ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΛΙΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ, μεσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΤΟΟΥΛΙΑ, Αρ. Υπόθεσης: 1961/2020, 20/12/2023

(4)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΚ) 1967/2006, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Β) Αλιεία με τη χρήση φωτεινών πηγών κατά παράβαση του άρθρου 6 του περί Αλιείας Νόμου Κεφ.135 και του άρθρου 18 των περί Αλιείς Κανονισμών του 1990 ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Για σκοπούς απόδειξης των κατηγοριών η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε ένα και μοναδικό μάρτυρα ήτοι τον Αργύρη Παναγόπουλο επιθεωρητή αλιείας (ΜΚ.1) Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του κάλεσε τον κατηγορούμενου σε απολογία. Αυτός επέλεξε να δώσει κατάθεση ενόρκως ενώ επίσης κάλεσε και ένα μάρτυρα (ΜΥ.1). Παραθέτω συνοπτικά τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ΜΚ.1 Ο ΜΚ.1 αναφέρθηκε στα καθήκοντα του στο Τμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών (εφεξής Τ.Α.Θ.Ε) και στη συνέχεια αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο εδώλιο. Ως εξήγησε τον γνώριζε μέσα από τη δουλειά του και συγκεκριμένα ότι κατά τη διενέργεια ελέγχων στο παρελθόν εντοπίστηκε στο να προβαίνει σε ενέργειες που άλλοτε ήταν νόμιμες και άλλοτε παράνομες. Στα πλαίσια των ελέγχων αυτών καταγράφηκαν τα στοιχεία του. Αναγνώρισε γραπτή κατάθεση που έδωσε στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης το περιεχόμενο της οποίας αναγνώρισε και υιοθέτησε και στη συνέχεια κατέθεσε ως Τεκμήριο

1. Σε αυτή γίνεται αναφορά στη διερεύνηση περιστατικού ψαρέματος με ψαροντούφεκο και τη χρήση φανών στη θαλάσσια περιοχή Κουκλιών της επαρχίας Πάφου για το οποίο ειδοποιήθηκε προς τούτο ξημερώματα της 20.08.
2. Κατέφθασε στο μέρος περί την 00:30 της ίδιας μέρας μαζί με κάποιο Λ. Χριστοδούλου, ο οποίος έχει αποβιώσει, και εκεί εντόπισαν το αυτοκίνητο δυο υπόπτων κρυμμένο πίσω από ένα καλαμιώνα δίπλα από τη θάλασσα. Στη συνέχεια ειδοποίησαν να έρθει στο μέρος και κάποιος αστυνομικός. Αφού παρέμειναν υπό κάλυψη για αρκετή ώρα, περί την 03:30 αντιλήφθηκαν ότι οι δυο προβολείς που έφεγγαν έσβησαν ξαφνικά, κάτι που ερμήνευσε από την εμπειρία του ότι τα εν λόγω πρόσωπα θα έβγαιναν στην ακτή. Μετά παρόδου 30 λεπτών που πράγματι εξήλθαν της θάλασσας είδε να έρχεται προς το μέρος του ο ένας ψαροντουφεκάς και τότε έκαναν την εμφάνιση τους και τους αποκάλυψαν την ταυτότητα τους. Αφού έγινε ο απαραίτητος έλεγχος, ο ίδιος τράπηκε σε αναζήτηση του άλλου προσώπου καθώς και των αλιευτικών τους εργαλείων. Κατευθυνόμενος στο σημείο που τους αντιλήφθηκε να εξέρχονται στην ακτή, ανηύρε ένα ζευγάρι πέδιλα, μια ζώνη με βάρη, δυο φανάρια θαλάσσης, μια κίτρινη σημαδούρα, μια μάσκα, δυο ψαροντούφεκα και τα ψάρια που αλίευσαν. Όταν, εν τέλει, εντόπισε και το δεύτερο πρόσωπο αυτός βρισκόταν ξαπλωμένος στο χώμα. Όταν του φώναξε στάθηκε απέναντι του και τότε ο μάρτυρας κατέλαβε ότι ήταν ο κατηγορούμενος αφού είδε «καθαρά το πρόσωπο του». Αμέσως μετά, το πρόσωπο αυτό άρχισε να τρέχει για να διαφύγει και δεν συμμορφώθηκε στην υπόδειξη του μάρτυρα να σταματήσει. Έτσι άρχισε και ο ίδιος να τρέχει προς το μέρος του και κατάφερε να τον φτάσει. Μιλώντας του κατά πρόσωπο του ανέφερε ότι δεν μπορεί να του ξεφύγει και ότι έτσι έκανε τα πράγματα χειρότερα. Ο κατηγορούμενος αγνόησε τα όσα του λέχθηκαν και άρχισε ξανά να τρέχει για να διαφύγει. Στην προσπάθεια του αυτή έπεσε στο έδαφος δυο φορές. Τότε ο μάρτυρας του φώναξε ότι δεν θα συνέχιζε να τον καταδιώκει και ότι θα τον καλούσε να έρθει στο γραφείο του. Την επόμενη μέρα τον κάλεσε τηλεφωνικά να έρθει στο γραφείο του Τ.Α.Θ.Ε με τον κατηγορούμενο να αναφέρει ότι λόγω προβλήματος που είχε στο μάτι του, του συστήθηκε από γιατρό που προηγουμένως είχε επισκεφθεί να παραμείνει στο σπίτι του. Εν τέλει προσήλθε στο γραφείο του Τ.Α.Θ.Ε στην Πάφο την 31.08.2017 αλλά αρνήθηκε ότι ήταν αυτός που είδε ο μάρτυρας την 20.08.17 και πως δεν γνώριζε για το άλλο πρόσωπο. Αρνήθηκε επίσης να παραλάβει το έντυπο ενημέρωσης αδικήματος με αριθμό 5341, το οποίο, ένεκα τούτου, ο μάρτυρας του ταχυδρόμησε με συστημένη αλληλογραφία στις 23.08.
3. Τέλος ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει κατάθεση. Στο υπόλοιπο μέρος της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ.1 ανέφερε ότι το έντυπο αδικήματος αν και στάλθηκε συστημένο εντούτοις δεν παραλήφθηκε από τον κατηγορούμενο. Κατέθεσε αυτό με επισυνημμένο έντυπο απόδειξης αποστολή εγγράφου με παραλήπτη τον κατηγορούμενο (CN07) καθώς και το φάκελο εντός του οποίου τοποθετήθηκε για να ταχυδρομηθεί ως Τεκμήριο
4. Διευκρίνισε ότι από μόνο του το εν λόγω έντυπο δεν αποτελεί καταγγελία του παραβάτη, παρά μόνο ενημέρωση για να προσέλθει στο Τ.Α.Θ.Ε για να ερωτηθεί για κάποιο αδίκημα. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του, όπως εν προκειμένω, το έντυπο αποστέλλεται στη Διευθύντρια η οποία και επιβάλει πρόστιμο το οποίο αναγράφεται επί του ίδιου εντύπου ενώ στη συνέχεια προωθείται υπόθεση στο Δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό έγινε επιβλήθηκε πρόστιμο €1.
5. Ακολούθως ο μάρτυρας καταχώρησε εκ νέου το έντυπο με το επιβληθέν πρόστιμο ως Τεκμήριο
6. Για το γεγονός της μη λήψης κατάθεσης από τον κατηγορούμενο κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 το έντυπο αλιείας
7. Στη συνέχεια ο ΜΚ.1 κατέθεσε συνοπτική έκθεση του αδικήματος την οποία συνέταξε ο ίδιος και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. Ανέφερε ότι στην 3η σελίδα αυτής αναγράφεται εκ παραδρομής η χρονιά 2017 αντί 2018 που είναι η ορθή. Μέχρι σήμερα το πρόστιμο παραμένει απλήρωτο. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι στις προηγούμενες επαφές που είχε με τον κατηγορούμενο ήταν πάντα συνεργάσιμος και σε δυο περιπτώσεις που του επιβλήθηκαν πρόστιμα ύψους €500 και €1.000 τα πλήρωσε. Για να φτάσει στο μέρος περιλαμβανομένου του χρόνου που χρειάστηκε να παραλάβει το συνάδελφο του παρήλθε περίπου μισή ώρα. Όταν πήγε στην περιοχή λόγω του προχωρημένου της ώρας δεν μπορούσε να διακρίνει οτιδήποτε στη θάλασσα εκτός από τα δυο φανάρια. Μετά που τα φανάρια έσβησαν ειδοποίησαν για να έρθει αστυνομικός στο μέρος. Στη συνέχεια διέκρινε δυο φιγούρες να βγαίνουν από τη θάλασσα και τους περίμεναν μέχρι που ένας από τους δυο ήρθε προς το μέρος του. Κατάλαβε, στις 3 ώρες που περίμενε, λόγω της εμπειρίας του, ότι κάποιοι ψάρευαν στη θάλασσα. Δέχθηκε ότι ένας ψαροντουφεκάς μπορεί να έχει 3 και 4 ψαροντούφεκα μαζί του, όμως ήταν σίγουρος ότι υπήρχαν δυο πρόσωπα στη θάλασσα τον ουσιώδη χρόνο διότι διέκριναν δυο φανάρια σε απόσταση μεταξύ τους. Τα αντικείμενα που βρήκαν στο χώρο κατασχέθηκαν. Μετά την έξοδο και ανακοπή του πρώτου ψαροντουφεκά από το συνάδελφο του και τον αστυνομικό, ο ίδιος με τη χρήση φαναριού αναζήτησε τον δεύτερο και τον εντόπισε οριζοντιωμένο σε χωράφι. Αφού σηκώθηκε τον ρώτησε ποιος είναι. Για 5 με 7 λεπτά ήταν δίπλα - δίπλα και από τη χαρακτηριστική φυσιογνωμία του προσώπου αυτού κατάλαβε ότι ήταν ο κατηγορούμενος. Το γεγονός ότι φορούσε στολή δεν τον εμπόδιζε να τον καταλάβει εφόσον μέρος του προσώπου του (μάτια, μύτη, και ζυγωματικά) ήταν ευδιάκριτο, καθώς επίσης και ο σωματότυπος του ήταν συγκεκριμένος. Επίσης είχε χαρακτηριστικά μάτια που πρασίνιζαν. Ανέφερε επίσης ότι σε παράνομη αλιεία στην Πάφο επιδίδονται 6 με 7 άτομα τα οποία ως υπηρεσία γνωρίζουν πολύ καλά. Επιπρόσθετα το άλλο πρόσωπο που ανέκοψαν, μετά από 3 μέρες τους ανέφερε ότι ο δεύτερος ήταν ο Ττοουλιάς (κατηγορούμενος). Πρόσθεσε πως κρατούσε ανα χείρας φανάρι και τη μάσκα του, όχι όμως ψαροντούφεκο ή ψάρια. Εν τέλει διέφυγε προς Μανδριά. Επίσης δεν εντοπίστηκαν τα ρούχα ή προσωπικά του αντικείμενα. Ανέφερε τέλος ότι δεν υπάρχει τρόπος να αντιληφθεί κάποιος σε ποιόν ανήκει ένα ψαροντούφεκο. Μαρτυρία Κατηγορούμενου Ήταν η θέση του κατηγορούμενου ότι στις 20.08.2017 βρισκόταν στο σπίτι του με έναν φίλο του τρώγοντας και πίνοντας μέχρι περίπου τις 11:30 με 12:00 το βράδυ. Δυο μέρες μετά το επίδικο συμβάν δέχθηκε τηλεφώνημα από τον κο Λ. Χριστοδούλου με το οποίο τον καλούσε να προσέλθει στα γραφεία της κατηγορούσας αρχής στην Πάφο. Αυτός του είχε αναφέρει ότι βρισκόταν στο γιατρό λόγω προβλήματος στο μάτι του. Μετά δέκα μέρες τους επισκέφθηκε και αφού συζήτησαν για το περιστατικό, αυτός αρνήθηκε ότι ήταν το πρόσωπο που εντόπισαν και έφυγε χωρίς να υπογράψει οτιδήποτε. Από το 2017 μέχρι το 2021 δεν είχε λάβει εξώδικο ή κλήση να παρουσιαστεί στο δικαστήριο, λόγω του ότι τον περισσότερο καιρό διαμένει στην Ελλάδα. Κατέθεσε προς τούτο αποδεικτικό της εφορίας της Ελληνικής Δημοκρατίας (τεκμήριο 6). Μέσα του 2021 έλαβε κλήση για να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Ήταν η θέση του ότι ο ΜΚ.1 δεν ανέφερε από πόση απόσταση είδε τις φιγούρες που έβγαιναν από τη θάλασσα και διερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν έπιασαν το δεύτερο ψαροντουφεκά όπως έπιασαν τον πρώτο. Αποτέλεσε επίσης ισχυρισμό του ότι το δικό του σωματότυπο τον έχει το 80% των ψαροντουφεκάδων λόγω της φύσης του χόμπι. Όταν δε φορούν τη στολή του δύτη, λόγω του ότι το σώμα πιέζεται τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους αλλάζουν, ιδιαίτερα μετά από τέσσερις ώρες κολύμπι. Παρουσίασε, χωρίς να καταθέσει, στολή του δύτη στο Δικαστήριο και υπέδειξε το άνοιγμα της κουκούλας που φαίνεται το πρόσωπο. Επίσης είχε στην κατοχή του φανάρι το οποίο άναψε για να δείξει ότι το φως που εκπέμπει αν στραφεί προς το πρόσωπο κάποιου τη νύχτα είναι τόσο έντονο που θα τον «τυφλώσει». Τον ΜΚ.1 τον είδε 2 με 3 φορές σε όλη του τη ζωή και συνεπώς δεν μπορεί να θυμόταν τα μάτια του όπως είχε ισχυριστεί. Είναι γυμναστής στο επάγγελμα και του αρέσει η γυμναστική. Παρουσίασε ιατρικό πιστοποιητικό (τεκμήριο 7) σε σχέση με χειρουργική επέμβαση που υπέστη μετά από ατύχημα που είχε με προπέλα και παρέμεινε 3 μήνες στην εντατική. Ως διευκρινίστηκε κατά την κατάθεση του τεκμηρίου αποσκοπούσε στο να καταδείξει ότι ήταν αδύνατο για τον ίδιο να κολυμπά για 4 ώρες. Ο κατηγορούμενος αντεξετάστηκε εκτεταμένα. Ανέφερε ότι ασχολείται με το ψάρεμα και ειδικά με τη χρήση ψαροντούφεκου για 55 χρόνια. Σήμερα είναι ηλικίας 70 ετών. Κάθε χρόνο εκδίδει άδεια για ψάρεμα και πάντα έχει στην κατοχή του δυο ψαροντούφεκα. Η τελευταία φορά που αγόρασε ψαροντούφεκο ήταν πριν 5 με 6 χρόνια. Επίσης έχει φανάρια, σημαδούρες καλτσάκια θαλάσσης. Το βράδυ δεν ψαρεύει καθότι στο παρελθόν τον είχαν καταγγείλει. Παρουσίασε αντίγραφο εξώδικου προστίμου ως Τεκμήριο
9. Ερωτηθείς ως προς τη χρήση υποβρύχιου φαναριού ανέφερε ότι χωρίς τέτοιο φανάρι δεν μπορεί να εντοπιστεί ψάρι. Αρνήθηκε υποβολή ότι ψάρευε με ψαροντούφεκο και υποβρύχια φανάρια κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στις κατηγορίες, επικαλούμενος ότι δεν υπάρχει κάποιος που να πιστοποιεί τα λεγόμενα του ΜΚ.
10. Για ψάρεμα πηγαίνει στην περιοχή του Ακάμα που έχει πετρώδες έδαφος ενώ στα Κούκλια είναι αμμώδες και έχει φύκια. Ήταν η θέση του πως ουδέποτε ψάρεψε στα Κούκλια. Παλαιότερα ψάρευε με παρέα αλλά τελευταία πάει μόνος του, εφόσον και ο χρόνος που βρίσκεται στην Κύπρο είναι πολύ λίγος. Ψαρεύει μεταξύ 15:00 μέχρι τη δύση του ήλιου. Τελευταία φορά πήγε στη Χλώρακα στην περιοχή Δήμμα. Την 20.08.2017 ώρα 03:30 κοιμόταν στο σπίτι του όπου ζει μόνος του. Στο γιατρό για το μάτι του είχε πάει δυο μέρες μετά. Όταν επισκέφθηκε τα γραφεία του κατήγορου στην Πάφο εκεί έγινε μια συζήτηση γύρω από το κατά πόσο ψάρευε στα Κούκλια με την κατηγορούμενο να αρνείται κάτι τέτοιο. Του είχαν ζητήσει να υπογράψει κάποιο χαρτί και να του επέβαλλαν μικρή ποινή (προφανώς εννοούσε πρόστιμο) όμως και πάλι αρνήθηκε. Το φαγητό στο σπίτι του το βράδυ της 20ης Αυγούστου 2017 το ετοίμασε ο φίλος του επειδή ο καπνός από το ψήσιμο τον πείραζε στο μάτι. Αρνήθηκε υποβολή ότι το μάτι του ήταν υγιέστατο και πως μπορούσε να κολυμπήσει. Ως ανέφερε είχε αιμάτωμα στο μάτι. Σε σχέση με το φανάρι το οποίο επέδειξε κατά την κυρίως εξέταση του δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν είναι ίδιου τύπου με αυτά που χρησιμοποιούν οι λειτουργοί του Τμήματος Αλιείας. Επανεξεταζόμενος, διευκρίνισε ότι στο περιστατικό που είχε καταγγελθεί παλαιότερα για ψάρεμα με ψαροτούφεκο, είχε καταγγελθεί μαζί με κάποιο φίλο του, ήταν νύχτα σε κάποιο βενζινάδικο στην Πέγεια. Ανέλαβε όμως να πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο αισθανόμενος ηθική υποχρέωση. ΜΥ.1 Για την υπεράσπιση κατέθεσε επίσης ο Λεωνίδα Ιωάννου, προσωπικός φίλος του κατηγορούμενου για πολλά χρόνια ως ανέφερε. Επιβεβαίωσε ότι στις 20.08.2017 ήταν σπίτι του και έψηναν φαγητό και έπιναν. Με την ποσότητα φαγητού και ποτού που κατανάλωσαν κατά την άποψη του ήταν πολύ δύσκολο για τον κατηγορούμενο να πάει θάλασσα μετά τις 11:30 το βράδυ που τέλειωσαν. Ανέφερε μάλιστα ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόβλημα με το μάτι του, και μάλιστα ότι θα επισκεπτόταν γιατρό, εξ' ου και του είχε ζητήσει το συγκεκριμένο βράδυ να ανάψει τα κάρβουνα. Κατά την αντεξέταση του συμφώνησε ότι έχει πολύ καλό μνημονικό. Ο λόγος που θυμόταν συγκεκριμένα τι έγινε το βράδυ της 20ης Αυγούστου το 2017, 6 χρόνια μετά, ήταν ότι πληροφορήθηκε από το φίλο του ότι τον κάλεσαν από το Τμήμα Αλιείας για το επίδικο περιστατικό. Επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο γύρω στις 20:00 με 20:
11. Στην υποβολή ότι δεν είχε καταναλώσει τέτοια ποσότητα αλκοόλης ο κατηγορούμενος που να μην ήταν σε θέση να κάνει οποιαδήποτε δραστηριότητα, ανέφερε ότι κανείς δεν μπορεί να ξέρει πόσο αλκοόλ χρειάζεται ο κατηγορούμενος για να είναι νουνεχής ή όχι, παρά μόνο ο ίδιος. Θυμόταν επίσης την ώρα που έφυγε από το σπίτι του καθότι αυτές οι επισκέψεις του γίνονταν τακτικότατα και εντός του χρονικού διαστήματος που ανέφερε. Αυτή ήταν η υπόθεση για την Υπεράσπιση. Αγορεύσεις Έκαστος των συνηγόρων κατέθεσε γραπτό κείμενο αγόρευσης. Αμφότεροι επίσης αγόρευσαν συμπληρωματικά των όσων αναφέρονται σε έκαστο εξ' αυτών. Με τη δική της αγόρευση η κα Νικολάου ουσιαστικά εισηγείται όπως το Δικαστήριο απορρίψει τη μαρτυρία του ΜΚ.1 και ειδικότερα τους ισχυρισμούς του ως προς την από μέρους του αναγνώριση του κατηγορούμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Επικαλέστηκε τις θέσεις του κατηγορούμενου για την αλλαγή των χαρακτηριστικών του προσώπου ενός δύτη που φορεί την ειδική στολή καθώς και το «τύφλωμα» στα μάτια όταν κάποιος στρέψει αναμμένο φανάρι στο πρόσωπο κάποιου. Εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία του ΜΚ.1 παρουσιάζει κενά και ελλείψεις, εφόσον δεν αναφέρθηκαν οι λόγοι που δεν συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, αν όντως ήταν εκείνος, ή γιατί δεν ανευρέθηκαν προσωπικά του αντικείμενα ή τα ψάρια που ψάρεψε. Παράλληλα κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί ως αξιόπιστη και αληθοφανή την μαρτυρία τόσο του κατηγορούμενου όσο και του ΜΥ.
12. Προφορικά η κα Νικολάου ανέφερε ότι δεν θα πρέπει να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στον ισχυρισμό του ΜΚ.1 ότι ο άλλος δύτης τους αποκάλυψε μερικές μέρες μετά ότι ο δεύτερος ψαροτουφεκάς που ήταν μαζί του ήταν ο κατηγορούμενος. Διαφώνησε επίσης με μέρος της αγόρευσης του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής. Αντίθετη, ως αναμένετο, ήταν η εισήγηση του κου Μενελάου. Στη δική του γραπτή αγόρευση, αφού παραθέτει συνοπτικά την όλη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, εισηγείται ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ειλικρινείς στις τοποθετήσεις του και περιέπεσε σε αντιφάσεις. Καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει τη μαρτυρία του ως εκ των υστέρων κατασκεύασμα. Σε ό,τι αφορά το ΜΥ.2 εισηγείται ότι προσήλθε για να παραπλανήσει το Δικαστήριο με σκοπό να υποβοηθήσει την υπόθεση του κατηγορούμενου / φίλου του. Ως προς το ζήτημα της αναγνώρισης του κατηγορούμενου από τον ΜΚ.1 κατά τον ουσιώδη χρόνο επεσήμανε ότι σύμφωνα με την μαρτυρία του είχε δει πολλές φορές πριν αυτόν, τον γνώριζε και ήταν σε θέση να τον υποδείξει στο Δικαστήριο. Εισηγείται ότι πληρούνται οι αρχές που τέθηκαν στην αγγλική υπόθεση Turnbull, και ότι από το σύνολο της μαρτυρίας το Δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο και στις δυο κατηγορίες. Συμπληρωματικά της γραπτής αγόρευσης του, ο κος Μενελάου ανέφερε ότι από την έκθεση αδικήματος της 1ης κατηγορίας απουσιάζει η αναφορά στο άρθρο 11 του Ν.134(Ι)/2006, ενώ από την έκθεση αδικήματος της 2ης κατηγορίας εσφαλμένα αναγράφηκε ο Κανονισμός 18 των περί Αλιείας Κανονισμών του 1990 αντί του ορθού που ήταν ο Κανονισμός 17

(2)(γ). Κάλεσε το Δικαστήριο όπως μην απαλλάξει τον κατηγορούμενο εξαιτίας των παραλείψεων αυτών και αναφέρθηκε σε αριθμό αυθεντιών. Επεσήμανε ότι το Δικαστήριο μπορεί να προβεί το ίδιο σε τροποποίηση των κατηγοριών, δυνάμει των προνοιών των άρθρων 83 έως και 85 του Κεφ.

1. Εισηγήθηκε ότι δεν υπήρξε οποιοσδήποτε επηρεασμός του κατηγορούμενου. Ως προς τους λόγους που δεν προσήλθε να καταθέσει ο αστυνομικός που σύμφωνα με τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ήταν μαζί με τον ΜΚ.1 το συγκεκριμένο βράδυ, ανέφερε ότι δεν θα μπορούσε να διαφωτίσει το Δικαστήριο σε σχέση με το ζήτημα της αναγνώρισης εφόσον βρισκόταν σε άλλο σημείο του χώρου, ενώ δεν κλήθηκε ο άλλος κατηγορούμενος επί τω ότι κατά την κατηγορούσα αρχή θα ήταν αναξιόπιστος. Είναι υπόψιν του Δικαστηρίου όλα όσα περιλαμβάνονται στα γραπτά κείμενα των αγορεύσεων και όσων αναφέρθηκαν δια ζώσης από τους συνήγορους. Ειδικότερη αναφορά στις θέσεις τους θα γίνει κατωτέρω όπου και εφόσον κριθεί αναγκαίο. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα Όπως προκύπτει από την συνοπτική παράθεση της πιο πάνω μαρτυρίας, το όλο ζήτημα αναλώνεται στο κατά πόσο το πρόσωπο που ο ΜΚ.1 ανέκοψε κατά την έρευνα του ήταν ή όχι ο κατηγορούμενος. Παρέμειναν μη αμφισβητούμενα τα πιο κάτω: α) Η ιδιότητα του ΜΚ.1, και το γεγονός ότι ξημερώματα της 20ης Αυγούστου 2017 είχε μεταβεί στη θαλάσσια περιοχή Κουκλιών προς διευρεύνηση των κατηγοριών που προσάπτονται εναντίον του κατηγορούμενου. β) Ότι ο ΜΚ.1 εντόπισε και δεύτερο πρόσωπο στην υπό αναφορά περιοχή, καθώς και αλιευτικό εξοπλισμό. γ) Κατά την 21.10.2015 και 09.11.2016, εκδόθηκαν εναντίον του κατηγορούμενου δυο εξώδικα πρόστιμα για τα ποσά των €500 και €1000 τα οποία και πληρώθηκαν. δ) Ο κατηγορούμενος προσήλθε στα γραφεία του Τ.Α.Θ.Ε 10 μέρες μετά το επίδικο συμβάν, χωρίς να δώσει κατάθεση, ή να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο ε) Ο κατηγορούμενος ασχολείται με το ψάρεμα και συγκεκριμένα με τη χρήση ψαροντούφεκου από πέραν των 50 ετών. Έχει δυο ψαροντούφεκα και γνωρίζει τη χρήση υποβρύχιο φανού. Είναι γυμναστής στο επάγγελμα και του αρέσει να γυμνάζεται ζ) Στις 23.08.17 στάλθηκε στον κατηγορούμενο με συστημένο ταχυδρομείο και με επισυνημμένο έντυπο «Απόδειξης Παραλαβής/Παράδοσης/Πληρωμής/Εγγραφής (CN07)», στη διεύθυνση Θερμοπυλών αρ.1, Χλώρακα Πάφος, το έντυπο αδικήματος που φέρει τίτλο «Ενημέρωση Αδικήματος - Ειδοποίηση» που φέρει αύξων αριθμό 5265, το οποίο και δεν παρέλαβε. η) Λόγω μη παράλειψης του αναφερόμενου εντύπου αδικήματος στις 02.10.2017 η διευθύντρια του Τ.Α.Θ.Ε επέβαλε στον κατηγορούμενο χρηματικό πρόστιμο ύψους €1.
2. Το εν λόγω πρόστιμο δεν έχει εξοφληθεί μέχρι σήμερα Για όλα τα πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα Αξιολόγηση Μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιον μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και έχω υπόψη μου και τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα[1]. Διατηρώ επίσης υπόψιν μου και την αρχή ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς[2], και ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη[3], αρκεί αυτό να δικαιολογείται και να επεξηγείται, διαφορετικά μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχία τυχόν έφεσης λόγω εσφαλμένης καθοδήγησης[4]. Έχω επίσης κατά νου, πως δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 401, 406), αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών, χωρίς αναγκαστικώς αυτές να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης. Πολύ σημαντική παράμετρος που χρήζει αναφοράς είναι ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συνεκτιμάται, διερευνάται και αντιπαραβάλλεται με το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας[5]. Αξιολόγηση ΜΚ.1 Ο λειτουργός του κατήγορου μου άφησε πολύ θετική εντύπωση. Οι θέσεις του ανταποκρίνονται και επιβεβαιώνονται μέσω και των ενώπιον του Δικαστηρίου, κατατεθειμένων Τεκμηρίων, περιλαμβανομένων της γραπτής του κατάθεσης και συνοπτικής έκθεσης αδικήματος. Αρκετές δε από τις θέσεις του επιβεβαιώθηκαν και από τον κατηγορούμενο, όπως για παράδειγμα το επάγγελμα του αλλά και το γεγονός ότι καταγγέλθηκε στο παρελθόν για παράνομη αλιεία. Δεν διαπίστωσα οποιοδήποτε δισταγμό ή προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου μόνο και μόνο για να επιτευχθεί καταδίκη του κατηγορούμενου. Απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν χωρίς περιστροφές και με αληθοφάνεια, ειλικρίνεια και σαφήνεια. Θεωρώ ότι περιέγραψε με ενάργεια στο Δικαστήριο τι είδε και έπραξε κατά την 20.08.19, αλλά και στις ενέργειες που προέβηκε σε σχέση με την διερεύνηση της υπόθεσης και από την όλη στάση και συμπεριφορά του στο εδώλιο έδωσε την εικόνα ενός αμερόληπτου λειτουργού που επιτέλεσε με ακριβοδίκαιο τρόπο τα καθήκοντα του. Τέλος η θέση του ΜΚ.1 ότι είδε καθαρά τον Κατηγορούμενο παρέμεινε σταθερή παρά την έντονη αντεξέταση του. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του πως του είχε αναφερθεί από τον πρώτο ψαροντουφεκά ότι ήταν πράγματι ο κατηγορούμενος ο δεύτερος, αναμφίβολα αποτελεί εξ' ακοής μαρτυρία. Η οποία και βεβαίως αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Θα πρέπει πρώτιστα να λεχθεί ότι μαρτυρία που εισάγεται ως εξ' ακοής δεν οδηγεί εκ του λόγου αυτού και μόνο στην παραγνώριση της από το Δικαστήριο. Για τον τρόπο αξιολόγησης τέτοιας μαρτυρίας το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν του όλα τα περιστατικά της υπόθεσης και ιδιαίτερα το κατά πόσο ήταν εφικτό να κλητευθεί το πρόσωπο που έκανε την αρχική δήλωση, το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, το βαθμό της εξ' ακοής μαρτυρίας, το αν οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει γεγονότα, το αν η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι, το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε η δήλωση κ.α[6]. Οι παράγοντες αυτοί προνοούνται στο Άρθρο 27

(2)του Κεφ.9, όμως δεν είναι εξαντλητικοί[7]. Στην υπό κρίση περίπτωση είναι γεγονός πως το πρόσωπο που έκανε την αρχική δήλωση, δεν κλήθηκε να καταθέσει στο Δικαστήριο (βλ. Άρθρο 27

(2)(α) του Κεφ. 9). Αναφέρθηκε από τον ΜΚ.1 ότι εναντίον του συγκεκριμένου προσώπου καταχωρήθηκε ξεχωριστή ποινική δίωξη από την κατηγορούσα αρχή. Εξηγώντας τους λόγους μη κλήτευσης του ο κος Μενελάου ανέφερε πως θεωρήθηκε ότι το πρόσωπο αυτό δεν θα ήταν αξιόπιστο, προφανώς για το ότι προωθήθηκε και εναντίον του δίωξη από τον ίδιο κατήγορο. Υπό τις περιστάσεις αυτές θεωρώ δικαιολογημένη τη μη κλήτευση του. Θα είχε κάθε λόγο να ήταν ανειλικρινής στο Δικαστήριο λόγω ακριβώς της αναφερόμενης εκκρεμοδικίας. Την ίδια ώρα όμως δεν μπορώ να παραβλέψω ότι αυτή η αναφορά δεν περιλήφθηκε στην έκθεση πταίσματος που ετοίμασε ο ΜΚ.1, αναφέρθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του και δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ως προς τις συνθήκες και τις περιστάσεις υπό τις οποίες έγινε αυτή η δήλωση από το δεύτερο αυτό πρόσωπο. Επιπλέον έχουν παρέλθει έξι χρόνια από το επίδικο συμβάν ήτοι μεγάλο χρονικό διάστημα και το περιθώριο λάθους δεν είναι αμελητέο. Υπό το φως των πιο πάνω και θεωρώντας ότι αποδοχή τέτοιας μαρτυρίας θα έθετε εν κινδύνω την διασφάλιση των εχεγγύων της δίκαιας δίκης και της ακριβοδίκαιης μεταχείρισης των διαδίκων κρίνω ότι στη βάση των αρχών της νομολογίας και των όσων διαμείβονται στο Άρθρο 27

(2)του Κεφ. 9, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στην εν λόγω δήλωση (βλ. Νικηφόρου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 19/2022, ημερ. 06.03.2023, ECLI:CY:AD:2023:B79 ECLI:CY:AD:2023:B79 και την εκεί αναφερθείσα νομολογία). Εν κατακλείδι κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και το Δικαστήριο μπορεί να στηριχτεί στη μαρτυρία του για να εξάγει συμπεράσματα, με εξαίρεση το πιο πάνω σημείο. Αξιολόγηση Κατηγορούμενου Ο Κατηγορούμενος άφησε αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο. Προέβαλε θέσεις που δεν είχαν υποβληθεί στον ΜΚ.1 προκειμένου να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί ενώ συν τοις άλλοις υπέπεσε σε μια σειρά αντιφάσεων. Είναι καλά γνωστή αρχή ότι κατά την αντεξέταση πρέπει να τίθεται στους μάρτυρες οι θέσεις που θα προβληθούν από τον αντίδικο και ότι παράλειψη τέτοιων υποβολών δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει. Επιπλέον υποβολές που δεν συνάδουν με τις θέσεις που εν τέλει προωθούνται ενόρκως πλήττουν ουσιωδώς την αξιοπιστία της όλης εκδοχής ενός μάρτυρα (βλ. Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 149/15, ημερ. 25.4.17). Ανέφερε αρχικά ότι το τηλεφώνημα που δέχθηκε για να παρουσιαστεί στα γραφεία του Τ.Α.Θ.Ε έγινε από τον Λάκη Χριστοδούλου ενώ τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ.1 ο οποίος ευθαρσώς ανέφερε ότι ήταν ο ίδιος που του τηλεφώνησε. Στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι τον ΜΚ.1 τον είδε δυο με τρεις φορές στη ζωή του χωρίς και πάλι να είχε υποβληθεί η θέση αυτή στο μάρτυρα κατηγορίας του οποίου η θέση ήταν πως γνώριζε τον κατηγορούμενο πολύ καλά τόσο από προηγούμενους ελέγχους που τον υπέβαλε, και που στα πλαίσια των οποίων του εξέδωσε και δυο φορές εξώδικο πρόστιμο, αλλά και από το Τ.Α.Θ.Ε όπου ερχόταν για να ανανεώσει την άδεια ψαρέματος του. Εκ του ασφαλούς επίσης προβλήθηκε η θέση πως αλλοιώνονται τα χαρακτηριστικά του δύτη που φέρει την ειδική στολή και πάλι χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στον ΜΚ.1 να δώσει τις δικές του θέσεις και εξηγήσεις. Άλλη περίπτωση ήταν ο ισχυρισμός του ότι όταν προσήλθε στα γραφεία του Τ.Α.Θ.Ε μετά που έλαβε το τηλεφώνημα, τον παρότρυναν να «υπογράψει» υποσχόμενοι πως θα του έβαζαν χαμηλή ποινή. Στη γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 1) ο ΜΚ.1 αναφέρει πως το μόνο που τους ανέφερε ήταν ότι δεν είχε καμία σχέση και πως δεν γνώριζε τον άλλο ψαροντουφεκά. Ουδέποτε υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι έδωσαν τις όποιες υποσχέσεις στον κατηγορούμενο. Οι εν λόγω αναφορές του έγιναν με προφανή σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων. Όσον δε αφορά τον ισχυρισμό του για το πρόβλημα υγείας που κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν του επέτρεπε να πηγαίνει για ψάρεμα ή κολύμπι η θέση της συνηγόρου του κατά την αντεξέταση του ΜΚ.1 ήταν πως αυτό οφείλετο σε πρόβλημα που είχε στο μάτι του. Συγκεκριμένα ότι είχε σπασμένο νεύρο και θα του δημιουργείτο πρόβλημα από την πίεση του νερού. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είχε τραυματιστεί σοβαρά μετά που τον κτύπησε προπέλα βάρκας και προσκόμισε ένα ιατρικό πιστοποιητικό (τεκμήριο 8). Όμως τα τραύματα που υπέστηκε, σύμφωνα με το τεκμήριο 8 ουδεμία σχέση έχουν με το μάτι του. Περιλαμβάνει αναφορές σχετικά με κατάγματα που υπέστηκε στα πλευρά και το αριστερό λαγόνιο οστό. Ως δε σημειώνεται, ο τραυματισμός του κατηγορούμενου προκλήθηκε την 27.08.2013, τέσσερα δηλαδή χρόνια πριν το επίδικο συμβάν, ενώ σύμφωνα με τη θέση που υπέβαλε στον ΜΚ.1 επρόκειτο για τρέχον πρόβλημα, κάτι που ο εν λόγω μάρτυρας αμφισβήτησε. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει προσκομιστεί ιατρικό πιστοποιητικό που να ανατρέχει στην κατάσταση της υγείας του κατά τον επίδικο χρόνο και συγκεκριμένα να αναφέρει ανικανότητα του για κολύμπι ή αλιεία. Δεν ήταν επίσης λίγες οι αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε. Παραθέτω ορισμένες: α) Ενώ αρχικά ανέφερε με βεβαιότητα ότι κάθε χρόνο εκδίδει άδεια ψαρέματος, αλλά αμέσως μετά δήλωσε ότι μπορεί να μην ήταν κάθε χρόνο γιατί κάποιες φορές επισκεπτόταν την Κύπρο μόνο κατά τον Αύγουστο. β) Στην αρχή της αντεξέτασης του ανέφερε ότι από πάντα είχε δυο ψαροντούφεκα τα οποία άλλαζε είτε αγοράζοντας καινούρια είτε γιατί αποκτούσε τέτοια ως δώρα. Προσθέτοντας ότι την τελευταία φορά που αγόρασε ψαροντούφεκο ήταν πριν 5 με 6 χρόνια. Ανασκεύασε όμως τις δηλώσεις του αυτές δηλώνοντας ότι «. το ψαροντούφεκο για τον ψαροντουφεκά είναι κάτι που εξοικειώνεσαι. Δεν μπορείς να πάρεις άλλο επειδή μαθαίνει το χέρι και τα μάτια και δύσκολα αλλάζεις ψαροντούφεκο. Εγώ έχω ένα παμπάλαιο το οποίο μπορεί να είναι 20 χρονών, με αυτό ψαρεύω, έχω μάθει με αυτό. Δεν το αλλάζεις. Είναι όπως τα όπλα του κυνηγού..». Κατόπιν υποβολής ότι αγόρασε το τελευταίο ψαροντούφεκο πριν 5 με 6 χρόνια το οποίο και άφησε στη θαλάσσια περιοχή των Κουκλιών «. το 2017 δεν μπορούσα να έχω διαφορετικά από αυτά τα δυο που έχω... Δεν θυμάμαι αλλά υπάρχουν πολλά χρόνια μπορεί και δέκα χρόνια». γ) Ερωτώμενος κατά πόσο για ψάρεμα με ψαροντούφεκο πάει μόνος του απάντησε αρχικά ότι τελευταία πηγαίνει μόνος του επειδή δεν έχει παρέα. Κληθείς να διευκρινίσει τι εννοούσε με το «τελευταία» ανέφερε επι λέξει «Τώρα δηλαδή πριν καμιά δεκαριά μέρες πήγα ψάρεμα». Όταν όμως του υποβλήθηκε ότι το 2017 πήγαινε με παρέα αρνήθηκε, χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Είναι προφανές πως την μονολεκτική άρνηση του ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αποφύγει να θεωρηθεί ως ενδεχόμενο να ήταν μαζί με κάποιον το επίδικο βράδυ. Με τη λέξη «τελευταία» ακόμα και να εννοούσε τον τελευταίο χρόνο, ή και δυο χρόνια, σίγουρα δεν θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως τα τελευταία έξι χρόνια. δ) Για το πιο πάνω θέμα ενώ αρχικά ισχυρίστηκε πως δεν είναι υποχρεωτικό να έχει πάντα κάποιο συνοδό ένας ψαροντουφεκάς στην αμέσως επόμενη ερώτηση που του τέθηκε απάντησε ότι επιβάλλεται να πηγαίνει με άλλο πρόσωπο καθότι ο ένας προσέχει τον άλλο. Ότι μάλιστα αυτός είναι ο κανόνας. ε) Για το περιστατικό που αφορούσε παλαιότερη καταγγελία του, ήτοι περί το 2016, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τον είδαν στην έξοδο του Ακάμα μαζί με ένα φίλο του δυο αστυνομικοί και τρεις λειτουργοί του Τ.Ε.Θ.Α. Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι στην πραγματικότητα ήταν μέρα που είχαν ψαρέψει και πως, αδίκως ή παρανόμως, καταγγέλθηκαν έξω από ένα βενζινάδικο στην πιο πάνω περιοχή μετά που έφευγαν. Κατά δε την επανεξέταση του έκανε λόγο για πρόστιμο €500 το οποίο εν τέλει προσφέρθηκε να το πληρώσει ο ίδιος για λόγους ηθικής. Θεωρώ ότι ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός προβλήθηκε προκειμένου να δημιουργηθούν θετικές εντυπώσεις για το χαρακτήρα του κατηγορούμενου και μόνο. Πρόκειται προφανώς για τη μια εκ των δυο περιπτώσεων που καταγγέλθηκε ο κατηγορούμενος σύμφωνα και με τα λεγόμενα του ΜΚ.1, που οδήγησε στην έκδοση ενός εκ των δυο εξώδικων προστίμων. Όπως όμως ανέφερε ο κος Παναγόπουλος και στις δυο περιπτώσεις που είχε καταγγελθεί στο παρελθόν τον περίμεναν τρεις ώρες να βγει από τη θάλασσα. Ουδέποτε υποβλήθηκε στον κο Παναγόπουλο ότι ο κατηγορούμενος δέχθηκε να πληρώσει το πρόστιμο επειδή αισθανόταν άσχημα που είχαν καταγγείλει το φίλο του που ήταν μαζί μα ούτε και ο ίδιος έπεισε το Δικαστήριο για το λόγο που ανέλαβε να πληρώσει. Για τους πιο πάνω λόγους δεν μπορώ να στηριχτώ στη μαρτυρία του κατηγορούμενου την οποία και απορρίπτω. ΜΥ.1 Τη μαρτυρία του ΜΥ.1 την προσεγγίζω με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα δεδομένης της επί μακρόν πολύ φιλικής σχέσης του με τον κατηγορούμενο. σκοπό είχε την ενίσχυση της θέσης του κατηγορούμενου ότι το επίδικο βράδυ βρίσκονταν μαζί και συνέτρωγαν. Ειρήσθω εν παρόδω πως ούτε αυτή η, κατά τ' άλλα ουσιαστική θέση, υποβλήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο στον ΜΚ.1. Εκτός όμως αυτού, τα όσα σχετικά ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας, δεν αποκλείουν να έλαβαν χώρα τα όσα εξιστόρησε ο ΜΚ.1. Όπως ο ίδιος ανέφερε δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο ο κατηγορούμενος ήταν σε θέση μετά το φαγοπότι είχε την αντοχή να πάει να κολυμπήσει παρά μόνο ο ίδιος. Εξέφρασε απλά μια άποψη ότι δεν μπορούσε χωρίς βέβαια ο ίδιος να είναι ειδικός. Μαρτυρία όμως που αποτελεί γνώμη δεν μπορεί, παρά σε ορισμένες και μόνο περιπτώσεις να έχει την οποιαδήποτε βαρύτητα. Άλλωστε ο κατηγορούμενος δεν έκανε οποιαδήποτε αναφορά κατά τη μαρτυρία του ως προς τη φυσική κατάσταση που βρισκόταν προ της, κατ' ισχυρισμό, επίδοσης του σε παράνομη αλιεία. Πέραν των πιο πάνω ο μάρτυρας παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα ευέξαπτος κατά τη μαρτυρία του αισθανόμενος ότι προσβαλλόταν από το συνήγορο της κατηγορούσας αρχής όποτε του υπέβαλλε ότι ψευδόταν. Η θέση του ότι θυμόταν ότι το συγκεκριμένο βράδυ, πριν από έξι χρόνια, επειδή είχαν «συζητήσει το θέμα» καθόλου δεν πείθει το Δικαστήριο και θεωρώ ότι αποτελεί μια γενικόλογη και αόριστη αναφορά. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι έχει πολύ φιλικές σχέσεις με τον κατηγορούμενο και συνεπώς είχε κάθε λόγο να υποστηρίξει την εκδοχή του. Θεωρώ πως αν αλήθευε ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν με το φίλο του στο σπίτι του το συγκεκριμένο βράδυ και όντως παρέμεινε εκεί, ο κατηγορούμενος θα έκανε αναφορά στο ζήτημα αυτό όταν είχε μεταβεί στο Τ.Α.Θ.Ε μερικές μέρες μετά τα επίδικα γεγονότα. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις δεν μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του ΜΥ.1 Αναγνώριση Κατηγορούμενου Το κρίσιμο βέβαια σημείο που απομένει να αποφασιστεί, έχοντας κάνει αποδεκτή τη μαρτυρία του ΜΚ.1, είναι κατά πόσο έχει παρατεθεί ικανοποιητική μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος έχει αναγνωριστεί / ταυτοποιηθεί ως το πρόσωπο που εμπλέκετε στα γεγονότα των 20.08.2017. Ο Μ.Κ.1 εξέφρασε βεβαιότητα ως προς τούτο κατά την κυρίως εξέταση του, λέγοντας ότι τον αναγνώρισε γιατί τον είχε δει στο παρελθόν. Πρόκειται λοιπόν για ισχυρισμό περί αναγνώρισης όχι αγνώστου αλλά γνωστού στον μάρτυρα προσώπου, το οποίο είχε δει πριν το επίδικο συμβάν. Η μαρτυρία που αφορά την αναγνώριση κατηγορουμένου εξετάζεται υπό το φως των αρχών που έχουν τεθεί στην αγγλική απόφαση R. v. Turnbull [1976] 3 All E.R. 549, οι οποίες υιοθετήθηκαν και από το Ανώτατο Δικαστήριο μας σε αριθμό αποφάσεων[8]. Αυτές συνοψίζονται στο ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικό κατά την αξιολόγηση προκειμένου να αποφευχθεί πρόκληση αδικίας, να έχει κατά νου πως ένας μάρτυρας παρά την ειλικρίνεια και την πειθώ του μπορεί να αντιλήφθηκε λανθασμένα ένα πρόσωπο ακόμα και στην περίπτωση που τον έχει δει προηγουμένως και πως και πέραν του ενός προσώπου μπορεί να έκαναν λανθασμένη αναγνώριση. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου

(2013)2 Α.Α.Δ. 601 λέχθηκαν τα εξής (υπογράμμιση δική μου): Θέμα εφαρμογής των αρχών που τέθηκαν στην Turnbull, εγείρεται μόνο όταν η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου εξαρτάται, αποκλειστικά ή ουσιαστικά, από την αναγνωριστική μαρτυρία και η ορθότητα της εν λόγω μαρτυρίας αμφισβητείται από την υπεράσπιση. Η υποστηρικτική μαρτυρία σε θέματα αναγνώρισης υπόπτων πρέπει να έχει προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα, τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να υποστηρίξει και ταυτόχρονα να τείνει να υποστηρίξει την ορθότητα της αναγνώρισης, αποκλείοντας, κατά το δυνατό, το ενδεχόμενο λάθους. Δεν εγείρεται θέμα εφαρμογής των αρχών της Turnbull και κατ' επέκταση θέμα αναζήτησης υποστηρικτικής μαρτυρίας, στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν θα ήταν διατεθειμένο, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, να δεχθεί ως αληθή και να στηριχθεί σ' αυτήν, την εκδοχή του μάρτυρα ότι όντως είδε το δράστη. Σε μια τέτοια περίπτωση το θέμα τελειώνει εκεί. Σε περίπτωση όμως, που ο μάρτυς, όντως είδε το δράστη και το ζητούμενο είναι η ορθότητα της αναγνώρισης του υπόπτου στο πρόσωπο του δράστη, τότε και μόνο τότε, εγείρεται θέμα εφαρμογής των αρχών που τέθηκαν στην Turnbull. Κοντολογίς, το θέμα είναι αποκλειστικά θέμα ποιότητας της αναγνωριστικής μαρτυρίας. Αν η ποιότητα της αναγνώρισης είναι ικανοποιητική σε βαθμό που το δικαστήριο αισθάνεται ασφαλές να στηριχθεί σ' αυτή χωρίς υποστηρικτική μαρτυρία, τότε δεν συντρέχει λόγος αναζήτησης τέτοιας μαρτυρίας. Αν όμως η ποιότητα της μαρτυρίας αναγνώρισης είναι φτωχή, τότε το δικαστήριο θα πρέπει να αθωώσει τον κατηγορούμενο, εφόσον άλλωστε, όπως έχουμε ήδη επισημάνει, η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής εδράζεται αποκλειστικά ή ουσιαστικά επί της αναγνωριστικής μαρτυρίας, εκτός αν υπάρχει άλλη μαρτυρία, όχι κατ' ανάγκη αναγνωριστικής φύσης, η οποία τείνει να υποστηρίξει την ορθότητα της αναγνώρισης, αποκλείοντας, κατά το δυνατό, το ενδεχόμενο λάθους (βλ. Younnas

(2012)ENCA CRIM. 2022, στην οποία υιοθετήθηκαν πλήρως οι αρχές της Turnbull). Επομένως, δεν τίθεται θέμα υποχρέωσης ή μη του εκδικάζοντος την υπόθεση δικαστηρίου να αναζητήσει υποστηρικτική μαρτυρία, εφόσον, ούτως ή άλλως, τέτοια μαρτυρία, υπόκειται στη βάσανο της αξιολόγησης αφού αυτή αποτελεί μέρος του συνόλου της μαρτυρίας που κρίθηκε αξιόπιστη». Στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Γ. Σάντη "Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές", σελ. 402, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η αναγνώριση προσώπων που ήδη γνωρίζει ο μάρτυς (recognition) διαφέρει από την αναγνώριση ατόμων που του είναι άγνωστα [identification] (France v R

(2012)UKPC 28, R v Popat

(1998)2 Cr App R 208) και ως εκ τούτου, κατά την πρώτη (σε αντίθεση με τη δεύτερη), δεν τίθεται κατά κανόνα θέμα επίδειξης φωτογραφιών στον μάρτυρα ή η διενέργεια αναγνωριστικής παράταξης (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ευστάθιου και Άλλων

(2010)2 ΑΑΔ 94). Στις περιπτώσεις αναγνώρισης προσώπου που είναι γνωστός στον μάρτυρα (και ιδιαίτερα αν ο τελευταίος τον ξέρει καλά), η ποιότητα της αναγνώρισης κρίνεται - πέραν των όποιων επιπρόσθετων κριτηρίων προσδιορίζονται στην R v. Turnbull and Others

(1976)3 All ER 549, με την οποία ασχολούμαστε πιο κάτω - στη βάση του συνόλου της σχετικής μαρτυρίας, με ιδιαίτερη αναφορά στη χρονική διάρκεια της παρατήρησης, στην απόσταση από τον κατηγορούμενο και στην αναγνώριση της φωνής του (σε περίπτωση που υπήρξε στιχομυθία ή μονόλογος), αλλά και του ονόματος του στη σκηνή σε περίπτωση ασφαλώς που το όνομα αυτό αναφέρθηκε (Tofas v. The Republic

(1961)CLR 99). Η μαρτυρία αναγνώρισης μπορεί να θεωρηθεί ως περιστατική μαρτυρία (βλ. Κεφάλαιο 14 - Περιστατική Μαρτυρία) ή ως ενισχυτική μαρτυρία (βλ. Κεφάλαιο 13 - Ενισχυτική Μαρτυρία), εφόσον βέβαια πληρούνται οι αντίστοιχες απαιτήσεις για τέτοια ταξινόμηση.» Ως προκύπτει από τα πιο πάνω, το Δικαστήριο μπορεί και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας να αποφασίσει με ασφάλεια κατά πόσο η αναγνώριση ενός κατηγορούμενου ήταν επαρκής από ένα μάρτυρα, αφού όμως λάβει υπόψη διάφορους παράγοντες, ήτοι το χρονικό διάστημα για το οποίο διατηρήθηκε οπτική επαφή από ένα μάρτυρα με τον κατηγορούμενο, την απόσταση, το είδος φωτισμού, την ύπαρξη η μη εμποδίου στην ορατότητα, το κατά πόσο ο μάρτυρας έχει δει τον κατηγορούμενο προηγουμένως και πόσες φορές και κατά πόσο η αναγνώριση στηρίζεται σε μια παροδική ματιά. Αν και δεν υπάρχει προδιαγεγραμμένος τύπος αυτοπροειδοποίησης[9], το Δικαστήριο λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψιν του και προειδοποιείται για τον κίνδυνο που ελλοχεύει ένεκα του ότι η αναγνώριση του κατηγορούμενου, προήλθε από ένα και μοναδικό μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής, χωρίς περαιτέρω ενισχυτική μαρτυρία. Τούτο όμως κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις ήταν δικαιολογημένο. Ο ΜΚ.1 ήταν ο μόνος που ήρθε σε επαφή με τον κατηγορούμενο με τον αστυνομικό που τον συνόδευσε στην επιχείρηση να ήταν σε άλλο σημείο ενώ την ίδια ώρα ο άλλος συνάδελφος του από το Τ.Α.Θ.Ε έχει αποβιώσει. Προχωρώ συνεπώς στην αξιολόγηση για το εάν η ποιότητα της αναγνώρισης ήταν ικανοποιητική, καθοδηγούμενος υπό το φως των αρχών που διαμορφώθηκαν στην Turnbull (πιο πάνω) και εξετάζοντας με τη μέγιστη δυνατή προσοχή τις περιστάσεις της αναγνώρισης, η οποία έχω κατά νου ότι αμφισβητήθηκε έντονα. Στην προκειμένη περίπτωση, ως έχει ήδη λεχθεί, ο κατηγορούμενος ήταν γνωστός στο μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής και συνεπώς δεν τίθεται θέμα επίδειξης φωτογραφιών στον μάρτυρα ή διενέργειας αναγνωριστικής παράταξης. Σε τέτοιες περιπτώσεις η ποιότητα της αναγνώρισης πέραν των κριτηρίων του τίθενται στην Turnbull κρίνεται στη βάση του συνόλου της μαρτυρίας ιδιαίτερα στη χρονική διάρκεια της παρατήρησης, στην απόσταση από τον κατηγορούμενο και στην αναγνώριση της φωνής (βλ. Το σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης (ανωτέρω) σελ.402) Διατηρώ βέβαια υπόψιν μου ότι ακόμα και σε τέτοιες περιπτώσεις γίνονται εσφαλμένες αναγνωρίσεις. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, αναζητούσε στη γύρω περιοχή το δεύτερο ψαροντουφεκά με τη χρήση φαναριού, ενώ τα άλλα δυο άτομα που συμμετείχαν στην επιχείρηση παρέμειναν με τον πρώτο. Εντόπισε αυτόν ξαπλωμένο μπρούμυτα στο έδαφος και του ζήτησε να σηκωθεί. Το πρόσωπο αυτό φαίνεται να συμμορφώθηκε με την υπόδειξη του και στάθηκε απέναντι του. Αρχικά δέχθηκε ότι δεν τον αναγνώρισε και τον ρώτησε «ποιος είσαι». Στη συνέχεια όμως και αφού τον πλησίασε τον είδε από κοντινή απόσταση, την οποία και προσδιόρισε στο μισό μέτρο ενώ για 5 με 7 λεπτά ήταν δίπλα - δίπλα, δηλαδή από πολύ κοντινή απόσταση και για αρκετό χρονικό διάστημα. Αυτό που μπορούσε να δει ήταν μέρος του προσώπου του και συγκεκριμένα τα μάτια, ζυγωματικά και τη μύτη του. Τα μάτια του ήταν χαρακτηριστικά - όπως ανέφερε πρασίνιζαν - ενώ επιπρόσθετα των πιο πάνω είδε και το σωματότυπο του, ο οποίος δεν ταίριαζε με τα υπόλοιπα και λίγα άτομα που γνώριζε ότι επιδίδονταν σε ψάρεμα με ψαροντούφεκο. Υπενθυμίζω ότι αποτελεί κοινό έδαφος πως ο κατηγορούμενος είναι γυμναστής και του αρέσει να γυμνάζεται. Όπως με λεπτομέρεια εξήγησε ο ΜΚ.1, γνώριζε τον κατηγορούμενο, πρώτον κατά τη διάρκεια ελέγχων που τον υπέβαλε και έγινε καταγραφή των στοιχείων του, δεύτερον από το γεγονός ότι και ο ίδιος τον κατάγγειλε προσωπικά στο παρελθόν και τρίτον όταν ο κατηγορούμενος ερχόταν στο Τ.Α.Θ.Ε για ανανέωση της άδειας ψαρέματος του. Πέραν των πιο πάνω σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ.1 ενημέρωσε τον συνάδελφο του Λ. Χριστοδούλου, ο οποίος έχει αποβιώσει, ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο, για αυτό και σταμάτησε να τον καταδιώκει. Στα πιο πάνω, και ενισχυτικό συνάμα της αναγνώρισης του από τον ΜΚ.1, θα πρέπει να προστεθεί και το ψευδές άλλοθι που προώθησε ενόρκως ο κατηγορούμενος. Η ενέργεια του αυτή, δεν θεωρώ ότι αποσκοπούσε σε οτιδήποτε άλλο παρά στην προσπάθεια του να αποφύγει καταδίκη. Ενισχύεται έτσι η θέση του ΜΚ.1 για την αναγνώριση του κατά τον τόπο και χρόνο που περιλαμβάνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης (ανωτέρω) σελ. 509). Παραπέμπω επίσης και στην Δημητρίου (άλλως «Πόμπος») ν. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 302, στην οποία επικροτήθηκε η προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου να θεωρήσει ως ενισχυτική μαρτυρία τα ψέματα που ανέφερε ο εκεί κατηγορούμενος ως προς τις ενέργειες του κατά τον κρίσιμο χρόνο διάπραξης του αδικήματος, της αναγνώρισής του από μάρτυρα ως του δράστη της ληστείας. Με βάση όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η αναγνώριση του κατηγορούμενου από τον Μ.Κ.1 ήταν ικανοποιητική και καλής ποιότητας και μπορώ να βασιστώ με ασφάλεια σε αυτή, ακόμη και στην απουσία οποιασδήποτε ενισχυτικής μαρτυρίας Ευρήματα Στη βάση των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και της αποδεκτής μαρτυρίας καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 20.08.2017 και περί ώρα 12:30 ο ΜΚ.1, μαζί με το συνάδελφο του Λ. Χριστοδούλου και τον αστυφύλακα 1464 Γ. Σάββα έχοντας αφιχθεί στην θαλάσσια περιοχή Κουκλιών εντός της επαρχίας Πάφου, έθεσαν υπό παρακολούθηση δυο άτομα τα οποία βρίσκονταν στη θάλασσα. Διέκριναν επίσης δυο φανάρια σε χρήση και σε απόσταση μεταξύ τους. Περί η ώρα 03:30 τα δυο φανάρια έσβησαν και τα δυο πρόσωπα, των οποίων διακρίνονταν στο στάδιο αυτό μόνο οι σιλουέτες τους, κατευθύνθηκαν προς την ακτή. Ο ΜΚ.1 με τα άλλα δυο πρόσωπα που ήταν μαζί του παρέμειναν στις θέσεις τους. Μετά από 30 περίπου λεπτά προσέγγισε το σημείο όπου βρίσκονταν το ένα εκ των δυο προσώπων, στο οποίο και αποκαλύφθηκαν, αναφέροντας την ιδιότητα τους και με τον ΜΚ.1 να επιδεικνύει την ταυτότητα του. Οι Λ. Χριστοδούλου και ο αστ. 1464 παρέμειναν με το πρόσωπο αυτό, ενώ ο ΜΚ.1 αναχώρησε από το σημείο που βρισκόταν προς αναζήτηση του δεύτερου προσώπου. Κατευθυνόμενος αρχικά στο σημείο απ' όπου εξήλθαν τα δυο πρόσωπα εντόπισε ένα ζευγάρι πέδιλα, μια ζώνη με βάρη, ενώ λίγο πιο κάτω στην άκρη της θάλασσας, δυο φανάρια θαλάσσης, μία κίτρινη σημαδούρα, μια μάσκα, δυο ψαροντούφεκα και τα ψάρια τα οποία είχαν κτυπήσει. Αφού ενημέρωσε για αυτά τον Λ. Χριστοδούλου συνέχισε τις προσπάθειες του για εντοπισμό του δεύτερου ψαροντουφεκά τον οποίο και εντόπισε μετά από λίγο ξαπλωμένο στο χώμα. Μετά που ο ΜΚ.1 του ανέφερε ότι είναι από το Τμήμα Αλιείας, το εν λόγω πρόσωπο σηκώθηκε και στάθηκε απέναντι από του. Ο ΜΚ.1 είχε την ευκαιρία για 5 με 7 περίπου λεπτά που βρισκόταν σε μισό μέτρο απόσταση από το εν λόγω πρόσωπο να καταλάβει, λόγω των χαρακτηριστικών του ματιών, αλλά και του αθλητικού του σωματότυπου, ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Είχε στην κατοχή του μάσκα και φανάρι. Τον είχε δει αρκετές φορές στο παρελθόν στο Τ.Α.Θ.Ε καθώς και στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του. Επίσης ανέφερε την ταυτότητα του προσώπου στον τέως συνάδελφο του Λ. Χριστοδούλου. Ο κατηγορούμενος διέφυγε τρέχοντας από το χώρο που βρισκόταν, με τον ΜΚ.1 να μην επιμένει στην καταδίωξη του εφόσον είχε καταλάβει ποιος ήταν. Μετά μια με δυο μέρες ο ΜΚ.1 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο για να προσέλθει στα γραφεία του Τ.Α.Θ.Ε, όμως ο τελευταίος ανέφερε ότι δεν μπορούσε λόγω προβλήματος που αντιμετώπιζε με το μάτι του. Εν τέλει προσήλθε την 31.08.2017 και αρνήθηκε ότι ήταν αυτός στη θαλάσσια περιοχή Κουκλιών. Επίσης αρνήθηκε να παραλάβει το έντυπο ενημέρωσης αδικήματος με αριθμό 5341 το οποίο και ο ΜΚ.1 του ταχυδρόμησε με συστημένη αλληλογραφία και με έντυπο απόδειξης παράδοσης / παραλαβής. Αυτό όμως δεν παραλήφθηκε από τον κατηγορούμενο καίτοι του στάλθηκε στη διεύθυνση του. Ένεκα τούτου επιβλήθηκε από την διευθύντρια του Τ.Α.Θ.Ε εξώδικο πρόστιμο ύψους €1.500 για το οποίο ενημερώθηκε τηλεφωνικά και το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί. Στο παρελθόν είχαν εκδοθεί εναντίον του κατηγορούμενου δυο φορές εξώδικα πρόστιμα για τα ποσά των €500 και €1.000 αντίστοιχα. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 3Β

(1)του περί Αλιείας Νόμου (Κεφ. 135): Αρ. 3Β.

(1)Ουδείς ασκεί ερασιτεχνική αλιεία, είτε ατομικά είτε συλλογικά, στη θάλασσα, λίμνες, ποταμούς ή υδατοφράκτες, χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση της άδειας ερασιτεχνικής αλιείας, που απαιτείται σύμφωνα με τους Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του παρόντος Νόμου. Στο εδάφιο 2 του πιο πάνω άρθρου προνοείται ποινή φυλάκισης 2 ετών ή/και χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες λίρες (το ισόποσο σε €3.417). Περαιτέρω σύμφωνα με τον Κανονισμούς 17

(1)και 17

(2)(α) και (γ) και 18 των Περί Αλιείας Κανονισμών του 1990 ως αυτοί τροποποιήθηκαν την 29/7/05 με την Κ.Δ.Π. 354/2005 και που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 6 του Κεφ.135 (εφεξής «Κανονισμοί): 17.1: Επιτρέπεται η χρήση ψαροντούφεκου χωρίς βοηθήματα (ελεύθερη κατάδυση) μόνο σε πρόσωπα ηλικίας μεγαλύτερης των δεκαεπτά

(17)ετών. 17.2 Ανεξάρτητα από τις διατάξεις της παραγράφου

(1), απαγορεύεται η χρήση ψαροντούφεκου (α) Από τη δύση μέχρι την ανατολή του ηλίου ..... (γ) σε συνδυασμό με φωτεινές πηγές .... 18. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Κανονισμού 17, επιτρέπεται η άσκηση ερασιτεχνικής αλιείας με τη χρήση φωτεινών πηγών, μόνο για τη μέθοδο που είναι κοινώς γνωστή ως «πυροφάνι» Για τη λέξη «πυροφάνι» δίδεται η ακόλουθη ερμηνεία από τον Κανονισμό 2 των υπό αναφορά Κανονισμών, ως αυτοί τροποποιήθηκαν την 20.12.2019 από την ΚΔΠ 416/2019: "πυροφάνι" σημαίνει τη μέθοδο αλιείας στη θάλασσα με καμάκι χεριού που διενεργείται μόνο με τη βοήθεια φωτεινής πηγής με διάχυτο φως μέγιστης έντασης μέχρι 500 lux, σε απόσταση ενός μέτρου από τη φωτεινή πηγή, και διεξάγεται αποκλειστικά από την ακτή περπατώντας Σύμφωνα δε με τον Κανονισμό 12 των πιο πάνω Κανονισμών «Απαγορεύεται η καταδίωξη, σύλληψη, θανάτωση, κατοχή ή πώληση με οποιοδήποτε τρόπο οποιουδήποτε είδους ψαριών των εσωτερικών υδάτων, εκτός αν για το σκοπό αυτό δοθεί γραπτή άδεια από το Διευθυντή» Σχετικό επίσης είναι και το Άρθρο 8

(4)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1967/2006[10] το οποίο προνοεί πως: Τα ψαροντούφεκα απαγορεύονται εάν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με υποβρύχια αναπνευστική συσκευή (μπουκάλα οξυγόνου) ή κατά τη διάρκεια της νύχτας από τη δύση μέχρι την ανατολή του ηλίου. Σύμφωνα επίσης με το Άρθρο 11 του Ν.134(Ι)/2006[11] προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και ένα έτος ή και χρηματική ποινή ύψους ΛΚ.5.000 (το ισόποσο €8.543) σε πρόσωπο που καταδικάζεται για χρήση αλιευτικής μεθόδου η οποία απαγορεύεται από Κοινοτική Απόφαση ή και Κανονισμό. χρησιμοποιεί αλιευτικές μεθόδους που απαγορεύονται από Κοινοτική Απόφαση ή/και Κοινοτικό Κανονισμό. Όπως συνάγεται από τις πιο πάνω διατάξεις η αλιεία με ψαροντούφεκο επιτρέπεται μόνο σε κατόχους σχετικής άδειας από τον/την Διευθυντή/ντρια του Τ.Α.Θ.Ε ενώ το ψάρεμα με ψαροντούφεκο κατά τη διάρκεια της νύχτας, ή όπως προσδιορίζεται από τη σχετική νομοθεσία «από τη δύση μέχρι την ανατολή του ηλίου», απαγορεύεται ούτως ή άλλως και επομένως δεν τίθεται θέμα εξασφάλισης άδειας. Επιπρόσθετα η χρήση φωτεινών πηγών κατά τη διάρκεια αλιείας επιτρέπεται μόνο με τη μέθοδο «πυροφάνι» η οποία υποχρεώνει, μεταξύ άλλων, τον αλιευτή να βρίσκεται στην ακτή. Στη νομική βάση του κατηγορητηρίου περιλαμβάνονται σε σχέση με την πρώτη κατηγορία μόνο ο Ν.134(Ι)/2006 χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε άρθρο καθώς και το άρθρο 8

(4)του ΕΚ 1967/

1. Σε σχέση με τη 2η κατηγορία περιλαμβάνονται μόνο το άρθρο 6 του Κεφ.135, το οποίο προνοεί για την έκδοση των περί Αλιείας Κανονισμών του 1990 και ο Κανονισμός
2. Είναι προφανές ότι η Έκθεση Αδικήματος των δυο κατηγοριών είναι ελλιπής οπόταν και τίθεται ζήτημα κατά πόσο μπορεί να στηριχτεί καταδίκη του κατηγορούμενου. Η απάντηση θεωρώ πως πρέπει να είναι καταφατική. Εν προκειμένω τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 39(γ) του Κεφ. 155 καθώς και η σχετική επιφύλαξη του στα οποία και παραπέμπω. Δεν τίθεται θέμα τροποποίησης του κατηγορητηρίου, όπως εισηγήθηκε ο κος Μενελάου, εφόσον το ζήτημα άπτεται της εγκυρότητας ή μη αυτού. Απόλυτα σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η υπόθεση Μαρκίδης v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 Α.Α.Δ. 598) στην οποία και με παρέπεμψε, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Η παράλειψη συμπερίληψης οποιουδήποτε άρθρου του νόμου σχετικού προς τη στοιχειοθέτηση και οριοθέτηση του αδικήματος δεν επάγεται την ακυρότητα της κατηγορίας όπως ρητά ορίζεται από την επιφύλαξη του άρθρου 39 του Κεφ.

1. Μόνο όπου εμφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος παραπλανήθηκε από το λάθος στη διατύπωση της κατηγορίας δικαιολογείται τέτοιο συμπέρασμα. Το πιο πάνω απόσπασμα επαναλήφθηκε στην υπόθεση Κασάπη ν. Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λάρνακας Ποιν. Εφ. 78/2017, ημερ. 19.04.2018, όπου επίσης επισημάνθηκε πως όταν από την αντιπαραβολή της έκθεσης αδικήματος και των λεπτομερειών αυτού διαφαίνεται ότι οι λεπτομέρειες διατυπώθηκαν με σαφήνεια τότε συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε πλήρως την κατηγορία που του αποδίδεται. Στην παρούσα περίπτωση είμαι της γνώμης ότι η παράλειψη συμπερίληψης του άρθρου 11 του Ν.134(Ι)/2006 (που ουσιαστικά αποτελεί το άρθρο με το οποίο προσδιορίζεται η ποινή που επιβάλλεται σε περίπτωση παραβίασης Ευρωπαϊκού Κανονισμού ή Απόφασης) δεν έχει επηρεάσει ποσώς την υπεράσπιση. Σε σχέση με τη 2η κατηγορία δεν θεωρώ λανθασμένη την αναγραφή του Κανονισμού
2. Και σε αυτή την περίπτωση όμως η μη συμπερίληψη του Κανονισμού 17

(2)(α) και (γ) ή και του Κανονισμού 12 των περί αλιείας κανονισμών σε καμία περίπτωση δεν επηρέασε δυσμενώς, ούτε και με οποιοδήποτε τρόπο, τα δικαιώματα του κατηγορούμενου. Έχοντας κατά νου τη σαφή και ξεκάθαρη διατύπωση των λεπτομερειών των δυο κατηγοριών οι οποίες συνδέονται, έστω μερικώς, με τη νομική βάση που περιλαμβάνεται σε έκαστη των εκθέσεων αδικήματος καθώς και τον τρόπο που έχει διεξαχθεί η ακροαματική διαδικασία, καταλήγω στο ότι αυτή διεξήχθη κατά δίκαιο τρόπο και χωρίς να προκληθεί οποιαδήποτε σύγχυση στην Υπεράσπιση. Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει λόγος για ουσιώδες ελάττωμα του κατηγορητηρίου ώστε να επηρεάζεται η εγκυρότητα του, παρά μόνο για τυπικό (βλ. Κ.Ο.Τ. ν. Σωφρονίου

(2008)2 Α.Α.Δ. 308, 806 και AESTAS TRADING LTD κ.α ν. Κ.Ο.Τ Ποιν. Εφ. 78 και 79/2014

(2015)2 ΑΑΔ 570). Άλλωστε, δεν εγέρθηκε οποιαδήποτε ένταση δυνάμει του άρθρου 66 του Κεφ.155 καθ' όλη της διάρκεια της διαδικασίας. Βάρος Απόδειξης Όπως σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, έτσι και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος των κατηγοριών που προσάπτονται εναντίον του κατηγορούμενου βρίσκεται επί των ώμων της κατηγορούσας αρχής, η οποία πρέπει να αποδείξει σωρευτικά την στοιχειοθέτησή τους με αποδεκτή μαρτυρία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, δεν επιτρέπονται[12]. Εναπόκειται, επίσης, στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής[13]. Αν στο τέλος της υπόθεσης παραμείνει στο μυαλό του Δικαστηρίου έστω και η παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορούμενου, τότε αυτός θα πρέπει να απαλλαχθεί από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει[14]. Συμπεράσματα / Υπαγωγή ευρημάτων στη νομική πτυχή Εν πρώτοις, δέον να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση επί τω ότι η διερεύνηση της υπόθεσης έλαβε χώρα τα ξημερώματα της 20ης Αυγούστου 2017 μεταξύ των ωρών 00:30 μέχρι περίπου 03:

1. Είναι προφανές ότι το αναφερθεί χρονικό διάστημα εμπίπτει σε ώρες μετά τη δύση και πριν την ανατολή του ήλιου. Δεν έχει επίσης τεθεί εν αμφιβόλω ότι ο ΜΚ.1 ανηύρε στην περιοχή ψαραντούφεκα, φανάρια και άλλο αλιευτικό εξοπλισμό. Στην υπό κρίση υπόθεση η μαρτυρία επί της οποίας καλείται το Δικαστήριο να αποφανθεί περί της ενοχής ή μη του κατηγορούμενου ήταν περιστατική. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε άμεση μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος ενόσω ήταν εντός της θάλασσας ψάρευε με ψαροντούφεκο, τουλάχιστο για όση ώρα βρίσκονταν στο χώρο ο ΜΚ.1 με το συνάδελφο του και τον Αστ.
2. Υπάρχει όμως αποδεκτή μαρτυρία που φέρει τα δυο πρόσωπα να σβήνουν τους φανούς τους, οι οποίοι έφεγγαν σε αρκετή απόφαση μεταξύ τους και άρα χρησιμοποιούνταν έκαστος από τα δυο πρόσωπα. Υπάρχει επίσης αποδεκτή μαρτυρία σύμφωνα με την οποία τα δυο πρόσωπα εξήλθαν της θάλασσας και εντοπίστηκαν στο χώρο, με τον κατηγορούμενο να φέρει στολή δύτη ενώ επίσης ανευρέθηκε και αλιευτικός εξοπλισμός. Όπως έγινε ακόμα αποδεκτό, εντοπίστηκε αλιευτικός εξοπλισμός καθώς και ψάρια κατά μήκος της ακτογραμμής. Επίσης ότι ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε από τον κατηγορούμενο οριζοντιωμένος στο χώμα προφανώς για να αποφύγει τον εντοπισμό του ενώ στη συνέχεια έτρεξε να διαφύγει. Αφέθηκε δε να διαφύγει όταν ο ΜΚ.1 ήταν πλέον σίγουρος για το ποιος ήταν. Επιπλέον ο κατηγορούμενος έχει καταγγελθεί στο παρελθόν για παρόμοιας φύσης αδικήματα και ασχολείται με το συγκεκριμένο τρόπο ψαρέματος για πάρα πολλά χρόνια. Ο ίδιος έχει δυο ψαροντούφεκα. Γνωρίζει επίσης το λόγο που χρησιμοποιείται το υποβρύχιο φανάρι που ως ανέφερε είναι για τον εντοπισμό ψαριών στις τρύπες. Όταν εντοπίστηκε από τον ΜΚ.1 είχε στην κατοχή του μάσκα και φανάρι. Την ίδια ώρα δεν μου διαφεύγει ότι δεν ανευρέθηκαν προσωπικά αντικείμενα του κατηγορούμενου και δεν μπορεί να διαπιστωθεί αν κάποιο από τα δυο ψαροντούφεκα που εντοπίστηκαν ήταν δικό του. Σημαντική επί του ζητήματος αυτού είναι η απόφαση Παφίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, 119-120 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα (υπογραμμίσεις και έμφαση δική μου): «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του.» Διατηρώ υπόψιν μου, ότι το γεγονός αποδοχής μαρτυρίας μιας πλευράς ως αξιόπιστης δεν ισοδυναμεί με την απόσειση του βάρους απόδειξης που αυτή φέρει. Από τα όσα προκύπτουν μέσα από τη συνολική θέωρηση της μαρτυρίας και των ευρημάτων που έχω καταλήξει, το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία αλίευε με τη χρήση ψαροντούφεκου και υποβρύχιου φανού. Με άλλα λόγια το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, όπως αποκρυσταλλώθηκαν στην ενώπιόν μου διαδικασία, συνθέτει όντως τους αδιάσπαστους κρίκους της περιστατικής μαρτυρίας, εξαλείφει την πιθανότητα ανθρώπινου λάθους και οδηγεί στην ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η θέση της άλλης πλευράς ότι θα μπορούσε εκείνη την ώρα απλώς να κολυμπούσε ο κατηγορούμενος χωρίς να αλιεύει, δεν αντέχει τη βάσανο της λογικής. Πρώτον καθότι ήταν υπό παρακολούθηση για 3 και πλέον ώρες ήτοι μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα και μέχρι τις 03:30 τα ξημερώματα, δεύτερον ο κατηγορούμενος ως έχει αναφερθεί έφερε στολή του δύτη και κρατούσε φανάρι, και τρίτον ανευρέθηκε αλιευτικός εξοπλισμός καθώς και ψάρια, τα οποία δεν μπορεί παρά να αλιεύτηκαν με τη χρήση ψαροντούφεκου. Επιπρόσθετα ως ανέφερε ο ΜΚ.1 τα δυο φανάρια που διέκριναν κατά τη διάρκεια παρακολούθησης των δυο προσώπων στη θάλασσα βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους στοιχείο που καταδεικνύει πως και τα δυο αυτά πρόσωπα αλίευαν, προφανώς έκαστος με ένα ψαροντούφεκο. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το ότι ο κατηγορούμενος ξάπλωσε στο χώμα για να μην εντοπιστεί και στη συνέχεια έτρεξε να διαφύγει έχοντας στην κατοχή του μάσκα και φανάρι, με οδηγούν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε συμπέρασμα ενοχής και δεν συμβιβάζονται με άλλη λογική ερμηνεία παρά μόνο με την κατάδειξη ότι ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει τα αδικήματα των επίδικων κατηγοριών και ότι αυτός είναι ένα από τα δυο πρόσωπα που αλίευαν ως κατηγορείται. Το καθεστώς ιδιοκτησίας των ψαροντούφεκων ή το ποιος αλίευσε τα ψάρια, δεν ενέχει οποιαδήποτε σημασία εφόσον εκείνο που πρέπει να καταδειχθεί είναι η χρήση ψαροντούφεκου και φανών, αντίστοιχα, για σκοπούς αλιείας. Οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα θεωρώ πως θα αντιστρατευόταν την κοινή λογική ενώ την ίδια ώρα θα καθιστούσε εφικτή την καταδίκη κάποιου προσώπου για τα επίδικα αδικήματα μόνο με την προσκόμιση άμεσης μαρτυρίας. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και τις δυο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές. (Υπ.)............. Μ. Μυτίδης, Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.α

(2009)1 Α.Α.Δ. 288 [2] Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1998)1 ΑΑΔ 263, και Γενικός Εισαγγελεας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 [3] Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454 [4] Βλ. Χαράλαμπος Τσιντίδης Λτδ (Charalampos Tsintidis Ltd) ν. Χαριδήμου

(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2290, και Μελεκίδης ν. Παπαγεωργίου κ.α.

(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 832 [5] Βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 AAΔ 1056 [6] Βλ. σχετικά Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν. Χριστοδούλου, Πολ. Έφεση Αρ. 6/2011, ημερ. 15.7.16, [7] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεωργίου

(2006)2 ΑΑΔ 217 [8] βλ. Rossides v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 391, Katsiamalis v. The Republic

(1980)2 C.L.R. 107, Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 259 και Χ" Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 174 [9] Βλ. Ε.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 231/18, ημερ. 19.11.2019, ECLI:CY:AD:2019:B473, ECLI:CY:AD:2019:B473 [10] Κανονισμός (ΕΚ) 1967/2006 της 21ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1626/94 [11] Ο περί της Εφαρμογής Κοινοτικών Αποφάσεων και Κοινοτικών Κανονισμών που αφορούν θέματα Αλιείας Νόμος του 2006 [12] Ενδεικτικά Αστυνομία ν. Βρυώνης, Ποιν. Έφεση 97/2017, ημ. 19/7/2019 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71 [13] Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401 [14] Βλ. Ιωάννου Σάββας Πλαστήρα κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο