Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. THOMAS CHOURSOULIDES κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2483/23, 15/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2483/23 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v.
- THOMAS CHOURSOULIDES
- VLADIMIROS LAZIDIS Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 15 Δεκεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: O κ. Σ. Χρυσοστόμου Για τους Κατηγορούμενους: Η κα. Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενοι: Παρόντες ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι οι οποίοι κρατούνται ως υπόδικοι στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από τις 27.03.2023 παραδέχθηκαν ενοχή στα ακόλουθα αδικήματα: 1η Κατηγορία: Το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας οι κατηγορούμενοι στις 21 Μαρτίου του 2023 στην Πάφο, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή τα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 και
- 2η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας οι κατηγορούμενοι στις 21 Μαρτίου του 2023 στην Κάτω Πάφο, διέρρηξαν και εισήλθαν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου με την ονομασία PANARETI που βρίσκεται στην Λεωφόρο Ποσειδώνος και διέπραξαν μέσα σε αυτό κακούργημα, δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην κατηγορία
- 3η Κατηγορία: Κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας οι κατηγορούμενοι κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 2η κατηγορία έκλεψαν από το εστιατόριο του ξενοδοχείου με την ονομασία PANARETI που βρίσκεται στην Λεωφόρο Ποσειδώνος, έντεκα κλιματιστικά εσωτερικού χώρου, δύο αποσμητίρες από ανοξείδωτο ατσάλι, δέκα πόμολα πορτών με την κλειδαριά τους, ένα καινούργιο μεταλλικό φωτιστικό, δύο κάσιες με 24 τεμάχια μικρές άδειες μπουκάλες μπίρες Carlsberg και ένα προβολέα power Lux, άγνωστης αξίας, περιουσία του πιο πάνω ξενοδοχείου. 4η Κατηγορία: Κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της ημέρας με σκοπό διάπραξης κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 296(δ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας οι κατηγορούμενοι κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 2η κατηγορία κατά τη διάρκεια ημέρας, είχαν στην κατοχή τους διαρρηκτικά εργαλεία δηλαδή ένα κατσαβίδι με κίτρινη και κόκκινη χειρολαβή, άνευ νόμιμου δικαιολογίας επί σκοπό διάπραξης κακουργήματος. 5η Κατηγορία: Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας οι κατηγορούμενοι στις 21 Μαρτίου του 2023 στην Κάτω Πάφο, είχαν στην κατοχή τους περιουσία για την οποία υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμέα, ήτοι μια τσάντα coca cola χρώματος μαύρου με κόκκινο η οποία περιείχε ένα κομπρεσόρο και 27 τεμάχια χαλκοσωλήνες και ένα κουλούρι σύρμα άσπρου χρώματος. 6η Κατηγορία: Μεταφορά επιθετικού όπλου ή οργάνου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3
(1)του Κεφ. 159 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 16687 και άρθρα 20 και 21 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας οι κατηγορούμενοι κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 5η κατηγορία, δημόσια και άνευ νόμιμο αιτίας μετέφεραν επιθετικό όπλο ή όργανο, δηλαδή ένα πτυσσόμενο ρόπαλο. Τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης έχουν εκτεθεί γραπτώς (σχετικό το Παράρτημα 1) από την Κατηγορούσα Αρχή δεν έτυχαν αμφισβήτησης και διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: Την 21/3/2023 και περί ώρα 1050 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου από τον ΜΚ-2, ιδιωτικό φύλακα ασφαλείας στην εταιρεία ALFA PANARETI ότι την ιδία ημέρα και ώρα, εντός του εστιατορίου του ξενοδοχείο PANARETI στην Λεωφόρο Ποσειδώνος στην Κ.Πάφο το οποίο είναι κλειστό, βρίσκονταν δύο ύποπτα πρόσωπα και έξω από το προαναφερόμενο εστιατόριο βρισκόταν σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο τύπου διπλοκάμπινο στην κάσα του οποίου βρίσκονταν φορτωμένα διάφορα κλιματιστικά. Επίσης σύμφωνα με τον Μκ-2 οι αριθμοί του αυτοκινήτου ήταν καλυμμένοι με μάσκα κατά του κορονοϊού. Αφού ο Μκ-2 μετακίνησε την μάσκα διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητο έφερε αριθμούς εγγραφής [ ] . Ακολούθως μέλη της Αστυνομίας μετέβηκαν άμεσα στο μέρος όπου εντόπισαν τους δύο πιο πάνω υπόπτους οι οποίοι είναι γνωστοί καθώς απασχολούν την Αστυνομία με παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Κατά την άφιξη της Αστυνομίας ο 2ος κατ/νος εντοπίστηκε να κρατάει στα χέρια του ένα κατσαβίδι με κίτρινη και κόκκινη χειρολαβή το οποίο τοποθέτησε μέσα σε μία γλάστρα που βρισκόταν έξω από την πόρτα του εστιατορίου, όταν αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας. Την ιδία ημέρα και ώρα 1120 το πιο πάνω κατσαβίδι παραλήφθηκε ως τεκμήριο ενώ ανακρινόμενος ο 2ος κατ/νος παραδέχθηκε ότι είναι δικό του. Ανακρινόμενοι προφορικά οι δύο ύποπτοι για τον σκοπό της παρουσίας τους στο μέρος καθώς επίσης και για τα αντικείμενα τα οποία υπήρχαν φορτωμένα στην κάσια του αυτοκινήτου αρ.εγγρ.[ ] ο 1ος κατ/νος ανέφερε ότι του τηλεφώνησε ο 2ος κατ/νος για να μεταβεί στο μέρος και να πάρει κάποια πράγματα για να τα πουλήσει και του έδωσε 20 ευρώ. Ο 2ος κατ/νος ανάφερε ότι είπε στον 1ο κατ/νο να μεταβεί στο μέρος με το διπλοκάμπινο του για να πάρει κάποια πράγματα για πούλημα. Ακολούθως την ιδία ημέρα και ώρα 1115 οι πιο πάνω ύποπτοι συνελήφθηκαν για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας αφού δεν έδωσαν ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς την πρόελευση των κλιματιστικών που εντοπίστηκαν στην κάσια του αυτοκινήτου αρ.εγγραφής [ ]. Από περαιτέρω έλεγχο που έγινε στο μηχανογραφημένο σύστημα διαπιστώθηκε ότι αυτό είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του γιού του 1ου κατ/νου. Στην συνέχεια την ιδία ημέρα και μεταξύ των ωρών 1200-1220 στο ΤΑΕ Πάφου λήφθηκε κατάθεση από τον ΜΚ-1 διαχειριστή του ξενοδοχείου PANARETI PAFOS αυτός ανέφερε ότι μετέβηκε στο μέρος αφού τον ενημέρωσε για το περιστατικό ο Μκ-2 και διαπίστωσε ότι η κύρια είσοδος του εστιατορίου ήταν παραβιασμένη και ότι από το εστιατόριο είχαν κλαπεί διάφορες συσκευές όπως κλιματιστικά και αποσμητήρες άγνωστης μέχρι στιγμής περιγραφής και αξίας. Επίσης ανάφερε ότι όταν μετέβηκε στο μέρος είδε μπροστά από την κύρια είσοδο του εστιατορίου σταθμευμένο ένα διπλοκάμπινο αυτοκίνητο αριθμός εγγραφής [ ] στο οποίο υπήρχαν φορτωμένα αριθμός κλιματιστικών , τα οποία αναγνώρισε ως μέρος της κλαπείσας περιουσίας του εστιατορίου. Ο Μκ-1 επίσης ανάφερε ότι δεν υπάρχει συναγερμός, κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ή ασφάλεια έναντι κλοπής. Επιπρόσθετα ανάφερε ότι το εν λόγω εστιατόριο είναι εκτός λειτουργίας για περίοδο 5-6 ετών αλλά ελέγχεται αρκετά συχνά από τους φύλακες της εταιρείας. Η τελευταία φορά που ελέγχθηκε ήταν στις 20/3/2023 το απόγευμα. Εναντίον των κατ/νων εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και συνελήφθηκαν μεταξύ των ωρών 1752 και 1759 αντίστοιχα. Ανακρινόμενος γραπτώς ο 2ος κατ/νο ανέφερε ότι την 21/3/2023 και ώρα 1000 τηλεφώνησε στον 1ο κατ/νο καθώς γνώριζε ότι έχει διπλοκάμπινο και του ζήτησε να τον βοηθήσει και να του δώσει 30 ευρώ. Ακολούθως ο 1ος κατν/ος μετέβηκε στην οικία του 2ου κατηγορουμένου τον πήρε και μετέβηκαν μαζί στο ξενοδοχείο PANARETI . Εκεί στάθμευσαν το αυτοκίνητο έξω από το εστιατόριο του ξενοδοχείου και μπήκαν μέσα από μία πόρτα που ήταν ανοικτή. Στην συνέχεια παραδέχθηκε ότι έκλεψαν από το εστιατόριο του ξενοδοχείου κομπρεσόρους οι οποίοι βρίσκονταν βιδωμένοι στο πάτωμα της κουζίνας του εστιατορίου και τους φόρτωσαν στην κάσα του διπλοκάμπινου του 1ου κατ/νου. Ανέφερε επίσης ότι ενώ φόρτωναν, ο 1ος κατ/νος κόπηκε στο χέρι. Επιπρόσθετα ανέφερε ότι είπε ψέματα στον 1ο κατ/νο ότι κάποιος Γιώργος του ζήτησε να πάνε εκεί και να φορτώσουν τα πιο πάνω αντικείμενα. Ανακρινόμενος γραπτώς ο 1ος κατ/νος ανάφερε ότι στις 21/3/2023 του τηλεφώνησε ο 2ος κατ/νος για να μεταβεί στο ξενοδοχείο ALOE HOTEL όπου βρισκόταν αυτός και αφού μετέβηκε συνάντησε εκεί τον 2ο κατ/νο ο οποίος αφού του είπε να του δώσει 20 ευρώ και να πάνε μαζί με το αυτοκίνητο του να φορτώσουν κάτι σκουπίδια από ένα μέρος. Ανέφερε ότι συμφώνησε με τον κατν/ο και μετέβηκαν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου PANARETI όπου έξω από αυτό υπήρχαν στο έδαφος διάφορα κλιματιστικά τα οποία ο 2ος κατ/νος του είπε ότι αυτά είναι τα σκουπίδια που του ανέφερε και τα φορτώσανε στο αυτοκίνητο του . Αρνήθηκε ότι κατείχαν διαρρηκτικά εργαλεία και ότι διέρρηξαν το εστιατόριο και έκλεψαν από αυτό τα κλιματιστικά. Την 22/3/2023 και μεταξύ των ωρών 0710-0735 ερευνήθηκε το αυτοκίνητο με αρ.εγγραφής [ ] βάσει δικαστικού εντάλματος έρευνας και στην παρουσία των κατ/νων ΄που κατά την έρευνα εντοπίστηκαν η ώρα 0710 στην κάσια του πιο πάνω αυτοκινήτου τα εξής : 11 κλιματιστικά εσωτερικού χώρου Δύο αποσμητήρες STAINLESS STEEL 10 πόμολα πορτών με την κλειδαριά τους. Ένα καινούργιο μεταλλικό φωτιστικό. Επιστήθηκε η προσοχή τους στον Νόμο και ο 1ος κατ/νος ανέφερε μου τηλεφώνησε ο Βλαδίμηρος για να πάω να τον βοηθήσω για 20 ευρώ Ο 2ος κατ/νος απάντησε ΄Ότι έχω υπάρχει στην κάσια του αυτοκίνητου ήταν μέσα στο εστιατόριο και το πήρα. Ακολούθως η ώρα 0727 εντοπίστηκαν στην κάσια του αυτοκινήτου τα εξής: Δύο κάσες με 24 τεμάχια μικρές άδειες μπουκάλες μπύρες CARLSPERG Ένα προβολέα power lux Μία τσάντα coca cola χρώματος μαύρο με κόκκινο η οποία περιείχε ένα κομπρεσόρο και 27 τεμάχια χαλκοσωλήνες. Ένα κουλούρι σύρμα χρώματος άσπρο Ένα πτυσσόμενο ρόπαλο με την θήκη του. Επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο και ο 1ος κατ/νος ¨Δεν είναι δικά μου¨ ενώ ο 2ος κατ/νος απάντησε ¨Η τσάντα με τα πράγματα μέσα δύο κάσιες CARLSPERG προβολέας και το ρόπαλο είναι δικά μου. Τέλος ο κ. Χρυσοστόμου παρέδωσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του ποινικού μητρώου του Κατηγορούμενου 1 (Παράρτημα 2) στο οποίο παρουσιάζεται καταδίκη αυτού στις 17.06.2013 στα πλαίσια της υπόθεσης 1851/12 για αδικήματα που έλαβαν χώρα τον Ιανουάριο του 2012 και αφορούν την παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και την παράνομη κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β στα πλαίσια της οποίας του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 3 χρόνων. Επιπρόσθετα παρουσιάστηκε και η καταδίκη του ημερ. 21.04.2022 στα πλαίσια της υπόθεσης 280/22 αναφορικά με την κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 2022 και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Ο κ. Χρυσοστόμου σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 ανέφερε πως πρόκειται για πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Ένεκα της σοβαρότητας των Κατηγοριών που οι Κατηγορούμενοι έχουν παραδεχθεί ζητήθηκε και ετοιμάστηκε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που αφορά τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές τους περιστάσεις. Το περιεχόμενο των εκθέσεων αυτών υιοθετήθηκε από την συνήγορο των κατηγορουμένων κατά την δική της αγόρευση. Σύμφωνα με την έκθεση ο Κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 62 ετών καταγόμενος από την Γεωργία και προερχόμενος από πολυμελή οικογένεια με την απώλεια του πατέρα της οικογένειας να έρχεται μόλις ήταν ενός έτους ο Κατηγορούμενος. Αποφοίτησε από το Λύκειο και εκπλήρωσε την στρατιωτική του θητεία για 2 χρόνια και συνέχισε να εργάζεται στην Ρωσία ως οδηγός επάγγελμα που διατήρησε και κατά την μετακόμιση του στην Κύπρο το
- Το 1993 παντρεύτηκε την σύζυγο του ηλικίας σήμερα 54 ετών και από τον γάμο τους απέκτησαν δύο ενήλικα σήμερα παιδιά. Ένα εκ των τέκνων του διαμένει στην ιδιόκτητη οικογενειακή κατοικία λόγω του ότι υποβάλλεται σε αιμοδιάλυση ενώ σημειώνετε ότι πριν την διαταγή για την κράτηση του ο Κατηγορούμενος μετέφερε 3 φορές την εβδομάδα των υιό του για αιμοκάθαρση με την απουσία του σήμερα να έχει επηρεάσει σημαντικά την οικογένεια. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πρόβλημα στο πόδι πράγμα οφθαλμοφανές ενώ έκανε χρήση στο παρελθόν ναρκωτικών ουσιών. Σύμφωνα με την έκθεση ο Κατηγορούμενος 2 ηλικίας 44 ετών καταγόμενος από την Γεωργία φοίτησε σε Γυμνάσιο μέχρι την ηλικία των 16 ετών στην Γεωργία ενώ στην συνέχεια μετέβηκε στην Ελλάδα όπου και διέμενε για ένα χρόνο και υπηρέτησε για 6 μήνες στο στρατό ενώ τους υπόλοιπους μήνες απασχολήθηκε με γεωργικές εργασίες. Ήρθε στην Κύπρο το 1996 και έκτοτε εργάζεται ως οικοδόμος με τον ίδιο να δηλώνει τα τελευταία 4 χρόνια ως άνεργο και να συντηρείται αποκλειστικά από την μητέρα του με την οποία διαμένει. Πρόκειται ως αναφέρεται για χρήστη ναρκωτικών ουσιών. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής η κα. Παπαδημήτρη προχώρησε σε εμπεριστατωμένη και εκτενή προφορική αγόρευση. Μέσω αυτής εξέφρασε την ειλικρινή απολογία των πελατών της για τα αδικήματα τα οποία έχουν διαπράξει και έχουν παραδεχθεί. Χωρίς να θέλει ως ανέφερε να αναιρέσει την παραδοχή των πελάτων της αυτοί ήταν ως ισχυρίστηκε με την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο υποστατικό ήταν εγκαταλειμμένο και η κρίση τους ήταν αλλοιωμένη ούτε και σκέφτονταν ορθά λόγω της από μέρους τους χρήσης ναρκωτικών ουσιών εξάρτηση η οποία ήταν και η αιτία στο να διαπράξουν τα συγκεκριμένα αδικήματα και στο τέλος της ημέρας να θέσουν τους εαυτούς τους υπόλογους έναντι του νόμου. Ένεκα ως σημείωσε της καταχώρησης της υπό εξέταση υπόθεσης αυτοί κρατούνται ως υπόδικοι από τις 27.03.2023 και ζήτησαν στα πλαίσια της υπόθεσης να παραπεμφθούν σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης στην Αγία Σκέπη κάτι το οποίο δεν κατέστη δυνατό καθότι η Συμβουλευτική Επιτροπή δεν προχώρησε στην ετοιμασία των σχετικών εκθέσεων ούτε και είδε σε συνέντευξη τους Κατηγορούμενους για να διαφανεί η καταλληλόλητα τους. Μάλιστα η θητεία της επιτροπής έχει εκπνεύσει με αποτέλεσμα να αναμένεται ο διορισμός άλλων μελών της και να παρατηρηθεί σοβαρή καθυστέρηση στην εξέταση των αιτήσεων που εκκρεμούσαν που είχε ως αποτέλεσμα οι Κατηγορούμενοι να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τα σχετικά αιτήματα τα οποία υπέβαλαν και να προχωρήσουν από μόνη τους σε προσπάθειες απεξάρτησης από τα ναρκωτικά απεξάρτηση την οποία έχουν πετύχει και θα πρέπει να ληφθεί ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας. Τόνισε επίσης πως δεν έχει προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στα παραπονούμενα πρόσωπα αφού αναγνώρισε πως η προσπάθεια των Κατηγορουμένων έμεινε στην μέση με την ανακοπή τους και πως δεν προκλήθηκε οποιαδήποτε ζημιά ούτε οι Κατηγορούμενοι είχαν οποιοδήποτε όφελος. Σε σχέση με τον 2ο Κατηγορούμενο σημείωσε το λευκό του ποινικό μητρώο ενώ στρεφόμενη προς τον 1ο Κατηγορούμενο ανέφερε πως η καταδίκη του για ναρκωτικά αφορά αδικήματα του έτους 2012 ενώ η καταδίκη του στην υπόθεση 280/22 έγινε μετά από παραδοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το γεγονός πως ο Κατηγορούμενος 1 είναι σήμερα ηλικίας 63 ετών πατέρας ενός ενήλικου τέκνου το οποίο διαμένει μαζί τους στην πατρική κατοικία και το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας τόσο βαρηκοΐας ενώ προβαίνει σε αιμοκάθαρση αφού πρόκειται για μεταμοσχευμένο νεφροπαθή προβλήματα για τα οποία κατέθεσε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά (Παράρτημα 3). Πριν την φυλάκιση του 1ου Κατηγορούμενου αυτός ήταν το πρόσωπο που μετέφερε το ενήλικο τέκνο του για θεραπείες στο Νοσοκομείο ενώ ένεκα της κράτησης του στα πλαίσια της υπόθεσης ο γιός του αναγκάζεται να χρησιμοποιεί το λεωφορείο για να μεταβαίνει στην Λευκωσία για τις θεραπείες του με τον γιατρό του να του έχει ήδη υποδείξει πως κάτι τέτοιο θα πρέπει να το αποφεύγει ένεκα των ιώσεων που μπορεί να κωλύσει από την κοινή χρήση του λεωφορείου μαζί με άλλα άτομα με αποτέλεσμα ο αδυνατισμένος οργανισμός του να μην μπορέσει να ανταπεξέλθει. Καθίσταται ως εκ τούτου αναγκαία κατά την συνήγορο η άμεση αποφυλάκιση του κατηγορούμενου 1 για να αναλάβει αυτή την υποχρέωση την οποία είχε και πριν την κράτηση του αλλά και για να περιοριστούν οι αρνητικές συνέπειες στον γιό του κυρίως ψυχολογικές που φαίνεται να έλαβαν χώρα μετά την απομάκρυνση του πατέρα από το σπίτι. Τέλος η κα Παπαδημήτρη κάλεσε το Δικαστήριο να εξαντλήσει την μέγιστη δυνατή επιείκια προς τα πρόσωπα των κατηγορουμένων και σημείωσε πως αν κριθεί ως κατάλληλη ποινή η επιβολή φυλάκισης χωρίς οποιοδήποτε ανασταλτικό χαρακτήρα τότε η περίοδος αυτή να αρχίσει να μετρά από τις 27.03.2023 που κρατούνται αμφότεροι ως υπόδικοι. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Ποιο συγκεκριμένα τα αδικήματα που οι Κατηγορούμενοι έχουν παραδεχθεί νομοθετικά διαλαμβάνουν τις ακόλουθες μέγιστες ποινές: 1η Κατηγορία: Το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή. 2η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο διαλαμβάνει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 7 έτη. 3η Κατηγορία: Κλοπή κατά παράβαση των άρθρου 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 έτη. 4η Κατηγορία: Κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της ημέρας με σκοπό διάπραξης κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 296(δ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 έτη. 5η Κατηγορία: Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 6 μήνες. 6η Κατηγορία: Μεταφορά επιθετικού όπλου ή οργάνου, κατά παράβαση του άρθρου 3
(1)του Κεφ. 159 το οποίο διαλαμβάνει σε περίπτωση καταδίκης ότι το Δικαστήριο δύναται να επιβάλει φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. Συνεπώς το Δικαστήριο καλείται στην υπό εξέταση υπόθεση να αποφασίσει ποια είναι η κατάλληλη (είδος και ύψος) υπό τις περιστάσεις ποινή για τους κατηγορούμενους σε σχέση με τα αδικήματα τα οποία έχουν παραδεχθεί και έχοντας κατά νου ότι η υπόθεση τυγχάνει συνοπτικής εκδίκασης στη βάση γραπτής συγκατάθεσης που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Η σοβαρότητα των κατηγοριών που αφορούν τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών υπογραμμίζεται μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη Νομολογία σημειώνει ότι τα αδικήματα των κλοπών και των διαρρήξεων είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Η αυστηρότητα των ποινών είναι κατά την πιο πάνω απόφαση ένας τρόπος πάταξης του φαινόμενου. Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 47 όπου υπογραμμίσθηκε ότι η διάπραξη διαρρήξεων έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα, γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 587 λέχθηκαν τα εξής: «Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη». Στην υπόθεση Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών προσεγγίσθηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: «οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη». Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στην Κύπρο όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά αντίθετα παρουσιάζει αυξητική στάση (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη και συνάμα να δημιουργηθεί ρήγμα στην πίστη που αυτός εναποθέτει στις αρμόδιες αρχές και εξουσίες της πολιτείας που είναι υπεύθυνες για την προστασία του ιδίου αλλά και της περιουσίας του. Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης, κλοπής και κλεπταποδοχής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Nteni Bezanidis ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013 ημερ. 5/12/2013 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ ετών σε υποθέσεις διαρρήξεων και μετά από παραδοχή και την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου για αντικείμενα που αφορούσαν €45.134,17 εκ των οποίων ανακτήθηκε το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Hussein v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 252/2018, 31/05/2019, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο (μετά από παραδοχή του), -ηλικίας τότε 47 ετών και πατέρα πέντε ανήλικων παιδιών, λευκού ποινικού μητρώου-, των τεσσάρων χρόνων (σε κάθε μία από τις δέκα κατηγορίες που αντιμετώπισε, οι οποίες διατάχθηκε να ήταν συντρέχουσες), για δεκαέξι συνολικά διαρρήξεις που έλαβαν χώρα σε διάστημα τριών χρόνων περίπου, από τις οποίες ο κατηγορούμενος αποκόμισε όφελος €30.000, χωρίς αποζημίωση των θυμάτων της παράνομης δράσης του, εφόσον τα κλαπέντα δεν ανευρέθηκαν. Στη δε υπόθεση Σωτήρη Ζαχαρία Γεωργίου, Άλλως Καμμούγιαρος. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2,5 ετών σε πρόσωπο 22 ετών, νυμφευμένο με παιδί ηλικίας 19 μηνών, που έπασχε από βαριά διαταραχή προσωπικότητας, με δυο προηγούμενες καταδίκες και αφού λήφθηκαν υπόψη 6 υποθέσεις για διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων, με μέρος των κλαπέντων να έχει ανευρεθεί και με παραδοχή στις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και διάρρηξη εκκλησίας και κλοπής. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε 8 κατηγορίες για τη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής (οι κατηγορίες 1 και 2) και διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής (οι κατηγορίες 3-8). Καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 2½ ετών στην κάθε μια από τις κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη ακόμη 6 υποθέσεις για τη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η εγκληματική δράση του εφεσείοντος στην κυρίως υπόθεση και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη συνοψίζεται σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές - 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε έχει ως εξής: Μετρητά που δεν βρέθηκαν £860.50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41.45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε £960. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ( HUSEYIN VEDAT v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Π.Ε. 142/12 ημερ. 22.11.12 2ΑΑΔ 787) επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης ύψους 18 μηνών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα για το αδίκημα της κλοπής χρηματικού ποσού ύψους €370 ευρώ. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή ήταν αυτή των 3 ετών. Στην απόφαση του, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στην προηγούμενη διαγωγή του Εφεσείοντα και ότι αυτός ουσιαστικά δεν είχε ανταποκριθεί στην επιείκια που του είχε δοθεί αφού βαρύνετο με τρείς προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης αδικήματα εκ των οποίων στη μία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης ύψους 12 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης καταστήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε επίσης στην απόφαση του, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Εφεσείοντα ο οποίος είχε οικογενειακές υποχρεώσεις αφού είχε αποκτήσει 5 παιδιά δεν μπορούσαν από μόνες να καθορίσουν υπερβολικότητα στην ποινή. Όσον αφορά το γεγονός ότι τα κλαπέντα είχαν επιστραφεί, αυτό σύμφωνα με το Εφετείο δεν αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία με αναφορά στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αφού στη μία περίπτωση ο Εφεσείων είχε συλληφθεί από την αστυνομία επ' αυτοφώρο. Στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20 όπου ο εφεσείων είχε προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια εγκλήματα και ο εφεσείων επρόβαλε ψυχολογικά προβλήματα για μετριασμό της ποινής του. Σε σχέση ειδικότερα με την κατηγορία της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων, κατά την επιβολή ποινής το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του, ως επιβαρυντικούς παράγοντες, που προσμετρούν στην κατηγοριοποίηση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου ως σοβαρής, αν ο κατηγορούμενος διέπραξε, με το εν λόγω όργανο, διάρρηξη ή διαρρήξεις ή συνελήφθη ενώ επιχειρούσε διάρρηξη. Η ποινική ευθύνη κατηγορούμενου που εντοπίζεται να κατέχει όργανο με σκοπό να προβεί σε διάρρηξη, γενικά, χωρίς να συνδέεται με συγκεκριμένη διάρρηξη ή επιχειρούμενη διάρρηξη, θα πρέπει να κατηγοριοποιείται ως η πιο ήπια μορφή διάπραξης του αδικήματος. Όπου το αδίκημα επομένως, συνδυάζεται με την διάπραξη διάρρηξης ή κλοπής η ποινή φυλάκισης είναι η ενδεδειγμένη (βλ. ενδεικτικά, Bukowski (ανωτέρω) και Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας
(2013)2 A.A.Δ.278). Τα αδικήματα μεταφοράς επιθετικών όπλων ή οργάνων ή μαχαιριών είναι επίσης σοβαρά καθότι από την φύση τους και μόνο περικλείουν κίνδυνο επειδή εμπλέκουν ενέργειες ανθρώπων οι οποίες είναι απρόβλεπτες. Είναι δηλαδή αδικήματα που εκ φύσεως ενέχουν στοιχεία επικινδυνότητας ακριβώς επειδή ουδείς μπορεί να ελέγξει το βαθμό και την έκταση των ανθρώπινων ενεργειών που ενδεχομένως να εκδηλωθούν μέσα από την παράνομη χρήση τους. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Λεωνίδου
(1997)2 Α.Α.Δ. 300 η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων είναι πρόδηλη ενόψει της απειλής της οποίαν συνεπάγονται προς την έννομη τάξη. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών έγκειται επίσης στο γεγονός ότι η διάπραξη τους όταν συνοδεύεται με παράνομη πράξη υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία, καταρρακώνουν την προσωπικότητα ατόμων, δημιουργεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους νομιμόφρονες πολίτες και γενικότερα διασαλεύουν την ειρηνική διαβίωση πολιτών, στοιχεία που δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498) Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω θα προχωρήσω με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος των Κατηγορουμένων, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
(1)την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου
(2)την παραδοχή τους κατά το στάδιο διερεύνησης της υπόθεσης
(3)το λευκό ποινικό μητρώο του 2ου Κατηγορούμενου
(4)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές περιλήφθηκαν στις Εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας αλλά και όπως αυτές επεξηγήθηκαν από τον συνήγορο τους. Ιδιαίτερα σε σχέση με τον 1ο Κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός πως πρόκειται για πατέρα ενός ενήλικου τέκνου που διαμένει μαζί του και την φροντίδα του οποίου χρειάζεται.
(5)τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που αφορούν κυρίως τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης
(6)το γεγονός ότι αυτοί κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων τελούσαν υπο την εξάρτηση και επήρεια ναρκωτικών ουσιών ενώ πλέον αυτοί φαίνεται να έχουν απεξαρτοποιηθεί.
(7)το γεγονός ότι δεν έχουν προσκομιστεί οποιοδήποτε όφελος και πως όλα τα αντικείμενα που επιχείρησαν να κλέψουν εντοπίστηκαν από την πρώτη στιγμή. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.
(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες των κατηγορουμένων, κρίνω ότι αυτοί δεν είναι ικανοί έτσι ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας ιδίως λαμβάνοντας υπόψη την φύση των αδικημάτων που αυτοί έχουν διαπράξει. Επιβαρυντικός παράγοντας για τον 1ο κατηγορούμενο είναι και η ύπαρξη ποινικού μητρώου. Επαναλαμβάνω πως τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σε τέτοιες περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων όπου επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το δικαστήριο να λάβει υπόψη και το ότι οι κατηγορούμενοι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν χρήστες ναρκωτικών ουσιών. Δέχομαι ότι ο εθισμός προφανώς των κατηγορουμένων από την χρήση ναρκωτικών πιθανόν να τους έστρεψαν προς την κατεύθυνση των διαρρήξεων και των κλοπών, παράμετρο την οποία δεν παραγνωρίζω. Κατανοητό το πρόβλημα με την χρήση ναρκωτικών αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για τις πράξεις τους, αναζητώντας επιείκεια. Βέβαια δεν μου διαφεύγει και το σκεπτικό που διατυπώθηκε στις υποθέσεις Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013, ημερ. 26.03.13, Mixaylov και άλλοι v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 94-96/2011 ημερ. 30.03.12 και Μακρή v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 42, μέσα από τις οποίες τονίστηκε ότι τα οικονομικά προβλήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και/ή αντιμετωπίζει δεν μπορεί να θεωρηθούν ως ελαφρυντικός παράγοντας που θα δικαιολογούσε παρέκκλιση από την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, σε υποθέσεις αδικημάτων, όπως στην παρούσα, εναντίον περιουσίας και τούτο με στόχο την προστασία της περιουσίας των πολιτών. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο των Κατηγορουμένων, επιβάλλονται σε αυτούς οι ακόλουθες ποινές: 1η Κατηγορία: Δεν επιβάλλεται καμιά ποινή σε κανένα εκ των Κατηγορουμένων. Αυτό διότι επιβλήθηκε ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται ότι συνωμότησαν μεταξύ τους (Κατηγορίες 2 και 3). Όπως υποδείχθηκε στην Χασσάν ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αρ.196/13 ημερ. 10/10/14 δεν συνίσταται η επιβολή ποινής στο αδίκημα της συνωμοσίας και στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται κάποιος ότι συνωμότησε προς διάπραξη τους. 2η Κατηγορία: Σε έκαστο των Κατηγορουμένων επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 15 μηνών. 3η Κατηγορία: Σε έκαστο των Κατηγορουμένων επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 12 μηνών. 4η Κατηγορία: Σε έκαστο των Κατηγορουμένων επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 8 μηνών. 5η Κατηγορία: Σε έκαστο των Κατηγορουμένων επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 4 μηνών. 6η Κατηγορία: Σε έκαστο των Κατηγορουμένων επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στους κατηγορούμενους στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση τους ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών για ένα έκαστο των κατηγορουμένων, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης παράνομης δράσης των κατηγορουμένων μέσα από τη διάπραξη αδικημάτων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης χωρίς έτσι να παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο για κάτι διαφορετικό. Σε περίπτωση αναστολής της ποινής φυλάκισης, κρίνω ότι αυτό δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων και θα εξέπεμπε στην κοινωνία λανθασμένα μηνύματα. Ωστόσο όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση των ποινών που τους επιβλήθηκαν (βλέπε άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Η περίοδος έκτισης όμως μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι τελούν σε προφυλάκιση στα πλαίσια της υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 27.03.2023. Σε σχέση με τα τεκμήρια της υπόθεσης διατάζω όπως το αντικείμενο που αφορά η 6η κατηγορία όπως αυτό κατασχεθεί από την Αστυνομία και καταστραφεί ενώ για όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα όπως αυτά κατασχεθούν από την Αστυνομία και επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους εφόσον προηγουμένως αυτά αναγνωριστούν. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο