Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. Ε. Π., Αρ. Υπόθεσης: 8719/23, 4/12/2023

(3)του Περί Βίας στην Οικογένεια και την προστασία των Θυμάτων Νόμο Ν.119(Ι)/2000 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Ταχεία εκδίκαση 15.—

(1)Το Δικαστήριο δύναται, έπειτα από αίτηση της αστυνομίας, να εκδώσει διάταγμα για τη σύλληψη οποιουδήποτε προσώπου το οποίο καταγγέλλεται για οποιαδήποτε πράξη βίας με βάση το Νόμο αυτό.

(2)Πρόσωπο το οποίο συλλαμβάνεται δυνάμει του εδαφίου

(1)προσάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη σύλληψή του, για να κατηγορηθεί για το αδίκημα βίας ή για να εκδοθεί διάταγμα προσωποκράτησής του δυνάμει του άρθρου 24 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου.

(3)Οι ανακρίσεις διεξάγονται και η υπόθεση εκδικάζεται χωρίς καθυστέρηση. Μέχρις ότου εκδικαστεί η υπόθεση, το Δικαστήριο δύναται είτε να διατάξει την κράτηση του κατηγορούμενου είτε να επιτρέψει την απόλυσή του, αφού αυτός δώσει ικανοποιητική εγγύηση ότι θα εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ημερομηνία της ακρόασης της υπόθεσης και ότι θα τηρήσει τους όρους που το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο να επιβάλει για την προστασία των μελών της οικογένειας, περιλαμβανομένου και του όρου να μην επισκέπτεται ή να μην παρενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο μέλος της οικογένειάς του.

(4)Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας δύναται να συγκατατεθεί στην εκδίκαση υπόθεσης βίας με βάση το Νόμο αυτό από δικαστή που ασκεί ποινική δικαιοδοσία. Ένεκα της πρόθεσης παράθεσης ένστασης από πλευράς Κατηγορούμενου στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής δόθηκε νέα ημερομηνία για την εξέταση του ήτοι την 23.11.2023 ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκε εκ νέου με τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση του για να εξεταστεί το σχετικό αίτημα. Ο κ. Χρυσοστόμου από την πλευρά του υποστήριξε την θέση πως το Κατηγορητήριο το οποίο έχει ενώπιον του το Δικαστήριο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων κατηγορίες που διέπονται από τον Ν.119(Ι)/2000 ήτοι τις κατηγορίες 1 μέχρι και 3 και χωρίς ως ανέφερε να παραγνωρίζει την απόφαση του Ε.Δ. Πάφου που εκδόθηκε στις 04.08.2023 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 55/23 η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί από την πλευρά τους θεωρεί πως το άρθρο 15

(3)του Ν. 119(Ι)/2000 δίδει την δυνατότητα με την ρητή αναφορά περί επιβολής όρου σε Κατηγορούμενο για να μην παρενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο την παραπονούμενη. Σημείωσε πως η επιβολή / έκδοση του γενικού αυτού όρου αφορά την προστασία του θύματος και δεν υπάρχει σε αυτό οποιαδήποτε δραστικότητα όπως προϋπήρχε στα διατάγματα που αποτελούσαν αντικείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 04.08.2023 τα οποία το Δικαστήριο προχώρησε στην ακύρωση τους. Ο κ. Καούλας από την άλλη ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση γραπτής ένστασης όπως και έπραξε αυθημερόν στις 23.11.2023 σε σχέση με το προωθούμενο αίτημα η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση του Κατηγορούμενου και συνοδευόμενη από αριθμό εγγράφων όπως την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 04.08.2023 στην Γεν. Αίτηση 55/23 καθώς και την αίτηση αλλά και την ένσταση που είχαν κατατεθεί στα πλαίσια του συγκεκριμένου φακέλου. Επιπρόσθετα στο Δικαστήριο παρέδωσε γραπτή αγόρευση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε (Παράρτημα Α) ενώ αγόρευσε και προφορικά. Ουσιαστικά οι θέσεις του Κατηγορούμενου ως αυτές έχουν προωθηθεί είτε μέσω της ένστασης είτε δια της γραπτής και προφορικής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του αφορά στο γεγονός πως η υπό εξέταση υπόθεση αφορά ισχυριζόμενα περιστατικά τα οποία έλαβαν χώρα στις 16 Ιουλίου του 2023 δηλαδή γεγονότα τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο και της αίτησης που υποβλήθηκε από πλευράς Αστυνομικού Διευθυντή Επαρχίας Πάφου στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 55/23 με το Δικαστήριο να καταλήγει στην απόρριψη της αίτησης και ακύρωση των εκδοθεισομένων προσωρινών διαταγμάτων αφού το Δικαστήριο δεν έκρινε ότι η συνέχιση της ισχύος τους ήταν αναγκαία για σκοπούς προστασίας της παραπονούμενης. Τόνισε πως από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης μέχρι και σήμερα κανένα άλλο γεγονός δεν έλαβε χώρα που θα μπορούσε η Κατηγορούσα Αρχή να βασιστεί πάνω του και να ζητήσει την έκδοση νέου διατάγματος απεναντίας με γραπτά μηνύματα τα οποία επισύναψε στην ένσταση που αποστάλθηκαν από την παραπονούμενη προς τον Κατηγορούμενο φαίνεται να διατηρεί συνεχή καθημερινή επαφή και επικοινωνία μαζί του για θέματα που αφορούν το ανήλικο τέκνο τους. Επέμενε στην θέση πως τυχόν έκδοση / επιβολή του αιτούμενου όρου πέραν της γενικότητας και αοριστίας που αυτό θα παρουσιάζει θα καταστήσει έρμαιο τον κατηγορούμενο στις ορέξεις της παραπονούμενης αφού οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να επικαλεστεί παρακοή από μέρους του Κατηγορούμενου ενώ θεωρεί τις ενέργειες από πλευράς Αστυνομίας οι οποίες λαμβάνουν χώρα για λογαριασμό της παραπονούμενης ως ένα μηχανισμό ο οποίος με έμμεσο τρόπο ξεκινά να αποκλείει τον κατηγορούμενο από την επικοινωνία με το τέκνο του. Έχω ακούσει προσεκτικά αμφότερες τις πλευρές και έχω μελετήσει τα σχετικά έγγραφα που έχουν κατατεθεί στον φάκελο της υπόθεσης. Συμπεράσματα: Μελετώντας κάποιος την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 04.08.2023 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Ε.Δ.Πάφου 55/2023 (σχετικό το Τεκμήριο 1 επί της ένστασης ημερ. 23.11.2023) θα διαπιστώσει εξ αρχής πως τα εκδοθεισομένα διατάγματα που είχαν αρχικά εκδοθεί μονομερώς και παρείχαν συγκεκριμένη προστασία της παραπονούμενης από τον Κατηγορούμενο για ισχυριζόμενα περιστατικά που έλαβαν χώρα στις 16 Ιουλίου του 2023 κατέληξαν σε απόρριψη και ακύρωση αυτών αφού το Δικαστήριο έκρινε πως αυτά δεν ήταν υπό τις περιστάσεις αναγκαία. Η πιο πάνω Δικαστική διαδικασία έλαβε χώρα στα πλαίσια υποβολής και διερεύνησης του παραπόνου της παραπονούμενης που αφορά ο ίδιος ουσιαστικά ανακριτικός φάκελος που πλαισιώνει και την υπο εξέταση ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο στις 28.09.2023 εναντίον του Κατηγορούμενου. Βεβαίως και θα συμφωνήσω με τον κ. Χρυσοστόμου πως το άρθρο 15

(3)του Ν. 119(Ι)/2000 δίδει το δικαίωμα στο Δικαστήριο να εκδίδει / επιβάλει όρο στον κατηγορούμενο μεταξύ άλλων για να μην παρενοχλεί το θύμα της υπόθεσης το ερώτημα βεβαίως που θα πρέπει να απαντηθεί είναι το κατά πόσον στην υπό εξέταση υπόθεση δικαιολογείται ή επιβάλλεται η έκδοση / επιβολή τέτοιου όρου. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια εκδίκασης της Γενικής Αίτησης 55/2023 Ε.Δ.Πάφου από πλευράς των εκεί αιτητών ήταν τα ίδια με αυτά που φαίνεται να πλαισιώνουν τις κατηγορίες 1 έως 4 του υπο εξέταση κατηγορητηρίου και τα οποία κρίθηκαν αφού βεβαίως καταχωρήθηκε και η ένσταση του Καθ ου η Αίτηση ως ήταν τότε και Κατηγορούμενου στην υπό εξέταση υπόθεση μη ικανά να μονιμοποιήσουν τα εκδοθεισομένα διατάγματα. Συνεπώς το να επανέρχεται το ζήτημα παροχής προστασίας στην παραπονούμενη στη βάση των ίδιων ακριβώς δεδομένων και γεγονότων ήτοι αυτά που κατ ισχυρισμό έλαβαν χώρα στις 16 Ιουλίου 2023 (αυτό προκύπτει από τις ίδιες τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 1 έως 4) χωρίς να έχει μεσολαβήσει έκτοτε μέχρι και σήμερα οτιδήποτε άλλο το οποίο να καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο όχι μόνο δεν δικαιολογούν την ικανοποίηση του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής αλλά η επαναφορά τέτοιου αιτήματος υπό τον μανδύα του άρθρου 15

(3)του Ν. 119(Ι)/2000 αποτελεί κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Η απλή συμπερίληψη των κατηγοριών 1 έως 3 στο κατηγορητήριο από μόνη της δεν θεωρώ ότι δικαιολογεί την ικανοποίηση του συγκεκριμένου αιτήματος στην ιδιαίτερη αυτή υπόθεση. Και αυτό γιατί ως πολάκις έχει αναφερθεί ο Αστυνομικός Διευθυντής της Επαρχίας Πάφου επέλεξε στο στάδιο διερεύνησης της υπόθεσης να αιτηθεί και να εξασφαλίσει αρχικά μονομερώς διατάγματα προς όφελος της παραπονούμενης και εναντίον του τότε υπόπτου και Κατηγορούμενου στην υπό εξέταση υπόθεση (α) αποκλεισμού και (β) διατάγματος με το οποίο του απαγορεύθηκε να προσεγγίζει, ακολουθεί, έρχεται σε επαφή ή παρενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο είτε άμεσο είτε έμμεσο το ισχυριζόμενο θύμα διατάγματα που εν τέλει ακυρώθηκαν με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 04.08.2023 ως μη αναγκαία. Η εκ νέου επαναφορά του αιτήματος μέσω των προνοιών του άρθρου 15

(3)του Ν. 119(Ι)/2000 αφότου πλέον η υπόθεση έχει καταχωρηθεί στο Δικαστήριο και χωρίς να έχει μεσολαβήσει οτιδήποτε άλλο νεότερο ή διαφορετικό από πλευράς γεγονότων ή περιστατικών άλλων από αυτά που αποτελέσαν αντικείμενο της Γενικής Αίτησης 55/2023 Ε.Δ.Πάφου δεν μπορεί να δικαιολογήσει σε καμιά περίπτωση την ικανοποίηση του υπό εξέταση αιτήματος. Απεναντίας ως αναφέρθηκε και ανωτέρω η επαναφορά του μέσω άλλης οδού θεωρώ ότι αποτελεί κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών με το Δικαστήριο να υποχρεούται να ανακόψει τέτοιο επιχείρημα. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω αποφασίζω να απορρίψω το προφορικό αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για επιβολή / έκδοση όρου στη βάση του άρθρου 15

(3)του Ν. 119(Ι)/2000 με το οποίο να διατάζεται / καλείται ο Κατηγορούμενος μην παρενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο την παραπονούμενη. Βεβαίως οι εμπλεκόμενοι θα πρέπει να έχουν κατά νου ότι η εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 15

(3)του Ν. 119(Ι)/2000 διατηρείται καθ όλη την διάρκεια της πορείας της υπόθεσης μέχρι την ολοκλήρωση της εκδίκασης της και σε περίπτωση που παρατηρηθούν ή προκύψουν γεγονότα άλλα που ενδεχομένως να δικαιολογούν την υποβολή νέου αιτήματος, το Δικαστήριο καθηκόντος θα το εξετάσει στη βάση των νέων δεδομένων ή/και γεγονότων. (Υπ.) ....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο