκη σε αδικήματα χρήσης ναρκωτικών ουσιών με την επιχειρηματολογία ότι δεν αφορά αδίκημα της ίδιας φύσης με τα αδικήματα που ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει με το υπό εξέταση Κατηγορητήριο. Επίσης και για την εκκρεμούσα υπόθεση 3927/22 που εκκρεμεί προς εκδίκαση καθώς και την υπόθεση 2811/23 σημείωσε πως στη βάση Ευρωπαϊκής Νομολογίας δεν επιτρέπεται να λαμβάνονται υπόψη υποθέσεις που εκκρεμούν και δεν έχουν τελεσιδικήσει αφού κάτι τέτοιο παραβιάζει το τεκμήριο αθωότητας ενός κατηγορούμενου. Επίσης και για την υπόθεση 2811/23 αναφέρθηκε και στην διαφορετική φύση των αδικημάτων που αυτή περιλαμβάνει με τα υπό εξέταση αδικήματα. Εισηγήθηκε τέλος και αυτός την δυνατότητα πλήρωσης όρων για την εξασφάλιση της παρουσίας του πελάτη του μεταξύ άλλων την κατάθεση σε μετρητά €50.000, την υπογραφή εγγύησης από αξιόχρεο πρόσωπο ποσού €100.000 ακόμα και την καθημερινή παρουσία του σε Αστυνομικό Σταθμό. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν οι εμπλεκόμενες πλευρές και έχω μελετήσει επισταμένως τη σχετική Νομολογία, στην οποία αναφέρθησαν οι συνήγοροι. Νομική Πτυχή - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης Κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στο οποίο έχει ήδη παραπεμφθεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας αυτής, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης.[1] Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα μεταξύ άλλων[2] στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020,Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και στην Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021 μεταξύ S M v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ημερ. 6.7.2021 και είναι οι ακόλουθοι:
- Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
- Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
- Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Κίνδυνος Φυγοδικίας (έγινε επίκληση και για τους δύο κατηγορούμενους): Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Στη Θεοδωρίδη κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα αυξημένο είναι και το κίνητρο του υποδίκου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Οικονομίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.΄Εφ. 7514, ημερ. 05.11.2003, επισημαίνεται ότι η σοβαρότητα του αδικήματος ήταν αυταπόδεικτη από τη στιγμή που για ένα από τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται προβλέπεται φυλάκιση δια βίου. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά, ιδιαίτερα αυτά τα οποία καλύπτονται από τις πρόνοιες του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 οι οποίες περιλαμβάνουν μακροχρόνιες αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις δια βίου ποινές φυλάκισης σε περίπτωση ενοχής. Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. [3] Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα), αξιοπιστίας της μαρτυρίας, αντιφάσεων κτλ εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι κατηγορουμένου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχουν παραπεμφθεί οι κατηγορούμενοι σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπως αυτό παρουσιάζεται στις καταθέσεις (Τεκμήριο 1). Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής, κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα και μόνο[4] καταδίκης των Κατηγορουμένων στις κατηγορίες που θα αντιμετωπίζουν χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία τουλάχιστον για σκοπούς και μόνο του παρόντος σταδίου ότι σύμφωνα με πληροφορίες που λήφθηκαν από την ΥΚΑΝ σε χωράφι και υποστατικά που βρίσκεται στο χωριό Λέμπα της Επαρχίας Πάφου το οποίο διαχειριζόταν ο 1ος Κατηγορούμενος αποκρύπτονται μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών. Το μέρος τέθηκε υπο παρακολούθηση από τις 29.07.2023 όπου στις 30.07.2023 το πρωί διαπιστώθηκε ότι στο σημείο κατέφθασε ο 1ος Κατηγορούμενος με το όχημα [ ] όπου και ανακόπηκε κατά την διάρκεια εργασίας στην οποία προέβαινε εντός του τεμαχίου με την διαπίστωση ότι σε αυτό υπήρχε θαμμένο ένα ντεπόζιτο νερού εντός του οποίου περιείχε μεγάλη ποσότητα κάνναβης. Με την αποκάλυψη της αστυνομικής ταυτότητας των μελών της δύναμης που βρίσκονταν στο μέρος ο 1ος Κατηγορούμενος υπέδειξε εντός του οχήματος του μια τσάντα στην οποία περιείχε συσκευασίες κοκαΐνης ενώ στο πίσω μέρος του διπλοκάμπινου οχήματος υπήρχε ακόμα μια συσκευασία κοκαΐνης. Σύμφωνα με την έκθεση του Κρατικού Χημείου έχει επιβεβαιωθεί πως πρόκειται για ναρκωτικές ουσίες τάξεως Α και Β ήτοι κάνναβης και κοκαΐνης. Σε ανακριτικές καταθέσεις που έδωσε ο 1ος Κατηγορούμενος στην Αστυνομία φαίνεται να εμπλέκει στην διάπραξη των αδικημάτων τον 2ο Κατηγορούμενο ενώ λήφθηκαν από την σκηνή αριθμός τεκμηρίων όπου έχουν ήδη αποσταλεί για επιστημονικές εξετάσεις. Σύμφωνα με προκαταρτική γραπτή ενημέρωση ημερ. 08.08.2023 του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής έχει απομονωθεί γενετικό υλικό που ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του 2ου Κατηγορούμενου από συσκευασία περιτυλιγμένη από ανοικτή καφέ κολλητική ταινία εντός της οποίας υπάρχουν ροζ νάιλον τσάντες και διαφανές σακούλι με ποσότητα άσπρης σκόνης ενώ αναμένεται η ετοιμασία και αποστολή ολοκληρωμένης έκθεσης για το σύνολο των αντικειμένων που έχουν αποσταλεί. Ο 2ος Κατηγορούμενος ως βεβαίως είχε δικαίωμα να πράξει δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση στην Αστυνομία κατά την διάρκεια των ανακριτικών του καταθέσεων. Ο 1ος Κατηγορούμενος φαίνεται στις δικές του καταθέσεις να αναφέρεται με λεπτομέρεια στην ισχυριζόμενη από μέρους του συνεργασία με τον 2ο Κατηγορούμενο για την παράδοση, αποθήκευση και παραλαβή ναρκωτικών ουσιών που σύμφωνα με αυτόν ανήκουν στον 2ο Κατηγορούμενο τον οποίο και βοηθούσε. Όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω φαίνεται να εκκρεμεί στην υπό εξέταση υπόθεση η ετοιμασία των αποτελεσμάτων επιστημονικών εξετάσεων. Για το ζήτημα αυτό είναι αρκετό να παραπέμψω στα όσα έχουν λεχθεί στην Νικήτα Χριστόδουλος και Άλλος ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 54 δηλαδή στο ότι: ''Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις. Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος - (βλ. Ευριπίδου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423).'' Συνεπώς εκθέσεις όπως αυτές που φαίνεται να εκκρεμεί η ετοιμασία τους στην παρούσα υπόθεση (δακτυλοσκοπίας και εντοπισμός γενετικού υλικού δεν ήταν προαπαιτούμενο να ήσαν έτοιμες και μέρος του μαρτυρικού υλικού που κατατέθηκε στην διαδικασία εξέτασης του αιτήματος κράτησης για σκοπούς εξέτασης της πιθανολόγησης καταδίκης. Έχοντας λοιπόν υπόψη μου το σύνολο του περιεχομένου του μαρτυρικού υλικού που κατατέθηκε στην διαδικασία σύνοψη του οποίου παρουσιάζεται ανωτέρω θεωρώ ότι η μαρτυρία που εμπλέκει τους Κατηγορούμενους στις επίδικες κατηγορίες είναι επαρκής για να πιθανολογήσει καταδίκη.[5] Σε περίπτωση καταδίκης, με βάση τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθούν και ανάλογα βεβαίως με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε Κατηγορούμενου, αναμένεται η επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Επομένως συντρέχει και αυτός ο παράγοντας που προσδιορίζει τον κίνδυνο της φυγοδικίας. Σημειώνεται για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης ότι μπορεί μεγάλο μέρος του κατηγορητηρίου να υποστηρίζεται από την μαρτυρία του 1ου Κατηγορούμενου[6] και πώς με βάση τη νομολογία η γραπτή κατάθεση συγκατηγορουμένου δεν επενεργεί ως μαρτυρία εναντίον ενός κατηγορουμένου σε ποινικές υποθέσεις, αλλά όπως έχει υποδειχθεί στην Ευριπίδου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337, τέτοια ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση κατηγορουμένου εναντίον συγκατηγορουμένου του, λαμβάνεται υπόψη σε περιπτώσεις εξέτασης αιτήματος κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του. Η επιχειρηματολογία του κ. Νεοφύτου ότι η πιο πάνω υπόθεση δεν τυγχάνει εφαρμογής στα γεγονότα της υπό εξέταση γιατί ο 1ος Κατηγορούμενος έφερε ένσταση στο αίτημα της κράτησης του με κάθε σεβασμό δεν μπορεί να γίνει αποδεχτεί από το Δικαστήριο. Ήταν και είναι δικαίωμα τόσο του 1ου όσο και του 2ου Κατηγορούμενου να ενστούν στο αίτημα κράτησης τους ανεξάρτητα του τι θα πράξουν στο μέλλον ενώπιον του Κακουργιοδικείου δηλαδή αν θα υπάρξει παραδοχή η μη παραδοχή των προσαπτόμενων σε αυτών κατηγοριών και το κατά πόσον η μαρτυρία του 1ου Κατηγορούμενου θα χρησιμοποιηθεί και με ποιο τρόπο εναντίον του 2ου Κατηγορούμενου. Είναι θεωρώ ξεκάθαρο από την Ευριπίδου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 ότι τουλάχιστον για σκοπούς του παρόντος σταδίου τέτοια μαρτυρία λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με την εξέταση του αιτήματος κράτησης. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω, υπογραμμίζω ότι η πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη δεν πρέπει να εκτιμάται μόνο με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και τις ποινές. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση μεταξύ ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 αναφέρθηκε από το Εφετείο και τα ακόλουθα σχετικά: Όπως δε προκύπτει από τη νομολογία και επαναλήφθηκε στην πρόσφατη απόφαση Θεοφάνους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2020, ημερομηνίας 29.10.2020, ECLI:CY:AD:2020:B373, «Υπεισέρχονται στη συνέχεια στην εξίσωση και προσμετρούν άλλοι σχετικοί παράγοντες που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την Κύπρο (Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Kazanjian v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 326). Όπως εύστοχα τέθηκε στη Θεοχάρους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48: «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538, αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Η συνεκτίμηση των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση πρέπει να γίνεται με πνεύμα ρεαλιστικής προσέγγισης και με πνεύμα επιείκειας όπως επιβάλλει το άρθρο 11 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως ζήτημα γενικής αρχής, πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι». Στην παρούσα υπόθεση πράγματι φαίνεται να προκύπτει πως οι Κατηγορούμενοι ως Κύπριοι Υπήκοοι διαθέτουν δεσμούς με την Δημοκρατία με τις οικογένειες τους να ευρίσκονται στην Κύπρο. Το ερώτημα βεβαίως που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει είναι κατά πόσον οι δεσμοί αυτοί των Κατηγορουμένων με την Κύπρο μπορούν να ενεργήσουν ως ασπίδα για να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας στην υπό εξέταση υπόθεση. Όπως τονίστηκε στη Φλεριανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ.13/16 ημερ. 3.3.2016 και στη Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 114/16 ημερ. 7.7.2016, οι προσωπικές συνθήκες και οι δεσμοί με την Κύπρο δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων και κατ΄ επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας.[7] Το γεγονός και μόνο ότι αυτοί έχουν ισχυρούς δεσμούς με τη Κύπρο δεν θα μπορούσε από μόνο του να έχει καταλυτική σημασία λαμβανομένου υπόψη και όλων των περιστάσεων της υπόθεσης. Στην πολύ πρόσφατη Ποινική Έφεση Αρ. 101/2022, ημερομηνίας 31.05.2022 μεταξύ ΥΨΟΥ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που αφορούσε και αυτή υπόθεση μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών[8], το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την Έφεση για την κράτηση του Κατηγορούμενου Κύπριου πολίτη με στενούς δεσμούς με την Κύπρο αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά από την Έντιμη Δικαστή κα. Δημητριάδου - Ανδρέου: ''Ορθά δε στη συνέχεια το Κακουργιοδικείο έστρεψε την προσοχή του στους υποκειμενικούς παράγοντες του Εφεσείοντα και στο κατά πόσο οι προσωπικές περιστάσεις του και οι δεσμοί του με την Κύπρο συνηγορούσαν υπέρ του να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους. Αφού αναγνώρισε ότι ο Εφεσείων, ο οποίος είναι Κύπριος πολίτης, έχει στενούς δεσμούς με τη χώρα μας, έκρινε ότι «δεδομένης της σοβαρότητας των κατηγοριών 1 έως 6, της πιθανότητας καταδίκης που υπάρχει σε ό,τι αφορά τον Κατηγορούμενο 2 και των αυστηρότατων ποινών που ενδέχεται να υποστεί αν καταδικαστεί, αυτός είναι ευλόγως πιθανό να θελήσει να φυγοδικήσει. Η πιο πάνω προσέγγιση είναι απόλυτα ορθή και ευθυγραμμισμένη με τη σχετική νομολογία. Όσο πιο σοβαρό είναι ένα αδίκημα ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του (Τσαπατσάρης v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600 και Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790). Η υπό κρίση υπόθεση, όπως προειπώθηκε, αφορούσε σε αδικήματα εισαγωγής, κατοχής με σκοπό την προμήθεια, προμήθειας και συνομωσίας προς διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων σε σχέση με μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών, ήτοι πέραν των 23 κιλών ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης.'' Έχοντας κατά νου όλα όσα προαναφέρω στην παρούσα απόφαση και συνεκτιμώντας τα αντικειμενικά δεδομένα, με την έννοια πως αυτά άπτονται της σοβαρότητας των κατηγοριών, της εκ πρώτης όψεως πιθανολόγησης καταδίκης στη βάση του μαρτυρικού υλικού, των αυστηρών ποινών που ενδέχεται να επιβληθούν και τα υποκειμενικά δεδομένα, και προσμετρώντας αυτά ανάλογα με τη βαρύτητα της ύπαρξης κινδύνου να μην παρουσιαστούν οι Κατηγορούμενοι στη δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, κρίνω ότι υπάρχει ο κίνδυνος αυτός. Σε σχέση με την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των Κατηγορουμένων για την συνεργασία που υποδείχθηκε στην διερεύνηση της υπόθεσης (αναφορά έγινε από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1) καθώς και στο ότι δεν έγινε προσπάθεια διαφυγής κατά τον χρόνο του εντοπισμού του στο συγκεκριμένο υπαίθριο χώρο (1ος Κατηγορούμενος) ή κατά τον χρόνο εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας στην κατοικία (του 2ου Κατηγορούμενου) αυτά δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο την κατάληξη του Δικαστηρίου για κράτηση αμφοτέρων των Κατηγορουμένων στην βάση του κινδύνου φυγοδικίας. Σε σχέση με τα πιο πάνω παραπέμπω στη Μαυρομιχάλη ν. Αστυνομίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 256, όπου ο εφεσείων, πατέρας τριών παιδιών, ο οποίος αναζητείτο από τις Κυπριακές Αρχές για τέσσερα χρόνια και επέστρεψε στην Κύπρο οικειοθελώς με σκοπό να παραδοθεί, διατάχθηκε η κράτηση του και η απόφαση για την κράτηση του επικυρώθηκε λόγω κινδύνου φυγοδικίας. Επίσης παραπέμπω και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου F.S v Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 10/20 ημερ. 3.3.20 στην οποία ο Κατηγορούμενος ήταν αλλοδάπος αντιμετώπιζε σοβαρές κατηγορίες ενώπιον του Κακουργιοδικείου διέμενε μόνιμα στην Δημοκρατία, όπου η υπεράσπιση αναφέρθηκε ειδικά στο ζήτημα της συνέπειας που επέδειξε ο Εφεσείων στις υποχρεώσεις του να παρουσιάζεται στην Αστυνομία όταν καλείτο για ανάκριση, εισηγούμενος ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας. Το Εφετείο αφού συνεκτίμησε τόσο τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου όσο και την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετώπιζε έκρινε ότι η απόφαση για κράτηση που είχε διατάξει προηγουμένως το Πρωτόδικο Δικαστήριο είναι ορθή. Πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος (έγινε επίκληση μόνο για τον 2ο Κατηγορούμενο): Στρεφόμενος τώρα στον κίνδυνο διάπραξης από μέρος του Κατηγορούμενου 2 άλλων αδικημάτων ο οποίος από μόνος του ως λόγος μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση ενός κατηγορούμενο μέχρι την δίκη του υπενθυμίζεται πως ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκαν τα εξής δεδομένα προς υποστήριξη του λόγου αυτού: Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 ότι αυτός βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη για αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β στα πλαίσια της υπόθεσης 226/22 με ημερομηνία καταδίκης την 31.05.2023 καθώς επίσης σε εκκρεμότητα βρίσκονται δύο υποθέσεις (3927/22 και 2811/23) στο Ε.Δ. Πάφου για αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης, κακόβουλης ζημιάς και εγκατάλειψης τόπου ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Επιπρόσθετα με τα ανωτέρω λαμβάνω υπόψη μου και το ίδιο το περιεχόμενο του υφιστάμενου κατηγορητηρίου το οποίο περιλαμβάνει σοβαρές κατηγορίες που αφορούν τον νόμο Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77. Συνεπώς έχοντας την ευκαιρία να μελετήσω το ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου 2 και τα σε εκκρεμότητα κατηγορητήρια[9] καθώς και το περιεχόμενο του κατηγορητήριο στη βάση του οποίου έχει παραπεμφθεί προς εκδίκαση από το Κακουργιοδικείο που συνεδριάζει στην Πάφο (είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα δεδομένα) μου δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους του ιδίων ή άλλης φύσεως αδικημάτων.[10] Για σκοπούς της παρούσας απόφασης και προς απάντηση των θέσεων του κ. Νεοφύτου περί ύπαρξης εντελώς διαφορετικής φύσεως αδικημάτων με αυτά που ο 2ος Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι αρκετό να αναφέρω πως σύμφωνα και με τη νομολογία μας[11] η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Η έννοια της εξέτασης της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος δεν συνδέεται μόνο με το υπό εξέταση αδίκημα, αλλά και με την επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Ακόμα μπορεί να λεχθεί ότι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα του ίδιου του κατηγορούμενου ο οποίος λόγω του περιορισμού του αποτρέπεται από τη διάπραξη νέων αδικημάτων που επιφέρουν τιμωρία.[12] Τα όσα έχουν λεχθεί από τον Δικαστή κ. Ιωαννίδη στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης Αρ. 195/2020 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας, ημερ. 23.12.2020 είναι απόλυτα σχετικά ως προς την εξέταση του λόγου αυτού. Στη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, επαναλαμβάνεται ότι η πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος είναι δυνατό να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, αφού κάθε παράγων εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Μάλιστα, με αναφορά στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, λέχθηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η Νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης αδικημάτων, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη Νομολογία. Συνοψίζοντας, αυτό που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου (Φενερίδης
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 46 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 113/15 (Σχ. με 115/15) απόφαση ημερ. 02.06.2015). Επιπρόσθετα και στην υπόθεση ΙΩΑΝΝΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 25/2022, 4/2/2022 η Δικαστής κα. Σταματίου ανάφερε τα εξής σχετικά: Ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελεί έναν από τους τρεις αυτοτελείς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη του. Στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 45 αναφέρθηκε ότι η πρόβλεψη αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα για τη διάπραξη άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται σύμφωνα με τη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν, με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας του 2ου Κατηγορούμενου από το σύνολο του υλικού που έχει τεθεί ενώπιον μου στην υπό εξέταση υπόθεση κρίνω πως υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους του σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος άλλων αδικημάτων παρόμοιας ή ακόμα και άλλης φύσεως από αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις του Κατηγορούμενου 2 θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα. Έχοντας λοιπόν κατά νου τα όσα προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω καταλήγω στο να διατάξω την κράτηση των Κατηγορουμένων 1 και 2 στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας και επιπρόσθετα σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 και στη βάση του κινδύνου διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι η υπόθεση έχει οριστεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε διάστημα περί τον 1 ½ μήνα από σήμερα, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και την κράτηση των Κατηγορουμένων μέχρι τη δίκη τους, αφού βρίσκω ότι η ατομική τους ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημόσιου συμφέροντος. Κατά συνέπεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση των Κατηγορουμένων μέχρι τις 28.09.2023 που είναι ορισμένη η παρούσα υπόθεση για εκδίκαση ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στη Πάφο. Τέλος με σκοπό να καταστεί εφικτή η παρουσίαση των Κατηγορουμένων στις 28.09.2023 ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στην Πάφο εκδίδω σχετικό διατάγματα προσαγωγής τους (bring up order). (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 ''Το Δικαστήριο, όταν εξετάζει αίτημα για κράτηση κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, έχει να σταθμίσει μεταξύ του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας και του συμφέροντος της κοινωνίας να διασφαλιστεί ότι ο κατηγορούμενος για τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων θα παρουσιαστεί στη δίκη του.'' [2] ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 185/2021, 23/11/2021 , ΚΑΣΣΙΡ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 146/2021, 29/9/2021 [3] ΧΑΜΝΤ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 165/2021, 27/10/2021 Το μαρτυρικό υλικό στο στάδιο τούτο εκτιμάται στην όψη του και μόνο χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα, με σκοπό να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη, χωρίς να υπεισέρχεται σε θέματα αποδεκτότητας της μαρτυρίας ή αξιοπιστίας μαρτύρων. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (Μαλά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Μαρκίδη κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 50/2017 και 51/2017, ημερ. 22/3/2017). [4] Επαναλαμβάνω πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων (βλ. Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32). Με άλλα λόγια δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο κατά πόσο η διαθέσιμη μαρτυρία συμβιβάζεται μόνο με την ενοχή του κατηγορούμενου και όχι με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Αυτό είναι θέμα που θα εξεταστεί όταν θα εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης. Το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 790). Στη Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 114/15, απόφαση ημερομηνίας 19.6.2015, λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι «Το κριτήριο όμως αναφορικά με την κράτηση δεν είναι η απόδειξη «εκ πρώτης όψεως» υπόθεσης αλλά η «πιθανολόγηση» της διάπραξης των αδικημάτων. Δηλαδή κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Και με βάση τα προαναφερόμενα στοιχεία της μαρτυρίας θεωρούμε ότι το Κακουργιοδικείο κατέληξε ορθά, ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.». [5] Κουννάς v Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423 [6] Σχετικά τα Κυανούν 42Ε και 42Στ επί του Τεκμηρίου 1 [7] ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΒΒΑ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Πoινική ΄Εφεση αρ.176/2017, 20/9/2017 [8] ''Ο Εφεσείων αντιμετωπίζει ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας μαζί με δύο άλλα πρόσωπα, τον Κατηγορούμενο 1 (εφεξής Κ1) και τον Κατηγορούμενο 3, έξι συνολικά κατηγορίες για αδικήματα που αφορούν, μεταξύ άλλων, εισαγωγή, κατοχή με σκοπό την προμήθεια και προμήθεια ναρκωτικών ουσιών που αφορούν σε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β και συγκεκριμένα ποσότητας 23 κιλών, περίπου, ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης.'' [9] Στην υπόθεση ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ v AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφεση 73/2017 ημερ.20/03/17 ο εφεσείοντας βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες. Στην μία εξ αυτών είχαν ήδη διαρρεύσει 13 χρόνια ενώ στην άλλη 6 από την ημερομηνία της καταδίκης μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα μέχρι την δίκη του αφού έκρινε ότι το ιστορικό του, με βάση μεταξύ άλλων την ύπαρξη των δύο προηγούμενων καταδικών καθώς και των κατηγοριών που αντιμετώπιζε στην προκείμενη περίπτωση ήταν ικανό να αποκαλύψει την τάση του εφεσείοντα στο να επιδίδεται σε εγκληματική δράση. Κρίθηκε μάλιστα ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων εκτιμάται από το όλο ιστορικό και την όλη συμπεριφορά που αποδίδεται σε κάποιο πρόσωπο αφού συνυπολογιστούν ορθά όλοι οι σχετικοί παράγοντες. [10] Στην Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 46, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 52: «Η πιθανολόγηση διάπραξης νέου αδικήματος αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του αδικοπραγούντα στο μέλλον, συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, με βάση το σύνολο του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του.» [11] Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police
(1961)1 CLR 50 [12] R. v Wharton 1955 Cr. L. R. 565. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο