Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χρυσοβαλάντης Χρίστου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7254/18, 27/10/2023

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Επιπλέον, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 21 τεκμήρια. Από αυτά, τα πιο κάτω τεκμήρια, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, κατατέθηκαν από κοινού, το περιεχόμενο των οποίων ουσιαστικά τα μέρη αποδέχονται ως αληθές:

(1)Τεκμήριο 1 - Γραπτή κατάθεση του Αστυφύλακα 739 Θ. Κωνσταντινίδη, στην οποία αναφέρεται ότι την 28/12/2017 παρέλαβε από τον Α/Αστ. 1985 Μ. Παπαγεωργίου, δυο παρειακά επιχρίσματα του Δημήτρη Δημητρίου από τον Άγιο Δημητριανό. Το πιο πάνω τεκμήριο το παρέδωσε την ίδια ημέρα στον Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στην Λευκωσία.

(2)Τεκμήριο 2 - Γραπτή κατάθεση του Ε/Α 5725 Σ. Φιλίππου, στην οποία αναφέρεται ότι την 30/11/2017 παρέλαβε από τον Α/Αστ. 1985 τα κάτωθι τεκμήρια τα οποία μετέφερε και παρέδωσε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας την ίδια ημέρα. Τα σχετικά τεκμήρια ήταν: α) Μια κάλτσα χρώματος γκρίζον με μπλε από το πάτωμα δεξιά από το γραφείο Κοινοτάρχη στο κοινοτικό συμβούλιο του χωριού Άγιος Δημητριανός, β) Μια κάλτσα χρώματος μαύρου από αισθητήρα φωτισμού στην στέγη του κτιρίου του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Δημητριανού, γ) ένα σίδερο το οποίο χρησιμοποίησαν οι δράστες και παραλήφθηκε από πατούδα παραθύρου , του Γραφείου του Κοινοτάρχη στο χωριό Άγιος Δημητριανός, δ) δυο παρειακά επιχρίσματα του Βασίλη Κόνικκου, ε) δυο παρειακά επιχρίσματα του Χρυσοβαλάντη Χρίστου, ζ) δυο παρειακά επιχρίσματα του Δημήτρη Δημητρίου. Περαιτέρω δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, το οποίο έτυχε της έγκρισης του Δικαστηρίου, ότι όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης έχουν παραληφθεί και διακινηθεί νομότυπα. Ο ΜΚ1 κατά την κυρίως εξέταση του, ανέφερε ότι υπηρετεί ως βοηθός υπεύθυνος στους Αστυνομικούς Σταθμούς Στρουμπιού και Παναγιάς, όπου μεταξύ των καθηκόντων του είναι η αποθήκη τεκμηρίων των δυο σταθμών. Κατέθεσε τα τεκμήρια που είχε στην κατοχή του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, μια κάλτσα χρώματος γκρίζου με μπλε που βρέθηκε στο πάτωμα δεξιά του γραφείου κοινοτάρχη του κοινοτικού συμβουλίου του χωριού Αγίου Δημητριανού. Ως Τεκμήριο 4, κατέθεσε μια κάλτσα χρώματος μαύρου η οποία βρέθηκε στον αισθητήρα φωτισμού στην στέγη του κτιρίου του κοινοτικού συμβουλίου Αγίου Δημητριανού . Ως Τεκμήριο 5, κατέθεσε ένα σίδερο, το οποίο σύμφωνα με τον μάρτυρα χρησιμοποίησαν οι δράστες και το οποίο βρέθηκε στο περβάζι του παραθύρου, αριστερά της πόρτας εισόδου του γραφείου κοινοτάρχη. Τέλος ως Τεκμήριο 6, κατέθεσε φάκελο ο οποίος περιέχει τα δυο παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορουμένου

1. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το τεκμήριο 3 είναι μεγέθους (size) 35 με 38, ενώ υποστήριξε ότι δεν έχει γνώση του χώρου που έγιναν τα αδικήματα για να μπορεί να αναφερθεί σε οτιδήποτε σχετικό με την λήψη των τεκμηρίων τα οποία κατέθεσε. Ο ΜΚ2 ήταν ο κος Λαμπριανός Λαμπριανού, συνταξιούχος Λοχίας της Αστυνομίας. Υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο 7 ημερομηνίας 18/11/2017 στην οποία αναφέρει τα πιο κάτω: Το σπίτι του βρίσκεται 200 μετρά πίσω από την εκκλησία και το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Δημητριανού. Στις 17/11/2017 και ώρα 0900 είχε μεταβεί στα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου με την επόπτη της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου για επιθεώρηση της καταλληλόλητας του κτηρίου για τις επερχόμενες εκλογές. Η επόπτης παρατήρησε ότι τα παράθυρα ήταν ανοικτά και αφού ο ίδιος πλησίασε , είδε τα συρτάρια μέσα στο γραφείο ανοικτά και κατάλαβε ότι έγινε διάρρηξη. Συγκεκριμένα πρόσεξε ότι ήταν παραβιασμένη η ξύλινη πόρτα της κύριας εισόδου του Κοινοτικού Συμβουλίου. Επίσης παραβιασμένη ήταν και η ξύλινη πόρτα της αποθήκης στο πίσω μέρος του Συμβουλίου. Όπως διαπίστωσε περαιτέρω στο μέρος υπήρχε στο περβάζι του παραθύρου ένα κομμάτι από σίδερο, ενώ στο έδαφος και σε απόσταση 7-8 μέτρων από την κύρια είσοδο του Συμβουλίου ένα μικρό καλτσάκι. Στην οροφή του Συμβουλίου και συγκεκριμένα πάνω το μάτι (εννοεί αισθητήρα φωτισμού), ήταν καλυμμένο με μεγάλη κάλτσα , χρώματος μαύρου, η οποία κάλυπτε τον συγκεκριμένο αισθητήρα για να μην ανάβει το φως. Τότε ο ίδιος αμέσως προστάτευσε την σκηνή και δεν άφησε κανένα να πλησιάσει , ενώ ειδοποίησε τον Κοινοτάρχη να έρθει στο μέρος. Μέχρι την άφιξη της αστυνομίας, παρέμεινε και ο ίδιος στο μέρος. Ερωτώμενος από την αστυνομία , εάν είχε αντιληφθεί οποιαδήποτε ύποπτη κίνηση, ανέφερε ότι τον τελευταίο καιρό, είχε προσέξει να συχνάζουν στον χώρο όπου βρίσκεται ο περίβολος του Κοινοτικού Συμβουλίου, καθώς και στο πάρκο που είναι κάτω από το σπίτι του, στο κιόσκι, ο Β.Κ και ο κατηγορούμενος
2. Τα πρόσωπα αυτά όπως αναφέρει στην κατάθεση του, συμπεριφέρονταν ύποπτα, αφού κατά την διάρκεια της νύκτας και συγκεκριμένα η ώρα 0300, τους είχε ακούσει να φωνάζουν ισλαμικά συνθήματα , τα οποία χρησιμοποιούν οι τζιχαντιστές, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, γεγονός το οποίο τον είχε φοβίσει. Όταν άνοιξε την πόρτα του για να ρωτήσει ποιος είναι, ο κατηγορούμενος 2, του απάντησε «Είμαι εγώ». Ακόμα ένα γεγονός το οποίο έμεινε έντονα στην μνήμη του, σύμφωνα με όσα αναφέρει, ήταν όταν ο κοινοτάρχης έδωσε οδηγίες για να καθαρίσουν τους δρόμους και βοηθούσε προς τούτου και κάποιος Β.Κ. Τότε σε κάποια στιγμή, το συγκεκριμένο πρόσωπο, απευθυνόμενος προς τον ΜΚ2 του είπε: «Τι είναι μάστρε, ήλθες να δεις αν δουλεύκουμε, άτε φύγε πουδαμέ να μην με πάρει ο θκιάλος». Τις μέρες εκείνες που εργαζόταν στη δουλειά, πρόσεξε ότι το πιο πάνω πρόσωπο, εργαζόταν με κοντά καλτσάκια μέχρι τον αστράγαλο και του σχολίασε ότι δεν κάνουν αυτές τις δουλειές με έτσι καλτσάκια. Μόλις είδε το καλτσάκι, αυτό το οποίο εντοπίστηκε στην σκηνή της διάρρηξης (εννοεί το τεκμήριο 3) , διαπίστωσε ότι αυτό προσομοίαζε με το καλτσάκι το οποίο φορούσε ο Β.Κ κατά τις εργασίες για καθαρισμό του χωριού. Διευκρίνισε επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος 2, όταν ακούγονταν τα ισλαμικά συνθήματα , φώναξε στον ΜΚ2 για να υποδηλώσει την παρουσία του και τα ισλαμικά συνθήματα τα φώναξε ο Β.Κ και όχι ο κατηγορούμενος
3. Υιοθέτησε επίσης τη δεύτερη του κατάθεση ημερομηνίας 09/03/2018, Τεκμήριο 8 στην οποία αναφέρεται ότι όσον αφορά τη συγκεκριμένη κάλτσα χρώματος γκρίζου με μπλε (τεκμήριο 3) που είχε βρεθεί στο πάτωμα δεξιά από το γραφείο του κοινοτάρχη , τη θυμάται κατά την άφιξη του στην σκηνή, πάνω στο πάτωμα σε απόσταση 7-8 μέτρων από το γραφείο του κοινοτάρχη προς τον δρόμο. Θυμάται επίσης όπως αναφέρει, ότι ο Β.Κ, φορούσε τέτοιο καλτσάκι. Την άλλη μαύρη κάλτσα την οποία βρήκε πάνω στον προβολέα και η οποία κάλυπτε το μάτι (αισθητήρα) την εντόπισε και αυτή κατά την άφιξη του στην σκηνή. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνώρισε το τεκμήριο 3 και 4, ως αυτά που αναφέρει στις καταθέσεις του. Αναφέρθηκε στις εργασίες τις οποίες έκανε μαζί με τον Β.Κ και τον Κατηγορούμενο 2 για λογαριασμό του κοινοτικού συμβουλίου όπου έκοβε αυτός με την μηχανή του δέντρα και ο Β.Κ και ο κατηγορούμενος 2 πετούσαν τα κλαδιά όπως και γενικά ότι καθάριζαν το χωριό. Ερωτώμενος για ποιο λόγο μπήκε η κάλτσα πάνω στο μάτι στην οροφή του κοινοτικού συμβουλίου, υποστήριξε ότι ο αισθητήρας αυτός εντοπίζει κίνηση και ανάβει αυτόματα το φως. Όταν αυτός φιμωθεί, δεν ανάβει το φως. Περιέγραψε αυτά που αντιλήφθηκε όταν διαπίστωσε τη διάρρηξη, ήτοι ότι κοιτάζοντας μέσα από το παράθυρο το οποίο δεν έπρεπε να είναι ανοικτό, είδε ανοικτά τα συρτάρια , βγαλμένα τα σύρματα από τον υπολογιστή και την πόρτα σπασμένη με σίδερο. Επίσης η αποθήκη πίσω ήταν σπασμένη. Ο κατηγορούμενος 2 , σίγουρα όπως ανέφερε γνωρίζει την περιοχή αφού ξενυχτούσε μέχρι το πρωί με τον Β.Κ εκεί. Όταν αυτοί εργάζονταν για το κοινοτικό συμβούλιο σίγουρα όπως ανέφερε γνώριζαν που ήταν το γραφείο του κοινοτάρχη και η αποθήκη, όπως και τί είχε μέσα η αποθήκη η οποία διαρρήχθηκε, διότι έπαιρναν από αυτήν εργαλεία. Αναγνώρισε επίσης, το τεκμήριο 5 το οποίο βρέθηκε πάνω στο περβάζι του παραθύρου που ανοίχθηκε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 ανέφερε ότι διαπίστωσε τη διάρρηξη στις 17 Νοεμβρίου και δεν γνωρίζει πότε έγινε η διάρρηξη. Υποστήριξε ότι ο Β.Κ και ο Κατηγορούμενος 2 έμπαιναν και έβγαιναν στο κοινοτικό συμβούλιο αφού ουσιαστικά συμμετείχαν σε εργασίες καθαρισμού του χωριού τους. Επίσης υποστήριξε ότι η αναφορά του σε σχέση με το ερώτημα που του τέθηκε από την αστυνομία, εάν δηλαδή είδε την οποιαδήποτε ύποπτη κίνηση, προέκυψε από το ότι τα πρόσωπα αυτά ξενυχτούσαν στο χώρο του κοινοτικού συμβουλίου και του πάρκου μέχρι το πρωί. Μόνο τα συγκεκριμένα πρόσωπα έβλεπε για περίπου ένα μήνα να συναθροίζονται στο σημείο. Ερωτώμενος ως προς το πόση απόσταση υπάρχει από το κοινοτικό συμβούλιο μέχρι το πάρκο, απάντησε «είναι σχεδόν ενωμένα, δηλαδή είναι το πάτωμα η εκκλησία με το κοινοτικό συμβούλιο και από κάτω είναι το πάρκο και εκτείνεται μέχρι το σπίτι του». Στο σημείο του κοινοτικού συμβουλίου, παραδέχθηκε ότι υπήρχε δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Σε σχέση με την αναφορά του στην κατάθεση του, ότι πρόσεξε ότι ο Β.Κ φορούσε ένα καλτσάκι χρώματος γκρίζου και μπλε, υποστήριξε ότι αυτό ήταν παρόμοιο με εκείνα που φορούσε ο Β.Κ και παρόμοιο με αυτό που βρέθηκε στη σκηνή. Συνεχίζοντας όμως υποστήριξε ότι δεν μπορεί να το πει ακριβώς όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, αφού ουσιαστικά παραδέχθηκε ότι είδε ένα μέρος από το καλτσάκι που φορούσε ο Β.Κ. Στη συνέχεια υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε το κλειδί του μεγάλου κτιρίου και όχι του κοινοτικού συμβουλίου. Απέκλεισε στη συνέχεια να έδωσε ο κοινοτάρχης τα κλειδιά για το κοινοτικό συμβούλιο αφού μέσα ήταν τα έγγραφα του και ο υπολογιστής του. Ξεκαθάρισε τέλος ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν είχε τα κλειδιά του κτηρίου που διαρρήχθηκε , αλλά του μεγάλου κτηρίου δίπλα που δεν είχε τίποτα μέσα. Ερωτώμενος εάν ο Β.Κ και ο Κατηγορούμενος 2 έμπαιναν μέσα στις αποθήκες του κοινοτικού συμβουλίου για να πάρουν μηχανήματα για τις εργασίες τους, απάντησε ότι ο κοινοτάρχης ξεκλείδωνε και τους έδινε τα εργαλεία. Στο ερώτημα κατά πόσο θεωρεί απίθανο, όταν έκαναν εργασίες να έτυχε κατά το μάζεμα να άγγιξε ο κατηγορούμενος 2 σε διάφορα αντικείμενα όπως η κάλτσα , δήλωσε ότι δεν μπορεί να κάνει εικασίες. Επίσης ανέφερε, μετά από ερώτηση που του τέθηκε από την συνήγορο υπεράσπισης ότι δεν γνωρίζει εάν έφερναν ρούχα μαζί τους και άλλαζαν όταν έκαναν τις εργασίες για το κοινοτικό συμβούλιο. Υποβλήθηκε ότι ο κοινοτάρχης όταν απουσίαζε έδινε το κλειδί και στους κατηγορούμενους με σκοπό να μπαίνουν στην αποθήκη και να παίρνουν μηχανήματα , απάντησε «δεν ξέρω». Σε σχέση με την κάλτσα που βρέθηκε πάνω στον αισθητήρα που ανάβει το φως έξω, ανέφερε ότι αυτή βρίσκεται σε ύψος 3 μέτρων και συμφώνησε ότι χρειαζόταν σκάλα ή να καβαλήσει κάποιος στους ώμους του άλλου για να μπορέσει να βγει κάποιος εκεί. Συμφώνησε ότι για τον κατηγορούμενο 2, ήταν ένας χώρος που μπορούσε να πάει και ότι δεν τον κατηγορεί ότι έκανε κάτι, απλά όπως ανέφερε λέει τα συμβάντα. Σε σχέση με το κατά πόσο γνωρίζει εάν το φως με τον αισθητήρα δούλευε ή όχι, υποστήριξε ότι αυτό δούλευε και το γνωρίζει αφού περνά για να πάει περπατητός στο σπίτι του. Δεν θυμάται όμως κατά πόσο πέρασε για παράδειγμα μια ημέρα προηγουμένως. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι το συγκεκριμένο φως άναβε όταν περνούσαν για να πάνε σπίτι τους. Ο ΜΚ3 ήταν ο κος Δημήτρης Διονυσίου ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο κοινοτάρχης στο χωριό Άγιος Δημητριανός. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε τις γραπτές του καταθέσεις τις οποίες κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 9 και
4. Στην κατάθεση του τεκμήριο 9, αναφέρει ότι στις 16/11/2017 και περί ώρα 1700 πέρασε από τα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου και διαπίστωσε ότι όλα ήταν κλειστά, κλειδωμένα και ασφαλισμένα. Την 17/11/2017 και περί την ώρα 0900, ο ΜΚ2 ο οποίος διαμένει πλησίον του χώρου που βρίσκεται το κοινοτικό συμβούλιο, μετέβηκε στο μέρος με την επόπτη της Επαρχιακής Διοίκησης και διαπίστωσαν ότι υπήρχε παραβίαση στο κτίριο. Συγκεκριμένα ήταν παραβιασμένη η πόρτα της κύριας εισόδου του Κοινοτικού Κτιρίου και του γραφείου του κοινοτικού συμβουλίου και η πόρτα της αποθήκης στο πίσω μέρος του κτιρίου του κοινοτικού συμβουλίου. Επίσης τα παράθυρα του γραφείου του κοινοτικού συμβουλίου ήταν παραβιασμένα και ανοικτά. Από ένα προκαταρκτικό έλεγχο που διενήργησε διαπίστωσε τα πράγματα που είχαν κλαπεί και τα οποία αναφέρει στην κατάθεση του. Όσον αφορά την ερώτηση που δέχθηκε, εάν υποψιάζεται οποιονδήποτε, υποστήριξε ότι δεν μπορεί να απαντήσει αυτό το ερώτημα με ασφάλεια, όμως ανέφερε ότι εγκαταστάθηκε πρόσφατα στην κοινότητα κάποιος Βασίλης, ο οποίος δεν φαινόταν να είναι καλού χαρακτήρα και η συμπεριφορά του ήταν ιδιαίτερα προβληματική. Σε σχέση με την κατάθεση του τεκμήριο 10, o MK3 αναφέρθηκε σε επιπλέον αντικείμενα τα οποία διαπίστωσε ότι κλάπηκαν και το διαπίστωσε αργότερα. Σημειώνω ότι αντικείμενα τα οποία διαπίστωσε ότι κλάπηκαν, είναι ως περιγράφονται στις λεπτομέρειες των υπό εκδίκαση αδικημάτων. Σε σχέση με το πιο πάνω πρόσωπο και την σχέση που είχε με τον κατηγορούμενο 2, υποστήριξε ότι έκαναν παρέα και ήταν μαζί τακτικά αφού πήγαιναν στο χώρο των κοινοτικών κτιρίων . Τα δυο αυτά πρόσωπα, τους έβαζε εργασίες στην κοινότητα όπως καθαρισμό και κλαδέματα. Γενικά όπως υποστήριξε, τους έβλεπε τις νύχτες στο χώρο του κοινοτικού συμβουλίου. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 2, γνώριζε τους χώρους αφού είναι κάτοικος του χωριού ενώ κάποτε πήγαιναν και έπαιρναν εργαλεία και τους έδινε τα κλειδιά. Σε ερώτηση ως προς τον λόγο που τοποθετήθηκε ο συγκεκριμένος αισθητήρας φωτισμού στα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου, ανέφερε ότι αυτό έγινε έτσι ώστε να ανάβει σε περίπτωση που ο κόσμος περνούσε από το σημείο για να πηγαίνει στην εκκλησία ή στους χώρους του κτηρίου. Το συγκεκριμένο φως όπως εξήγησε είναι μεγάλο που φωτίζει όλη τη διαδρομή μπροστά στο κτήριο και τη διαδρομή όλη. Όταν αυτό έσβηνε ήταν σκοτεινά και δεν μπορούσε κάποιος να βλέπει. Σε σχέση με τα τεκμήρια της υπόθεσης, δεν αναγνώρισε το τεκμήριο 3 αφού όπως ανέφερε δεν το είχε δει, ενώ το τεκμήριο 4 το αναγνώρισε ως αυτό που βρισκόταν πάνω στον αισθητήρα της λάμπας. Αναγνώρισε επίσης το τεκμήριο 5 ως το σίδερο που βρέθηκε στο σημείο. Αναφορικά με τα κλοπιμαία, ανέφερε ότι αυτά δεν βρέθηκαν. Αντεξεταζόμενος, και περιγράφοντας πως είναι ο χώρος του κοινοτικού συμβουλίου, ανέφερε ότι ένα μέρος είναι τα κτίρια του κοινοτικού συμβουλίου. Υπάρχει το γραφείο του κοινοτικού συμβουλίου, υπάρχει μια αποθήκη πίσω, οι τουαλέτες στον ίδιο χώρο και το κτίριο που ήταν παλιά το σχολείο. Βρέθηκε όπως εξήγησε παραβιασμένη η πόρτα εισόδου και τα παράθυρα των γραφείων του κοινοτικού συμβουλίου. Σε σχέση με την πρόσβαση που είχε ο κατηγορούμενος 2 στην αποθήκη, ανέφερε ότι τον έστελνε να παίρνει πράγματα από την αποθήκη. Το κλειδί της αποθήκης του το έδινε όταν χρειάζονταν κάτι από την αποθήκη, όμως ουδέποτε δεν κρατούσε κλειδί για να μπαίνει και να βγαίνει από την αποθήκη. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 , ανέφερε ότι διαμένει περί τα 200 μέτρα από το κοινοτικό συμβούλιο. Σε σχέση με τον λόγο που ο κατηγορούμενος 2 και Β.Κ πήγαιναν στο συγκεκριμένο χώρο τα βράδια, υποστήριξε ότι αυτός ήταν η πρόσβαση στο διαδίκτυο. Τους έβλεπε εκεί διάφορες ώρες. Οι εργασίες που έκανε ο κατηγορούμενος 2 ήταν η καθαριότητα του χωρίου και μεταξύ αυτών ήταν και να μαζεύει σκουπίδια. Σε σχέση με το μάτι (αισθητήρα φωτισμού) που υπήρχε στον χώρο και πάνω στο οποίο βρέθηκε το τεκμήριο 4, ήτοι η μαύρη κάλτσα, ανέφερε ότι αυτό δούλευε. Τέλος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 και Β.Κ, έρχονταν με τα ρούχα της δουλειάς στον χώρο και δεν άλλαζαν εκεί. Ερωτώμενος εάν ουδέποτε άλλαξαν ρούχα στον χώρο, απάντησε ότι δεν έχει ιδέα. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος 2 ουδεμία ανάμειξη είχε με τα τεκμήρια 3 και 4 και ότι ερχόταν σε επαφή με τον χώρο και πολύ πιθανόν να ήρθε σε επαφή με οποιαδήποτε κάλτσα ή με σκουπίδια, διερωτήθηκε τι μπορεί να απαντήσει. Ο ΜΚ4 ήταν ο Μάριος Ανδρέου Καριόλου, ο οποίος εργάζεται στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου όπου εκεί, σύμφωνα με τα όσα υποστήριξε, διευθύνει το Τμήμα Καρδιαγγειακής Γενετικής και το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής. Κατέθεσε σχετικό βιογραφικό σημείωμα ως Τεκμήριο
5. Περαιτέρω υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης την οποία ετοίμασε ο ίδιος, μετά από εξετάσεις που έγιναν στο Εργαστήριο του και η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
6. Σε αυτήν περιγράφονται τα αντικείμενα τα οποία παραδόθηκαν για εξέταση από την Αστυνομία, μεταξύ των οποίων όπως διαφάνηκε και κατά την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν και τα τεκμήρια 3,4 και 5 και τα παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορούμενου
7. Αναφέρεται στα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε σε σχέση με τα αντικείμενα τα οποία εξετάστηκαν. Συγκεκριμένα αναφέρεται στα πιο κάτω συμπεράσματα:
8. Από το αντικείμενο 5413-1.2 (Κάλτσα χρώματος γκρίζο με μπλε - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εσωτερικά) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο Βασίλης Κόνικκου (413-4.1) και ο Χρυσοβαλάντης Χρίστου (5413-5.1) δεν μπορούν να αποκλειστούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. (*σημειώνω ότι πρόκειται για το τεκμήριο 3 του Δικαστηρίου)
9. Από κάθε ένα των αντικειμένων 5413-2.1 (κάλτσα χρώματος μαύρου - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εξωτερικά) και 5413-2.2 (κάλτσα χρώματος μαύρου - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εσωτερικά) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο Χρυσοβαλάντης Χρίστου (5413-5.1) είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα πιο πάνω αντικείμενα. (*σημειώνω ότι πρόκειται για τεκμήριο 4 του Δικαστηρίου)
10. Από τις εξετάσεις που έγιναν στο επίπεδο του γενετικού υλικού, δεν έχει προκύψει οποιαδήποτε στοιχεία που να συνδέουν τον Δημήτρη Δημητρίου (5413 - 6.1) με αντικείμενα της υπόθεσης αυτής από τα οποία απομονώθηκε γενετικό υλικό του οποίου το προφίλ ήταν κατάλληλο για συγκρίσεις.
11. Από τις εξετάσεις γενετικού υλικού που έγιναν, δεν έχουν προκύψει οποιαδήποτε στοιχεία που να συνδέουν τον Βασίλη Κόκκινο (5413-4.1), τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου (5413-5.1) και τον Δ.Δ. (5413-6.1) με αντικείμενα ανεξιχνίαστων υποθέσεων. Εξηγώντας περαιτέρω το συμπέρασμα 2 (πιο πάνω) , ανέφερε ότι ο Χρυσοβαλάντης Χρίστου, δηλαδή ο Κατηγορούμενος 2, είναι ο δότης του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Ως εκ τούτου προχώρησε και ετοίμασε Στατιστική εκτίμηση λόγου πιθανοφάνειας στο επίπεδο της υπό - πηγής, αναφορικά με το συμπέρασμα 2 που αναφέρεται πιο πάνω του Τεκμηρίου
12. Προς τούτο κατέθεσε το τεκμήριο 13, έγγραφο το οποίο φέρει τον τίτλο «Στατιστικές Εκτιμήσεις Λόγου Πιθανοφάνειας στο Επίπεδο Υπό - Πηγής. Σημειώνω επιπλέον με απλά λόγια ότι το τεκμήριο 13 αναφέρεται στην κάλτσα μαύρου χρώματος , ήτοι το τεκμήριο 4 του Δικαστηρίου, που βρέθηκε στον αισθητήρα φωτισμού, στο κτήριο του κοινοτικού συμβουλίου Αγίου Δημητριανού. Σε αυτήν αναφέρονται τα πιο κάτω:
13. «Από το αντικείμενο 5413-2.1 (Κάλτσα χρώματος μαύρου - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εξωτερικά) απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού που παρουσιάζει μικτό γενετικό προφίλ με κύριο δότη τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου ( 5413-5.1) Θεωρώντας δυο άτομα σαν δότες, για την εξήγηση του μικτού γενετικού υλικού στο αντικείμενο 5413-2.1, χρησιμοποιείται ο λόγος των Πιθανοτήτων όπου μελετούνται δυο αλληλοαποκλειόμενες θέσεις ως προς το ποιοι είναι οι δότες του μικτού γενετικού προφίλ. Οι θέσεις είναι ότι, το μίγμα γενετικού υλικού, προέρχεται είτε (α) από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο άτομο, είτε (β) από δυο άγνωστα άτομα. Από τη μελέτη των πιο πάνω προκύπτει ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 5413-2.1 είναι ~1.930.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο άτομο, παρά από δυο άγνωστα άτομα.
14. Από το αντικείμενο 5413-2.2 (Κάλτσα χρώματος μαύρου - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εσωτερικά) απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού που παρουσιάζει μικτό γενετικό προφίλ με κύριο δότη τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου. Θεωρώντας δυο άτομα σαν δότες, για την εξήγηση του μικτού γενετικού υλικού στο αντικείμενο 5413-2.2 χρησιμοποιείται ο λόγος των πιθανοτήτων όπου μελετώνται δυο αλλληλοαποκλειόμενες θέσεις ως προς το ποιοι είναι οι δότες του μικτού γενετικού προφίλ. Οι θέσεις είναι το μίγμα γενετικού υλικού προέρχεται είτε (α) από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο άτομο, είτε (β) από δυο άγνωστα πρόσωπα. Από τη μελέτη των πιο πάνω, προκύπτει ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 5413-2.2 είναι ~1.490.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο πρόσωπο, παρά από δυο άγνωστα άτομα.» Κατά τον χρόνο που έδωσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, προέβη σε εκτενή ανάλυση των κατευθυντήριων γραμμών από τη Διεθνή εταιρεία Δικανικής Γενετικής η οποία έλεγε και λέγει πως σε ότι αφορά τις εκτιμήσεις που πρέπει να δίνουν οι επιστήμονες στο Δικαστήριο, υπάρχουν πέντε διαφορετικά επίπεδα. Σε ότι αφορά πάντοτε τις δυο αλληλοαποκλειόμενες θέσεις που πρέπει να μπαίνουν, η μια είναι της Κατηγορούσας Αρχής και η άλλη πάντοτε της υπεράσπισης. · Το 1ο είναι το επίπεδο της υπο-πηγής, όπου εκεί κάποιος κοιτάζει το γενετικό προφίλ που προκύπτει από μια εξέταση που μπορεί να αναφέρει αν υπάρχει κύριος δότης ή μικρή συνεισφορά. · Το 2ο επίπεδο είναι στο επίπεδο της υπό - πηγής όπου εκεί βασικά γίνεται μια εκτίμηση ως προς το ποιος ή ποιοι μπορεί να είναι δότες ενός δείγματος γενετικού υλικού. · Το 3ο επίπεδο είναι το επίπεδο της πηγής, δηλαδή από ποια ουσία μπορεί να προέρχεται το γενετικό υλικό, εάν και εφόσον μπορεί να προσδιοριστεί. · Το 4ο επίπεδο είναι στο επίπεδο της ενέργειας ή των πράξεων που γίνονται έτσι ώστε να διαφανεί πως μπορεί να έχει παραμείνει και να εντοπιστεί γενετικό υλικό πάνω σε ένα αντικείμενο. Τέλος, είναι το επίπεδο του αδικήματος όπου εκεί οι επιστήμονες δεν πρέπει να κάνουν οποιαδήποτε εκτίμηση αφού είναι έργο του Δικαστηρίου. Σε σχέση με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από την κάλτσα (*Τεκμήριο 4 του Δικαστηρίου) δηλαδή τα αντικείμενα 5413-2.1 και 5413-2.2 που γίνεται αναφορά στο συμπέρασμα 2 στο Τεκμήριο 12, όπου αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ο κύριος δότης, υποστήριξε ότι στα ηλεκτροφερογράμματα φαίνονται όλα τα γενετικά χαρακτηριστικά του Κατηγορουμένου 2 με ελάχιστα ξένα αλλήλια τα οποία δεν είναι συμβάντα δικά του. Συνεχίζοντας και προς υποστήριξη των συμπερασμάτων του, κατέθεσε το Τεκμήριο 14 το οποίο φέρει τον τίτλο «Υπολογισμός του Λόγου Πιθανοφάνειας στο Επίπεδο της Ενέργειας ( δηλαδή πράξεις που γίνονται έτσι ώστε να διαφανεί πως μπορεί να έχει παραμείνει και να εντοπιστεί γενετικό υλικό πάνω σε ένα αντικείμενο, όπως εξήγησε ανωτέρω) που αφορά το συμπέρασμα 2 του Τεκμηρίου
15. Τα σενάρια που τέθηκαν στο εν λόγω τεκμήριο αφορούν: Θέση της Κατηγορούσας Αρχής: Ο κατηγορούμενος 2 , χρησιμοποίησε την μαύρη κάλτσα που είναι το αντικείμενο 5413-2.1/2.
16. Θέση της Υπεράσπισης: Κάποιο άγνωστο άτομο πήρε και χρησιμοποίησε τη μαύρη κάλτσα που ανήκει στον Κατηγορούμενο
17. Μετά όπως εξηγεί προχώρησε στον καθορισμό των πιθανοτήτων Π1, όπου είναι η πιθανότητα μεταφοράς, παραμονής και εντοπισμού του πλήρους γενετικού προφίλ, δηλαδή να παρατηρείται εκατόν τοις εκατόν το γενετικό προφίλ του Κατηγορούμενου κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής. Π2 είναι η πιθανότητα μεταφοράς, παραμονής και εντοπισμού του πλήρους γενετικού προφίλ, δηλαδή 100 τοις εκατόν γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου κάτω από τη θέση της υπεράσπισης. Σε σχέση με την πιθανότητα να μην εντοπιστεί ή να εντοπιστεί σε μικρό βαθμό (μέχρι 6 αλλήλια) το γενετικό υλικό του δεύτερου χρήστη στην εσωτερική πλευρά της κάλτσας, αυτό είναι πιθανότητα 2/20 ή 0,
18. Τα συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από το εν λόγω τεκμήριο είναι ότι εάν πρόκειται για την Εξωτερική πλευρά της κάλτσας ( ήτοι το τεκμήριο 4 του Δικαστηρίου), είναι περίπου 6 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθούν κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής παρά κάτω από τη θέση της υπεράσπισης. Τα αποτελέσματα των γενετικών εξετάσεων με τα παρατηρούμενα γενετικά προφίλ, εάν πρόκειται για την εσωτερική πλευρά της κάλτσας (ήτοι το τεκμήριο 4 του Δικαστηρίου), είναι περίπου 4 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθούν κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής, παρά κάτω από τη θέση της Υπεράσπισης. Παραπέμποντας μάλιστα και σε συγκεκριμένα επιστημονικά περιοδικά τα οποία περιγράφει και στο τεκμήριο 14 αλλά και στην σελίδα 10 των πρακτικών 02/05/23, αναφέρει ότι «Μια χαμηλή τιμή του λόγου πιθανοφάνειας που είναι μεγαλύτερη του ενός δεν παρέχει υποστήριξη για την θέση της υπεράσπισης» Ξεκαθάρισε ταυτόχρονα, ότι ο λόγος πιθανοφάνειας, όπως έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 13 και αφορά το επίπεδο της Υπό - Πηγής (εξηγεί ανωτέρω τι εννοεί με τον όρο Υπό - Πηγή) σε σύγκριση με το επίπεδο της Ενέργειας που είναι το Τεκμήριο 14 (εξηγεί επίσης ανωτέρω τι εννοεί με τον όρο Ενέργεια) , αυτά δεν πρέπει να συγκρίνονται σε σχέση με το εύρος των τιμών τους αφού πρόκειται για δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 15 τα αποτελέσματα ηλεκτροφόρησης (Ηλεκτροφερογράμματα). Τα εν λόγω ηλεκτροφερογράμματα όπως ανέφερε, είναι τα αποτελέσματα των εξετάσεων και δεν πρόκειται για πιθανολόγιση όπως το Τεκμήριο
19. Ανέφερε επίσης ότι είναι με την βοήθεια του Τεκμηρίου 15 που κατέληξε στους υπολογισμούς του Τεκμηρίου
20. Εξηγώντας τα όσα προκύπτουν από το Τεκμήριο 15 και ειδικότερα όσον αφορά την εξωτερική πλευρά της μαύρης κάλτσας που είναι το τεκμήριο 4 του Δικαστηρίου (παραπέμπει στο συμπέρασμα 2 του τεκμηρίου 12), ανέφερε ότι όσον αφορά το γενετικό προφίλ του Κατηγορούμενου 2, παρατηρούνται 29 στα 29 αλλήλια του κατηγορουμένου
21. Υπάρχουν όπως εξήγησε μόνο πέντε

(5)αλλήλια τα οποία δεν είναι συμβατά με αυτά του κατηγορούμενου 2. Σε σχέση μάλιστα με τα συγκεκριμένα αλλήλια όπως εξήγησε είναι σε εξαιρετικά μικρή ποσότητα που θα μπορούσαν να αγνοηθούν. Ακόμα και στην δεύτερη εξέταση του ίδιου γενετικού προφίλ εντοπίστηκαν 29 στα 29 αλλήλια του κατηγορούμενου 2 και μόνο 1 μη συμβατό. Σε σχέση με τη δεύτερη δειγματοληψία και αναφορικά με το εσωτερικό της κάλτσα τεκμήριο Δικαστηρίου 4, και πάλι παρατηρούνται όπως εξήγησε 29 στα 29 αλλήλια του Κατηγορουμένου 2 με τρία

(3)μόνο μη συμβατά. Στη δεύτερη φορά που έγινε εξέταση στο εσωτερικό της κάλτσας , και πάλι παρατηρούνται όπως ανέφερε 29 στα 29 αλλήλια του Κατηγορούμενου 2 με 6 μη συμβατά, τα οποία όμως σε όλες τις περιπτώσεις όπως ανέφερε είναι σε πολύ χαμηλότερη ένταση σε σχέση με τα αλλήλια του Κατηγορούμενου 2 και ως εκ τούτου θα μπορούσε κάποιος να τα αγνοήσει και πει ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι ο κύριος δότης τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά της κάλτσας. Σε σχέση με το τεκμήριο 3 - κάλτσα μπλε με γκρίζο, και το εσωτερικό αυτής, εντοπίστηκε όπως εξήγησε γενετικό υλικό τόσο του Β.Κ όσο και του Κατηγορούμενου

1. Σε αυτή την περίπτωση σύμφωνα με το τεκμήριο 15 παρατηρούνται 26 στα 29 αλλήλια του κατηγορούμενου 2, ενώ στον Β.Κ παρατηρούνται 19 στα 28 αλλήλια. Επίσης στη δεύτερη εξέταση επί του ίδιου τεκμηρίου παρατηρήθηκαν 27 στα 29 αλλήλια που ήταν συμβατά με το γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου 2, ενώ 18 στα 28 αλλήλια που είναι συμβατά με το γενετικό προφίλ του Β.Κ. Εξήγησε ακριβώς ότι για να ετοιμάσει τα συμπεράσματα του Τεκμηρίου 14 χρησιμοποίησε τα αποτελέσματα του Τεκμηρίου
2. Σε σχέση με το Τεκμήριο 5, ήτοι το σίδερο που βρέθηκε στο σημείο και χρησιμοποίησαν οι δράστες σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, δεν εντοπίστηκε επί της ουσίας οποιοδήποτε γενετικό υλικό επί αυτού. Αυτό δεν είναι κάτι ασύνηθες όπως εξήγησε, ειδικά πάνω σε λείες επιφάνειες. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο λόγος που έγιναν δυο δειγματοληψίες από το κάθε τεκμήριο που εξετάστηκε, είναι διότι όταν έχουμε κάλτσες , όπως στην προκειμένη περίπτωση, παίρνουν μια δειγματοληψία από τη μια πλευρά και μια από την άλλη (εξωτερική και εσωτερική πλευρά). Συνεπώς σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, έλαβαν δείγμα τόσο από το Τεκμήριο 3 όσο και από το Τεκμήριο 4 και από την εξωτερική και από την εσωτερική πλευρά. Διευκρίνισε ότι σε σχέση με το τεκμήριο 3, στην εξωτερική πλευρά αυτού, δεν εντοπίστηκε δείγμα γενετικού υλικού (δειγματοληψία 5413-1.1), παραπέμποντας σχετικά στη σελίδα 7 του Τεκμηρίου
3. Συνοπτικά ανέφερε ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό τόσο στο Τεκμήριο 3 όσο και στο Τεκμήριο
4. Εξήγησε ότι ο αριθμό των επιπρόσθετων αλληλίων (εννοεί εκτός από αυτά του κατηγορούμενου 2) όπως παρατίθενται στο Τεκμήριο 15 ήταν πάρα πολύ μικρός, πράγμα που δεν του επιτρέπει να πει ποιο ήταν αυτό το άγνωστο άτομο. Τόνισε όμως ότι άλλοι συναδέλφοι του θα μπορούσαν να αγνοήσουν παντελώς αυτά τα χαμηλά ύψη αλλήλια και να πουν ότι είναι μονό γενετικό υλικό, δηλαδή ότι προέρχεται από ένα άτομο. Τα αλλήλια τα οποία δεν είναι συμβατά με τον Κατηγορούμενο 2, είναι ελάχιστα. Υποστήριξε ότι θα μπορούσαν να πουν ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό που ανήκει μόνο στον Χρυσοβαλάντη Χρίστου, ήτοι τον κατηγορούμενο 2, (σε σχέση με το τεκμήριο 4) αλλά επειδή υπήρχαν έστω και αυτά τα λίγα, θεώρησαν ότι είναι πιο σωστό να γίνει αναφορά σε μείγμα. Ερωτώμενος για το τι τελικά ισχύει , δηλαδή εάν βρέθηκε και στο τεκμήριο 3 και στο τεκμήριο 4 γενετικό υλικό του Χρυσοβαλάντη Χρίστου, απάντησε ότι βρέθηκε και στο Τεκμήριο 3, δηλαδή στο αντικείμενο 5413-1.2 δηλαδή στην κάλτσα χρώματος γκρίζου με μπλε - εσωτερικά. Εντοπίστηκε όπως ανέφερε γενετικό προφίλ που έχει 26 στα 29 αλλήλια του Χρυσοβαλάντη Χρίστου συμβατά. Απουσιάζουν, όπως ανέφερε τρία. Στην δεύτερη εξέταση, εκεί παρατηρούνται 27 συμβατά αλλήλια από τα 29 αλλήλια του Χρυσοβαλάντη Χρίστου , δηλαδή απουσιάζουν δυο. Γι' αυτό τον λόγο γράφουν για το τεκμήριο 3 ότι είναι πιθανός δότης ο Χρυσοβαλάντης Χρίστου στην εσωτερική πλευρά της κάλτσας. Ερωτώμενος εάν υπάρχει πιθανότητα το γενετικό υλικό κάποιου να συνάδει με κάποιο άλλο πρόσωπο, απάντησε ότι εάν έχουμε ένα πλήρες γενετικό προφίλ, το θεωρεί απίθανο να ταυτίζεται με κάποιου άλλου προσώπου σε ολόκληρη τη γη, εκτός εάν αυτό το πρόσωπο είναι μονοζυγωτικό δίδυμο. Ερωτώμενος εάν στην παρούσα περίπτωση, υπήρχε πλήρες γενετικό προφίλ, απάντησε ότι στο Τεκμήριο 4, ήτοι την μαύρη κάλτσα υπήρχε πλήρες γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου
5. Σε σχέση με το τεκμήριο 3 απουσίαζαν κάποια γενετικά χαρακτηριστικά. Ο ΜΚ5 ήταν ο Α/Αστ. 1985 Μάριος Παπαγεωργίου ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του ως μέρος της κυρίως εξέτασης του και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Σε αυτήν περιληπτικά και μεταξύ άλλων, περιγράφονται οι ενέργειες στις οποίες προέβη μετά την καταγγελία για διάρρηξη των γραφείων του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Δημητριανού. Αναφέρθηκε στα όσα κλάπηκαν από το κοινοτικό συμβούλιο και επισκέφθηκε την σκηνή και διενέργησε επιτόπιες εξετάσεις. Διαπίστωσε ότι ο δράστης εξασφάλισε είσοδο εντός του κτηρίου, αφού παραβίασε με αιχμηρό εργαλείο ,την ξύλινη πόρτα της κύριας εισόδου του Κοινοτικού Συμβουλίου, την πόρτα του γραφείου του Κοινοτάρχη, την πόρτα της αποθήκης στο πίσω μέρος του κτηρίου, καθώς και τα παράθυρα του γραφείου του κοινοτικού συμβουλίου και έκλεψε από μέσα περιουσία του Κοινοτικού Συμβουλίου. Επίσης όπως διαπίστωσε κατά την άφιξη του στη σκηνή, στην οροφή του Συμβουλίου και συγκεκριμένα πάνω στο μάτι ήταν τοποθετημένη μια μεγάλη κάλτσα, χρώματος μαύρου, η οποία κάλυπτε τον αισθητήρα για να μην ανάβει το φως, ενώ στο περβάζι του παραθύρου υπήρχε ένα κομμάτι σίδερο. Περαιτέρω και σε απόσταση 7-8 μέτρων από την κύρια είσοδο του Συμβουλίου, υπήρχε στο έδαφος ένα μικρό καλτσάκι χρώματος γκρίζου με μπλε. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 2, ερεύνησε το σπίτι του στον Άγιο Δημητριανό, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το ενοχοποιητικό εναντίον του. Τα τεκμήρια που εντοπίστηκαν στην σκηνή όπως και παρειακά επιχρίσματα του Χρυσοβαλάντη Χρίστου που λήφθηκαν παραλήφθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για εξετάσεις. Κατέθεσε επίσης την κατάθεση του Χρυσοβαλάντη Χρίστου ημερομηνίας 18/11/2017 ως Τεκμήριο 17, όπως επίσης και την κατάθεση του πιο πάνω κατηγορουμένου 2, ημερομηνίας 09/03/2018 ως Τεκμήριο
7. Ως Τεκμήριο 19 κατέθεσε την γραπτή κατηγορία του πιο πάνω κατηγορούμενου, στην οποία απάντησε «Δεν παραδέχομαι, ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο με τον Δικηγόρο μου». Επίσης κατέθεσε τρίτη κατάθεση του Κατηγορουμένου 2 ημερομηνίας 07/03/2018 ως Τεκμήριο
8. Αναγνώρισε το τεκμήριο 4, ως την κάλτσα χρώματος μαύρου την οποία εντόπισε πάνω στον αισθητήρα φωτισμού στην οροφή του κοινοτικού συμβουλίου, όσο και το Τεκμήριο 3, ως την κάλτσα χρώματος γκρίζου με μπλε που ανευρέθηκε στο πάτωμα του κτηρίου του Κοινοτικού Συμβουλίου 7 με 8 μέτρα από την κύρια είσοδο του συμβουλίου και περιγράφει στην κατάθεση του. Ανέφερε ότι το σίδερο που βρέθηκε στην πατούδα του παραθύρου πιθανόν να είχε χρησιμοποιηθεί από τους δράστες για τη διάρρηξη. Σε σχέση με το τεκμήριο 4, ήτοι την κάλτσα που βρέθηκε πάνω στο μάτι που βρισκόταν στην οροφή του κτηρίου, ανέφερε ότι ήταν με τέτοιο τρόπο τοποθετημένη ώστε να καλύπτει τον αισθητήρα για να μην ανάβει το μάτι, όπως το ανέφερε και στην κατάθεση του. Όπως υποστήριξε, σε περίπτωση που το μάτι δεν άναβε τότε δεν θα μπορούσε να γίνει κάποιος εύκολα αντιληπτός στο μέρος και άρα δεν θα μπορούσε να εντοπιστεί σε περίπτωση που κάποιος διέπραττε οποιοδήποτε αδίκημα. Συνεχίζοντας ανέφερε ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και μετά από τις επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν σε σχέση με τα τεκμήρια της συγκεκριμένης υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2, είχε συνδεθεί επιστημονικά. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 2 συνδέθηκε επιστημονικά με την μαύρη κάλτσα που είχε τοποθετηθεί στο μάτι, ενώ όσον αφορά το σίδερο το οποίο βρέθηκε έξω από την πατούδα του παραθύρου δεν είχε συνδεθεί. Σε υπόδειξη ότι όλα τα τεκμήρια που βρέθηκαν, ήταν εκτός του κτηρίου στο οποίο έγινε η διάρρηξη ανέφερε ότι ειδικά η κάλτσα που βρέθηκε πάνω στο μάτι ήταν πάνω στο κτήριο και όχι εκτός του κτηρίου. Ανέφερε ότι όπως μπαίνει κάποιος από την κύρια είσοδο του Συμβουλίου, υπήρχε πάνω ένας αισθητήρας φωτισμού στον οποίο ήταν τοποθετημένη η κάλτσα. Κατέθεσε στη συνέχεια το Τεκμήριο 21, το οποίο αποτελεί δέσμη φωτογραφικού υλικού. Σε αυτό αναγνώρισε το σημείο στο οποίο βρισκόταν η κάλτσα (φωτογραφία 1). Επίσης εκεί ήταν η είσοδος των γραφείων του κοινοτικού συμβουλίου που διέρρηξαν οι δράστες. Υποβλήθηκε στη συνέχεια από τη συνήγορο υπεράσπισης ότι εκεί που ήταν η θέση του αισθητήρα, εάν κάποιος περάσει, σίγουρα αυτό θα άναβε, όμως αυτό δεν ήταν πάνω από την οροφή της πόρτας (προφανώς εννοεί την πόρτα που παραβιάστηκε) όπως ο ΜΚ5 ανέφερε προηγουμένως. Απαντώντας ο ΜΚ5, ανέφερε ότι η κάλτσα ήταν πάνω στον αισθητήρα και παρέπεμψε ξανά στις φωτογραφίες, παραπέμποντας εκ νέου στην κατάθεση του στην οποία αναγράφεται ότι είχε παραληφθεί μια κάλτσα χρώματος μαύρου από το αισθητήρα φωτισμού του κτηρίου, στην στέγη του κτηρίου. Φαίνεται όπως εξήγησε ξεκάθαρα που βρισκόταν ο εν λόγω αισθητήρας και το σημείο που ήταν και η κάλτσα. Υποβλήθηκε επίσης στο μάρτυρα ότι στο σημείο που βρισκόταν το μάτι , δεν θα εμποδιζόταν κανένας διαρρήκτης από το να διαρρήξει την οποιαδήποτε πόρτα καθότι αυτό είναι προς τα έξω και εάν πήγαινε κάποιος κάτω από την πόρτα δεν θα τον έπιανε έτσι και αλλιώς το μάτι. Ο μάρτυρας δήλωσε ότι διαφωνεί αναφέροντας παράλληλα ότι η δική του θέση είναι ότι ο λόγος που τοποθετήθηκε η κάλτσα πάνω στο μάτι ήταν για να αποκρύψει οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια των προσώπων που είχαν σκοπό να διαρρήξουν. Σε σχέση με το κατά πόσο το μάτι βρισκόταν ή όχι σε λειτουργία, και αν αυτός γνώριζε, ανέφερε ότι σε περίπτωση που αυτό δεν βρισκόταν σε λειτουργία, θα τους είχε αναφερθεί. Ερωτώμενος εάν κατά την έρευνα που έγινε στο σπίτι του Κατηγορούμενου 2, διαπιστώθηκε εάν απουσίαζαν κάλτσες ή εάν απουσίαζε κάποια κάλτσα από κάποιο ζεύγος, ανέφερε ότι η έρευνα έγινε στο σπίτι του Κατηγορούμενου 2 με σκοπό να εντοπιστούν οποιαδήποτε τεκμήρια τα οποία είχαν σχέση με την αναφερόμενη υπόθεση ή να ανευρεθεί κλοπιμαία περιουσία. Ο κατηγορούμενος 2 κατά τη διάρκεια της έρευνας δεν του είχε κάνει οποιοδήποτε παράπονο ότι του είχε κλαπεί οτιδήποτε από την περιουσία του. Ο Κατηγορούμενος 2 όπως προαναφέρθηκε, κατέθεσε ενόρκως. Από τα όσα ανέφερε είναι φανερό ότι αρνείται τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, φαίνεται ότι αρχικά είχε δώσει την κατάθεση ημερομηνίας 18/11/2017, ήτοι το τεκμήριο
9. Επίσης έχει δώσει ανακριτική κατάθεση ημερομηνίας 07/03/2018, ήτοι το τεκμήριο
10. Επίσης με βάση το τεκμήριο 18 ημερομηνίας 09/03/2018, πληροφορήθηκε για τα διερευνόμενα αδικήματα εναντίον του και στο οποίο αναφέρει ότι θα ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής. Τέλος σε σχέση με την γραπτή κατηγορία προς αυτόν, ήτοι το τεκμήριο 19 ημερομηνίας 10/03/18, απάντησε ότι δεν παραδέχεται τις κατηγορίες και ότι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο με τον δικηγόρο του. Υποστηρίζει ειδικότερα στο Τεκμήριο 17 ημερομηνίας 18/11/2017, η οποία ήταν η πρώτη κατάθεση που είχε δώσει μετά την διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων, ότι εργαζόταν σε σταθμό βενζίνης στην Λεωφόρο Μεσόγης όπου προσλήφθηκε την 13/11/
11. Σχετικά με τη διάρρηξη του Κοινοτικού Συμβουλίου υποστήριξε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε. Συχνά επισκεπτόταν τον χώρο, αφού υπάρχει δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο και έτσι μπορεί εύκολα να συνομιλεί με φιλικά του πρόσωπα. Ο φίλος του ο Βασίλης είχε πρόσφατα μετακομίσει στο χωρίο και όταν τους έδινε τα κλειδιά ο κοινοτάρχης, ο Βασίλης δεν μετέβη ποτέ μαζί του στο χώρο του κοινοτικού συμβουλίου. Μετά την εργοδότηση του στον σταθμό βενζίνης, εργαζόταν από τις 0600 μέχρι τις
12. Συγκεκριμένα όπως αναφέρει, την 16/11/2017, τέλειωσε από την εργασία του η ώρα 1700, πήγε στο σπίτι του και αφού έκανε μπάνιο, έφαγε. Ακολούθως επισκέφθηκε τον φίλο του Βασίλη και αποκοιμήθηκε στο σπίτι του, όπου έμεινε μέχρι τις 0130 -
13. Ο Βασίλης τότε τον ξύπνησε για να πάει σπίτι του. Όπως υποστηρίζει, τόσο ο ίδιος όσο και ο Βασίλης, δεν επισκέφθηκαν τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου. Συνήθως τα απογεύματα τα περνούσε στο σπίτι του φίλου του του Βασίλη ο οποίος έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η τελευταία φορά που μετέβηκε στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου ήταν το περασμένο Σάββατο, όπου το χωριό έκανε πάρτι και ήρθε πολύς κόσμος. Επίσης σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του, τεκμήριο 20, ημερομηνίας 07/03/2018 (η οποία δόθηκε 5 μήνες μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων), επισκέπτεται συνέχεια τα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου για να έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, αφού μόνο εκεί υπάρχει καλή λήψη. Συγκεκριμένα όπως υποστήριξε, μπαίνει και μέσα στο κτήριο , εκεί που είναι τα τραπεζάκια και πρόσφατα έχει γίνει καφενείο και στον χώρο όπου είναι η αποθήκη και κάθεται και στον εξωτερικό χώρο. Ερωτώμενος στην εν λόγω ανακριτική κατάθεση, κατά πόσο ο κοινοτάρχης του επιτρέπει να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο μέρος και αν του δίνει καθόλου κλειδιά των κτηρίων για να έχει ελεύθερη πρόσβαση σε όλο το κτήριο, απάντησε ότι δεν έχει τέτοια κλειδιά, αλλά στο παρελθόν είχε τα κλειδιά και μπορούσε να έχει πρόσβαση αφού είχε το καφενείο του συμβουλίου του Αγίου Δημητριανού. Δεν γνωρίζει όπως αναφέρει οτιδήποτε για τη διάρρηξη, όμως την περίοδο που έγινε η διάρρηξη παραδέχθηκε ότι τα επισκεπτόταν συχνά. Σε άλλη απάντηση που δίνει, στην κατάθεση του τεκμήριο 20 αναφέρει ότι με τον Β.Κ δεν πήγαινε πολλές φορές στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου καθώς αυτός είχε πρόσβαση στο διαδίκτυο σπίτι του. Σε άλλο μέρος της κατάθεσης του τεκμήριο 20 αναφέρει ότι τo βράδι που έγινε η διάρρηξη, ήτοι μεταξύ των ημερομηνιών 16-17/11/2017 και των ωρών 1700-0900 και ερωτώμενος αν θυμάται να είχαν μεταβεί μαζί στον χώρο των κτηρίων του κοινοτικού συμβουλίου, υποστήριξε ότι είχε επιστρέψει από την εργασία του στο βενζινάδικο κατά την
14. Αφού έκανε μπάνιο, πήγε στην εκκλησία του χωριού και μπήκε λίγο στο διαδίκτυο μέχρι που να ετοιμαστεί και ο φίλος του ο Βασίλης. Στη συνέχεια μετέβηκε στο σπίτι του Βασίλη περί τις 1830 -1900 της 16/11/
15. Εκεί παρέμεινε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ήτοι 0230 το πρωί. Συγκεκριμένα είχε αποκοιμηθεί πάνω στον καναπέ μετά από ταινία που έβλεπαν και αφού τον ξύπνησε ο Βασίλης μετέβη απευθείας στο σπίτι του όπου και κοιμήθηκε. Δεν μετέβησαν με τον Βασίλη την συγκεκριμένη ημέρα στα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου. Σε άλλο σημείο της κατάθεσης του Τεκμήριο 20, υποστηρίζει ότι δεν επισκέφθηκε ποτέ όπως ανέφερε τα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου ή τον περίγυρο μετά τα μεσάνυχτα με τον φίλο του τον Βασίλη. Κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του, ανέφερε ότι πήγαινε στο σημείο που είναι η εκκλησία διότι υπήρχε πρόσβαση στο διαδίκτυο . Όπως υποστήριξε, τόσο η εκκλησία όσο και τα κτήρια του κοινοτικού συμβουλίου είναι ουσιαστικά ένας ενιαίος χώρος μαζί. Ερωτώμενος πως πληροφορήθηκε για τα επίδικα συμβάντα, απάντησε: «Όταν σχόλασα εκείνη την ημέρα που δούλευα στην πεζίνα, πήγα σπίτι μου και μου λέει η μητέρα μου . Εκλέψαν το κοινοτικό συμβούλιο και κατευθύνθηκα στην εκκλησία για να δω τι έγινε και είδα ότι έκλεψαν κάποια μηχανήματα, αυτά». Επιπλέον υποστήριξε ότι όταν η αστυνομία του είπε ότι πρέπει να κοιτάξουν το σπίτι του, το αποδέχθηκε ευχαρίστως και κοίταξαν τα ρούχα και τις κάλτσες του και δεν έλειπε οτιδήποτε. Κατά τον χρόνο που έκανε εργασίες για το κοινοτικό συμβούλιο μάζευε σκουπίδια, «μάππουρους και ότι έβρισκαν. Έξω από το σπίτι του έχουν όπως ανέφερε «τέλι» που κρεμάζουν τα ρούχα τους. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του και ότι ουσιαστικά τις επίδικες ημερομηνίες, μετά που σχόλασε από την εργασία του, πήγε στο σπίτι του φίλου του Βασίλη. Σε υποβολή ότι δεν βρισκόταν τις ώρες που αναφέρει στο σπίτι του φίλου Βασίλη, όπως λέει ουσιαστικά στην κατάθεση του, αλλά ήταν στο κοινοτικό συμβούλιο, υποστήριξε ότι ήταν στο κοινοτικό συμβούλιο μέχρι τις 1930 μόνος του μέχρι να τον πάρει ο φίλος του Βασίλης για να πάει σπίτι του. Ο λόγος που του έδινε τα κλειδιά ο κοινοτάρχης ήταν για να πηγαίνει στο σημείο και να μπαίνει μέσα να περνά τον χρόνο του με τα παιχνίδια που έχει εκεί και να μην είναι συνεχώς μέσα στο αυτοκίνητο. Ο φίλος του ο Βασίλης δεν ερχόταν όπως ανέφερε διότι δεν του άρεσε. Περιέγραψε τις δουλειές που έκανε στο Κοινοτικό Συμβούλιο. Απέρριψε την υποβολή ότι πάντα φορούσαν γάντια όταν έκαναν τις δουλειές του κοινοτικού συμβουλίου και ανέφερε ότι έπαιρναν τα σκουπίδια με τα χέρια τους. Σε υποβολή ότι αυτός έβαλε την κάλτσα πάνω στο μάτι για να μην ανάψει το φως και να τον δουν ότι έκανε την διάρρηξη, το απέρριψε. Επέμεινε ότι δεν έχει καμιά σχέση με κανένα αντικείμενο, ούτε με το σίδερο που βρέθηκε στην σκηνή. Ερωτώμενος εάν έκανε καταγγελία ότι του έκλεψαν τις κάλτσες του, ανέφερε ότι ίσως δεν χάθηκαν οι κάλτσες του ενώ σε υποβολή ότι εκείνες τις κάλτσες, προφανώς το τεκμήριο 3 και 4 τις έπιασε με τα χέρια και τις χρησιμοποίησε για τη συγκεκριμένη κλοπή, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει για αυτές τις κάλτσες. Ερωτώμενος γιατί δεν ανέφερε οτιδήποτε όταν τον κατηγορήσαν για την κλοπή, ότι δηλαδή δεν είχε δει ποτέ του αυτά τα αντικείμενα, ήτοι τις κάλτσες , υποστήριξε ότι τους είπε «δεν γνωρίζω τίποτε για τις κάλτσες και πως βρέθηκαν στο κοινοτικό συμβούλιο» Σε σχέση με την παρουσία του στον χώρο κατά τον επίδικο χρόνο λέχθηκαν τα πιο κάτω στην σελίδα 11 των πρακτικών της αντεξέτασης του: E. Καλά, κύριε, στην κατάθεσή σου λέεις «Τόσο εγώ, όσο και ο Βασίλης δεν επισκεφτήκαμε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου». A. Δεν επισκέφθηκε ο Βασίλης τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου. Εγώ τον επισκέπτουμουν καθημερινώς. E. Για εκείνην την ημέρα λέεις «Τόσο εγώ, όσο» διαβάζω από την κατάθεση του Κατηγορουμένου, Τεκμήριο 17, στη δεύτερη σελίδα, δεύτερη γραμμή. Ο Κατηγορούμενος λέει «Τόσο εγώ, όσο και ο Βασίλης δεν επισκεφτήκαμε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου». A. Εκείνην την ημέρα; Όχι, εκείνην την ημέρα εγώ επισκέφτηκα τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου, ο Βασίλης όχι. E. Εγώ σου υποβάλλω, κύριε μάρτυς, ότι προηγουμένως μας είπες άλλα, ενώ στην κατάθεσή σου λέεις άλλα. A. Όχι. E. Πότε λέεις την αλήθεια; A. Τώρα. Όταν έγραφε «Εγώ επισκέφτηκα τον χώρο». κα Γ. Παπασάββα: Δώστε του την κατάθεσή του να τη δει. Ο κος Ν. Νεοκλέους συνεχίζει: E. Έλα, κύριε, στη δεύτερη γραμμή λέεις εδώ «Τόσο εγώ, όσο και ο Βασίλης δεν επισκεφτήκαμε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου». Σήμερα μας είπες ότι τον επισκέφτηκες εσύ χωρίς τον Βασίλη. A. Ποια ημερομηνία λέτε; E. Αναφέρεσαι στις 16.11.
16. A. Στις 16.11 μπορεί να μην επισκέφτηκα, αλλά στις 17 όταν έγινε η κλοπή εγώ το επισκέφτηκα. E. Κύριε, η κλοπή έγινε το βράδυ μεταξύ 16 με 17 την επόμενη ημέρα. A. Στις 16 εγώ το απόγευμα το επισκέφτηκα. E. Σου υποβάλλω, κύριε μάρτυς, ότι και πάλι δεν μας λες την αλήθεια. A. Σας λέω όλη την αλήθεια. E. Και μάλιστα προχωρώντας πιο κάτω στην 5 η γραμμή της δεύτερης σελίδας του Τεκμηρίου 17, ημερομηνίας 18.11.2017 και στην 5 η γραμμή της δεύτερης σελίδας λέτε «Η τελευταία φορά που μετέβηκα στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου ήταν το περασμένο Σάββατο που το χωριό έκανε party και ήρθε αρκετός κόσμος για να διασκεδάσει». Άρα η τελευταία φορά εάν ήταν όπως μας είπες σήμερα στη δικηγόρο σου ήταν να ήταν τούτη, δηλαδή τις 16 και όχι το περασμένο Σάββατο. A. Τον χώρο της εκκλησίας τον επισκέπτουμουν κάθε ημέρα, το κοινοτικό συμβούλιο είναι όλο μαζί, είναι χώρος που επισκέπτομαι καθημερινώς βάσεως, για να έχω πρόσβαση στο Internet. Μέσα στο κοινοτικό συμβούλιο δεν εμπήκα, όι. E. Κύριε, προηγουμένως εσύ ο ίδιος μας είπες ότι είναι ένας ενιαίος χώρος, γιατί μας τα αλλάσεις τώρα; A. Είναι μία αυλή μεγάλη, έχει εκκλησία, σχολείο, κοινοτικό συμβούλιο, αποθήκες και τουαλέτες, μπορούσα να ήμουν έξω από το κοινοτικό συμβούλιο με το αυτοκίνητό μου. E. Δηλαδή αυτό που λέεις ότι την τελευταία φορά που πήγες στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου δεν ήσουν και στον χώρο της εκκλησίας; A. Είναι ούλλο μαζί, μπορεί να ήμουν έξω στον δρόμο. Ερωτώμενος κατά πόσο τελικά η τελευταία φορά που επισκέφθηκε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου ήταν στις 16/11 ως ανέφερε στην μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι αυτό που αναφέρει στην κατάθεση του, ήτοι το περασμένο Σάββατο, απάντησε ότι τον χώρο της εκκλησίας τον επισκεπτόταν καθημερινά για να έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο και ότι μέσα στο κοινοτικό συμβούλιο δεν μπήκε. Σε υπόδειξη ότι προηγουμένως είχε αναφέρει ότι είναι ένας ενιαίος χώρος, δήλωσε ότι είναι μια μεγάλη αυλή, έχει εκκλησία, σχολείο, κοινοτικό συμβούλιο και μπορεί να ήταν έξω από το κοινοτικό συμβούλιο με το αυτοκίνητο του στον δρόμο. Όσον αφορά το μάτι γνώριζε για την ύπαρξη του στο σημείο όμως όπως ανέφερε δεν πρόσεξε , ούτε είχε σκεφτεί ότι με μια κίνηση αυτό αναβόσβηνε. Ερωτώμενος αφού πήγαινε τακτικά στο σημείο πως και δεν πρόσεξε ότι όταν πλησίαζε άναβε το μάτι, ανέφερε ότι δεν το πρόσεξε. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μέρους της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Τα όσα έχουν αμφότεροι οι συνήγοροι αναφέρει, έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη ομοίως μετά της νομολογίας εις την οποία με παρέπεμψαν και δεν κρίνω απαραίτητο να παραθέσω αυτούσιες τις θέσεις τους πλην όπου κατωτέρω κριθεί απαραίτητο. Αναφέρω στο στάδιο αυτό ότι η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος να αποδείξει σε βαθμό πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας έκαστο εκ των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που ένας κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο έχει η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την υπόθεση της. Προς τούτο θα πρέπει να γίνει παραπομπή στην προσκομισθείσα μαρτυρία με σκοπό αυτή να αξιολογηθεί συμφώνως των αρχών που η νομολογία καθιέρωσε. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Επίσης, διατηρώ κατά νου την πάγια αρχή της νομολογίας ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στο σύνολο της είτε εν μέρει, αφού προηγουμένως αιτιολογήσει την προσέγγιση του αυτή και εφόσον ουσιαστικά ο μάρτυρας αυτός κριθεί αξιόπιστος (βλ. Παντελής Λαζάρου v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 και Κώστας Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 219/2012, Ημερ. 29/11/2013). H μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν τυπική. Είχε απλά στην κατοχή του τα τεκμήρια τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο αφού μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η αποθήκη τεκμηρίων των Αστυνομικών σταθμών Στρουμπιού και Παναγιάς. Σε κάθε περίπτωση αποδέχομαι τα όσα ανέφερε και ως προς την κατοχή των τεκμηρίων και των ενεργειών του και σημειώνω ότι η μαρτυρία του δεν έτυχε της όποιας αμφισβήτησης αφού και ο ίδιος τόνισε ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν το 2017, δεν έχει γνώση του χώρου, ούτε βρισκόταν παρών κατά τη λήψη των τεκμηρίων. Περαιτέρω ο ίδιος μετατέθηκε το 2022 στους Αστυνομικούς Σταθμούς Στρουμπιού και Παναγιάς. Συνεπώς αποδέχομαι πλήρως τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο ως προς τα καθήκοντα και το ότι είχε στην κατοχή του τα τεκμήρια που κατέθεσε αλλά και τα όσα γενικότερα ανέφερε τα οποία δεν έτυχαν της όποιας αμφισβήτησης. Ο ΜΚ2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Αποδέχομαι την μαρτυρία του ως προς τα όσα αντιλήφθηκε τόσο την ημέρα που διαπιστώθηκε η διάρρηξη ήτοι στις 17 Νοεμβρίου 2017 και ώρα 0900, το τι εντόπισε στην σκηνή, αλλά και όσα διαπίστωσε τον προηγούμενο καιρό, σε σχέση ειδικά με το ότι ο Κατηγορούμενος 2 και ο Β.Κ σύχναζαν πέριξ του χώρου δηλαδή εκεί που βρίσκεται ο περίβολος του Κοινοτικού Συμβουλίου, καθώς και στο πάρκο που είναι κάτω από το σπίτι του. Το γεγονός της διάρρηξης των επίδικων υποστατικών άλλωστε δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση, όπως επίσης και ότι σύχναζαν στον χώρο ο κατηγορούμενος με τον Β.Κ. Αποδέχομαι επίσης τα όσα διαπίστωσε σε σχέση με τον αισθητήρα φωτισμού ο οποίος ήταν καλυμμένος με μεγάλη κάλτσα , χρώματος μαύρου, η οποία ουσιαστικά κάλυπτε τον αισθητήρα για να μην ανάβει το μάτι, αφού η θέση του αυτή δεν αμφισβητήθηκε ,ούτε του έγινε η οποιαδήποτε σχετική υποβολή για το αντίθετο. Περαιτέρω αυτό μπορεί να αποτελέσει και ζήτημα το οποίο ο μάρτυρας ως συνταξιούχος λοχίας της αστυνομίας μπορούσε να διαπιστώσει αλλά κυρίως και ως θέμα κοινής λογικής. Από τον τρόπο που απαντούσε , φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο ΜΚ2 δεν διαπίστωσε οτιδήποτε συγκεκριμένο σε σχέση με τις επίδικες κατηγορίες , εκτός από τη διαπίστωση της διάρρηξης αλλά και τις κινήσεις που έκανε ο Κατηγορούμενος 2 με τον Β.Κ τον προηγούμενο καιρό στον χώρο. Η ειλικρίνεια του αλλά και η πρόθεση του να παρουσιάσει στο Δικαστήριο αυτά που αυτός αντιλήφθηκε, χωρίς να διατηρεί την όποια προκατάληψη ειδικά προς τον Κατηγορούμενος 2, προκύπτει και από την αναφορά του ότι ο ίδιος δεν λέει ότι ο κατηγορούμενος 2 έκανε οτιδήποτε συγκεκριμένο. Απλά περιέγραψε τα γεγονότα ως αυτός τα αντιλήφθηκε όταν διαπίστωσε τη διάπραξη αλλά και ότι συνέβαινε προφανώς στον περιβάλλοντα χώρο τον καιρό που προηγήθηκε της διάρρηξης. Αποδέχομαι ότι για ένα μήνα περίπου είχε διαπιστώσει τις κινήσεις του κατηγορούμενου 2 και του Β.Κ στον χώρο και ότι οι κατηγορούμενοι ξενυχτούσαν στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου και του πάρκου μέχρι το πρωί, θέσεις οι οποίες εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκαν. Αποδέχομαι επίσης την αναφορά του σε σχέση με περιστατικό που έγινε με τα πρόσωπα αυτά στον συγκεκριμένο χώρο, τον οποίο καθόρισε ότι έγινε στις 0300 το πρωί. Ούτε αυτό έτυχε της όποια αμφισβήτησης ή υποβολής ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε. Το ζήτημα όπως θα εξηγήσω και κατωτέρω, έχει την σημασία του, ένεκα της θέσης που προέβαλε ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του τεκμήριο 20, ότι ουδέποτε μετέβη με τον Β.Κ στο κοινοτικό συμβούλιο ή τον περιβάλλοντα χώρο μετά τα μεσάνυχτα. Σε σχέση με το εάν ο αισθητήρας για το φως πάνω στο οποίο βρέθηκε η κάλτσα δούλευε, ξεκαθάρισε ότι δούλευε ενώ με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν θυμάται κατά πόσο πέρασε μια ημέρα προηγουμένως. Εν πάση περιπτώσει δεν έγινε η οποιαδήποτε υποβολή προς τον μάρτυρα ότι το συγκεκριμένο φως δεν δούλευε κατά τον επίδικο χρόνο. Άλλωστε όπως προκύπτει και από τις ερωτήσεις που τέθηκαν στον ΜΚ5 από την υπεράσπιση, φαίνεται ότι αυτή αποδέχεται την λειτουργία του εν λόγω αισθητήρα όπως θα διαφανεί κατωτέρω και κατά την αξιολόγηση του ΜΚ5. Σε σχέση με τα κλειδιά τα οποία ο κατηγορούμενος 2 κρατούσε, φαίνεται ότι αυτά σχετίζονταν με το κομμάτι του κτηρίου που δεν υπήρχε οτιδήποτε μέσα, αφού από εκεί ενεργοποιούσαν τα φώτα της περιοχής αφού μαζεύονταν στο σημείο τα βράδια , θέση η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε. Σε σχέση με τα κλειδιά της αποθήκης και κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 και ο Β.Κ κρατούσαν κλειδιά αυτής και σε σχέση με την υποβολή που δέχθηκε ότι ο κοινοτάρχης ΜΚ3 τους έδινε τα κλειδιά για να μπαίνουν και να παίρνουν μηχανήματα, με ειλικρίνεια απάντησε ότι δεν το ξέρει αυτό. Σε κάθε περίπτωση αυτό που προκύπτει από την υπόλοιπη αξιόπιστη μαρτυρία που παραθέτω κατωτέρω, ο ΜΚ3 κάποιες φορές φαίνεται ότι πράγματι τους έδινε τα συγκεκριμένα κλειδιά για να πάρουν κάποιο μηχάνημα αλλά τα επέστρεφαν σε αυτόν πίσω και δεν ήταν επί μονίμου βάσεως. Όσον αφορά τώρα το ερώτημα που του τέθηκε κατά πόσον ο κατηγορούμενος 2 έφερνε ρούχα στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου και άλλαζε όταν έκανε εργασίες για λογαριασμό του κοινοτικού συμβουλίου, ο μάρτυρας εξέφρασε με ειλικρίνεια ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο. Εν πάση περιπτώσει και πάλι, δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα αυτό ως επίσημη θέση της υπεράσπισης αλλά ούτε και ο κατηγορούμενος 2 κατά την ένορκη του μαρτυρία είτε στις καταθέσεις του έθεσε τέτοιο ζήτημα, προφανώς για να καταδείξει «τυχαία» εναποθέτηση της κάλτσας που συνδέθηκε μαζί του. Τα ίδια ισχύουν και για το ερώτημα που του τέθηκε, κατά πόσο δηλαδή όταν μάζευε σκουπίδια ο κατηγορούμενος 2, υπάρχει πιθανότητα να άγγιξε σε κάλτσα. Ξεκάθαρα ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν μπορεί να κάνει εικασίες. Τέλος από τα όσα ανέφερε σε σχέση με το καλτσάκι το οποίο ισχυρίστηκε ότι προσομοιάζει με αυτό που φορούσε τουλάχιστον ο Κατηγορούμενος 1, σημειώνω ότι δεν μπορώ να αποδεχθώ τα όσα ανέφερε και να ταυτίσω το συγκεκριμένο καλτσάκι με τον Β.Κ, αφού όπως ο ίδιος έντιμα παραδέχθηκε, ναι μεν μπορεί να διαπίστωσε ομοιότητα με το καλτσάκι που φορούσε ο Β.Κ, αλλά από τα όσα υποστήριξε δεν μπορεί να προκύψει βεβαιότητα ταύτισης αυτού με αυτό που φορούσε ο κατηγορούμενος 1 όταν έκαναν εργασίες για λογαριασμό του κοινοτικού συμβουλίου, όπως τα περιγράφει στην κατάθεση του. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους, κάτι που αναμφίβολα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηίου ανάλογα πάντα με τη συγκεκριμένη περίπτωση που έχει ενώπιον του, παραπέμπω μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39, Σάββα v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Νικολαίδης v. Αστυνομία

(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και Π.Ε. 89/12 Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας ημερ.24-07-13, ως επίσης στο σύγγραμμα των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, σελ.141-

1. Αποδέχομαι συνεπώς την μαρτυρία του ως αξιόπιστη με την πιο πάνω επιφύλαξη. Ο ΜΚ3 , επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Σε κάθε περίπτωση και αυτός δεν ήταν μάρτυρας ο οποίος διαπίστωσε κάτι συγκεκριμένο σε σχέση με τα επίδικα περιστατικά και τις επίδικες κατηγορίες υπό την έννοια ότι δεν διαπίστωσε κάτι συγκεκριμένο ως προς το ποιος διέπραξε τα επίδικα αδικήματα. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του σε σχέση με τα πράγματα τα οποία φαίνεται να κλάπηκαν από τα γραφεία γενικά του κοινοτικού συμβουλίου, αφού ουσιαστικά η μαρτυρία του ειδικά για το θέμα αυτό δεν έτυχε της όποιας αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Άλλωστε η πλευρά της υπεράσπισης δεν αμφισβητεί ούτε ότι τα εν λόγω υποστατικά διαρρήχθηκαν. Ειδικότερα με τα όσα ανέφερε σε σχέση τουλάχιστον με τον Κατηγορούμενο 2 και την αναφορά του ότι προς τον ίδιο ο κατηγορούμενος 2 «ήταν εντάξει», διαπιστώνω ότι ο μάρτυρας δεν είχε την όποια προκατάληψη προς αυτόν. Αποδέχομαι τα όσα διαπίστωσε στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου μετά τη διάρρηξη αλλά και τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα αντικείμενα τα οποία κλάπηκαν από αυτό. Σε κάθε περίπτωση ο μάρτυρας κρίνω ότι ήταν απόλυτα ειλικρινής και ευθύς σε σχέση με τα όσα διαπίστωσε και όσα προηγήθηκαν σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 και κρίνω ότι ήταν απόλυτα αξιόπιστος μάρτυρας ο οποίος κατέθεσε τα όσα αυτός διαπίστωσε. Όσον αφορά τα όσα ανέφερε σε σχέση με την λειτουργία ουσιαστικά της λάμπας με τον αισθητήρα στον οποίο βρέθηκε το τεκμήριο 4, τα αποδέχομαι πλήρως ένεκα της άριστης εικόνας που εισέπραξα από τον μάρτυρα ο οποίος και ως κοινοτάρχης προφανώς είχε ίδιαν γνώση και ένεκα του ότι δεν έτυχαν καμιάς αμφισβήτησης ούτε έγινε η οποιαδήποτε υποβολή ως προς το αντίθετο. Αποδέχομαι δηλαδή ότι αυτό τοποθετήθηκε για να ανάβει το φως και να μπορεί να πηγαίνει ο κόσμος στην εκκλησία ή στους χώρους του κοινοτικού συμβουλίου, ενώ μάλιστα αποδέχομαι και την αναφορά του ότι πρόκειται για μεγάλο φως το οποίο φώτιζε ουσιαστικά όλο το χώρο μπροστά στο κτήριο και την διαδρομή ενώ όταν αυτό έσβησε, στο σημείο της αυλής και μπροστά από το κοινοτικό κτήριο ήταν σκοτεινά εάν αυτό έσβηνε. Άλλωστε αυτά δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Σε σχέση με το εάν ο κατηγορούμενος κρατούσε κλειδιά, αποδέχομαι τα όσα ανέφερε ότι δηλαδή, κάποτε του έδινε τα κλειδιά της αποθήκης έτσι ώστε να πάρει κάποια εργαλεία για τις δουλειές που έκανε για λογαριασμό του κοινοτικού συμβουλίου, χωρίς αυτός να τα κατέχει μόνιμα. Αποδέχομαι επίσης τα όσα ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 και ο Β.Κ μετέβαιναν γενικά στο χώρο ένεκα της πρόσβασης που είχαν στο διαδίκτυο, αφού σύμφωνα και με τα όσα ο ΜΚ2 επιβεβαίωσε, εκεί υπήρχε δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Εν πάση περιπτώσει ούτε αυτά δεν έτυχαν της οποιασδήποτε ουσιαστικής αμφισβήτησης. Σε σχέση με τα όσα ανέφερε μετά από ερώτηση της συνηγόρου υπεράσπισης, ότι ο κατηγορούμενος 2 κατά τη διάρκεια της εργασίας του μάζευε σκουπίδια, σημειώνω ότι το αναγνώρισε. Επίσης αποδέχομαι τα όσα αντιλήφθηκε ως προς το ότι ο κατηγορούμενος 2 και ο Β.Κ δεν άλλαζαν στον χώρο εργασίας τους όταν εκτελούσαν προφανώς εργασίες του κοινοτικού συμβουλίου, αλλά και ότι δεν περιέπεσε κάτι τέτοιο στην αντίληψη του. Σημειώνω ότι πέραν από το σχετικό ερώτημα που του τέθηκε, δεν τέθηκε σε αυτόν οποιαδήποτε σχετική υποβολή, ούτε και παρουσιάστηκε από την υπεράσπισης οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία. Συνεπώς αποδέχομαι ότι δεν αντιλήφθηκε κάτι τέτοιο να συμβαίνει. Σε σχέση με την υποβολή που του τέθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 ουδεμία ανάμειξη είχε με τα τεκμήρια 3 και 4, όμως ερχόταν σε επαφή με τον χώρο και πολύ πιθανόν να ήρθε σε επαφή με κάλτσα ή με σκουπίδια, εκτός από το ότι η εν λόγω υποβολή ήταν γενική και αόριστη, δεν τέθηκε ούτε μαρτυρία , ειδικά σε σχέση με το δεύτερο σκέλος αυτής που να την υποστηρίζει, αφού ο κατηγορούμενος 2 δεν ανέφερε ένα τέτοιο σενάριο σε σχέση με το εάν μάζευε κάλτσες. Τέλος αποδέχομαι ότι το συγκεκριμένο φως πάνω στο οποίο βρέθηκε το τεκμήριο 4 δούλευε, όπως υποστήριξε ο μάρτυρας, ειδικά το 2017 όπως αυτός ανέφερε. Παρά τις ερωτήσεις που του τέθηκαν εάν πέρασε στις 15 ή 16/11/2017 το βράδυ από τον χώρο που βρισκόταν το μάτι και την αδυναμία του να θυμηθεί συγκεκριμένα, κρίνω ότι ένεκα της παρέλευσης μεγάλου χρόνου από τότε, είναι λογικό ο μάρτυρας να μην θυμάται ενώ ταυτόχρονα δεν παραβλέπω ότι δεν του υποβλήθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης ότι το συγκεκριμένο μάτι με το φως δεν δούλευε. Αποδέχομαι λοιπόν την θέση του ότι αυτό δούλευε ενώ περαιτέρω κρίνω ότι από τα όσα αναντίλεκτα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από τους μάρτυρες κατηγορίες , και ως θέμα κοινής λογικής, στο συγκεκριμένο μάτι τοποθετήθηκε το τεκμήριο 4 έτσι ώστε να μην ανάβει. Συνεπώς συνάγεται ότι αυτό δούλευε και αυτός ήταν ο λόγος που τοποθετήθηκε σε αυτό η κάλτσα τεκμήριο
2. Ένεκα των πιο πάνω και της άριστης εντύπωσης που μου προκάλεσε ο μάρτυρας αποδέχομαι την μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ.4 Δρ. Καριόλου, κλήθηκε ως εμπειρογνώμονας μάρτυρας, σε θέματα γενετικής. Οι αρχές με βάση τις οποίες αξιολογείται η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων είναι πολύ καλά γνωστές και δεν θεωρώ ότι απαιτείται εξαντλητική παράθεσή τους. Αρκεί να λεχθεί πως όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Μελικίδης ν. Παπαγεωργίου

(2013)1(Α) Α.Α.Δ.832 για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων ισχύουν οι ίδιοι κανόνες που ισχύουν στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα. Το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας των συμπερασμάτων του, επιστημονικές πληροφορίες, ούτως ώστε το δικαστήριο να είναι σε θέση, εφαρμόζοντας αυτές τις πληροφορίες στα αποδειχθέντα ενώπιόν του γεγονότα, να σχηματίσει τη δική του κρίση. (Βλ. Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν. Κονναρή

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ.2298). Το διαφοροποιητικό στοιχείο σε σχέση με άλλους, συνήθεις μάρτυρες, είναι πως οι εμπειρογνώμονες δύνανται να αναφέρουν τα συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από γεγονότα και περαιτέρω, την γνώμη τους, για θέματα όμως τα οποία άπτονται της ειδικότητας ή της εμπειρίας τους (βλ. "Το Δίκαιο της Απόδειξης", Ηλιάδης και Σάντης, 2014, σελ. 573). Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δεν αποδυναμώνει την υποχρέωση στοιχειοθέτησης των γεγονότων επί των οποίων ο κάθε εμπειρογνώμονας στηρίζεται, του υποβάθρου δηλαδή στο οποίο βασίζει τα συμπεράσματά του. Εάν ο εμπειρογνώμονας αντλεί τη γνώση του όχι από διαπιστώσεις στις οποίες καταλήγει μετά από δική του έρευνα αλλά από πληροφόρηση την οποία του έδωσαν άλλοι, τότε είναι πιθανόν να μην είναι στέρεη η δική του γνώμη και να απορριφθεί (Παύλου ν. Ανδρέου

(2014)1(Α) Α.Α.Δ.693). Τα ακαδημαϊκά προσόντα και η πολυετής εμπειρία του ΜΚ4, δεν έχουν αμφισβητηθεί και γίνονται δεκτά. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι ασφαλώς ο δρ Καριόλου είναι εμπειρογνώμονας στο ζήτημα για το οποίο έχει κληθεί και δικαιωματικά εξέφρασε γνώμη για το κατά πόσον εντοπίστηκε γενετικό υλικό συγκεκριμένων προσώπων επί οποιωνδήποτε τεκμηρίων της υπόθεσης. Οφείλω εξαρχής να αναφέρω ότι ως μάρτυρας στην παρούσα υπόθεση ο δρ Καριόλου υπήρξε κατά την κρίση μου εξαιρετικός και εκπλήρωσε τα καθήκοντά του απέναντι στο Δικαστήριο κατά τρόπο απολύτως ορθό και με αξιοθαύμαστο επαγγελματισμό. Εφοδίασε το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του παρέχοντας τη δυνατότητα διαμόρφωσης της δικής μου ανεξάρτητης κρίσης με την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών στα γεγονότα τα οποία αποδεικνύονται από τη μαρτυρία. Η επιστημονικότητα του λόγου του, η ακρίβεια με την οποία αιτιολογούσε το κάθε σημείο στις απαντήσεις του, καθώς και η αντικειμενική παράθεση όλων των στοιχείων και δεδομένων που κατείχε τον καθιστούν πλήρως ανεξάρτητο και αξιόπιστο εμπειρογνώμονα. Κατάθεσε με σταθερό και θετικό τρόπο, δίδοντας λεπτομέρειες και επεξηγήσεις για τις μεθόδους που χρησιμοποίησε για την εξαγωγή των συμπερασμάτων του ως αυτά καταγράφονται στα Τεκμήρια που κατέθεσε και με πλήρη σαφήνεια ανέλυσε. Έχω επίσης ικανοποιηθεί ότι κατέχει και όλα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια που είναι απαραίτητα έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων του. Ακόμη επισημαίνω πώς σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του δεν κλονίστηκαν τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου και με την όλη εικόνα που αποκόμισα από αυτόν, κρίνεται αξιόπιστος και μάρτυρας της αληθείας και ως εκ των ανωτέρω αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Συνοψίζοντας λοιπόν τα όσα ανέφερε, και αφού αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του όπως εξηγώ ανωτέρω , προκύπτει ξεκάθαρα ότι στο Τεκμήριο 4 (τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά), ήτοι δηλαδή τη μαύρη κάλτσα που εντοπίστηκε στο μάτι που βρισκόταν εξωτερικά πάνω στο κτήριο του κοινοτικού συμβουλίου, εντοπίστηκε το πλήρες γενετικό υλικό του κατηγορούμενου

1. Παρά το γεγονός ότι εντοπίστηκε και γενετικό υλικό κάποιου τρίτου προσώπου, φαίνεται ότι αυτό, ήταν σε πολύ μικρό βαθμό που ενδεχομένως θα μπορούσε και να αγνοηθεί αφού τα αλλήλια τα οποία δεν είναι συμβατά με τον Κατηγορούμενο 2, είναι ελάχιστα. Επίσης από τα όσα αναφέρθηκαν φαίνεται με βάση τις αναφορές που γίνονται στο Τεκμήριο 13, και σε σχέση με τις «Στατιστικές Εκτιμήσεις Λόγου Πιθανοφάνειας στο Επίπεδο Υπό - Πηγής, ότι στο αντικείμενο 5413-2.1 (Κάλτσα χρώματος μαύρου -εξωτερικά - τεκμήριο 4 Δικαστηρίου , κύριος δότης ήταν ο Κατηγορούμενος 2, ενώ από την μελέτη του φαίνεται ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 5413-2.1 είναι ~1.930.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο άτομο, παρά από δυο άγνωστα άτομα. Επίσης σε σχέση με το αντικείμενο 5413-2.2 (Κάλτσα χρώματος μαύρου - κάλτσα εσωτερικά - τεκμήριο 4 Δικαστηρίου) κύριος δότη ήταν ο Κατηγορούμενος 2 ενώ από τη μελέτη του φαίνεται ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 5413-2.2 είναι ~1.490.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο πρόσωπο, παρά από δυο άγνωστα άτομα. Σε σχέση τώρα με τον καθορισμό των πιθανοτήτων μεταφοράς, παραμονής και εντοπισμού του πλήρους γενετικού προφίλ, δηλαδή να παρατηρείται 100 τοις εκατόν το γενετικό προφίλ του Κατηγορούμενου 2 (Λόγου Πιθανοφάνειας στο Επίπεδο της Ενέργειας) κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής και την πιθανότητα μεταφοράς, παραμονής και εντοπισμού του πλήρους γενετικού προφίλ, δηλαδή 100 τοις εκατόν γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου 2 κάτω από τη θέση της υπεράσπισης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι: Εάν πρόκειται για την Εξωτερική πλευρά της κάλτσας, είναι περίπου 6 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθούν κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής (θέση Κατηγορούσας αρχής : ο κατηγορούμενος 2 , χρησιμοποίησε την μαύρη κάλτσα που είναι το αντικείμενο 5413-2.1/2.2) παρά κάτω από τη θέση της υπεράσπισης (θέση υπεράσπισης: Κάποιο άγνωστο άτομο πήρε και χρησιμοποίησε την μαύρη κάλτσα που ανήκει στον Κατηγορούμενο 2). Τα αποτελέσματα των γενετικών εξετάσεων με τα παρατηρούμενα γενετικά προφίλ, εάν πρόκειται για την εσωτερική πλευρά της κάλτσας , είναι περίπου 4 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθούν κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής, παρά κάτω από τη θέση της Υπεράσπισης. Σημειώνω ότι τα πιο πάνω συμπεράσματα του φαίνεται να αφορούν μόνο το Τεκμήριο 4, ήτοι την κάλτσα χρώματος μαύρου η οποία βρέθηκε στον αισθητήρα φωτισμού έξω από το κτήριο του κοινοτικού συμβουλίου. Τα πιο πάνω συμπεράσματα δεν έτυχαν καμίας αμφισβήτησης και ούτε, γενικά έτυχαν οι επιστημονικές εξετάσεις οι οποίες έγιναν της όποιας αμφισβήτησης. Τώρα σε σχέση με το τεκμήριο 3, ήτοι την κάλτσα που βρέθηκε έξω στην αυλή του κοινοτικού συμβουλίου, τα συμπεράσματα του σε σύνοψη , αναφέρουν ότι, εντοπίστηκε γενετικό προφίλ που έχει 26 στα 29 αλλήλια του Κατηγορούμενου 2 συμβατά. Απουσιάζουν, όπως ανέφερε τρία. Στη δεύτερη εξέταση, εκεί παρατηρούνται 27 συμβατά αλλήλια από τα 29 του Κατηγορούμενου 2 , δηλαδή απουσιάζουν δυο. Γι' αυτό τον λόγο γράφουν για το τεκμήριο 3 ότι είναι πιθανός δότης ο Κατηγορούμενος 2 στην εσωτερική πλευρά της κάλτσας και ότι ουσιαστικά δεν μπορούν να αποκλειστούν από δότες ο κατηγορούμενος 2 και ο Βασίλης Κόνικκος. O MK5 ήταν ο εξεταστής ουσιαστικά της υπόθεσης. Σε σχέση με αυτόν, δεν έχω κανένα λόγο να μην αποδεχθώ τη μαρτυρία του. Πρόκειται για μέλος της Αστυνομικής Δύναμης που έλαβε μέρος στην διερεύνηση της υπόθεσης. Κατά τη μαρτυρία του παρέπεμψε στην κατάθεση του και αναφέρθηκε στην εμπλοκή του στην υπόθεση. Αποδέχομαι τις ενέργειες στις οποίες προέβη προς διερεύνηση της υπόθεσης και το τι διαπίστωσε όταν βρέθηκε στη σκηνή. Άλλωστε επί της ουσίας δεν αμφισβητήθηκαν οι ενέργειες τις οποίες έκανε. Όσο αφορά τα πράγματα τα οποία ανέφερε ότι κλάπηκαν από τα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου Αγίου Δημητριανού, δεν αμφισβητήθηκαν οι εν λόγω αναφορές του και τις οποίες αποδέχομαι. Άλλωστε αυτά επιβεβαιώνονται και από την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ3 ο οποίος ως κοινοτάρχης κατέγραψε και ανέφερε στην αστυνομία την περιουσία που είχα κλαπεί. Εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας μου έκανε θετική εντύπωση και αποδέχομαι τις ενέργειες στις οποίες προέβη όπως και τα όσα ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 2 συνδέθηκε με τα επίδικα αδικήματα μέσω επιστημονικής μαρτυρίας. Όσον αφορά το τι διαπίστωσε κατά την άφιξη του στην σκηνή, αποδέχομαι τις αναφορές του ότι ο δράστης εξασφάλισε είσοδο εντός του κτηρίου, αφού παραβίασε με αιχμηρό εργαλείο, την ξύλινη πόρτα της κύριας εισόδου του Κοινοτικού Συμβουλίου, την πόρτα του γραφείου του Κοινοτάρχη , την πόρτα της αποθήκης στο πίσω μέρος του κτηρίου, καθώς και τα παράθυρα του γραφείο του κοινοτικού συμβουλίου και έκλεψε από μέσα περιουσία του Κοινοτικού Συμβουλίου. Οι εν λόγω αναφορές δεν έτυχαν αμφισβήτησης και επιβεβαιώνονται άλλωστε από την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Αποδέχομαι επίσης ότι διαπίστωσε ότι σε απόσταση 7-8 μέτρων από την κύρια εισόδου του Συμβουλίου εντοπίστηκε το Τεκμήριο 3 , ήτοι το καλτσάκι χρώματος γκρίζου με μπλε, θέση η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε και η οποία επιβεβαιώνεται και από την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία. Επίσης αποδέχομαι τα όσα ανέφερε τόσο στην κατάθεση του όσο και στην μαρτυρία που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι στην οροφή του συμβουλίου, που διαρρήχθηκε, και πάνω σε μάτι, ήταν τοποθετημένη μια κάλτσα χρώματος μαύρου, η οποία κάλυπτε τον αισθητήρα (sensor) για να μην ανάβει το μάτι. Εκτός από το γεγονός ότι η ύπαρξη της εν λόγω κάλτσας - τεκμήριο 4, στον συγκεκριμένο αισθητήρα επιβεβαιώνεται και από την υπόλοιπη μαρτυρία, φαίνεται και από το ίδιο το τεκμήριο 21, ότι αυτή βρίσκεται επί του συγκεκριμένου αισθητήρα ο οποίος βρίσκεται επί της οροφής του κτηρίου σε θέση μπροστά από την πόρτα των κτηρίων του κοινοτικού συμβουλίου που έγινε η διάρρηξη. Όσο αφορά το λόγο για τον οποίο το τεκμήριο 4, τοποθετήθηκε επί του συγκεκριμένου αισθητήρα, αποδέχομαι την θέση του ότι αυτή κάλυπτε τον εν λόγο αισθητήρα, προφανώς για να μην ανάβει. Αυτό αποτελεί και θέμα κοινής λογικής και ως τούτου αποδέχομαι ότι η ενέργεια αυτή έγινε έτσι ώστε να εμποδιστεί η λειτουργία του, προφανώς όταν εντοπίζετο κίνηση. Άλλωστε και με την υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται ότι όταν το συγκεκριμένο φως άναβε, φωτιζόταν ο χώρος έτσι να μπορεί να περνά ο κόσμος στο χώρο της εκκλησίας και του κοινοτικού συμβουλίου. Αντίθετα όταν αυτό δεν άναβε επικρατούσε σκοτάδι. Επίσης και από την ίδια την υποβολή η οποία τέθηκε στον μάρτυρα στην σελίδα 11 των πρακτικών ημερομηνίας 05/05/2023, δεν αμφισβήτησε το ότι εκεί που ήταν η θέση του αισθητήρα φωτισμού, εάν πέρναγε κάποιος θα άναβε, αποδεχόμενη ουσιαστικά ότι αυτό ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Αυτό που ήταν η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι δεν ήταν πάνω από την οροφή της πόρτας ο εν λόγω αισθητήρας. Αντίθετα όμως ο μάρτυρας εξήγησε ακριβώς που αυτό βρισκόταν με παραπομπή μάλιστα στο τεκμήριο 21 όπου είναι οι φωτογραφίες από τα εν λόγω υποστατικά. Φαίνεται από τα όσα αναφέρει ότι πράγματι αυτός βρίσκεται στην στέγη του κτηρίου του κοινοτικού συμβουλίου. Επίσης με αναφορά στην σελίδα 10 των πρακτικών ημερομηνίας 05/05/23, ξεκαθαρίζει ότι στην φωτογραφία 1 είναι η είσοδος την οποία διέρρηξαν οι δράστες και εκεί βρέθηκε και η κάλτσα ήτοι το τεκμήριο 4 πάνω στον αισθητήρα. Από τα πιο πάνω με όλο τον σεβασμό προς την υπεράσπισης, αποδέχομαι πλήρως τα όσα εξήγησε ο ΜΚ
2. Προκύπτει ξεκάθαρα από τη μαρτυρία του και τις φωτογραφίες που κατέθεσε, ότι η κάλτσα τεκμήριο 4 ήταν στον αισθητήρα στην οροφή του κτηρίου, λίγο πιο έξω από το σημείο από το οποίο εισήλθαν οι δράστες παραβιάζοντας την πόρτα του κτηρίου. Αναφορικά τώρα με την υποβολή ότι ο αισθητήρας ήταν πιο έξω και άρα εάν πήγαινε κάποιος κάτω από την πόρτα δεν θα άναβε το μάτι, αποδέχομαι την θέση του μάρτυρα ότι διαφωνεί αφού εκτός από το γεγονός ότι ήταν μια γενική και αόριστη υποβολή χωρίς συγκεκριμένες αναφορές ως προς το από που μπορούσε κάποιος να προσεγγίσει το εν λόγω σημείο, έμεινε ατεκμηρίωτη αφού ουδεμία σχετική μαρτυρία παρουσιάστηκε προς αυτή την κατεύθυνση από την πλευρά της υπεράσπισης. Άλλωστε ο ίδιος ο ΜΚ3, ο οποίος ήταν ο κοινοτάρχης και προφανώς γνώστης του συγκεκριμένου χώρου, υποστήριξε ότι ο συγκεκριμένος αισθητήρας φωτισμού είχε τοποθετηθεί για να έχει ο κόσμος πρόσβαση τόσο στα κτήρια του κοινοτικού συμβουλίου, όσο και της εκκλησίας, θέση η οποία δεν αμφισβητήθηκε. Αποδέχομαι τέλος τα όσα υποστήριξε και τα οποία επίσης έμειναν αναντίλεκτα ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν του παραπονέθηκε για οποιαδήποτε απώλεια ή κλοπή περιουσίας του , ούτε ότι του έλειπαν κάλτσες. Ένεκα των ανωτέρω και για του λόγους που εξήγησα, αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του ΜΚ5 ο οποίος μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ενώ κατά την αντεξέταση του έμεινε σταθερός στις θέσεις του και σε καμιά των περιπτώσεων δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία του. Έρχομαι στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2, η οποία ευθέως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Κατ' αρχήν έχοντας παρατηρήσει τον κατηγορούμενο προσεκτικά ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του ν' αναφέρω ότι η εντύπωση που έκανε στο Δικαστήριο δεν ήταν καλή. Από εκεί και πέρα η μελέτη της μαρτυρίας του απλά επιβεβαιώνει πως προφανέστατα δεν έλεγε την αλήθεια. Πιο συγκεκριμένα: (α) Ενώ στην κατάθεση του τεκμήριο 17 που έδωσε αμέσως μετά τη διάπραξη των υπό εκδίκαση αδικημάτων, ήτοι στις 18/11/2017 αναφέρει ξεκάθαρα ότι δεν επισκέφθηκε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου, πράγμα που έγινε για τελευταία φορά το «περασμένο Σάββατο» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, κατά την κυρίως εξέταση του ενώπιον του Δικαστηρίου, στην σελίδα 5 των πρακτικών ημερομηνίας 19/05/23, αναφέρει ότι όταν σχόλασε από την εργασία του, πήγε στο σπίτι του και του είπε η μητέρα του ότι «έκλεψαν το κοινοτικό συμβούλιο». Τότε κατευθύνθηκε προς την εκκλησία για να δει τι έγινε και είδε ότι έκλεψαν κάποια μηχανήματα. Προφανώς αφού η διάρρηξη, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ2, διαπιστώθηκε την 17/11/2017 στις 0900, ο Κατηγορούμενος 2 με αυτά που προανέφερε τοποθετεί τον εαυτό του στο χώρο της εκκλησίας , μετά τις 1700 το απόγευμα στις 17/11/2017, όπου ήταν η ώρα που σχόλασε από την εργασία του σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του. Αυτό που προκύπτει από τα όσα ανέφερε συνδυαζόμενα με το περιεχόμενο της κατάθεσης του τεκμήριο 17, είναι ότι ενώ στην κατάθεση του τεκμήριο 17, η οποία δόθηκε αμέσως μετά τη διαπίστωση της διάρρηξης στις 18/11/2017, αναφέρει ξεκάθαρα ότι δεν επισκέφθηκε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου τον οποίο χαρακτήρισε ως ενιαίο με την εκκλησία στις 17/11/2017 , για πρώτη φορά κατά την κυρίως εξέταση του, θέτει τον εαυτό του στον χώρο της εκκλησίας η οποία επαναλαμβάνω αποτελεί ενιαίο χώρο με το κοινοτικό συμβούλιο, για να «δει τι έγινε και είδε ότι έκλεψαν κάποια μηχανήματα» . Το ερώτημα που προκύπτει από αυτό είναι γιατί ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε, σκόπιμα προφανώς, να μην αναφέρει στην κατάθεση του τεκμήριο 17 οτιδήποτε σε σχέση με την παρουσία του στο χώρο ενώ σήμερα, μετά από τόσα χρόνια να θυμάται μια τέτοια «αθώα» λεπτομέρεια. Θα ανέμενε κανείς αυτό να το είχε αναφέρει στην κατάθεση του που έδωσε στις 18/11/2017, αφού πρόκειται για ισχυριζόμενο περιστατικό το οποίο έγινε προφανώς στις 17/11/2017, μετά τις 5 το απόγευμα όπου και σχόλασε από την εργασία του. Ουδέν ανέφερε σε καμιά εκ των καταθέσεων του ότι πήγε στον χώρο μετά την πληροφόρηση που έλαβε από την μητέρα του, ενώ αντίθετα σύμφωνα με την κατάθεση τεκμήριο 17 η οποία δόθηκε αμέσως μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, δεν τοποθετεί καθόλου τον εαυτό του στον επίδικο χώρο. Επιπλέον προβληματισμό ως προς την σκοπιμότητα που αυτός είχε στο να αναφέρει το πιο πάνω προκύπτει επίσης και από τα όσα περιγράφει στην κατάθεση του τεκμήριο 20, ημερομηνίας 07/03/2018, ήτοι 5 περίπου μήνες μετά τη διάρρηξη των γραφείων του κοινοτικού συμβουλίου και αφού συνδέθηκε επιστημονικά, στην 9η απάντηση του, ότι την συγκεκριμένη νύχτα (προφανώς εννοεί την 16/11/2017) είχε επιστρέψει από την εργασία του κατά η ώρα 1700 και αφού έκανε μπάνιο, πήγε στην εκκλησία του χωριού του και μπήκε στο διαδίκτυο μέχρι να ετοιμαστεί ο φίλος του ο Βασίλης όπου στη συνέχεια μετέβη στο σπίτι του γύρω στις 1830-
3. Τη μετάβαση στον χώρο της εκκλησίας, περιμένοντας τον φίλο του Βασίλη, ουδέποτε την είχε αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 17 που έδωσε αμέσως μετά τη διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων. Αντεξεταζόμενος και πάλι περιέπεσε σε αντιφάσεις ως προς το πότε τελικά επισκέφθηκε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου. Συγκεκριμένα, στην σελίδα 11 των πρακτικών ημερομηνίας 19/05/2023, αναφέρει ότι «Στις 16/11 μπορεί να μην επισκέφθηκα, αλλά στις 17/11 όταν έγινε η κλοπή εγώ το επισκέφθηκα». Σε υπόδειξη ότι η κλοπή έγινε το βράδυ μεταξύ 16 με 17 Νοεμβρίου, απάντησε ότι στις 16/11 επισκέφθηκε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου. Βλέποντα συνολικά τις αναφορές του ως προς πότε τελικά βρέθηκε στον χώρο του Κοινοτικού συμβουλίου, διαβλέπω τα εξής: Ενώ αρχικά ξεκινά, αμέσως μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, στην κατάθεση του ημερομηνίας 18/11/2017 - τεκμήριο 17, να λέει ότι επισκέφθηκε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου το «περασμένο Σάββατο», έρχεται με την κατάθεση του τεκμήριο 20, πέντε μήνες μετά (και αφού συνδέθηκε επιστημονικά με τα τεκμήρια) να προσθέσει ότι στο μεσοδιάστημα που τελείωσε από την εργασία του και περιμένοντας τον φίλο του Βασίλη για να τον επισκεφτεί, πήγε στον χώρο της εκκλησίας/κοινοτικού συμβουλίου που είναι ουσιαστικά ένας ενιαίος χώρος για να έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η αναφορά του αυτή ήταν προφανώς για τις 16/11/
4. Κατά την κυρίως εξέταση του, για πρώτη φορά εισάγει ως ισχυρισμό ότι επισκέφθηκε τον χώρο της εκκλησίας για να δει τι έκλεψαν αμέσως μετά τις αναφορές που του έκανε η μητέρα του, περιστατικό που όπως εξηγώ ανωτέρω και με βάση την λογική αποδίδεται σε αυτόν στις 17/11/2017 μετά τις 1700, χωρίς όμως ποτέ να αναφέρει κάτι τέτοιο σε οποιαδήποτε από τις καταθέσεις του. Τι τελικά ισχύει με βάση τις αναφορές του κατηγορούμενου 2; Το ότι σύμφωνα με την κατάθεση του τεκμήριο 17, δεν επισκέφθηκε τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου κατά τον επίδικο χρόνο και ότι τελευταία φορά που επισκέφθηκε τον χώρο ήταν το «περασμένο Σάββατο», ή ότι επισκέφθηκε τον χώρο της εκκλησίας που είναι ενιαίος με τον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου στις 17/11 μετά που σχόλασε από την εργασία του για να δει τι κλάπηκε μετά από την πληροφόρηση που του έδωσε η μητέρα του. Ή μήπως τελικά ισχύουν τα όσα ανέφερε ότι στις 16/11 επισκέφθηκε τον χώρο της εκκλησίας και του κοινοτικού συμβουλίου για να έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο μέχρι να ετοιμαστεί ο φίλος του ο Βασίλης. Από τα πιο πάνω με όλο σεβασμό προς τον κατηγορούμενο 2, φαίνεται ξεκάθαρα μια προσπάθεια του αρχικά να αποσυνδέσει πλήρως τον εαυτό του από το σημείο που βρίσκεται το κοινοτικό συμβούλιο, ενώ στη συνέχεια και αφού προφανώς συνδέθηκε μέσω επιστημονικής μαρτυρίας με το χώρο, να προβάλει διάφορες θέσεις για παρουσία του στο χώρο, έτσι ώστε προφανώς να δικαιολογήσει τον εαυτό του για τα όσα εντοπίστηκαν. Ήταν τόσες πολλές οι αντιφάσεις και οι εκ των ύστερων σκέψεις του Κατηγορούμενου που κατά την κρίση του Δικαστηρίου τον καθιστούν αναξιόπιστο. β) Σε σχέση με τις αναφορές του στο τεκμήριο 17 ότι δεν μετέβη ποτέ στον χώρο του Κοινοτικού Συμβουλίου με τον Βασίλη, αυτές διαψεύδονται από την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ2 και του ΜΚ
5. γ) Όσον αφορά το ερώτημα που του τέθηκε στην ερώτηση 10 της κατάθεσης του τεκμήριο 20, για το εάν επισκέφθηκε τα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου και τον περιβάλλοντα χώρο σε προχωρημένες ώρες , δηλαδή μετά τα μεσάνυχτα με τον Βασίλη, πράγμα που αρνήθηκε, κρίνω επίσης ότι αυτό ήταν ένα ψέμα του κατηγορουμένου στην προσπάθεια του να αποποιηθεί των ευθυνών του. Το γεγονός ότι τόσο ο κατηγορούμενος 2 όσο και ο Β.Κ επισκέφθηκαν τον χώρο μετά τα μεσάνυχτα, προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2 για το θέμα αυτό, μαρτυρία η οποία έμεινε εξάλλου αναντίλεκτη, όπως επίσης και από τα όσα ο ΜΚ3 επίσης ανέφερε. Ειδικότερα ο ΜΚ2 είχε αναφερθεί σε συγκεκριμένο περιστατικό που έγινε στις 0300 τα ξημερώματα το οποίο δεν έτυχε καμίας αμφισβήτησης. δ) Ακόμα ένα στοιχείο της μαρτυρίας του το οποίο δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια των όσων ανέφερε, αποτελεί και τα όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση του σε σχέση με την λειτουργία του εν λόγω αισθητήρα φωτισμού ο οποίος βρέθηκε καλυμμένος για να μην δουλεύει από το τεκμήριο
6. Και εξηγώ. Ενώ παραδέχεται ότι γνώριζε για την ύπαρξη του στο σημείο των κοινοτικών κτηρίων, και ενώ γενικότερα παρουσίασε τον εαυτό του ως ένα πρόσωπο το οποίο σύχναζε καθημερινά στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου, προσπάθησε να πείσει ότι δεν πρόσεξε, ούτε σκέφθηκε ότι με οποιαδήποτε κίνηση αυτό αναβόσβηνε. Και πάλι με όλο το σεβασμό προς τον κατηγορούμενο 2, η θέση του αυτή στερείται λογικής. Ενώ όπως λέει βρισκόταν καθημερινά στον χώρο και ενώ σύμφωνα με τους ΜΚ2 και ΜΚ3 όταν άναβε το συγκεκριμένο φως, φωτιζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό η περιοχή για να μπορεί να περνά ο κόσμος για να πηγαίνει στα κοινοτικά κτήρια και την εκκλησία και ενώ όταν αυτό έσβηνε επικρατούσε σκοτάδι, ο κατηγορούμενος 2, θέλει να πείσει ότι δεν αντιλήφθηκε την συγκεκριμένη λειτουργία. Ο κατηγορούμενος 2, προφανώς με τα όσα ανέφερε, προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο, ότι δηλαδή ουδέποτε είχε δώσει σημασία στο συγκεκριμένο φως με τον αισθητήρα του και συνεπώς ουδέποτε θα προσπαθούσε να εμποδίσει την λειτουργία του, έτσι ώστε να καλυφθούν τα ίχνη του για να διενεργηθεί η διάρρηξη στα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου, ιδιαίτερα από την στιγμή που εντοπίστηκε το πλήρες γενετικό του υλικό στην κάλτσα τεκμήριο 4 που βρέθηκε στον συγκεκριμένο αισθητήρα. Συνεπώς ένεκα των πιο πάνω απορρίπτω τη μαρτυρία του και για αυτό το ζήτημα. ε) Σε κάθε περίπτωση σημειώνω ότι δεν προωθήθηκε μια σαφής θέσης ως προς την σχέση του ιδιαίτερα με το τεκμήριο 4 ήτοι την κάλτσα πάνω στην οποία εντοπίστηκε το πλήρες γενετικό του υλικό, η οποία εκ της φύσεως της είναι προσωπικό αντικείμενο, και η οποία εντοπίστηκε, επάνω στον αισθητήρα φωτισμού που βρισκόταν στην οροφή του κτηρίου λίγο έξω από την είσοδο που παραβιάστηκε. Οι γενικές θέσεις που τέθηκαν γενικά και αόριστα στους μάρτυρες κατηγορίας υπό μορφή γενικών ερωτημάτων όπως για παράδειγμα εάν ο κατηγορούμενος 2 άλλαζε ρούχα στο χώρο που εργαζόταν στο κοινοτικό συμβούλιο ή οι υπαινιγμοί ότι επειδή μάζευαν σκουπίδια σε εργασίες που έκαναν για το κοινοτικό συμβούλιο, μπορεί να άγγιξε ο κατηγορούμενος 2 πάνω σε κάποια κάλτσα, δεν προωθήθηκαν ενόρκως από τον κατηγορούμενο 2, ούτε κάτι τέτοιο ανέφερε σε κάποια από τις καταθέσεις του. Εν κατακλείδι ένεκα των πιο πάνω αλλά και τις γενικότερης αρνητικής εντύπωσης που αποκόμισα από τον μάρτυρα, η μαρτυρία του απορρίπτεται. Νομική Πτυχή: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (1η κατηγορία) μετά των συναφών τροποποιήσεων, έχει ως πιο κάτω: "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή." [άρθρο 371 Κεφ.154] Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134: "... το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σλ. 2035, παράγρ. 28-4.) Τα άρθρα 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ενσωματώνοντας την πιο πάνω κατά το κοινοδίκαιο έννοια του αδικήματος της συνωμοσίας, κατατάσσουν το αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματος ή του πλημμελήματος ανάλογα με το κατά πόσον αντικείμενο της συνωμοσίας είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος ή η πραγματοποίηση των σκοπών που εξειδικεύονται στο άρθρο 373." Συνεπώς, η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας δεν συνίσταται στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας. H εκδήλωση (actus reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2004, παρ. 34-4). Η βάση της κατηγορίας της συνομωσίας είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά. Είναι λοιπόν άνευ σημασίας το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Επίσης, ενόσω ο σχεδιασμός παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης μόνον δεν υπάρχει αδίκημα. Ακόμη δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν ποτέ συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλέπε Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει ν' αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται λοιπόν απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Η 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι αυτή της διάρρηξης κτηρίου. Με το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου πραγματεύεται το άρθρο 294(α) του Κεφ.154, οι διατάξεις του οποίου αυτούσια προνοούν τα εξής: "Όποιος— (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε σχολικό κτίριο, κατάστημα, αποθήκη, γραφείο ή λογιστήριο ή σε κτίριο που συνορεύει με κατοικία και που κατέχεται μαζί με αυτό όμως δεν αποτελεί τμήμα της και διαπράττει κάποιο κακούργημα σε αυτά· ή (β) ... είναι ένοχος κακουργήματος ..." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος διαρρήχνει και (β) εισέρχεται σε κτίριο. Ο ορισμός της διάρρηξης παρέχεται στο άρθρο 291 της ίδιας νομοθεσίας. Με βάση τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου: "Όποιος διαρρήχνει οποιοδήποτε μέρος κτιρίου, εξωτερικό ή εσωτερικό ή ανοίγει με ξεκλείδωμα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο, θύρα, παράθυρο, παραθυρόφυλλο, πόρτα υπογείου ή άλλο πράγμα προορισμένο για το κλείσιμο ή για την κάλυψη ανοίγματος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγμα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα μέρος του κτιρίου σε άλλο, θεωρείται ότι διαρρήχνει το κτίριο. Κάποιο πρόσωπο θεωρείται ότι εισέρχεται σε κτίριο αμέσως όταν οποιοδήποτε μέρος του σώματός του ή οποιοδήποτε μέρος οργάνου που χρησιμοποιείται από αυτό, βρίσκεται εντός του κτιρίου." Το αδίκημα της κλοπής (3η κατηγορία) δε εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα και αποτελεί κακούργημα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
2. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
3. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
4. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
5. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Ευρήματα: Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω, τα παραδεκτά γεγονότα και τα τεκμήρια που ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι ως εξής: Μεταξύ των ημερομηνιών 16/11/2017 και περί ώρα 1700 με 17/11/2017 και ώρα 0900 έγινε διάρρηξη στα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Δημητριανού και κλάπηκαν από αυτό διάφορα αντικείμενα, ήτοι μια μικροφωνική αξίας €600=, 1 συσκευή απώθησης απορριμμάτων αξίας €300, μια δεντροκοπτική μηχανή αξίας €200, και ένας πύργος ηλεκτρονικού υπολογιστή αξίας €300, όλα περιουσία του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Δημητριανού. Ο χώρος του κοινοτικού συμβουλίου, αποτελείται από το γραφείο του κοινοτικού συμβουλίου, υπάρχει μια αποθήκη πίσω, οι τουαλέτες στον ίδιο χώρο και το κτίριο που ήταν παλιά το σχολείο. Το κοινοτικό συμβούλιο με το πάρκο και την εκκλησία είναι ουσιαστικά ένας ενιαίος ενωμένος χώρος. Την 17/11/2017 και ώρα 0900 διαπιστώθηκε από τον ΜΚ2, ο οποίος είχε μεταβεί στα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου του χωριού Άγιος Δημητριανός, ότι αυτά είχαν διαρρηχθεί. Ήταν παραβιασμένη η ξύλινη πόρτα της κύριας εισόδου του κοινοτικού συμβουλίου , η ξύλινη πόρτα της αποθήκης στο πίσω μέρος του συμβουλίου καθώς και το παράθυρο του κοινοτικού συμβουλίου. Στο περβάζι του παραθύρου εντοπίστηκε ένα κομμάτι σίδερο το οποίο σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, χρησιμοποίησαν οι δράστες. Στο έδαφος εντοπίστηκε το τεκμήριο 3, ήτοι το καλτσάκι χρώματος γκρίζου με μπλε σε απόσταση 7-8 μέτρων από την κύρια είσοδο του Συμβουλίου. Στην οροφή του κτηρίου του κοινοτικού συμβουλίου εξωτερικά, πλησίον της πόρτας των κοινοτικών γραφείων που παραβιάστηκε, υπήρχε αισθητήρας φωτισμού , ο οποίος ήταν καλυμμένος με μεγάλη κάλτσα, χρώματος μαύρου (τεκμήριο 4), η οποία το κάλυπτε έτσι ώστε να μην ανάβει. Ο αισθητήρας αυτός εντοπίζει κίνηση και ανάβει αυτόματα το φως και όταν αυτός φιμωθεί, δεν ανάβει το φως στο σημείο. Το συγκεκριμένο μάτι στα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου, τοποθετήθηκε έτσι ώστε να ανάβει σε περίπτωση που ο κόσμος περνούσε από το σημείο για να πηγαίνει στην εκκλησία ή στους χώρους του κτηρίου. Το συγκεκριμένο φως είναι μεγάλο που φωτίζει όλη την διαδρομή μπροστά στο κτήριο και την διαδρομή όλη. Όταν αυτό έσβηνε ήταν σκοτεινά και δεν μπορούσε κανείς να δει. Το συγκεκριμένο φως άναβε. Ο λόγος που τοποθετήθηκε ο αισθητήρας φωτισμού στα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου, ήταν έτσι ώστε να ανάβει σε περίπτωση που ο κόσμος περνούσε από το σημείο για να πηγαίνει στην εκκλησία ή στους χώρους του κτηρίου. Στον χώρο που βρίσκεται ο περίβολος του Κοινοτικού Συμβουλίου καθώς και στο πάρκο σύχναζαν ο κατηγορούμενος 2 και κάποιος Β. Κ. Τα πρόσωπα αυτά συμπεριφέρονταν ύποπτα. Σε συγκεκριμένο περιστατικό, περί τις 0300 τα ξημερώματα και αφού βρίσκονταν μαζί στο συγκεκριμένο χώρο, ο Β. Κ που ήταν μαζί με τον κατηγορούμενο 2, φώναζε ισλαμικά συνθήματα. Ο Κατηγορούμενος 2 με τον Β. Κ ξενυχτούσαν μέχρι το πρωί στον χώρο του κοινοτικού συμβουλίου και του πάρκου. Αυτό συνέβαινε για περίπου ένα μήνα πριν από την διάρρηξη. Στο σημείο του κοινοτικού συμβουλίου υπήρχε δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Τα κλοπιμαία από τα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου δεν εντοπίστηκαν ποτέ. Ο κατηγορούμενος 2 κάποιες φορές εργάστηκε για λογαριασμό του κοινοτικού συμβουλίου, και στις αρμοδιότητες του ήταν η καθαριότητα του χωριού και να μαζεύει σκουπίδια. Λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα από τον Κατηγορούμενο 2 και τα οποία εξετάστηκαν μαζί με τα τεκμήρια 3, 4 και 5 στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για εξετάσεις.
6. Από το αντικείμενο 5413-1.2 (Κάλτσα χρώματος γκρίζου με μπλέ - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εσωτερικά) (τεκμήριο 3) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο Βασίλης Κόνικκου (413-4.1) και ο Χρυσοβαλάντης Χρίστου (κατηγορούμενος 2) (5413-5.1) δεν μπορούν να αποκλειστούν από δότες μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
7. Από κάθε ένα των αντικειμένων 5413-2.1 (κάλτσα χρώματος μαύρου - έγινε δειγματολειψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εξωτερικά) και 5413-2.2 (κάλτσα χρώματος μαύρου - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από την κάλτσα εσωτερικά) (τεκμήριο 4) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο Χρυσοβαλάντης Χρίστου (5413-5.1) είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα πιο πάνω αντικείμενα. Σε σχέση με το τεκμήριο 4, δηλαδή τη μαύρη κάλτσα που βρέθηκε στο μάτι στην οροφή του κτηρίου του κοινοτικού συμβουλίου, από τη δειγματοληψία που έγινε εξωτερικά αυτής, προκύπτει ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 5413-2.1 είναι ~1.930.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο άτομο, παρά από δυο άγνωστα άτομα. Σε σχέση τώρα και πάλι με το τεκμήριο 4, δηλαδή τη μαύρη κάλτσα που βρέθηκε στο μάτι στην οροφή του κτηρίου του κοινοτικού συμβουλίου, από τη δειγματοληψία που έγινε εσωτερικά αυτής προκύπτει ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 5413-2.2 είναι ~1.490.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μίγμα που προέρχεται από τον Χρυσοβαλάντη Χρίστου και ένα άγνωστο πρόσωπο, παρά από δυο άγνωστα άτομα. Και από τις δυο δειγματοληψίες τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά του τεκμηρίου 4, φαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ο κύριος δότης, αφού στα ηλεκτροφερογράμματα φαίνονται όλα τα γενετικά χαρακτηριστικά του Κατηγορουμένου με ελάχιστα ξένα αλλήλια τα οποία δεν είναι συμβάντα δικά του. Σε σχέση μάλιστα με τα συγκεκριμένα αλλήλια αυτά είναι σε εξαιρετικά μικρή ποσότητα που θα μπορούσαν να αγνοηθούν και θα μπορούσε να λεχθεί ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό που ανήκει αποκλειστικά στον Κατηγορούμενο
8. Παρατηρούνται 29 στα 29 αλλήλια του Κατηγορουμένου
9. Ουσιαστικά το γενετικό υλικό της κύριας συνεισφοράς του μεικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο τεκμήριο 4, ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου
10. Σε σχέση με το τεκμήριο 3 - κάλτσα μπλε με γκρίζο, και το εσωτερικό αυτής, εντοπίστηκε όπως γενετικό υλικό του τόσο του Κατηγορούμενου 1 όσο και του Κατηγορούμενου
11. Σε αυτή την περίπτωση σύμφωνα με το τεκμήριο 15 παρατηρούνται 26 στα 29 αλλήλια του κατηγορούμενου 2, ενώ στον Βασίλη Κόννικο παρατηρούνται 19 στα 28 αλλήλια. Επίσης στη δεύτερη εξέταση επί του ίδιου τεκμηρίου παρατηρήθηκαν 27 στα 29 αλλήλια που ήταν συμβατά με το γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου 2, ενώ 18 στα 28 αλλήλια που είναι συμβατά με το γενετικό προφίλ του Βασίλη Κόννικου . Όσον αφορά το Τεκμήριο 5, ήτοι το σίδερο που βρέθηκε στο σημείο και χρησιμοποίησαν οι δράστες σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, δεν εντοπίστηκε επί της ουσίας οποιοδήποτε γενετικό υλικό επί αυτού. Αυτό δεν είναι κάτι ασύνηθες όπως εξήγησε, ειδικά πάνω σε λείες επιφάνειες. Τα συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από το εν λόγω τεκμήριο 4 είναι ότι εάν πρόκειται για την Εξωτερική πλευρά της κάλτσας, είναι περίπου 6 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθούν κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος 2 , χρησιμοποίησε τη μαύρη κάλτσα παρά κάτω από τη θέση της υπεράσπισης, ότι δηλαδή κάποιο άγνωστο άτομο πήρε και χρησιμοποίησε τη μαύρη κάλτσα. Τα αποτελέσματα των γενετικών εξετάσεων με τα παρατηρούμενα γενετικά προφίλ, εάν πρόκειται για την εσωτερική πλευρά της κάλτσας , τεκμήριο 4, είναι περίπου 4 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθούν κάτω από τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής, παρά κάτω από τη θέση της Υπεράσπισης. Στο Τεκμήριο 4, ήτοι τη μαύρη κάλτσα υπήρχε πλήρες γενετικό προφίλ. Σε σχέση με το τεκμήριο 3 απουσίαζαν κάποια γενετικά χαρακτηριστικά. Η έρευνα που έγινε στο σπίτι του Κατηγορούμενου, 2 είχε σκοπό να εντοπιστούν οποιαδήποτε τεκμήρια τα οποία είχαν σχέση με την αναφερόμενη υπόθεση ή να ανευρεθεί κλοπιμαία περιουσία. Ο κατηγορούμενος 2 κατά τη διάρκεια της έρευνας δεν είχε κάνει οποιοδήποτε παράπονο ότι του είχε κλαπεί οτιδήποτε από την περιουσία του. Συμπεράσματα: Κατ' αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι αναμφίβολα η κατηγορούσα αρχή στηρίζει την υπόθεση της σε περιστατική μαρτυρία, που περιλαμβάνει και μαρτυρία γενετικού υλικού. Η μαρτυρία που ουσιαστικά υπάρχει στην εξεταζόμενη περίπτωση στηρίζεται στην ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορούμενου 2 τόσο στο τεκμήριο 3 όσο και στο τεκμήριο 4, τα οποία εντοπίστηκαν στην σκηνή διάπραξης των αδικημάτων. Το δε τεκμήριο 3 εντοπίστηκε 7-8 μέτρα από το γραφείο του κοινοτάρχη στην αυλή του κοινοτικού συμβουλίου και το τεκμήριο 4 εντοπίστηκε πάνω στον αισθητήρα κίνησης , στο φως που υπάρχει στην οροφή του κτηρίου στην εξωτερική πλευρά του κτηρίου πλησίον της εισόδου των γραφείων που παραβιάστηκε. Επίσης η μαρτυρία που υπάρχει είναι ότι ο Κατηγορούμενος 2 μαζί με τον Β. Κ σύχναζαν τον τελευταίο καιρό στον χώρο των κοινοτικών κτηρίων έτσι ώστε να έχουν δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Με βάση αυτό δε είναι αναγκαίο να γίνει υπενθύμιση της αρχής ότι σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα πρέπει όχι μόνο να κρίνει ότι τα γεγονότα συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά περαιτέρω να βεβαιωθεί ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από το ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα (βλ. Σεργίου v. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ.172/15, ημερ.13/03/18, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 41, 55). Στο σύγγραμμα των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, σελ. 555, αναφέρεται ότι : «Όταν τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας είναι επαρκώς πειστικά και δεν προσφέρεται οποιαδήποτε αντίθετη ικανοποιητική μαρτυρία, λογική ερμηνεία ή εξήγηση, συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων, το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ενοχής». Σύμφωνα με τη νομολογία, η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδιέστερη μαρτυρία από την άμεση, από μαρτυρία δηλαδή η οποία από μόνη της τείνει να αποδείξει το αδίκημα, π.χ. μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα. Η περιστατική αυτή μαρτυρία όχι μόνο δεν είναι υποδιέστερη αλλά αντίθετα όταν είναι συμπερασματική, τείνει να αφανίσει την πιθανότητα λάθους. Η σημασία της περιστατικής μαρτυρίας, επεξηγήθηκε στην Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 444 και λέχθηκαν εκεί τα ακόλουθα σημαντικά: «Η σημασία της περιστατικής μαρτυρίας και πότε αποδεικνύει την ενοχή του κατηγορούμενου εξηγείται σε πολλές δικαστικές αποφάσεις - (βλ., μεταξύ άλλων, Fournides v. Republic

(1986)2C.L.R. 73, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 258). Το πρώτο, που διευκρινίζεται, είναι ότι ποιοτικά η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα, που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της. Κλασσικό παράδειγμα είναι η παρουσία, όπως στην προκειμένη περίπτωση, δακτυλικών και παλαμικών αποτυπωμάτων. Αποκαλύπτουν την επαφή του εφεσείοντα με τα σύνεργα του εγκλήματος, γεγονός σχετικό προς το ποιος διέπραξε το έγκλημα, παρόλον που δεν είναι, αφ΄ αυτού, καθοριστικό για την απόδειξη της ενοχής του Κατηγορούμενου. Το γεγονός, συνεκτιμούμενο με άλλα περιστατικά του εγκλήματος, μπορεί να δικαιολογήσει την καταδίκη του Κατηγορούμενου εφόσον τα περιστατικά, σωρευτικά αποτιμούμενα, οδηγούν συμπερασματικά στην ενοχή του. Έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά, εφόσον δεν επιδέχονται λογικά άλλης ερμηνείας ή εξήγησης από την ενοχή του Κατηγορούμενου.» (βλ. επίσης Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδηςν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Όπως λέχθηκε στην ίδια απόφαση : «Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορούμενου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορούμενου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορούμενου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας (βλ. Foyrnidesv. Republic

(1986)2 CLR 73, p. 79 και Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορούμενου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του» Επίσης όπως τέθηκε στην υπόθεση Αθηνής, πιο πάνω, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίζει όχι μόνο κατά πόσο τα γεγονότα της υπόθεσης συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. Η καταδίκη μπορεί να θεμελιωθεί ακόμα και στις περιπτώσεις όπου η περιστατική μαρτυρία είναι η μοναδική μαρτυρία που συνδέει τον κατηγορούμενο με το αδίκημα. Σχετική είναι η υπόθεση Σάββας v. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 258 που αφορούσε μαρτυρία δακτυλικών αποτυπωμάτων και στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα στην σελ. 260: «Αναγνώριση μέσω δακτυλικών αποτυπωμάτων από εμπειρογνώμονες σ' αυτά είναι επιτρεπτή και δυνατό να είναι αρκετή για να θεμελιώσει καταδίκη παρόλο ότι αποτελεί τη μόνη μαρτυρία αναγνώρισης». Η περιστατική μαρτυρία, σύμφωνα με την σχετική νομολογία, παρομοιάζεται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σώμα (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 CLR 172). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Vouniotis v. Republic

(1975)2 CLR 34 και Anastasiadis v. Republic

(1977)2 CLR 97). Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. και σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 26-36). Ως έχει άλλωστε νομολογηθεί, σε υποθέσεις όπου η κατηγορούσα αρχή στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, όσον αφορά τις διαζευκτικές πιθανότητες δηλ. αυτές που δίδουν μια άλλη αθώα λογική εξήγηση, το Δικαστήριο δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες, ούτε με σενάρια που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση και τα οποία μένουν στην σφαίρα της εικασίας εφόσον δεν δίδεται κάποια μαρτυρία προς τούτο (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου (Αρ. 1)

(2010)2 Α.Α.Δ. 525). Οι διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι έργο του Δικαστηρίου (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41). Εκεί δε όπου χρειάζεται κάποια εξήγηση αυτή επίσης πρέπει να προκύπτει από τη μαρτυρία και όχι από απλές υποθέσεις (βλ. R. v. Mary Ann Ash

(1911)6 Cr.App.Rep. 225). Σημειώνω ότι στην παρούσα περίπτωση, εκτός από γενετικό υλικό του κατηγορουμένου 2, ως αυτό εντοπίστηκε στα τεκμήρια 3 και 4, δεν εντοπίστηκε πουθενά αλλού εντός των γραφείων του κοινοτικού συμβουλίου ή αλλού άλλο γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Υπενθυμίζεται βεβαίως πως στην υπόθεση Αριστείδου v Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 32, διευκρινίστηκε ότι η απουσία επιστημονικής σύνδεσης του κατηγορούμενου με τεκμήρια που αφορούν την υπόθεση δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί του ότι ο κατηγορούμενος δεν άγγιξε το εν λόγω αντικείμενο, εν αντιθέσει με την ύπαρξη τέτοιας μαρτυρίας η οποία δυνατό να οδηγήσει σε θετικό εύρημα. Σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη μαρτυρίας από γενετικό υλικό, στην Ιωάννου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.195 τονίστηκε ότι η επιστημονική μαρτυρία που προβάλλεται ως αποδεικτική ορισμένου γεγονότος είναι δυνατό να θεμελιώσει εκείνο το γεγονός σε βαθμό ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να κυμαίνεται από την απλή πιθανότητα ως την ουσιαστική βεβαιότητα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το εγγενές στη φύση της μαρτυρίας από γενετικό υλικό που να το καθιστά μη αποδεκτό αφ' εαυτού ή που να δικαιολογεί ειδικό, ιδιαίτερο κανόνα, ότι μαρτυρία που εμπίπτει σ' αυτή την κατηγορία δεν είναι δυνατό να στηρίξει καταδίκη στην απουσία άλλης μαρτυρίας. Ως λέχθηκε δε στην Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου (Αρ. 1)

(2010)2 Α.Α.Δ 525, περιστατική μαρτυρία που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο γενετικού υλικού είναι ιδιαίτερα σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της ώστε να επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή (γίνεται παραπομπή στις υποθέσεις R. v. Melias, The Times 14.11.87, Ιωάννου ανωτέρω και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Αναφέρεται όμως ότι παρά τη δυναμική της δεν έχει οποιοδήποτε εγγενές διαφοροποιητικό στοιχείο που να τη διακρίνει από οποιαδήποτε άλλης φύσεως περιστατική μαρτυρία και κατά συνέπεια πρέπει, δίχως άλλο, να είναι δυνατή η σύνδεση της με την ενοχή του κατηγορουμένου κατά τρόπο άμεσο και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία επ' αυτής. Μαρτυρία γενετικού υλικού, η οποία συνιστά πάντοτε επιστημονική μαρτυρία, αξιολογείται λοιπόν και τυγχάνει εφαρμογής αναλόγως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης (βλ. Vedad v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ 1). Από τη νομολογία συνάγεται ότι ακόμη και εάν η μόνη μαρτυρία σύνδεσης ενός κατηγορουμένου με ένα αδίκημα είναι από γενετικό υλικό, αυτή μπορεί να αποτελέσει βάση καταδίκης, όταν η ύπαρξη της, συνεκτιμούμενη με τα άλλα περιστατικά της υπόθεσης δεν αφήνει λογικά περιθώριο για άλλη ερμηνεία ή εξήγηση (βλ. Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 225). Ως δε προκύπτει από τη νομολογία είναι πιο πιθανή η καταδίκη εάν, πέραν της ανεύρεσης γενετικού υλικού του κατηγορούμενου πάνω ή γύρω από αντικείμενα μιας υπόθεσης ή στην σκηνή, υπάρχει και πρόσθετη ενοχοποιητική μαρτυρία εναντίον του, η οποία θεμελιώνει σύνδεση μεταξύ αυτού και του εγκλήματος (βλ. Παντελή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 216/2013, ημερ. 20.1.16, στην οποία γίνεται παραπομπή στις R. v. Ogden

(2013)EWCA Crim 1294 και Doheny and Adams

(1997)1 Cr. App. R. 369 καθώς και Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ 807 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ 231). Ως προς το γενετικό υλικό έχει λεχθεί ότι η ταύτιση αποτυπωμάτων στην σκηνή χωρίς να δοθεί από τον κατηγορούμενο οποιαδήποτε δικαιολογία, θεμελιώνει ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με τη διάπραξη του αδικήματος (Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Όμως στη μεν Αντωνίου γενετικό υλικό του κατηγορουμένου βρέθηκε στην εσωτερική επιφάνεια δακτυλίου περόνης ασφαλείας της χειροβομβίδας που προκάλεσε την έκρηξη, καθώς και στην εξωτερική επιφάνεια του μοχλού όπλισής της, ενώ στην Γρηγορίου υπήρχε σαφής διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι τόσο στην κουκούλα την οποία φορούσε ο δράστης της ένοπλης ληστείας, όσο και στη μοτοσικλέτα που χρησιμοποίησε, βρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου. Επιπροσθέτως στην Αντωνίου διαπιστώθηκε ότι το άλλοθι που προέβαλε ο κατηγορούμενος ήταν ψευδές. Με βάση λοιπόν τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν ο κατηγορούμενος 2 δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το τεκμήριο 3, καθώς επίσης είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το τεκμήριο 4, ήτοι την μαύρη κάλτσα, και συγκεκριμένα από επίχρισμα εσωτερικά και εξωτερικά, ενώ σημειώνεται ότι σύμφωνα με την αναντίλεκτη αναφορά του ΜΚ4, το μέρος του μικτού γενετικού υλικού κάποιου άγνωστου άντρα που βρέθηκε επί του τεκμηρίου 4, μπορούσε να αγνοηθεί ένεκα της πολύ μικρής ουσιαστικά ποσότητας, και να μιλούσαμε για μονό γενετικό υλικό. Το γενετικό υλικό της κύριας συνεισφοράς του μεικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο τεκμήριο 4, ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του Κατηγορουμένου 2. Στη Γιώργος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ 547, ένας από τους λόγους έφεσης ήταν το κατ' ισχυρισμό λανθασμένο συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι ο εντοπισμός γενετικού υλικού σε κάλτσα , οδηγούσε, κατ΄ ανάγκην, στον εφεσείοντα. Επίσης ακόμα ένας λόγος έφεσης ήταν το κατ' ισχυρισμό λανθασμένο συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι τα ψεύδη που αποδόθηκαν στον εφεσείοντα και οδήγησαν στο συμπέρασμα ενοχής, δεν μπορούσαν να τεκμηριωθούν. Ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης Γιώργος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ 547, είχε γίνει μεταξύ άλλων διάρρηξη σε περίπτερο. Όταν ο ιδιοκτήτης μετά την ενεργοποίηση του συναγερμού μετέβη στον χώρο του περιπτέρου, άκουσε ένα θόρυβο και αντιλήφθηκε κάποιο πρόσωπο να διαφεύγει από παράθυρο του περιπτέρου. Είχε περιγράφει στο Δικαστήριο ότι το περίπτερο βρισκόταν σε κύριο δρόμο και η πίσω του πλευρά γειτνίαζε με χωράφι. Μεταξύ του περιπτέρου και του χωραφιού υπήρχε υψομετρική διαφορά, περίπου 2 μέτρων, και τοίχος αντιστήριξης. Στην πίσω πλευρά του περιπτέρου υπήρχε ένα παράθυρο σε ύψος 1,5 μέτρα από το έδαφος και εφαπτόταν στον τοίχο αντιστήριξης ένας πάσσαλος. Το παράθυρο αυτό βρέθηκε παραβιασμένο. Κατά την εξέταση που έγινε από την Αστυνομία, διαπιστώθηκε ότι ο εν λόγω πάσσαλος ήταν κεκλιμένος ενώ προγενέστερα ήταν ίσιος και εντοπίστηκε στην άκρη του πασσάλου μια κάλτσα. Η πορεία που ακολούθησε ο δράστης από το χωράφι προς τον τοίχο αντιστήριξης και στη συνέχεια στο περίπτερο είχε εντοπιστεί από τα ίχνη που άφησε στο υγρό έδαφος και στα χόρτα εντός του χωραφιού. Η ανεύρεση της κάλτσας σε πάσσαλο, εφαπτόταν στο σημείο εισόδου του δράστη, για την παραβίαση παραθύρου στο περίπτερο . Η παραληφθείσα από τη σκηνή κάλτσα παραδόθηκε στο Ινστιτούτο Γενετικής. Ο Δρ. Μάριος Καριόλου, διευθυντής του εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής ανέφερε ότι από τη κάλτσα, που όπως είναι παραδεχτό γεγονός, του είχε παραδοθεί, εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό με κύρια συνεισφορά άγνωστου άνδρα (*όπως στην παρούσα περίπτωση επί του τεκμηρίου 4 που βρέθηκε στον αισθητήρα φωτισμού στην οροφή του κτηρίου, σε μικρή απόσταση από το σημείο που παραβιάστηκε η είσοδος των γραφείων του Κοινοτικού συμβουλίου). Στις 17 Αυγούστου, 2007, είχαν παραδοθεί στον κ. Καριόλου ένας φάκελος στον οποίο περιείχοντο δύο παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν από τον εφεσείοντα. Από τις εξετάσεις που έκανε διαπίστωσε ότι το γενετικό υλικό που απομονώθηκε και από τα 4 μέρη της κάλτσας ταυτιζόταν με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα του εφεσείοντα. Όπως λέχθηκε στην πιο πάνω απόφαση, «τα πιο πάνω εύλογα, δημιούργησαν ένα ισχυρό πλέγμα σύνδεσης, του εφεσείοντα με τη σκηνή διάπραξης των διαρρήξεων, τόσο στη Λάρνακα, όσο και στο Καλό Χωριό. (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου (Αρ. 1)

(2010)2 Α.Α.Δ. 525, όπου αναλύεται η νομολογία, σχετικά με τη σημασία του D.N.A. και τη διασύνδεση του με τους υπόπτους). Τούτα, συνδυαζόμενα με την απόρριψη της αόριστης, αναληθούς και προκατασκευασμένης μαρτυρίας του εφεσείοντα, όπως αναφέρεται στην πρωτόδικη απόφαση, ορθά, κατά την κρίση μας, οδήγησαν στην κατάληξη του δικαστηρίου. Θεωρούμε ότι οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα θα αντιστρατευόταν την κοινή λογική και την ανθρώπινη εμπειρία. Συνακόλουθα, ο 2ος λόγος έφεσης κρίνεται αβάσιμος.» Έχοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα, και γενικότερα την αποδεκτή μαρτυρία σε συνδυασμό με τα όσα προκύπτουν από την νομολογία, παρατηρώ τα εξής: Το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου 2, ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό στην κάλτσα τεκμήριο 4, εσωτερικά και εξωτερικά αφού σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο ΜΚ4, το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε ήταν ένα πλήρες γενετικό υλικό όσον αφορά το πρόσωπο του Κατηγορούμενου 2. Το τεκμήριο 4 βρέθηκε τοποθετημένο στον αισθητήρα φωτισμού που βρίσκεται πάνω στο κτήριο στην εξωτερική του πλευρά, πολύ κοντά στο σημείο της ξύλινης πόρτας που παραβιάστηκε, έτσι ώστε ο δράστης να καταφέρει είσοδο στα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου. Επίσης στο τεκμήριο 3, το οποίο βρέθηκε 7-8 μέτρα , ο κατηγορούμενος 2 δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο εσωτερικό της συγκεκριμένης κάλτσας. Επιπλέον παρά το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε για τα τεκμήρια 3 και 4 που σε κάθε περίπτωση η μαρτυρία του έχει απορριφθεί, κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ως προκύπτει από το έγγραφο 2, η ίδια η συνήγορος υπεράσπισης (παρά το γεγονός ότι αυτό δεν αποτελεί μαρτυρία) παραδέχεται στις αγορεύσεις της ότι ανευρέθηκε DNA στην κάλτσα του. Αναφέρει στο γραπτό κείμενο των αγορεύσεων της συγκεκριμένα: «Από το σύνολο της μαρτυρίας φαίνεται ο κατηγορούμενος 2 ουδεμία σχέση έχει με το εν λόγω αδίκημα, κανένας δεν τον είδε να το διαπράττει και το γεγονός ότι ανευρέθηκε το DNA στην κάλτσα του κατηγορούμενου 2, είναι ανεπαρκές και δεν μπορεί να καταδικάσει τον κατηγορούμενο 2....» Επίσης σημειώνω ότι η μαρτυρία του κατηγορουμένου 2 έχει απορριφθεί στο σύνολο της, ενώ ο κατηγορούμενος δεν έδωσε καμία εξήγηση για το πως βρέθηκαν εκεί το τεκμήριο 3 και ειδικότερα το τεκμήριο 4 πάνω στο οποίο εντοπίζεται το πλήρες γενετικό του υλικό και μάλιστα πάνω στον αισθητήρα φωτισμού που βρισκόταν σε σημείο έξω από το σημείο που έγινε η διάρρηξη των γραφείων του κοινοτικού συμβουλίου. Τονίζω ξανά ότι κάποια ερωτήματα τα οποία τέθηκαν προς τους μάρτυρες κατηγορίας τα οποία ίσως να υπονοούσαν κάποια σενάρια για το πως βρέθηκαν εκεί τα