Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. E.P, Αρ. Υπόθεσης: 7073/23, 17/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:B105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7073/23 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. E. P Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 17.10.2023 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ε. Σάββα Για Κατηγορούμενη : κ. Α. Παπαχαραλάμπους Κατηγορούμενη : παρούσα ΠΟΙΝΗ Το Δικαστήριο καλείται με την παρούσα απόφαση να γράψει τον επίλογο μιας τραγωδίας που έλαβε χώρα στις 20 Ιουλίου του 2023 στην Πέγεια της Επαρχίας Πάφου όπου έχασε την ζωή της μετά από πνιγμό σε πισινά κατοικίας όπου παραθέριζε για διακοπές μαζί με την μητέρα της η δεκάχρονη [ ] (στο εξής το ''θύμα''). Κατηγορούμενη στην υπόθεση είναι δυστυχώς η μητέρα της στην οποία καταλογίζεται το αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η κατηγορία) καθώς και το αδίκημα της ευθύνης προσώπου που έχει την μέριμνα άλλου, κατά παράβαση των άρθρων 35 και 221 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (2η Κατηγορία). Υπήρξε άμεση παραδοχή από μέρους της Κατηγορούμενης σε αμφότερες τις κατηγορίες. Τα γεγονότα της υπόθεσης διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: Η κατηγορούμενη μαζί με το θύμα Ρώσοι Υπήκοοι αφίχθηκαν στις 15.07.2023 από την Ρωσία στην Κύπρο όπου και θα παρέμειναν για διακοπές μέχρι και τις 26.07.
- Το θύμα έπασχε από το σύνδρομο ΄΄ANGELMAN΄΄- νευρογενετική διαταραχή η οποία σχετιζόταν με νοητική στέρηση και κινητικά προβλήματα (αντιμετώπιζε λόγω αυτής της διαταραχής δυσκολίες στο βάδισμα, επιληψία, κινητικά προβλήματα καθώς και προβλήματα ομιλίας, διαταραχές λόγου και υπερκινητικότητα). Στις 20/07/23 και περί ώρα 1543 λήφθηκε μήνυμα στον Αξ/κο Υπηρεσίας της ΑΔΕ Πάφου, ότι σε συγκεκριμένη οικία στον κόλπο των Κοραλλιών στην Πέγεια, υπήρχαν αναίσθητα πρόσωπα, τόσο εντός της οικίας όσο και εντός της πισίνας στην αυλή της οικίας. Αμέσως μετά την λήψη του μηνύματος, Αξ/κός και μέλη του ΤΑΕ Πάφου καθώς και του Αστυνομικού Σταθμού Πέγειας, μετέβηκαν στο μέρος και προέβηκαν σε επιτόπιες εξετάσεις. Από τις εξετάσεις που έγιναν, από τον Αστυφ 2464 εντοπίστηκαν στην έπαυλη με την ονομασία [ ] που βρίσκεται επί της οδού [ ] στον Κόλπο των Κοραλλιών, η κατηγορούμενη αναίσθητη στο πάτωμα της οικίας και στον βυθό της πισίνας αναίσθητο ένα παιδί θηλυκού γένους(θυγατέρα της κατηγορούμενης). Στην οικία εντοπίστηκε επίσης η [ ], από την Ρωσία, κάτοικος Πάφου, η οποία εργάζεται ως μακιγιέρ και η οποία παρέχει τις υπηρεσίες στο φιλανθρωπικό ίδρυμα [ ], το οποίο διοργανώνει ταξίδια και διακοπές σε οικογένειες οι οποίες έχουν παιδιά με αναπηρία. Σύμφωνα με την [ ] πριν από περίπου δύο βδομάδες ενημερώθηκε από την πρόεδρο του πιο πάνω ιδρύματος [ ] ότι θα ερχόταν στην Κύπρο η κατ/νη μαζί με το παιδί της και κατά πόσο θα μπορούσε να της παρέχει τις υπηρεσίες της κάνοντας της μακιγιάζ στις 20/07/23 και ώρα
