← Κύπρος

Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1317/21, 14/12/2023

Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1317/21, 14/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1317/21 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v. 1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ 2. SYULEYMAN ABDIEV Κατηγορούμενoι Ημερομηνία: 14 Δεκεμβρίου, 2023. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Μ. Αντωνίου Για την Κατηγορούμενη αρ. 1: Η κα. Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενη αρ. 1: Παρούσα ΠΟΙΝΗ (αναφορικά με την 1η Κατηγορούμενη) Η Κατηγορούμενη αρ. 1 που στο εξής θα καλείται και κατηγορούμενη βρέθηκε ένοχη μετά από δική της παραδοχή στα ακόλουθα αδικήματα: 3η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η Κατηγορούμενη μεταξύ των ημερομηνιών 15 - 16.02.2021 στην Πάφο, διέρρηξε και εισήλθε στην αποθήκη που βρίσκεται στην οδό [ ] στην Έμπα, ιδιοκτησίας του Σουλεημάν Ζεν Αλντιν από την Συρία και τώρα στην Πάφο και διέπραξε μέσα σε αυτή κακούργημα δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην κατηγορία 4. 4η Κατηγορία: Κλοπή κατά παράβαση του άρθρου 20, 21, 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η κατηγορούμενη κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 3η κατηγορία, έκλεψε από την αποθήκη που αναφέρεται στην 3η κατηγορία, διάφορα οικοδομικά υλικά όπως πέτρα, ψηφίδες και μαρμάρινα κολωνάκια, συνολικής αξίας €2.500= περιουσία του Σουλεημάν Ζεν Αλντίν από τη Συρία και τώρα στην Πάφο. 5η Κατηγορία: Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 296(γ)(
  2. i)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η κατηγορούμενη κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 3η κατηγορία, είχε στην κατοχή της διαρρηκτικά όργανα κατά την διάρκεια νύχτας, δηλαδή ένα χειροψάλιδο, χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι αυτό με σκοπό διάπραξης κακουργήματος. 6η Κατηγορία: Είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος κατά παράβαση του άρθρου 280 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η κατηγορούμενη μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 22.02.2021 στην Πάφο παράνομα εισήλθε στην αποθήκη που βρίσκεται στην οδό [ ] στην Έμπα, ιδιοκτησίας του Σουλεημάν Ζεν Αλντιν από την Συρία και τώρα στην Πάφο με σκοπό να διαπράξει μέσα σε αυτή ποινικό αδίκημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην 7η Κατηγορία. 7η Κατηγορία: Το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση του άρθρου 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η κατηγορούμενη κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 6η κατηγορία, έκλεψε μάρμαρα συνολικής αξίας €2.550= περιουσία του Σουλεημάν Ζεν Αλντίν από την Συρία και τώρα στην Πάφο. 10η Κατηγορία: Διάρρηξη κτιρίου κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η κατηγορούμενη μεταξύ των ημερομηνιών 19 - 20.02.2021 στην Πάφο, διέρρηξαν και εισήλθαν στην αποθήκη που βρίσκεται στην οδό [ ] στην Έμπα, ιδιοκτησίας του Σουλεημάν Ζεν Αλντιν από την Συρία και τώρα στην Πάφο και διέπραξαν μέσα σε αυτήν κακούργημα δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην κατηγορία 11. 11η Κατηγορία: Κλοπή κατά παράβαση του άρθρου 20, 21, 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας η κατηγορούμενη κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 10η κατηγορία έκλεψαν από την αποθήκη που αναφέρεται στην 10η κατηγορία, 125 πέτρες διαστάσεων 20x40 εκατοστά, συνολικής αξίας €400= περιουσίας του Σουλεημάν Ζεν Αλντιν από την Συρία και τώρα στην Πάφο. Για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στην υπό εξέταση υπόθεση η πλευρά της Κατηγορούμενης με την σύμφωνη γνώμη και της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ληφθούν υπόψη οι ακόλουθες υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον της στο Ε.Δ. Πάφου και συγκεκριμένα οι ποινικές υποθέσεις 5465/21, 1221/23, 6553/22, 5826/19, 3988/23, 4558/21, 4178/21, 5295/22, 1491/21, 5461/21, 5463/21, 4251/20, 1203/22 και 9832/23 που αφορούν τα ακόλουθα αδικήματα: Ε.Δ.Πάφου 5465/21: Αφορά τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, διάρρηξη κατοικίας, κλοπής από κατοικία, διάρρηξη αποθήκης και κλοπής που έλαβαν χώρα μεταξύ των ημερομηνιών 30.05.2020 με 04.06.2020. Ε.Δ.Πάφου 1221/23: Αφορά τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και πλημμελήματος, κλοπής, κακόβουλης βλάβης και παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία (4 περιπτώσεις) που έλαβαν χώρα σε διάφορες ημερομηνίες Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου του 2023. Ε.Δ.Πάφου 6553/22: Αφορά τα αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία και απαγόρευσης μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας που έλαβαν χώρα στις 16.09.2022. Ε.Δ.Πάφου 5826/19: Αφορά τα αδικήματα της αξιόποινος παράνομης εισόδου και της απειλής που έλαβαν χώρα μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του έτους 2019 και 19.09.2018. Ε.Δ.Πάφου 3988/23: Αφορά τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α εντός Σεπτεμβρίου 2022. Ε.Δ.Πάφου 1491/21: Αφορά τα αδικήματα παραβίασης του Περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου, ανυπακοής σε νόμιμες διαταγές, απειλή και δημόσια εξύβριση που έλαβαν χώρα στις 13 Μαρτίου του 2021. Ε.Δ.Πάφου 5461/21: Αφορά τα αδικήματα της απειλής, ανυπακοής σε νόμιμες διαταγές και δημόσιας εξύβρισης που έλαβαν χώρα στις 18 Νοεμβρίου του 2020 και 02 Ιουλίου του 2021. Ε.Δ.Πάφου 5463/21: Αφορά τα αδικήματα της απειλής, ανυπακοής σε νόμιμες διαταγές και αποστολής δια δημόσιου δικτύου επικοινωνιών μηνύματος το οποίο ήταν κατάφωρα προσβλητικό που έλαβαν χώρα εντός Δεκεμβρίου του 2020. Ε.Δ.Πάφου 4251/20: Αφορά τα αδικήματα της απειλής, κοινής επίθεσης και δημόσιας εξύβρισης που έλαβαν χώρα στις 30 Απριλίου του 2020. Ε.Δ.Πάφου 1203/22: Αφορά τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, διάρρηξης κτιρίου, κλοπής και παράνομης κατοχής περιουσίας που έλαβαν χώρα μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 06 Μαρτίου του 2022. Ε.Δ.Πάφου 5295/22: Αφορά τα αδικήματα της διάρρηξης κατοικίας, κλοπής από κατοικία, κακόβουλη ζημιά και απειλής που έλαβαν χώρα στις 09 Ιανουαρίου του 2020. Ε.Δ.Πάφου 4558/21: Αφορά τo αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α στις 04.04.2015. Ε.Δ.Πάφου 4178/21: Αφορά τα αδικήματα της απειλής, κοινής επίθεσης, ανυπακοής σε διατάξεις νόμων που επιβάλλουν καθήκον και δημόσιας εξύβρισης που έλαβαν χώρα στις 21.04.2021. E.Δ. Πάφου 9832/23: Aφορά τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α που έλαβε χώρα στις 09 και 10 Αυγούστου του 2022. Τα γεγονότα που αφορούν έκαστη πιο πάνω υπόθεση έχουν παρατεθεί γραπτώς στο Δικαστήριο και έχουν συμπεριληφθεί σε κάθε φάκελο ξεχωριστά (Παράρτημα 1 σε κάθε περίπτωση). Αυτά εχουν μελετηθεί, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν. Υπενθυμίζεται πως η εξουσία του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής σε μια άλλη ποινική υπόθεση πηγάζει μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155) αλλά και από σχετική νομολογία (Ηρακλέους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 150). Το σκεπτικό αυτό κατ' αρχήν εφαρμόζεται σε ιδίας ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Έχοντας όμως παράλληλα υπόψη την υπόθεση Παραρέ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2013, ημερ. 20.03.12, η εφαρμογή του πιο πάνω σκεπτικού επεκτείνεται και σε υποθέσεις διαφορετικών αδικημάτων. Ως έχει λεχθεί στην Ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598 όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 382 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194) Τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης (1317/21) έχουν εκτεθεί γραπτώς (σχετικό το Παράρτημα 1) από την Κατηγορούσα Αρχή δεν έτυχαν αμφισβήτησης και διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: Την 16/2/2021 και ώρα 10:30 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου από τον Σουλεημάν Ζεν Αλτίν από τη Συρία και μόνιμο κάτοικο Κύπρου (στο εξής ο 'παραπονούμενος') ότι περί τις βραδινές ώρες της 15/2/2021 και μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 16/2/2021 διαρρήχθηκε η αποθήκη που διατηρεί με οικοδομικά υλικά που βρίσκεται στην οδό [ ] στην Έμπα και κλάπηκαν από εκεί 50 μαρμάρινα κολωνάκια συνολικής αξίας €
  1. Αμέσως μετά την καταγγελία την σκηνή επισκέφθηκε ο Αστ. 4485 του ΤΑΕ Πάφου καθώς και άλλα μέλη του ΤΑΕ Πάφου και από τις επιτόπιες εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 μαζί με άλλο πρόσωπο πέτυχαν είσοδο-έξοδο στην αποθήκη αφού παραβίασαν προστατευτική μεταλλική σχάρα παραθύρου κόβοντας την με χειροψάλιδο. Την ίδια μέρα 16/2/2021 ο Αστ.2543 παρέλαβε από τη σκηνή διάφορα τεκμήρια περιλαμβανομένου του εν λόγω χειροψάλιδου το οποίο βρέθηκε εντός της επίδικης αποθήκης. Στις 20/2/21 και ώρα 7:30 όταν ο παραπονούμενος επισκέφθηκε εκ νέου την εν λόγω αποθήκη του διαπίστωσε ότι κλάπηκαν 125 πέτρες διαστάσεων 20x40 εκατοστών η οποία χρησιμοποιείται για επένδυση τοίχων, συνολικής αξίας €
  2. Την σκηνή επισκέφθηκε ο Αστ. 4485 καθώς και άλλα μέλη του ΤΑΕ Πάφου και από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε η είσοδος στην αποθήκη επιτεύχθηκε από το παράθυρο το οποίο παραβιάστηκε κατά την προηγούμενη φορά που διαρρήχθηκε η αποθήκη, ήτοι μεταξύ των ημερομηνιών 15-16/2/
  3. Κατόπιν ελέγχου του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης της αποθήκης διαπιστώθηκε ότι στις 20/2/21 και ώρα 03:37 καταγράφηκαν πλάνα που απεικονίζουν το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] να βρίσκεται στον ιδιωτικό χώρο στάθμευσης της αποθήκης στο οποίο επενέβαινε η Κατηγορούμενη 1 μαζί με άλλο πρόσωπο. Αυτοκίνητο της ίδιας περιγραφής με το προαναφερόμενο εντοπίστηκε από τον Λοχ.3144 την ίδια μέρα 20/2/21 κατά τις πρωινές ώρες έξω από την οικία της Κατηγορούμενης
  4. Ως εκ των ανωτέρω στις 22/2/2021 εξασφαλίστηκε από το ΕΔ Πάφου δικαστικό ένταλμα σύλληψης και έρευνας εναντίον της Κατηγορούμενης
  5. Στις 22/2/2021 ο Αστ.3385, δυνάμει του προαναφερόμενου εντάλματος, συνέλαβε την Κατηγορούμενη 1 και αφού της εξήγησε τους λόγους της σύλληψης της και της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο αυτή απάντησε «εγόρασα τα που ένα Βούλγαρο». Στη συνέχεια στις 22/2/2021 στην παρουσία της Κατηγορούμενης 1 ο Αστ.3385 διενήργησε έρευνα στην εν λόγω οικία της Κατηγορούμενης 1 δυνάμει δικαστικού εντάλματος και εντόπισε τα διάφορα κλοπιμαία αντικείμενα που αναφέρονται στις Κατηγορίες 4, 7 και
  6. Συγκεκριμένα μπροστά από την εν λόγω οικία, στην πίσω αυλή της οικίας αλλά και επί της πρόσοψης της οικίας και σε διάφορα άλλα μέρη της εντοπίστηκαν τα κλοπιμαία αντικείμενα που αναφέρονται στην Κατηγορία 7, ενώ στην μπροστινή βεράντα της εν λόγω οικίας εντοπίστηκαν τα κλοπιμαία αντικείμενα που αναφέρονται στις Κατηγορίες 4 και
  7. Όταν επιστήθηκε η προσοχή της Κατηγορούμενης 1 στο νόμο αυτή ανέφερε ότι τα εν λόγω αντικείμενα ήταν δικά της και ότι τα αγόρασε από πρόσωπο Βουλγαρικής καταγωγής. Την ίδια μέρα στις 22/2/2021 η Αστυνομία επικοινώνησε με τον παραπονούμενο ο οποίος μετέβηκε στην επίδικη οικία της Κατηγορούμενης 1 και αναγνώρισε όλα τα προαναφερόμενα αντικείμενα που αναφέρονται στις Κατηγορίες 4, 7 και 11 ως δικά του τα οποία είχαν κλαπεί από την αποθήκη του. Αργότερα την ίδια ημέρα στις 22/2/2021 στο ΤΑΕ Πάφου λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη 1 η οποία μεταξύ άλλων επέμεινε στους ισχυρισμούς της ότι τα εν λόγω κλοπιμαία αντικείμενα ήταν δικά της και ότι τα είχε αγοράσει από πρόσωπο Βουλγαρικής καταγωγής. Περαιτέρω, η Κατηγορούμενη 1 ανέφερε ότι γνώριζε που βρισκόταν η επίδικη αποθήκη από την οποία κλάπηκαν τα επίδικα αντικείμενα και ότι την επισκέφθηκε μια φορά εκεί κατά τη διάρκεια της νύχτας με το προαναφερόμενο πρόσωπο Βουλγαρικής καταγωγής. Τέλος ο κ. Αντωνίου ανέφερε πως η Κατηγορούμενη είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου ενώ ζήτησε η διαχείριση των τεκμηρίων να γίνει με τον τρόπο που περιγράφεται στο τέλος της παρούσας απόφασης. Ένεκα της σοβαρότητας των Κατηγοριών που η Κατηγορούμενη έχει παραδεχθεί ζητήθηκε και ετοιμάστηκε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που αφορά τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές της περιστάσεις ημερ. 01.12.
  8. Σύμφωνα με την έκθεση η Κατηγορούμενη ηλικίας 42 ετών είναι άγαμη και μητέρα 2 παιδιών που φοιτούν σήμερα σε Δημοτικά Σχολεία της Πάφου. Πρόκειται για το μικρότερο παιδί πολύτεκνης οικογένεια όπου το 2012 έχασε τον αδελφό της ενώ το 2013 απεβίωσε και ο πατέρας της ενώ ένας εκ των δύο της αδελφών βρίσκεται κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές. Τα ανήλικα τέκνα της διαμένουν μαζί με την μητέρα της που έχει αναλάβει την γονική τους μέριμνα σε προσφυγική κατοικία στην Πάφο ενώ τα έξοδα των παιδιών της έχει αναλάβει ο αδελφός της που διαμένει και εργάζεται στην ίδια Επαρχία αφού η ίδια δεν διαθέτει οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις απεναντίας εκκρεμούν εναντίον της εντάλματα πέραν των €
  9. Η Κατηγορούμενη μετά την αποφοίτηση της από το λύκειο μετέβηκε στη Νέα Υόρκη όπου βρίσκονταν ήδη τα 3 της αδέλφια για σκοπούς εργασίας όπου και έλαβε δίπλωμα Κομμωτικής και Επαγγελματικού Μακιγιάζ. Εργάστηκε εκεί για 6 συνολικά χρόνια σε εστιατόριο συγγενικού της προσώπου ενώ επέστρεψε στην Κύπρο σε ηλικία 24 ετών λόγω της επιδείνωσης της υγείας του πατέρα της όπου και εργάστηκε για 8 χρόνια ως κομμώτρια. Το 2012 σε καταδίωξη του αδελφού της από την Αστυνομία αυτός σκοτώθηκε γεγονός το οποίο αναστάτωσε ολόκληρη την οικογένεια. Τόσο η ίδια όπως και ο αδελφός της βρήκαν διέξοδο στην χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και έκτοτε παραμένει εκτός εργασίας. Μάλιστα τον Απρίλιο του 2023 μεταφέρθηκε στην κλειστή θεραπευτική Κοινότητα Αγία Σκέπη για απεξάρτηση όμως παρά το ότι κατά την συμμετοχή της στο πρόγραμμα αντιλήφθηκε τα λάθη της και σιχάθηκε τον εαυτό της για τα χρόνια που έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών, εγκατέλειψε οικειοθελώς το πρόγραμμα μετά από μερικούς μήνες. Τα δύο της παιδιά τα έχει αποκτήσει από σχέση με Κύπριο Υπήκοο που ξεκίνησε το έτος 2013 όμως πρόκειται για πρόσωπο που τα τελευταία 10 και πλέον χρόνια έχει εκτίσει και συνεχίζει να εκτίει πολυετή ποινές φυλάκισης για αδικήματα τα οποία σχετίζονται με τα ναρκωτικά ενώ κατά την περίοδο συμβίωσης τους υπήρχαν σοβαρά προβλήματα με αποτέλεσμα να χωρίζουν και να επανασυνδέονται κατά διαστήματα. Μάλιστα στο παρελθόν η Κατηγορούμενη έχει εμπλακεί σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα από το οποίο υπέστη παραμόρφωση στο πρόσωπο για την οποία έχει υποβληθεί σε διορθωτική χειρουργική επέμβαση ενώ αναμένεται να προχωρήσει σε ακόμα 2 τέτοιες επεμβάσεις. Έχει μάλιστα απωλέσει όλα της τα δόντια ενώ παρουσιάζει ανοσμία. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής η κα. Παπαδημήτρη προχώρησε σε εμπεριστατωμένη και εκτενή προφορική αγόρευση. Μέσω αυτής επανέλαβε την παραδοχή της πελάτιδας της σε όλες τις κατηγορίες όλων των υποθέσεων που αυτή αντιμετωπίζει και εξέφρασε την απολογία της τονίζοντας πως ήταν επιθυμία της να ολοκληρώσει όλες τις εκκρεμούσες εναντίον της υποθέσεις έτσι ώστε να τιμωρηθεί μία φορά για το σύνολο της παραβατικής της συμπεριφοράς. Στρεφόμενη προς τα γεγονότα των υποθέσεων κυρίως που λαμβάνονται υπόψη ανέφερε πως αρκετές από αυτές αφορούν περίοδο όπου η ίδια αντιμετώπιζε προβλήματα με τον πρώην συμβίο της και την σχέση που αυτός απέκτησε στην συνέχεια με τα δύο αυτά πρόσωπα να προβαίνουν σε συνεχείς ενέργειες πρόκλησης της όμως σήμερα οι σχέσεις έχουν αποκατασταθεί και έχουν κατανοήσει ότι ως γονείς θα πρέπει να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους. Επίσης αναφορά έγινε στα γεγονότα της υπόθεσης 1203/22 στην οποία η κατηγορούμενη διώχθηκε και παραδέχθηκε τα αδικήματα δυνάμει του άρθρου 20 του Κεφ.
  10. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του και το γεγονός πως κάποια από τα αδικήματα των φακέλων που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της βασικής υπόθεσης χρονολογούνται από το έτος
  11. Καθοριστικό σημείο ως ανέφερε στην ζωή της Κατηγορούμενης ήταν η απώλεια του αδελφού της γεγονός το οποίο την οδήγησε στην χρήση ναρκωτικών ουσιών και αποτέλεσε την εύκολη λεία των εμπόρων ναρκωτικών και ένεκα της εξάρτησης της αυτής οδηγήθηκε στην διάπραξη κυρίως των αδικημάτων κατά της περιουσίας που αντιμετωπίζει σήμερα. Η κρίση και η αντίληψη της προφανώς και επηρεάστηκε από την εξάρτηση όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ενώ από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε διαφαίνεται πως αυτή σπούδασε, μετέβηκε στο εξωτερικό όπου και δούλεψε, επέστρεψε στην Κύπρο συνέχισε την εργασία της όμως σε μια αδύνατη για την ίδια στιγμή παραστράτησε και έτυχε εκμετάλλευσης από τρίτα πρόσωπα. Η ίδια μάλιστα αναλογιζόμενη για το πως συμπεριφερόταν και αυτό καταγράφεται στην έκθεση δήλωσε ότι έφτασε στο σημείο να σιχαθεί τον εαυτό της. Ήταν χρήστης ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών ναρκωτικών, συνελήφθηκε στην υπόθεση 1221/23 Ε.Δ.Πάφου και οικειοθελώς ζήτησε να παραπεμφθεί στην Αγία Σκέπη για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά όντας αποφασισμένη να σταματήσει κάθε χρήση αντιλαμβανόμενη ότι ήταν ο λόγος που βρίσκεται στο σημερινό σημείο. Μάλιστα αυτή ως η συνήγορος σημείωσε αξιολογήθηκε, κρίθηκε κατάλληλη και παραπέμφθηκε στην Αγία Σκέπη για περίοδο 4 μηνών όπου και παρακολούθησε το πρόγραμμα με επιτυχία. Παρά το ότι δεν ολοκλήρωσε το πρόγραμμα ο σκοπός επιτεύχθηκε για να απεξαρτοποιηθεί ενώ η αποχώρηση της από το Κέντρο έλαβε χώρα και παρά την γνώση των συνεπειών που αυτό θα είχε για να βρίσκεται κοντά στα παιδιά της τα οποία την είχα ενημερώσει για προβλήματα που αυτά αντιμετώπιζαν. Η κα. Παπαδημήτρη παρέδωσε στο Δικαστήριο αποτελέσματα αναλύσεων που έγιναν στις 15.09.2023 και 23.09.2023 με αρνητικά αποτελέσματα για την χρήση ναρκωτικών εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το θεραπευτικό κέντρο Η ΤΟΛΜΗ που όμως δεν μπορούσε να την εντάξει σε πρόγραμμα λόγω των εκκρεμούσων εναντίον της υποθέσεων. Σήμερα μάλιστα επιβεβαιώνεται και από την επιστολή ημερ. 12.12.2023 των Κεντρικών Φυλακών ότι σε έλεγχο που της διενεργήθηκε αυτή ήταν αρνητική σε ναρκωτικές ουσίες. Η Κατηγορούμενη επανέλαβε η συνήγορος πως έχει απεξαρτοποιηθεί από τα ναρκωτικά και δικαιούται να ζητήσει την επιείκια του Δικαστηρίου αφού εδώ και 12 μήνες δεν έχει κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών, μάλιστα αυτή ήταν καθαρή και την περίοδο που είχε εγκαταλείψει την Αγία Σκέπη μέχρι και την σύλληψη της. Ένα άλλο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο κατά την κ. Παπαδημήτρη είναι ο χρόνος που τελεί η κατηγορούμενη υπο κράτηση που ξεκινά από τις 06.02.23 στα πλαίσια της υπόθεσης 1221/2023 ενώ στην συνέχεια και συγκεκριμένα στις 07.04.2023 εκδόθηκε διάταγμα παραπομπής της στην Αγία Σκέπη όπου και παραπέμφθηκε αυθημερόν και παρέμεινε εκεί για 4 μήνες περίπου. Έγινε εισήγηση ότι το συγκεκριμένο τετράμηνο παρά το ότι δεν ήταν στις Κεντρικές Φυλακές αλλά στην Αγία Σκέπη ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ο χρόνος αυτός να προσμετρήσει στην ποινή που θα της επιβληθεί αφού το διάταγμα κράτησης που υπήρχε δεν ακυρώθηκε και ήταν σε ισχύ και για αυτό δόθηκαν και οδηγίες αν εγκαταλείψει το θεραπευτικό πρόγραμμα να τεθεί αμέσως ενώπιον του Δικαστηρίου. Μάλιστα η κα. Παπαδημήτρη εισηγήθηκε πως ακόμα και αν το Δικαστήριο αποφασίσει πως τέτοια περίοδος δεν αποτελεί περίοδο που θα μπορούσε να προσμετρήσει ως χρόνος κατά τον οποίο η Κατηγορούμενη τελούσε σε προφυλάκιση το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει τον χρόνο αυτό υπόψη του αφού ουσιαστικά για περίοδο 4 μηνών η Κατηγορούμενη δεν βρισκόταν σπίτι της αλλά σε ένα κλειστό θεραπευτικό κέντρο συνεπώς η περίοδος αυτή θα πρέπει να συνυπολογιστεί στο τελικό ύψος της ποινής που θα της επιβληθεί. Επανέλαβε πως πρόκειται για πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, μητέρα 2 ανήλικων τέκνων τα οποία φροντίζει σήμερα η μητέρα της πρόσωπο μεγάλης ηλικίας. Τα παιδιά της ήδη βιώνουν έντονα σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχολογία τους ένεκα της απουσίας και των δύο γονιών. Δυστυχώς τα παιδιά της κατηγορούμενη ήδη παρουσιάζουν ψυχολογικές διαταραχές (σχετική Ιατρική Βεβαίωση παραδόθηκε στο Δικαστήριο) και παρακολουθούνται από Ψυχολόγο με τις επιπτώσεις αυτές στα μέλη της οικογένειας της Κατηγορούμενης να πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Υπενθύμισε πως ο πατέρας των παιδιών σε 4 χρόνια θα αποφυλακιστεί από τις Κεντρικές Φυλακές καθότι έχει καταδικαστεί σε υποθέσεις ναρκωτικών συνεπώς αν δεν αποφυλακιστεί το συντομότερο η μητέρα θα υπάρξουν μεγαλύτερες επιπτώσεις στα παιδιά τους. Κάλεσε τέλος το Δικαστήριο να κρίνει την κατηγορούμενη με τη μέγιστη δυνατή επιείκια λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των μετριαστικών της περιστάσεων αλλά και της σοβαρής ανάγκης της επιστροφής της το συντομότερο στα παιδιά της. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη είναι σοβαρά. Ποιο συγκεκριμένα τα αδικήματα που η Κατηγορούμενη έχει παραδεχθεί νομοθετικά διαλαμβάνουν τις ακόλουθες μέγιστες ποινές: Η 3η & 10η Κατηγορία: Διέπονται από το άρθρο 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 7 χρόνια. Η 4η & 7η & 11η Κατηγορία: Διέπονται από το άρθρο 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 χρόνια. Η 5η Κατηγορία: Διέπεται από το άρθρο 296(γ)(i) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 5 χρόνια. Η 6η Κατηγορία: Διέπεται από το άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 2 χρόνια. Συνεπώς το Δικαστήριο καλείται στην υπό εξέταση υπόθεση να αποφασίσει ποια είναι η κατάλληλη (είδος και ύψος) υπό τις περιστάσεις ποινή για την κατηγορούμενη σε σχέση με τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχθεί και έχοντας κατά νου ότι η υπόθεση τυγχάνει συνοπτικής εκδίκασης στη βάση γραπτής συγκατάθεσης που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας αλλά και του σημαντικού στοιχείου ότι στα πλαίσια της υπό εξέτασης υπόθεσης λαμβάνεται υπόψη και αριθμός άλλων υποθέσεων. Η σοβαρότητα των κατηγοριών που αφορούν τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών υπογραμμίζεται μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη Νομολογία σημειώνει ότι τα αδικήματα των κλοπών και των διαρρήξεων είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Η αυστηρότητα των ποινών είναι κατά την πιο πάνω απόφαση ένας τρόπος πάταξης του φαινόμενου. Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 47 όπου υπογραμμίσθηκε ότι η διάπραξη διαρρήξεων έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα, γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 587 λέχθηκαν τα εξής: «Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη». Στην υπόθεση Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών προσεγγίσθηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: «οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη». Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στην Κύπρο όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά αντίθετα παρουσιάζει αυξητική στάση (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη και συνάμα να δημιουργηθεί ρήγμα στην πίστη που αυτός εναποθέτει στις αρμόδιες αρχές και εξουσίες της πολιτείας που είναι υπεύθυνες για την προστασία του ιδίου αλλά και της περιουσίας του. Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης, κλοπής και κλεπταποδοχής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Nteni Bezanidis ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013 ημερ. 5/12/2013 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ ετών σε υποθέσεις διαρρήξεων και μετά από παραδοχή και την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου για αντικείμενα που αφορούσαν €45.134,17 εκ των οποίων ανακτήθηκε το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Hussein v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 252/2018, 31/05/2019, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο (μετά από παραδοχή του), -ηλικίας τότε 47 ετών και πατέρα πέντε ανήλικων παιδιών, λευκού ποινικού μητρώου-, των τεσσάρων χρόνων (σε κάθε μία από τις δέκα κατηγορίες που αντιμετώπισε, οι οποίες διατάχθηκε να ήταν συντρέχουσες), για δεκαέξι συνολικά διαρρήξεις που έλαβαν χώρα σε διάστημα τριών χρόνων περίπου, από τις οποίες ο κατηγορούμενος αποκόμισε όφελος €30.000, χωρίς αποζημίωση των θυμάτων της παράνομης δράσης του, εφόσον τα κλαπέντα δεν ανευρέθηκαν. Στη δε υπόθεση Σωτήρη Ζαχαρία Γεωργίου, Άλλως Καμμούγιαρος. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2,5 ετών σε πρόσωπο 22 ετών, νυμφευμένο με παιδί ηλικίας 19 μηνών, που έπασχε από βαριά διαταραχή προσωπικότητας, με δυο προηγούμενες καταδίκες και αφού λήφθηκαν υπόψη 6 υποθέσεις για διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων, με μέρος των κλαπέντων να έχει ανευρεθεί και με παραδοχή στις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και διάρρηξη εκκλησίας και κλοπής. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε 8 κατηγορίες για τη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής (οι κατηγορίες 1 και 2) και διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής (οι κατηγορίες 3-8). Καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 2½ ετών στην κάθε μια από τις κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη ακόμη 6 υποθέσεις για τη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η εγκληματική δράση του εφεσείοντος στην κυρίως υπόθεση και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη συνοψίζεται σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές - 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε έχει ως εξής: Μετρητά που δεν βρέθηκαν £860.50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41.45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε £960. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ( HUSEYIN VEDAT v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Π.Ε. 142/12 ημερ. 22.11.12 2ΑΑΔ 787) επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης ύψους 18 μηνών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα για το αδίκημα της κλοπής χρηματικού ποσού ύψους €370 ευρώ. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή ήταν αυτή των 3 ετών. Στην απόφαση του, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στην προηγούμενη διαγωγή του Εφεσείοντα και ότι αυτός ουσιαστικά δεν είχε ανταποκριθεί στην επιείκια που του είχε δοθεί αφού βαρύνετο με τρείς προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης αδικήματα εκ των οποίων στη μία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης ύψους 12 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης καταστήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε επίσης στην απόφαση του, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Εφεσείοντα ο οποίος είχε οικογενειακές υποχρεώσεις αφού είχε αποκτήσει 5 παιδιά δεν μπορούσαν από μόνες να καθορίσουν υπερβολικότητα στην ποινή. Όσον αφορά το γεγονός ότι τα κλαπέντα είχαν επιστραφεί, αυτό σύμφωνα με το Εφετείο δεν αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία με αναφορά στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αφού στη μία περίπτωση ο Εφεσείων είχε συλληφθεί από την αστυνομία επ' αυτοφώρο. Στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20 όπου ο εφεσείων είχε προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια εγκλήματα και ο εφεσείων επρόβαλε ψυχολογικά προβλήματα για μετριασμό της ποινής του. Σε σχέση ειδικότερα με την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων, κατά την επιβολή ποινής το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του, ως επιβαρυντικούς παράγοντες, που προσμετρούν στην κατηγοριοποίηση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου ως σοβαρής, αν ο κατηγορούμενος διέπραξε, με το εν λόγω όργανο, διάρρηξη ή διαρρήξεις ή συνελήφθη ενώ επιχειρούσε διάρρηξη. Η ποινική ευθύνη κατηγορούμενου που εντοπίζεται να κατέχει όργανο με σκοπό να προβεί σε διάρρηξη, γενικά, χωρίς να συνδέεται με συγκεκριμένη διάρρηξη ή επιχειρούμενη διάρρηξη, θα πρέπει να κατηγοριοποιείται ως η πιο ήπια μορφή διάπραξης του αδικήματος. Όπου το αδίκημα επομένως, συνδυάζεται με την διάπραξη διάρρηξης ή κλοπής η ποινή φυλάκισης είναι η ενδεδειγμένη (βλ. ενδεικτικά, Bukowski (ανωτέρω) και Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας
(2013)2 A.A.Δ.278). Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498) Από όλα τα πιο πάνω και τα υπόλοιπα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου καταδεικνύεται μια συστηματική και κατ' επανάληψη επίδειξη εγκληματικής συμπεριφοράς από την Κατηγορούμενη. Με γνώμονα τη νομική αρχή ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να τυγχάνει του ευεργετήματος να τιμωρείται μια και μόνο φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά την οποία παραδέχεται και ζητεί να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, θεωρώ ότι οι προαναφερόμενες υποθέσεις δύναται να ληφθούν υπόψη στην παρούσα ποινική υπόθεση. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Η συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς της κατηγορούμενης διαμορφώνεται με την προσθήκη και άλλων περιστατικών που διαδραματίστηκαν μέσω των άλλων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής στα αδικήματα της κύριας υπόθεσης και μάλιστα σε διαφορετικούς χρόνους. Η εγκληματική δραστηριότητα της κατηγορούμενης είναι πλούσια. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα είναι. Το στοιχείο που εδώ κυριαρχεί και σαφώς επιβαρύνει τη θέση της κατηγορούμενης είναι η διάπραξη σοβαρής φύσεως αδικημάτων όπως διαρρήξεων, και κλοπών πάνω σε επαναλαμβανόμενη βάση. Σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ταλαιπωρία και ανησυχία που προκλήθηκαν στους παραπονούμενους ως αποτέλεσμα της δράσης της κατηγορούμενης. Ακόμη σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ζημιά που όλοι οι παραπονούμενοι επωμίστηκαν από την στέρηση της κατοχής και χρήσης της περιουσίας που κλάπηκε συνεπεία της αξιόποινης συμπεριφοράς της κατηγορούμενης. Μάλιστα η μη επιστροφή της κλαπείσας περιουσίας καταδεικνύει ότι η ζημιά στους παραπονούμενους θα είναι μόνιμης φύσεως. Περαιτέρω ουδεμία μορφή αποζημίωσης υπήρξε από την κατηγορούμενη. Περαιτέρω η κατηγορούμενη καταπάτησε κατάφωρα το συνταγματικό δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας των ιδιοκτητών των υποστατικών που διέρρηξε και της περιουσίας που έκλεψε επιδεικνύοντας ασέβεια και θράσος. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα μπορεί να είναι. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω θα προχωρήσω με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος της Κατηγορούμενης, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
(1)την παραδοχή της ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης
(2)την παραδοχή της σε άλλες 14 υποθέσεις που κλήθηκε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του στα πλαίσια επιβολής ποινής στην υπό εξέταση υπόθεση με αποτέλεσμα να περισώζεται πολύτιμος δικαστικός χρόνος που θα αναλωνόταν για την εκδίκαση 15 συνολικά διαφορετικών υποθέσεων.
(3)το λευκό ποινικό της μητρώο
(4)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές περιλήφθηκαν στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και όπως αυτές επεξηγήθηκαν από την συνήγορο της και ιδιαίτερα το γεγονός ότι αυτή είναι μητέρα 2 ανήλικων τέκνων
(5)τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που αφορούν κυρίως τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης
(6)το γεγονός ότι αυτή κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων τελούσε υπο την εξάρτηση και επήρεια ναρκωτικών ουσιών ενώ πλέον έχει δηλώσει ότι έχει απεξαρτοποιηθεί θέλοντας να δώσει ένα νέο ξεκίνησα στη ζωή της
(7)τον γεγονός ότι κρατείται ως υπόδικος στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από τις 06.02.2023 μέχρι και τις 06.04.2023 και στην συνέχεια από τις 26.10.2023 μέχρι και σήμερα ενώ προς όφελος της προσμετρά και το γεγονός ότι για περίπου 4 μήνες (από 07.04.2023 μέχρι 01.08.2023) αυτή εισήχθη κατόπιν δικής της επιθυμίας στην κλειστή δομή της Αγίας Σκέπης σε μια προσπάθεια απεξάρτησης της από τα Ναρκωτικά χωρίς να παραγνωρίζω βεβαίως ότι την 01.08.2023 εγκατέλειψε οικειοθελώς το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
(8)τον χρόνο που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείτε να επιβάλει ποινή το Δικαστήριο. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.
(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες της κατηγορούμενης, κρίνω ότι αυτοί δεν είναι ικανοί έτσι ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας ιδίως λαμβάνοντας υπόψη την φύση των αδικημάτων που αυτή έχει διαπράξει αλλά και την υπόθεση που καλούμε να λάβω υπόψη μου και την οποία έχει επίσης παραδεχθεί. Επαναλαμβάνω πως τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σε τέτοιες περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων όπου επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο της κατηγορούμενης, επιβάλλονται σε αυτήν οι ακόλουθες ποινές: 3η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου ποινή φυλάκισης 2,5 ετών. 4η Κατηγορία: Το αδίκημα της κλοπής ποινή φυλάκισης 2 ετών. 5η Κατηγορία: Το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία ποινή φυλάκισης 14 μηνών. 6η Κατηγορία: Το αδίκημα της εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος ποινή φυλάκισης 12 μηνών. 7η Κατηγορία: Το αδίκημα της κλοπής ποινή φυλάκισης 2 ετών. 10η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου ποινή φυλάκισης 2,5 ετών. 11η Κατηγορία: Το αδίκημα της κλοπής ποινή φυλάκισης 2 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. H ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούμενης εισηγήθηκε πως θα μπορούσε το Δικαστήριο να διατάξει και την αναστολή τυχών ποινών στερητικών της ελευθερίας δυνάμει του άρθρου 3
(2)του Ν.95/72, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Οι αρχές είναι γνωστές για το πότε μπορεί να ασκηθεί τέτοια διακριτική εξουσία και δεν θα επαναληφθούν απλά θα περιοριστώ να αναφέρω πως τόσο η σοβαρότητα των κατηγοριών που αυτή αντιμετωπίζει σε συνδυασμό με τις περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και το σύνολο των υποθέσεων που λαμβάνονται επίσης υπόψη είναι σοβαρότατοι λόγοι που δεν θα δικαιολογούσαν σε καμιά περίπτωση την έκδοση τέτοιας διαταγής αφού κάτι τέτοιο θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα προς την κοινωνία και τους επίδοξους παραβάτες. Υπενθυμίζεται πως σε περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων οι προσωπικές περιστάσεις ενός Κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας που στην συγκεκριμένη περίπτωση σημειώνεται πως το σύνολο των μετριαστικών της περιστάσεων έχουν ήδη ληφθεί σοβαρά υπόψη στον καθορισμό του τελικού ύψους της ποινής που της έχει επιβληθεί. Η περίοδος έκτισης όμως μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η Κατηγορούμενη τελούσε σε προφυλάκιση στα πλαίσια της υπόθεσης Ε.Δ.Πάφου 1221/23 (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) και συγκεκριμένα από την περίοδο 06.02.2023 μέχρι και τις 06.04.2023 αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων και από τις 26.10.2023 μέχρι και σήμερα 14.12.2023 αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων. Με όλο τον προσήκοντα σεβασμό προς την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούμενης δεν μπορώ να αποδεχθώ την θέση της ότι η περίοδος από 07.04.2023 που παραπέμφθηκε στην Αγία Σκέπη δυνάμει σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπόθεσης 1221/23 Ε.Δ.Πάφου μέχρι και την 01.08.2023 όπου εγκατέλειψε οικειοθελώς το συγκεκριμένο Θεραπευτικό Κέντρο που είχε παραπεμφθεί μετά από δικό της αίτημα για σκοπούς απεξάρτησης θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη και να συνυπολογιστεί ως περίοδος έκτιση της επιβληθείσας από το παρόν Δικαστήριο ποινής φυλάκισης για αυτό γιατί οι πρόνοιες του άρθρου 117 της Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 είναι ξεκάθαρες και διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: Έναρξη έκτισης ποινής φυλάκισης 117.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)του άρθρου αυτού η έκτιση ποινής φυλάκισης αρχίζει από την ημέρα κατά την οποία αυτή διαβάζεται, η περίοδος όμως αυτή, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει άλλως, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο αυτός που καταδικάστηκε τελούσε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού σε προφυλάκιση.
(2)Ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σε πρόσωπο που ήδη καταδικάστηκε σε φυλάκιση, αρχίζει να εκτίεται μετά τη λήξη της προηγούμενης ποινής, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό που προκύπτει από μελέτη του φακέλου της ποινικής υπόθεσης Ε.Δ.Πάφου 1221/23 είναι πως για την περίοδο από 07.04.2023 μέχρι και την 01.08.2023 η κατηγορούμενη δεν ήταν προφυλακιστέα στα πλαίσια της υπόθεσης αφού αυτή μετά από δικό της αίτημα, τη σύμφωνη γνώμη της Συμβουλευτικής Επιτροπής και το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στα πλαίσια των νομοθετικών διατάξεων του Περί Θεραπείας Κατηγορούμενων Χρηστών ή Ουσιοεξαρτημένων Νόμος Ν. 41(Ι)/2016 παραπέμφθηκε στην Κλειστή Θεραπευτική Κοινότητα της Αγίας Σκέπης για σκοπούς απεξάρτησης. Η περίοδος αυτή συνεπώς δεν αποτελεί περίοδο για την οποία το συγκεκριμένο πρόσωπο τελούσε σε προφυλάκιση με σχετική διαταγή του Δικαστηρίου και συνεπώς τέτοια περίοδος δεν μπορεί να συνυπολογιστεί για την μείωση της επιβληθείσας ποινής αφού εκφεύγει του πλαισίου του άρθρου 117 του Κεφ.
  1. Ούτε θα συμφωνήσω με την θέση ότι το διάταγμα παραπομπής της Κατηγορουμένης σε προφυλάκιση που εκδόθηκε στις 06.02.2023 αποτελεί ένα συνεχές διάταγμα και καλύπτει το σύνολο της διάρκειας της υπόθεσης αφού κάτι τέτοιο αντιστρατεύεται την υπάρχουσα νομολογία με την οποία έχει αναγνωριστεί ότι ένα διάταγμα παραπομπής ενός κατηγορούμενου σε κράτηση στα πλαίσια της υπό εκκρεμότητα υπόθεσης ισχύει μέχρι την επόμενη εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου όπου στην συνέχεια θα πρέπει να υποβληθεί εκ νέου άλλο αίτημα για να εξεταστεί για την συνέχιση της περαιτέρω κράτησης. Είναι ξεκάθαρο από το φάκελο της υπόθεσης 1221/23 Ε.Δ.Πάφου ότι στις 07.04.2023 αυτό που εκδόθηκε ήταν μόνο το διάταγμα παραπομπής της Κατηγορούμενης στην Αγία Σκέπη και όχι αυτή να τεθεί σε προφυλάκιση. Οι δε διατάξεις του διατάγματος ημερομηνίας 07.04.2023 που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης 1221/23 Ε.Δ.Πάφου σε καμιά περίπτωση δεν διαλαμβάνουν οτιδήποτε που να αφορά την κράτηση της Κατηγορουμένης απεναντίας ρυθμίζει τα ζητήματα παραπομπής της σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης στο συγκεκριμένο θεραπευτικό κέντρο κάτω από τις πρόνοιες του Ν. 41(Ι)/2016 καθώς και την διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε περίπτωση παραβίασης του σχετικού διατάγματος. Θα σημειώσω όμως για σκοπούς πληρότητας και παρά την ανωτέρω κατάληξη μου ότι το Δικαστήριο δεν έχει παραγνωρίσει σε καμιά περίπτωση την περίοδο αυτή που βρισκόταν η Κατηγορούμενη στην Αγία Σκέπη στα πλαίσια κλειστού θεραπευτικού προγράμματος για σκοπούς απεξάρτησης αφού η περίοδος αυτή έχει ληφθεί σοβαρά υπόψη ως μετριαστικό στοιχείο για σκοπούς καθορισμού όχι του είδους αλλά του ύψους της ποινής που έχει επιβληθεί στην Κατηγορούμενη. Στα πλαίσια επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη και οι υποθέσεις του Ε.Δ. Πάφου 5465/21, 1221/23, 6553/22, 5826/19, 3988/23, 4558/21, 4178/21, 5295/22, 1491/21, 5461/21, 5463/21, 4251/20, 1203/22 και 9832/
  2. Τα Τεκμήρια των υποθέσεων θα τύχουν της πιο κάτω διαχείρισης από την Αστυνομία: Ε.Δ.Πάφου 1317/21: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Ε.Δ.Πάφου 5465/21: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Ε.Δ.Πάφου 1221/23: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Ε.Δ.Πάφου 6553/22: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Ε.Δ.Πάφου 5826/19: Αναφέρθηκε πως δεν υπάρχουν οποιαδήποτε τεκμήρια για να τύχουν διαχείρισης. Ε.Δ.Πάφου 3988/23: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Ε.Δ.Πάφου 4558/21: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Ε.Δ.Πάφου 4178/21: Αναφέρθηκε πως δεν υπάρχουν οποιαδήποτε τεκμήρια για να τύχουν διαχείρισης. Ε.Δ.Πάφου 5295/22: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να κατασχεθούν. Ε.Δ.Πάφου 1491/21: Αναφέρθηκε πως δεν υπάρχουν οποιαδήποτε τεκμήρια για να τύχουν διαχείρισης. Ε.Δ.Πάφου 5461/21: Αναφέρθηκε πως δεν υπάρχουν οποιαδήποτε τεκμήρια για να τύχουν διαχείρισης. Ε.Δ.Πάφου 5463/21: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να κατασχεθούν. Ε.Δ.Πάφου 4251/20: Αναφέρθηκε πως δεν υπάρχουν οποιαδήποτε τεκμήρια για να τύχουν διαχείρισης. Ε.Δ.Πάφου 1203/22: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. Ε.Δ.Πάφου 9832/23: Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.