Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. HAOYANG ZHANG, Αρ. Υπόθεσης: 4801/21, 25/9/2023

(1)Το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η Κατηγορία).

(2)Το αδίκημα της πλαστογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 20 του Ποινικού Κώδικα (2η Κατηγορία).

(3)Το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 332, 333, 335, 339 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (3η Κατηγορία).

(4)Το αδίκημα της απόσπασης εμπορευμάτων με ψεύτικες παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (4η Κατηγορία).

(5)Το αδίκημα της πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση των άρθρων 360 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (5η Κατηγορία). Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί. Πολύ συνοπτικά αναφέρετε πως ο Κατηγορούμενος προχώρησε στην κατάρτιση ενός πλαστού εγγράφου και συγκεκριμένα του εντύπου απόδειξης παραλαβής προϊόντος του πολυκαταστήματος ERA shop order collection με αρ. 0062 το οποίο αφορούσε διαδικτυακή αγορά μιας κρέμας αξίας €336 την οποία υπέγραψε παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αγοραστή του συγκεκριμένου προϊόντος με την ονομασία Peter Chan. Ο Κατηγορούμενος στην συνέχεια και συγκεκριμένα στις 06 Οκτώβριου 2021 και έχοντας στην κατοχή του το συγκεκριμένο πλαστό έγγραφο παρουσιάστηκε σε συγκεκριμένη υπάλληλο του πολυκαταστήματος ERA παριστάνοντας ψευδώς τον Peter Chan δηλαδή το άτομο που προχώρησε στην διαδικτυακή αγορά του προϊόντος ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο Zhang Haoyang και απέσπασε το προϊόν αξίας €336 υπογράφοντας μάλιστα και την απόδειξη παραλαβής του προϊόντος ως Peter Chan. Σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης του Κατηγορούμενου ήταν σε θέση να προβάλει όπως και βεβαίως έπραξε με λεπτομέρεια το σύνολο των προσωπικών, οικογενειακών και οικονομικών περιστάσεων του πελάτη του και το δικαστήριο έχει αυτά κατά νου κατά το στάδιο συγγραφής της παρούσας απόφασης. Συνεπώς ένεκα της εξέλιξης αυτής δεν έκρινα σκόπιμο να διατάξω την διενέργεια Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Η αγόρευση μετριασμού περιλήφθηκε σε γραπτό κείμενο το περιεχόμενο της οποίας ο συνήγορος του Κατηγορούμενου υιοθέτησε. Έχω μελετήσει το σύνολο της και είναι στα υπόψη μου τόσο το περιεχόμενο αυτής ως επίσης και τα επισυνημμένα σε αυτή έγγραφα. Ουσιαστικά ο συνήγορος προβάλλει το λευκό του ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας του, την παραδοχή του τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και ενώπιον των ανακριτικών αρχών αλλά και την πλήρη αποζημίωση προς την εταιρεία ιδιοκτήτρια του πολυκαταστήματος ως σοβαρούς μετριαστικούς παράγοντες που θα επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου τόσο σε σχέση με το είδος όσο και το ύψος της ποινής που θα επιβάλει στον Κατηγορούμενο. Εκτενής αναφορά γίνεται στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορούμενου αλλά και της οικογένειας του και ιδιαίτερα στο σοβαρό πρόβλημα υγείας που ο πατέρας του αντιμετωπίζει το οποίο τον καθιστά ανάπηρο και μόνιμα σε τροχοκάθισμα με τον Κατηγορούμενο ως το μοναδικό παιδί της οικογένειας να έχει την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη της φροντίδας του. Τέλος προβαίνει σε εισήγηση προς το Δικαστήριο για αναστολή ενδεχόμενης ποινής στερητικής της ελευθερίας τους οποίους και αναπτύσσει στην γραπτή του αγόρευση. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Ειδικότερα σε σχέση με το αδίκημα:

(1)Της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η Κατηγορία) προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια.[1]

(2)Της πλαστογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 20 του Ποινικού Κώδικα (2η Κατηγορία) προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 χρόνια.

(3)Της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 332, 333, 335, 339 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (3η Κατηγορία) προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 χρόνια.

(4)Της απόσπασης εμπορευμάτων με ψεύτικες παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (4η Κατηγορία) προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια.

(5)Της πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση των άρθρων 360 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (5η Κατηγορία) προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 2 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι και 1500 λίρες ή και τις δύο ποινές μαζί. Σημειώνεται επιπρόσθετα και η εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 29 του Κεφ. 154 δια του οποίου μπορεί εναλλακτικά να επιβάλλει ποινή προστίμου. Τα αδικήματα της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων, ψευδών παραστάσεων και πλαστοπροσωπίας τιμωρούνται συνήθως με φυλάκιση. Διαχωρίζονται σε υποθέσεις πολύ σοβαρές, μεσαίας και μικρής σοβαρότητας (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 145). Έχει νομολογηθεί ότι σε συμπεριφορές πλαστογραφιών και κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων που υπονομεύουν την αξιοπιστία και το κύρος των συναλλαγών, απαιτείται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Παραπέμπω στο ακόλουθο απόσπασμα από την Χριστάκης Πίτσιλλος v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 346, όπου ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε τα αδικήματα της πλαστογραφία δελτίων πληρωμής πιστωτικών καρτών, κυκλοφορίας αυτών των εγγράφων και απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις: «Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά και βρίσκονται σε έξαρση. Είναι αδικήματα που διαπράττονται πολύ εύκολα και υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Η ποινή φυλάκισης είναι αναγκαία, όχι μόνο για να τιμωρηθεί ο παραβάτης, αλλά και για να καταδειχθεί σε όσους σκοπεύουν να αποκομίσουν φθηνό και εύκολο κέρδος ότι απλώς δεν αξίζει τον κόπο. (βλ. Γεν. Εισαγγελέας v. Λεωνίδα Ματθαίου άλλως Μαλέγγου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Α.Α. Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κώστας Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 216).» Τα αδικήματα πλαστογραφιών και κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων είναι ιδιαίτερα σοβαρά εκ της φύσεως τους και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται. Κατά κανόνα σε τέτοιου είδους αδικήματα επιβάλλονται ποινές φυλάκισης (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd edition, p. 145). Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις διάπραξης τους και τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου με σκοπό να καθοριστεί τόσο το είδος όσο και το ύψος των ποινών. Στην Αθανάσης Μιχάλη Αθανασιάδης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 121 αναφέρθηκε ότι η έλλειψη αποκόμισης οποιουδήποτε οικονομικού οφέλους εκ μέρους του εφεσείοντα μείωνε σημαντικά τη σοβαρότητα του αδικήματος. Σε εκείνη την υπόθεση ο εφεσείοντας πλαστογράφησε άδεια κυκλοφορίας του οχήματος και ποινή φυλάκισης 2 μηνών που επιβλήθηκε πρωτόδικα ακυρώθηκε κατ' εφέση. Δεν ετίθετο θέμα αποκόμισης οφέλους στην υπόθεση εκείνη και η άδεια κυκλοφορίας που πλαστογράφησε ήταν ήδη εκδομένη. Στην Θεόδωρος Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 206 συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 μηνών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα στα αδικήματα της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων τα οποία διέπραξε το έτος 2004 όντας γραμματέας της ΣΠΕ Αγίου Επιφανείου και παράλληλα εκλεγμένος Κοινοτάρχης Αγίου Επιφανείου, κρίθηκαν έκδηλα υπερβολικές, ενόψει των ιδιαίτερων περιστατικών της υπόθεσης. Αντικαταστάθηκαν με ποινές συντρέχουσας φυλάκισης 6 μηνών. Η ευκολία και η μεγάλη συχνότητα με την οποία αδικήματα τούτης της φύσεως διαπράττονται, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που εκδικάζονται ενώπιον μου, είναι στοιχεία που ενισχύουν την σοβαρότητα. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498) Προχωρώ με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος τoυ Κατηγορούμενου, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:

(1)την παραδοχή του που παρά το ότι δεν ήταν άμεση έγινε πριν την έναρξη της ακρόασης εξοικονομώντας πολύτιμο δικαστικό χρόνο

(2)την παραδοχή του ενώπιον των ανακριτικών αρχών και την συνεργασία του για την διαλεύκανση της υπόθεσης

(3)το λευκό του ποινικό μητρώο

(4)το νεαρό της ηλικίας του (25 ετών σήμερα και 23 κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων)

(5)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές έχουν προβληθεί από τον δικηγόρο του και ιδιαίτερα το γεγονός ότι είναι το μοναδικό τέκνο της οικογένειας και φροντίζει τον ανάπηρο πατέρα του

(6)το γεγονός ότι έχει προχωρήσει σε πλήρη αποζημίωση της αξίας της κρέμας που εξασφάλισε από την διάπραξη των αδικημάτων Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.

(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: 1η Κατηγορία δεν επιβάλλεται καμία ποινή. Αυτό διότι επιβλήθηκε ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ότι συνωμότησε με άλλο πρόσωπο. Όπως υποδείχθηκε στην Χασσάν ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αρ.196/13 ημερ. 10/10/14 δεν συνίσταται η επιβολή ποινής στο αδίκημα της συνωμοσίας και στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται κάποιος ότι συνωμότησε προς διάπραξη τους. 2η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών 3η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών 4η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 μηνών 5η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 μηνών Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία για την αναστολή ποινών φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, επανεξετάζονται. Παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα από την Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Η σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστάσεων διάπραξης τους έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Όμως η παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι μπορεί να τύχει διαχωρισμού από τις σοβαρές παρόμοιου είδους καθότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σε πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, νεαρής ηλικίας, έχει αντιληφθεί την σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, έχει προχωρήσει σε πλήρη αποζημίωση της οικονομικής ζημιάς που δημιουργήθηκε από την παράνομη συμπεριφορά του (εξασφαλίστηκε ένα αντικείμενο μικρής αξίας και συγκεκριμένα μια κρέμα) και επίσης έχω και κατά νου ότι πρόκειται για το μοναδικό τέκνο της οικογένειας που φροντίζει τον ανάπηρο πατέρα του. Συνεπώς έχοντας κατά νου τα ιδιαίτερα δεδομένα της υπόθεσης αυτής θεωρώ πως θα μπορούσα να διατάξω και συνεπώς διατάσσω την αναστολή των ποινών που επέβαλα σήμερα στον Κατηγορούμενο για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Επεξηγούνται σε αυτόν οι συνέπειες της αναστολής. Tα Τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Συνωμοσία για διάπραξη κακουργήματος 371. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο