ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Μιχαλάκης Αντρέου, Αρ. Υπόθεσης: 8228/22, 29/6/2023

(1)συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ.154 (κατηγορία 1),

(2)διάρρηξης κτιρίου κατά παράβαση των άρθρων 294(α) και 20, 21 του Κεφ.154 (κατηγορία 2 ) και

(3)κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272

(1)του Κεφ.154 (κατηγορία 3) Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 25/11/22 - 30/11/2022 στην Πάφο συνωμότησε με άλλο πρόσωπο να διαπράξει τα κακουργήματα που να αναφέρονται στις κατηγορίες 2 και 3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας , ο κατηγορούμενος μεταξύ των πιο πάνω ημερομηνιών διέρρηξε μαζί με άλλο πρόσωπο το εστιατόριο με την ονομασία «Gold Sakura» και διέπραξαν μέσα σε αυτό κακούργημα, δηλαδή της κλοπή που αναφέρεται στην 3η κατηγορία και έκλεψαν από αυτό τα αντικείμενα που περιγράφονται στην 3η κατηγορία. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες. Με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο αποφάσισε ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση αναφορικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει καθώς επίσης ότι δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε απολογία αναφορικά με όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ακολούθως αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος προτίμησε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν δεκατρία

(13)τεκμήρια. Ο ΜΚ1 ήταν ο κος Σέργιος Παναγκασίδης ο οποίος υιοθέτησε και κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση ημερομηνίας 30/11/22, μαζί με πιστή μετάφραση αυτής, ως Τεκμήρια 1 και 2, ως μέρος της Κυρίως Εξέτασης του. Σε αυτή υποστήριξε ότι εργάζεται σε συγκεκριμένη εταιρεία η οποία είναι ιδιοκτήτρια ξενοδοχειακής μονάδας στην Κάτω Πάφο, από την οποία ο παραπονούμενος ΜΚ2 ενοικιάζει στο ισόγειο του εν λόγω ξενοδοχείου χώρο τον οποίο έχει μετατρέψει σε εστιατόριο. Το συγκεκριμένο εστιατόριο όπως εξηγεί τα τελευταία χρόνια είναι κλειστό και ο ίδιος αφού είναι εκεί καθημερινά, αναγκαστικά το βλέπει και το ελέγχει. Στις 26/11/22 και ώρα 0730 ενώ βρισκόταν στην περιοχή και εργαζόταν, άκουσε ένα ηλεκτρικό δίσκο που δούλευε και όπως εξήγησε κατάλαβε ότι κάτι έκοβαν. Αμέσως πήγε πίσω από το εστιατόριο και είδε τον κατηγορούμενο να κόβει μέταλλα έξω από το εστιατόριο. Τον ρώτησε τι κάνει στο σημείο και του είπε ότι τα πράγματα αυτά είναι άχρηστα. Αμέσως διαπίστωσε ότι η πίσω καγκελόπορτα του εστιατορίου του παραπονούμενου ΜΚ2 ήταν ανοικτή και η αλυσίδα σπασμένη και κατάλαβε ότι τα πράγματα που έκοβε ο κατηγορούμενος τα πήρε από το εστιατόριο. Εκεί που έκοβε αυτός μέταλλα βρίσκονταν ακόμα δυο άλλοι άνδρες οι οποίοι δεν μίλησαν καθόλου. Εκεί όπως ανέφερε, που βρίσκονταν αυτοί οι τρείς άντρες υπήρχε ένα άσπρο βαν σταθμευμένο το οποίο ήταν γεμάτο με πόρτες ψυγείων, δίσκους σερβιρίσματος και άλλα μέταλλα , τα οποία όπως πιστεύει, τα πήραν από το εστιατόριο. Επίσης ανέφερε ότι στις 29/11/2022 και ώρα 0730 είχε ελέγξει την ταράτσα του εστιατορίου και δεν έλειπε κάτι. Την 30/11/22 και ώρα 0920 που έλεγξε την ταράτσα με τον ΜΚ2 έλειπαν πολλά πράγματα, για τα οποία εξήγησε δεν ξέρει κάτι για να αναφέρει. Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι στα πλαίσια της εργασίας του κάθε πρωί ελέγχει το συγκεκριμένο εστιατόριο αλλά και τα άλλα μαγαζιά που υπάρχουν εκεί διότι είναι κλειστά και δεν λειτουργούν. Το συγκεκριμένο εστιατόριο του ΜΚ2 το επισκέπτεται καθημερινά. Σε σχέση με αυτό το εστιατόριο ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το κλέβουν και το «σπάνε», όπως επίσης ότι και πρόσφατα το έκλεψαν, αφαιρώντας από αυτό τις ηλιακές πλάκες και τον θερμοσίφωνα και ότι αυτό το πράγμα γίνεται καθημερινά. Αναφερόμενος στο περιστατικό με τον εντοπισμό του κατηγορουμένου να κόβει διάφορα μέταλλα έξω από το εστιατόριο, και αφού τον κάλεσε να ξεφορτώσει ότι είχε στο αυτοκίνητο και να φύγει, αυτός του ανέφερε ότι είναι άχρηστα και δεν έχουν χρησιμότητα. Ο ΜΚ1 ανέφερε στη συνέχεια ότι υπήρχαν πράγματα από το εστιατόριο που ήταν εκεί κοντά στο αυτοκίνητο. Εξήγησε ότι στο αυτοκίνητο που βρισκόταν εκεί και κοντά στο εστιατόριο, βρίσκονταν μέσα σε αυτό, μέταλλα και πράγματα από το εστιατόριο, πόρτες ψυγείου τα οποία όμως δεν θυμόταν όλα να τα αναφέρει. Σε ερώτηση κατά πόσο διαπίστωσε οποιαδήποτε παραβίαση στο εστιατόριο εκείνη την στιγμή, ανέφερε «όχι δεν είδα κάποια παραβίαση ή πως έσπασαν και μπήκαν». Σε σχέση με τα πράγματα που κλάπηκαν από την ταράτσα του εστιατορίου ήτοι κάποια κλιματιστικά , αυτό το διαπίστωσε 2-3 μέρες μετά από την ημερομηνία που εντόπισε τον κατηγορούμενο να κόβει μέταλλα στο σημείο. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 3 φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται το αυτοκίνητο τύπου βαν που βρισκόταν στο σημείο, κοντά στο εστιατόριο, όπου κοντά του ήταν ο κατηγορούμενος και έκοβε μέταλλα. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήρια 4 και 5, την δεύτερη του κατάθεση ημερομηνίας 02/12/22 μαζί με πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα στην οποία ουσιαστικά αναφέρει ότι αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στην αστυνομία ως το πρόσωπο το οποίο έκοβε μέταλλα έξω από το εστιατόριο. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι στις 26/11/22 είδε τον κατηγορούμενο που έκοβε μέταλλα καθώς ήταν στην δουλειά του και ειδοποίησε την ίδια ημέρα όπως ανέφερε τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, ΜΚ

1. Σε υποβολή ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε και δεν τηλεφώνησε ουσιαστικά στον ΜΚ2, και αφού συμβουλεύτηκε το κινητό του τηλέφωνο ανέφερε ότι τον πήρε στις 29/11/
2. Στη συνέχεια ανέφερε ότι πήρε τηλέφωνο τον ΜΚ2 και στις 26/11/22, όταν έκλεψαν τα μέταλλα και στις 29/11/22, όταν δηλαδή έκλεψαν και τα κλιματιστικά. Ερωτηθείς αντεξεταζόμενος κατά πόσο υπάρχει και άλλο μαγαζί κάτω από το εστιατόριο του ΜΚ2, ανέφερε ότι εκεί υπήρχε ένα «club» και στο πλάι υπήρχε μια καφετέρια η οποία κάηκε. Ερωτώμενος εάν σε αυτό το μαγαζί είχε μέσα ψυγεία και μεταλλικά αντικείμενα στο μαγαζί που κάηκε, υποστήριξε ότι δεν υπάρχουν αφού το Δημαρχείο τα καθάρισε όλα όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Σε σχέση με το club που υπάρχει εκεί ανέφερε ότι αυτό είναι άδειο και δεν χρησιμοποιείται, ενώ μέσα υπάρχουν κάποια πράγματα όπως πόρτες και ψυγεία και υποστήριξε ότι καθημερινά κλέβουν πράγματα από εκεί μέσα. Σε κάθε περίπτωση ξεκαθάρισε ότι ουδείς λειτουργεί το εν λόγω υποστατικό. Στη συνέχεια και σε υπόδειξη της συνηγόρου υπεράσπισης ότι τα μεταλλικά αντικείμενα που είδε τον κατηγορούμενο να κόβει ( η θέση της υπεράσπισης είναι ότι πράγματι ήταν ο κατηγορούμενος που έκοβε τα μέταλλα) ήταν από αυτά τα δυο μαγαζιά και όχι από το εστιατόριο του ΜΚ2, απάντησε «Μπορεί». Επίσης σε υπόδειξη ότι στις 29/11/22 ο κατηγορούμενος ήταν υπό κράτηση στην Αστυνομία και ήταν αδύνατο να κλέψει ο ίδιος τα κλιματιστικά από την ταράτσα του εστιατορίου, απάντησε ότι δεν ανέφερε κάτι τέτοιο και ότι ο ίδιος δεν είδε ποιος έκλεψε τα κλιματιστικά. Σε περαιτέρω υποβολή της θέσης ότι ο κατηγορούμενος πήρε τα πράγματα από τα δυο αυτά μαγαζιά τα οποία ήταν άχρηστα και εγκαταλειμμένα και τα οποία δεν ανήκαν σε κανένα και ότι υπήρχαν κάτω μεταλλικές ραβδώσεις στο πάτωμα τις οποίες πήρε, απάντησε «μπορεί να είναι αυτό που λέτε». Επίσης απάντησε αρνητικά στο ερώτημα κατά πόσο είδε τον κατηγορούμενο να εισέρχεται μέσα στο κατάστημα του ΜΚ2, όπως επίσης και στο εάν τον είδε να βγάζει οτιδήποτε από αυτό το μαγαζί. Συμφώνησε επίσης ότι μπορεί να ήταν ήδη κομμένη η κλειδαριά όταν είδε τον κατηγορούμενο, παρά το ότι ελέγχει καθημερινά. O MK2, Φώτος Καρσεράς είναι ο παραπονούμενος. Κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο 6 ημερομηνίας 30/11/22 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του στην οποία συνοπτικά αναφέρεται ότι είναι ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου με την ονομασία Gold Sakura που βρίσκεται στην Κάτω Πάφο. Το εστιατόριο του είναι κλειστό και σφραγισμένο τα τελευταία δυο χρόνια και μέσα βρίσκεται φυλαγμένος ο εξοπλισμός του. Όπως ανέφερε πηγαίνει συχνά και προβαίνει σε έλεγχο . Η τελευταία φορά που είχε πάει ήταν περί τις 25/11/22 και ώρα 1000 το πρωί, όπου δεν υπήρχε «οτιδήποτε περίεργο» ως ανέφερε. Την 30/11/22 και η ώρα 0900 πήγε ξανά για έλεγχο και διαπίστωσε ότι ήταν παραβιασμένη η πίσω καγκελόπορτα της αποθήκης του εστιατορίου. Η συγκεκριμένη πόρτα κλειδώνει με κλειδί και αλυσίδα με κλειδαριά. Τόσο η κλειδαριά της αλυσίδας όσο και της πόρτας ήταν σπασμένες. Αφού μπήκε μέσα και έλεγξε τον εξοπλισμό του εστιατορίου διαπίστωσε ότι κυρίως κλάπηκαν διάφορα μεταλλικά αντικείμενα, όπως μεταλλικά μηχανήματα κουζίνας, μεταλλικές πόρτες ψυγείων και ένα πλυντήριο και άλλα μεταλλικά αντικείμενα η αξία των οποίων ήταν περίπου 1800 ευρώ. Ειδοποίησε την αστυνομία (προφανώς στις 30/11/22) για να έρθει στο μέρος και μέχρι την άφιξη της αστυνομίας σφράγισε ξανά την καγκελόπορτα που παραβίασαν για να μην μπουν ξανά. Αναφέρει επίσης «σήμερα το πρωί» (εννοεί την 30/11/22), ο ΜΚ1 τον ενημέρωσε ότι πριν πέντε ημέρες κατά η ώρα 0730 το πρωί είδε ένα άσπρο αυτοκίνητο να είναι παρκαρισμένο στη πίσω μεριά του εστιατορίου και συνομίλησε με τα δυο άτομα που επέβαιναν σε αυτό. Το βαν απ' ότι του ανέφερε ήταν γεμάτο με τον εξοπλισμό που κλάπηκε από το εστιατόριο του. Επίσης διαπίστωσε ότι την 30/11/22 και ώρα 0920 που έλεγξε την ταράτσα του εστιατορίου του διαπίστωσε ότι είχαν κλαπεί δυο μεγάλοι κομπρεσόροι κλιματιστικού αξίας 4000 ευρώ, δυο ηλιακές πλάκες αξίας 1000 ευρώ, δυο πιεστικά νερού αξίας 500 ευρώ και ένα πλαστικό ντεπόζιτο αξίας 300 ευρώ και άλλα εξαρτήματα, συνολικής αξίας 10000 ευρώ. Σε σχέση με την ταράτσα, ο ΜΚ1 του ανέφερε ότι την είχε ελέγξει την 29/11/2022 και ώρα 0730 και ήταν όλα μια χαρά. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι επισκεπτόταν συχνά το εστιατόριο του δυο με τρείς φορές την εβδομάδα για να δει εάν όλα ήταν καλά. Σε σχέση με το ποιος τον ενημέρωσε σε σχέση με την διάρρηξη, ανέφερε ότι αυτό έγινε στις 25/11/22, όταν του τηλεφώνησε ο ΜΚ1 και του ανέφερε ότι ένα αυτοκίνητο ήταν έξω από το εστιατόριο του και ήταν γεμάτο πράγματα, όμως μέχρι να φτάσει εκεί αυτοί έφυγαν. Διαπίστωσε όταν πήγε στο εστιατόριο του ότι έλειπαν από την αποθήκη όλα τα πράγματα τα οποία σε κάθε περίπτωση δεν θυμόταν συγκεκριμένα. Σε περαιτέρω ερώτηση και αναφερόμενος γενικά ως προς το τι είδους περιουσία είχε σε αυτή, ανέφερε ότι υπήρχαν είδη εστιατορίου, κουζίνας και άλλα πράγματα τα οποία δεν θυμόταν λεπτομερώς. Αντεξεταζόμενος και στις ερωτήσεις που του τέθηκαν από τη συνήγορο υπεράσπισης ως προς το ότι στην κατάθεση του δεν αναφέρει ότι ενημερώθηκε από τον ΜΚ1 τη συγκεκριμένη ημέρα που εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος στο μέρος και ότι δεν αναφέρει ότι μετέβηκε στο μέρος την ημερομηνία εκείνη, απάντησε ότι πήγε στο μέρος στις 25/11/2022 και 30/11/22, τονίζοντας όμως ότι δεν θυμάται κατά πόσο πήγε και ενδιάμεσα των ημερομηνιών αυτών, παρά το γεγονός ότι γενικά όπως εξήγησε πήγαινε συχνά, έβλεπε το εστιατόριο του και έφευγε. Ανέφερε περαιτέρω ότι γενικά ξεχνά εύκολα. Υποστήριξε αντεξεταζόμενος ότι την αποθήκη δεν την έλεγξε πρώτη φορά στις 30/11/22 ως αναφέρει στην κατάθεση του αλλά όταν τον ειδοποίησε ο ΜΚ1 για την παρουσία του κατηγορούμενου έξω από το εστιατόριο του. Σε υπόδειξη, αφού έλεγξε την αποθήκη ως ισχυρίζεται όταν του τηλεφώνησε ο ΜΚ1 , σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, και αφού σύμφωνα με τον ίδιο έλειπαν πράγματα, γιατί δεν πήγε στην αστυνομία από τότε, όπως έκανε στις 30/11/22 ή έστω να τηλεφωνήσει, ανέφερε ότι «έχω την εντύπωση ότι τηλεφώνησα» χωρίς όμως αυτό να αναφέρεται στην κατάθεση του. Συμφώνησε περαιτέρω ότι γίνονται συνέχεια διαρρήξεις στο συγκεκριμένο εστιατόριο του και δεν είναι η πρώτη φορά που αυτό συνέβη. Συμφώνησε ότι τους κομπρεσόρους και τα ντεπόζιτα, αυτά δεν κλάπηκαν στις 26/11/2022 αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο. Σε περαιτέρω υπόδειξη ότι ο κατηγορούμενος στις 29/11/2022 ήταν κρατούμενος για άλλη υπόθεση και αποκλείεται αυτός να είχε κλέψει, απάντησε ότι δεν ξέρει ποιος τα έκλεψε, ούτε μπορεί να γνωρίζει ποιος τα έκλεψε. Περαιτέρω από κοινού και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους και ως παραδεκτά γεγονότα κατατέθηκαν τα πιο κάτω: Τεκμήριο 7 - Η κατάθεση του Αστ. 2543 Τρύφωνα Τρύφωνος ημερομηνίας 30/11/22 στην οποία ουσιαστικά αναφέρονται οι ενέργειες του σε σχέση με την λήψη και συσκευασία διαφόρων τεκμηρίων από το χώρο του εστιατορίου και της αποθήκης του τα οποία μετέφερε στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου και τα οποία στη συνέχεια τα παρέδωσε στον Αστ.739 για να σταλούν για τις σχετικές επιστημονικές εξετάσεις. Τεκμήριο 8 - Κατάθεση του Αστ. 3281 Χ. Ιωάννου όπου περιγράφονται οι ενέργειες του για λήψη των παρειακών επιχρισμάτων από τον κατηγορούμενο τα οποία στην παρουσία του συσκεύασε κατάλληλα και τα οποία παρέδωσε στον Αστ. 739 Θ. Κωνσταντινίδη . Επίσης έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Τεκμήριο 9 - Κατάθεση της κας Ενρικέτας Γεωργιάδου η οποία ως μεταφράστρια βοήθησε τον ΜΚ1 να διενεργήσει αναγνωριστική παράταξη σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Τεκμήριο 10 - Κατάθεση του Λοχ. 3144 Π. Σιμιλλίδη στην οποία αναφέρονται οι ενέργειες του σε σχέση με την αναγνωριστική παράταξη στην οποία θα διεξάγετο σε σχέση με το πρόσωπο του κατηγορουμένου. Αναφέρει επίσης σε αυτή ότι στις 02/12/2022 στα κρατητήρια του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Πάφου μεσώ ειδικού μονοδρομικού υαλοπίνακα, ο ΜΚ1 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο λέγοντας « είναι αυτός που έκοβε μέταλλα έξω από το εστιατόριο με τον οποίον μίλησα» Τεκμήριο 11 - Κατάθεση της κας Μποϊκα Μιχαήλ η οποία σύμφωνα με την κατάθεση της εκτελεί χρέη μεταφραστή στη βουλγαρική γλώσσα, όπου βοήθησε τον Αστ. 739 του ΤΑΕ Πάφου να λάβει ανακριτική κατάθεση από συγκεκριμένο πρόσωπο σε σχέση με την διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Τεκμήριο 12 - Κατάθεση του Αστ. 3894 Α. Γερμανού στην οποία αναφέρεται ότι ως ειδικός φωτογράφος, έλαβε φωτογραφίες οι οποίες επισυνάπτονται από το εστιατόριο Sakura στην Κάτω Πάφο σχετικά με υπόθεση διάρρηξης και κλοπής και φωτογράφησε συγκεκριμένο όχημα, σχετικά με την ίδια υπόθεση, όπου εκτύπωσε τέσσερα βιβλιάρια φωτογραφιών. Τεκμήριο 13 - Έντυπο με το ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου σε σχέση με την υπόθεση 167/22 και 4058/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και τα οποία συναφώς, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος, όπως ήδη λέχθηκε άσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε τον όποιο μάρτυρα υπεράσπισης. Σημειώνω επίσης ότι δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο η οποιαδήποτε κατάθεση του κατηγορουμένου σχετικά με την παρούσα υπόθεση. Τελικές Αγορεύσεις: Στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων κατηγορούσα αρχή και Υπεράσπιση εξέφρασαν διαφορετικές εισηγήσεις. Ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ζήτησε την καταδίκη του Κατηγορουμένου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει . Αντίθετη ήταν η επιχειρηματολογία της ευπαιδεύτης συνηγόρου του κατηγορουμένου, η οποία ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που μπορεί να γίνει αποδεχτή και να καταδείξει ότι ο πελάτης της έχει διαπράξει τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα. Ελλείψει τέτοιας μαρτυρίας η εν λόγω συνήγορος κάλεσε το δικαστήριο να αθωώσει τον πελάτη της. Τα όσα γενικά έχουν αναφέρει, βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Επομένως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που καθορίστηκαν μέσα από τη νομολογία. Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στη Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ.

1. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ο ΜΚ1 με τα όσα ανέφερε στις ερωτήσεις που του έχουν γίνει τόσο κατά την κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του, σε συνάρτηση με τα όσα ανέφερε στην κατάθεση του Τεκμήριο 1, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα για την απόδειξη των κατηγοριών που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Σε κάθε όμως περίπτωση δεν αποκλείω την μαρτυρία του, ως προς ορισμένες ενέργειες τις οποίες έχει κάνει και σε σχέση με τα όσα διαπίστωσε στο χώρο τα οποία σε κάθε περίπτωση δεν έτυχαν ούτε ουσιαστικής αμφισβήτησής από την υπεράσπιση. Με όλο το σεβασμό προς τον μάρτυρα, ενώ προβάλλει στην κατάθεση του τη θέση ότι τα πράγματα τα οποία είδε, ήταν όπως πιστεύει πράγματα τα οποία τα πήραν από το συγκεκριμένο εστιατόριο, αντεξεταζόμενος και αφού του τέθηκε η θέση της υπεράσπισης ότι τα αντικείμενα αυτά ήταν ουσιαστικά από τα εγκαταλειμμένα μαγαζιά που υπάρχουν πέριξ του συγκεκριμένου εστιατορίου, δεν το απέκλεισε λέγοντας χαρακτηριστικά ότι « μπορεί να είναι αυτό που λέτε», αφού προφανώς είναι γνώστης του περιεχομένου αυτών, ένεκα του ότι εργάζεται στο εν λόγω συγκρότημα και όπως ανέφερε προβαίνει σε καθημερινούς ελέγχους σε αυτά. Επίσης όταν του τέθηκε ξανά η θέση ότι τα μεταλλικά αντικείμενα τα οποία έκοβε ο κατηγορούμενος και τον είδε, ήταν από τα δυο ουσιαστικά μαγαζία που υπάρχουν στο χώρο και όχι από το εστιατόριο του ΜΚ2, απάντησε «μπορεί». Επίσης αντεξεταζόμενος παρατηρώ ότι ανέφερε ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο ούτε να εισέρχεται στο εν λόγω εστιατόριο ούτε τον είδε να βγάζει οτιδήποτε από αυτό, μη αποκλείοντας ταυτόχρονα σε σχέση με την κλειδαριά προφανώς της καγκελόπορτας του εστιατορίου να ήταν ήδη κομμένη όταν είδε τον κατηγορούμενο. Συνεπώς από τα όσα προκύπτουν από την κατάθεση του Τεκμήριο 1 σε συνάρτηση με τα όσα κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μπορώ να αποδεχθώ την θέση που εξέφρασε στην κατάθεση του ότι τα αντικείμενα που είδε ότι βρίσκονταν εντός του αυτοκινήτου, η φωτογραφία του οποίου κατατέθηκε ως τεκμήριο 3, αλλά και τα αντικείμενα τα οποία έκοβε ο κατηγορούμενος, είναι με βεβαιότητα τα αντικείμενα τα οποία κατ' ισχυρισμό κλάπηκαν από το συγκεκριμένο εστιατόριο αφού δεν έχει αποκλειστεί από τον ίδιο η πιθανότητα τα αντικείμενα αυτά να έχουν αφαιρεθεί από τα εγκαταλειμμένα υποστατικά που βρίσκονται πέριξ του συγκεκριμένου εστιατορίου, θέση η οποία υποβλήθηκε και από την υπεράσπιση. Ως προς το κομμάτι της μαρτυρίας του για το πότε τελικώς μίλησε με τον ΜΚ2 - παραπονούμενο και τον ενημέρωσε για το πρώτο περιστατικό με τον κατηγορούμενο που έγινε στις 26/11/22 και ώρα 0730 φαίνεται ότι κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από την γραπτή του κατάθεση τεκμήριο 1 αλλά ούτε και από την γραπτή κατάθεση του ΜΚ2 τεκμήριο
2. Κανένας από τους εν λόγω μάρτυρες δεν αναφέρει κάτι τέτοιο σε αυτές. Τα όσα προβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του, επιθεωρώντας μάλιστα το τηλέφωνο του, δεν με έχουν πείσει αφού αρχικά ανέφερε ότι επικοινώνησε με τον ΜΚ2 στις 29/11/22, ημερομηνία κατά την οποία σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είχε εντοπιστεί οποιοδήποτε περιστατικό με την ταράτσα του εστιατορίου. Άλλωστε εφόσον δεν είχε εντοπιστεί οτιδήποτε, για ποιο λόγο να επικοινωνήσει με τον ΜΚ2 την συγκεκριμένη ημερομηνία. Εξάλλου ούτε κάτι τέτοιο αναφέρει στην κατάθεση του ο ΜΚ
3. Από τα όσα αναφέρονται στην κατάθεση του, φαίνεται ότι στις 30/11/22 και ώρα 0920, έλεγξε μαζί με τον ΜΚ2 την ταράτσα του εστιατορίου και έλειπαν πράγματα, και την ημερομηνία αυτή ουσιαστικά διαπιστώθηκε η απουσία τους. Οι πιο πάνω αντιφάσεις σε σχέση με το πότε και αν τελικά μίλησε ο ΜΚ1 με τον ΜΚ2 σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι δεν προέκυψαν ένεκα ηθελημένης προσπάθειας απόκρυψης της αλήθειας. Δεν έχω εισπράξει προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας που εν πάση περιπτώση, οι εν λόγω αναφορές δεν είναι και τόσο ουσιαστικές ως προς την απόδειξη των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Σε κάθε περίπτωση όπως προκύπτει και από την μαρτυρία του ΜΚ1, αλλά και την θέση της υπεράσπισης, είναι γενικά αποδεκτό ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν στις 26/11/22 και ώρα 0730 έξω από το συγκεκριμένο εστιατόριο , με την θέση της υπεράσπισης να είναι ότι έκοβε μέταλλά τα οποία ήταν εγκαταλειμμένα μέσα στα γειτονικά εγκαταλειμμένα υποστατικά. Ούτε έτυχε της όποιας αμφισβήτησης, ότι το πρόσωπο που είδε ο ΜΚ1 στις 26/11/22 και ώρα 0730, ήταν ο κατηγορούμενος. Συνεπώς τα όσα ανέφερε ως προς το πότε και πως μίλησε με τον ΜΚ2 κατά την κυρίως εξέταση του και κατά την αντεξέταση δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά, εκτός από την αναφορά του ότι βρέθηκαν στις 30/11/22 με τον ΜΚ2 και επιθεώρησαν μαζί την ταράτσα, πράγμα που ουσιαστικά επιβεβαιώνεται και από την κατάθεση του ΜΚ2, ο οποίος ξεκάθαρα αναφέρει σε αυτήν ότι την εν λόγω ημερομηνία, τον ενημέρωσε ο ΜΚ1 και για το περιστατικό με τον κατηγορούμενο που έγινε στις 26/11/
4. Εδώ σημειώνω ότι σύμφωνα με την κατάθεση του ΜΚ2, ο ίδιος ενημερώθηκε στις 30/11/22 ότι ο ΜΚ1 έλεγξε την ταράτσα στις 29/11/22 και ήταν όλα μια χαρά. Επίσης εφόσον όλα ήταν μια χαρά στην ταράτσα του εστιατορίου στις 29/11/22, για ποιο λόγο να τύγχανε της όποια ενημέρωσης ο ΜΚ2, αφού τελικά σύμφωνα με τον ίδιο και την κατάθεση του τεκμήριο 6, η διαπίστωση της κλοπής από την ταράτσα έγινε στις 30/11/
5. Παρά το γεγονός ότι γενικότερα θα ήταν λογικό να ενημερωθεί ο ΜΚ2 από τον ΜΚ1 ειδικά στις 26/11/22, από τα όσα έχουν αναφερθεί δεν μπορώ να αποδεχθώ τελικώς κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση όπως υποστήριξε, δεν είδε τον κατηγορούμενο ούτε να εισέρχεται στο εν λόγω εστιατόριο ούτε τον είδε να βγάζει οτιδήποτε από αυτό. Ούτε επίσης φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε άλλη σχετική μαρτυρία που να εμπλέκει τον κατηγορούμενο με τη συγκεκριμένη ημερομηνία αφαίρεσης αντικειμένων από την ταράτσα του εστιατορίου η οποία φαίνεται να έγινε σε χρόνο μεταγενέστερο της ημερομηνίας που θεάθηκε από τον ΜΚ1 στο σημείο, ήτοι την 26/11/
6. Σε σχέση με την αναγνώριση του Κατηγορούμενου από τον ίδιο στον Αστυνομικό σταθμό ως το πρόσωπο το οποίο ήταν στο χώρο στις 26/11/22 και έκοβε μέταλλα έξω από το εστιατόριο, αποδέχομαι την εν λόγω θέση, η οποία σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητείται από την πλευρά της υπεράσπισης. Αυτό που πρέπει φυσικά να λεχθεί είναι ότι λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρία του, τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν πλήττουν την αξιοπιστία του μάρτυρα σε βαθμό που να καθιστά τη μαρτυρία του μη αποδεκτή στο σύνολο της. Ενδεχομένως η άποψη που σχημάτισε ως προς την προέλευση των εν λόγω μετάλλων να οφείλετο στο ότι εντοπίστηκε έξω από το συγκεκριμένο εστιατόριο ο Κατηγορούμενος, θέση για την οποία όμως όπως προέκυψε στη συνέχεια της αντεξέτασης του δεν επέμενε, μη αποκλείοντας ότι πράγματι θα μπορούσε να ισχύει η θέση της υπεράσπισης ως υποβλήθηκε από τη συνήγορο υπεράσπισης ως προς το από που αφαίρεσε και συνέλεξε ο κατηγορούμενος τα συγκεκριμένα υλικά. Με βάση τα πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ1 ως προς το μέρος το οποίο έχω εξηγήσει ανωτέρω και απορρίπτω την υπόλοιπη ως έχω επίσης ανωτέρω εξηγήσει. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στη Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39. Ο ΜΚ2 ήταν ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου που αναφέρεται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και το οποίο ήταν κλειστό και σφραγισμένο τα τελευταία δυο χρόνια όπου μέσα υπήρχε φυλαγμένος εξοπλισμός του εστιατορίου. Ο μάρτυρας σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση και με έπεισε ως προς την ειλικρίνεια του. Δεν έχω διαπιστώσει να έχει προσπαθήσει να αποκρύψει οτιδήποτε από το Δικαστήριο, ούτε να προσπαθήσει ως παραπονούμενος, με τη μαρτυρία του να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου. Υιοθέτησε την κατάθεση του στην οποία ουσιαστικά αυτό που προκύπτει είναι ότι, στις 30/11/22 ενημερώθηκε από τον ΜΚ1 ότι αυτός πριν πέντε ημέρες είδε το πιο πάνω περιγραφόμενο βαν το οποίο όπως του αναφέρθηκε από τον ΜΚ1 ήταν φορτωμένο με εξοπλισμό του εστιατορίου. Επίσης φαίνεται ότι από την κατάθεση του τεκμήριο 6 πήγε δυο

(2)φορές στο χώρο του εστιατορίου του, ήτοι στις 25/11/22 όπου διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κάτι περίεργο στο χώρο. Ο επόμενος έλεγχος ο οποίος φαίνεται να διενήργησε σύμφωνα με την κατάθεση του, ήταν την 30/11/22 και ώρα 0900 όπου μετά από τον έλεγχο που διενήργησε στο εστιατόριο του διαπίστωσε ότι ήταν παραβιασμένη η πίσω καγκελόπορτα της αποθήκης του εστιατορίου όπου διαπίστωσε ότι κλάπηκε εξοπλισμός του εστιατορίου. Την ίδια ημέρα, ήτοι την 30/11/22 και ώρα 0920 έλεγξε την ταράτσα του εστιατορίου του και διαπίστωσε ότι είχαν κλαπεί διάφορα αντικείμενα από αυτήν. Επίσης όπως φαίνεται από την κατάθεση του, επιβεβαιώνει ότι ο ΜΚ1 τον ενημέρωσε όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «σήμερα το πρωί» ότι πριν πέντε ημέρες ότι είδε το βαν φορτωμένο με εξοπλισμό που κλάπηκε από το εστιατόριο. Με βάση λοιπόν την κατάθεση του προκύπτει ότι πήγε στο εστιατόριο του δυο φορές μεταξύ 25/11/22 και στις 30/11/22 όπου και διαπίστωσε την κλοπή από την ταράτσα και την παραβιασμένη αποθήκη. Επίσης όπως πολύ ξεκάθαρα προκύπτει από την κατάθεση του, την ημέρα εκείνη, ήτοι δηλαδή στις 30/11/22, («με ενημέρωσε σήμερα το πρωί») ο ΜΚ1 τον ενημέρωσε ότι πριν πέντε ημέρες είδε το βαν φορτωμένο με τον εξοπλισμό που κλάπηκε από το εστιατόριο. Από την αντεξέταση του όμως προκύπτουν διαφορετικές εκδοχές ιδιαίτερα ως προς τις ημερομηνίες στις οποίες επισκέφθηκε το εστιατόριο του, πότε διαπίστωσε τη διάρρηξη της αποθήκης του εστιατορίου του αλλά κυρίως και με το πότε τελικώς μίλησε με τον ΜΚ1 και πότε αυτός τον ειδοποίησε ειδικά για την παρουσία του Κατηγορουμένου στο χώρο έξω από το εστιατόριο. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας επικαλέστηκε προβλήματα ουσιαστικά μνήμης τα οποία αντιμετωπίζει. Εν πάση περιπτώσει λαμβάνοντας υπόψη και όσα προκύπτουν από την κατάθεση του ΜΚ1 , τεκμήριο 1, επίσης πουθενά δεν προκύπτει η οποιαδήποτε επικοινωνία των δυο πριν τις 30/11/22, ειδικότερα σε σχέση με την παρουσία του κατηγορουμένου στο χώρο στις 26/11/

1. Συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχθώ τις αναφορές του τις οποίες προέβαλε κατά την αντεξέταση του σχετικά με το πότε μίλησε με τον ΜΚ1 για την παρουσία του κατηγορούμενου έξω από το εστιατόριο. Τα πιο πάνω όμως δεν είναι ικανά κατά την κρίση μου να επηρεάσουν την αξιοπιστία του ενόψει της γενικά καλής εικόνας που μου έχει κάνει ο μάρτυρας όταν κατέθετε, αφού δεν εισέπραξα οποιαδήποτε αρνητική προδιάθεση προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου, ούτε προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Άλλωστε τα πιο πάνω από μόνα τους δεν κρίνω ότι αποτελούν καθοριστικής σημασίας ζητήματα, ενόψει του ότι η πλευρά της υπεράσπισης δεν αμφισβητεί την παρουσία του κατηγορούμενου στο χώρο στις 26/11/2022, αλλά και γενικότερα της απουσίας οποιασδήποτε μαρτυρίας σχετικά με το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που αφαίρεσαν τα αντικείμενα από την ταράτσα του εστιατορίου σε χρόνο σίγουρα μεταγενέστερο της 26ης Νοεμβρίου
2. Ο μάρτυρας επικαλέστηκε προβλήματα στην μνήμη του τα οποία σε κάθε περίπτωση δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω αφού ήταν εμφανές ότι βρισκόταν σε σύγχυση σε σχέση με αυτό το θέμα και δεν διαπίστωσα καμία προσπάθεια απόκρυψης της πραγματικής αλήθειας. Σε σχέση με την αναφορά του ότι ο ΜΚ1 του ανέφερε ότι το βαν αυτοκίνητο ήταν γεμάτο με πράγματα και εξοπλισμό από το εστιατόριο, αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού τελικώς ο ΜΚ1 ο οποίος ήταν και αυτόπτης μάρτυρας, δεν επιβεβαίωσε κάτι τέτοιο, ότι δηλαδή, τα πράγματα τα οποία ο κατηγορούμενος έκοβε ή βρίσκονταν στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο ήταν τελικά από το επίδικο εστιατόριο. Υπενθυμίζω ότι ο ίδιος ο ΜΚ1 δεν απέκλεισε τα όσα αντικείμενα έκοψε και ουσιαστικά συνέλεξε ο κατηγορούμενος να ήταν από τα εγκαταλειμμένα ακίνητα που βρίσκονται ουσιαστικά δίπλα από το επίδικο εστιατόριο. Ως προς τις αναφορές του για κλοπή από την ταράτσα του εστιατορίου και τα όσα κλάπηκαν από το σημείο αυτό, κρίνω ότι είναι θέσεις τις οποίες μπορώ να αποδεχθώ. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον η εν λόγω αφαίρεση των αντικειμένων από την ταράτσα του εστιατορίου έγινε σίγουρα μετά τις 29/11/22 και αφού διαπιστώθηκε στις 30/11/22 , δεν προκύπτει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με το εν λόγω υποστατικό την συγκεκριμένη ημέρα. Σημειώνω επιπλέον ότι όπως αναφέρθηκε στο Δικαστήριο από τους συνηγόρους των δυο πλευρών, δεν εντοπίστηκε DNA που να συνδέει τον κατηγορούμενο με το εν λόγω υποστατικό και ότι η μόνη σύνδεση του κατηγορουμένου με το σημείο έξω από το εστιατόριο είναι στις 26/11/22, όπου τον είδε ο ΜΚ1 να κόβει μέταλλα, θέση την οποία ούτε η πλευρά της υπεράσπισης δεν αμφισβητεί. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του με τις πιο πάνω επιφυλάξεις. (Βλ. ανωτέρω Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39) Ο κατηγορούμενος 1, ως ήδη λέχθηκε, άσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορούμενου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (βλ. Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Είναι δικαίωμα του και αυτό δεν μπορεί να επενεργήσει σε βάρος του (βλ. Ντίνος Δημητρίου Χριστοφόρου v. Tης Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Σε κάθε περίπτωση επαναλαμβάνω ότι δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο η οποιαδήποτε κατάθεση εάν έδωσε ο κατηγορούμενος. Ευρήματα: Παρά τη μη κατάληξη στις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβηκαν τα επίδικα περιστατικά που συνθέτουν την παρούσα υπόθεση, εντούτοις μέσα από την αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή, καταλήγω στα ακόλουθα γενικότερα ευρήματα: Το εστιατόριο που περιγράφεται στις επίδικες κατηγορίες, ιδιοκτησίας του ΜΚ2, παραμένει κλειστό και σφραγισμένο τα τελευταία δυο χρόνια. Την 26/11/22 και ώρα 0730, ο ΜΚ1 εντόπισε τον κατηγορούμενο έξω από το επίδικο εστιατόριο να κόβει διάφορα μέταλλα. Στο χώρο με τον κατηγορούμενο εντοπίστηκαν ακόμα δυο άτομα. Στο χώρο υπήρχε ένα άσπρο βαν παρκαρισμένο το οποίο ήταν γεμάτο με πόρτες ψυγείων, δίσκους σερβιρίσματος . Στις 29/11/22 και ώρα 0730, ο ΜΚ1 έλεγξε την ταράτσα του εστιατορίου και δεν έλειπε κάτι. Στις 30/11/22 και ώρα 0920 οι ΜΚ1 και ΜΚ2 έλεγξαν την ταράτσα του εστιατορίου και έλειπαν πολλά πράγματα. Τα μεταλλικά αντικείμενα τα οποία βρέθηκε να κόβει ο κατηγορούμενος, δεν έχει αποκλειστεί να είναι από τα δυο εγκαταλειμμένα μαγαζιά πέριξ του εστιατορίου. Επίσης δεν έχει διαπιστωθεί, ο Κατηγορούμενος να εισέρχεται μέσα στο συγκεκριμένο χώρο ούτε κάποιος τον έχει δει να βγάζει οτιδήποτε από αυτό. Τέλος σε σχέση με την αφαίρεση των αντικειμένων από την ταράτσα του συγκεκριμένου εστιατορίου το οποίο έγινε σε χρόνο μεταγενέστερο από την ημερομηνία 26/11/22, ήτοι μετά τις 29/11/22, δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με το συγκεκριμένο περιστατικό. Ούτε γενικότερα έχει εντοπιστεί οποιοδήποτε γενετικό υλικό οπουδήποτε εντός του εν λόγω υποστατικού έτσι ώστε να μπορεί ο κατηγορούμενος να συνδεθεί με το εν λόγω υποστατικό. Σε κάθε περίπτωση ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τελικώς τα αντικείμενα που ήταν εντός του οχήματος ή αυτά που έκοβε ο κατηγορούμενος ήταν τελικώς προϊόν κλοπής από το συγκεκριμένο εστιατόριο, πέραν από τις εικασίες του ΜΚ1, ο οποίος εν τέλει δεν απέκλεισε γενικότερα τα όσα μεταλλικά αντικείμενα έκοβε και ουσιαστικά μάζευε ο κατηγορούμενος να ήταν από άλλα υποστατικά πέριξ του εστιατορίου τα οποία ήταν εγκαταλειμμένα. Τέλος μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και τα πιο πάνω αναφερόμενα παραδεκτά γεγονότα. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Με το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος πραγματεύεται το άρθρο 371 του Κεφ.154, οι διατάξεις του οποίου αυτούσια προνοούν τα εξής: "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή." Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134: "... το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σλ. 2035, παράγρ. 28-4.) Τα άρθρα 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ενσωματώνοντας την πιο πάνω κατά το κοινοδίκαιο έννοια του αδικήματος της συνωμοσίας, κατατάσσουν το αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματος ή του πλημμελήματος ανάλογα με το κατά πόσον αντικείμενο της συνωμοσίας είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος ή η πραγματοποίηση των σκοπών που εξειδικεύονται στο άρθρο 373." Συνεπώς, η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας δεν συνίσταται στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας. H εκδήλωση (actus reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2004, παρ. 34-4). Η βάση της κατηγορίας της συνομωσίας είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά. Είναι λοιπόν άνευ σημασίας το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Επίσης, ενόσω ο σχεδιασμός παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης μόνον δεν υπάρχει αδίκημα. Ακόμη δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν ποτέ συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλέπε Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει ν' αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται λοιπόν απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι τελικώς ο κατηγορούμενος συμφώνησε με τα άλλα πρόσωπα που βρίσκονταν μαζί του στο σημείο που εντοπίστηκε να κόβει μέταλλα από τον ΜΚ1 καθ' οιονδήποτε χρονικό διάστημα για να διαρρήξουν το συγκεκριμένο υποστατικό και να κλέψουν από αυτό οτιδήποτε. Κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον μου που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος διαβουλεύτηκε μεταξύ τους με αντικείμενο συζήτησης την πρόθεση τους να διαρρήξουν και να κλέψου από το εν λόγω υποστατικό οποιοδήποτε αντικείμενο. Ούτε από το μαρτυρικό υλικό της κατηγορούσας αρχής, όπως αυτό παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, τεκμηριώνεται γενικότερα η εκδήλωση οποιασδήποτε ενέργειας ως αποτέλεσμα κοινού σχεδιασμού του κατηγορούμενου με τα άλλα πρόσωπα που ήταν στο σημείο. Η παρουσία του κατηγορούμενου μαζί με τα άλλα δυο άτομα στο σημείο έξω από το εστιατόριο δεν μπορεί αυτομάτως κατά την κρίση μου να συνδεθεί με τις επίδικες κατηγορίες 2 και 3 , ειδικότερα αφού ο ΜΚ1 δεν απέκλεισε αυτά που μάζευε και που έκοβε ο κατηγορούμενος να ήταν από τα δυο εγκαταλειμμένα μαγαζιά. Ούτε η μαρτυρία του ΜΚ2 ήταν σε θέση να στοιχειοθετήσει κάτι τέτοιο. Τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν μπορούν, απογυμνωμένα από άλλη θετική μαρτυρία να συνδέσουν τον κατηγορούμενο με τον καταρτισμό σχεδίου και λήψη ενεργειών με σκοπό την υλοποίηση του που στόχευε στη διάρρηξη και κλοπή. Συνοψίζοντας διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία που να φανερώνει είτε καταρτισμό σχεδίου από τον κατηγορούμενο για τη διάπραξη διάρρηξης και κλοπής, είτε συμφωνημένη συμπεριφορά από μέρους τους είτε συμμετοχή τους σε κοινό σχεδιασμό για τέτοια διάρρηξη και κλοπή από τις αποθήκες αυτές είτε εικόνα για κοινή δράση τους. Συνεπώς στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας δεν έχει αποδειχτεί το εν λόγω αδίκημα της πρώτης κατηγορίας. Με το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου πραγματεύεται το άρθρο 294(α) του Κεφ.154, οι διατάξεις του οποίου αυτούσια προνοούν τα εξής: "Όποιος— (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε σχολικό κτίριο, κατάστημα, αποθήκη, γραφείο ή λογιστήριο ή σε κτίριο που συνορεύει με κατοικία και που κατέχεται μαζί με αυτό όμως δεν αποτελεί τμήμα της και διαπράττει κάποιο κακούργημα σε αυτά· ή (β) ... είναι ένοχος κακουργήματος ..." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος διαρρήχνει και (β) εισέρχονται σε κτίριο. Ο ορισμός της διάρρηξης παρέχεται στο άρθρο 291 της ίδιας νομοθεσίας. Με βάση τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου: "Όποιος διαρρήχνει οποιοδήποτε μέρος κτιρίου, εξωτερικό ή εσωτερικό ή ανοίγει με ξεκλείδωμα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο, θύρα, παράθυρο, παραθυρόφυλλο, πόρτα υπογείου ή άλλο πράγμα προορισμένο για το κλείσιμο ή για την κάλυψη ανοίγματος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγμα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα μέρος του κτιρίου σε άλλο, θεωρείται ότι διαρρήχνει το κτίριο. Κάποιο πρόσωπο θεωρείται ότι εισέρχεται σε κτίριο αμέσως όταν οποιοδήποτε μέρος του σώματός του ή οποιοδήποτε μέρος οργάνου που χρησιμοποιείται από αυτό, βρίσκεται εντός του κτιρίου." Ερχόμενος στην υπόθεση αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος δεν φαίνεται να εισήλθε είτε στην αποθήκη είτε γενικά στο εστιατόριο αφού σύμφωνα με τον ΜΚ1 , ούτε τον είδε να εισέρχεται σε αυτό ούτε και γενικότερα να αφαιρεί οτιδήποτε από αυτό. Τα όσα ανέφερε στην κατάθεση του σε συνάρτηση με τα όσα ανέφερε αντεξεταζόμενος φαίνεται ότι αποτελούσαν απλώς εικασίες και συμπεράσματα τα οποία ο ίδιος κατέληξε επειδή διαπίστωσε ότι κατηγορούμενος έκοβε έξω από το συγκεκριμένο εστιατόρια διάφορα μέταλλα. Ξεκάθαρα όμως αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 δεν απέκλεισε αυτά τα οποία έκοψε ο κατηγορούμενος να ήταν από άλλα υποστατικά πέριξ του εστιατορίου και ξεκάθαρα ανέφερε ότι δεν τον είδε ούτε να εισέρχεται ούτε να αφαιρεί οτιδήποτε. Ούτε η οποιαδήποτε μαρτυρία υπάρχει που να συνδέει ειδικότερα τον κατηγορούμενο με την αφαίρεση των αντικειμένων από την ταράτσα του εστιατορίου σε χρόνο μεταγενέστερο της παρουσίας του έξω από το εστιατόριο. Πέραν αυτού δεν υπάρχει επιστημονική και/ή άλλη μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος είχε εισέλθει είστε στην αποθήκη είτε μέσα στο εστιατόριο είτε στην ταράτσα του υποστατικού αυτού με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος. Το γεγονός και μόνο ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν έξω από το εστιατόριο στις 26/11/22 και να κόβει μέταλλα, δεν οδηγεί αναπόδραστα στο μοναδικό λογικό συμπέρασμα ότι ο ίδιος προέβηκε προηγουμένως σε θετική ενέργεια για διάρρηξη του υποστατικού, δεδομένης και της αμφιβολίας που έχει προκύψει ως προς την προέλευση αυτών των αντικειμένων. Ενδεχομένως να υπήρχε διαφοροποίηση του σκηνικού εάν ο παραπονούμενος ανέφερε ότι τα συγκεκριμένα αντικείμενα τα οποία επεξεργάζετο ο κατηγορούμενος , ήταν δικά του και ενδεχομένως εάν κατέθετε τελικώς στο Δικαστήριο ακόμα ένας μάρτυρας ο οποίος τελικώς σύμφωνα με την κατηγορούσα Αρχή δεν συνεργάστηκε για να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Από τα πιο πάνω δεν διαπιστώνεται σωρευτική ικανοποίηση όλων των απαιτουμένων συστατικών στοιχείων του εν λόγω αδικήματος της 2ης κατηγορίας. Το αδίκημα της κλοπής διέπεται από το άρθρο 255 του Κεφ.154, οι διατάξεις του οποίου προνοούν ρητά τα εξής: "

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή— (

1. i)με τέχνασμα· (
2. ii)με εκφοβισμό· (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς· (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος να αποκτήσει κατοχή και να αποκομίσει περιουσία του παραπονούμενου και (β) η περιουσία να είναι τέτοια που να μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και (γ) η απόκτηση κατοχής της περιουσίας να γίνει χωρίς τη συναίνεση των παραπονούμενων ως ιδιοκτήτη και (δ) ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε με δόλιο τρόπο ή (ε) αν ο κατηγορούμενος κατέχει την περιουσία των παραπονούμενων νόμιμα και με δόλιο τρόπο σφετερίζονται τη χρήση της για λογαριασμό των ιδίων ή άλλου προσώπου εκτός από τους παραπονούμενους και (στ) ότι κατά τον χρόνο απόκτησης κατοχής ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να αποστερήσει την περιουσία από του παραπονούμενου. Η 'απόκτηση κατοχής περιουσίας' με βάση το άρθρο 255

(2)του Κεφ.154 περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις: (

1. i)με τέχνασμα, (
2. ii)με εκφοβισμό, (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· Ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. Ο δε όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Στο άρθρο 4 του Κεφ.154 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του κυπριακού ποινικού κώδικα παρέχεται ο όρος 'περιουσία', ο οποίος καλύπτει κάθε έμψυχο ή άψυχο που μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας. Αντικείμενο δε κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο όπως για παράδειγμα στην παραπονούμενη εταιρεία [άρθρο 255

(3)Κεφ.154]. Στην υπόθεση Κόκκινος v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 628 τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η ένοχη γνώση και πρόθεση του κατηγορουμένου συνάγεται από το σύνολο της μαρτυρίας καθώς και από τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου και τα γεγονότα της υπόθεσης που συνήθως έχουν τον χαρακτήρα περιστατικής μαρτυρίας. Έχει ακόμη εδώ λεχθεί ότι η περιστατική μαρτυρία, η οποία παρεμπιπτόντως με βάση την νομολογία δεν είναι υποδεέστερη σημασίας ή ισχύος από την άμεση μαρτυρία, δυνατό να οδηγήσει σε στοιχειοθέτηση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι από το επίδικο εστιατόριο έχει κλαπεί οτιδήποτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Καμία αποδεκτή μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον μου που να καταδεικνύει σύνδεση του Κατηγορούμενου με παράνομη οικειοποίηση αντικειμένων ιδιοκτησίας του παραπονούμενου που κατ' ισχυρισμό έχουν κλαπεί από το επίδικο εστιατόριο. Από τα πιο πάνω δεν διαπιστώνεται σωρευτική ικανοποίηση όλων των απαιτουμένων συστατικών στοιχείων του εν λόγω αδικήματος της 3ης κατηγορίας. Εφόσον η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, καταλήγω ότι αυτή απέτυχε να το πράξει. Το κενό που παρατηρείται στα γεγονότα δεν μπορεί να συμπληρωθεί μέσω εικασιών και υποθέσεων όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Στις υποθέσεις Τούμπας ν. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R.110 και Χαραλάμπους και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 υποδείχθηκε πως εάν στο τέλος της εκδίκασης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής παρουσιάζει ουσιώδη κενά και αδυναμίες καθιστώντας την ανεπαρκή σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να τεκμηριώσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σύνδεση του Κατηγορούμενο με την αξιόποινη συμπεριφορά που του αποδίδεται. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του Κατηγορούμενου, ο οποίος, αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................. Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο