Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Demetra Georgiou Tsakkou κ.α., Αρ. Υπό

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Demetra Georgiou Tsakkou κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9630/23, 24/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μ. Παπαλλά, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 9630/23 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Demetra Georgiou Tsakkou Svetoslav Iliev Κατηγορουμένοι - - - - - - - - - - - - - - 24 Νοεμβρίου 2023 Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου Για κατηγορούμενους 1 και 2: κα Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενοι παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού τις κάτωθι κατηγορίες: 1) Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ.

(Κατηγορίες 1, 3, 5, 7) 2) Κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 255 και 262 του Κεφ.
(Κατηγορίες 2,4,6,8) 3) Συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος κατά παράβαση του άρθρου 372 του Κεφ. 154 (9η κατηγορία) 4) Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 20, 21 και 309 του Κεφ.
(10η κατηγορία) Σε σχέση με τις πιο πάνω κατηγορίες που αφορούν την από κοινού ισχυριζόμενη δράση των κατηγορούμενων 1 και 2, αυτές αποδίδονται χρονικά σε αυτούς σε διαφορετικούς χρόνους, ήτοι μεταξύ Ιουνίου και Νοεμβρίου
Περαιτέρω, σε σχέση με την κατηγορούμενη 1, αυτή αντιμετωπίζει επιπλέον τις κάτωθι κατηγορίες: 1) Κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 (Κατηγορίες 11 μέχρι 19), 2) Κλοπή από ενοικιαστή, κατά παράβαση του άρθρου 271 του Κεφ. 154 (20η κατηγορία). Οι πιο πάνω κατηγορίες που αποδίδονται μόνο στην Κατηγορούμενη 1, αφορούν χρονικά την περίοδο μεταξύ Ιουνίου 2023 με Νοέμβριο του
Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 ζήτησαν χρόνο να απαντήσουν στις κατηγορίες και η κατηγορούσα αρχή αιτήθηκε την κράτηση τους. Προς υποστήριξη του πρώτου λόγου, ήτοι του κινδύνου φυγοδικίας, τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου το μαρτυρικό υλικό που διαθέτει η Κατηγορούσα Αρχή (Τεκμήριο Γ). Είναι η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού, δικαιολογεί το αίτημα κράτησης. Επιπλέον η εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής προς υποστήριξη και του δεύτερου λόγου πάνω στον οποίο στηρίζει το αίτημα της η Κατηγορούσα Αρχή, ήτοι του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων, κατέθεσε δέσμη εγγράφων (Τεκμήριο Α σε σχέση με την κατηγορούμενη 1 και Τεκμήριο Β σε σχέση με την κατηγορούμενη 2) μέσα στα οποία φαίνονται οι εκκρεμούσες υποθέσεις τις οποίες αντιμετωπίζουν αμφότεροι οι κατηγορούμενοι και οι οποίες εκκρεμούν εναντίον τους, γεγονός που δείχνει ουσιαστικά ροπή των κατηγορουμένων στη διάπραξη αδικημάτων. Η ευπαίδευτη συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2 έφερε ένσταση στην κράτηση τους. Ως γνωστό, το ενδεχόμενο κράτησης συναρτάται με οποιονδήποτε από τους τρεις πιο κάτω παράγοντες: (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης (Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Όπως λέχθηκε στη Σιακαλλή v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130 σελίδες 133, 134: «Η πιθανότητα μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στη δίκη είναι ο βασικός παράγοντας που εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης τους. Κατά τη στάθμιση του παράγοντα αυτού λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης του στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων και το ύψος της ποινής που προβλέπεται. Όμως ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν αποτελεί και το μοναδικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη. Άλλοι παράγοντες είναι η πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος, καθώς και η δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου (Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police

(1961)CLR 50, Michael Apostolou Tsouka v. The Police

(1962)CLR 261). Κάθε παράγοντας θα πρέπει να εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Ακριβώς στην υπόθεση Κλεάνθης Γεωργίου Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 6248, ημερ. 10.1.1997 τονίστηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης των αδικημάτων για τα οποία κάποιος κατηγορείται, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη νομολογία.» Το Δικαστήριο, όταν εξετάζει ένα αίτημα όπως αυτό της Κατηγορούσας Αρχής, είναι σημαντικό να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος εκτός εάν καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου

(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι, προσέγγιση που είναι ευθυγραμμισμένη με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η αρχή αυτή κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφ' όσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας ενός προσώπου. Ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 92). Αναφέρω από τώρα πως έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Έχω μελετήσει, για σκοπούς του παρόντος αιτήματος, και το μαρτυρικό υλικό (Τεκμήριο Γ) που τέθηκε ενώπιον μου για σκοπούς εξέτασης του πρώτου λόγου για τον οποίο αιτείται την κράτηση η Κατηγορούσα Αρχή, όσο και του δεύτερου λόγου, ήτοι του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων, τα σχετικά έγγραφα που έχουν κατατεθεί (Τεκμήρια Α και Β). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση με την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη στην πρόγνωση για το ενδεχόμενο μη προσέλευσης και υπαγωγής του κατηγορουμένου στη δικαιοσύνη (Χριστοδούλου κ.α. v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 538, Γιωργαλλίδης v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 526). Στη Θεοδωρίδης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 139 τονίστηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη. Το ίδιο και στην Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 A.A.Δ. 450, όπου λέχθηκε ότι: «Είναι αυτονόητο ότι εκεί όπου η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο εφόσον η σκέψη για διαφυγή μπορεί να επενεργήσει ως δέλεαρ αποφυγής της ισόβιας φυλάκισης.» Ομοίως στην υπόθεση Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 149 όπου το Εφετείο επισήμανε ότι όσο πιο μεγάλη είναι η σοβαρότητα του αδικήματος και όσο πιο αυστηρή μπορεί να είναι η ποινή τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος μη προσέλευσης ενός κατηγορουμένου στη δίκη. Ωστόσο έχει πλειστάκις τονιστεί από τη νομολογία ότι ο παράγων αυτός δεν είναι πάντοτε και σε κάθε περίπτωση αρκετός ώστε να επενεργήσει από μόνος του και αυτομάτως στην κρίση του Δικαστηρίου για την κράτηση του κατηγορουμένου. Παράλληλα με την εξέταση της πιθανότητας - κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο δικαστήριο, λαμβάνονται υπ' όψη παράγοντες, στοιχεία και δεδομένα που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία καθώς και γενικότερα θέματα υγείας ((βλ. Neumeister v. Austria A8 p.39

(1968), Χατζηδημητρίου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ 45, Ψύλλας v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 444). Στην υπόθεση Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, υποδεικνύεται ότι «. σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησομένη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων.» Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν Λουκάς Σιδερένος κ.α.,

(1997)2 Α.Α.Δ. 7 οι επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Παράλληλα λαμβάνεται υπ' όψη και ο χρόνος κράτησης υποδίκου, ο οποίος θα πρέπει να αντιμετωπίζεται στο σύνολο του και ανάλογα να σταθμίζεται ως παράγοντας που θα δικαιολογούσε τυχόν διαφορετική προσέγγιση ως προς περαιτέρω κράτηση του, συνυπολογιζόμενος έτσι μαζί με όλες τις υπόλοιπες σχετικές παραμέτρους (xxx Shoaib v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 35/2020 ημερ. 14.04.20). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2, είτε μόνοι τους είτε από κοινού, είναι σοβαρές ενόψει και των ποινών που προβλέπονται από το Νόμο. Για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ. 154, οι κατηγορούμενοι σε περίπτωση καταδίκης θα είναι ένοχοι κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκεινται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή. Όσον αφορά το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση του άρθρου 255 και 262 του Κεφ. 154, οι κατηγορούμενοι υπόκεινται σε φυλάκιση τριών χρόνων, εκτός αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. Σε σχέση με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας , σύμφωνα με το άρθρο 309, υπόκεινται σε περίπτωση που κριθούν ένοχοι σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Σημειώνω ότι σε περίπτωση που οι κατηγορούμενοι κριθούν ένοχοι σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, οι ποινές που θα του επιβληθούν, θα είναι αυστηρές και αποτρεπτικής φύσεως υπό την έννοια ότι, κατά κανόνα, επιβάλλονται ποινές φυλάκισης, κάτι εξάλλου που υποδεικνύεται μέσα από τη νομολογία. Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Το εγχείρημα αυτό περιορίζεται σε αντικειμενική πιθανολόγηση και τίποτε περισσότερο. Στο στάδιο αυτό δεν τίθεται ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων ή οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα (M. Ashkar Ali κ.α. v. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις Αρ. 237-241/2019 και 28 & 29/2020 ημερ. 24.03.20 και Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 32). Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 790). Στη Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 114/15, απόφαση ημερομηνίας 19.6.2015, λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι «Το κριτήριο όμως αναφορικά με την κράτηση δεν είναι η απόδειξη «εκ πρώτης όψεως» υπόθεσης αλλά η «πιθανολόγηση» της διάπραξης των αδικημάτων. Δηλαδή κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Και με βάση τα προαναφερόμενα στοιχεία της μαρτυρίας θεωρούμε ότι το Κακουργιοδικείο κατέληξε ορθά, ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.». Παρόλο ότι η εν λόγω υπόθεση αφορούσε αδικήματα ναρκωτικών ουσιών εντούτοις το σκεπτικό της εφαρμόζεται και στην προκειμένη περίπτωση. Έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου μόνο για σκοπούς του παρόντος αιτήματος (Τεκμήριο Γ). Θα αναφερθώ σε γενικές γραμμές στο εν λόγω μαρτυρικό υλικό. Σε σχέση με τους κατηγορούμενους αναφορικά με την 1η και 2η κατηγορία, φαίνεται από το μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου να αναγνωρίζεται η κατηγορούμενη 1 ως το πρόσωπο το οποίο εισέρχεται στο συγκεκριμένο φούρνο και να παίρνει τα κουτιά των εισφορών. Σχετική είναι η κατάθεση ημερομηνίας 07/11/2023 του κου Νικόλα Πάρη, όπως και η κατάθεση της κας Κωνσταντίας Καλδερών ημερομηνίας 06/11/23 η οποία αναγνωρίζει την κατηγορούμενη 1 ως το πρόσωπο το οποίο παίρνει τα κουτιά των εισφορών, ενώ στη συνέχεια απομακρύνεται από το σημείο και εισέρχεται στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΧΧΧ902, στη θέση του συνοδηγού, το οποίο ήταν παρκαρισμένο, όπου κάποιος φαίνεται να την περίμενε και έφυγαν. Σημειώνω ότι το εν λόγω αυτοκίνητο, σύμφωνα με την κατάθεση του ίδιου του κατηγορουμένου 2 ημερομηνίας 09/11/2023, παρά το ότι ανήκει στον αδελφό του, οδηγείται αποκλειστικά από τον ίδιο από τα μέσα του

Επίσης σύμφωνα με την κατάθεση του κατηγορούμενου 2, αυτός παραδέχεται ότι πήγε μαζί με την κατηγορούμενη 1 όπου αυτή προέβη σε κλοπή δυο κουτιών εισφορών και ζήτησε συγγνώμη. Όσον αφορά τις κατηγορίες 3 και 4, σημειώνω ότι στην κατοχή του κατηγορούμενου 2, ενώ ήταν μαζί με την κατηγορουμένη 1, βρέθηκε η άδεια οδηγού που περιγράφεται στις λεπτομέρειες της 4ης κατηγορίας η οποία βρισκόταν σε πορτοφόλι το οποίο σύμφωνα με τη μαρτυρία του κου Lamb Duncan , κλάπηκε από φούρνο στον οποίο βρισκόταν στις αρχές Ιουλίου. Περαιτέρω σε σχέση με τις κατηγορίες 5 και 6, φαίνεται ότι εντός του οχήματος στο οποίο βρίσκονταν μαζί οι κατηγορούμενοι εντοπίστηκε το αντικείμενο το οποίο περιγράφεται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών και το οποίο φαίνεται να έχει κλαπεί από το αυτοκίνητου του κου Παναγιώτη Κάπονα σύμφωνα με την κατάθεση του ημερομηνίας 08/11/
Σε σχέση με τις κατηγορίες 7 και 8 φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 2 παραδέχεται ότι πήρε την κατηγορούμενη 1 στο συγκεκριμένο φαρμακείο για να αγοράσει φάρμακα και αυτή έκλεψε το κουτί εισφορών που υπήρχε εκεί. Επίσης αναγνωρίζεται η Κατηγορούμενη 1 από τον Αστ.2087 σε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης να κλέβει το κιβώτιο εισφορών. Σε σχέση με τις κατηγορίες 9 και 10 και σύμφωνα με την κατάθεση του Λοχ. 3144 Σιμιλλίδη, φαίνεται να εντοπίστηκαν εντός του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2 με συνοδηγό της κατηγορούμενη 1 τα αντικείμενα που περιγράφονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων και αφού τους συνέλαβε για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Η δικαιολογία που δίνει ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του θα αξιολογηθεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης εάν αυτός κληθεί σε απολογία. Σε σχέση με την κατηγορία 11 που αφορά μόνο την κατηγορούμενη 1, προκύπτει από την μαρτυρία της κας Petya Shtereva ότι αναγνωρίζει την κατηγορούμενη 1 να διαπράττει το αδίκημα της κλοπής που της αποδίδεται στην εν λόγω κατηγορία. Όσον αφορά τώρα την κατηγορία 12, φαίνεται ότι αναγνωρίζεται η κατηγορούμενη 1 σύμφωνα με την κατάθεση του κου Νικόλα Πάρη να διαπράττει το αδίκημα της κλοπής προφανώς από κύκλωμα παρακολούθησης και σε σχέση με την κατηγορία 13, επίσης φαίνεται να αναγνωρίζεται η κατηγορούμενη 1 μεσώ κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης από τον Αστ. 2087 να παίρνει το μεταλλικό κουτί εισφορών. Αναγνωρίζεται επίσης από τον ίδιο αστυφύλακα σε σχέση με τις κατηγορίες κλοπής 14, 15, 16 που αφορούν συγκεκριμένους φούρνους στην Πάφο. Σε σχέση με τις κατηγορίες κλοπών που αφορούν μόνο την κατηγορούμενη 1 , ήτοι τις κατηγορίες 17, 18 και 19, επίσης φαίνεται να προκύπτει ορατή πιθανότητα καταδίκης σύμφωνα με την κατάθεση του κου Αλέξανδρου Χαραλάμπους και την αναγνώριση της κατηγορούμενης 1 από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης το οποίο επιθεώρησε ο Αστ.
Τέλος σε σχέση με την κατηγορία 20, φαίνεται να προκύπτει τόσο από την κατάθεση του κου Αντώνη Μαρκίτση όσο και την ίδιας την κατηγορούμενης ότι η κατηγορούμενη 1 πήρε μετά την αποχώρηση της κάποια αντικείμενα τα οποία ανήκουν στον παραπονούμενο , από την κατοικία την οποία της ενοικίαζε, μέρος των οποίων φαίνεται να έχει επιστραφεί. Από τα πιο πάνω θεωρώ ότι η πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων στις κατηγορίες που εξήγησα ανωτέρω είναι υπαρκτή. Και το λέω αυτό υπογραμμίζοντας ιδιαίτερα ότι αυτή η διαπίστωση γίνεται χωρίς οποιαδήποτε αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας και σίγουρα σε καμιά περίπτωση την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων σε σχέση με τις επίδικες κατηγορίες, έργο το οποίο επιτελείται στο στάδιο εκδίκασης της υπόθεσης. Τονίζω, με άλλα λόγια, ότι το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου έχει εκτιμηθεί μόνο στην όψη του και χωρίς οποιοδήποτε συμπέρασμα οριστικό, με ένα μοναδικό σκοπό, να διαπιστώσω κατά πόσο πιθανολογείται στη βάση αυτών των μαρτυριών καταδίκη και χωρίς βεβαίως να υπεισέρχομαι σε θέματα αποδεκτότητας της μαρτυρίας, αξιοπιστίας της μαρτυρίας, αντιφάσεων κτλ, ζητήματα τα οποία θα εξεταστούν και ανάγονται στο πεδίο εξέτασης από το Δικαστήριο στο στάδιο της εκδίκασης της υπόθεσης. Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγω ότι το μαρτυρικό υλικό που έχουν στα χέρια τους οι αστυνομικές αρχές και τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, το οποίο και το μελέτησε στην όψη του, είναι αρκετό προς ενίσχυση της πιθανολόγησης για καταδίκη των κατηγορουμένων. Ως εξηγήθηκε στην υπόθεση Κουννάς ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423, δεν είναι δυνατό να αναλύεται η μαρτυρία που προσάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου που διατάσσει την κράτηση υπόπτου ή κατηγορουμένου προσώπου, διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε την έναρξη της δίκης ενώπιον του, πριν την εκδίκαση της υπόθεσης από το αρμόδιο Δικαστήριο. Αναφέρθηκε επίσης ότι: «Η νομολογία, ευθυγραμμισμένη επί του σημείου αυτού, λέγει πως το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία εξετάζει μόνο κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό που έχει ενώπιον του αναδεικνύεται το ενδεχόμενο καταδίκης του κατηγορούμενου.» Σε σχέση με τον τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπίζεται το μαρτυρικό υλικό στο στάδιο αυτό και κατά πόσο αυτό είναι τέτοιο που να ικανοποιεί την προϋπόθεση της πιθανότητας καταδίκης, παραπέμπω και στο πιο κάτω απόσπασμα από την Χριστόδουλος Νικήτα κ.α. v. Δημοκρατίας

(2011)2 A.A.Δ. 54: «Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις . Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος Ως εκ τούτου, χωρίς να αγνοώ τις απόψεις της υπεράσπισης (Ευαγγέλου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 108/19 και 109/19, απόφαση ημερομηνίας 02.10.2019), βρίσκω ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα καταδίκης των Κατηγορουμένων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση του, πράγμα που θα διαφανεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης και την αξιολόγηση της μαρτυρίας που θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν μου διαφεύγουν οι τοποθετήσεις της συνηγόρου υπεράσπισης με τις οποίες υπέδειξε κατά την γνώμη της κενά και αδυναμίες στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής αλλά και προβληματισμούς τους οποίους έθεσε, πλην όμως άπτονται της αξιολόγησης του μαρτυρικού υλικού, η οποία διεξάγεται κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο αυτό. Σύμφωνα με τη νομολογία για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος οι Κατηγορούμενοι να μην εμφανιστούν κατά τη δίκη τους λαμβάνονται υπόψη και οι προσωπικές τους περιστάσεις καθώς και η σχέση τους με την Κύπρο λόγω καταγωγής, οικογένειας και εργασίας. Όσον αφορά τους δεσμούς ενός Κατηγορούμενου με την Κύπρο, ως κριτήριο για την υπό εγγύηση παραμονή του εκτός συνθηκών κράτησης, στο οποίο κριτήριο λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, είναι αυτονόητο ότι ακόμη και ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Η σημασία, βεβαίως, της ύπαρξης δεσμών με την χώρα στην οποία διώκεται ένας Κατηγορούμενος έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του Κατηγορούμενου στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον Κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του. Όπως αναφέρθηκε στη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, είναι τελικά ο συνυπολογισμός όλων των σχετικών δεδομένων που πρέπει να αποτιμηθούν στην εκτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο Κατηγορούμενος τη δίκη του. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τους δεσμούς των Κατηγορουμένων με τη Δημοκρατία προκύπτει το συμπέρασμα ότι αυτοί είναι ισχυροί. Μάλιστα οι δεσμοί αυτοί ως εκτέθηκαν δεν έχουν αμφισβητηθεί. Από τα όσα έχουν εκτεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται ότι οι κατηγορούμενοι είναι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου και έχουν οικογένεια στην Κύπρο. Ειδικότερα η κατηγορούμενη 1 αναφέρθηκε ότι ζει στην Κύπρο τα τελευταία 20 χρόνια και μαζί της διαμένουν τα δυο παιδιά της 9 ½ και 4 ½ χρονών σύμφωνα με τα όσα ανέφερε η κα Παπαδημήτρη. Σε σχέση με τα παιδιά, παρά το γεγονός ότι δεν έχει την αποκλειστική γονική μέριμνα , αφού ο πατέρας τους διαμένει σε άλλη επαρχία, διαμένουν μαζί της και έχει την φύλαξη τους. Το διάστημα που η κατηγορούμενη 1 τελεί υπό κράτηση, μένουν με την γιαγιά τους όμως υπάρχει και το ενδεχόμενο μετακίνησης τους στην παιδική στέγη. Ο πατέρας τους διαμένει σε άλλη επαρχία και δεν μπορεί να τα αναλάβει. Ειδικότερα η συνήγορος υπεράσπισης τόνισε ότι δεν πρόκειται η κατηγορούμενη 1 να φυγοδικήσει αφήνοντας τα παιδιά της στην παιδική στέγη, ενώ δεν διατηρεί σχέσεις με οποιαδήποτε άλλη χώρα. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι ακόμα και με το ενδεχόμενο ποινής φυλάκισης ακόμα και αν αυτή καταδικαστεί, ένεκα της φύσης των κλοπών τις οποίες αντιμετωπίζει οι οποίες αφορούν μικρά ποσά, δεν θα υπεισέλθει ουσιαστικά στο μυαλό της η σκέψη να εγκαταλείψει την Κύπρο. Σημειώνω επίσης ότι σύμφωνα με την Γενικός Εισαγγελέας ν Λουκάς Σιδερένος κ.α.,

(2008)2 Α.Α.Δ. 319, λέχθηκε ότι οι προσωπικές συνθήκες εξετάζονται με αναφορά στο σχετικό κριτήριο, κατά πόσο δηλαδή οι συνθήκες αυτές ανατρέπουν τη σκέψη στον κατηγορούμενο να μην εμφανιστεί στο δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που του προσάπτονται. Δεν εξετάζονται οι προσωπικές συνθήκες με σκοπό να επιδειχθεί επιείκεια στον κατηγορούμενο, απαλλάσσοντάς τον από την ταλαιπωρία της προφυλάκισης. Εκείνο που εξετάζεται είναι η πιθανότητα να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Συνεπώς αποδέχομαι σε σχέση με την κατηγορούμενη 1, ότι ένεκα των δυο ανήλικων παιδιών που βρίσκονται στην Κύπρο με πατέρα ο οποίος επίσης ζει στην Κύπρο και χωρίς να έχει η ίδια την αποκλειστική γονική μέριμνα αυτό δεν μπορεί να την οδηγήσει σε φυγοδικία. Επίσης σημειώνω ότι ζει για σχεδόν 20 χρόνια στην Κύπρο και δεν φαίνεται να έχει οποιουσδήποτε άλλους δεσμούς με οποιαδήποτε άλλη χώρα. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, επίσης φαίνεται να ζει στην Κύπρο από το 2008 ως μόνιμος κάτοικος, ούτε αναφέρθηκε να έχει δεσμούς με οποιαδήποτε άλλη χώρα. Επίσης σημειώνω ότι είναι ο σύντροφος της κατηγορούμενης 1. Συνεπώς θεωρώ πως δεν υπάρχει, λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων, ο κίνδυνος να διαφύγουν και να μην προσέλθουν στη δίκη τους. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής, ο λόγος κράτησης στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας απορρίπτεται. Κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων Ανεξάρτητα της κατάληξης του ζητήματος κινδύνου φυγοδικίας, στρέφω ευθύς την προσοχή μου στην εξέταση του δεύτερου και συνάμα ανεξάρτητου λόγου, επί του οποίου ζητείται η κράτηση των κατηγορουμένων, ο οποίος είναι η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Για την επιτυχή επίκληση του κριτηρίου αυτού δεν απαιτείται απόδειξη του κριτηρίου με την αυστηρή έννοια του όρου. Ούτε απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος. Εκείνο που μετρά είναι αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Στην Άθου Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 113/15 (Σχ. με 115/15), απόφαση ημερομηνίας 02.06.2015, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε από σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Σπανού κ.ά. v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 26 και 28/2013, ημερομηνίας 29/3/2013 και την Νικολάου v Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 840. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη Νομολογία, κράτηση κατηγορούμενου μπορεί να διαταχθεί ακόμα και στη βάση, μόνο, κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Στην προκείμενη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο παρατήρησε ότι, για να καταλήξει (ένα Δικαστήριο) σε συμπέρασμα για ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί, αν, με βάση όλα τα ενώπιον του στοιχεία, δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Λαμβάνοντας υπόψη, ότι ο Κατηγορούμενος 2 - Εφεσείοντας, βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη για ομοειδές αδίκημα κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια και ότι δέκα περίπου μήνες μετά την αναστολή σημαντικού μέρους της ποινής του βρέθηκε, κάτω από ύποπτες συνθήκες, στη σκηνή διάπραξης των προαναφερόμενων τριών αδικημάτων, θεώρησε ότι ο κίνδυνος εμπλοκής του σε νέα αδικήματα στο μέλλον δεν ήταν μόνο μια απλή πιθανότητα, αλλά περισσότερο από ορατός. Επομένως, ο ορατός κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων εκ μέρους του Κατηγορούμενου 2 - Εφεσείοντα δικαιολογούσε, υπό τις περιστάσεις, τη διαφορετική μεταχείρισή του και την έκδοση διατάγματος κράτησης του. Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο και με αυτά τα δεδομένα, θεωρούμε και τους δύο (εναπομείναντες) λόγους έφεσης ως αβάσιμους. Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων ήταν, υπό τις περιστάσεις, «ευλογοφανής», όπως έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο, και η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ πρώτου και δεύτερου Κατηγορούμενου δικαιολογείτο, υπό τις περιστάσεις, εφόσον για τον δεύτερο Κατηγορούμενο ικανοποιείτο το στοιχείο του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων.» Στην προαναφερόμενη υπόθεση Σιακαλλή τονίστηκε ότι η πιθανότητα αυτή δεν περιορίζεται κατ' ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Άμεσα δε συνδεδεμένη με την εξέταση πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος είναι και η επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε ότι η εκκρεμότητα άλλων ποινικών υποθέσεων ενισχύει την πιθανολόγηση διάπραξης άλλου νέου αδικήματος. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ., στην οποίαν μνημονεύεται η υπόθεση Νικολάου v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 840, η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη από τον κατηγορούμενο, μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε ακόμα και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορουμένου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή προς καταχώρηση, άλλες υποθέσεις σε σχέση με τη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Το γεγονός της εκκρεμότητας άλλων υποθέσεων δύναται, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να θεωρηθεί ότι αναδεικνύει μία συμπεριφορά και τάση του κατηγορουμένου, η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την πιο πάνω υπόθεση: «Αυτό ήταν ένα σοβαρό στοιχείο το οποίο μπορούσε και έπρεπε να συνσταθμιστεί από το πρωτόδικο και μπορούσε να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της κράτησης του εφεσείοντα, δεδομένου ότι στοιχειοθετούσε την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης αδικημάτων στο μεσοδιάστημα, παρά την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου του εφεσείοντα, στοιχείο το οποίο επίσης λήφθηκε υπόψη.» Στην Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 567 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. «Εξετάσαμε τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης και δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι συντρέχει λόγος για την παρέμβαση μας. Το πρωτόδικο δικαστήριο ορθώς καθοδηγήθηκε από την υπάρχουσα νομολογία, επισημαίνοντας ότι δεν ήταν απαραίτητη η ύπαρξη προηγουμένων καταδικών, αρκούσε, υπό τις περιστάσεις, η ύπαρξη των δυο άλλων ποινικών υποθέσεων που επίσης εκκρεμούν εναντίον του εφεσείοντα για να οδηγηθεί στην κατάληξη ότι υπάρχει πιθανότητα επανάληψης της ιδίας εγκληματικής συμπεριφοράς από τον εφεσείοντα. (βλ. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2008)2 A.A.Δ. 597). Η χρονική αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην καταχώρηση των τριών υποθέσεων, όπως τις αναλύσαμε πιο πάνω, καθιστά έκδηλο και προφανές ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο οδηγήθηκε στο συμπέρασμα πιθανότητας επανάληψης αφού τα εξεταζόμενα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, κατ' ισχυρισμόν, διαπράχθηκαν ενώ υπήρχε προγραμματισμένη για ακρόαση άλλη υπόθεση ενώπιον του κακουργιοδικείου Πάφου. Ταυτοχρόνως η άλλη υπόθεση που εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, αφορά προγενέστερη περίοδο της διάπραξης των αδικημάτων της υπό κρίση υπόθεσης. Αυτό, κατά τη γνώμη μας, δικαιολογούσε πλήρως την κατάληξη του κακουργιοδικείου.» Στη Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 327, το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε τα ακόλουθα: «Στη συνέχεια το Κακουργιοδικείο εξέτασε το ζήτημα της πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων, από τον εφεσείοντα μέχρι τη δίκη του. Αυτό το ζήτημα είχε τεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή η οποία έθεσε ευθέως και σαφώς ενώπιον του Κακουργιοδικείου την θέληση και την επιθυμία του εφεσείοντα να βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο, έστω και παράνομο, τον αδελφό του, συγκατηγορούμενο του στην παρούσα υπόθεση και κατηγορούμενο στην Υπόθεση Αρ. 38/12, να αθωωθεί από τις εναντίον του κατηγορίες. Συγκεκριμένα η Κατηγορούσα Αρχή έθεσε υπόψη του Κακουργιοδικείου την Ποινική Υπόθεση Αρ. 6574/12 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποία κατηγορούμενος είναι ο παρών εφεσείων και στην οποίαν κατηγορείται, μεταξύ άλλων, ότι μεταξύ των ημερομηνιών Δεκεμβρίου του 2011 και Απριλίου του 2012, παρείχε τη δυνατότητα διαφυγής στον αδελφό του Θεόδωρο Θεοφάνους, εν γνώσει του, ότι αυτός ενεχόταν σε έγκλημα διπλού φόνου εκ προμελέτης. Επίσης στην υπόθεση εκείνη κατηγορείται ότι κατέστρεψε και αποδεικτικά στοιχεία, εσκεμμένα, για να βοηθήσει τον αδελφό του να διαφύγει την καταδίκη. Επομένως κατά την κρίση μας ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο εξετάζοντας την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, αναφέρθηκε στην Υπόθεση Αρ. 6574/12, Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είχε καταδειχθεί η πιθανότητα εκδήλωσης εκ νέου διάθεσης παροχής βοήθειας του εφεσείοντα προς τον αδελφό του, με οποιοδήποτε τρόπο, ώστε να αποφύγει την καταδίκη για υπόθεση διπλού φόνου, την οποίαν αντιμετωπίζει. Ακόμα το Κακουργιοδικείο έκρινε ότι υπήρχε και κίνδυνος εναντίον της ζωής του Οδυσσέα Ποζίδη, συζύγου του ενός από τα δύο θύματα στην Υπόθεση Αρ. 38/12, και πάλι με απώτερο σκοπό την υποβοήθηση της υπεράσπισης του αδελφού του εφεσείοντος Θεόδωρου Θεοφάνους. Με αυτά τα δεδομένα ορθά, κατά την κρίση μας, το Κακουργιοδικείο κατέληξε στο συμπέρασμα πως η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων εκ μέρους του εφεσείοντα, της μορφής που εξήγησε, δηλαδή με σκοπό την υποβοήθηση του αδελφού του κατηγορούμενου στην Υπόθεση Αρ. 38/12, καθιστούσε την κράτηση του εφεσείοντα μέχρι τη δίκη του επιτακτική.» Στην Πατατάρης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 46, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 52: «Η πιθανολόγηση διάπραξης νέου αδικήματος αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του αδικοπραγούντα στο μέλλον, συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, με βάση το σύνολο του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του.» Στη Φενερίδης

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101 η οποία αφορούσε σε αίτηση έκδοσης εντάλματος Habeas Corpus, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όμως ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν αποτελεί και τον μοναδικό ουσιώδη παράγοντα. Άλλοι παράγοντες είναι η πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος καθώς και ο επηρεασμός της πορείας της δικαιοσύνης. Δεν είναι απαραίτητο όλοι οι παράγοντες να συνυπάρχουν, ένας ή περισσότεροι απ' αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα (Rodosthenous and Another v. The Police 1961 C.L.R. 50 και Μichael Apostolou Tsouka v. The Police 1962 C.L.R. 261. Βλέπε επίσης Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 A.A.Δ. 45 και Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 A.A.Δ. 109.) H πρόβλεψη αναφορικά με την ύπαρξη ή αποτίμηση των διάφορων κινδύνων που σταθμίζουν τελικά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης, όπως είναι η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της (Φώτος Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Όσον αφορά δε την πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία, αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει μια τέτοια πιθανότητα (Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω).» Στην Πιριπίτσης ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 9 το Εφετείο σε συμφωνία με το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε πως η μαρτυρία που είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σαφώς δημιουργούσε εύλογη υποψία ότι ο εφεσείων ενεχόταν στη διάπραξη αδικημάτων παρόμοιας φύσης με εκείνα για τα οποία επρόκειτο να δικαστεί. Τέλος στην Χρυσόστομος Σκούρος v. Αστυνομίας 2011 2ΑΑΔ 140 διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα για τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων στην βάση μόνο του ίδιου κατηγορητηρίου που αντιμετώπιζε. Αναφέρθηκε από το Εφετείο ότι το γεγονός διάπραξης μεγάλου αριθμού αδικημάτων εντός ελάχιστου χρόνου δεικνύει την ύπαρξη ροπής και δυνατότητας διάπραξης νέων αδικημάτων. Προς υποστήριξη του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 1 και 2, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο των εκκρεμούσων υποθέσεων τις οποίες αυτοί αντιμετωπίζουν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ενώ ταυτόχρονα αναφέρθηκε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Περαιτέρω σημειώθηκε από την κα Παπαλαζάρου ότι το κατηγορητήριο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ποινικής υπόθεσης αποτελείται από είκοσι

(20)κατηγορίες οι λεπτομέρειες των οποίων αλλά και ποιους από τους κατηγορούμενους αφορούν αναλύονται ανωτέρω. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη και το συγκεκριμένο κατηγορητήριο, όπου από τα όσα περιλαμβάνονται σε αυτό, φαίνεται ότι αποδίδονται αδικήματα στους κατηγορούμενους κυρίως κατά της περιουσίας από τον Ιούνιο 2023 μέχρι τον Νοέμβριο του

Περαιτέρω, όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής, με παραπομπή στο Τεκμήριο Α, εναντίον της Κατηγορουμένης 1 εκκρεμούν οι πιο κάτω Ποινικές Υποθέσεις, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου: Η ποινική υπόθεση 6252/2023, στην οποία η κατηγορούμενη 1, μαζί με άλλο πρόσωπο, κατηγορείται για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 309 του Κεφ. 154, και το οποίο της καταλογίζεται ότι έγινε την 21 Δεκεμβρίου
(1η κατηγορία) Περαιτέρω κατηγορείται για το αδίκημα της κλεπταποδοχής κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 306(α) του Κεφ. 154, αδικήματα τα οποία της αποδίδονται ότι διαπράχθηκαν μαζί με άλλο πρόσωπο μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του μηνός Δεκεμβρίου 2022 με 21/12/
Η ποινική υπόθεση 9620/2023, στην οποία η κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει κατηγορίες κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (1η κατηγορία) και παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β'. (2η κατηγορία), αδικήματα τα οποία της αποδίδονται ότι έγιναν μεταξύ 19 - 20 Ιανουαρίου
Περαιτέρω όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής, με παραπομπή στο Τεκμήριο Β, εναντίον του Κατηγορούμενου 2 εκκρεμούν οι πιο κάτω Ποινικές Υποθέσεις, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου: Η ποινική υπόθεση 1415/2021, στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ. 154, την κατηγορία της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 και την κατηγορία της κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Κεφ.
Τα αδικήματα αυτά αποδίδονται ότι έγιναν από τον κατηγορούμενο μεταξύ της περιόδου 03-04/03/
Η ποινική υπόθεση 5227/21 όπου κατηγορείται για το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Κεφ. 154, και για το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.
Τα πιο πάνω αδικήματα αποδίδονται στον κατηγορούμενο 1 ότι έγιναν μεταξύ 04-27/08/
Η ποινική υπόθεση 3795/2021 στην οποία ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ. 154, την κατηγορία της κλοπής κατά παράβαση του άρθρου 20, 21, 255 και 262 του Κεφ. 154 και το αδίκημα Αλήτες και Πλανήτες κατά παράβαση των άρθρων 189(ε), 20 και 21 του Κεφ.
Τα πιο πάνω αδικήματα αποδίδονται στον κατηγορούμενο 1 ότι έγιναν την 15/07/
Η ποινική υπόθεση 9310/2023, στην οποία ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών Νόμου 29/77, κατηγορία χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' κατά παράβαση του ίδιου νόμου, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (κατηγορίες 1-4), αδικήματα οποία αποδίδονται στον κατηγορούμενο 2 ότι έγιναν την 11/02/
Περαιτέρω αντιμετωπίζει αδικήματα επίσης παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' και τάξεως Β (Κατηγορίες 5-8), αδικήματα τα οποία αποδίδονται στον κατηγορούμενο ότι έγιναν την 21/12/
Η ποινική υπόθεση 407/21, στην οποία ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει κατηγορία συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, διάρρηξης κατοικίας, κλοπής από κατοικία και παράνομης κατοχής περιουσίας, αδικήματα τα οποία αποδίδονται στον κατηγορούμενο 1 ότι έγιναν μεταξύ 30/12/2020 με 07/01/
Η ποινική υπόθεση 3637/23, στην οποία αντιμετωπίζει κατηγορία συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, κλοπής, εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις, πλαστοπροσωπίας, τα οποία αποδίδονται στον κατηγορούμενο 2 ότι έγιναν στις 06 Οκτωβρίου
Την ποινική υπόθεση 7097/22, στην οποία ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει κατηγορίες παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (κατηγορίες 1-4) τα οποία αποδίδονται στον κατηγορούμενο 2 ότι έγιναν στις 10/04/22 και 28/01/
Διαπιστώνω επίσης ότι και η υπό εξέταση υπόθεση με αριθμό 9630/23, όσον αφορά τουλάχιστον την κατηγορούμενη 1, ότι περιλαμβάνονται 13 ποινικοί φάκελοι εναντίον της και της αποδίδονται 20 κατηγορίες οι οποίες περιλαμβάνουν κατηγορίες οι οποίες στρέφονται κατά της περιουσίας και οι οποίες σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου έγιναν σε διάφορες ημερομηνίας μεταξύ Ιουνίου και Νοεμβρίου του
Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2 του αποδίδονται επίσης παρόμοιες κατηγορίες , σε μικρότερο φυσικά βαθμό σε σχέση με την κατηγορούμενη
Όπως προκύπτει και από την Χρυσόστομος Σκούρος v. Αστυνομίας 2011 2ΑΑΔ 140 (ανωτέρω) διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα για τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων στην βάση μόνο του ίδιου κατηγορητηρίου που αντιμετώπιζε. Τα ισχυριζόμενα αδικήματα των υποθέσεων αυτών στην πλειονότητα τους, κρίνω ότι δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ήσσονος σημασίας. Το γεγονός ότι στα εν λόγω κατηγορητήρια περιλαμβάνονται και άλλου είδους αδικήματα, αυτό δεν μπορεί να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου , αφού σύμφωνα και με τη νομολογία μας η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ' ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Η έννοια της εξέτασης της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος δεν συνδέεται μόνο με το υπό εξέταση αδίκημα, αλλά και με την επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Ακόμα μπορεί να λεχθεί ότι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα των κατηγορουμένων οι οποίοι λόγω του περιορισμού τους αποτρέπονται από τη διάπραξη νέων αδικημάτων που επιφέρουν τιμωρία. Στην υπό εξέταση υπόθεση κρίνω πως υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους των Κατηγορουμένων 1 και 2, σε περίπτωση που αυτοί αφεθούν ελεύθεροι, άλλων αδικημάτων παρόμοιας ή ακόμα και άλλης φύσεως από αυτά που αντιμετωπίζουν με την υπό εξέταση υπόθεση. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας των Κατηγορουμένων, το σύνολο των εκκρεμούσων στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον τους ποινικών υποθέσεων που λαμβάνω υπόψη ως πιο πάνω περιέγραψα, τόσο για παρόμοιας όσο και για διαφορετικής φύσεως αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζουν με την υπό εξέταση υπόθεση, αλλά και με βάση το ίδιο το κατηγορητήριο της παρούσας, ειδικά όσον αφορά την Κατηγορούμενη 1, κρίνω ότι είναι αρκετά για να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι σε περίπτωση που αυτοί αφεθούν ελεύθεροι υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από μέρους τους άλλων αδικημάτων. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι παρέχεται εικόνα παρατεταμένης και συνάμα επαναλαμβανόμενης εμπλοκής των κατηγορουμένων σε σοβαρής φύσεως αδικήματα. Σε μια σχετικά σύντομη χρονική περίοδο. Στους Κατηγορούμενους αποδίδεται μια σειρά εγκληματικών δραστηριοτήτων σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ο αριθμός των υποθέσεων στις οποίες το όνομα των Κατηγορουμένων εμπλέκεται σε συνδυασμό με το συνολικό χρονικό διάστημα που καλύπτει αλλά και γενικότερα σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα του μεγαλύτερου μέρους των κατηγοριών των εκκρεμουσών υποθέσεων, αλλά και της παρούσας υπόθεσης, είναι δεδομένα που ενισχύουν την πιθανολόγηση διάπραξης νέων αδικημάτων από μέρους των Κατηγορούμενων, χωρίς σε καμιά περίπτωση να επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο το τεκμήριο της αθωότητας σε σχέση με τις εκκρεμούσες υποθέσεις. Από το σύνολο των εκκρεμούσων υποθέσεων, προκύπτει ότι η παραβατική συμπεριφορά που αποδίδεται στην κατηγορούμενη 1, ξεκινά από τον Ιανουάριο του 2022 και συνεχίζει μέχρι τον Νοέμβριο του
Πέραν από τις εκκρεμούσες υποθέσεις που αναφέρθηκαν, φαίνεται ότι και με το παρόν κατηγορητήριο, ειδικά οι αποδιδόμενες σε αυτή κλοπές, που σχετίζονται ειδικά με κλοπές κουτιών εισφορών από φούρνους, έχουν ένα χρονικό ορίζοντα που ξεκινά από τον Ιούνιο του 2023, μέχρι τον Νοέμβριο του
Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2, επίσης η παραβατική συμπεριφορά που του αποδίδεται ξεκινά σύμφωνα με τις εκκρεμούσες υποθέσεις, από τον Δεκέμβριο του 2020 μέχρι τον Νοέμβριο του
Στην υπόθεση ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ v AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφεση 73/2017 ημερ.20/03/17 ο εφεσείοντας βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες. Στην μία εξ αυτών είχαν ήδη διαρρεύσει 13 χρόνια ενώ στην άλλη 6 από την ημερομηνία της καταδίκης μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του Εφεσείοντα μέχρι την δίκη του αφού έκρινε ότι το ιστορικό του, με βάση μεταξύ άλλων την ύπαρξη των δύο προηγούμενων καταδικών καθώς και των κατηγοριών που αντιμετώπιζε στην προκείμενη περίπτωση ήταν ικανό να αποκαλύψει την τάση του εφεσείοντα στο να επιδίδεται σε εγκληματική δράση. Κρίθηκε μάλιστα ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων εκτιμάται από το όλο ιστορικό και την όλη συμπεριφορά που αποδίδεται σε κάποιο πρόσωπο αφού συνυπολογιστούν ορθά όλοι οι σχετικοί παράγοντες. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις του Κατηγορουμένου θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα. Τέλος και επειδή τέθηκε από την συνήγορος υπεράσπισης ότι πέραν του εάν διαπιστωθεί κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, θα πρέπει να διαπιστωθεί ταυτόχρονα ότι πράγματι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας αυτής της υπόθεσης που ήρθε ενώπιον του Δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη κατά την ίδια δεν υπάρχει σχετική μαρτυρία, να αναφέρω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, ήτοι (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη, (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος και (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων ( Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109), ο κάθε ένας από τους οποίους μπορεί από μόνος του να δικαιολογήσει την κράτηση. Συνεπώς με όλο το σεβασμό δεν μπορώ να υιοθετήσω την πιο πάνω θέση. Λαμβάνοντας λοιπόν σχετική καθοδήγηση από τη Νομολογία την οποία έχω παραθέσει ανωτέρω και στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου προς υποστήριξη του αιτήματος της κράτησης κρίνω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή άλλων αδικημάτων αν οι Κατηγορούμενοι αφεθούν ελεύθεροι και συνεπώς ο δεύτερος λόγος πάνω στον οποίο εδράζεται το αίτημα της κατηγορούσας Αρχής επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδω διάταγμα για την κράτηση των Κατηγορουμένων μέχρι την ........., ημερομηνία που έχει οριστεί η παρούσα υπόθεση. (Υπ.) ........................... Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.