- Η ίδια αποδέχτηκε και αφού προηγουμένως η [ ] της απέστειλε την διεύθυνση διαμονής της οικίας που διέμενε η κατ/νη , στις 20/07/23 και περί ώρα 1532 μετέβηκε στο μέρος. Όπως ανέφερε κατά την άφιξη της στο σπίτι της κατ/νης και αφού αυτή δεν ανταποκρινόταν στα κτυπήματα της πόρτας, στην συνέχεια κάλεσε τηλεφωνικώς την [ ] και στην συνέχεια άρχισε να περπατά προς την πίσω πλευρά της αυλής της οικίας όπου βρισκόταν η πισίνα. Ενώ συνέχισε να μιλά στο τηλέφωνο με την [ ], είδε ότι η συρόμενη παραθυρόπόρτα της οικίας ήταν ανοιχτή, μπήκε μέσα και είδε να βρίσκεται ξαπλωμένη και αναίσθητη κάτω στο πάτωμα η κατ/νη η οποία ήταν τελείως γυμνή και με τα μάτια κλειστά. Δεν πρόσεξε να έχει οποιονδήποτε τραυματισμό πάνω της ή να αιμορραγεί. Πρόσεξε τρία μπουκάλια κρασί στο τραπέζι αλλά δεν πρόσεξε εάν ήταν άδεια ή όχι. Ακολούθως στην οικία έφθασε και η [ ], εθελόντρια του πιο πάνω ιδρύματος η οποία εντόπισε την θανούσα να βρίσκεται στο πάτο της πισίνας της οικίας και ενημέρωσε σχετικά την Αστυνομία. Στην σκηνή η οποία αποκλείστηκε και τέθηκε υπό φρούρηση, κλήθηκε ασθενοφόρο του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου καθώς επίσης και η Πυροσβεστική Υπηρεσία. Με την βοήθεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, Ο Πυρονόμος 3119, ανάσυρε από τον βυθό της πισίνας το αναίσθητο κορίτσι ηλικίας δέκα ετών, και νοσηλευτής του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου της παρείχε τις Ά Βοήθειες και διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχαν σημεία ζωής. Στην σκηνή μετέβηκαν επίσης μέλη της ΥΠΕΓΕ Αρχηγείου Αστυνομίας και διενήργησαν επιστημονικές εξετάσεις και παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Επίσης η σκηνή σχεδιαγραφήθηκε από τον Αστυφ 1142 της Τροχαίας Πάφου . Στην σκηνή μετέβηκαν οι Ιατροδικαστές Δρ. Αγγελική Παπέττα και Δρ. Ορθόδοξος Ορθοδόξου οι οποίοι εξέτασαν και διενήργησαν αυτοψία στην σκηνή. Επίσης εξέτασαν και πιστοποίησαν τον θάνατο του ανήλικου κοριτσιού. Ακολούθως η κατ/νη μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και αφού εξετάστηκε από επί καθήκοντι ιατρό, διαπιστώθηκε ότι αυτή βρισκόταν σε κατάσταση μέθης και έφερε ήπια διαταραχή προσανατολισμού (χώρος-χρόνος) ως επι μέθης. Επάνοδος επιπέδου συνείδησης ώρα 20.
- Σύμφωνα με τους πιο πάνω ιατροδικαστές από την διενέργεια της νεκροτομής που διενεργήθηκε στην θανούσα διαπιστώθηκε ότι ο θάνατος της προήλθε από πνιγμό εντός ύδατος και παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Ανακρινόμενη προφορικά η κατ/νη η οποία βρισκόταν σε κατάσταση σύγχυσης, ισχυρίστηκε ότι στις 20/07/23 κατανάλωσε ποσότητα αλκοόλ. Σύμφωνα με την [ ], στις 20/07/23 λόγω του ότι γνώριζαν ότι ήταν τα γενέθλια της κατ/νης, θα την επισκέπτονταν το απόγευμα στην οικία που διέμενε για να γιορτάσουν τα γενέθλια της και όταν ενημερώθηκε για το συμβάν, μετέβηκε στην οικία και είδε ότι το ανήλικο κοριτσάκι ήταν στον πάτο της πισίνας, ενώ η κατ/νη ήταν πολύ μεθυσμένη, μύριζε αλκοόλ, ο χώρος ήταν ακατάστατος και υπήρχαν άδεια μπουκάλια από κρασί. Σε κάποια στιγμή η κατ/νη προσπάθησε να σηκωθεί αλλά λόγω της κατάστασης στην οποία βρισκόταν έγειρε προς τα πίσω με αποτέλεσμα να χτυπήσει το κεφάλι της σε τραπεζάκι με αποτέλεσμα να τραυματιστεί και να αρχίσει να αιμορραγεί. Εναντίον της κατ/νης εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης σχετικά με τα πιο πάνω αδικήματα δυνάμει του οποίου συνελήφθηκε την ίδια ημέρα και ώρα 0025 στο Γ.Ν.Πάφου από την Αστύφ
- Με την βοήθεια της διερμηνέας της Ρωσικής γλώσσα της εξήγησε του λόγους της σύλληψης της και αφού της επέστησε την προσοχή της στον νόμο αυτή απάντησε ΄΄Δεν έχω να πώ τίποτε΄΄ Στις 21/7/23 η κατ/νη οδηγήθηκε ενώπιον του Ε.Δ.Πάφου και εναντίον της εξασφαλίστηκε διάταγμα κράτησης για περίοδο έξι ημερών. Σύμφωνα με τον [ ] στις 18/07/2023 ο φίλος του και κουμπάρος του [ ] από τη Ρωσία ο οποίος ζει στις Φιλιππίνες του ζήτησε όπως στις 20/7/23 μεταβεί στο σπίτι της κατ/νης και να της πάρει κρασί για την ημέρα των γενεθλίων της και αυτός αποδέχθηκε. Έτσι στις 20/7/23 ώρα 11.14 πήγε στο σπίτι της κατ/νης και εκτός από τρία μπουκάλια κρασιά της πήρε φαγώσιμα και τσιγάρα και της είπε ότι ήλθε εκ μέρους του [ ]. Ανέφερε ότι αυτή φαινόταν από την συμπεριφορά της ότι κατανάλωσε αλκοόλ, είδε το κοριτσάκι να κάθεται σε αναπηρικό καροτσάκι και κατάλαβε ότι είναι το μωρό της αφού του είπε ο [ ] ότι η κατ/νη έχει ένα κοριτσάκι που πάσχει από νόσο Angelman. Ανέφερε επίσης ότι ήταν ανοιχτές όλες οι πόρτες και στο σπίτι παρατήρησε στο σαλόνι ακαταστασία, ρούχα πετάμενα στο πάτωμα. Ανέφερε ότι είδε και μια ανοικτή μπουκάλα σιαμπάνιας και μετά ήπιαν κρασί. Σε κάποια στιγμή αφού η κατ/νη άρχισε και έλεγε ασυναρτησίες και οι κουβέντες της δεν είχαν συνοχή τότε αυτός έφυγε. Μετα που έφυγε η ώρα 11.39 έστειλε μήνυμα στον [ ] ότι πήρε τα πράγματα στην κατηγορουμένη δηλαδή κρασί και φαγώσιμα. Ανακρινόμενη η κατ/νη μεταξύ άλλων ανέφερε ότι η κόρη της είχε το σύνδρομο ANGELMAN εκ γενετής, δεν μιλά, έχει επιληψία και νοητικά προβλήματα και δεν περπατά καλά. Ανάφερε ότι πίνει ποτό αλλά όχι συχνά. Η κόρη της δεν γνωρίζει κολύμπι. Ανάφερε περαιτέρω ότι στις 20/7/23 ήπιε κρασί και σαμπάνια χωρίς να θυμάται πόσα ποτήρια ήπιε, ότι μετα που έφυγε ο [ ] πήγε με την κόρη της στο σούπερ μάρκετ και αγόρασε τσιγάρα, φαγώσιμα και ακόμη δυο μπουκάλες κρασί, μπήκε στην πισίνα με την θυγατέρα της για δέκα λεπτά περίπου και όταν εξήλθαν, μπήκαν στο σπίτι από την μπαλκονόπορτα την οποία έκλεισε χωρίς να θυμάται εάν την ασφάλισε και έβαλε την θυγατέρα της και κάθισε σε καναπέ. Μετά πήγε να πάρει μία πετσέτα για να σκουπίσει την θυγατέρα της και να την ντύσει και σε κάποια στιγμή γλίστρησε λόγω του νερού που είχε στο πάτωμα και στα πόδια της από το μπάνιο της στην πισίνα, έχασε την ισορροπία της, έπεσε στο πάτωμα του σαλονιού και χτύπησε στο κεφάλι της .Ανέφερε ότι μετά δεν θυμάται τι έκανε ούτε θυμάται που ήταν η θυγατέρα της, διότι έχασε τις αισθήσεις της, ότι ήλθαν κάποιοι άνθρωποι στο σπίτι της χωρίς να γνωρίζει ποιοι ήταν και τον λόγο που ήλθαν. Ανέφερε ότι μετά βρέθηκε στο Νοσοκομείο και όταν ρώτησε για την θυγατέρα της, της είπαν να αποταθεί στην Αστυνομία. Ανέφερε ότι είναι διαζευγμένη από το 2018, ότι από την ημέρα που γεννήθηκε το παιδί μέχρι σήμερα δεν εργάζεται για να είναι δίπλα της και να την βοηθά, αφιέρωσε όλη της την ζωή για αυτή και ο λόγος που ήλθε στην Κύπρο ήταν για να την κάνει να νιώσει όμορφα. Σύμφωνα με τον Δημοτικό Μηχανικό του Δήμου Πέγειας, η κολυμβητική δεξαμενή που βρίσκεται στην πάνω οικία είναι αδειοδοτημένη με μέγιστο βάθος 2,5 μέτρα Σύμφωνα με την Χριστιάνα Κοσμά Χημικό του Γενικού Κρατικού Χημείου μετα από εργαστηριακό έλεγχο εντοπίστηκε στο αίμα της κατηγορούμενης αιθυλική αλκοόλη 362 mg/dL . Σύμφωνα με την κ. Κοσμά η συμπτωματολογία που συχνότερά παρατηρείται σε περιστασιακούς χρήστες αλκοόλης για το εύρος των 300-350 mg/dL αλκοόλης στο αίμα είναι η αναισθησία, καταστολή των αντανακλαστικών, απώλεια θερμαντικού και για τις περιπτώσεις πέραν του 350 mg/dL αλκοόλης στο αίμα τα συμπτώματα είναι κώμα - θάνατος. Απώλεια των αισθήσεων της κατηγορούμενης θα μπορούσε να προέλθει από την λήψη αλκοόλης. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι η κατηγορούμενη δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ένεκα της σοβαρότητας της υπόθεσης ζητήθηκε και ετοιμάστηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης. Το περιεχόμενο της έκθεσης έτυχε υιοθέτησης και αναφοράς από τον κ. Παπαχαραλάμπους στα πλαίσια της αγόρευσης μετριασμού. Σύμφωνα με αυτήν, η Κατηγορούμενη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ρωσία ενώ προέρχεται από τετραμελή, μέσης κοινωνικο-οικονομικής τάξης οικογένεια και έχει ένα μεγαλύτερο αδελφό. Η ίδια αποφοίτησε από πανεπιστήμιο μετά από πενταετή εκπαίδευση στον κλάδο της κοινωνιολογίας και στην συνέχεια φοίτησε για διάστημα ακόμα τεσσάρων ετών και απέκτησε δεύτερο πτυχίο στην θεατρολογία. Μετά την απόκτηση του πρώτου της πτυχίου εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα σε έρευνες σχετικά με τις προφυλάξεις έναντι του ιού του HIV και στην πορεία όταν απέκτησε και το δεύτερο πτυχίο της, εργαζόταν ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις αλλά αναλάμβανε και παιδικά πάρτι όπου ψυχαγωγούσε τα παιδιά. Οι γονείς της χώρισαν όταν βρισκόταν σε πολύ μικρή ηλικία με την ίδια να δηλώνει πως δεν έχει καμία μνήμη από τον πατέρα της αφού δεν το είχε συναντήσει ποτέ μετά το χωρισμό με την μητέρα της. Η μητέρα της μάλιστα εργαζόταν ως κοινωνική λειτουργός σε δήμο της πόλης όπου κατοικούσαν. Η Κατηγορούμενη τέλεσε γάμο με συμπατριώτη της στις 11.10.2009 με τον οποίο απέκτησε ένα κοριτσάκι (το θύμα) στις 22.06.
- Το παιδί γεννήθηκε με ένα σπάνιο σύνδρομο του οποίου βασικά χαρακτηριστικά είναι μυο σκελετικές δυσλειτουργίες, απώλεια ομιλίας, επιληψία και άλλα. Ο πατέρας του παιδιού αρνείτο να αποδεχθεί την πάθηση του παιδιού του ενώ πίστευε ότι οι οποιεσδήποτε θεραπείες δεν θα βοηθήσουν στην βελτίωση και εξέλιξη του και θεωρούσε ότι μόνο με την αγάπη το παιδί μπορεί να έχει πρόοδο. Η Κατηγορούμενη από την άλλη θεωρούσε ότι το παιδί τους πρέπει να παρακολουθείτε από γιατρούς και να λαμβάνει συγκεκριμένες θεραπείες οι οποίες ήταν και πολυδάπανες και ένεκα του ότι ο πατέρας δεν εργαζόταν, είχαν μεγάλη οικονομική στενότητα με αποτέλεσμα πριν από 6 χρόνια να χωρίσουν. Όλα αυτά τα χρόνια ο πατέρας ήταν ουσιαστικά απών από την ζωή του παιδιού. Έβλεπε την ανήλικη πολύ αραιά και συνείσφερε το ελάχιστο στις οικονομικές ανάγκες. Η Κατηγορούμενη αφοσιώθηκε στην ανήλικη και τις θεραπείες της που είχε σαν αποτέλεσμα να δει σημαντική πρόοδο μεταξύ άλλων και στο να ξεκινήσει να κινείται. Η Κατηγορούμενη ήρθε στην Κύπρο για διακοπές στις 15.07.2023 μαζί με την ανήλικη θυγατέρα της και είχαν σκοπό να επιστρέψουν πίσω στην Ρωσία στις 26.07.
- Το κόστος μάλιστα του ταξιδιού και της διαμονής τους το είχαν καλύψει εθελοντικές οργανώσεις της Ρωσίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορουμένης προχώρησε στην ετοιμασία εμπεριστατωμένης γραπτής αγόρευσης (Παράρτημα Β) το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε ενώ αγόρευσε και προφορικά. Καταρχάς σημειώνω πως έχω μελετήσει το σύνολο της γραπτής και προφορικής επιχειρηματολογίας και τα έχω κατά νου για σκοπούς συγγραφής της παρούσας απόφασης. Αναφορά στην αγόρευση του γίνεται σε σχέση με διάφορους μετριαστικούς παράγοντες που θεωρεί πως μπορούν να επενεργήσουν προς όφελος της Κατηγορουμένης (άμεση παραδοχή ενώπιον Αστυνομικών Αρχών και συνεργασία για την διαλεύκανση της υπόθεσης, άμεση παραδοχή ενώπιον Δικαστηρίου, απολογία και μεταμέλεια, λευκό ποινικό μητρώο και προηγούμενος έντιμος βίος, η μέθη) αλλά και στα γεγονότα της υπόθεσης που χωρίς να αμφισβητεί τα όσα η Κατηγορούσα Αρχή παρέθεσε επικεντρώνεται στα όσα έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια της ημέρας στις 20 Ιουλίου
- Εκτενής αναφορά γίνεται επίσης σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης, το ιστορικό που αφορά το μεγάλωμα της ανήλικης θυγατέρας της, την κατάσταση της υγείας μελών της οικογένειας της αλλά και στην κατάσταση της Ψυχικής Υγείας της Κατηγορούμενης ως αυτή έχει διαμορφωθεί μετά το τραγικό συμβάν και την πρόσφατη περίθαλψή που έτυχε στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθαλάσσας. O κος Παπαχαραλάμπους επικεντρώθηκε και σε μία ακόμα πτυχή της υπόθεσης για να υποστηρίξει την εισήγηση του κυρίως για αναστολή ενδεχόμενης ποινής φυλάκισης. Υπενθύμισε το Δικαστήριο πως η υπό εξέταση περίπτωση αφορά μια οικογενειακή τραγωδία, αφού όπως τόνισε δεν υπάρχει μεγαλύτερη τραγωδία από αυτή που αντιστρέφει την λογική πορεία της ανθρώπινης φύσης όπου η μάνα χάνει το παιδί της και όχι το παιδί την μάνα. Τόνισε πως η περίπτωση της Κατηγορούμενης αφορά μια σπάνια γυναίκα αφού όταν αυτή πληροφορήθηκε κατά τον χρόνο κυοφορίας της ότι το παιδί της αντιμετώπιζε κάποιες ιδιαιτερότητες αυτή επέλεξε συνειδητά να το φέρει στον κόσμο έχοντας πλήρη επίγνωση των συνεπειών της απόφασης αυτής και έχοντας υπόψη της ότι δεν θα είχε να αντιμετωπίσει μόνο τις ιδιαιτερότητες του παιδιού της αλλά θα ήταν αντιμέτωπη και με τις δικές της αντοχές. Παρά το ότι είχε την επιλογή να έβαζε τον εαυτό της και την καριέρα της σε προτεραιότητα όμως η ίδια έχοντας περάσει δικές τις δυσκολίες στην προτέρα της ζωή επέλεξε να αναλάβει τις ευθύνες της ως γυναίκα και πάνω από όλα ως μάνα δίδοντας το πάν των δυνάμεων της στο να δώσει κάθε χαρά και διευκόλυνση στην κόρη της όπου μαζί με αυτήν μεγάλωνε και ωρίμαζε και η ίδια ακολουθώντας παράλληλη πορεία μαζί της. To Δικαστήριο καλείται όπως ανάφερε ο κ. Παπαχαραλάμπους να δικάσει και να επιβάλει ποινή σε μια μάνα που έχασε το παιδί της και όχι σε μια τυχαία γυναίκα που έχασε τον έλεγχο της συνέπεια της μέθης στην οποία περιήλθε με αποτέλεσμα να επέλθει κάποιος θάνατος. Καλείται ουσιαστικά το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή σε μια μάνα που σε κάποια στιγμή αδυναμίας λύγησε και θα το πληρώνει εσαεί αφού για την πράξη της αυτή θα ταλαιπωρείται και βασανίζεται μια ζωή, θα την κατατρέχουν, θα την δικάζουν και θα την πλήττουν οι δικές τις Ερινύες κάθε λεπτό της ημέρας για το υπόλοιπο της ζωής της. Αρκεί ως υποστήριξε ο συνήγορος της να ρίξει κάποιος μια ματιά στο βλέμμα της για να αντιληφθεί τον βαθμό της μετάνοιας της και αν αυτή δεν είναι επαρκής τιμωρία και ποινή δηλαδή οι ενοχές και οι τύψεις που θα νοιώθει αναγνωρίζοντας πως όλοι μας έχουμε στιγμές αδυναμίας, λυγίζουμε αλλά όλοι βρίσκουμε την δύναμη να συνεχίσουμε ερωτήθηκε σε σχέση με τη μάνα αυτή πόσο βέβαιοι μπορεί να είμαστε ότι θα βρει τον δρόμο της στην ζωή εκφράζοντας την θέση πως δεν θα πρέπει αυτή να επιβαρυνθεί με ακόμα περισσότερο φορτίο δια τον εγκλεισμό της στις Κεντρικές Φυλακές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που η κατηγορούμενη παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της 1ης Κατηγορίας διέπεται από το άρθρο 210 του Κεφ. 154 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης
- Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες. Το αδίκημα της 2ης Κατηγορίας διέπεται από το άρθρο 35 και 221 του Κεφ. 154 τα οποία διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: Ευθύνη προσώπου που έχει τη μέριμνα άλλου
- Αυτός που έχει τη μέριμνα άλλου που αδυνατεί λόγω ηλικίας, ασθένειας ή κλονισμού του λογικού, κράτησης ή άλλης αιτίας να αποσπαστεί από τέτοια μέριμνα και να παρέχει στον εαυτό του τα αναγκαία προς το ζην, έχει καθήκον να παρέχει σε αυτό που είναι υπό μέριμνα τα αναγκαία προς το ζην, ανεξάρτητα αν η μέριμνα αναλήφθηκε δυνάμει σύμβασης ή επιβλήθηκε με νόμο ή προκύπτει λόγω οποιασδήποτε πράξης του, νόμιμης ή παράνομης δυνατόν να θεωρηθεί υπαίτιος για κάθε συνέπεια για τη ζωή ή την υγεία του προσώπου που είναι υπό τη μέριμνα του, η οποία οφείλεται σε οποιαδήποτε παράλειψη εκτέλεσης του πιο πάνω καθήκοντος. Γενική ποινή για πλημμελήματα
- Όταν στον Κώδικα αυτό δεν προβλέπεται ειδικά ποινή για οποιοδήποτε πλημμέλημα, τα πλημμελήματα τιμωρούνται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες, ή και με τις δύο αυτές ποινές. Ο αδόκητος θάνατος ενός αθώου 10 χρόνου παιδιού απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση των υπευθύνων προς ικανοποίηση του κοινού αισθήματος δικαίου. Οι γονείς έχουν νομική ευθύνη έναντι των παιδιών τους σε θέματα που αφορούν μεταξύ άλλων την ζωή, υγεία, ασφάλεια και ευημερία τους τα οποία εξαρτούνται από την φροντίδα και προσοχή που δίδεται από τους γονείς τους. Δεν παραγνωρίζω βεβαίως πως το καθήκον επιμέλειας του γονέα προς τα παιδιά του είναι ιδιαίτερα δύσκολο, δεδομένου πως αρκούν έστω και λίγα δευτερόλεπτα για να συμβεί το μοιραίο γεγονός. Ωστόσο αναμένεται πως οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην επίβλεψη των ανήλικων τέκνων τους γιατί ακόμα και όταν τα παιδιά είναι ώριμα πνευματικά δεν διαθέτουν συχνά λόγω απειρίας ορθή κρίση μπροστά σε επικείμενους κινδύνους. Υπενθυμίζεται όμως πως σύμφωνα και με τα γεγονότα της υπόθεσης το θύμα εκτός του ότι ήταν μόλις 10 ετών αντιμετώπιζε και σοβαρά προβλήματα υγείας αφού έπασχε από το σύνδρομο ΄΄ANGELMAN΄΄- νευρογενετική διαταραχή η οποία σχετιζόταν με νοητική στέρηση και κινητικά προβλήματα (αντιμετώπιζε λόγω αυτής της διαταραχής δυσκολίες στο βάδισμα, επιληψία, κινητικά προβλήματα καθώς και προβλήματα ομιλίας, διαταραχές λόγου και υπερκινητικότητα). Η μητέρα της αποτελούσε ουσιαστικά τον φύλακα άγγελο της αφού η ασφάλεια και ευημερία του παιδιού εξαρτιόταν κατά τρόπο αποκλειστικό και απόλυτο από την Κατηγορούμενη. Αποφάσισε όμως η Κατηγορούμενη στις 20 Ιουλίου του 2023 ημέρα των γενεθλίων της και αφού βρισκόταν για διακοπές μαζί με την θυγατέρα της στην Κύπρο και συγκεκριμένα σε κατοικία που διέθετε και κολυμβητική δεξαμενή να καταναλώσει μια εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα αλκοόλ η οποία σύμφωνα με την έκθεση του Κρατικού Χημείου μετά από τον εργαστηριακό έλεγχο που έγινε στο αίμα της Κατηγορούμενης ανερχόταν σε ποσοστό 362mg/dl. Αξιοσημείωτο πως σύμφωνα με την υπεύθυνο Χημικό η συμπτωματολογία που συχνότερά παρατηρείται σε περιστασιακούς χρήστες αλκοόλης για το εύρος των 300-350 mg/dL αλκοόλης στο αίμα είναι η αναισθησία, καταστολή των αντανακλαστικών, απώλεια θερμαντικού και για τις περιπτώσεις πέραν του 350 mg/dL αλκοόλης στο αίμα τα συμπτώματα είναι κώμα - θάνατος. Αποτέλεσμα της ανωτέρω συμπεριφοράς της Κατηγορουμένης ήταν μεταξύ άλλων και η απώλεια των αισθήσεων της αφήνοντας έτσι εκτεθειμένη την ανήλικη θυγατέρα της σε ορατούς και προβλέψιμους κινδύνους μεταξύ άλλων την δυνατότητα προσέλκυση της πισίνας της κατοικίας και τον ενδεχόμενο πνιγμό του ανήλικου κοριτσιού όπως και τελικά έγινε. Δυστυχώς η Κατηγορούμενη ένεκα της κατάστασης μέθης που περιήλθε σε βαθμό μάλιστα αυτή να απωλέσει τις αισθήσεις της δεν ήταν σε θέση να ασκήσει το αυξημένο μάλιστα καθήκον επιμέλειας και φροντίδας προς την ανήλικη θυγατέρα της με τραγικό απολογισμό να χαθεί η ζωή του παιδιού της σιωπηλά και αθόρυβα. Κρίνω και καταλήγω πως η ενέργεια της Κατηγορούμενης να προχωρήσει κατ επιλογή της κατά την διάρκεια της ημέρας στις 20 Ιουλίου 2023 σε σημαντική κατανάλωση ποσότητας αλκοόλης κάτω από τις συνθήκες και τα ιδιαίτερα δεδομένα της υπόθεσης που σχετίζονται τόσο με την μικρή ηλικία όσο και με τα σημαντικά προβλήματα υγείας της ανήλικης θυγατέρας της εμπίπτει ταυτόχρονα και στις τρείς περιπτώσεις πρόκλησης θανάτου που καθορίζονται στο άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αφού συνιστά και αλόγιστη, και απερίσκεπτη αλλά και επικίνδυνη από μέρους της Κατηγορούμενης πράξη. Συνεπώς καλείται σήμερα το Δικαστήριο να επιβάλει την καταλληλότερη υπο τις περιστάσεις ποινή στην Κατηγορούμενη για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Όπως λέχθηκε από τον Έντιμο Ερωτοκρίτου Δ., στις Ποινικές Εφέσεις 157 - 159/2013 Γενικός Εισαγγελέας v Ανδρέα Λοιζίδη κ.α., ημερομηνίας 19 Δεκεμβρίου 2014, αναφορικά με το αδίκημα του άρθρου 210 του Κεφ. 154: ''...πάντοτε η ορθή ποινή είναι το απαύγασμα μιας εξαιρετικά λεπτής διεργασίας εξισορρόπησης πολλών αντίθετων παραγόντων, ώστε η ποινή που τελικά θα επιβληθεί να είναι γενικά προς το συμφέρον της κοινωνίας, ιδιαίτερα όταν τα αδικήματα είναι σοβαρά, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Όμως στον καθορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος στην περίπτωση του κάθε Εφεσίβλητου «υπεισέρχονται και υποκειμενικοί παράγοντες, όπως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έδρασε ο κατηγορούμενος, ώστε να καταφανεί το βάρος της ευθύνης του για το έγκλημα» (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου
(1999)2 Α.Α.Δ. 603).'' Σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στην βάση των ανωτέρω καταλήγω πω πρόκειται για περίπτωση που τα περιστατικά που την περιβάλλουν αλλά και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα καθιστούν την υπό εξέταση περίπτωση ιδιαίτερα σοβαρή. Προς όφελος της κατηγορουμένης για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το γεγονός ότι αυτή δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. (β) Την άμεση παραδοχή της στο Δικαστήριο και με την οποίαν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Αυτή η στάση με βάση τη νομολογία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (γ) Την ομολογία της στην Αστυνομία ότι διέπραξε τα αδικήματα και τη συνεργασία της με τις ανακριτικές αρχές για την εξιχνίαση της υπόθεσης. (δ) Η ομολογία διάπραξης των αδικημάτων στην αστυνομία, η συνεργασία που είχε μαζί της για την πλήρη εξιχνίαση των εμπλεκομένων υποθέσεων και η μεταγενέστερη αμέσως παραδοχή του στο Δικαστήριο είναι δεδομένα που μου επιτρέπουν να εκλάβω ότι η κατηγορούμενη αναγνώρισε το λάθος της επιδεικνύοντας έμπρακτη μεταμέλεια. (ε) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορουμένης, όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και έχουν αναφερθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα ότι: · Είναι ηλικίας 42 ετών, διαζευγμένη η οποία δεν έτυχε οποιασδήποτε στήριξης από τον πρώην σύζυγο της και πατέρα του θύματος με αποτέλεσμα η ίδια από την ημέρα που ήρθε στον κόσμο το ανήλικο τέκνο της να αναλάβει αποκλειστικά την ανατροφή του. · Ότι η ίδια αναγκάστηκε να μείνει εκτός εργασίας και να μην ασκήσει τα επαγγέλματα τα οποία σπούδασε με σκοπό να βρίσκεται καθημερινά δίπλα από την θυγατέρα της. · Το ότι ενώ γνώριζε πως θα έφερνε στον κόσμο ένα παιδί με ιδιαιτερότητες αυτή συνειδητά επέλεξε να το πράξει γνωρίζοντας ότι αυτό θα ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα και θα επηρέαζε ουσιωδώς και την δική της καθημερινότητα. · Το ότι προέρχεται από γονείς χωρισμένων γονέων με την μητέρα της σήμερα να βρίσκεται σε μεγάλη ηλικία και τον αδελφό της να αντιμετωπίζει σοβαρά Ψυχιατρικά προβλήματα με την ίδια να έχει ρόλο να διαδραματίσει στην δική τους φροντίδα. (στ) Ότι μετά την συνειδητοποίηση της τραγικής απώλειας της θυγατέρας της με τον τρόπου που έχει επέλθει η κατηγορούμενη βρίσκεται σε κατάσταση σοκ και παρουσίασε οξεία αντίδραση στο στρες όπου και χρειάστηκε να νοσηλευτεί στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθαλάσσας από τις 05.09.2023 μέχρι τις 15.09.2023 λαμβάνοντας φαρμακευτική αγωγή και με σύσταση να συνεχίσει θεραπείες ψυχολογικής υποστήριξης και ψυχιατρικής παρακολούθησης. (ζ) Το ότι η ίδια θα βαρύνεται με τύψεις και ενοχές για το υπόλοιπο της ζωής της για τον αδόκητο χαμό της θυγατέρας της την ευθύνη του οποίου φέρει η ίδια. Τέλος σε σχέση με την εισήγηση του κ. Παπαχαραλάμπους να αποδεχθώ την μέθη ως ελαφρυντικό παράγοντα προς όφελος της Κατηγορούμενης με όλο τον προσήκοντα σεβασμό προς το συνήγορο κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Και αυτό διότι η Κατηγορούμενη συνέπεια της κατάστασης σοβαρής μέθης στην οποία επέλεξε συνειδητά να περιέλθει είχε ως αποτέλεσμα να μην ήταν σε θέση να ασκήσει κανένα εποπτικό έλεγχο στην ανήλικη θυγατέρα της μάλιστα αυτή απώλεσε πλήρως τις αισθήσεις της με αποτέλεσμα το ανήλικο τέκνο να παραμείνει μόνο του στην κατοικία χωρίς την οποιαδήποτε εποπτεία και έλεγχο και να επέλθει το μοιραίο. Τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπό εξέταση υπόθεσης είναι τέτοια που μπορούν εύλογα να την διαχωρίσουν από άλλες περιπτώσεις όπου ο παράγοντας της μέθης μπορεί να γίνει αποδεκτός ως μετριαστικός παράγοντας. Στην υπό εξέταση περίπτωση η μέθη όχι μόνο δεν μπορεί να αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα και να επενεργήσει προς όφελος της Κατηγορούμενης σε σχέση με την επιλογή του είδους και του ύψους της ποινής που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει αλλά επενεργεί ως βαρύτατος επιβαρυντικός παράγοντας αφού ήταν το αποτέλεσμα της τραγωδίας που τελικά επήλθε με τραγική απώλεια ένα κοριτσάκι ηλικίας μόλις 10 ετών. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες και αφού έλαβα υπόψη την αρχή της συνολικότητας της ποινής, εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια και κατόπιν βαθύτατου προβληματισμού, καταλήγω ότι, υπό τις περιστάσεις η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να αποφευχθεί. Σημειώνω όμως και τονίζω πως το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων παρά το ότι δεν έχουν επηρεάσει την απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το είδος της ποινής έχουν επηρεάσει σημαντικά το ύψος αυτής. Καταληκτικά επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη οι ακόλουθες ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 2η κατηγορία - Καμιά ποινή επειδή εδράζεται στα ίδια γεγονότα με αυτά της 1ης κατηγορίας που είναι πιο σοβαρή και έχει επιβληθεί ποινή Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186
(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία για την αναστολή ποινών φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161) θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στην Κατηγορούμενη. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, επανεξετάζονται. Παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα από την Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Η σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστάσεων διάπραξης τους έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Θεωρώ πως στην υπό εξέταση υπόθεση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που επέβαλα σήμερα στην Κατηγορούμενη. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός πως η Κατηγορούμενη θα ζει για το υπόλοιπο της ζωής της με το βάρος της αποκλειστικής ευθύνης από μέρους της για το θάνατο της μονάκριβης θυγατέρας της. Αναγνωρίζω επίσης πως αυτό το βάρος που θα την κατακλύζει είναι μια μορφή τιμωρίας όμως τα όσα η ίδια αποφάσισε να πράξει καθιστώντας τον εαυτό της σε κατάσταση τέτοια που έθεσε σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια και υγεία της κορούλας της δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητο ούτε και θα δικαιολογούσε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που της έχει επιβληθεί. Κάτι τέτοιο θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα προς την ίδια την Κοινωνία για ζητήματα που αφορούν την νομική ευθύνη των γονέων έναντι των παιδιών τους ιδιαίτερα κάτω από συνθήκες όπως η παρούσα. Επαναλαμβάνω ότι έλαβα σοβαρά υπόψη μου όλα τα πιο πάνω ελαφρυντικά στοιχεία της Κατηγορούμενης τα οποία παρόλο που δεν επηρέασαν το είδος της ποινής επηρέασαν ουσιωδώς το ύψος αυτής. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος της Κατηγορούμενης για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που της επιβλήθηκε. Σε σχέση με τα προβλήματα Ψυχικής Υγείας που η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει συνέπεια του θανάτου της θυγατέρας της αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν κατάλληλα εντός των Κεντρικών Φυλακών όπως φαίνεται ήδη να συμβαίνει μετά και από το εξιτήριο που αυτή έλαβε από το Νοσοκομείο Αθαλάσσας. Η περίοδος έκτισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η Κατηγορούμενη τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 05.09.2023. Τα Τεκμήρια της υπόθεσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ................................. Ν. Φακοντής Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο