Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ZΩΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Υπόθεσης: 7977/22, 13/12/2023

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας η κατηγορούμενη κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, έκλεψε από την κατοικία που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ένα ανδρικό ρολόι χειρός με καδένα χρώματος ασημί μάρκας SEIKO αξίας €60= ιδιοκτησίας του Νεόφυτου Οικονόμου Κωνσταντίνου και πριν από την διάπραξη της πιο πάνω κλοπής, καταδικάστηκε για κλοπή από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις υποθέσεις με αριθμούς 3863/21, 2800/22 καθώς και στις υποθέσεις με αριθμούς 9272/18, 3227/19, 6737/18, 8995/19 και 13374/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. 3η Κατηγορία: Κλοπή μετά από προηγούμενη καταδίκη, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας η κατηγορούμενη στις 03 Μαρτίου του 2022 στην Πάφο, έκλεψε από το αυτοκίνητο το χρηματικό ποσό των €10= σε κέρματα, περιουσία του συζύγου της Ράισα Νασλίδη και πριν από την διάπραξη της πιο πάνω κλοπής, καταδικάστηκε για κλοπή από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις υποθέσεις με αριθμούς 3863/21, 2800/22 καθώς και στις υποθέσεις με αριθμούς 9272/18, 3227/19, 6737/18, 8995/19 και 13374/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. 4η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύχτας, κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η Κατηγορούμενη μεταξύ των ημερομηνιών 03 - 04/03/2022 στην Πάφο, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Κωνσταντίνας Κούτη Παπαριστοδήμου που βρίσκεται στην οδό [ ] αρ. 2 και διέπραξε μέσα σε αυτή κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην κατηγορία
3. 5η Κατηγορία: Κλοπή μετά από προηγούμενη καταδίκη, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας η κατηγορούμενη κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 4η κατηγορία, έκλεψε από την κατοικία που αναφέρεται στην 4η κατηγορία, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας SAMSUNG, χρώματος μαύρου αξίας €150= και ένα ανδρικό σακάκι χρώματος καφέ αξίας €50 και πριν από την διάπραξη της πιο πάνω κλοπής, καταδικάστηκε για κλοπή από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις υποθέσεις με αριθμούς 3863/21, 2800/22 καθώς και στις υποθέσεις με αριθμούς 9272/18, 3227/19, 6737/18, 8995/19 και 13374/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. 6η Κατηγορία: Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η κατηγορούμενη στις 04 Μαρτίου του 2022 στην Πάφο είχε στην κατοχή της ένα MP3 PLAYER, ένα φορτιστή αυτοκινήτου και ένα USB χρώματος μαύρου μάρκας TDK, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στην υπό εξέταση υπόθεση η πλευρά της Κατηγορούμενης με την σύμφωνη γνώμη και της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ληφθούν υπόψη οι ακόλουθες υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον της στο Ε.Δ. Πάφου: Ε.Δ.Πάφου 8199/22: Αφορά τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β τα οποία έλαβαν χώρα στην Πάφο στις 4 Φεβρουαρίου του
3. Ε.Δ.Πάφου 2583/22: Αφορά τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και πλημμελήματος, κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη και είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό την διάπραξη ποινικού αδικήματος με χρόνο διάπραξης την 05 Ιουλίου του
4. Ε.Δ.Πάφου 2505/22: Αφορά τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, και δύο κατηγορίες κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη με χρόνο διάπραξης την 17η Μαρτίου του
5. Τα γεγονότα που αφορούν έκαστη πιο πάνω υπόθεση έχουν παρατεθεί γραπτώς στο Δικαστήριο και έχουν συμπεριληφθεί σε κάθε φάκελο ξεχωριστά (Παράρτημα 1 σε κάθε περίπτωση). Αυτά εχουν μελετηθεί, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν. Υπενθυμίζεται πως η εξουσία του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής σε μια άλλη ποινική υπόθεση πηγάζει μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155) αλλά και από σχετική νομολογία (Ηρακλέους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 150). Το σκεπτικό αυτό κατ' αρχήν εφαρμόζεται σε ιδίας ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Έχοντας όμως παράλληλα υπόψη την υπόθεση Παραρέ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2013, ημερ. 20.03.12, η εφαρμογή του πιο πάνω σκεπτικού επεκτείνεται και σε υποθέσεις διαφορετικών αδικημάτων. Ως έχει λεχθεί στην Ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας v. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194) Τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης (7977/22) έχουν εκτεθεί γραπτώς (σχετικό το Παράρτημα 1) από την Κατηγορούσα Αρχή δεν έτυχαν αμφισβήτησης και διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: Στις 04.03.2022 και ώρα 0935 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου από τον Νεόφυτο Οικονόμου Κωνσταντίνου ότι την 03.03.2022 και περί ώρα 2050 το βράδι όταν πήγε στο υπνοδωμάτιο της κατοικίας του που ευρίσκεται σε συγκεκριμένη οδό εντόπισε ακαταστασία σε αυτό και διαπίστωσε ότι είχε κλαπεί ένα ανδρικό ρολόι χειρός με καδένα χρώματος ασημί μάρκας Seiko αξίας 60 ευρώ. Επίσης ο ίδιος εντόπισε στο υπνοδωμάτιο του ένα κινητό τηλέφωνο το οποίο δεν ήταν δικό του ενώ σε έλεγχο που έγινε ο αριθμός κλήσης του συγκεκριμένου κινητού τηλεφώνου ήταν ο

1. Μέλη του κλιμακίου διαρρήξεων του ΤΑΕ Πάφου μετέβηκαν στο μέρος και από επιτόπιες εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η είσοδος στην κατοικία επιτεύχθηκε από την πόρτα της κουζίνας η οποία ήταν κλειστή αλλά ξεκλείδωτη και είχε παραβιαστεί με φυσική βία ενώ το κινητό που εντοπίστηκε στην σκηνή παραλήφθηκε για περαιτέρω εξετάσεις. Ακολούθως την ίδια ημέρα και ώρα 1010 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από την Ραισα Νασλίδη της οποίας το σπίτι της βρίσκεται πίσω από την οικία του Νεόφυτου Οικονόμου Κωνσταντίνου σε πάροδο ότι την 03.03.2022 και ώρα 1830 ενώ επέστρεφε στο σπίτι της μαζί με τον σύζυγο της ο οποίος εργάζεται σε εργοληπτική εταιρεία η οποία παραχώρησε σε αυτόν φορτηγό όχημα για τους σκοπούς της εργασίας του αντιλήφθηκαν ότι τα φώτα του φορτηγού ήταν αναμμένα και εντός της καμπίνας του οχήματος βρισκόταν ένα άγνωστο πρόσωπο. Αφού ο σύζυγος της άνοιξε την πόρτα διαπίστωσε ότι στην καμπίνα βρισκόταν μια άγνωστη γυναίκα και εντός της καμπίνας υπήρχε ακαταστασία ενώ η γυναίκα αυτή έφερε μακριά ξανθά μαλλιά, ηλικίας 28 με 30 ετών, μιλούσε κυπριακά και φορούσε κόκκινο παντελόνι και μαύρη ζακέτα. Η γυναίκα αυτή τους ζήτησε να μην ενημερώσουν την Αστυνομία γιατί όπως τους ανέφερε είχε μωρό, Επίσης τους ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν εντός του οχήματος τους απώλεσε το κινητό της τηλέφωνο με την Νασλίδη να εντοπίζει το τηλέφωνο αυτό στο πάτωμα της καμπίνας και η άγνωστη γυναίκα το παρέλαβε και έφυγε. Μάλιστα η άγνωστη γυναίκα ανέφερε στην Νασλίδη ότι ο αριθμός κλίσης του κινητού της τηλεφώνου είναι [ ] και της ζήτησε όπως καλέσει τον πιο πάνω αριθμό για να εντοπίσει το κινητό της. Αφού η άγνωστη γυναίκα αναχώρησε από το μέρος από έλεγχο που διενεργήθηκε στο αυτοκίνητο διαπιστώθηκε ότι είχε κλαπεί το χρηματικό ποσό των €10 σε διάφορα κέρματα. Τα μέλη του ΤΑΕ υπέδειξαν στην Νασλίδη το κινητό τηλέφωνο που εντοπίστηκε στην οικία του Οικονόμου και το αναγνώρισε ως το κινητό τηλέφωνο της άγνωστης γυναίκας το οποίο βρισκόταν στο πάτωμα της καμπίνας του οχήματος του συζύγου της. Στις 04.03.2022 πολίτες εντόπισαν την άγνωστη γυναίκα της οποίας η περιγραφή ανταποκρινόταν με τα όσα είχε αναφέρει η Νασλίδη να περιφέρεται στην Λεωφόρο Ελ. Βενιζέλου παρά το κέντρο εξυπηρέτησης του πολίτη όπου η Νασλίδου στην παρουσία της Αστυνομίας την αναγνώρισε ως την άγνωστη που είχε εντοπίσει μαζί με τον σύζυγο της εντός του οχήματος που του είχε παραχωρήσει η εταιρεία στην οποία εργαζόταν. Τα μέλη της Αστυνομίας διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για την Ζωή Χαραλάμπους όπου σε σωματική έρευνα που της διενεργήθηκε εντοπίστηκαν στην κατοχή της αριθμός αντικειμένων για τα οποία δημιουργήθηκε στο πρόσωπο που την ερευνούσε εύλογη υπόνοια ότι είναι κλοπιμέα και για τα οποία η Χαραλάμπους δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς την κατοχή τους με αποτέλεσμα να συλληφθεί για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Την ίδια ημέρα και ώρα 1615 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου από την Κωνσταντίνα Κούτη Παπαριστοδήμου η οποία διαμένει σε συγκεκριμένη οδό εντός της Επαρχίας Πάφου ότι μεταξύ των ημερομηνιών 03-04 Μαρτίου του 2022 και των ωρών 2230 - 0400 αντίστοιχα διαρρήχθηκε η κατοικία της και κλάπηκε από αυτή ένα κινητό τηλέφωνο καθώς και ένα ανδρικό σακάκι. Ο Αστ. 3402 Π. Πολυδώρου του ΤΑΕ Πάφου μετέβηκε στην σκηνή και από εξετάσεις διαπίστωσε ότι η είσοδος επιτεύχθηκε από την πόρτα της κουζίνας της οικίας αφού προηγουμένως ο δράστης παραβίασε το παράθυρο της κουζίνας της οικίας με φυσική βία και ακολούθως με την χρήση κλειδιού που βρισκόταν στο εσωτερικό της πόρτας ξεκλείδωσε την πόρτα. Από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι το κινητό τηλέφωνο που κλάπηκε από την κατοικία της ήταν το κινητό τηλέφωνο που εντοπίστηκε στην κατοχή της κατηγορούμενης η οποία και συνελήφθηκε στην συνέχεια με δικαστικό ένταλμα σύλληψης. Τέλος η κα. Μανώλη ανέφερε τόσο για σκοπούς περαιτέρω υποστήριξης των γεγονότων των κατηγοριών 2, 3 και 5 όσο και αναφερόμενη στο ποινικό μητρώο της Κατηγορούμενης πώς αυτή βαρύνεται με τις ακόλουθες προηγούμενες καταδίκες: Καταδικάστηκε στην υπόθεση 3863/2021 Ε.Δ.Πάφου στις 24.08.2021 για αδικήματα διάρρηξης εκκλησίας, κλοπής, κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων και παράνομης κατοχής περιουσίας όπου επιβλήθηκε στην κατηγορία της διάρρηξης εκκλησίας πρόστιμο ύψους 2000 ευρώ και ενεργοποιήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε στην 9272/18 Ε.Δ.Λεμεσού. Στην κατηγορία της κλοπής της επιβλήθηκε πρόστιμο 1000 ευρώ και ενεργοποιήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε στην 9272/18 Ε.Δ.Λεμεσού. Στην κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων επιβλήθηκε πρόστιμο 1200 ευρώ και ενεργοποιήθηκε και ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε στην 9272/18 Ε.Δ.Λεμεσού ενώ στην παράνομη κατοχή περιουσίας της επιβλήθηκε πρόστιμο 600 ευρώ και ενεργοποιήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε στην 9272/18 Ε.Δ.Λεμεσού. Καταδικάστηκε επίσης στις 20.06.2022 στην υπόθεση 2800/22 Ε.Δ.Πάφου για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και της επιβλήθηκε στην συνωμοσία ποινή φυλάκισης 10 μηνών, και στα αδικήματα της κλοπή μετά από προηγούμενη καταδίκη ποινή φυλάκισης 18 μηνών οι οποίες ήταν άμεσες ποινές φυλάκισης. Στην υπόθεση 9272/18 Ε.Δ.Λεμεσού καταδικάστηκε στις 18.01.2019 για 3 αδικήματα κλοπών και της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 1 μηνός σε κάθε κατηγορία με τριετή αναστολή, για δύο κατηγορίες κλοπής της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών με αναστολή και σε ακόμα ένα αδίκημα κλοπής ποινή φυλάκισης 2 μηνών με τριετή αναστολή. 3227/19 Ε.Δ. Λεμεσού καταδικάστηκε στις 26.09.2019 σε αδίκημα της κλοπής και της επιβλήθηκε πρόστιμο 700 ευρώ. 6737/18 Ε.Δ.Λεμεσού καταδικάστηκε στις 27.01.2020 σε αδίκημα κλοπής και της επιβλήθηκε εγγύηση ύψους 3000 ευρώ με διάρκεια 3 ετών. 8995/19 Ε.Δ. Λεμεσού καταδικάστηκε στις 25.02.2020 σε αδίκημα της κλοπής και της επιβλήθηκε πρόστιμο 700 ευρώ. 13374/21 Ε.Δ. Λεμεσού καταδικάστηκε στις 24.06.2022 σε αδίκημα της κλοπής και επιβλήθηκε άμεση ποινή φυλάκισης 3 μηνών και θα ήταν διαδοχική με την ποινή που επιβλήθηκε στην υπόθεση 2800/2022 Ε.Δ.Πάφου 4234/22 Ε.Δ.Λεμεσού καταδικάστηκε στις 15.12.2022 σε αδικήματα διαρρήξεων με αποτέλεσμα να της επιβληθεί ποινή άμεσης φυλάκισης 12 και 18 μηνών οι οποίες διατάχθηκαν να είναι διαδοχικές με τις ποινές που επιβλήθηκαν στην 2800/22 και 13374/21 Ε.Δ.Λεμεσού ενώ σε κατηγορία κλοπής επίσης της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 μηνών που ήταν άμεση ενώ λήφθηκαν υπόψη και οι ακόλουθες υποθέσεις του Ε.Δ. Λεμεσού 2227/22, 5826/22, 5585/22, 11083/22 4642/22 και 17118/22 Ε.Δ.Λεμεσού. 691/22 Ε.Δ.Πάφου καταδικάστηκε στις 11.07.2023 σε αδίκημα διάρρηξης με ποινή άμεσης φυλάκισης 14 μηνών, στο αδίκημα της κλοπής όπου επιβλήθηκε άμεση ποινή φυλάκισης 12 μηνών και στα αδικήματα της παράνομης εισόδου σε ξένη περιουσία και παράνομη κατοχή περιουσίας όπου της επιβλήθηκαν αντίστοιχα ποινές άμεσης φυλάκισης 3 μηνών με το Δικαστήριο να διατάζει όπως οι ποινές αυτές συντρέχουν με τις ποινές που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη στα πλαίσια της υπόθεσης 4234/22 Ε.Δ. Λεμεσού. Ένεκα της σοβαρότητας των Κατηγοριών που η Κατηγορούμενη έχει παραδεχθεί ζητήθηκε και ετοιμάστηκε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που αφορά τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές της περιστάσεις. Σύμφωνα με την έκθεση η Κατηγορούμενη ηλικίας σήμερα 28 ετών είναι άγαμη και μητέρα 2 ανήλικων τέκνων βρισκόμενη ως κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές από τις 27.05.2022 ενώ πριν την ημερομηνία αυτή φιλοξενείτο στην κατοικία της γιαγιάς της. Αυτή προέχεται από 5 μελή οικογένεια με την μητέρα της να τους εγκαταλείπει από όταν ήταν 13 ετών η κατηγορούμενη χωρίς να διατηρούν στην συνέχεια οποιεσδήποτε επαφές. Μάλιστα η μητέρα της καθ όλο το χρόνο βρισκόταν με την οικογένεια παρουσίαζε κακοποιητική συμπεριφορά ενώ έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών, ασκούσε σωματική και ψυχολογική βία στην κατηγορούμενη ενώ δεν τις επέτρεπε να πηγαίνει σχολείο και την εξωθούσε σε διάφορους κινδύνους στέλνοντας την να εξασφαλίσει την δόση της από εμπόρους ναρκωτικούς. Ως αποτέλεσμα της απουσίας της μητέρας της αυτή μεγάλωσε μόνο με την παρουσία και στήριξη του πατέρα και της πατρικής γιαγιάς. Οι σχέσεις της ίδιας με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας της αναφέρετε ως καλή με εξαίρεση τον μεγάλο της αδελφό με τον οποίο δεν επιθυμεί να διατηρεί οποιαδήποτε σχέση αφού αυτός ήταν κακοποιητικός. Αμέσως μετά την αποφοίτηση της από το Λύκειο σε ηλικία 19 ετών εργάστηκε περιστασιακά σε φούρνο και οινοποιείο ενώ στην συνέχεια σύναψε σχέση με αλλοδαπό πρόσωπο από τον οποίο έχει αποκτήσει 2 ανήλικα τέκνα εκτός γάμου με την ίδια να μην έχει έκτοτε εργαστεί και να συντηρείται αποκλειστικά από κρατικά επιδόματα και παράνομες δραστηριότητες. Σε σχέση με την συμβίωση της με τον πατέρα των παιδιών της αναφέρεται πως επρόκειτο επίσης για κακοποιητική σχέση με τον ίδιο να είναι επίσης χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών και την ίδια να δέχεται συστηματική σωματική και ψυχολογική βία συχνά μάλιστα την παρουσία των παιδιών τους ενώ ήταν και το πρόσωπο που την παρέσυρε σε παραβατικές συμπεριφορές μεταξύ άλλων κλοπές για να εξασφαλίζουν την δόση τους ενώ αναγκάστηκε να αποταθεί και για την εξασφάλιση περιοριστικών μέτρων μετά τον χωρισμό τους αφού η κακοποιητική συμπεριφορά συνεχιζόταν. Την νομική φροντίδα πλέον των ανήλικων τέκνων της έχει αναλάβει η Διευθύντρια των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ενώ από τον Ιούλιο του 2021 έχουν εγκριθεί ως ανάδοχοι γονείς ο μητρικός παππούς και η σύζυγος του ενώ η ίδια προχώρησε στην σύναψη αριθμού σχέσεων με πρόσωπα που ήταν χρήστες ναρκωτικών ουσιών όπως και η ίδια με αποτέλεσμα τόσο η ίδια όσο και οι κατά καιρούς συμβίοι της να μπαινοβγαίνουν στις φυλακές για διάφορης φύσεως αδικήματα. Τέλος καταγράφεται στην έκθεση η προθυμία της κατηγορούμενης να δώσει μια νέα αρχή στην ζωή της μακριά από τα ναρκωτικά και να επιστρέψει το συντομότερο πίσω στα παιδιά της. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής ο κ. Σιαηλής προχώρησε σε εμπεριστατωμένη και εκτενή προφορική αγόρευση. Μέσω αυτής εξέφρασε την παραδοχή και απολογία της κατηγορούμενης για τα αδικήματα τα οποία έχει διαπράξει την σοβαρότητα των οποίων δεν έχει αμφισβητήσει ούτε και το γεγονός πως αυτά σήμερα βρίσκονται σε έξαρση και συνέπειες τέτοιων παραβατικών συμπεριφορών είναι άνθρωποι να στερούνται την περιουσία τους. Εκτενής αναφορά έγινε από τον κ. Σιαηλή στο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη έχει διαπράξει το σύνολο των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ή για αυτά που ήδη έχει καταδικαστεί σε μια δύσκολη για την ίδια περίοδο της ζωής της όπου προέβαινε σε χρήση σκληρών ναρκωτικών και ένεκα της ανάγκης της χρήσης αυτής η ίδια επιδιδόταν στην παραβατική αυτή συμπεριφορά. Μάλιστα χαρακτήρισε την Κατηγορούμενη και ως θύμα των εμπόρων ναρκωτικών οι οποίοι την παρότρυναν να παρανομήσει με σκοπό την εξασφάλιση της δόσης της. Σε σχέση με τις προσωπικές και οικογενειακές της περιστάσεις ο κ. Σιαηλής υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και σημείωσε τα πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια της κατηγορούμενης η οποία μεγάλωσε χωρίς την παρουσία της μητρικής φιγούρας ενώ ενόσω αυτή υπήρχε στην ζωή της φρόντισε να την μυήσει στα ναρκωτικά και να τις φέρεται πολύ άσχημα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα με την αποχώρηση της μητέρας από την οικογένεια η κατηγορούμενη να τύχει εκμετάλλευσης κυρίως από πρόσωπα που εμπορεύονταν ναρκωτικές ουσίες και να διαπράττει αδικήματα για να εξασφαλίσει την δόση της και αυτό φαίνεται μάλιστα και από τον ερασιτεχνικό και επιπόλαιο τρόπο που διάπραττε τα αδικήματα. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την παραδοχή της τόσο στην υπό εξέταση υπόθεση όσο και στις άλλες 3 που λαμβάνονται υπόψη με αποτέλεσμα να περισώζεται πολύτιμος δικαστικός χρόνος ενώ χαρακτήρισε τον χρόνο που αυτή μπαινόβγαινε στην φυλακή ως βοηθητικός στο γεγονός της απεξάρτησης της από τα ναρκωτικά αλλά και την επιθυμία της ίδιας να ενταχθεί και σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης στην Αγία Σκέπη αίτημα το οποίο μπορεί να μην έχει εγκριθεί αλλά η επιθυμία αυτή αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό στοιχείο από το Ε.Δ.Λεμεσού στα πλαίσια της υπόθεσης 4234/
2. Τέλος ο κ. Σιαηλής προέβηκε σε εκτενή αναφορά για το κατά πόσον το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να επιβάλει τις οποιεσδήποτε ποινές φυλάκισης διαδοχικές ή συντρέχουσες με τις ήδη επιβληθείσες ποινές προς την Κατηγορούμενη. Ήταν εισήγηση του συνηγόρου της ότι το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει αλλά οφείλει να επιβάλει τυχόν ποινές στερητικής της ελευθερίας στην υπό εξέταση υπόθεση ως συντρέχουσες με τις ποινές που ήδη εχουν επιβληθεί σε αυτήν στις υποθέσεις 2800/22 Ε.Δ.Πάφου και των υποθέσεων 13374/21 και 4234/22 Ε.Δ.Λεμεσού. Ο λόγος όπως εξήγησε είναι η αρχή της συνολικότητας και χωρίς να παραγνωρίζει το γεγονός ότι τα αδικήματα έχουν διαπραχθεί σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους και έχουν επηρεαστεί διαφορετικά πρόσωπα το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει το σύνολο της εγκληματικής δράσης της Κατηγορούμενης και να επιβάλει ποινή σε αυτήν που σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι εξαντλητική για το πρόσωπο της. Και αυτό γιατί στην υπόθεση 2800/22 Ε.Δ.Πάφου ήδη της έχει επιβληθεί στις 20.06.2022 ποινή φυλάκισης 18 μηνών την οποία ήδη εκτίει ενώ στην συνέχεια και συγκεκριμένα στις 24.06.2022 στα πλαίσια της υπόθεσης 13374/21 Ε.Δ.Λεμεσού καταδικάστηκε σε διαδοχική ποινή φυλάκισης ύψους 3 μηνών από την ποινή της 2800/22 ενώ επιπρόσθετα στις 15.12.2022 στα πλαίσια της υπόθεσης 4234/22 Ε.Δ.Λεμεσού της επιβλήθηκε και ποινή φυλάκισης 18 μηνών η οποία διατάχθηκε επίσης να είναι διαδοχική ποινή με τις ποινές που έχουν επιβληθεί τόσο στην 2800/22 όσο και στην 13374/21 με αποτέλεσμα να της έχει επιβληθεί περίοδος φυλάκισης 39 μηνών στα πλαίσια των 3 αυτών υποθέσεων και η επιβολή ποινής στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης με διαταγή αυτή να είναι περαιτέρω διαδοχική θα παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας και θα ήταν εξαντλητική προς το πρόσωπο της Κατηγορουμένης. Τέλος κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει την Κατηγορούμενη με την μέγιστη δυνατή επιείκια μεταφέροντας ταυτόχρονα την επιθυμία της να κάνει ένα νέο ξεκίνησα στην ζωή της μακριά από ναρκωτικά και όντας κοντά στα ανήλικα τέκνα της. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη είναι σοβαρά. Ποιο συγκεκριμένα τα αδικήματα που η Κατηγορούμενη έχει παραδεχθεί νομοθετικά διαλαμβάνουν τις ακόλουθες μέγιστες ποινές: 1η & 4η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύκτας κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Το άρθρο 292 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και επτά χρόνια (και δέκα σε περίπτωση που το αδίκημα γίνεται κατά την διάρκεια της νύκτας) 2η, 3η και 5η Κατηγορία: Το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη που διέπεται από το άρθρο 272

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Το άρθρο αυτό προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και πέντε χρόνια. 6η Κατηγορία: Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Το άρθρο προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 6 μήνες. Συνεπώς το Δικαστήριο καλείται στην υπό εξέταση υπόθεση να αποφασίσει ποια είναι η κατάλληλη (είδος και ύψος) υπό τις περιστάσεις ποινή για την κατηγορούμενη σε σχέση με τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχθεί και έχοντας κατά νου ότι η υπόθεση τυγχάνει συνοπτικής εκδίκασης στη βάση γραπτής συγκατάθεσης που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας αλλά και του σημαντικού στοιχείου ότι στα πλαίσια της υπό εξέτασης υπόθεσης λαμβάνεται υπόψη και αριθμός άλλων υποθέσεων. Η σοβαρότητα των κατηγοριών που αφορούν τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών υπογραμμίζεται μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη Νομολογία σημειώνει ότι τα αδικήματα των κλοπών και των διαρρήξεων είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Η αυστηρότητα των ποινών είναι κατά την πιο πάνω απόφαση ένας τρόπος πάταξης του φαινόμενου. Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 47 όπου υπογραμμίσθηκε ότι η διάπραξη διαρρήξεων έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα, γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 587 λέχθηκαν τα εξής: «Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη». Στην υπόθεση Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών προσεγγίσθηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: «οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη». Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στην Κύπρο όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά αντίθετα παρουσιάζει αυξητική στάση (Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη και συνάμα να δημιουργηθεί ρήγμα στην πίστη που αυτός εναποθέτει στις αρμόδιες αρχές και εξουσίες της πολιτείας που είναι υπεύθυνες για την προστασία του ιδίου αλλά και της περιουσίας του. Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης, κλοπής και κλεπταποδοχής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Nteni Bezanidis ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013 ημερ. 5/12/2013 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ ετών σε υποθέσεις διαρρήξεων και μετά από παραδοχή και την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου για αντικείμενα που αφορούσαν €45.134,17 εκ των οποίων ανακτήθηκε το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Hussein v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 252/2018, 31/05/2019, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο (μετά από παραδοχή του), -ηλικίας τότε 47 ετών και πατέρα πέντε ανήλικων παιδιών, λευκού ποινικού μητρώου-, των τεσσάρων χρόνων (σε κάθε μία από τις δέκα κατηγορίες που αντιμετώπισε, οι οποίες διατάχθηκε να ήταν συντρέχουσες), για δεκαέξι συνολικά διαρρήξεις που έλαβαν χώρα σε διάστημα τριών χρόνων περίπου, από τις οποίες ο κατηγορούμενος αποκόμισε όφελος €30.000, χωρίς αποζημίωση των θυμάτων της παράνομης δράσης του, εφόσον τα κλαπέντα δεν ανευρέθηκαν. Στη δε υπόθεση Σωτήρη Ζαχαρία Γεωργίου, Άλλως Καμμούγιαρος. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2,5 ετών σε πρόσωπο 22 ετών, νυμφευμένο με παιδί ηλικίας 19 μηνών, που έπασχε από βαριά διαταραχή προσωπικότητας, με δυο προηγούμενες καταδίκες και αφού λήφθηκαν υπόψη 6 υποθέσεις για διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων, με μέρος των κλαπέντων να έχει ανευρεθεί και με παραδοχή στις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και διάρρηξη εκκλησίας και κλοπής. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε 8 κατηγορίες για τη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής (οι κατηγορίες 1 και 2) και διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής (οι κατηγορίες 3-8). Καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 2½ ετών στην κάθε μια από τις κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη ακόμη 6 υποθέσεις για τη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η εγκληματική δράση του εφεσείοντος στην κυρίως υπόθεση και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη συνοψίζεται σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές - 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε έχει ως εξής: Μετρητά που δεν βρέθηκαν £860.50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41.45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε £960. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ( HUSEYIN VEDAT v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Π.Ε. 142/12 ημερ. 22.11.12 2ΑΑΔ 787) επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης ύψους 18 μηνών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα για το αδίκημα της κλοπής χρηματικού ποσού ύψους €370 ευρώ. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή ήταν αυτή των 3 ετών. Στην απόφαση του, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στην προηγούμενη διαγωγή του Εφεσείοντα και ότι αυτός ουσιαστικά δεν είχε ανταποκριθεί στην επιείκια που του είχε δοθεί αφού βαρύνετο με τρείς προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης αδικήματα εκ των οποίων στη μία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης ύψους 12 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης καταστήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε επίσης στην απόφαση του, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Εφεσείοντα ο οποίος είχε οικογενειακές υποχρεώσεις αφού είχε αποκτήσει 5 παιδιά δεν μπορούσαν από μόνες να καθορίσουν υπερβολικότητα στην ποινή. Όσον αφορά το γεγονός ότι τα κλαπέντα είχαν επιστραφεί, αυτό σύμφωνα με το Εφετείο δεν αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία με αναφορά στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αφού στη μία περίπτωση ο Εφεσείων είχε συλληφθεί από την αστυνομία επ' αυτοφώρο. Στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20 όπου ο εφεσείων είχε προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια εγκλήματα και ο εφεσείων επρόβαλε ψυχολογικά προβλήματα για μετριασμό της ποινής του. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498) Από όλα τα πιο πάνω και τα υπόλοιπα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου καταδεικνύεται μια συστηματική και κατ' επανάληψη επίδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς από την Κατηγορούμενη. Με γνώμονα τη νομική αρχή ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να τυγχάνει του ευεργετήματος να τιμωρείται μια και μόνο φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά την οποία παραδέχεται και ζητεί να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, θεωρώ ότι οι προαναφερόμενες υποθέσεις δύναται να ληφθούν υπόψη στην παρούσα ποινική υπόθεση. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Επίσης η αξιόποινη συμπεριφορά της κατηγορούμενης όπου δεν περιορίστηκε σε ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά συνέχισε να εκδηλώνεται μέσα από άλλα περιστατικά, γεγονός που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Η συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς της κατηγορούμενης διαμορφώνεται με την προσθήκη και άλλων περιστατικών που διαδραματίστηκαν μέσω των άλλων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής στα αδικήματα της κύριας υπόθεσης και μάλιστα σε διαφορετικούς χρόνους. Η εγκληματική δραστηριότητα της κατηγορούμενης είναι πλούσια. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα είναι. Το στοιχείο που εδώ κυριαρχεί και σαφώς επιβαρύνει τη θέση της κατηγορούμενης είναι η διάπραξη σοβαρής φύσεως αδικημάτων όπως διαρρήξεων, και κλοπών πάνω σε επαναλαμβανόμενη βάση. Σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ταλαιπωρία και ανησυχία που προκλήθηκαν στους παραπονούμενους ως αποτέλεσμα της δράσης της κατηγορούμενης. Ακόμη σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ζημιά που όλοι οι παραπονούμενοι επωμίστηκαν από την στέρηση της κατοχής και χρήσης της περιουσίας που κλάπηκε συνεπεία της αξιόποινης συμπεριφοράς της κατηγορούμενης. Μάλιστα η μη επιστροφή της κλαπείσας περιουσίας καταδεικνύει ότι η ζημιά στους παραπονούμενους θα είναι μόνιμης φύσεως. Περαιτέρω ουδεμία μορφή αποζημίωσης υπήρξε από την κατηγορούμενη. Περαιτέρω η κατηγορούμενη καταπάτησε κατάφωρα το συνταγματικό δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας των ιδιοκτητών των υποστατικών που διέρρηξε και της περιουσίας που έκλεψε επιδεικνύοντας ασέβεια και θράσος. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα μπορεί να είναι. Yπενθυμίζεται επίσης πως η Κατηγορούμενη δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου. Έχουν παρατεθεί στο Δικαστήριο οι καταδίκες της Κατηγορουμένης σε σωρεία υποθέσεων για παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση. Λεπτομέρειες του ποινικού της μητρώου αναφέρονται ανωτέρω και δεν πρόκειται να τύχει επανάληψης. Τονίζω όμως πως οι καταδίκες της αφορούν σοβαρά αδικήματα κυρίως κατά της περιουσίας και την εγκληματική της δράση να είναι δυστυχώς πλούσια. Όσο αφορά τις προηγούμενες καταδίκες της θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτή δεν θα τιμωρηθεί εκ νέου για εκείνα τα αδικήματα για τα οποία ήδη καταδικάστηκε και έχει εκτίσει την ποινή της. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών είναι ότι στην ουσία μειώνει την επιείκεια που μπορεί να της επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης της στην τήρηση των Νόμων. (βλ.Γενικός Εισαγγελέας v Ματθαίου

(1994)2 ΑΑΔ, 1 και Γενικός Εισαγγελέας v Αεροπόρου

(1997)2 ΑΑΔ, 17. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω θα προχωρήσω με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος της Κατηγορούμενης, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:

(1)την παραδοχή της ενώπιον του Δικαστηρίου και την απολογία της.

(2)την παραδοχή της σε άλλες 3 υποθέσεις που κλήθηκε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του στα πλαίσια επιβολής ποινής στην υπό εξέταση υπόθεση με αποτέλεσμα να περισώζεται πολύτιμος δικαστικός χρόνος που θα αναλωνόταν για την εκδίκαση 4 συνολικά υποθέσεων.

(3)τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που αφορούν κυρίως τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης.

(4)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές περιλήφθηκαν στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και όπως αυτές επεξηγήθηκαν από τον συνήγορο της. Ιδιαίτερα βαρύτητα δίδεται στο γεγονός πως πρόκειται για άγαμη μητέρα δύο ανήλικων τέκνων αλλά και τα πολύ δύσκολα παιδικά της χρόνια.

(5)το γεγονός ότι τα αδικήματα έχουν διαπραχθεί ένεκα της σοβαρής εξάρτησης της σε εξαρτησιογόνες ουσίες και την προσπάθεια που έκανε και συνεχίζει να κάνει προς απεξάρτηση της.

(6)το ότι πρόκειται για νεαρό παραβάτη. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.

(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες της κατηγορούμενης, κρίνω ότι αυτοί δεν είναι ικανοί έτσι ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας ιδίως λαμβάνοντας υπόψη την φύση των αδικημάτων που αυτή έχει διαπράξει αλλά και την υπόθεση που καλούμε να λάβω υπόψη μου και την οποία έχει επίσης παραδεχθεί. Επαναλαμβάνω πως τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σε τέτοιες περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων όπου επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο της κατηγορούμενης, επιβάλλονται σε αυτήν οι ακόλουθες ποινές: 1η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύκτας κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 3 ετών. 2η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 2,5 ετών. 3η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 2,5 ετών. 4η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύκτας κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 3 ετών. 5η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη κατά παράβαση των άρθρων 255 και 272

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 2,5 ετών. 6η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης σοφά πράττοντας δεν εισηγήθηκε ότι στην προκείμενη περίπτωση θα μπορούσε να εξεταστεί το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν δυνάμει του άρθρου 3

(2)του Ν.95/72, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Εν πάση περιπτώσει περιορίζομαι να αναφέρω ότι ούτε οι περιστάσεις της υπόθεσης, αλλά ούτε και τα προσωπικά περιστατικά της Κατηγορούμενης είναι τέτοια που να δικαιολογούν την αναστολή της εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που της έχουν επιβληθεί. Στις περιπτώσεις ωστόσο που κατά την επιβολή ποινής φυλάκισης, το υπο κατηγορία πρόσωπο εκτίει ήδη άλλη ποινή φυλάκισης, το άρθρο 117

(2)του Κεφ. 155 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σε πρόσωπο που ήδη καταδικάστηκε σε φυλάκιση, αρχίζει να εκτίεται μετά τη λήξη της προηγούμενης ποινής, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.» Εγείρεται επομένως ζήτημα κατά πόσο οι επιβληθείσες σήμερα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης θα πρέπει να είναι διαδοχικές των ποινών φυλάκισης που ήδη έχουν επιβληθεί στην κατηγορούμενη στα πλαίσια άλλων υποθέσεων αφού υπενθυμίζεται στα πλαίσια της υπόθεσης 2800/22 Ε.Δ.Πάφου της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στις 20.06.2022 18 μηνών την οποία ήδη εκτίει ενώ στην συνέχεια και συγκεκριμένα στις 24.06.2022 στα πλαίσια της υπόθεσης 13374/21 Ε.Δ.Λεμεσού καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ύψους 3 μηνών η οποία διατάχθηκε όπως είναι διαδοχική της ποινής της υπόθεσης 2800/22 Ε.Δ.Πάφου ενώ επιπρόσθετα στις 15.12.2022 στα πλαίσια της υπόθεσης 4234/22 Ε.Δ.Λεμεσού της επιβλήθηκε και ποινή φυλάκισης 18 μηνών η οποία διατάχθηκε επίσης να είναι διαδοχική ποινή με τις ποινές που έχουν επιβληθεί τόσο στην 2800/22 όσο και στην 13374/21. Επίσης στις 11.07.2023 αυτή καταδικάστηκε στα πλαίσια της υπόθεσης 691/22 Ε.Δ.Πάφου στην επιβολή μεταξύ άλλων ποινής φυλάκισης (άμεση) διάρκειας 14 μηνών (καθώς και ποινές φυλάκισης μικρότερης διάρκειας) οι οποίες ποινές φυλάκισης διατάχθηκαν όπως συντρέχουν με τις ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη στα πλαίσια της υπόθεσης 4234/22 Ε.Δ. Λεμεσού. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης, όπως ήδη αναφέρθηκε, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της αγόρευσης του στην αρχή της συνολικότητας της ποινής τονίζοντας ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίσει το γεγονός πως η Κατηγορούμενη καλείτε να εκτίσει συνολική ποινή φυλάκισης ύψους 39 μηνών ενώ η οποιαδήποτε διαταγή για περαιτέρω έκτιση διαδοχικής ποινής στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης θα ήταν εξαντλητική για την Κατηγορούμενη τονίζοντας πως στο τέλος της ημέρας η ποινή δεν θα πρέπει να καθίσταται υπερβολική και δυσανάλογη προς το σύνολο της παραβατικής συμπεριφοράς της. Το κατά πόσο ποινή φυλάκισης θα είναι διαδοχική προς άλλη ποινή φυλάκισης που ήδη επιβλήθηκε ή θα συντρέχει με αυτή εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. άρθρο117

(2)του Κεφ. 155). Κατά κανόνα οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν όταν αφορούν αδικήματα ίδιας φύσης, ή όταν αποτελούν μέρος μίας ενιαίας εγκληματικής ενέργειας. Η διαδοχικότητα όμως της ποινής πρέπει να ιδωθεί σε συνάρτηση με την αρχή της αναλογικότητας και συνολικότητας της ποινής, σε σχέση με την οποία επισημάνθηκε στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 443 ότι δεν περιορίζεται σε αδικήματα που είναι όμοια και σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας. Στην εν λόγω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε όπως οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης συντρέχουν με ποινή φυλάκισης που έκτιε ο εφεσείων, αναφέροντας σχετικά τα ακόλουθα: «Η αρχή της συνολικότητας της ποινής ισχύει βεβαίως στην Κύπρο όπως ισχύει και στην Αγγλία. Επεκτείνεται πέραν της περίπτωσης διαδοχικών ποινών που επιβάλλονται από το ίδιο δικαστήριο την ίδια ώρα στην ίδια ή σε διαφορετικές υποθέσεις και καλύπτει περιπτώσεις όπως η προκειμένη στην οποία οι ποινές επιβάλλονται από διαφορετικό δικαστήριο σε διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετικές υποθέσεις. Ακόμα, δεν περιορίζεται σε αδικήματα που είναι όμοια ή σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας, ως προς τα οποία ο γενικός κανόνας είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές (ίδε και Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1989)1 Α.Α.Δ. 331). Επίκεντρο της είναι ο τιμωρούμενος και προοπτική της η αποφυγή υπέρμετρης ή δυσανάλογης ποινής ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του. Και υπόβαθρο της είναι οι ευρύτεροι παράμετροι που διέπουν την αναλογικότητα της τιμωρίας προς το έγκλημα και που έχουν έρεισμα στις θεμελιακές αρχές του δικαίου και αναγνώριση στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπό το φως των οποίων και θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 117

(2)και να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ύψος της επιβληθησομένης ποινής. Εφόσον πρόκειται για στέρηση της ελευθερίας του ατόμου για σκοπούς τιμωρίας, η ποινική ευθύνη του τιμωρούμενου πρέπει να αντικρίζεται διαχρονικά σαν σύνολο σε κάθε δεδομένη περίπτωση φυλάκισής του. Ειδικά στην περίπτωση όπως η προκειμένη, στην οποία επιβάλλεται ποινή ενώ ο τιμωρούμενος εκτίει άλλη ποινή, αποτελούν καλό κανόνα τα λεχθέντα από το Richards, J., στην υπόθεση R v. Watts [2000] 1 Cr. App. R. (S.) 460, στην οποία μας ανέφερε ο κ. Πικής: "If the offence had fallen to be dealt with at the same time would the same total sentence have resulted. If not, then the total produced by making the sentences consecutive may be disproportionate and excessive." Ο κανόνας αυτός αντιστοιχεί προς το γενικό κανόνα που το δικαστήριο, όταν εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής συντρεχουσών ή διαδοχικών ποινών, εφαρμόζει ως απόρροια της αρχής της συνολικότητας της ποινής. Όπως το έθεσε ο Lawton, L.J., στην υπόθεση R. v. Barton, October 6, 1972 (αναφερόμενη στο Encyclopaedia of Current Sentencing Practice, sectionA5-3A) (στην οποία επίσης μας ανέφερε ο κ. Πικής) υποδεικνύοντας το καθήκον του δικαστηρίου: "It must look at the totality of the criminal behaviour and ask itself what is the appropriate sentence for all the offences." Και πάλι δε ο Lawton, L.J., στην υπόθεση R. v. Holderness, July 15, 1974 (αναφερόμενος στην ως άνω Encyclopaedia, section Α5-3Β): "... the step which this Court on numerous occasions has said should be taken, namely of standing back and looking at the overall effect of the sentences which had been passed."» Είναι γεγονός πως η Κατηγορούμενη δεν ζήτησε όπως η παρούσα υπόθεση ή οι άλλες που λαμβάνονται υπόψη τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου που επιλήφθηκε οποιεσδήποτε από τις 3 υποθέσεις στα πλαίσια των οποίων της επιβλήθηκαν διαδοχικές ποινές φυλάκισης. Το εν λόγω γεγονός ωστόσο δεν μπορεί να επενεργήσει εις βάρος της, καθώς το όλο ζήτημα θα πρέπει να εξεταστεί μέσα στα πλαίσια της προεξάρχουσας αρχής της συνολικότητας της ποινής (Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Στην υπόθεση Παραρέ ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ 257 ειπώθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Συζητήθηκε σε έκταση πρωτοδίκως το Άρθρο 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, που επιτρέπει τη λήψη υπόψη άλλων αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, των οποίων είτε δεν άρχισε ακόμη η δίωξη, είτε η δίκη επ' αυτών, και, τα οποία ο κατηγορούμενος ομολογεί ότι διέπραξε, ενώ έγινε αναφορά και στις υποθέσεις Παναγή ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 47, Κυριάκου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 και Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, για να διαπιστώσει το Δικαστήριο ότι δεν είχε ζητηθεί από καμιά πλευρά να ληφθεί υπόψη η παρούσα υπόθεση κατά την επιμέτρηση της ποινής που επεβλήθη από το Κακουργιοδικείο. Προχώρησε μάλιστα να καταγράψει ότι ασχέτως των λόγων που δεν ζητήθηκε να ληφθεί η υπόθεση υπόψη, ο εφεσείων μόνο τον εαυτό του θα έπρεπε να μέμφεται για το γεγονός ότι όντως δεν λήφθηκε υπόψη. Όμως η ταυτόχρονη διαπίστωση του κατά την παράθεση των λόγων που επιμέτρησαν προς όφελος του εφεσείοντος, ότι όντως θα μπορούσαν τα γεγονότα της υπό κρίση έφεσης να λαμβάνονταν υπόψη στην υπ' αρ. 3556/11 υπόθεση του Κακουργιοδικείου, αναιρεί τα πιο πάνω. Αυτή δε η διαπίστωση έπρεπε να προσμετρήσει ουσιωδώς στην όλη ποινική μεταχείριση του εφεσείοντος υπό το φως της έτερης και προεξάρχουσας αρχής ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να τυγχάνει του ευεργετήματος να τιμωρείται μια και μόνο φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά την οποία παραδέχεται και ζητεί είτε ο ίδιος, είτε μέσω της κατηγορούσας αρχής, να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής.» Επομένως, έστω και αν η παρούσα υπόθεση δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια επιβολής ποινής των άλλων υποθέσεων ή οιονδήποτε εξ αυτών η αρχή της συνολικότητας της ποινής τυγχάνει εφαρμογής. Ο περιορισμός που υπάρχει τίθεται από την αρχή της συνολικότητας η οποία, θέτοντας στο επίκεντρό της τον τιμωρούμενο, έχει ως σκοπό την αποφυγή υπέρμετρης, δυσανάλογης ή συντριπτικής ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση η Κατηγορούμενη έχει αντιμετωπιστεί με αυστηρότητα όσον αφορά την επιλογή του ύψους της επιβληθείσας ποινής δια της επιβολής ποινής φυλάκισης 3 ετών για τα αδικήματα της διάρρηξης και 2,5 ετών για τα αδικήματα της κλοπής μετά από προηγούμενη καταδίκη. Συνεπώς λαμβάνοντας υπόψη την έκταση των ποινών που έχουν καθοριστεί από το Δικαστήριο η οποιαδήποτε διαταγή από μέρους μου για την έκτιση των ποινών αυτών κατά τρόπο διαδοχικό σε οποιαδήποτε από τις ποινές που της έχουν ήδη επιβληθεί στα πλαίσια των προαναφερόμενων 4 ποινικών υποθέσεων ποινές που σε κάποιες περιπτώσεις φαίνεται να είναι ήδη σε διαδικασία έκτισης (αναφορικά με την ποινή στην 2800/22 Ε.Δ.Πάφου) θεωρώ πως θα παραβίαζε την αρχή της συνολικότητας της ποινής και θα είχε συντριπτικό αποτέλεσμα προς το πρόσωπο της Κατηγορουμένης αν αναλογιστεί κανείς τη συνολική διάρκεια της ποινής που θα κληθεί να εκτίσει σε τέτοια περίπτωση. Ως εκ των ανωτέρω οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν σήμερα στην Κατηγορούμενη διατάζω όπως αυτές συντρέχουν με τις ήδη επιβληθείσες ποινές φυλάκισης (είτε αυτές εκτίονται ήδη είτε θα εκτιθούν στο μέλλον δυνάμει των σχετικών διαταγών του Δικαστηρίου που δόθηκαν σε έκαστη περίπτωση) που επιβλήθηκαν στην Κατηγορούμενη στα πλαίσια των υποθέσεων 2800/22 Ε.Δ.Πάφου και των υποθέσεων 13374/21 Ε.Δ.Λεμεσού, 4234/22 Ε.Δ.Λεμεσού και 691/22 Ε.Δ.Πάφου. Η περίοδος έκτισης όμως μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η Κατηγορούμενη τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσα υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 11.12.2023. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου δεν θα προχωρήσω να ενεργοποιήσω οποιαδήποτε άλλη ποινή έχει επιβληθεί στο παρελθόν στην Κατηγορούμενη που αφορά είτε (α) επιβολή περιόδου φυλάκισης με αναστολή είτε (β) την υπογραφή εγγύησης για τήρηση του νόμου και της τάξης στα πλαίσια των υποθέσεων που έχουν αναφερθεί και καταγράφονται ανωτέρω. Στα πλαίσια επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη και οι υποθέσεις Ε.Δ.Πάφου 8199/22, 2583/22 και 2505/22. Τα Τεκμήρια των υποθέσεων θα τύχουν της πιο κάτω διαχείρισης από την Αστυνομία: Ε.Δ.Πάφου 7977/22: Τα τεκμήρια να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους εφόσον προηγουμένως αναγνωριστούν. Ε.Δ.Πάφου 8199/22: Τα τεκμήρια να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να καταστραφούν. Ε.Δ.Πάφου 2583/22: Tα τεκμήρια να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να παραμείνουν στην κατοχή της. Ε.Δ.Πάφου 2505/22: Tα τεκμήρια να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να παραμείνουν στην κατοχή της. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο