Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΕΛΑΠΤ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5361/23, 22/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5361/23 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v. 1.ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΕΛΑΠΤ
- ΧΡΙΣΤΟΣ ΙΩΣΗΦ Κατηγορούμενoι Ημερομηνία: 22 Νοεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: Η κα. Π. Σιαηλή Κατηγορούμενος αρ. 1: Παρών ΠΟΙΝΗ (αναφορικά με τον 1ο Κατηγορούμενο) O Κατηγορούμενος 1 (που στο εξής θα καλείται και ο Κατηγορούμενος εκτός αν άλλως πως διατυπωθεί) βρέθηκε ένοχος μετά από ακρόαση[1] στο αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία και συγκεκριμένα ενός λιβεριού και ενός κατσαβιδιού (1η Κατηγορία). Επιπρόσθετα αυτός έχει παραδεχθεί μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου αναφορικά με το εκ πρώτης όψεως στάδιο την 2η κατηγορία που αφορούσε την απαγόρευση μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας ή της αυλής του τα οποία κατέληγαν σε μυτερή άκρη 10 και 15 εκατοστών αντίστοιχα καθώς και το αδίκημα της 3ης κατηγορίας που αφορά την μεταφορά επιθετικού όπλου ή οργάνου ήτοι μιας ξιφολόγχης. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου (σε σχέση με την 1η Κατηγορία) και τα γεγονότα ως αυτά έχουν εκτεθεί ο Κατηγορούμενος στις 26 Ιουνίου του 2023 στο χωριό Πολέμι της Επαρχίας Πάφου είχε στην κατοχή του και μετέφερε τα πιο πάνω αντικείμενα αφού αυτά ευρίσκονταν εντός του οχήματος στο οποίο επέβαινε ως οδηγός και ήτο ιδιοκτησίας του με αριθμούς εγγραφής [ ]. Τέλος σημειώνεται πως ο Κατηγορούμενος είχε παραδεχθεί πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και τις κατηγορίες 9, 10, 11, 12, 13 και 14 που αφορούν τα αδικήματα παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Β σε διάφορες ημερομηνίες αδικήματα για τα οποία έχουν εκτεθεί τα σχετικά γεγονότα στο Δικαστήριο από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής. Σε σχέση με το ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου 1 η κα. Μανώλη ανέφερε πως αυτός βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 3937/17 Ε.Δ. Πάφου οπου στις 13.04.2021 καταδικάστηκε για το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης οπου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισής 3 μηνών με αναστολή, στο αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης όπου του επιβλήθηκε ποινή 3 μηνών με αναστολή, στο αδίκημα της κοινής επίθεσης οπου του επιβλήθηκε ποινή 2 μηνών με αναστολή, στο αδίκημα της εισόδου σε ξένη περιουσία όπου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών με αναστολή, στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς (2 ξεχωριστές κατηγορίες) όπου του επιβλήθηκε σε έκαστη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών με αναστολή καθώς και στο αδίκημα τηνς μέθης όπου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 ημερών με αναστολή. Όλες οι ποινές διατάχθηκε να συντρέχουν ενώ η ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων ήταν η 15.01.
- Τέλος σε σχέση με τα τεκμήρια η κα Μανώλη ζήτησε όπως αυτά που αφορούν τις κατηγορίες 1, 2, 3, 4 να κατασχεθούν από την Αστυνομία ενώ τα Τεκμήρια που αφορούν τις κατηγορίες 9 μέχρι και 14 να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να καταστραφούν. Σε σχέση με τα τεκμήρια των κατηγοριών 5, 6, 7, 8 και 15 η κα. Μανώλη ζήτησε όπως αυτά κατασχεθούν από την Αστυνομία και να παραμείνουν στην κατοχή της γιατί δεν φαίνεται πουθενά ότι ο κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης των αντικειμένων. Ανέφερε τέλος πως υπάρχουν και έξοδα ύψους 50 ευρώ. Σημειώνεται επιπρόσθετα πως ο Κατηγορούμενος 1 είναι υπόδικος στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από τις 29.06.
- Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής η κα. Σιαηλή εξέφρασε την παραδοχή και απολογία του Κατηγορούμενου 1 για τα αδικήματα που αυτός έχει διαπράξει τονίζοντας πως σε σχέση με την 1η, 2η και 3η κατηγορία τα αντικείμενα αυτά δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για οποιοδήποτε άλλο παράνομο σκοπό. Αναφέρθηκε στο γεγονός πως ο Κατηγορούμενος 1 είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών αι συγκεκριμένα κάνναβης και πως ήταν με την δική του βοήθεια και παραδοχή που προέκυψαν οι κατηγορίες 10, 12 και 14 που αφορούν την παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατηγορίες οι οποίες προέκυψαν μετά από την δική του κατάθεση. Τόνισε βεβαίως την πολύ μικρή ποσότητα των ναρκωτικών που ανευρέθηκαν στην κατοχή του και το είδος αυτών (κάνναβης) και πως αφορούσα καθαρά και μόνο χρήστη των ουσιών αυτών. Υπενθύμισε το Δικαστήριο πως ο Κατηγορούμενος έχει αθωωθεί σε σοβαρές κατηγορίες που αντιμετώπιζε ήτοι αυτές των κατηγοριών 4 μέχρι και 8 αλλά και 15 αλλά και το γεγονός πως ήδη κρατείται στα πλαίσια της υπόθεσης ως υπόδικος από τις 29.06.2023 κράτηση η οποία αποτελεί μια μορφή τιμωρίας για τον ίδιο. Στρεφόμενη προς τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις παρέδωσε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε και το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Πρόκειται ως ανέφερε για το μοναδικό παιδί της οικογένειας ο οποίος λόγο τραυματισμού στο χέρι τα τελευταία 2 χρόνια δεν μπορεί να εργαστεί και να έχει εισοδήματα με αποτέλεσμα να εξαρτάται οικονομικά από τους γονείς τους. Σημείωσε πως τα αδικήματα στα οποία έχει βρεθεί ένοχος προέκυψαν από την από μέρους του χρήση ναρκωτικών ουσιών και των εξαρτήσεων που έχει με αποτέλεσμα να θολώνουν την κρίση του. Σε σχέση με την ύπαρξη της μιας προηγούμενης καταδίκης επισήμανε πως αυτή αφορά διαφορετικής φύσεως αδικήματα από αυτά που αντιμετωπίζει σήμερα ο Κατηγορούμενος 1 ενώ χρονολογούνται από το έτος 2017 με τον ίδιο να αποκαθίσταται τον Απρίλιο του 2024 με εισήγηση πως δεν θα έπρεπε η ποινή να ενεργοποιηθεί. Τέλος κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον Κατηγορούμενο 1 με πάσα δυνατή επιείκεια και να του δοθεί η ευκαιρία να επανενταχθεί στην κοινωνία και να αποδείξει ότι μπορεί το συντομότερο δυνατό. Όσον αφορά τα τεκμήρια εξέφρασε την αντίθεση της αυτά που αφορούν τις κατηγορίες 4, 5, 6, 7, 8 και 15 να κατασχεθούν από την Αστυνομία για τους λόγους που εξήγησε τονίζοντας πως τα οποιαδήποτε αντικείμενα θα πρέπει να επιστραφούν στον ιδιοκτήτη τους. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Σε σχέση με την 1η κατηγορία το άρθρο 296(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια. Σε σχέση με την 2η κατηγορία το άρθρο 82
(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης τα ακόλουθα: 82.-
(1)Όποιος έχει πάνω του ή μεταφέρει μαχαίρι που δεν καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας του ή της αυλής της, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου.
(2)Όποιος έχει πάνω του ή μεταφέρει μαχαίρι που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας του ή της αυλής της, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου και ανεξάρτητα οποιασδήποτε αντίθετης διάταξης των άρθρων 29, 32 και 33, υπόκειται σε κατώτατο όριο σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν το Δικαστήριο, λάβει υπόψη, κατά την επιμέτρηση της ποινής, τα περιστατικά της υπόθεσης, περιλαμβανομένων της δοκιμασίας την οποία θα υποστεί ο καταδικασθείς και παρόμοιων ελαφρυντικών περιστατικών που σχετίζονται προσωπικά με τον καταδικασθέντα, ήθελε κρίνει σκόπιμο να επιβάλει μικρότερη ποινή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα.
(3)Σε εκείνες τις περιπτώσεις που επιβάλλεται μικρότερη ποινή ή εκδίδεται οποιοδήποτε άλλο διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(2)το Δικαστήριο αναφέρει τους λόγους για επιβολή αυτής της ποινής ή της έκδοσης του διατάγματος αυτού. Σε σχέση με την 3η κατηγορία το άρθρο 3
(1)του Περί Επιθετικών Όπλων (Απαγόρευση) Νόμος Κεφ. 159 προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου, Σε σχέση με τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (9η, 11η, 13η κατηγορία) οι σχετικές πρόνοιες του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και συγκεκριμένα ο σχετικός πίνακας της νομοθεσίας προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Σε σχέση με τα αδικήματα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (10η, 12η, 14η κατηγορία) οι σχετικές πρόνοιες του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και συγκεκριμένα ο σχετικός πίνακας της νομοθεσίας προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης μέχρι και δια βίου ποινή φυλάκισης ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Υπενθυμίζεται επίσης πως η υπόθεση τυγχάνει συνοπτικής εκδίκασης μετά από σχετική έγγραφη συγκατάθεση που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύχτας εμπίπτει στην κατηγορία των σοβαρών αδικημάτων του Ποινικού Κώδικα με τον νομοθέτη να δείχνει τη σοβαρότητα που του αποδίδει μέσω της θέσπισης της προβλεπόμενης ποινής στην κείμενη νομοθεσία. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στην Κύπρο όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά αντίθετα παρουσιάζει αυξητική στάση (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη και συνάμα να δημιουργηθεί ρήγμα στην πίστη που αυτός εναποθέτει στις αρμόδιες αρχές και εξουσίες της πολιτείας που είναι υπεύθυνες για την προστασία του ιδίου αλλά και της περιουσίας του. Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Σε σχέση ειδικότερα με την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων, κατά την επιβολή ποινής το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του, ως επιβαρυντικούς παράγοντες, που προσμετρούν στην κατηγοριοποίηση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου ως σοβαρής, αν ο κατηγορούμενος διέπραξε, με το εν λόγω όργανο, διάρρηξη ή διαρρήξεις ή συνελήφθη ενώ επιχειρούσε διάρρηξη. Η ποινική ευθύνη κατηγορούμενου που εντοπίζεται να κατέχει όργανο με σκοπό να προβεί σε διάρρηξη, γενικά, χωρίς να συνδέεται με συγκεκριμένη διάρρηξη ή επιχειρούμενη διάρρηξη, θα πρέπει να κατηγοριοποιείται ως η πιο ήπια μορφή διάπραξης του αδικήματος. Όπου το αδίκημα επομένως, συνδυάζεται με την διάπραξη διάρρηξης ή κλοπής η ποινή φυλάκισης είναι η ενδεδειγμένη (βλ. ενδεικτικά, Bukowski (ανωτέρω) και Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας
(2013)2 A.A.Δ.278). Aδικήματα μεταφοράς μαχαιριού/ιών και επιθετικών όπλων ή οργάνων είναι σοβαρά καθότι από την φύση τους και μόνο περικλείουν κίνδυνο επειδή εμπλέκουν ενέργειες ανθρώπων οι οποίες είναι απρόβλεπτες. Είναι δηλαδή αδίκημα που εκ φύσεως ενέχει στοιχείο επικινδυνότητας ακριβώς επειδή ουδείς μπορεί να ελέγξει το βαθμό και την έκταση των ανθρώπινων ενεργειών που ενδεχομένως να εκδηλωθούν μέσα από την παράνομη χρήση τους. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Λεωνίδου
(1997)2 Α.Α.Δ. 300 η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων είναι πρόδηλη ενόψει της απειλής της οποίαν συνεπάγονται προς την έννομη τάξη. Τέλος στρεφόμενος προς το αδίκημα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου σημειώνω ότι είναι επίσης σοβαρά. Στην Παγιαβλάς v Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, 15/7/
- Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο, τόσο για τη φυσική, όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. Βέβαια υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην υπό εξέταση υπόθεση δεν μπορώ να μην λάβω ως επιβαρυντικό παράγοντα το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 1 βρέθηκε να κατέχει και να χρησιμοποιεί ελεγχόμενα φάρμακα τάξεως Β σε 3 διαφορετικές περιπτώσεις μεταξύ των ετών 2022 και
- Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498) Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω θα προχωρήσω με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος του Κατηγορούμενου 1, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
(1)την παραδοχή του ως αυτή αφορούσε αρχικά τις κατηγορίες 9 έως 14, αλλά και στην συνέχεια των κατηγοριών 2 και 3.
(2)την παραδοχή και απολογία του έστω και μετά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 21.11.2023
(3)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές περιλήφθηκαν στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και όπως αυτές επεξηγήθηκαν από την συνήγορο του
(4)τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που αφορούν κυρίως τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης
(5)το γεγονός ότι ένεκα της ύπαρξης της υπό εξέταση υπόθεσης και παρά το γεγονός ότι σε σημαντικό αριθμό σοβαρών κατηγοριών αυτός έχει αθωωθεί κρατείται από τις 29.06.2023 ως υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές
(6)το γεγονός ότι τα διαρρηκτικά όργανα που εντοπίστηκαν στην κατοχή του στις 26 Ιουνίου του 2023 δεν έχουν συνδεθεί με την διάπραξη οποιουδήποτε άλλου αδικήματος. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.
(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες του κατηγορουμένου, κρίνω ότι αυτοί δεν είναι ικανοί έτσι ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας ιδίως λαμβάνοντας υπόψη την φύση των αδικημάτων που αυτός έχει διαπράξει. Επαναλαμβάνω πως τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σε τέτοιες περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων όπου επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του Κατηγορουμένου 1, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Στην 2η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών Στην 3η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών Στην 9η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών Στην 10η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών Στην 11η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών Στην 12η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών Στην 13η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών Στην 14η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Σημειώνεται στο σημείο αυτό πως η κα. Σιαηλή δεν προχώρησε να εισηγηθεί προς το Δικαστήριο την αναστολή ποινών στερητικής της ελευθερίας. Εξέφρασε όμως την άποψη πως οποιαδήποτε ποινή επιβληθεί στον πελάτη της θα πρέπει να ξεκινά / προσμετρά η έκτιση αυτής από τις 29.06.2023 όπου ο Κατηγορούμενος 1 κατέστηκε υπόδικος και βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές. Παρά την απουσία εισήγησης για αναστολή απλά σημειώνω πως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να ασκηθεί προς όφελος του Κατηγορούμενου 1 αφού τα αδικήματα που αντιμετωπίζει είναι ιδιαίτερα σοβαρά ενώ η ύπαρξη και προηγούμενης καταδίκης έστω και αν αφορά διαφορετικής φύσεως αδικήματα από αυτά από τα οποία έχει κριθεί ένοχος σήμερα δεν επιτρέπουν την οποιαδήποτε διαφορετική κατάληξη του Δικαστηρίου από το να διατάξει οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί σε αυτόν να έχουν άμεση ισχύ. Νοείται βεβαίως πως η περίοδος έκτισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος 1 τελεί σε προφυλάκιση (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 29.06.
- Στρεφόμενος σε σχέση με τις ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον Κατηγορούμενου στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης Ε.Δ.Πάφου 3937/17 λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της συνολικότητας της ποινής και το γεγονός ότι πρόκειται για αδικήματα που είχαν διαπραχθεί Ιανουάριο του 2017 και διαφέρουν ως προς την φύση τους από αυτά που καλείται σήμερα το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή στον Κατηγορούμενο 1 ασκώ την διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου 1 και δεν διατάζω την ενεργοποίηση των ποινών φυλάκισης ή μέρος αυτών που του είχαν επιβληθεί στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης Ε.Δ.Πάφου 3937/
- Υπενθυμίζεται βεβαίως στον Κατηγορούμενο πώς μέχρι και τον Απρίλιο του 2024 όπου θα επέλθει η πλήρης αποκατάσταση του αναφορικά με την ποινή που του έχει επιβληθεί στα πλαίσια της υπόθεσης που αναφέρεται θα πρέπει να είναι διπλά προσεκτικός αφού οποιαδήποτε άλλη παράνομη πράξη ενδεχομένως να τον οδηγήσει σε ενεργοποίηση των ποινών που του είχαν επιβληθεί και για τις οποίες προσμετρά ο χρόνος της τριετής αναστολής. Σε σχέση με τα τεκμήρια της υπόθεσης διατάζω τα ακόλουθα: Τα τεκμήρια που αφορούν τις κατηγορίες 1, 2, 3, 9, 10, 11, 12, 13 και 14 αυτά να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια που αφορούν τις κατηγορίες 4, 6, 7, 8 και 15 θα παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας και θα επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους νοουμένου ότι αυτά προηγουμένως τύχουν αναγνώρισης ή/και επιβεβαιωθεί από την Αστυνομία το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς. Όσον αφορά τα έξοδα της υπόθεσης ήτοι το ποσό των €50 να πληρωθεί από την Δημοκρατία. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σχετική η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 21 Νοεμβρίου 2023 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο