Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ι. Κ., Αρ. Υπόθεσης: 1498/18, 5/7/2023

(6)του περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου 91(Ι)/2014. (Κατηγορία 1) ii. Δυο κατηγορίες για το αδίκημα της απόκτησης υλικού παιδικής πορνογραφίας, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 8

(1)του περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου 91(Ι)/2014. (Κατηγορία 2 και 3) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος την 12/11/2016, κατείχε σε φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, δυο

(2)αρχεία βίντεο παιδικής πορνογραφίας κατηγορίας 4, δηλαδή διεισδυτική σεξουαλική πράξη παιδιού ή παιδιών ή μεταξύ παιδικών και ενηλίκων, όπου το παιδί που απεικονίζεται στο υλικό είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών. (κατηγορία 1) Κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην κατηγορία 1, κατείχε σε φορητό υπολογιστή ένα αρχείο βίντεο παιδικής πορνογραφίας κατηγορίας 4, δηλαδή, διεισδυτική σεξουαλική πράξη μεταξύ παιδιού ή παιδιών ή μεταξύ παιδιών και ενηλίκων, (κατηγορία 2). Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 3ης κατηγορίας, κατά τον χρόνο και τόπο της 1ης κατηγορίας κατείχε σε φορητό υπολογιστή 2 αρχεία εικόνας παιδικής πορνογραφίας κατηγορίας 3, δηλαδή σε σεξουαλικές δραστηριότητες μεταξύ παιδιών ή μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. (κατηγορία 3). Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως εξής: Την 29.08.16 λήφθηκε πληροφορία από την Europol, η οποία ανέφερε ότι σε συγκεκριμένη υπηρεσία ζωντανής μετάδοσης συγκεκριμένης ιστοσελίδας, ο κάτοχος του λογαριασμού με τα στοιχεία του Κατηγορούμενου εμπλεκόταν σε υπόθεση σχετικά με τα πιο πάνω αναφερόμενα αδικήματα. Ο εξεταστής της υπόθεσης, προέβη σε εξετάσεις, μέσω του συστήματος της Αστυνομίας, όπου διαπίστωσε ότι το μοναδικό πρόσωπο τα στοιχεία του οποίου ανταποκρίνονται στην πληροφορία είναι ο Κατηγορούμενος. Στις 11.10.16 εκδόθηκε σχετικό ένταλμα έρευνας από το Δικαστήριο το οποίο εκτελέστηκε στις 12.11.

1. Ο Κατηγορούμενος αφού του εξηγήθηκε ο λόγος της επίσκεψης της Αστυνομίας, απάντησε «Να κάνετε τη δουλειά σας, κύριε Αστυνόμε». Στην παρουσία του Κατηγορούμενου εντοπίστηκε στο υπνοδωμάτιο του ένας δικός του φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής, ο οποίος παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Επίσης, παραλήφθηκε και ένα τηλέφωνο το οποίο απάντησε ότι είναι δικό του. Ο Μ.Κ 2 την ίδια ημέρα προέβηκε σε προκαταρκτικό έλεγχο στο φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, όπου στο φάκελο «My videos» εντοπίστηκαν 3 αρχεία βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό. Πληροφορήθηκε αμέσως ο Κατηγορούμενος για τη διάπραξη των αδικημάτων, δηλαδή της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού και απάντησε «Είναι δωρεάν στο Internet, κύριε Αστυνόμε». Στην πορεία του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, και απάντησε «Ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Περαιτέρω στάλθηκαν διάφορα τεκμήρια για δικανική εξέταση. Ο Μ.Κ 5 με την χρήση συγκεκριμένου λογισμικού προγράμματος, προέβηκε σε επιθεώρηση των αρχείων εικόνας και βίντεο του σκληρού δίσκου όπου διαπιστώθηκε μεταξύ των αρχείων που εντοπίστηκαν κατά τη δικανική εξέταση ότι υπήρχαν αρχεία με παιδικό πορνογραφικό υλικό κατηγορίας 4, όπου τα δύο παιδιά που εμπλέκονται είναι ηλικίας κάτω των 13 χρονών. Επίσης εντοπίστηκαν δύο αρχεία εικόνας κατηγορίας 3, σεξουαλικής δραστηριότητα χωρίς διείσδυση μεταξύ ενήλικων και παιδιών. Οι επισκέψεις γίνονταν, μεταξύ των ημερομηνιών 31.07.16 με 05.08.
2. Μετά τη δικανική εξέταση που έγινε, κατηγορήθηκε γραπτώς και είπε ότι δεν παραδέχεται τις κατηγορίες. Τέλος αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Κατά την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής η συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος παραδέχεται τις κατηγορίες πράγμα το οποίο δείχνει όπως ανέφερε τη μεταμέλειά του. Υποστήριξε ότι η παρούσα υπόθεση συγκλόνισε όχι μόνο τον Κατηγορούμενο, αλλά και την οικογένειά του, δηλαδή τους γονείς και την αδελφή του, διότι είναι άνθρωποι όλοι πάρα πολύ φιλήσυχοι. Πρόκειται όπως ανέφερε για ένα μεμονωμένο γεγονός στη ζωή του. Ουδέποτε όπως εξήγησε ο Κατηγορούμενος προηγουμένως ή μετά είχε οποιαδήποτε σχέση με ανήλικα ή οτιδήποτε με τέτοιας φύσεως ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Υποστήριξε ότι όπως της έχει εξηγηθεί και από τους ειδικούς που εξέτασαν τα αρχεία, πρόκειται για πάρα πολύ παλιά αρχεία στα οποία απεικονίζονταν ανήλικα πρόσωπα από τρίτες χώρες όπου δεν πληρώνει κάποιος για να έχει πρόσβαση σ' αυτά και είναι ελεύθερα στον καθένα μέσω αυτών των ιστοσελίδων. Ήταν όπως εξήγησε μια εντελώς επιπόλαιη ενέργεια, η οποία προκύπτει και από το γεγονός ότι ο λογαριασμός που δημιούργησε για να κατεβάσει αυτά τα αρχεία, ήταν ακριβώς με το πραγματικό του όνομά . Συνεργάστηκε πλήρως με την Αστυνομία όταν διεξήχθη η έρευνα, και τόνισε ότι είναι ένας άνθρωπος λευκού ποινικού μητρώου που δεν έχει απασχολήσει ποτέ στο παρελθόν τη Δικαιοσύνη, και είναι ένας φιλήσυχος άνθρωπος. Πρόκειται όπως ανέφερε για πατέρα ενός ανήλικου παιδιού. Η πρώην σύζυγος του, με την οποία διατηρεί άριστες σχέσεις , του έχει συμπαρασταθεί για αυτήν την υπόθεση αφού το γεγονός αυτό τους συγκλόνισε όλους μιας και όλοι τους γνωρίζουν ότι δεν είχε ποτέ σχέση με τέτοια αντικείμενα και ανήλικα παιδιά. Τόνισε την πάροδο 6,5 ετών από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, όπου η ζωή του όπως υποστήριξε άλλαξε άρδην. Ο ίδιος αντιμετωπίζει όπως εξήγησε σοβαρά προβλήματα υγείας, ένα από τα οποία δημιουργήθηκε εξαιτίας εργατικού ατυχήματος που υπέστη το 2022 στην εργασία του. Παρουσίασε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό, το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο Α. Σε αυτό αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος έχει υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση μετά από αναφερόμενη πτώση και εισαγωγή του στην ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου με ανοικτό κάταγμα αριστερής κνήμης περόνης 3ου βαθμού. Στις 02/09/22 έγινε εκ νέου εισαγωγή στην ορθοπεδική κλινική, όπου υπεβλήθη σε νέα χειρουργική επέμβαση και νοσηλεύτηκε μέχρι τις 11/09/
3. Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με το εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό έχει παρουσιάσει ήδη αρχόμενη μετατραυματική οστεοαρθίτιδα . Παρόλες τις μετέπειτα θεραπείες που πρόκειται να ακολουθήσει, πιθανόν να του αφήσει κάποιου βαθμού αναπηρία στο πάσχον άκρο που θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγικότητας του στον επαγγελματικό τομέα καθώς και στην ποιότητα της προσωπικής του ζωής. Η συνήγορος υποστήριξε ότι σύμφωνα με το πιο πάνω πιστοποιητικό, ο κατηγορούμενος, υπέστη μεγάλη ταλαιπωρία με απανωτές χειρουργικές επεμβάσεις που μέχρι και σήμερα το πόδι του είναι σε τέτοια κατάσταση που δεν μπορεί να δουλέψει, ούτε μπορεί να περπατήσει κανονικά. Συνεχίζει μία φιλήσυχη ζωή αποδεικνύοντας ότι αυτό ήταν μεμονωμένο περιστατικό στη ζωή του. Ανέφερε επίσης ότι έχει άριστη σχέση με το παιδί του στο οποίο, παρόλες τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, είναι πολύ τυπικός με την καταβολή των διατροφών του. Υιοθέτησε περαιτέρω την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου ως τεκμήριο Β, στην οποία αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος γεννήθηκε στη Γεωργία και προέρχεται από οικογένεια χαμηλού βιοτικού επιπέδου. Είναι το μεγαλύτερο από το τρία παιδιά της οικογένειας. Το 2006 σύναψε σχέση με γυναίκα ομοεθνή του και μαζί απέκτησαν ένα παιδί ηλικίας σήμερα 15 ετών. Η σχέση διήρκησε μόλις ένα χρόνο. Το παιδί διαμένει μαζί με τη μητέρα του και διατηρεί επικοινωνία μαζί του. Επίσης η σχέση με τη μητέρα του ανηλίκου περιγράφεται ως καλή. Καταβάλλει μηνιαίως διατροφή για τις βασικές ανάγκες του παιδιού. Η σχέση του όπως ανέφερε με την οικογένεια του είναι άριστη. Από το 2004 βρίσκεται στην Κύπρο και εργαζόταν ως σιδεράς. Τον Αύγουστο του 2022 είχε εργατικό ατύχημα και στο παρόν στάδιο βρίσκεται σε άδεια ασθενείας. Λαμβάνει επίδομα ασθενείας ύψους 400 ευρώ μηνιαίως και καταβάλει μηνιαίως 200 ευρώ διατροφή. Δεν κατέχει ακίνητη ιδιοκτησία. Διαμένει μαζί με τους γονείς του σε ενοικιαζόμενη κατοικία . Ο πατέρας του λαμβάνει σύνταξη ύψους 350 ευρώ και το μηναίο εισόδημα της μητέρας του κυμαίνεται στα 600 με 700 ευρώ. Τέλος η συνήγορος υπεράσπισης διαβεβαίωσε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα των αδικημάτων και ζήτησε όπως του δοθεί μία ευκαιρία και εάν το Δικαστήριο προσανατολίζεται σε στερητική της ελευθερίας ποινή, όπως εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής της, λαμβάνοντας υπόψη ακριβώς ότι ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός για τον Κατηγορούμενο, το οποίο αποδεικνύεται από το λευκό του ποινικό μητρώο, αλλά και η μετέπειτα από αυτό πορεία του, αφού από το 2016 που περιέπεσε σε αυτό το αδίκημα μέχρι και σήμερα δεν απασχόλησε σε καμιά περίπτωση, καμιά αρχή της Δημοκρατίας. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο όπως ληφθεί υπόψη ο χρόνος ο οποίος διέρρευσε, αλλά και το γεγονός ότι έχουν αλλάξει άρδην οι προσωπικές συνθήκες του συγκεκριμένου Κατηγορούμενου, αφού ενώ ήταν ένας άνθρωπος που εργαζόταν, ζούσε φυσιολογικά τη ζωή του, ξαφνικά το πρόβλημα υγείας που τώρα αντιμετωπίζει, τον ανάγκασε να εγκλειστεί στο σπίτι, να έχει μία μορφή αναπηρίας και να εξαρτάται από άλλους στη μετακίνησή του και γενικά στη διαβίωση του. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα και κυρίως το γεγονός ότι δεν ενίσχυσε με οποιονδήποτε τρόπο μία «βιομηχανία». Είναι όπως ανέφερε διαφορετικό το να έχει κανείς πρόσβαση κάπου πληρώνοντας, ενισχύοντας ουσιαστικά τους ιθύνοντες νους αυτών των αδικημάτων και διαφορετικό το γεγονός ότι κάποια αρχεία τα οποία είναι πάρα πολύ παλαιά και δεν έχουν καμιά αξία για αυτούς που ασχολούνται με αυτά τα είδη, να διατίθενται στο διαδίκτυο και να έχει πρόσβαση δυστυχώς ο καθένας. Εν όψει των πιο πάνω ζήτησε από το Δικαστήριο να εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής ποινής φυλάκισης. Αναμφίβολα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό διαφαίνεται πρωτίστως από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το νομοθέτη, διά των ανώτατων προβλεπόμενων ορίων ποινής. Ειδικότερα για το αδίκημα της κατοχής παιδικής πορνογραφίας που αφορούν παιδιά κάτω των 13 ετών (κατηγορία 1) το άρθρο 8

(6)του Ν.91(Ι)/2014, προνοεί ποινή φυλάκιση διά βίου. Όσον αφορά το αδίκημα της κατοχής παιδικής πορνογραφίας (κατηγορίες 2 και 3) το άρθρο 8

(1)του περί Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου 91(Ι)/2014, προνοεί ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη. Όπως είναι πάγια νομολογημένο η αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το κάθε αδίκημα ο νομοθέτης, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά έναν από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο, είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή, (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632). Η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει και από την ίδια τη φύση τους. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Makamian

(2007)2 A.A.Δ.405, η οποία αφορούσε στο αδίκημα της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού σε ηλεκτρονικό υπολογιστή κατά παράβαση του Ν.22(ΙΙΙ).2004, με αναφορά στο Explanatory Report to the Convention on Cybercrime §91 επ., «η Σύμβαση και κατ' επέκταση ο νόμος, αντανακλούν την ανησυχία της διεθνούς κοινότητας για την πάταξη της εκμετάλλευσης και ειδικότερα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών μέσω του εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας των κρατών.». Επισημάνθηκε δε ότι η ανάγκη για τη θέσπιση της σύμβασης προέκυψε λόγω ακριβώς της αυξανόμενης διάδοσης της παιδικής πορνογραφίας που οφείλεται και στην παρατηρούμενη ευκολία διακίνησης τέτοιου υλικού μέσω του διαδικτύου όπου η ανωνυμία διαφυλάσσει την εύκολη διάδοση χωρίς μεγάλη δυνατότητα εντοπισμού των εμπλεκομένων. Ο επιδιωκόμενος δε σκοπός του πιο πάνω αναφερόμενου Νόμου τονίστηκε ότι είναι η προστασία των παιδιών από τη χρησιμοποίηση τους ως αντικειμένων ηδονής. Όπως υπογραμμίστηκε: «Επιδιώκεται βασικά η προστασία των ανήλικων παιδιών που εξαναγκάζονται να λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες πράξεις όσον και των παιδιών που γίνονται θύματα των παιδόφιλων οι οποίοι, βλέποντας αυτές τις εικόνες, τους δημιουργείται η επιθυμία ενόχλησης άλλων ανήλικων παιδιών. Η αναζήτηση και η κατοχή μέσω διαδικτύου τέτοιου πορνογραφικού υλικού αυξάνει τη ζήτηση και ενθαρρύνει τους εμπνευστές της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων να συνεχίζουν το έργο τους.» Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Jason Niland, Ποιν.Έφ.Αρ.18/2017, ημερομηνίας 14.2.2018, το Ανώτατο Δικαστήριο, επισήμανε ότι με το Νόμο, Ν.91(Ι)/2014, εισάγονται αυστηρότερες ποινές για τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας. Τόνισε δε ότι «...αυτής της μορφής τα εγκλήματα συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις των θεμελιακών δικαιωμάτων των παιδιών, όσον αφορά την προστασία και τη φροντίδα, που είναι αναγκαίες για την ευημερία τους. Η Κυπριακή Δημοκρατία, κατ' ακολουθία του άρθρου 34 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία έχει υπογράψει και κυρώσει, ανέλαβε την υποχρέωση προστασίας των παιδιών από κάθε μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης και σεξουαλικής κακοποίησης. Συνεπώς, η εισαγωγή αυστηρότερων ποινών από το Νόμο προέκυψε ως επιτακτική, αφού τέτοιας φύσεως αδικήματα βρίσκονται σε έξαρση και επιφέρουν ολέθριες συνέπειες.» Στην Αγγλική απόφαση R. v. Oliver and Others

(2003)2 Cr. App.R.(S)64, υποδείχθηκε ότι οι δύο παράγοντες που καθορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος είναι η φύση του άσεμνου υλικού και η έκταση της ανάμειξης του κατηγορούμενου με αυτό. Στα πλαίσια αυτά έγινε κατηγοριοποίηση του επιπέδου σοβαρότητας του πορνογραφικού υλικού, ανάλογα με τη φύση του περιεχομένου των εικόνων. Τα πέντε επίπεδα βαθμού σοβαρότητας, αρχίζοντας από το λιγότερο σοβαρό και καταλήγοντας στο πλέον σοβαρό, καθορίστηκαν ως εξής:

1. Εικόνες που απεικονίζουν παιδιά σε ερωτικές πόζες χωρίς όμως σεξουαλική δραστηριότητα.
2. Εικόνες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ παιδιών ή πράξη αυνανισμού από ένα παιδί.
3. Εικόνες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ενηλίκων και παιδιών, χωρίς όμως να υπάρχει διείσδυση.
4. Εικόνες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ενηλίκων και παιδιών, με διείσδυση.
5. Εικόνες που απεικονίζουν πράξεις σαδισμού ή κτηνοβασίας. Το ζήτημα της διαβάθμισης του πορνογραφικού υλικού σε επίπεδα ή κατηγορίες και η σημασία της σε ότι αφορά την ποινική αντιμετώπιση ενός Κατηγορουμένου από το Δικαστήριο, έτυχε εξέτασης και σε αρκετές άλλες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά, παραπομπή γίνεται στις υποθέσεις Δημοκρατία ν Γαλάτη, Ποινική Έφεση Αρ. 217/2018, 02/04/2019 και Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2017, 27/09/
6. Ο αριθμός των αρχείων ανά επίπεδο, προσδιορίζει και τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Στο 1ο επίπεδο ή κατηγορία, εμπίπτει το υλικό που επισύρει τις ελαφρότερες ποινές, ενώ στο 5ο επίπεδο ή κατηγορία, εμπίπτει το υλικό που επισύρει τις αυστηρότερες ποινές. Τα προαναφερόμενα 2 αρχεία βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό που ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του και αφορούν την 1η κατηγορία παρουσιάζουν πορνογραφία με παιδιά ηλικίας κάτω των δεκατριών ετών, και είναι παιδικό πορνογραφικό υλικό 4ου επιπέδου ή κατηγορίας, (β) επίσης το ένα αρχείο βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό που αναφέρεται στην 2η κατηγορία αφορά επίσης, παιδικό πορνογραφικό υλικό 4ου επιπέδου ή κατηγορίας, και (γ) τέλος τα δυο αρχεία παιδικής πορνογραφίας που αφορούν την τρίτη κατηγορία ήτοι 2 αρχεία εικόνας παιδικής πορνογραφίας , αφορούν παιδικό πορνογραφικό υλικό 3ου επιπέδου ή κατηγορίας. Κατευθυντήριες γραμμές για το ζήτημα της ποινής σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, δόθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην προαναφερόμενη υπόθεση Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2017, 27/09/
7. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκαν και τα εξής: «Κατευθυντήριες γραμμές έχουν δοθεί στην υπόθεση Oliver, ανωτέρω, για το πότε είναι κατάλληλη ποινή φυλάκισης, ή χρηματική ποινή, ή ποινή κοινοτικής εργασίας. .. Η κατοχή μεγάλου όγκου υλικού επιπέδου 1 δεν καθιστά αναγκαία την επιβολή ποινής φυλάκισης. Τέτοιο ζήτημα τίθεται σε περίπτωση που υπάρχει επίδειξη ή διανομή υλικού οποιουδήποτε επιπέδου σε άλλους ή όταν πρόκειται για κατοχή μεγάλης ποσότητας υλικού επιπέδου 2 ή μικρής έστω ποσότητας επιπέδου
8. Ποινές φυλάκισης μεταξύ έξι και δώδεκα μηνών θεωρούνται, γενικά, αρμόζουσες σε περιπτώσεις επίδειξης και διανομής μεγάλης ποσότητας υλικού επιπέδου 2 ή 3 ή κατοχής μικρής ποσότητας υλικού επιπέδου 4 ή
9. Πιο σοβαρές ποινές φυλάκισης, από 12 μήνες μέχρι 3 χρόνια είναι λ.χ. κατάλληλες σε περίπτωση κατοχής μεγάλης ποσότητας υλικού των επιπέδων 4 ή
10. Σημειώνεται, επίσης, ότι οι κατευθυντήριες γραμμές που δόθηκαν στην Oliver αναφέρονται σε ενήλικες παραβάτες μετά από ακρόαση και χωρίς προηγούμενη καταδίκη.». Όπως στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας, (ανωτέρω) περαιτέρω αναφέρεται: «Στην υπόθεση Oliver, επίσης, καθορίστηκαν ελαφρυντικοί και επιβαρυντικοί παράγοντες. Στους επιβαρυντικούς, συγκαταλέγεται η επίδειξη ή η διανομή του υλικού σε παιδί, ο μεγάλος αριθμός φωτογραφιών, η οργάνωση του υλικού στον υπολογιστή με πολυσύνθετη, εξειδικευμένη (sophisticated) μεθοδολογία προς εμπορία ή ένα ψηλότερο επίπεδο προσωπικού ενδιαφέροντος, η δημόσια ανάρτηση του υλικού στο διαδίκτυο ή η διανομή του με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πιο πιθανή η τυχαία ανεύρεση του από χρήστες οι οποίοι δεν αναζητούν πορνογραφικό υλικό. Επίσης επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η εμπλοκή του κατηγορούμενου στην αρχική παραγωγή των εικόνων, ιδιαίτερα όταν το παιδί ανήκει στην οικογένειά του ή σε συγκεκριμένες ευάλωτες ομάδες ή σε περιπτώσεις όπου ο κατηγορούμενος καταχράται της θέσης εμπιστοσύνης που κατέχει. Από την άλλη, ελαφρυντικοί παράγοντες είναι, η παραδοχή και χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα, ο καλός χαρακτήρας.». Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αναμφίβολα η κατοχή του παιδικού πορνογραφικού υλικού που κατείχε ο κατηγορούμενος, σε συνδυασμό με το ότι φθάνει μέχρι και το επίπεδο 4, με βάση τη ταξινόμηση της νομολογίας, το ότι 2 εκ των αρχείων βίντεο αφορούν παιδιά κάτω των 13 ετών (κατηγορία 1), αποτελούν επιβαρυντικά στοιχεία της εγκληματικής συμπεριφοράς του. Ωστόσο το Δικαστήριο, δεν έχει ενώπιον του γεγονότα, από τα οποία θα μπορούσε δικαιολογημένα να κατατάξει τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος διέπραξε, στην υψηλή ή και υψηλότερη βαθμίδα τους από απόψεως διακυμάνσεων σοβαρότητας. Το άρθρο 19 του Νόμου 91(Ι)/2014 είναι σχετικό. Αν και είναι δεδομένο ότι τρία αρχεία βίντεο με υλικό παιδικής πορνογραφίας, είναι παιδικό πορνογραφικό υλικό 4ου επιπέδου ή κατηγορίας και δυο από αυτά αφορούν παιδία κάτω των δεκατριών ετών, δεν υπήρξε κάτι ιδιαίτερο στην αποθήκευση τους ή διανομής τους από την πλευρά του Κατηγορούμενου και δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να υποστηρίζει την εμπορία τους. Σε κάθε όμως περίπτωση παρά το γεγονός ότι πράγματι πρόκειται για μικρή ποσότητα αρχείων βίντεο και εικόνων παιδικής πορνογραφίας, πρόκειται για αρχεία 4ου και 3ου επιπέδου ή κατηγορίας. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο κατηγορούμενος δεν εμπλέκεται στην παραγωγή των αρχείων που είχε στην κατοχή του, πλην όμως από την άλλη δεν πρέπει να υποτιμάται ή παραγνωρίζεται καθόλου το γεγονός ότι πρόσωπα τα οποία αναζητούν στο διαδίκτυο και αποκτούν τέτοια αρχεία, ακόμα και αν αυτά βρίσκονται ελεύθερα στο διαδίκτυο, στα οποία συγκαταλέγεται και ο κατηγορούμενος, ενθαρρύνουν και προάγουν με αυτό τον τρόπο όσους φωτογραφίζουν, βιντεογραφούν και στη συνέχεια αναρτούν στο διαδίκτυο τέτοιου είδους πορνογραφικό υλικό, στο οποίο απεικονίζονται παιδιά. Η εγγενής φύση των επίδικων αδικημάτων όσο και όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι στην παρούσα προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής όχι μόνο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο, αλλά και για άλλους επίδοξους παραβάτες που θα σκέφτονταν να διαπράξουν τα ίδια ή παρόμοια αδικήματα. Παρά τη διαπιστωμένη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων και την ανάγκη για επιβολή αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής το καθήκον προς εξατομίκευση υπάρχει πάντοτε και δεν ατονεί, ούτως ώστε αυτή να προσιδιάζει στις περιστάσεις της υπόθεσης και του κατηγορουμένου. Στα πλαίσια του καθήκοντος μου αυτού λαμβάνω επίσης υπόψη τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: ? Tο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου. Είναι νομολογημένο πως ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132). ? Έχει, επίσης, παραδεχτεί ενώπιον του Δικαστηρίου έστω πριν την έναρξη της ακρόασης, πράγμα που διέσωσε πολύτιμο δικαστικό χρόνο και δικαστικά έξοδα.(βλ. Χαρτούπαλλος v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 211/11, ημερ. 25.1.13). Προκύπτει επίσης να συνεργάστηκε με τις Διωκτικές Αρχές, για σκοπούς τουλάχιστον διερεύνησης, παρόλο ότι δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, πράγμα που προσμετρά, επίσης, προς όφελός του, αφού όπως υποστηρίζεται από τις προαναφερόμενες αποφάσεις, οι παράγοντες της άμεσης παραδοχής και της συνεργασίας κατηγορούμενου με την αστυνομία δίνουν στον κατηγορούμενο το δικαίωμα να αναμένει έκπτωση στην ποινή. Επίσης το γεγονός αυτό, δείχνει συνείδηση των παράνομων πράξεων του, που εκδηλώνεται με την ετοιμότητα του να αναλάβει την ευθύνη μέσω της τιμωρίας. ? Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου οι προσωπικές και οι οικογενειακές του περιστάσεις, ειδικότερα το ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου για το οποίο πληρώνει διατροφή αλλά και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει μετά το εργατικό ατύχημα που είχε το 2022. Στην υπόθεση Μ. Θ. v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 174, πέραν της παραδοχής αναγνωρίστηκαν από το Εφετείο ως μετριαστικοί παράγοντες για την ποινή, οι δυσμενείς επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια και εξαρτώμενους του κατηγορουμένου. Είναι ομολογουμένως αναμενόμενο ότι θα υπάρξουν επιπτώσεις στην οικογένεια του και εξαρτημένους του κατηγορούμενου αλλά και στον ίδιο σε τέτοια περίπτωση, γεγονός το οποίο επίσης λαμβάνω υπόψη. Οι επιπτώσεις από φυλάκιση σε μέλη της οικογένειας του κατηγορουμένου συνιστούν, σύμφωνα με τη νομολογία, ελαφρυντικό παράγοντα όχι, όμως, αποφασιστικής σημασίας (βλ. Αναστασίου ν. Γενικός Εισαγγελέας

(2005)2 Α.Α.Δ. 492). Η βαρύτητα που πρέπει να αποδίδεται στις παρεμφερείς συνέπειες της τιμωρίας ενός κατηγορουμένου με ποινή φυλάκισης διαφαίνεται σε σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ 252). Σε κάθε περίπτωση οι προσωπικές, οικογενειακές περιστάσεις του προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας όπως έχουν αναλυθεί ανωτέρω και όπως αναλύθηκαν από τη συνήγορο υπεράσπισης. Σημειώνω όμως ταυτόχρονα, σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό, ότι λόγω της εγγενούς σοβαρότητας των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος διέπραξε, οι προσωπικές του περιστάσεις δεν μπορούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει η ποινή που πρέπει να επιβληθεί. Συνυπολογίζω, επίσης, προς όφελός του κατηγορούμενου, το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, μέχρι και σήμερα που επιβάλλεται ποινή, (επτά

(7)σχεδόν χρόνια) εφόσον καταρχάς παρατηρείται καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας, ήτοι σχεδόν δυο χρόνια, για την οποία δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση από την Κατηγορούσα Αρχή. Ως έχει νομολογηθεί, η παρέλευση τέτοιου χρόνου είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψιν στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ.22 και Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 330). Όπως η νομολογία έχει αναγνωρίσει, η καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης - με την καταχώρηση της υπόθεσης - λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (Αρ. 2)

(2001)2 ΑΑΔ 623). Στην υπόθεση δε, M & M Loizou Ltd κ.α. ν. Jumbo Investments Ltd

(2000)2 ΑΑΔ 717 υποδείχθηκε, ότι η δίωξη του παραβάτη ευθύς ως έρχεται σε φως η αξιόποινη πράξη αποτελεί αρχή συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης και αυτή τούτη τη δίκαιη δίκη. Eπίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 ΑΑΔ 355 υποδείχθηκε, ότι η πάροδος μακρού χρόνου από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής, δηλαδή, αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος. Η πάροδος μακρού χρόνου από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο. Δεν μου διαφεύγει όμως, ότι από την καταχώρηση της παρούσας ένα μέρος της καθυστέρησης, ως συνάγεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, οφείλεται και στον ίδιο τον κατηγορούμενο. Όπως λοιπόν είναι πρόδηλο από τα πιο πάνω, ο κατηγορούμενος με την συμπεριφορά του προκάλεσε και ο ίδιος ένα μέρος της καθυστέρησης και συνακόλουθα αυτό μετριάζει σε μεγάλο βαθμό τον παράγοντα της καθυστέρησης στην επιμέτρηση της ποινής. Τούτο διότι δεν μπορεί ένας κατηγορούμενος να οικοδομεί επί των δικών του ενεργειών και στη συνέχεια να απολαμβάνει το στοιχείο του μετριαστικού παράγοντα του χρόνου και καθυστέρησης για σκοπούς μετριασμού της ποινής [βλ. απόφαση στην υπόθεση Νίκος Πολυβίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 11 ]. Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω και όλες τις παραμέτρους σε σχέση με τα γεγονότα και συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, δεν θεωρώ ότι ο χρόνος που έχει παρέλθει σε συνάρτηση με όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες, είναι ικανός να καταστήσει ανεπιθύμητη την επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο. Εν πάση περιπτώσει το στοιχείο αυτό θα έχει το αντίκρισμα του στην ποινή που θα επιβληθεί όχι, όμως σε σχέση με το είδος της, αλλά μόνο σε σχέση με το εύρος της αλλά ενδεχομένως και στο αίτημα για αναστολή ενδεχόμενης ποινής φυλάκισης. Επίσης λαμβάνω υπόψη το ότι δεν προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία έχουν αναφερθεί στο Δικαστήριο, ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα αρχεία σε σκοπό τη διανομή τους ή την πώληση τους σε τρίτους. Δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό για να τα αποκτήσει αλλά τα εξασφάλισε από ιστοσελίδες στις οποίες μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση ο καθένας. Τέλος λαμβάνω υπόψη μου ότι δεν πρόκειται για μεγάλη ποσότητα αρχείων που έχει εντοπιστεί στην κατοχή του κατηγορουμένου. Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, αφενός τη σοβαρότητα των αδικημάτων, τις συνθήκες διάπραξης τους και τους επιβαρυντικούς παράγοντες, και ειδικά ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του αρχεία που απεικόνιζαν παιδιά ηλικίας κάτω των 13 ετών, και μάλιστα αρχεία επιπέδου 4, αδικήματα για τα οποία η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι αυτή της δια βίου φυλάκισης και λαμβάνοντας επίσης υπόψη την επιτακτική ανάγκη γενικής αποτροπής ως εκ της παρατηρούμενης έξαρσης και αφετέρου όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες, καταλήγω πως η επιβολή στον κατηγορούμενο στερητικής της ελευθερίας του ποινής προβάλλει ως αναπόφευκτη. Η αναζήτηση και η κατοχή τέτοιου πορνογραφικού υλικού, δεν είναι αδικήματα λιγότερο σοβαρά εφόσον αυτές οι πράξεις, αυξάνουν τη ζήτηση και ενθαρρύνουν τους εμπνευστές της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων να συνεχίσουν το έργο τους. Επισημαίνω ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει. Όσον αφορά το ύψος της αυτή θα αντανακλά κατά τρόπο ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημάνθηκαν ανωτέρω. Ως εκ τούτου, στον κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στη 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στη 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου σε σχέση με την ποινή θα εξετάσω στην συνέχεια εάν αυτή θα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση φυλάκιση του κατηγορούμενου ή δύνανται να ανασταλεί, δυνάμει των διατάξεων του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε των πιο πάνω Νόμο, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς, όπως προνοείται «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Τα κριτήρια για την άσκηση της σχετικής διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν τεθεί σε σωρεία νομολογίας. Παραπέμπω ενδεικτικά σε απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ 449 λέχθηκε δε σχετικά ότι με την τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος του 2003: «. τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή». Η περίπτωση του κατηγορούμενου θα πρέπει να λεχθεί ότι με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα και ως προς το θέμα αυτό. Χωρίς δε να μου διαφεύγει η σοβαρότητα των αδικημάτων και το στοιχείο της αποτροπής αλλά αφού έλαβα υπόψη μου όλα τα δεδομένα της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις αυτού και ιδιαίτερα: · Το λευκό του ποινικό μητρώο, · Το ότι δεν εντοπίστηκε μεγάλος όγκος αρχείων και ούτε φαίνεται από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου να προέβη σε διάδοση τέτοιου υλικού. · Το ότι φαίνεται ότι έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα της εγκληματικής του συμπεριφοράς, · Την πάροδο χρονικού διαστήματος σχεδόν επτά

(7)ετών από την διάπραξη των αδικημάτων σε συνδυασμό με το ότι έκτοτε δεν έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα και έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό οι προσωπικές του περιστάσεις εφόσον φαίνεται ότι μετά το εργατικό ατύχημα που είχε το 2022, παρουσιάζει μια μορφή αναπηρίας και αδυνατεί να εργαστεί. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι θα πρέπει να του δοθεί μια πρώτη αλλά και τελευταία ευκαιρία, ελπίζοντας ότι θα την εκμεταλλευτεί. Ως εκ τούτου διατάσσω όπως οι ποινές φυλάκισης, που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, ανασταλούν για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης). Όσον αφορά τα τεκμήρια αυτά να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .......... Χρ. Μ . Παπαλλάς, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο