Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6687/18, 9/10/2023

(1)(ε)

(2)(β) του νόμου Περί της Διεθνούς Σύμβασης κατά του Ντόπινγκ στον Αθλητισμό 7(ΙΙΙ)/2009 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών αυτών ο Κατηγορούμενος 1 μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 27.09.2017 στην Πάφο είχε στην κατοχή του τις απαγορευμένες ουσίες σε ποσότητα, περιγραφή και ονομασία όπως αυτά αναγράφονται στις λεπτομέρειες έκαστης κατηγορίας οι οποίες ανήκαν στην ομάδα Ο1 ανδρογόνων αναβολικών στερεοειδών. Οι Κατηγορίες 13 μέχρι και 23 αφορούν τα αδικήματα της κυκλοφορίας φαρμακευτικών προϊόντων για τα οποία δεν έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 9

(1), 99

(1)(α)(i) και 101 του Περί Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Έλεγχος Ποιότητας Προμήθειας και Τιμών) Νόμος 70

(1)/2001. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών αυτών ο κατηγορούμενος 1 μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 27.09.2017 κυκλοφόρησε φαρμακευτικό προϊόν της ποσότητας, περιγραφής και ονομασίας όπως αυτά αναγράφονται στις λεπτομέρειες έκαστης κατηγορίας χωρίς να έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας από το Συμβούλιο Φαρμάκων ή την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Τέλος οι Κατηγορίες 24 μέχρι και 34 αφορούν τα αδικήματα της παράνομης εισαγωγής ψευδεπίγραφων φαρμακευτικών προϊόντων για τα οποία απαγορεύεται η εισαγωγή τους κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 9

(1)99

(1)(α)(iii) και 101 του Περί Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Έλεγχος Ποιότητας Προμήθειας και Τιμών) Νόμος 70

(1)/2001. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών αυτών ο κατηγορούμενος 1 μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 27.09.2017 εισήγατε φαρμακευτικά προϊόντα της ποσότητας, περιγραφής και ονομασίας όπως αυτά αναγράφονται στις λεπτομέρειες έκαστης κατηγορίας των οποίων η εισαγωγή απαγορεύεται. Για ευκολία απλά να αναφερθεί πως πρόκειται για 11 ουσίες που διέπουν τόσο τα αδικήματα των κατηγοριών κατοχής απαγορευμένων ουσιών και οι ίδιες αυτές ουσίες αφορούν και τα αδικήματα της κυκλοφορίας φαρμακευτικών σκευασμάτων και τέλος των κατηγοριών της παράνομης εισαγωγής. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν παρατεθεί εγγράφως στο Δικαστήριο (σχετικό το Παράρτημα Α) το περιεχόμενο των οποίων δεν έχει αμφισβητηθεί, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Καταλήγοντας ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες ενώ ζήτησε τα τεκμήρια της υπόθεσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Ανάφερε επίσης πως υπάρχουν σε εκκρεμότητα €90.00 έξοδα μαρτύρων. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 51 ετών διαζευγμένος και πατέρας δύο ανήλικων τέκνων ηλικίας 14 και 7 ετών τα οποία διαμένουν με την μητέρα τους. Γεννήθηκε στην Λευκωσία και σε ηλικία 2 ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στον Πύργο Τυλληρίας με τους γονείς τους πλέον να είναι συνταξιούχοι ενώ έχει και ένα μεγαλύτερο αδελφό. Το 1997 παντρεύτηκε με γυναίκα με την οποία απέκτησε 2 παιδιά αλλά λόγο έντονων προβλημάτων που είχαν το 2016 επήλθε διάσταση ενώ το 2018 εκδόθηκε διαζύγιο για την λύση του γάμου τους. Ο ίδιος παρά το γεγονός ότι τα ανήλικα τέκνα του διαμένουν με την μητέρα τους έχει καθημερινά επικοινωνία μαζί τους και εβδομαδιαίες διανυκτερεύσεις. Νοιάζετε για την ομαλή εξέλιξη των παιδιών του αφού είναι αρκετά συνδεδεμένος μαζί τους και προσπαθεί να τους προσφέρει ότι χρειάζονται. Ο Κατηγορούμενος αποφοίτησε από το Λύκειο, υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και στην συνέχεια φοίτησε σε Πανεπιστήμιο της Μόσχας (κλάδο Φαρμακευτικής). Με την επιστροφή του στην Κύπρο κατά τον χρόνο ολοκλήρωσης των σπουδών του εργάστηκε ως υπάλληλος σε φαρμακείο για να εξασφαλίσει την σχετική άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος ενώ από τον Αύγουστο του 2002 λειτούργησε το δικό του φαρμακείο στην Πάφο όπου το διατηρεί μέχρι και σήμερα όπου λαμβάνει εισοδήματα περί τα €1500 μηνιαίως ενώ καταβάλει δόση για στεγαστικό δάνειο ύψους €525 καθώς και ενοίκιο ύψους €700 για το φαρμακείο που διατηρεί με τον ίδιο μάλιστα να δηλώνει ότι διαμένει στο μεσοπάτωμα του φαρμακείου του. Ο συνήγορος υπεράσπισης του Κατηγορούμενου 1 ετοίμασε εμπεριστατωμένη και πολυσέλιδη γραπτή αγόρευση για σκοπούς μετριασμού της ποινής (Παράρτημα Β) το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε. Χωρίς να αμφισβητεί επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει μεταξύ άλλων τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:

(1)Το λευκό του ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του.

(2)Την παραδοχή του στο Δικαστήριο που παρά το ότι δεν ήταν άμεση έγινε πριν την έναρξη της ακρόασης περισώζοντας πολύτιμο δικαστικό χρόνο.

(3)Τον σημαντικό χρόνο που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή

(4)Σχετικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων το ότι αυτές έλαβαν χώρα σε μια περίοδο όπου ο Κατηγορούμενος βρισκόταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες.

(5)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του περιστάσεις με ιδιαίτερη επικέντρωση τόσο πριν το έτος 2018 όσο και μετά όπου και χώρισε με την σύζυγο του και τα ανήλικα τέκνα του να συνεχίσουν να διαμένουν μαζί της. Καταλήγοντας ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο σε περίπτωση που προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη του να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και την αναστείλει καθότι, όπως ο ίδιος είπε, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα η κατοχή και κυκλοφορία φαρμακευτικού προϊόντος για το οποίο δεν υπάρχει σε ισχύ άδεια εκδομένη από την αρμόδια αρχή αποτελεί αδίκημα, το οποίο, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 5

(1)(ε)

(2)(β) του Ν. 7(ΙΙΙ)/2009 τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε

(5)χρόνια ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.£50.000 (το ισότιμο σε ευρώ) ή και τις δύο αυτές ποινές. Για το αδίκημα της παράνομης εισαγωγής ψευδεπίγραφων φαρμακευτικών προϊόντων για τα οποία απαγορεύεται η εισαγωγή τους το άρθρο 99

(1)(α)(iii) του Ν.70(Ι)/2001 προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης σε ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε

(5)χρόνια ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.£50.000 (το ισότιμο σε ευρώ) ή και τις δύο αυτές ποινές. Τέλος το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 371 του Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα :

1. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή. Τα πιο πάνω έκδηλα αναγνωρίζουν τη σοβαρότητα που ο νομοθέτης προσδίδει στις περιπτώσεις παράνομης κυκλοφορίας φαρμακευτικών προϊόντων, της εισαγωγής, κατοχής και χρήσης απαγορευμένων ουσιών και γενικότερα όταν διαπράττονται αδικήματα που εντάσσονται κάτω από το Ν.70(Ι)/2001 και το Ν.7(ΙΙΙ)/
2. Σκοπός του νομοθέτη με τη θέσπιση των εν λόγω νομοθεσιών είναι η προστασία του υπέρτατου ανθρώπινου έννομου αγαθού, ήτοι αυτού της υγείας. Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι τόσο η εισαγωγή και κυκλοφορία φαρμακευτικού προϊόντος ή απαγορευμένης ουσίας χωρίς η ποιότητα του να υποστεί έλεγχο από το αρμόδιο επιστημονικό τμήμα όσο και η παρουσία απαγορευμένων ουσιών στην κυπριακή κοινωνία θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Τέτοια αδικήματα ενέχουν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η χρήση τους καταστρέφει την υγεία των χρηστών ενώ οι επιπτώσεις που προκαλούνται κυμαίνονται από σοβαρότατες έως θανατηφόρες. Τα Δικαστήρια επιδεικνύουν ιδιαίτερη ευαισθησία στην προστασία της ανθρώπινης ζωής αντιμετωπίζοντας τέτοιες περιπτώσεις με τη δέουσα σοβαρότητα. Η σοβαρότητα αυτή επιδεικνύεται έμπρακτα με την επιβολή αυστηρών ποινών αποτρεπτικής φύσεως. Η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίον κατέχονται οι απαγορευμένες ουσίες είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου κατά τον καθορισμό της ποινής. Σαφώς όταν ο αδικοπραγούντας είναι αθλητής ή όταν η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα είναι δεδομένα που καθιστούν την ήδη εκ φύσεως σοβαρή περίπτωση σοβαρότερη. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση θεωρώ πως τα περιστατικά που την περιβάλλουν αλλά και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν σοβαρή. Η εισαγωγή, κατοχή και κυκλοφορία τέτοιων απαγορευμένων ουσιών αναδεικνύουν το στοιχείο της σοβαρότητας που χαρακτηρίζει την παρούσα περίπτωση ιδίως από επαγγελματία Φαρμακοποιό όπως και ο Κατηγορούμενος 1. Η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 περιλαμβάνει την ανάμιξη του σε φαρμακευτικά προϊόντα που απαγορευόταν η κυκλοφορία τους η για τα οποία δεν είχε εξασφαλίσει σχετική άδεια. Προς όφελος του κατηγορουμένου 1 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το γεγονός ότι κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες σε συνδυασμό με την ηλικία του σήμερα (51 ετών). (β) Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο η οποία παρά το ότι δεν έγινε εξ αρχής αυτή έλαβε χώρα πριν την έναρξη της ακρόασης με αποτέλεσμα να εξοικονομηθεί σημαντικός χρόνος. (γ) Το χρονικό διάστημα των 6 ετών που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή, είναι από μόνος του ένας παράγοντας που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης

(1993)2 Α.Α.Δ. 358 και Μυροφόρα ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 84, στις οποίες και παραπέμπω. (δ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου, όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και έχουν αναφερθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης του και ιδιαίτερα το πως αυτές έχουν μεταβληθεί μετά τον χωρισμό του με την σύζυγο του. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες και αφού έλαβα υπόψη την αρχή της συνολικότητας της ποινής, εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια και κατόπιν βαθύτατου προβληματισμού, καταλήγω ότι, υπό τις περιστάσεις, θεωρώ πως δεν μπορεί να αποφευχθεί η ποινή της φυλάκισης. Οτιδήποτε άλλο θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα στον κοινωνία και στους επίδοξους παραβάτες. Τονίζω βεβαίως πως το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων και οτιδήποτε άλλο έχει λεχθεί για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής λαμβάνεται υπόψη και επηρεάζει ουσιωδώς την έκταση των ποινών που θα επιβληθούν στον Κατηγορούμενο 1. Καταληκτικά επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο 1 οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία δεν επιβάλλεται καμία ποινή. Αυτό διότι επιβλήθηκε ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ότι συνωμότησε με άλλα πρόσωπα (Κατηγορίες 2 - 34). Όπως υποδείχθηκε στην Χασσάν ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αρ.196/13 ημερ. 10/10/14 δεν συνίσταται η επιβολή ποινής στο αδίκημα της συνωμοσίας και στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται κάποιος ότι συνωμότησε προς διάπραξη τους. Στις Κατηγορίες 2 μέχρι και 12 που αφορούν την κατοχή απαγορευμένων ουσιών επιβάλλω σε έκαστη κατηγορία ποινή φυλάκισης ύψους 6 μηνών. Στις Κατηγορίες 13 μέχρι και 23 που αφορούν την κυκλοφορία φαρμακευτικών σκευασμάτων επιβάλλω σε έκαστη κατηγορία ποινή φυλάκισης ύψους 4 μηνών. Στις Κατηγορίες 24 μέχρι και 34 που αφορούν την παράνομη εισαγωγή ψευδεπιγραφών φαρμακευτικών προϊόντων επιβάλλω σε έκαστη κατηγορία ποινή φυλάκισης ύψους 6 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία για την αναστολή ποινών φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, επανεξετάζονται. Παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα από την Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Η σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστάσεων διάπραξης τους έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Όμως θεωρώ πως το λευκό ποινικό μητρώο του 1ου Κατηγορούμενου προσώπου σήμερα ηλικίας 51 ετών σε συνδυασμό με το ότι καλούμε να επιβάλω ποινή σε αυτόν 6 και πλέον χρόνια μετά την διάπραξη των αδικημάτων τα οποία έχει παραδεχθεί είναι καθοριστικοί παράγοντες για να διατάξω την αναστολή των ποινών φυλάκισης που του έχω επιβάλλει δίδοντας του με αυτό τον τρόπο μια δεύτερη ευκαιρία να αποδείξει εκτός φυλακών ότι δεν θα προβεί στο μέλλον σε οποιαδήποτε άλλη παράνομη πράξη. Από τον ίδιο φυσικά εξαρτάται αυτό και να αδράξει την δεύτερη ευκαιρία που του δίνεται. Υπενθυμίζεται πως η αναστολή επενεργεί ως <<δαμόκλειος σπάθη>> και ο Κατηγορούμενος 1 θα πρέπει να γνωρίζει πως αν παρανομήσει ξανά στο μέλλον η φυλάκιση ενδέχεται να ενεργοποιηθεί συνεπώς θα πρέπει να είναι διπλά προσεκτικός. Συνεπώς διατάσσω την αναστολή των ποινών που επέβαλα σήμερα στον 1ο Κατηγορούμενο για περίοδο 3 ετών από σήμερα.[1] Τα τεκμήρια της υπόθεσης που αφορούν το σύνολο των κατηγοριών να κατασχεθούν και καταστραφούν. Το ποσό των €90 που αφορά τα έξοδα της υπόθεσης να πληρωθούν από τον Κατηγορούμενο 1. (Υπ.) ................................. Ν. Φακοντής Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Επεξηγούνται σε αυτόν οι συνέπειες της αναστολής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο