ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Georgios Philippidis κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2880/23, 20/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Μ. Παπαλλά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2880/23 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- Georgios Philippidis
- Stephanos Ouzmpekopoulos Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 20 Ιουνίου 2023 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Περγαντή Για Κατηγορούμενο 1: κα Π. Σιαηλή Για Κατηγορούμενο 2: κος Κ. Σιαηλή Κατηγορούμενοι 1 και 2: Παρόντες ΠΟΙΝΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, μετά την καταχώρηση παραδεκτών γεγονότων, προέβησαν σε αλλαγή απάντησης από μη παραδοχή σε παραδοχή στις κατηγορίες που τελικώς σήμερα αντιμετωπίζουν, αφού κάποιες από τις κατηγορίες που αρχικά αντιμετώπιζαν έχουν διακοπεί. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος 1, οι κατηγορίες στις οποίες βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, είναι οι πιο κάτω: - Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία, κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Κεφ. 154 (Κατηγορία 2) - Παράνομη Κατοχή Περιουσίας , κατά παράβαση του άρθρου 309 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 3) - Παράνομη Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6
(1)
(2),30,31, 31Α Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών Νόμου 29/77 (Κατηγορία 7) - Παράνομη Χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, κατά παράβαση των άρθρων 2,3, 10(δ), 30 και 31 τάξεως Α, Πρώτος Πίνακας μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος 29/77 (Κατηγορία 8) - Κλοπή δι' ευρέσεως, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 266 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 9) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω αδικημάτων, ο κατηγορούμενος 1: (α) στις 12/04/2023 στην οδό Νικόλα Πενταρά στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, είχε στην κατοχή του διαρρηκτικά όργανα κατά τη διάρκεια της νύκτας, δηλαδή ένα κατσαβίδι ίσιο με γκρίζα χειρολαβή, ένα κατσαβίδι σταυρωτό με κόκκινη χειρολαβή , ένα κατσαβίδι σταυρωτό με μαύρη χειρολαβή , ένα κατσαβίδι ίσιο με διάφανη χειρολαβή, μια πένσα cutter καλωδίων με κόκκινη χειρολαβή, μια καβουρόπενσα χρώματος κόκκινου, ένα σουηδικό κλειδί, ένα κλειδί νούμερο 8, ένα κλειδί νούμερο 14, ένα φίλερ βαλβίδων και μια ιατρική μάσκα χρώματος μαύρου, χωρίς νόμιμη δικαιολογία για αυτά , με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος. (κατηγορία 2), (β) κατά τον πιο πάνω χρόνο και τόπο, είχε στην κατοχή του περιουσία για την οποία υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαία, ήτοι ένα ρολό καλωδίου χρώματος κόκκινου, ένα ρολό καλωδίου χρώματος μαύρου, ένα ρολό καλωδίου χρώματος κίτρινο και διάφορα άλλα μικρά τεμάχια καλωδίων (κατηγορία 3), (γ) κατά τον πιο πάνω χρόνο και τόπο είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α' , δηλαδή μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 0,5 γραμμαρίων , χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. (κατηγορία 7), (δ) κατά την 11/04/23 στην Πάφο, έκανε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή μεταμφεταμίνης. (κατηγορία 8), (ε) στις 11/04/23, στην Πάφο, έκλεψε δι' ευρέσεως μια μοτοσυκλέτα. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενος 2, οι κατηγορίες στις οποίες βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, είναι οι πιο κάτω: - Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία, κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Κεφ. 154. (Κατηγορία 4) - Απαγόρευση μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας, κατά παράβαση των άρθρων 82
(2), 85 και 86 του Κεφ. 154. (Κατηγορία 6) - Άρνηση λήψης σάλιου για προκαταρκτική εξέταση για χρήση ναρκωτικών από πρόσωπο που οδηγεί ή αποπειράται να οδηγήσει οποιοδήποτε όχημα σε οδό κατά παράβαση του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86.(Κατηγορία 11) - Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ισχύουσα άδεια οδήγησης, κατά παράβαση, κατά παράβαση των άρθρων 2, 8
(1), 49
(1)α, 54 και 59 του Περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001 (Κατηγορία 12) - Χρήση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης τρίτου κατά παράβαση του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96
(1)/
- ( Κατηγορία 13) - Παράλειψη οδηγού να φέρει στέρεα προσδεμένο στο κεφάλι του προστατευτικό κράνος κατά παράβαση των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 (Κατηγορία 14) - Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς διακριτικά σημεία ταυτότητας κατά παράβαση των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 (Κατηγορία 15) - Παράνομη Κατοχή Περιουσίας , κατά παράβαση του άρθρου 309 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 16) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω αδικημάτων, ο κατηγορούμενος 2: (α) στις 12/04/2023 στην οδό Νικόλα Πενταρά στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, είχε στην κατοχή του διαρρηκτικά όργανα κατά τη διάρκεια της νύκτας, ένα κατσαβίδι σταυρωτό με χειρολαβή χρώματος μαύρου με κίτρινο και ένα ζεύγος γάντια εργασίας με πλαστική επένδυση, χωρίς νόμιμη δικαιολογία για αυτά, με σκοπό διάπραξη κακουργήματος. (Κατηγορία 4) (β) επίσης κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως πιο πάνω, μετέφερε μαχαίρια που κατέληγαν σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας του, δηλαδή μετέφερε δυο μαχαίρια μήκους 7 και 8,5 εκατοστών αντίστοιχα. (Κατηγορία 6) (γ) επίσης κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, αρνήθηκε να παράσχει επί τόπου δείγμα σάλιου για προκαταρκτική εξέταση για ανίχνευση ναρκωτικών ενώ οδηγούσε μοτοσυκλέτα (κατηγορία 11) και ενώ δεν είχε ισχύουσα άδεια οδήγησης (κατηγορία 12), και ενώ δεν είχε σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης (κατηγορία 13) και ενώ δεν φορούσε κράνος (κατηγορία 14) και ενώ δεν είχε πινακίδες εγγραφής (Κατηγορία 15). (δ) επίσης ότι μεταξύ των ημερομηνιών 06/04/23 - 07/04/23, στην Πάφο είχε στην κατοχή του μοτοσυκλέτα, για την οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. (Κατηγορία 16) Περαιτέρω τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Αφού υιοθέτησε τα γεγονότα ως προκύπτουν από το κατηγορητήριο , ανέφερε ότι στις 12.04.2023 και η ώρα 18:35, μέλη του ΟΠΕ Πάφου ενώ βρίσκονταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην οδό Νικόλαου Πενταρά στη Χλώρακα για πρόληψη των διαρρήξεων και κλοπών, ανέκοψαν για έλεγχο δύο μοτοσικλέτες, οι οποίες δεν έφεραν πινακίδες εγγραφής. Η μια μοτοσικλέτα ρυμουλκούσε τη δεύτερη με την χρήση ενός καλωδίου, αφού ήταν σε μη λειτουργήσιμη κατάσταση. Από τον έλεγχο που έγινε προέκυψε ότι εμπλεκόμενα πρόσωπα ήταν ο πρώτος και ο δεύτερος Κατηγορούμενος. Την πρώτη μοτοσυκλέτα οδηγούσε ο πρώτος Κατηγορούμενος και ο δεύτερος Κατηγορούμενος επέβαινε στη δεύτερη μοτοσικλέτα η οποία ήταν αγνώστων στοιχείων. Ζητήθηκε από τον πρώτο Κατηγορούμενο να δώσει τα έγγραφα της μοτοσικλέτας που οδηγούσε, αυτός ανέφερε ότι δεν είχε οποιαδήποτε έγγραφα στην κατοχή του και ούτε γνωρίζει τους αριθμούς εγγραφής της. Όπως πρόσεξε ο μάρτυρας 1, η εν λόγω μοτοσικλέτα ήταν πρόχειρα βαμμένη αργυρό χρώμα, ενώ το εργοστασιακό της χρώμα φαινόταν να είναι μαύρο. Ακολούθως από έλεγχο που έκανε στον χώρο αποσκευών κάτω από το κάθισμα της μοτοσικλέτας, εντόπισε ένα ρόλο καλωδίου χρώματος κόκκινου και ένα ρόλο καλωδίου χρώματος μαύρου, ένα ρόλο καλωδίου χρώματος κίτρινο και διάφορα άλλα πιο μικρά τεμάχια. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ερωτηθείς απάντησε ότι τα βρήκε πεταμένα στον δρόμο. Λόγω του ότι ο πρώτος Κατηγορούμενος δεν παρουσίασε οποιαδήποτε έγγραφα για την κατοχή της μοτοσικλέτας και δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για το νόμιμο της κατοχής της, εγέρθηκε η υποψία ότι αυτή είναι κλοπιμαία. Ο ίδιος απάντησε ότι «τα βρήκα πεταμένα και τα έπιασα». Σε έλεγχο που ακολουθήσε στον χώρο αποσκευών της μοτοσικλέτας εντοπίστηκαν διάφορα εργαλεία ως φαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων. Επίσης, σύμφωνα με την κα Περγαντή, όσον αφορά τον πρώτο Κατηγορούμενο και στη συνέχεια της έρευνας, εντοπίστηκε σε τσαντάκι που κρατούσε ένα διαφανές νάιλον σακουλάκι τύπου zip lock, εντός του οποίου υπήρχε κρυσταλλική ουσία, η οποία έμοιαζε με μεθαμφεταμίνη, η οποία παραλήφθηκε, υποδείχθηκε εις τον Κατηγορούμενο, απάντησε «Είναι δικό μου, είναι crystal», ποσότητας 0.5 γραμμάρια. Όσον αφορά αυτά τα αδικήματα, έδωσε ανακριτική κατάθεση εις την πορεία, όπου ανέφερε ότι είναι χρήστης μεθαμφεταμίνης και το Τεκμήριο που εντοπίστηκε στην κατοχή του, του ανήκε και το κατείχε για προσωπική του χρήση και η τελευταία φορά που έκανε χρήση crystal ήταν την 11.04.
- Όσον αφορά τον δεύτερο Κατηγορούμενο εντοπίστηκαν επίσης στην μοτοσυκλέτα την οποία είχε εις την κατοχή του τα αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και ο οποίος απάντησε «Τα έχω για να σάσουμε τη μοτόρα» Στην ανακριτική του κατάθεση, δεν απάντησε οτιδήποτε. Επίσης ο δεύτερος Κατηγορούμενος η εξήγηση που έδωσε για τη μοτοσικλέτα επιτόπου ήταν ότι είναι του Κατηγορούμενου
- Αναφέρθηκε στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει σε σχέση με τις τροχαίες παραβάσεις, οι οποίες ουσιαστικά είναι ως τα γεγονότα που προκύπτουν από το ίδιο το κατηγορητήριο. Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα που αφορά την κατηγορία 16, αυτή παραδόθηκε ήδη στο νόμιμο ιδιοκτήτη και η μοτοσυκλέτα που σχετίζεται με την κατηγορία 9 είναι στην κατοχή της αστυνομίας. Τέλος σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, σε σχέση με τον πρώτο Κατηγορούμενο, αυτός είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες, στην ποινική υπόθεση 6180/22 του Ε.Δ Πάφου με ημερομηνία καταδίκης 26.10.2022 και ημερομηνία αποκατάστασης 26.10.2025 για κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της ημέρας, όπου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 μηνών και την ποινική υπόθεση 517/22 του Ε.Δ Πάφου με ημερομηνία καταδίκης 09.11.2022 και αποκατάσταση στις 09.11.2023, όπου του επιβλήθηκε €200 πρόστιμο σε κατηγορία κακόβουλης ζημιάς. Κατόπιν αιτήματος της συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 και τη συναίνεση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και τα γεγονότα της υπόθεσης 3840/23 Ε.Δ Πάφου στην οποία ο κατηγορούμενος 1 στην παρούσα , είναι ο κατηγορούμενος 2 στα πλαίσια της 3840/
- Σύμφωνα με την πιο πάνω υπόθεση ο Κατηγορούμενος 1, μαζί με τρίτο πρόσωπο στην πιο πάνω υπόθεση αντιμετωπίζει τις εξής κατηγορίες: - Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία, κατά παράβαση του άρθρου 296(γ), 20 και 21 του Κεφ.
- (Κατηγορία 2) - Συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος κατά παράβαση του άρθρου 372 του Κεφ.
- (Κατηγορία 3) - Είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξη αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 280 του Κεφ.
- (Κατηγορία 4) - Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 309 του Κεφ.
- (Κατηγορία 5) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω αδικημάτων, ο κατηγορούμενος 1 στην παρούσα υπόθεση και κατηγορούμενος 2 στην 3840/23: (α) στις 23/05/23 στην οδό Αδαμάντιου Κοραή στην Κάτω Πάφο, είχε μαζί με άλλο πρόσωπο στην κατοχή του διαρρηκτικά όργανα κατά την διάρκεια της νύκτας , δηλαδή ένα μικρό φαναράκι μεταλλικό, μια πλαστική συσκευασία με 26 μύτες κατσαβιδιών, δυο μεταλλικούς κόφτες με πλαστική μπλέ χειρολαβή , ένα ηλεκτρικό ανιχνευτή ρεύματος χρώματος κόκκινου με άσπρη μύτη, χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι αυτά με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος. (Κατηγορία 2) (β) επίσης κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως πιο πάνω, συνωμότησε με άλλο πρόσωπο να διαπράξει πλημμέλημα , δηλαδή τις κατηγορίες 4 και 5 (Κατηγορία 3). (γ) επίσης κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως πιο πάνω, μαζί με άλλο πρόσωπο, παράνομα εισήλθαν στο κτίριο της πρώην υπεραγοράς Ορφανίδη με σκοπό να διαπράξουν αδίκημα. (Κατηγορία 4) (δ) επίσης κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως πιο πάνω, μαζί με άλλο πρόσωπο, είχαν στην κατοχή τους περιουσία για την οποία υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαία , ήτοι μια δέσμη με έξι κλειδιά αυτοκινήτων. (Κατηγορία 5) Περαιτέρω τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, όπως έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Υιοθέτησε τα γεγονότα , ως περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο και ανέφερε ότι στις 23.05.2023 και περί η ώρα 18:40 και ενώ μέλη της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου βρίσκονταν σε μηχανοκίνητη περιπολία, λήφθηκε μήνυμα από τον αξιωματικό υπηρεσίας της Α.Δ.Ε. Πάφου ότι εντός του κτηρίου της πρώην υπεραγοράς Ορφανίδη που βρίσκεται στην οδό Αδαμαντίου Κοραή στην Πάφο,όπου και τα τελευταία χρόνια είναι κλειστή και εκτός λειτουργίας, υπήρχαν δύο ύποπτα πρόσωπα. Μετέβηκαν στο μέρος, έγιναν εξετάσεις. Εκεί διαπιστώθηκε ότι σε υπόγειο χώρο υπήρχε παραβιασμένη αλουμινένια πόρτα. Τα μέλη εισήλθαν εντός του κτηρίου από την παραβιασμένη πόρτα και από τις εσωτερικές σκάλες μπήκαν εντός του κτηρίου στον ισόγειο χώρο όπου εντοπίστηκαν δύο πρόσωπα, μεταξύ αυτών και ο Κατηγορούμενος. Τους ζητήθηκε να πουν τον λόγο της παρουσίας τους εις τον χώρο, και δεν έδωσαν οποιανδήποτε ικανοποιητική εξήγηση. Από σωματική έρευνα που έγινε στον κατηγορούμενο εντοπίστηκε στη δεξιά τσέπη του παντελονιού του ένας μεταλλικός κόφτης με πλαστική μπλε χειρολαβή, όπου και συνελήφθηκε. Αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιανδήποτε ερώτηση. Επίσης, ανευρέθηκε ένα μικρό φαναράκι μεταλλικό, μια πλαστική συσκευασία με 26 μύτες κατσαβιδιών στην κατοχή του άλλου προσώπου που ήταν μαζί του και πάνω στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο μόνο ο χαρτοκόπτης. Επίσης βρέθηκαν στην κατοχή του άλλου προσώπου έξι κλειδιά αυτοκινήτων, ενώ αυτός βρισκόταν μαζί του στο συγκεκριμένο χώρο. Χωρίς να αμφισβητήσουν επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης των Κατηγορουμένων 1 και 2 κάλεσαν το κάλεσαν το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες: Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 η κα Σιαηλή ανέφερε: 1) Την παραδοχή του και την απολογία του. 2) Σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, και ειδικότερα ως προς τη δεύτερη κατηγορία, της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, ανέφερε ότι σύμφωνα με το Άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, η ερμηνεία της νύχτας είναι μεταξύ των ωρών 18:30 το βράδυ και 06:30 το πρωί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως ανέφερε όσον αφορά την υπόθεση 2880/23, την κατηγορία 2, ο Κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε στις 12.04.2023, στις 18:35, ισχυριζόμενη ότι το αδίκημα είναι οριακό καλώντας το Δικαστήριο να θεωρήσει ότι το συγκεκριμένο αδίκημα δεν μπορεί να θεωρηθεί από τα πλέον σοβαρά. , χωρίς όπως ξεκαθάρισε να αναιρεί την παραδοχή του Κατηγορούμενου 1 σε αυτό. 3) Το ότι κατά τον χρόνο διάπραξης ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Όπως εξήγησε αυτό φαίνεται και από τις κατηγορίες 7 και 8 που αντιμετωπίζει στο κατηγορητήριο . 4) Σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής δια ευρέσεως, ανέφερε ότι η θέση της υπεράσπισης είναι ότι αυτό είναι από τα ηπιότερα που αφορούν το αδίκημα της κλοπής και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται και από τη νομολογία. 5) Σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου 1, υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο Α. Σε αυτήν αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 1 34 ετών σήμερα είναι από τη Γεωργία και είναι το μοναδικό παιδί της οικογένειας του. Οι γονείς του αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις τους και αυτό τον επηρέασε. Οι γονείς του βρίσκονται σε διάσταση με τον πατέρα του να διαμένει μόνιμα στη Χαλκίδα και η μητέρα του στην Πάφο. Από την ηλικία των 23 έκανε χρήση ουσιών. Είναι απόφοιτος λυκείου και φοίτησε για ένα χρόνο σε ΤΕΙ στη Θράκη όμως διέκοψε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Από το 1998 που μετακινήθηκε στην Κύπρο εργάζεται τους καλοκαιρινούς μήνες σε θαλάσσια σπόρ. Το χειμώνα απασχολείται περιστασιακά με την συντήρηση των θαλάσσιων σπόρ. Την περίοδο αυτή όπως αναφέρεται υποαπασχολείται περιστασιακά 1-2 φορές την εβδομάδα με την συντήρηση θαλάσσιων σπόρ και λαμβάνει περί τα 100 ευρώ εβδομαδιαίως. Η μητέρα του εργάζεται σε ξενοδοχείο με μηνιαίο μισθό 1000 ευρώ από τον Μάρτιο του
- Δεν το βοηθά οικονομικά πέραν του ότι τον φιλοξενεί δωρεάν στο διαμέρισμα. 6) Ένεκα των προβλημάτων που αντιμετώπισε η οικογένεια του οδηγήθηκε στην χρήση ναρκωτικών ουσιών. Δυστυχώς όπως ανέφερε, πέραν της ίδιας της παρανομίας που εμπεριέχει η χρήση ναρκωτικών, επιφέρει και πράξεις τις οποίες το άτομο αν δεν ήταν υπό την επήρειά τους δεν θα έπραττε. Τούτο αποτελεί σοβαρό μετριαστικό παράγοντα όπως υποστήριξε. 7) Τη συνεργασία του με την αστυνομία αφού ειδικότερα σε σχέση με τα αδικήματα των ναρκωτικών, παραδέχθηκε αμέσως, πράγμα που αποδεικνευεί την έμπρακτη μεταμέλεια του. 8) Το λευκό του ποινικό μητρώο. 9) Αναφορικά με την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων, ανέφερε το γεγονός ότι δεν διαπράχθηκε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα με τα διαρρηκτικά εργαλεία που είχε στην κατοχή του, δηλαδή τα διαρρηκτικά όργανα αυτά δεν έχουν χρησιμοποιηθεί τελικώς για τη διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος. 10) Τα δύσκολα παιδικά χρόνια. 11) Το ότι η χρήση των ναρκωτικών ουσιών δεν έγινε με σκοπό διάπραξης των αδικημάτων, καθώς και η προσπάθεια που κάνει αυτήν την στιγμή ο Κατηγορούμενος για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο Β, βεβαίωση σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος 1, εντάχθηκε στο πρόγραμμα υποκατάστασης «Στροφή» στις 29/05/2023 και συνεχίζει μέχρι σήμερα αφού λαμβάνει θεραπεία με υποκατάστατα φάρμακα . 12) Η μη αποκόμιση οποιασδήποτε ωφέλειας ή οποιουδήποτε κέρδους από τον Κατηγορούμενο. 13) Την επιστροφή όλων των αντικειμένων τα οποία πλέον βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνομίας για να δοθούν ενδεχομένως στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. 14) Η μη ύπαρξη οποιασδήποτε επίπτωσης και/ή ζημιάς σε πρόσωπο ή περιουσία. 15) Το γεγονός ότι προσπαθεί να αλλάξει ζωή και η διαφοροποίηση των συνθηκών του από την ημέρα διάπραξης. 16) Το ότι τελεί υπό κράτηση από τις 25.05.2023 και συνεπώς εν μέρει έχει τιμωρηθεί. 17) Τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η μητέρα του και κατ' επέκταση η ανάγκη υποστήριξής της από τον Κατηγορούμενο 1 και κατέθεσε προς τούτο ως Τεκμήριο Γ σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό. Σε αυτό συνοπτικά αναφέρεται ότι η μητέρα του πάσχει ουσιαστικά από ζακχαρώδη διαβήτη, και παίρνει φαρμακευτική αγωγή τέσσερις φορές την ημέρα. Λόγω αυτής ακριβώς της υψηλής δόσης έχει συχνά επεισόδια υπογλυκαιμίας και συστήνεται όπως έχει άλλο άτομο μαζί της. 18) Κάλεσε επίσης το Δικαστήριό σε περίπτωση που προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής φυλάκισης όπως αναστείλει οποιαδήποτε ποινής φυλάκισης ένεκα των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων και ειδικότερα ως προς την ώρα διάπραξης των αδικημάτων και του γεγονότος ότι δεν έχει διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα με τα διαρρηκτικά εργαλεία όπως επίσης και το λευκό ποινικό του μητρώο, το ότι η αξία της μηχανής ήταν πολύ χαμηλή, ήτοι περίπου 200 ευρώ και ότι αυτή βρίσκεται στην κατοχή της αστυνομίας. Επίσης, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη, τις προσπάθειες που καταβάλλει για απεξάρτηση και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η μητέρα του. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 ο κος Σιαηλής ανέφερε: 1) Την παραδοχή και την απολογία του Κατηγορούμενου 2 για τα αδικήματα τα οποία έχει διαπράξει. 2) Το ότι δεν έχει επέλθει οποιαδήποτε ζημιά στον οποιονδήποτε. 3) Υιοθέτησε τα όσα αναφέρθηκαν από την κα Σιαηλή ως προς την ώρα που διαπράχθηκαν τα αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. 4) Σε σχέση με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, ανέφερε ότι ο νομοθέτης δεν θεωρεί την κατηγορία αυτή από τις πλέον σοβαρές ένεκα της προβλεπόμενης στο νόμο ποινής. 5) Υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου 2 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Δ, μέσα στην οποία αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 2, 41 ετών σήμερα, βρίσκεται σε διάσταση με τη σύζυγο του και είναι πατέρας ενός παιδιού. Βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές φυλακές από τις 18/04/
- Εργάζεται ως συγκολλητής με μηνιαίο μισθό 1516 ευρώ το μήνα. Κατάγεται από την Ουκρανία και οι γονείς του χώρισαν πριν 20 χρόνια . Απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα. Λόγω δυσκολιών που αντιμετώπιζαν ήρθαν στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας με την εν διαστάσει σύζυγο του. Ο 16χρονός γιός του είναι μαθητής λυκείου και είναι πρωταθλητής στις πολεμικές τέχνες. Ήταν χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών, γεγονός το οποίο τον οδηγεί σε αντικοινωνική συμπεριφορά. 6) Μετέφερε την υπόσχεση του ότι δεν πρόκειται να επαναληφθεί οποιοδήποτε αδίκημα από τον κατηγορούμενο
- Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύκτας επισύρει, με βάση το άρθρο 296(γ) του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 5 ετών. Αν όμως ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε προηγουμένως για κακούργημα που αφορά περιουσία, αυτός υπόκειται σε φυλάκιση 7 χρόνων όπως στην περίπτωση του κατηγορουμένου 2. (Κατηγορίες 2 και 4). Το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας , επισύρει με βάση το άρθρο 309 του Κεφ. 154, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. (Κατηγορίες 3 και 16). Όσο αφορά την κατηγορία της απαγόρευσης μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας με βάση τα άρθρα 82
(2), 85 και 86 του Κεφ. 154, ο κατηγορούμενος υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου και ανεξάρτητα οποιασδήποτε αντίθετης διάταξης των άρθρων 29, 32 και 33, υπόκειται σε κατώτατο όριο σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν το Δικαστήριο, λάβει υπόψη, κατά την επιμέτρηση της ποινής, τα περιστατικά της υπόθεσης, περιλαμβανομένων της δοκιμασίας την οποία θα υποστεί ο καταδικασθείς και παρόμοιων ελαφρυντικών περιστατικών που σχετίζονται προσωπικά με τον καταδικασθέντα, ήθελε κρίνει σκόπιμο να επιβάλει μικρότερη ποινή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα (Κατηγορία 6). Σε σχέση με την κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενο φαρμάρκου τάξεως Α, ο κατηγορούμενος υπόκειται σε 12 χρόνια ποινές φυλάκισης ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. (Κατηγορία 7). Σε σχέση με την κατηγορία της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, αυτή επισύρει ποινή φυλάκισης διά βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. (Κατηγορία 8) Σε σχέση με την κατηγορία της κλοπής δι΄ευρέσεως, ο κατηγορούμενος υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων (Κατηγορία 9). Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, όλα σχεδόν τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχτηκαν ότι διέπραξαν εμπίπτουν στην κατηγορία των σοβαρών αδικημάτων του Ποινικού Κώδικα με τον νομοθέτη να δείχνει τη σοβαρότητα που τους αποδίδει μέσω της θέσπισης των προβλεπομένων ποινών στην κείμενη νομοθεσία. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στην Κύπρο όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά αντίθετα παρουσιάζει αυξητική στάση (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη και συνάμα να δημιουργηθεί ρήγμα στην πίστη που αυτός εναποθέτει στις αρμόδιες αρχές και εξουσίες της πολιτείας που είναι υπεύθυνες για την προστασία του ιδίου αλλά και της περιουσίας του. Αδικήματα διάρρηξης, κλοπής, παράνομης κατοχής περιουσίας και κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία και άλλων ομοειδών αδικημάτων, θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που συχνά καταχωρούνται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης τέτοιων αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Εξίσου όμως ανησυχητικό και συνάμα θλιβερό είναι το γεγονός ότι σημειώνεται αυξητική τάση κρουσμάτων διάπραξης τέτοιων σοβαρών αδικημάτων και ειδικότερα στην Πάφο. Πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Η πολιτεία οφείλει μέσω τη θέσπισης και εφαρμογής ποινικών νομοθεσιών αλλά και άλλων κατάλληλων μηχανισμών να διασφαλίσει το δικαίωμα σεβασμού της απρόσκοπτης κατοχής και απόλαυσης περιουσίας από το νόμιμο ιδιοκτήτη της, το οποίο κατοχυρώνεται συνταγματικά από το άρθρο 23 του Συντάγματος. Τέτοιας φύσεως αδικήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα. Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Σε σχέση ειδικότερα με την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων, κατά την επιβολή ποινής το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του, ως επιβαρυντικούς παράγοντες, που προσμετρούν στην κατηγοριοποίηση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου ως σοβαρής, αν ο κατηγορούμενος διέπραξε, με το εν λόγω όργανο, διάρρηξη ή διαρρήξεις ή συνελήφθη ενώ επιχειρούσε διάρρηξη. Η ποινική ευθύνη κατηγορούμενου που εντοπίζεται να κατέχει όργανο με σκοπό να προβεί σε διάρρηξη, γενικά, χωρίς να συνδέεται με συγκεκριμένη διάρρηξη ή επιχειρούμενη διάρρηξη, θα πρέπει να κατηγοριοποιείται ως η πιο ήπια μορφή διάπραξης του αδικήματος. Όπου το αδίκημα επομένως, συνδυάζεται με την διάπραξη διάρρηξης ή κλοπής η ποινή φυλάκισης είναι η ενδεδειγμένη (βλ. ενδεικτικά, Bukowski (ανωτέρω) και Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας
(2013)2 A.A.Δ.278). Σε σχέση με τα αδικήματα που έχουν σχέση με ναρκωτικά, επισημαίνω ότι η εξάπλωση αυτών στην Κύπρο είναι διαχρονική και έλαβε τρομακτικές διαστάσεις. Η συχνότητα διάπραξης αυτών των εγκλημάτων έχει ξεφύγει από τα όρια της λογικής, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον μου. Στην υπόθεση Ναζιπ ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 6/2014, 21/11/2014, το Ανώτατο Δικαστήριο, δια του έντιμου, Π. Α. Δ., Σ. Ναθαναήλ, αναφέρθηκε γενικότερα στη σοβαρότητα των αδικημάτων του προαναφερόμενου Νόμου 29/1977, και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, σημειώνοντας τα εξής: « πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία που υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών. Η ενασχόληση με ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση, είτε κατά μείζονα λόγο, για εμπορία με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ουσίες αυτές. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα Δικαστήρια συνδράμουν έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών και συνάμα αποτρεπτικών ποινών». Όπως προαναφέρθηκε, τα αδικήματα που σχετίζονται με τις ναρκωτικές ουσίες, είναι σε έξαρση, έχουν πάρει ανησυχητικές διαστάσεις και για αυτό τον λόγο, η εφαρμογή από το Δικαστήριο του Νόμου, κατασταλτικά, δηλαδή, κατά τρόπο που να αποτρέπεται η διάπραξης τους, πρέπει, ως στοιχείο, να κυριαρχεί στον καθορισμό και την έκταση της ποινής. Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 235/2013, ημερ. 5/10/2016, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Μολονότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης αντί να παρουσιάζουν σημεία κάμψης, απεναντίας, δυστυχώς, παρουσιάζουν έξαρση. Όσον αφορά τα τροχαία αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος 2, στην απόφαση Σάββα ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 242 λέχθηκαν τα εξής: «Ο Κώδικας Οδικής συμπεριφοράς αποτελεί αναπόσπαστο μέρος, σε μια σύγχρονη και αναπτυγμένη πολιτεία με του κώδικα κοινωνικής συμπεριφοράς. Γι' αυτό και αποτελεί μια από τις τιμές μέτρησης και αξιολόγησης του σεβασμού του ανθρώπου προς το συνάνθρωπο. Τα τροχαία αδικήματα, όπως συνηθίσαμε να αναφερόμαστε στις παραβάσεις της οικείας νομοθεσίας ή γενικότερα τα αδικήματα που διαπράττονται κατά την οδήγηση, θεωρούνται πλέον σοβαρά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Τα Δικαστήρια, που παρακολουθούν και είναι ευαίσθητα στις μεταβολές συμπεριφοράς της κοινωνίας, αναπροσαρμόζουν τις ποινές που επιβάλλουν ώστε να γίνει συνείδηση πως η ορθή ρύθμιση της τροχαίας κίνησης έχει άμεση σχέση με την καθημερινή λειτουργία της ζωής των ανθρώπων.» Σε ότι αφορά τον παράγοντα της αποτροπής, ως προαναφέρθηκε, στην υπόθεση Πισκόπου ν Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342, το Ανώτατο Δικαστήριο, δια του έντιμου, Π. Α. Δ., Γ. Μ. Πική, ως ήταν τότε, ανέφερε τα εξής: «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος . και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας των εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.». Όπως έχει νομολογηθεί, η σοβαρότητα ενός αδικήματος, δεν εξαρτάται, αποκλειστικά, από το ανώτατο όριο ποινής, αλλά, σε μεγάλο βαθμό, εξαρτάται και από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του αδικήματος και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης που προκλήθηκε και τις συνέπειες του (βλ. Μιχαηλίδης v Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 391, Θεοφάνους ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 298/2018, 27/06/2019). Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής, χωρίς όμως η εξατομίκευση αυτή να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων (Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Ως προς το είδος και ύψος της αρμόζουσας ποινής, πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνεται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι 1 και 2. Θα αναφερθώ σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, παρότι δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν καθώς και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει - όσο είναι δυνατό -, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:D183, ECLI:CY:AD:2017:D183. Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016). Στην υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 278, επικυρώθηκε ποινή φυλάκιση 12 μηνών για κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων σε άτομο 18 ετών, λευκού ποινικού μητρώου που μαζί με την κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κρίθηκε ένοχος στη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής. Στην υπόθεση MICHAL BUKOWSKI ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
(2011)2 ΑΑΔ 92, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 μηνών στην κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός την οποία οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν μαζί με κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, απόπειρας κλοπής, κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία και εγκληματικής επέμβασης. Οι εφεσείοντες οι οποίοι ήταν Πολωνοί υπήκοοι, ζούσαν και εργάζονταν στην Κύπρο ως οικοδόμοι. Ο κατηγορούμενος 1, ήταν ηλικίας 23 ετών και ο κατηγορούμενος 2 ηλικίας 32 ετών και ήταν παιδί διαλυμένης οικογένειας. Και οι δυο κατηγορούμενοι ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Το Εφετείο επεσήμανε, ότι αδικήματα αυτής της φύσης βρίσκονται σε έξαρση, γεγονός που επιβάλλει τη, διά μέσου και των ποινών, αποτροπή τους. Το Δικαστήριο θεώρησε τη συμπεριφορά των εφεσειόντων να στρέφεται εναντίον όχι μόνο της ιδιωτικής περιουσίας αλλά και της έννομης τάξης, γενικά. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης: επτά, πέντε, εννέα, τριών και τριών μηνών αντίστοιχα ― Η ποινή φυλάκισης των εννέα μηνών, χαρακτηρίστηκε αυστηρή, όμως δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική, ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Εφετείου για μείωσή της. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Παράλληλα στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430 όπου επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Επίσης στην υπόθεση Huseyin Vedat v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 142/2012, ημερομηνίας 22.11.12 ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας σε σχέση με ποσό €955,00 το οποίο ανευρέθηκε στο πρόσωπο του εφεσείοντα και για το οποίο υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαίο, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Για προσδιορισμό, λοιπόν, της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικό στοιχείο τη σοβαρότητα των αδικημάτων, καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, στα πλαίσια της προαναφερθείσας νομολογίας, αλλά και ενόψει της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξης τους. Δεν παραβλέπω βεβαίως ότι μέσα από τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων είναι προφανές πως η παρούσα δεν συγκαταλέγεται στις σοβαρότερες μορφές αφού από τα γεγονότα διαφαίνεται η απουσία πρόκλησης άλλων ζημιών από την κατοχή των συγκεκριμένων διαρρηκτικών οργάνων. Ούτε επίσης προέκυψε ότι τα όργανα που είχαν στην κατοχή τους οι κατηγορούμενοι 1 και 2 χρησιμοποιήθηκαν για τη διενέργεια διάρρηξης. Περαιτέρω δεν προέκυψε ότι τα δυο μαχαίρια που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος 2 είχε πρόθεση να τα χρησιμοποιήσει για εγκληματική ενέργεια πλην όμως αυτό δεν μειώνει τη σοβαρότητα της αξιόποινης πράξης του λόγω της επικινδυνότητας που έχει η μεταφορά τέτοιων αντικειμένων σε περίπτωση χρήσης τους. Προς τούτο σημειώνω εδώ ότι στην υπόθεση Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ.333 λέχθηκε ότι: «οι ευρύτερες παράμετροι της παράνομης κατοχής όπλου και πυρομαχικών λαμβάνονται βεβαίως υπόψη. Η κατοχή όπλων και πυρομαχικών χωρίς ιδιαίτερο κίνητρο για εγκληματική ενέργεια, όπως και η συναισθηματική φόρτιση κάτω από την οποία επιτελείται εγκληματική πράξη αποτελούν στοιχεία μετριαστικά της παράνομης ενέργειας, (Προδρόμου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 169 και R. v. Julia Ann French
(1994)15 Cr. App. R. 194).». Ως εκ της ύπαρξης των προηγούμενων καταδίκων, ο κατηγορούμενος 2 δεν μπορεί να αναμένει την επιείκεια που δικαιούται πρόσωπο λευκού μητρώου. Βεβαίως, αυτός δεν θα τιμωρηθεί ξανά για αδικήματα, για τα οποία του έχει ήδη επιβληθεί ποινή. Η σημασία της προηγούμενης καταδίκης έγκειται στο ότι είναι ενδεικτική της στάσης του έναντι της νομιμότητας. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος 2 όχι μόνο έδειξε να μη σωφρονίζεται, αλλά επανήλθε σε παράνομη συμπεριφορά σε σχέση μάλιστα με το ίδιο αδικήμα το οποίο αντιμετωπίζει, αφού σύμφωνα με τα όσα έχουν αναφερθεί, έχει καταδικαστεί ήδη σε τρεις μήνες φυλάκιση για το αδίκημα την κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της ημέρας στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης του Ε.Δ Πάφου 6180/22 με ημερομηνία καταδίκης 26.10.2022. Επίσης βαρύνεται με μια επιπλέον καταδίκη στην οποία του έχει επιβληθεί πρόστιμο 200 ευρώ για την κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς στα πλαίσια της 517/22 επίσης του Ε.Δ Πάφου. Η σοβαρότητα στην παρούσα επιτείνεται αν ληφθεί υπόψη ότι για σκοπούς επιβολής ποινής στην περίπτωση του κατηγορούμενου 1 λαμβάνεται υπόψη και η υπόθεση με αριθμό 3840/23 η οποία αφορά σε διαφορετικούς μάλιστα χρόνους, κατηγορίες κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύκτας, συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος , εισόδου σε ξένη περιουσία και παράνομης κατοχής περιουσίας, βέβαια κάτω από το πλέγμα γεγονότων ως έχουν εξηγηθεί ανωτέρω. Από την άλλη, προς όφελος του κατηγορουμένου 1 για σκοπούς μετριασμού της ποινής του στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (β) Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο με την οποίαν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση κάθε μίας περίπτωσης. Αυτή η στάση με βάση τη νομολογία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (γ) Την απολογία του όπως αυτή εκφράστηκε στο Δικαστήριο δια της συνηγόρου του. (δ) Τα όσα ανέφερε η συνήγορος σε σχέση με τις κατηγορίες που αφορούν την κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύκτας και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εμπίπτει οριακά στην κατηγοριοποίηση της νύκτας με βάση τις ώρες στις οποίες εντοπίστηκε και συνελήφθηκε, στο βαθμό βέβαια που αυτό μπορεί να ληφθεί υπόψη. (ε) Παράλληλα είναι η θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος που είναι χρήστης ναρκωτικών και εκφράζει την επιθυμία του και την πρόθεση του να απεξαρτηθεί, μέσω προγράμματος υποκατάστασης στο οποίο έχει ήδη ενταχθεί στις 29/05/23. Δεν αμφισβητώ τη θέση αυτή την οποίαν και δεν αγνοώ ως φαίνεται και μέσα από το Τεκμήριο Α. Σε κάθε περίπτωση εφόσον πράγματι ο κατηγορούμενος 1 έχει την πρόθεση να συνεχίσει την προσπάθεια του αυτή την οποία το Δικαστήριο βεβαίως επικροτεί, δεν θεωρώ ότι εμποδίζεται να το συνεχίσει σε περίπτωση φυλάκισης του και εντός των κεντρικών φυλακών, ιδιαίτερα από την στιγμή που φαίνεται ότι το πρόγραμμα υποκατάστασης στο οποίο έχει ενταχθεί, παρέχεται από τις κρατικές υπηρεσίες . (Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 513, Καρακάννας v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Τσιάκκα κ.α. v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 282). (ζ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και από την ευπαίδευτη συνήγορο υπεράσπισης και τα δύσκολα παιδικά χρόνια, όμως δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας, έτσι ώστε με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου
(2001)2 Α.Α.Δ. 438). (η) H ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το δικαστήριο να λάβει υπόψη και το ότι ο κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών. Δέχομαι ότι ο εθισμός προφανώς του κατηγορουμένου από την χρήση ναρκωτικών πιθανόν να τον έστρεψαν προς την κατεύθυνση διάπραξης των αδικημάτων, παράμετρο την οποία δεν παραγνωρίζω. Κατανοητό το πρόβλημα με την χρήση ναρκωτικών αλλά καλό θα ήταν ο κατηγορούμενος να βρει τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος και όχι να το χρησιμοποιεί ως δικαιολογία για τις πράξεις του, αναζητώντας επιείκεια. Σε κάθε περίπτωση όπως πιο πάνω ανάφερα, σημειώνω ότι μόλις πρόσφατα ξεκίνησε μια προσπάθεια η οποία προκύπτει από το Τεκμήριο Α το οποίο κατέθεσε η υπεράσπιση και αναφέρεται ανωτέρω. (θ) Τη συνεργασία του με τις Αρχές ειδικότερα στις κατηγορίες των ναρκωτικών τις οποίες παραδέχθηκε αμέσως. (ι) Το ότι όπως φαίνεται σε σχέση με τις κατηγορίες των διαρρηκτικών οργάνων, δεν διαπράχθηκε το οποιοδήποτε αδίκημα χρησιμοποιώντας αυτά. (κ) Το γεγονός ότι τελεί υπό κράτηση από τις 25/05/2023. (λ) Το ότι όλα τα αντικείμενα που αφορούν την παράνομη κατοχή περιουσίας και της κλοπής βρίσκονται στην κατοχή πλέον της αστυνομίας και ουσιαστικά αυτά θα επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. (μ) Το ότι δεν έχει αποκομίσει οποιοδήποτε όφελος ή κέρδος. Στην Ποινική Έφεση αρ.227/09 Θεόδωρος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, το Εφετείο μείωσε την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 12 μηνών στους 6 μήνες για αδίκηματα φυσικά της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, αφού δέχθηκε την θέση του Εφεσείντα ότι δεν αποκόμισε οποιοδήποτε κέρδος από την παράνομη πράξη του. Όπως αναφέρθηκε στην εν λόγω απόφαση, παρέχονται περιθώρια για επιεικέστερη μεταχείριση εκεί όπου εν τέλει ο κατηγορούμενος δεν αποκομίζει οποιασδήποτε μορφής όφελος. (ν) Τα προβλήματα υγείας της μητέρας του ως φαίνονται στο Τεκμήριο Γ στο βαθμό που αυτό μπορεί να γίνει. Σε κάθε περίπτωση κατανοώ τα προβλήματα τα οποία αυτή φαίνεται να αντιμετωπίζει και το ότι σύμφωνα με το τα όσα φαίνονται στο Τεκμήριο Γ συνίσταται η παρουσία άλλων ατόμων δίπλα της, όμως ο κατηγορούμενος 1, εφόσον και προηγουμένως εργάζετο έστω περιοδικά, σίγουρα δεν βρισκόταν συνεχώς δίπλα της. Σημειώνεται επίσης ότι οι επιπτώσεις από φυλάκιση σε μέλη της οικογένειας κατηγορουμένου συνιστούν, σύμφωνα με τη νομολογία, ελαφρυντικό παράγοντα όχι, όμως, αποφασιστικής σημασίας (βλ. Αναστασίου ν. Γενικός Εισαγγελέας
(2005)2 Α.Α.Δ. 492). (ξ) Την πολύ μικρή ποσότητα ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του και την άμεση παραδοχή τους στις Αρχές για αυτές. (ο) Τα όσα αναφέρθηκαν σε σχέση με την υπόθεση 3840/23 του Ε.Δ Πάφου σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και ειδικότερα ότι τα διαρρηκτικά όργανα που αφορούν αντίστοιχα την κατηγορία 2 ανήκαν σε άλλο πρόσωπο εκτός από ένα χαρτοκόπτη. Σίγουρα η εμπλοκή του κατηγορούμενου 1 στα αδικήματα της κατηγορίας 2 στην πιο πάνω υπόθεση προέκυψε σαφώς ένεκα της γνώσης του ότι τα διαρρηκτικά όργανα βρίσκονταν στην κατοχή άλλου προσώπου εν γνώση του κατηγορουμένου που ήταν μαζί του. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρίνω ότι η συμμετοχή του κατηγορούμενου στο αδίκημα της εν λόγω κατηγορίας ήταν μικρότερη και λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας. Επομένως αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1 θεωρώ πως όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας 2 στην υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη, ο ρόλος του είναι σαφώς διαφορετικός εφόσον το άλλο πρόσωπο είχε πλήρη έλεγχο των περισσότερων διαρρηκτικών εργαλείων, ενώ ο κατηγορούμενος 1 στην παρούσα είχε πιο περιορισμένο ρόλο (π) Τα όσα γενικότερα αναφέρθηκαν ως προς τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Τώρα, προς όφελος του κατηγορουμένου 2 για σκοπούς μετριασμού της ποινής του στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο με την οποίαν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση κάθε μίας περίπτωσης. Αυτή η στάση με βάση τη νομολογία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (β) Το ότι δεν έχει αποκομίσει οποιοδήποτε όφελος ή κέρδος, ούτε επήλθε τελικώς η οποιαδήποτε ζημιά στον οποιονδήποτε. (βλέπε ανωτέρω Ποινική Έφεση αρ.227/09 Θεόδωρος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας. (γ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και από τον ευπαίδευτη συνήγορο υπεράσπισης . Επαναλαμβάνω όμως όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε ότι δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας, έτσι ώστε με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου
(2001)2 Α.Α.Δ. 438). (δ) Τις συνθήκες διάπραξης στο βαθμό που αυτές μπορούν να ληφθούν υπόψη όπου ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε τα όσα ανέφερε και η συνήγορος υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 1 και το ότι όπως φαίνεται σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων, δεν διαπράχθηκε το οποιοδήποτε αδίκημα χρησιμοποιώντας αυτά. (ε) Το ότι δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε το επιβαρυντικό σε σχέση με την μεταφορά των μαχαιριών σε σχέση με την κατηγορία 6. Προς τούτο επαναλαμβάνω ότι στην υπόθεση Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ.333 λέχθηκε ότι: «οι ευρύτερες παράμετροι της παράνομης κατοχής όπλου και πυρομαχικών λαμβάνονται βεβαίως υπόψη. Η κατοχή όπλων και πυρομαχικών χωρίς ιδιαίτερο κίνητρο για εγκληματική ενέργεια, όπως και η συναισθηματική φόρτιση κάτω από την οποία επιτελείται εγκληματική πράξη αποτελούν στοιχεία μετριαστικά της παράνομης ενέργειας, (Προδρόμου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 169 και R. v. Julia Ann French
(1994)15 Cr. App. R. 194).». Ειδικότερα, λαμβάνω υπόψη μου ότι η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 2 περιορίστηκε απλά στην παράνομη μεταφορά των δυο μαχαιριών και δεν επεκτάθηκε στη διάπραξη και άλλων σοβαρών αδικημάτων με την χρήση των συγκεκριμένων μαχαιριών που θα μπορούσε να επιβαρύνει τη θέση του Κατηγορούμενου
- (ε) Τα ότι βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές από τις 13/04/
- Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο την ανάγκη για αποτροπή και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προανέφερα, κρίνω ότι η επιβολή στους κατηγορούμενους 1 και 2 ποινής στερητικής της ελευθερίας τους προβάλλει ως αναπόφευκτη, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι η ποινή φυλάκισης αποτελεί έσχατο μέτρο τιμωρίας, όπου άλλη ποινή κρίνεται ακατάλληλη και ότι αναμφίβολα η επιβολή ποινή φυλάκισης θα έχει επιπτώσεις στους ίδιους τους κατηγορούμενους. Το ύψος της ποινής θα αντανακλά το σύνολο των ελαφρυντικών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή όχι μόνο δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του Νόμου, αλλά επιπλέον θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα τόσο στους κατηγορούμενους 1 και 2 όσο και σε νέους επίδοξους παραβάτες. Οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλονται στον κατηγορούμενο 1 οι εξής ποινές: 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 5 μηνών 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 μηνών 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 1 μηνός 8η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 1 μηνός 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα υπόθεση όσο αφορά τον κατηγορούμενο 1 λήφθηκε υπόψη η ποινική υπόθεση με αριθμό 3840/23, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Περαιτέρω όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2 επιβάλλονται οι εξής ποινές: 4η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 7 μηνών 6η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 μηνών 11η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 ημερών 12η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 20 ημερών 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Ενόψει του συνολικού χρόνου φυλάκισης που επιβάλλεται δεν θα επιβάλλω στέρηση του δικαιώματος να κατέχει και/ή να αποκτά άδεια οδήγησης. 14η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 20 ημερών 15η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 20 ημερών 16η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 2 συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στους Κατηγορούμενους 1 και 2 στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση τους ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/
- Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών των κατηγορουμένων, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης και ταυτόχρονα επαναλαμβανόμενης παράνομης δράσης των κατηγορουμένων 1 και 2 μέσα από τη διάπραξη επικίνδυνων αδικημάτων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης χωρίς έτσι να παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο για κάτι διαφορετικό. Τυχόν αναστολή των ποινών φυλάκισης δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων και θα εξέπεμπε στην κοινωνία λανθασμένα μηνύματα κατά παράβαση της νομολογίας και παραγνωρίζοντας τις ανάγκες και τους σκοπούς της νομοθεσίας. Ωστόσο όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση της ποινής που τους επιβλήθηκε (βλέπε άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Περαιτέρω των πιο πάνω, όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1, λαμβάνω υπόψη και τα γεγονότα της 3840/23 τα οποία έγιναν σε διαφορετικούς χρόνους από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ενώ σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, ενόψει του ότι δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου, αυτό περιορίζει σημαντικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Νοείται ότι στην έκτιση των ποινών που επιβλήθηκαν στην παρούσα ποινική υπόθεση λαμβάνεται υπόψη η περίοδος που οι κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση, ήτοι για τον κατηγορούμενο 1 από τις 25/05/2023 στα πλαίσια της 3840/23 και για τον κατηγορούμενο 2 από 13/04/2023 στα πλαίσια της 2880/23. (Υπ.) ................................. Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο