Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Λευτέρης Χάμπιαουρης, Αρ. Υπόθεσης: 4587/23, 18/8/2023

(1)/2004. (Κατηγορία 1) - Μεταφορά πυροβόλων όπλων της κατηγορίας Γ8 χωρίς άδεια κατοχής από τον Αρχηγό Αστυνομίας κατά παράβαση του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/

1. (Κατηγορία 2) - Κατοχή εκρηκτικών Υλών χωρίς άδεια του επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.
2. (Κατηγορία 3) - Μεταφορά εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.
3. (Κατηγορία 4) - Χρήση εκρηκτικών Υλών, χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση του περί Εκρηκτικών υλών Νόμου Κεφ.
4. (Κατηγορία 5) - Πυροβολισμός με πυροβόλο όπλο μέσα σε κατοικημένη περιοχή, κατά παράβαση του άρθρου 374(η) του Κεφ. 154 (Κατηγορία 6) - Τραυματισμός Ζώου, κατά παράβαση του άρθρου 323 του Κεφ. 154 (Κατηγορία 7) - Κατηγορία Απειλής, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Κεφ.
5. (Κατηγορία 8) Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε πέντε

(5)μάρτυρες κατηγορίας. Κατατέθηκε επίσης αριθμός Τεκμηρίων, όπως και παραδεκτά γεγονότα. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου αναφορικά με αμφότερες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Περαιτέρω, κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και τα οποία συναφώς, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. - Οι δυο καταθέσεις του κου Νικόλα Αντωνίου ημερομηνίας 19/06/2023 και 20/06/

1. Στην κατάθεση του ημερομηνίας 19/06/2023 αναφέρει ότι την 19/06/2023 προσήλθε ο Κωνσταντίνος Σαββίδης και έφερε τον σκύλο του να τον εξετάσει αφού ήταν τραυματισμένος. Του ανέφερε ότι άκουσε πυροβολισμό και μετά είδε τον σκύλο του τραυματισμένο. Προέβη σε ακτινογραφίες στον σκύλο και διαπίστωσε ότι ο σκύλος έφερε σφαιρίδια - σκάγια στο δεξιό πρόσθιο πόδι του και κατάγματα στο ίδιο πόδι. Ο σκύλος είχε κρατηθεί στην κλινική για νοσηλεία σε σοβαρή αλλά εκτός κινδύνου κατάσταση. Επίσης στην κατάθεση του ημερομηνίας 20/06/2023 αναφέρει ότι ο σκύλος ήταν ράτσας «KOMONDOR» . Παρέδωσε ένα usb το οποίο περιέχει την ακτινογραφία από την ακτινολογική εξέταση στην οποία υποβλήθηκε ο εν λόγω σκύλος. Όπως αναφέρει, από την ακτινολογική εξέταση του ζώου διαπίστωσε ότι στο δεξί πόδι, το οποίο έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο και φαίνεται να υπάρχει αριθμός σκαγιών. (Τεκμήριο 2) - Το ένταλμα σύλληψης, σύμφωνα με το οποίο συνελήφθηκε ο Κατηγορούμενος στις 20/06/
2. (Τεκμήριο 3) - Η κατάθεση του Αστ. 1300 ημερομηνίας 20/06/2023 στην οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι παρέλαβε από τον κτηνίατρο Νικόλα Αντωνίου, ιδιοκτήτη της κλινικής ως τεκμήριο ένα USB το οποίο περιέχει την ακτινογραφία από την εξέταση που υποβλήθηκε στις 19/06/2023 ο αρσενικός σκύλος ράτσας «ΚOMONDOR» o οποίος μεταφέρθηκε στην εν λόγω κλινική για περίθαλψη. Το πιο πάνω τεκμήριο το συσκεύασε και αφού το σφράγισε με αστυνομική ταινία, έδωσε τα διακριτικά Σ.Λ.1 και υπέγραψε επί της σφράγισης. Ακολούθως στις 20/06/2023 το παρέδωσε στον Αστ. 4908 του ΤΑΕ Πάφου για τα περαιτέρω. (Τεκμήριο 4) - Κατάθεση του Αστ. 4158 ο οποίος αναφέρει ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο ως ύποπτο σχετικά με τις επίδικες κατηγορίες.(Τεκμήριο 5) - Επιστολή κτηνιατρικού λειτουργού Πάφου, ημερομηνίας 20/06/2023, με θέμα την εξέταση σκύλου ράτσας «KOMONDOR», στην οποία αναφέρει ότι στις 20/06/2023 εξετάστηκε αρσενικός σκύλος ράτσας «KOMONDOR», χρώματος άσπρου . Ο συγκεκριμένος σκύλος μεταφέρθηκε στο Επαρχιακό Κτηνιατρικό Γραφείο Πάφου από τον κύριο Κωνσταντίνο Σαββίδη. Ο σκύλος σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται, έφερε τραύμα από σφαιρίδια πυροβόλου όπλου στην περιοχή του καρπού και των δακτύλων του μπροστινού άκρου. Η διαπίστωση των τραυμάτων πυροβόλου όπλου επιβεβαιώνεται από ακτινογραφία που λήφθηκε σε ιδιωτική κλινική από τον ιδιώτη κτηνίατρο Νικόλα Αντωνίου στις 19/06/
3. Επίσης ιδιοκτήτης είναι το πρόσωπο που αναγράφεται στο συγκεκριμένο τεκμήριο. (Τεκμήριο 6) - Επίσης κατατέθηκε έντυπο με αναφορά στο παραδεκτό γεγονός της παραλαβής, συσκευασίας, σφράγισης, φύλαξης και διακίνησης όλων των τεκμηρίων μέχρι την κατάθεση τους στο Δικαστήριο, η οποία έγινε ορθά και νομότυπα, χωρίς να επέλθει οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση από οποιονδήποτε. (Τεκμήριο 9) - Η Έκθεση του Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων στην οποία αναφέρεται η διαδικασία εκτύπωσης της ακτινογραφίας από το USB, όπως και φωτογραφία της ακτινογραφίας του σκύλου (Τεκμήριο 11) - Κατάθεση του Αστ. 2588 ο οποίος αναφέρει ότι έλαβε στις 20/06/2023 στο κτηνιατρείο Πάφου στην παρουσία του Λοχ. 3070 και του κτηνιατρικού λειτουργού Γιώργου Δημητρίου αριθμό φωτογραφιών ενός σκύλου εντός του αυτοκινήτου σχετικά με υπόθεση παράνομης κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου. Την 20/06/2023 μετάβηκε στην οδό Σωκράτη Χ'' Αντωνίου 31 στην Τρεμιθούσα (διεύθυνση κατοικίας παραπονούμενου σύμφωνα με την κατάθεση του) για εξετάσεις σχετικά με την πιο πάνω υπόθεση. Την ίδια ημέρα στην παρουσία του Λοχ. 3070 έλαβε αριθμό φωτογραφιών της περίφραξης της οικίας σχετικά με την πιο πάνω υπόθεση. Την ίδια ημέρα στην παρουσία του Λοχ. 3070 διενήργησε εξετάσεις στην σκηνή από την οποία παρέλαβε τα τεκμήρια (πέντε σφαιρίδια από την ξύλινη περίφραξη της οικίας) τα οποία αφού τα συσκεύασέ κατάλληλα, τα σφράγισε με Αστυνομική ταινία. Τα εν λόγω τεκμήρια ήταν πέντε

(5)σφαιρίδια από την ξύλινη περίφραξη της οικίας. (Τεκμήριο 19) - Δυο ημερολόγια ενεργείας του Αστυφύλακα 361, στην οποία αναφέρεται ότι προσήλθε στον σταθμό ο Χρίστος Χατζηευτυχίου με σκοπό να δώσει κατάθεση σχετικά με την υπόθεση, όμως ανέφερε ότι δεν επιθυμεί τελικώς να το πράξει, όμως εάν χρειαστεί θα έρθει ξανά σε μεταγενέστερο στάδιο. (Τεκμήριο 21) Η σημασία και αξία των παραδεκτών γεγονότων έχει εξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το περιεχόμενο της δήλωσης που κατατίθεται ως παραδεκτό γεγονός αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά ως δεδομένο, τέτοιας σημασίας που ακόμα και στην περίπτωση μαρτυρίας η οποία αντίκειται προς αυτό η μαρτυρία εκείνη κρίνεται ανάλογα. Το δε δικαστήριο δεν έχει την δυνατότητα αναθεώρησης αποδοχής κάποιου γεγονότος ως παραδεκτού. Όταν υπάρχει σύγκρουση μαρτυρίας και παραδεκτών γεγονότων υπερέχουν τα παραδεκτά γεγονότα (βλ. Ευριπίδης Ανδρέα Γεωργίου άλλως Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 444, Ανδρέας Μ. Ανδρέα κ.α. ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 498, ΚΟΤ ν. Πάμπου Χαραλάμπους

(2000)2 Α.Α.Δ. 186, 603, Γιαννίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και Ιωάννης Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486 Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε όπως προαναφέρθηκε πέντε

(5)μάρτυρες. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου αναφορικά με αμφότερες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. ΜΚ1 - Κωνσταντίνος Σαββίδης ΜΚ1 ήταν ο παραπονούμενος, (όσο αφορά τις κατηγορίες 1 - 7), του οποίου η γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 19/06/2023 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέταση του. Σύμφωνα με το τεκμήριο αυτό, ο παραπονούμενος αναφέρει ότι δίπλα από το σπίτι του διαμένει ο κατηγορούμενος και τον οποίο γνωρίζει από τον Ιανουάριο του 2023, από τον καιρό δηλαδή που μετακόμισε στο σπίτι που διαμένει. Με τον κατηγορούμενο δεν είχε τα οποιαδήποτε προβλήματα στο παρελθόν. Από τον καιρό που μετακόμισε στο εν λόγω σπίτι, έχει στην αυλή του ένα σκύλο ράτσας Komondor, αρσενικό. Την 19/06/2023 και περίπου η ώρα 1509 , ενώ βρισκόταν μόνος του στην κατοικία του, άκουσε ήχο μηχανής αυτοκινήτου έξω από την αυλή του σπιτιού του. Κατάλαβε αμέσως από τον ήχο της μηχανής ότι επρόκειτο για το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, μάρκας Μερσεντές τύπου τζίπ. Θεώρησε ότι ήρθε για να του ζητήσει τσιγάρα. Μόλις βγήκε έξω, αμέσως άκουσε ένα πυροβολισμό και αμέσως είδε τον σκύλο του να κουτσαίνει και να κλαίει. Είδε τότε τον κατηγορούμενο από απόσταση περίπου πέντε μέτρων να βρίσκεται εντός της θέσης του οδηγού του πιο πάνω αυτοκινήτου και τον είδε να κρατά και να βάζει προς τα μέσα ένα όπλο με μακριά κάννη. Δεν μπορεί όπως αναφέρει να καταλάβει τι όπλο ακριβώς ήταν αφού δεν γνωρίζει από όπλα. Φώναξε στον κατηγορούμενο για να σταματήσει, όμως αυτός χωρίς να του πει οτιδήποτε, έφυγε από το μέρος οδηγώντας γρήγορα. Τότε αμέσως ο ΜΚ1 πήρε τηλέφωνο την αστυνομία. Στη συνέχεια πήρε τον σκύλο του στον κτηνίατρο Νικόλα Αντωνίου όπου μετά που τον εξέτασε διαπίστωσε ότι είχε τραυματιστεί στο δεξί μπροστινό πόδι του. Από τις ακτινογραφίες που έκανε, του είπε ότι εντόπισε σκάγια. Δεν γνωρίζει γιατί έκανε αυτό το πράγμα ο Κατηγορούμενος αφού ποτέ δεν του έκανε παράπονο για τον σκύλο. Επιπλέον αναφέρει ότι δεν είδε ποτέ προηγουμένως να έχει στην κατοχή του οποιοδήποτε όπλο ο κατηγορούμενος. Επίσης κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο, διευκρίνισε ότι τα σπίτια τους με τον κατηγορούμενο βρίσκονται δίπλα δίπλα. Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί λεπτομερώς στο περιστατικό, υποστήριξε ότι την ώρα του ισχυριζόμενου περιστατικού, βρισκόταν στο εσωτερικό του σπιτιού και άκουσε τον θόρυβο από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου να σταματάει. Άκουσε τότε τον σκύλο να τρέχει κατά πάνω του και να γαυγίζει. Τότε ο ΜΚ1 βγήκε έξω για να δει τι θέλει ο κατηγορούμενος και άκουσε ένα «μπάμ» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και είδε τον κατηγορούμενο να βάζει «ένα στρογγυλό σαν κάννη μέσα στο αυτοκίνητο του» και να φεύγει με το αυτοκίνητο του. Του φώναξε να σταματήσει αλλά αυτός δεν σταμάτησε. Ως προς το ότι ήταν το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, ανέφερε ότι το αναγνωρίζει αφού περνά από το σημείο καθημερινά. Ως προς τις σχέσεις τους, τις χαρακτήρισε καλές, χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα, ούτε του είχε κάνει το οποιοδήποτε πρόβλημα για τον σκύλο. Αντάλλαζαν επισκέψεις, όπως και η σύζυγος του η οποία ήταν φίλη με τον γυναίκα του κατηγορούμενου. Επανέλαβε ότι πρώτη φορά είδε τον κατηγορούμενο να κρατά όπλο. Ανέφερε επίσης ότι η σύζυγος του πέθανε και η κηδεία έγινε μια ημέρα μετά το επίδικο περιστατικό. Σε σχετική ερώτηση γιατί πιστεύει ότι ενήργησε με αυτό τον τρόπο ο κατηγορούμενος, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει, όμως όταν ο κατηγορούμενος πήγε να δώσει κατάθεση είπε στον αστυνομικό ότι υποψιάζεται ότι ο λόγος και η αιτία που έφυγε από σπίτι η γυναίκα του ήταν ο ΜΚ1. Αντεξεταζόμενος περιέγραψε πως είναι η περίφραξη του σπιτιού του, αναφέροντας ότι υπάρχει καγκελόπορτα για να μπαίνει το αυτοκίνητο και καγκελόπορτα για να βγαίνουν οι άνθρωποι και πρόκειται για κλειστό χώρο. Δίπλα από αυτά, υπάρχει ένα παλέττο όπου από το σημείο αυτό έβλεπε τον κατηγορούμενο και του φώναζε. Ο σκύλος βρισκόταν στην καγκελόπορτα όταν δέχθηκε τον πυροβολισμό. Έδειξε επίσης στους αστυνομικούς που έβγαλαν τα σφαιρίδια από την σκηνή, που έγινε το περιστατικό. Περιέγραψε ξανά ότι τον είδε να τραβά μέσα στο αυτοκίνητο του ένα στρογγυλό σίδερο σαν κάννη και να φεύγει. Η συνήγορος τον κάλεσε να συμβουλευτεί το τηλέφωνο του, όπου αναφέρθηκε στον αριθμό της αστυνομίας την οποία κάλεσε, όπως και ότι κάλεσε την αστυνομία στις 1509, αναφέροντας τους ότι ο γείτονας του όπως πέρναγε από το αυτοκίνητο πυροβόλησε τον σκύλο του και θέλει να δώσει κατάθεση. Επανέλαβε μετά ότι πήρε τον σκύλο του στο γιατρό. Παραδέχθηκε ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να πυροβολεί, όμως άκουσε τον πυροβολισμό και τον είδε να βάζει στη θέση του συνοδηγού το πιο πάνω περιγραφόμενο πράγμα και να φεύγει, χαρακτηρίζοντας το ως όπλο στρογγυλό. Δεν ήταν όμως κανένας άλλος στο χώρο για να μπορεί να πυροβολήσει, αφού βγήκε έξω στον δρόμο, του φώναξε να σταματήσει, αλλά αυτός δεν σταμάτησε. Ο μόνος που ήταν εκεί μετά τον πυροβολισμό ήταν ο κατηγορούμενος. Απέρριψε υποβολή ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να κρατά οτιδήποτε και ανέφερε ότι δεν μπορεί να ήταν οτιδήποτε άλλο αφού μετά τον πυροβολισμό είδε τον κατηγορούμενο να κάνει την συγκεκριμένη κίνηση εντός του οχήματος του με το πιο πάνω περιγραφόμενο πράγμα το οποίο χαρακτήρισε ως όπλο. Παραδέχθηκε ότι δεν ήταν παράξενο να βρίσκεται εκεί ο κατηγορούμενος, όμως παράξενο ήταν το γεγονός ότι πυροβόλησε και δεν σταμάτησε το αυτοκίνητο του και έφυγε. Ο μόνος που ήταν εκεί, μετά τον πυροβολισμό ήταν ο κατηγορούμενος και υποστήριξε ότι είναι σίγουρος ότι ο κατηγορούμενος είχε πυροβολήσει. ΜΚ2 Αστυφύλακας 4908 Μαρίνος Χρίστου ΜΚ2 ήταν ο αστυφύλακας 4908 Μαρίνος Χρίστου, εξεταστής της υπόθεσης. Μέρος της κυρίως εξέταση του αποτελείται από την γραπτή του κατάθεση, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 8 και στην οποία ουσιαστικά αναφέρει ότι παρέλαβε από τον Αστ. 1300 σφραγισμένο και κατάλληλα συσκευασμένο ένα USB που περιείχε την ακτινογραφία του σκύλου. Στην κατοχή του είχε το εν λόγω USB όπως επίσης ένα σακουλάκι με πέντε σφαιρίδια. Κατέθεσε το εν λόγω USB ως τεκμήριο 10 όπως επίσης και την έκθεση του Δικανικού Εργαστηρίου (τεκμήριο 11) στην οποία περιλαμβάνονται φωτογραφίες από το εν λόγω USB με την ακτινογραφία. (το οποίο αργότερα δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός). Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 12 το αστυνομικό έντυπο 161 το οποίο ετοίμασε και το οποίο αποτελεί αίτηση για επιστημονική εξέταση και στο οποίο αναφέρεται ότι αποστάλθηκαν οι ακτινογραφίες του σκύλου. Περαιτέρω στο τεκμήριο 12 αναφέρεται σύντομο ιστορικό, στο οποίο σημειώνεται ότι από έλεγχο που έγινε στο μηχανογραφημένο σύστημα της αστυνομίας, ο κατηγορούμενος δεν είναι κάτοχος ή ιδιοκτήτης πυροβόλου όπλου. Επίσης κατατέθηκε ως τεκμήριο 13 συσκευασία με πέντε

(5)σφαιρίδια. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 14, δέσμη 8 φωτογραφιών όπου φαίνεται ο τραυματισμένος σκύλος και η σκηνή όπου διαπράχθηκαν τα κατ΄ ισχυρισμό αδικήματα. Σε σχέση με τη θέση που προβάλλει στην κατάθεση του, ότι «διερευνά αδικήματα που αφορούν την παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8» και σε ερώτηση ως προς το από που γνωρίζει ότι πρόκειται για πυροβόλο όπλο κατηγορίας Γ8, αυτό που καταλογίζεται ότι χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος, ανέφερε ότι βάσει της μαρτυρίας του παραπονούμενου σε συνδυασμό με τα σφαιρίδια που εντοπίστηκαν στο σημείο και τα οποία στάλθηκαν στο εγκληματολογικό εργαστήριο κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα. Σχετικά κατέθεσε ως τεκμήριο 15 την έκθεση του Αρχιαστυφύλακα 1732, στην οποία ουσιαστικά αναφέρεται ότι τα εν λόγω σφαιρίδια που εντοπίστηκαν ήταν σφαιρίδια κυνηγετικού φυσιγγίου. Παρέπεμψε επίσης στο τεκμήριο 2 και 6 τα οποία αναφέρουν ουσιαστικά ότι ο τραυματισμός του σκύλου έγινε από πυροβόλο όπλο. Αντεξεταζόμενος σε ερώτηση που του τέθηκε κατά πόσο γνωρίζει ότι τα σφαιρίδια που βρέθηκαν στο πόδι του σκύλου είναι ουσιαστικά τα ίδια με τα σφαιρίδια που αφαιρέθηκαν «από κάπου» (προφανώς η συνήγορος υπεράσπισης εννοεί το ξύλινο παλέττο), ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Επανέλαβε ότι με βάση την μαρτυρία που είχαν στην διάθεση τους ήτοι του ΜΚ1 που τον είδε αμέσως μετά τον πυροβολισμό που άκουσε, και τα ευρήματα των κτηνίατρων από την εξέταση του σκύλου και από τα σφαιρίδια που βρέθηκαν πάνω στον ξύλινο φράκτη ουσιαστικά κατέληξαν ότι πρόκειται για πυροβόλο όπλο, παραδεχόμενος ότι δεν βρέθηκε όπλο στην κατοχή του Κατηγορούμενου. ΜΚ3 Αρχιαστυφύλακας 1738 - Παναγιώτης Ανδρέου Ο συγκεκριμένος μάρτυρας ανέφερε ότι υπηρετεί στην υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας στο εργαστήριο εξέτασης όπλων, πυρομαχικών, ιχνών εργαλείων, κερμάτων και εντυπωμάτων και είναι ειδικός για την αναγνώριση πυροβόλου όπλου και πυρομαχικών. Βρίσκεται για 25 χρόνια στην Αστυνομία και τα τελευταία 12 χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με την εξέταση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών όπως και σκηνές όπου ρίχνονται πυροβολισμοί. Σε σχέση με τα προσόντα του μάρτυρα σημειώνω ότι η συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δεν τα αμφισβητεί. Έτυχε εκπαίδευσης σε διάφορες χώρες σε αντίστοιχα εργαστήρια στο εξωτερικό. Κατέθεσε σχετικό βιογραφικό σημείωμα ως Τεκμήριο 16. Υιοθέτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 15, ως την έκθεση πραγματογνωμοσύνης την οποία είχε ετοιμάσει και υπέγραψε και ταυτόχρονα αναγνώρισε τα όσα περιέχονται στο τεκμήριο 13, ως τα

(5)πέντε σφαιρίδια τα οποία είχε εξετάσει. Στο τεκμήριο 15 περιγράφει τα σφαιρίδια τα οποία εξέτασε ως πέντε

(5)παραμορφωμένα σφαιρίδια , φυσιγγίου κυνηγετικού όπλου και ότι αυτά τα σφαιρίδια κυνηγετικού φυσιγγίου έχουν παραμορφωθεί λόγω της πρόσκρουσης. Του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες 5 έως 8 του Τεκμηρίου 14 από την σκηνή όπου διαπράχθηκαν τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα. Ερωτήθηκε κατά πόσο η ζημιά που προκλήθηκε πάνω στην ξύλινη περίφραξη (ιδιαίτερα η φωτογραφία 8 που δείχνει μέρος της ξύλινης περίφραξης της κατοικίας του παραπονούμενου) προέρχεται από πυροβόλο όπλο. Απαντώντας ανέφερε ότι βλέποντας τις εν λόγω φωτογραφίες, εντοπίζει στοιχεία τα οποία συνήθως εντοπίζουν σε περιπτώσεις όπου σφαιρίδια από φυσίγγια κυνηγετικών όπλων προκαλούν ζημιές σε αντικείμενα. Βλέπει όπως υποστήριξε ότι υπήρχε διασπορά των οπών, και ότι οι οπές έχουν το στρογγυλό σχήμα, το οποίο συνήθως δημιουργείται με τη σύγκρουση με αντικείμενα από σφαιρίδια κυνηγετικών φυσιγγίων. Εξήγησε ότι υπήρξε αφαίρεση του ξύλου μετά το πλήγμα που δέχθηκε από τα σφαιρίδια λόγω της κινητικότητας των σφαιριδίων όπως επίσης και ότι κάποια κομμάτια ξύλου έχουν στραβώσει. Σε τέτοιες περιπτώσεις όταν ένα αντικείμενο πυροβολείται από σφαιρίδια κυνηγετικού όπλου, η δύναμη μεταφέρεται στην αντίθετη πλευρά απ' όπου προέρχεται ο πυροβολισμός, δηλαδή σπρώχνει τις ίνες του ξύλου προς την αντίθετη κατεύθυνση από όπου έρχεται ο πυροβολισμός εξηγώντας ότι στην φωτογραφία 8 του τεκμηρίου 14 φαίνεται αυτή η κλίση. Περαιτέρω εξήγησε ότι όταν υπάρχει πυροβολισμός σε αντικείμενα από σφαιρίδια , υπάρχουν τρία σενάρια για το τι μπορεί να συμβεί. Το ένα είναι τα σφαιρίδια να διεισδύσουν μέσα στο αντικείμενο και να εντοπιστούν εσωτερικά, το άλλο πιθανό σενάριο είναι να εισέλθουν και να εξέλθουν του αντικειμένου αφαιρώντας κομμάτια από το εν λόγω αντικείμενο και τρίτο σενάριο είναι κτυπώντας το αντικείμενο να εποστρακιστούν ή να αναπηδήσουν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση και εξετάζοντας τις φωτογραφίες του τεκμηρίου 14, όπως εξήγησε, διαπιστώνει ότι υπάρχουν σφαιρίδια σφηνωμένα μέσα, αλλά και σφαιρίδια που έχουν κτυπήσει το ξύλο, έχουν αφαιρέσει κομμάτι από το ξύλο και προφανώς έχουν συνεχίσει την πορεία τους στη μέσα πλευρά του ξύλου. Συνεχίζοντας υποστήριξε, βλέποντας τις σχετικές φωτογραφίες, ότι το κτύπημα στο ξύλινο παλέττο επί της περίφραξης της κατοικίας, θα μπορούσε να είναι από πυροβόλο όπλο, αποκλείοντας ουσιαστικά το σενάριο αυτό να προήλθε για παράδειγμα από σφεντόνα, αφού εμπειρικά δεν θα ανέμενε να υπάρχει η συγκεκριμένη ζημιά που προκλήθηκε στο συγκεκριμένο κομμάτι από ξύλο. Στην περίπτωση της σφεντόνας, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία του, αλλά και το γεγονός ότι είναι κυνηγός, θα μπορούσαν όπως ανέφερε να σφηνώσουν κάποια σφαιρίδια στο ξύλο, όμως να αφαιρεθεί ξύλο όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση, το θεωρεί απίθανο. Τα σφαιρίδια που τοποθετεί ο κατασκευαστής μέσα σε ένα κυνηγετικό φυσίγγιο , έχουν συγκεκριμένο βάρος και διάμετρο. Ζυγίζοντας όπως ανέφερε τα

(4)από τα σφαιρίδια, τα οποία εξέτασε διαπίστωσε ότι υπήρχε μια επαναληψιμότητα στο βάρος τους. Σημείωσε επίσης ότι λόγω της πρόσκρουσης , υπήρχε παραμόρφωση τους, γιατί είχαν χάσει την σφαιρικότητα τους. Τέλος εάν για παράδειγμα χρησιμοποείτο σφεντόνα , η πιθανότητα να προκληθεί αυτό το είδος της ζημιάς που προκλήθηκε ήταν μηδαμινή έως ανύπαρκτη. Αντεξεταζόμενος βλέποντας την φωτογραφία 8 του τεκμηρίου 14, εντοπίζονται όπως ανέφερε εκείνα τα στοιχεία τα οποία εντοπίζονται σε σκηνές όπου υπάρχουν πυροβολισμοί με κυνηγετικά όπλα, θέση η οποία δεν αμφισβητήθηκε. Σε ερώτηση εάν με τα συγκεκριμένα σφαιρίδια θα μπορούσε να καταλήξει σε συμπέρασμα για το είδος του όπλου που χρησιμοποιήθηκε απάντησε ότι «προφανώς πυροβολήθηκε από φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου», χωρίς όμως να είναι σε θέση να πει εάν για παράδειγμα ήταν φλοπέρ ή εάν ήταν διαμετρήματος

1. Σε περαιτέρω ερώτηση για το εάν τελικά ήταν πυροβόλο όπλο, ανέφερε ότι από τα στοιχεία που βλέπει από τη φωτογραφία, δεν μπορεί να σκεφτεί ότι θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο, το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει τόση ζημιά. Σε ερώτηση κατά πόσο είναι σίγουρο ότι χρησιμοποιήθηκε πυροβόλο όπλο για τη ρίψη αυτών των σκαγιών, σημείωσε ότι όπως αναφέρει και στην έκθεση του, τα σφαιρίδια ήταν παραμορφωμένα, και σε συνάρτηση με τη φωτογραφία που του έχει υποδειχθεί και τη ζημιά που προκλήθηκε στο ξύλο, είναι απομακρυσμένο το ενδεχόμενο έως απίθανο να έχει προκληθεί ζημιά από σφεντόνα. Στις ερωτήσεις της υπεράσπισης εάν αποκλείει μια τέτοια πιθανότητα ανέφερε ότι το θεωρεί απομακρυσμένο. Σε σχέση με το εάν αυτά προήλθαν από φυσίγγιο, παρέπεμψε στην έκθεση του, όπου αναφέρει ότι πρόκειται για σφαιρίδια φυσιγγίου κυνηγετικού όπλου και είναι σφαιρίδια τα οποία χρησιμοποιούν σε κυνηγετικά φυσίγγια, ενώ ανέφερε ότι δεν μπορεί να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο. Με σιγουριά όπως υποστήριξε, δεν μπορεί να προσδιορίσει πότε έγινε η ρίψη αυτών, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι το κτύπημα ήταν πρόσφατο βλέποντας τις φωτογραφίες. Επίσης υποστήριξε ότι τα κυνηγετικά όπλα εμπίπτουν στην κατηγορία πυροβόλων όπλων Γ8, θέση η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε. Σε ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει από πόση απόσταση έγινε το κτύπημα στο ξύλο και βλέποντας τη φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 14, ανέφερε ότι δεν μπορεί να κάνει την οποιαδήποτε εκτίμηση. Για να μπορούσε να εκτιμήσει την απόσταση, πρέπει να υπάρχουν κάποια στοιχεία όπως το όπλο και το φυσίγγιο που χρησιμοποιήθηκε, να μετρηθεί η διασπορά των σφαιριδίων πάνω στο ξύλο έτσι ώστε να εκτιμηθεί η απόσταση. Επίσης αυτό εξαρτάται και από το κυνηγετικό όπλο που χρησιμοποιήθηκε, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς το είδος του όπλου που χρησιμοποιήθηκε, εάν δηλαδή για παράδειγμα είναι φλομπέρ μικρού διαμετρήματος , τα δεδομένα όπως εξήγησε αλλάζουν. Εάν είναι κυνηγετικό διαμετρήματος 12, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Επίσης ανέφερε ότι και το φλομπέρ θεωρείται κυνηγετικό, όπου χρησιμοποιούνται κυνηγετικά φυσίγγια μικρότερου διαμετρήματος. Δεν μπορεί όπως υποστήριξε να προβεί σε εκτίμηση είτε της απόστασης είτε του όπλου. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 17, τις φωτογραφίες από τα σφαιρίδια που εξέτασε. Επίσης ανέφερε ότι βλέποντας την φωτογραφία φαίνεται ότι δεν υπήρχε πέραν του ενός κτυπήματος. M.K.4 Λοχίας 3070 Ανδρέας Τσεκούρα Ο μάρτυρας υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση, ήτοι το τεκμήριο 18, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Υπηρετεί στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου. Σε αυτήν αναφέρει ότι στα πλαίσια διερεύνησης υπόθεσης παράνομης κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8, παράνομης κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών, ρίψη πυροβολισμού εντός κατοικημένης περιοχής και βλάβης σε ζώο που διαπράχθηκαν στην Τρεμιθούσα, συνέλαβε στις 20/06/2023 και ώρα 1940, τον κατηγορούμενο βάσει Δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, απάντησε «εν ηξέρω τίποτε». Στη συνέχεια ερεύνησε την κατοικία του και τα αυτοκίνητα του, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο ΤΑΕ Πάφου για τα περαιτέρω. Την ίδια ημέρα 20/06/2023 στην παρουσία του ΜΚ4 και του ΜΚ1 , ο κυβερνητικός κτηνίατρος Γιώργος Δημητρίου είδε το τραύμα που έφερε στο πόδι ο σκύλος του ΜΚ1, ενόσω ο σκύλος βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του. Ο Αστ. 2588 έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Στη συνέχεια, μαζί με τον Αστ. 2588, διενήργησαν εξετάσεις στο σημείο που υπέδειξε ο ΜΚ1 ότι βρισκόταν ο σκύλος του όταν πυροβολήθηκε. Στο σημείο που υπέδειξε ο ΜΚ1 , υπήρχε ξύλινη περίφραξη η οποία φαινόταν να είχε κτυπηθεί από πυροβολισμό κυνηγετικού όπλου καθώς υπήρχαν τρύπες από σφαιρίδια (σκάγια). Ο Αστ. 2588 αφού έλαβε αριθμό φωτογραφιών, αφαίρεσε και παρέλαβε από το συγκεκριμένο σημείο 5 σφαιρίδια. Αναγνώρισε στις φωτογραφίας του τεκμηρίου 14 (φωτογραφία 5 μέχρι 8) την περίφραξη της κατοικίας του MK1 όπου το τελευταίο κομμάτι αυτής προς τα αριστερά είναι ένα ξύλινο παλέττο, πάνω στο οποίο βρέθηκαν σφαιρίδια κυνηγετικού όπλου και το υπόλοιπο μέρος αυτής είναι μεταλλικό. Τα πιο πάνω αποτελούν και τη μοναδική περίφραξη την οποία εντόπισε στο μπροστινό μέρος της κατοικίας του ΜΚ
2. Σε υπόδειξη ότι δεν ανευρέθηκε το όπλο των επίδικων αδικημάτων και ως προς το ερώτημα, πως είναι σε θέση να γνωρίζει ότι πρόκειται για κατηγορίας Γ8 πυροβόλο όπλο, ανέφερε ότι από την εμπειρία του, τα σφαιρίδια κυνηγετικού όπλου , κτύπησαν με τόση δύναμη και έκαναν τέτοια ζημιά πάνω στο ξύλο, που μόνο από πυροβόλο όπλο θα μπορούσε να είχαν προκληθεί. Ξεκαθάρισε ότι για τον ίδιο, ένεκα της εμπειρίας του, πρόκειται για κυνηγετικό όπλο. Επίσης ο ίδιος ο ΜΚ1 του ανέφερε ότι άκουσε πυροβολισμό, βγήκε έξω και είδε τον κατηγορούμενο εντός του αυτοκινήτου να βάζει μέσα κυνηγετικό όπλο. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι η σκηνή όπου διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα, δεν φρουρείτο. Επανέλαβε σε γενικές γραμμές τα όσα ανέφερε και κατά την κυρίως εξέταση του και ανέφερε ότι βρέθηκε στο σημείο του επίδικου συμβάντος έτσι ώστε να εξετάσει το σημείο του πυροβολισμού μαζί με τον ειδικό που φωτογράφησε την σκηνή. Ερωτώμενος ως προς το από που προκύπτει με βεβαιότητα ότι τα σφαιρίδια είναι από κυνηγετικό όπλο, ανέφερε ότι είναι κυνηγός τα τελευταία 40 χρόνια και έχει τεράστια εμπειρία αφού έχει χρησιμοποιήσει πάρα πολλά φυσίγγια και σε σκοπευτήρια. Μπορεί να καταλάβει όπως ανέφερε εάν το τραύμα ήταν από κυνηγετικό όπλο ή από σφεντόνα και όπως ανέφερε η σφεντόνα δεν μπορεί να προκαλέσει τέτοια ζημιά. Ερωτώμενος επίσης ως προς την απόσταση από την οποία έφτασαν στο σημείο τα σφαιρίδια, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει, όμως επειδή το άνοιγμα τους δεν ήταν πολύ μεγάλο, αυτό τον οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρέπει να ήταν από κοντά, εξηγώντας ταυτόχρονα ότι εάν ήταν από μακριά, θα άνοιγε περισσότερο η ακτίνα. ΜΚ5 - Κατερίνα Γεωργίου Χριστοδούλου Η ΜΚ5 και παραπονούμενη όσο αφορά την 8η κατηγορία, υιοθέτησε την κατάθεση της τεκμήριο 22 ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Σε αυτή αναφέρει από τον Οκτώβρη του 2020 έχει ενοικιάσει την κατοικία στον Κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος, δημιουργεί σε αυτή πολλά προβλήματα και αναγκάζεται συχνά να ζητά την βοήθεια της αστυνομίας. Στις 10/06/2023, απόγευμα Σαββάτου, περίπου στις 1800 το απόγευμα βρισκόταν στην εκκλησία μαζί με συγκεκριμένο πρόσωπο καθηγητή και το οποίο έπαιρνε το σκύλο του περίπατο. Με το συγκεκριμένο πρόσωπο συζητούσαν διάφορα θέματα καθώς επίσης και ότι ο κατηγορούμενος της δημιουργεί πολλά προβλήματα. Ενώ λοιπόν βρίσκονταν εκεί, είδε τον κατηγορούμενο που ήρθε στο μέρος με ένα αυτοκίνητο. Τους πλησίασε και σταμάτησε δίπλα τους το αυτοκίνητο. Μέσα σε αυτό ήταν και μια κοπέλα από την Σρι - Λάνκα. Σταμάτησε δίπλα τους και του είπε σύμφωνα με την ΜΚ5 τα πιο κάτω: «Ο επόμενος στόχος θα είσαι εσύ τώρα που πέθανε η Ρωσίδα» Η ΜΚ5 αναφέρει ότι φοβήθηκε που της είπε τα πιο πάνω τα οποία θεώρησε ως απειλή για τη ζωή της. Ανέφερε επίσης ότι η αναφερόμενη Ρωσίδα , ήταν μια γυναίκα της οποίας ενοικίαζε το σπίτι δίπλα από αυτό που ενοικιάζει στον κατηγορούμενο. Η γυναίκα αυτή βρέθηκε νεκρή στο σπίτι που έμενε στις 08/06/2023, όπου πήγε και η αστυνομία η οποία εξέταζε την υπόθεση. Όταν της είπε αυτά τα λόγια, επενέβηκε το πρόσωπο που βρισκόταν μαζί με την ΜΚ5 και κάλεσε τον κατηγορούμενο να σταματήσει να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο και μετά από την παρέμβαση του, ο κατηγορούμενος έφυγε από το μέρος. Κατά την μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέφερε επιπλέον ότι η πιο πάνω γυναίκα στην οποία αναφέρεται στην κατάθεση της, ενοικίαζε σπίτι από την ΜΚ
3. Ο σύζυγος αυτής της κοπέλας , ο Κώστας Σαββίδης (προφανώς εννοεί τον ΜΚ1), εργαζόταν όλη μέρα και κατηγορούμενος ήταν όλη μέρα με την σύζυγο του (την Μαρίνα), κατάφερε να της αποσπάσει πολλά λεφτά και στο τέλος της έδωσε ναρκωτικά και πέθανε. Το σπίτι του ήταν ακριβώς δίπλα από το σπίτι του κατηγορούμενου. Τον κατηγορούμενο τον γνωρίζει 3 χρόνια και μόνο ένα ενοίκιο την έχει πληρώσει. Την απειλεί γενικότερα και της έχει καταστρέψει τα δέντρα της και τα τρία τελευταία χρόνια φοβάται να πλησιάσει το ακίνητο της. Τον κατάγγειλε όπως αναφέρει 6 φορές στην Αστυνομία ενώ ταυτόχρονα ανέφερε ότι την απείλησε ότι θα της κόψει το κεφάλι της. Σε σχέση με τη συγκεκριμένη καταγγελία και την συγκεκριμένη ισχυριζόμενη απειλή την οποία δέχθηκε, και την ισχυριζόμενη αναφορά του κατηγορούμενου ότι «Ο επόμενος στόχος θα είσαι εσύ τώρα που πέθανε η Ρωσίδα», υποστήριξε ότι, αφού το άκουσε, ένιωσε ότι κινδυνεύει η ζωή της, αφού είναι και η δεύτερη φορά που της είπε ότι θα την σκοτώσει. Εξακολουθεί όπως ανέφερε να φοβάται μετά από αυτά. Αντεξεταζόμενη επανέλαβε ότι θεωρεί ότι απειλήθηκε γιατί κινδυνεύει η ζωή της αφού πράγματι η συγκεκριμένη Ρωσίδα είχε πεθάνει, επιρρίπτοντας μάλιστα ευθύνες στον ίδιο τον κατηγορούμενο για αυτό, ενώ είχε προηγηθεί και άλλη απειλή ότι θα της κόψει το κεφάλι της και θα τη ρίξει σε λάκκο. Υποστήριξε ότι υποφέρει από αυτόν τον άνθρωπο. Για το επίδικο περιστατικό, υποστήριξε ότι δεν μίλησε καθόλου στον κατηγορούμενο και ότι τους πλησίασε με το αυτοκίνητο του μαζί με την κοπέλα από την Σρι-Λάνκα και δεν του είπε τίποτα για να φύγει από το σπίτι. Ανέφερε ότι δεν τον πλησιάζει καθόλου καθώς πρόκειται για επικίνδυνο άνθρωπο. Απέρριψε υποβολή ότι η ίδια ξεκίνησε καυγά με τον κατηγορούμενο μέσα στον αστυνομικό σταθμό. Παραδέχθηκε ότι του έχει κινήσει αγωγή για απλήρωτα ενοίκια. Αρνήθηκε στη συνέχεια να απαντήσει σε περαιτέρω ερωτήσεις της υπεράσπισης, υποστηρίζοντας ότι είναι «περίττου δικηγόρος που κάθε άλλον. Εν να πιάσω δίπλωμα στο Neapolis». Συνεχίζοντας όμως και σε ερώτηση για το τι άλλο έκαμε αφού τον φοβήθηκε τόσο πολλά, ανέφερε ότι δεν πάει στο σπίτι της (προφανώς το σπίτι που ενοικιάζει στον κατηγορούμενο) γιατί τον φοβάται αφού είναι μια γυναίκα μόνη της. Ο Κατηγορούμενος, όπως έχει προαναφερθεί κατέθεσε ενόρκως. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι με τον παραπονούμενο ΜΚ1 ήταν γείτονες και ο οποίος δεν είχε ποτέ φαγητό, ενώ ήταν και χρήστης ναρκωτικών. Ναρκωτικά έδινε και στη γυναίκα του η οποία πέθανε. Τους έδινε φαγητό όπως και του σκύλου τους διότι δεν είχαν χρήματα να αγοράσουν εκτός από ναρκωτικά. Αναφερόμενος στον παραπονούμενο ΜΚ1 , ισχυρίστηκε ότι αυτός γνώριζε πολύ καλά το αυτοκίνητο του αφού με αυτό έπαιρνε και την γυναίκα του ΜΚ1 στη δουλειά και γενικά τον βοηθούσε και αυτός με τις μετακινήσεις του. Τόνισε επίσης ότι δεν είχαν χρήματα εκτός για ναρκωτικά. Ανέφερε ταυτόχρονα, περιγράφοντας το αυτοκίνητο του μάρκας Μερσεντές, μοντέλο 320, ότι από τα γυαλιά του οδηγού και πίσω είναι φιμέ και δεν μπορεί κάποιος σε μισό μέτρο απόσταση να δει ποιος οδηγεί το αυτοκίνητο. Εξήγησε επίσης ότι για να φύγει από σπίτι του με 32 άλογα αυτοκίνητο και να καλύψει απόσταση 100 μέτρα δεν χρειάζεται πέραν των 5 δευτερόλεπτων. Όπως ισχυρίστηκε, δεν άκουσε καθόλου τον παραπονούμενο να του φωνάζει. Ισχυρίστηκε ότι η κίνηση που τον είδε να κάνει αφορούσε το να φορέσει την ζώνη του, και αυτός νόμισε ότι ήταν όπλο. Παραδέχθηκε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο. Ανέφερε ότι η αστυνομία έκανε έρευνα και δεν βρήκαν ούτε όπλο, ούτε φυσίγγια, αφού δεν έχει όπλο καθώς του στέρησαν την άδεια. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ΜΚ1 έχει παρακινηθεί από τη ΜΚ5 να κάμει αυτή την καταγγελία. Αντεξεταζόμενος, επιβεβαίωσε ότι είναι γείτονας με τον ΜΚ
4. Αναφέρθηκε στα αυτοκίνητα τα οποία κατέχει. Μεταξύ αυτών έχει και ένα ΜL320, μάρκας Μερσεντές το οποίο είναι ακινητοποιημένο και το οποίο όπως ανέφερε δεν το χρησιμοποιεί. Εάν το μετακινήσει θα το μετακινήσει μόνο 100 μέτρα και είναι πάντα σταματημένο έξω από την αυλή του. Παραδέχθηκε ότι το οδήγησε για να πάει να φέρει γκάζια. Ανέφερε επίσης ότι δεν είναι κάτοχος οποιουδήποτε πυροβόλου όπλου, είχε όμως παλιά πριν 37 χρόνια. Όσο αφορά την σχέση του με τον ΜΚ1 , ανέφερε ότι ερχόταν κάποτε σπίτι του και έπιναν τσιγάρο ή ούζο και του έδινε φαγητό. Στη συνέχεια ανέφερε ότι δεν είχαν καμιά σχέση και εάν ήθελε κάτι και μπορούσε του το έδινε. Δεν είχαν σχέσεις φιλικές όπως ανέφερε στη συνέχεια αλλά η γυναίκα του ερχόταν αφού έγιναν φίλες με τη γυναίκα του. Σε υπόδειξη ότι στην κατάθεση του τεκμήριο 7, ανέφερε ότι δεν είχαν καμία σχέση και ήταν απλά γείτονας ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε επιπλέον πράγματα, απάντησε έπαιρνε τη γυναίκα του ΜΚ1 στη δουλειά και όχι τον ΜΚ
5. Επανέλαβε ότι δεν είχε οποιαδήποτε φιλία μαζί του. Ανέφερε επίσης ότι με τον ΜΚ1 δεν είχε κανένα πρόβλημα, ούτε είχε οποιοδήποτε παράπονο από αυτόν. Στη βάση όμως των ανωτέρω, η συνήγορος της κατηγορούσας Αρχής του υπέδειξε ότι στην κατάθεση του τεκμήριο 7 και ερωτώμενος κατά πόσο θεωρεί ότι ο ΜΚ1 έχει κάποια σχέση με την εξαφάνιση της συζύγου του από την Σρι- Λάνκα, απάντησε ότι «Το πιστεύω γιατί όταν πέθανε η σύζυγος του εξαφανίστηκε η γυναίκα μου». Εξηγώντας γιατί το θεωρεί αυτό αναφέρθηκε ότι βρήκε τον παραπονούμενο έξω από σπίτι του και τον ρωτούσε αν είδε τη σύζυγο του και του απάντησε «ναι θα έρθει πίσω», ενώ όταν τον ξαναρώτησε εάν την είδε του απάντησε «δεν ξέρω τίποτα». Έκανε όπως ανέφερε καταγγελία για την εξαφάνιση της γυναίκας του, όμως δεν θεώρησε σωστό να το αναφέρει αυτό στην αστυνομία σε σχέση με τα όσα του ανέφερε ο ΜΚ
6. Συνεχίζοντας αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι ο παραπονούμενος ΜΚ1 έχει κάποια σχέση με την εξαφάνιση της γυναίκας του. Ερωτώμενος τότε για ποιο λόγο ανέφερε κάτι τέτοιο στην κατάθεση του, ανέφερε ότι αυτό που είπε στον αστυνομικό ήταν ότι της έδινε ο ΜΚ1 της συζύγου του ναρκωτικά και γι αυτό πέθανε. Αυτό υποστήριξε ότι είπε στην αστυνομία και ούτε για εξαφάνιση μίλησε. Αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 7 στην οποία ουσιαστικά αρνείται τις κατηγορίες. Σε αυτήν αναφέρει την ώρα και μέρα του επίδικου περιστατικού βρισκόταν στο σπίτι του ενώ αναφέρθηκε σε υποψίες ότι ο ΜΚ1 σχετίζεται με την εξαφάνιση της γυναίκας του. Την ώρα του συμβάντος όπως ανέφερε μπορεί να έκοβε κάππαρί αλλά μπορεί να ήταν και σπίτι. Σε σχέση με το που βρισκόταν τον επίδικο χρόνο του υποδείχθηκε ότι στην κατάθεση του αναφέρει ότι βρισκόταν στο σπίτι του. Αντίθετα στα πρακτικά της κυρίως εξέτασης του σελ 14, αναφέρει ότι ο ΜΚ1 τον είδε εντός του αυτοκινήτου να βάζει την ζώνη του και θεώρησε ότι κρατούσε όπλο. Σε ερώτηση για το τι από τα πιο πάνω ισχύει απάντησε ότι ο ΜΚ1 δεν μπορούσε να δει το αυτοκίνητο του αφού μπροστά από το κάγκελο του ο ΜΚ1 έχει «παπουτσοσυτζιες» και λεμονιά και δεν φαίνεται κανενός το αυτοκίνητο του. Ήξερε μόνο τη μηχανή του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Τελικώς ανέφερε ότι πήγε να φέρει γκάζια αλλά το αυτοκίνητο δεν το είδε. Απέδωσε την καταγγελία που του έκανε ο ΜΚ1 στο ότι άκουσε τον εξώστ του αυτοκινήτου του και νόμισε ότι ήταν αυτός, επαναλαμβάνοντας ότι δεν τον είδε με το αυτοκίνητο . Στη συνέχεια απέδωσε την καταγγελία στην ΜΚ5 η οποία παρακινεί τον ΜΚ1 να κάνει αυτό το πράγμα. Σε υποβολή ότι είχε στην κατοχή του στις 19/06/2023 πυροβόλο όπλο και το μετέφερε με το αυτοκίνητο του και πυροβόλησε τον σκύλο και τον τραυμάτισε, απάντησε με ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει η κα Περγαντή τι μάρκα ήταν το πυροβόλο όπλο, αναφέροντας ταυτόχρονα ότι εάν ο σκύλος πυροβολείτο με πυροβόλο όπλο, «ούτε κόκκαλα δεν έμεναν πάνω του». Σε υποβολή ότι τη συγκεκριμένη ημέρα οδήγησε το Μερσεντές 320 και το χρησιμοποίησε για τα εν λόγω αδικήματα, απάντησε «το αν οδήγησα το μερσεντες είναι ένα πρόβλημα διαφορετικό, το να είχα όπλο είναι διαφορετικό. Όπλο δεν έχω, το μερσεντές μπορώ να το οδηγήσω, η παρανομία ήταν δική μου» Σε σχέση με τα φιμέ τζάμια του αυτοκινήτου του ξεκαθάρισε ότι οι θέσεις του οδηγού και συνοδηγού είναι «clear τα γυαλιά» και μόνο οι πίσω πόρτες είναι φιμέ. Σε σχέση με την καταγγελία της ΜΚ5 αρνήθηκε ότι έγινε τέτοιο πράγμα, επικαλούμενος περιστατικό το οποίο δεν τέθηκε ουδέποτε στην ΜΚ5 για να τοποθετηθεί, επιρρίπτοντας της μάλιστα ότι, κλέβει και ότι του κατέστρεψε τα λάστιχα του αυτοκινήτου του και ότι του έκλεψε τον σκύλο, θέσεις οι οποίες βέβαια δεν είχαν υποβληθεί στην ΜΚ5 για να απαντήσει. Ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα δεν άκουσε κανένα πυροβολισμό και δεν αντιλήφθηκε οτιδήποτε με τον τραυματισμένο σκύλο του ΜΚ
7. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία έχει αποδειχτεί η διάπραξη αμφοτέρων αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης, η οποία ισχυρίστηκε ότι από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν έχει τεκμηριωθεί η στοιχειοθέτηση των αδικημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου: Θα αναφερθώ εκτενέστερα στις τοποθετήσεις των μερών εκεί που θα εκτιμήσω ότι τούτο είναι αναγκαίο, χωρίς ασφαλώς να θεωρώ ότι υπάρχει υποχρέωση απάντησης σε κάθε επουσιώδες, εγειρόμενο επιχείρημα (βλ. κατ' αναλογία, Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, 495) ή καθήκον ενασχόλησης με κάθε στοιχείο μαρτυρίας ή διαζευκτικής εκδοχής ή πιθανότητας που προβάλλεται και κρίνεται στην ολότητα της μαρτυρίας, ως αντικειμενικά απίθανη ή παράλογη (βλ. κατ' αναλογία, Τιμοθέου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 671, 686). Τονίζεται ότι έχω εντάξει και αναλύσει τα παραδεκτά γεγονότα στο σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, θεωρώντας τα ως δεδομένα (βλ. κατ' αναλογία, Αντρέα κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 498, 501) και κρίνοντάς τα, ως περιέχοντα παραδεκτή μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)

(2000)2 Α.Α.Δ. 628, 640. Επισημαίνω επίσης ότι κάθε αποδεκτή μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, όπως και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων και των παραδεκτών γεγονότων, αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό, έστω και αν δεν διατυπώνονται γλωσσικώς στο σκεπτικό μου. Όπως δε έχει υποδειχθεί στην πρόσφατη απόφαση Guruli v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2020:B160, Ποιν. Έφ. 263/17, ημερ. 22.5.2020, ECLI:CY:AD:2020:B160, ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τις μαρτυρίες στην ολότητά τους και να τις αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής, ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες, ούτε με θεωρίες που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση σε μια υπόθεση. Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 661, δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτήν, υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο, ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέει την αλήθεια. Αξιολογώντας τη μαρτυρία δεν έχω περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα (Rana κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 489, 500), αλλά την έχω αντιπαραβάλει και διερευνήσει στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας, είτε αυτή προερχόταν από την Κατηγορούσα αρχή είτε από την υπεράσπιση (βλ. κατ' αναλογία, Βασιλείου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 254, 260 και Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1172, 1175). Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης, αποτέλεσε η δικαστική μου τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, που κατά τη νομολογία, αποτελούν γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη βεβαίως), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογία, C & A Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281). Το Δικαστήριο ασφαλώς διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητά της (βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391 και Αντώνης Σωτηρίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301). Ως προς τους μάρτυρες, που προσήλθαν στο εδώλιο του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονες, στην υπόθεση Νικολάου ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2017:B154, Ποινική Έφεση 162/2014 ημερομηνίας 02.05.2017, ECLI:CY:AD:2017:B154, επαναλήφθηκαν επί της ουσίας τους οι καθοδηγητικές γραμμές βάσει των οποίων διεξάγεται η αξιολόγηση πραγματογνωμόνων και εμπειρογνωμόνων. Λέχθηκε ότι: «Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Δέστε Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 316). Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (Δέστε Folkes v Chadd

(1782)3 Dong KB 157-15.4.13). Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (Δέστε Ηλιάδη & Σάντη - Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 575 - 587). Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (Δέστε R v Francis

(2013)EWCA Crim. 123). Το ζήτημα του ποιος είναι πραγματογνώμονας αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας και αφού εξετάσει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στο συγκεκριμένο θέμα που καλείται να καταθέσει (Δέστε Σιακόλα v Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 110 και Yaacoub v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2013, ημερ. 19.3.2014). Το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης μπορεί να αποφασιστεί κατά την προσπάθεια παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας ή ακόμη ευχερέστερα, στο τέλος της υπόθεσης, κατά τη διατύπωση της τελικής ετυμηγορίας, εκτός αν το όλο ζήτημα εξεταστεί στα πλαίσια δίκης εντός δίκης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο μάρτυρας ως πραγματογνώμονας (Δέστε R. v Clarke

(2013)EWCA, Crim. 162).» ΄΄ Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιον μου. Αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης, έθεσα ως δείκτη, ανάμεσα σε άλλα, την πηγή και εμβέλεια των γνώσεων των μαρτύρων, στο βαθμό που τούτες αφορούσαν εκείνα περί των οποίων κατέθεταν, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική εξέταση με τις μικροαντιφάσεις), την ύπαρξη προηγούμενων γραπτών ή προφορικών ασυνεπών ή αντιφατικών δηλώσεων, την ειλικρίνεια και τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεών τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ύπαρξη νευρικότητας ή επιφυλακτικότητας, και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία (βλ. Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2Α Α.Α.Δ. 612 και τις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Έδειξα ιδιαίτερη προσοχή στο να μην αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς τους, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο, ενδεχομένως, να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογία, Νικολάου ν. Παπαϊωάννου, ΠΕ 250/08, ημερ. 20.10.11), επειδή δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 401, 406), αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών, χωρίς αναγκαστικώς αυτές να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογία, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.ά.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 676, 685). Εκτίμησα επίσης, με ιδιαίτερη προσοχή την τυχόν παράλειψη αναφοράς των μαρτύρων σε γεγονότα και στοιχεία στις γραπτές τους καταθέσεις προς την Αστυνομία, τα οποία παρέθεσαν κατά τη μαρτυρία τους στο Δικαστήριο για πρώτη φορά. Τονίζω ότι έχω προσεγγίσει το σύνολο της μαρτυρίας με ιδιαίτερη προσοχή. Ο (ΜΚ1) δημιούργησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν απλός και ουσιαστικός στις τοποθετήσεις του. Ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε και αποκάλυψε όλα όσα περιήλθαν στην σφαίρα της προσωπική του αντίληψης χωρίς διαφοροποιήσεις και δίχως υπερβολές. Η εκδοχή του ήταν καθ' όλη τη διάρκεια της ένορκης κατάθεσης του σταθερή και αταλάντευτη. Δείγμα της ειλικρίνειας του εν λόγω μάρτυρα αποτελεί το γεγονός ότι μέσα από την ένορκη μαρτυρία του δεν προσπάθησε να εμπλουτίσει την γραπτή κατάθεση του κατασκευάζοντας απαντήσεις προκειμένου να ευνοήσει την εκδοχή του αλλά απλά υιοθέτησε αυτά που είχε πει στην αστυνομία. Παράλληλα ο παραπονούμενος από την αρχή ανάφερε ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να πυροβολεί στον σκύλο όμως εξέφρασε τη βεβαιότητα του προς αυτό, ένεκα των γεγονότων ως διαδραματίστηκαν. Τα όσα ανέφερε αποτελούν κατά την κρίση του Δικαστηρίου δείγμα γραφής για την ειλικρίνεια του, αφού δεν προσπάθησε σε καμία περίπτωση να προσθέσει ισχυρισμούς οι οποίοι να είναι επιβαρυντικοί προς τον κατηγορούμενο. Με απόλυτη σαφήνεια και την ειλικρίνεια την οποία εισέπραξα από αυτόν, ξεκάθαρα ανέφερε τι ακριβώς διαπίστωσε, το γεγονός ότι μόλις άκουσε τον πυροβολισμό, είδε και άκουσε τον σκύλο να κλαίει και να κουτσαίνει, τον κατηγορούμενο να βάζει εντός του οχήματος ένα όπλο με μακριά κάνη και να απομακρύνεται από το σημείο με το αυτοκίνητο του γρήγορα, παρά το γεγονός ότι του φώναζε ο ΜΚ

1. Σημειώνω ότι επί της ουσίας, αντεξεταζόμενος, η μόνη υποβολή την οποία δέχθηκε ο ΜΚ1 , αφορούσε το ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να κρατά οτιδήποτε και ήταν εκ των ύστερων σκέψεις, και ότι ουσιαστικά δεν ήταν ο κατηγορούμενος που πυροβόλησε τον σκύλο, θέσεις τις οποίες φυσικά και δεν υιοθέτησε. Επίσης σημειώνω ότι σε συνάρτηση και με τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο αλλά και γενικότερα με βάση την αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη ο ΜΚ1 , προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο σκύλος που βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού του ΜΚ1, πυροβολήθηκε και μάλιστα ως προκύπτει από τα ίδια τα παραδεκτά γεγονότα από πυροβόλο όπλο. Σχετικά παραπέμπω στο τεκμήριο 2 το οποίο αποτελεί παραδεκτό γεγονός, ότι, από την ακτινολογική εξέταση του ζώου διαπιστώθηκε ότι στο δεξί πόδι του σκύλου υπήρχε τραύμα από πυροβόλο όπλο, και υπήρχε αριθμός σκαγιών. Αποδέχομαι επίσης ότι μετέφερε τον σκύλο στον κτηνίατρο , γεγονός το οποίο αποτελεί και παραδεκτό γεγονός. Ακόμα και η ερώτηση που τέθηκε από την υπεράσπιση ως προς το «που βρισκόταν ο σκύλος όταν δέχθηκε τον πυροβολισμό» όπως χαρακτηριστικά τέθηκε, δεν δημιουργεί καμιά αμφιβολία ότι ο σκύλος πυροβολήθηκε. Επιπλέον αυτού όπως εξηγώ και ανωτέρω, ξεκάθαρα από τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία αυτόματα αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου, ο σκύλος είχε τραύμα από πυροβόλο όπλο και υπήρχε σε αυτόν αριθμός σφαιριδίων. Αποδέχομαι ότι ο σκύλος βρισκόταν στην περιοχή της καγκελόπορτας της αυλής της κατοικίας του ΜΚ1 κατά την ώρα του πυροβολισμού και προφανώς στην κατοχή του ΜΚ1, και ότι υπέδειξε στους αστυνομικούς που έβγαλαν τα σφαιρίδια που έγινε το περιστατικό. Η θέση αυτή δεν αμφισβητήθηκε. Σημειώνω επίσης ότι με βάση την αποδεκτή μαρτυρία, ο αστυνομικός αυτός ήταν ο Αστ.2588 , η κατάθεση του οποίου αποτελεί το τεκμήριο 19 και είναι παραδεκτό γεγονός, ο οποίος στην παρουσία του ΜΚ4 , αφαίρεσε τα σφαιρίδια. Άλλωστε αυτό επιβεβαιώνεται και από τον ΜΚ4 ο οποίος αναφέρει ότι στο σημείο που υπέδειξε ο ΜΚ1 ότι βρισκόταν ο σκύλος του, υπήρχε ξύλινη περίφραξη η οποία φαινόταν να είχε κτυπηθεί από πυροβολισμό κυνηγετικού όπλου. Όπως προκύπτει από την περιγραφή που έδωσε ο ίδιος ο ΜΚ1, αλλά και από τις φωτογραφίες τεκμήριο 14, πράγματι προκύπτει ότι έξω από την κατοικία του ΜΚ1 υπήρχε περίφραξη με καγκελόπορτες και στο αριστερό σημείο φαίνεται να υπήρχε ξύλινη περίφραξη, ήτοι ξύλινο παλέττο. Επίσης αποδέχομαι από τα όσα ανέφερε ότι ο ΜΚ1 ότι μόλις άκουσε τον πυροβολισμό, αμέσως και αφού βγήκε έξω είδε τον σκύλο του να κουτσαίνει και να κλαίει, ενώ ταυτόχρονα είδε τον κατηγορούμενο να απομακρύνεται από το σημείο με το αυτοκίνητο του, αγνοώντας τον ΜΚ1 που του φώναξε, ενώ ταυτόχρονα τοποθετούσε εντός του αυτοκινήτου όπλο με μακριά κάννη. Άλλωστε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος κατά τη μαρτυρία που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου, παρά το γεγονός ότι δεν την αποδέχομαι κατωτέρω, παραδέχθηκε τελικά ότι βρισκόταν στο σημείο έξω από το σπίτι του ΜΚ1 με το αυτοκίνητο του αλλά ισχυρίστηκε ότι τον είδε να βάζει την ζώνη του, θέση την οποία απορρίπτω κατωτέρω. Άλλωστε και η υποβολή που τέθηκε στον ΜΚ1 αφορούσε στο ότι ο κατηγορούμενος δεν πυροβόλησε τον σκύλο του ΜΚ1, και ούτε ουσιαστικά αμφισβητήθηκε ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο σημείο κατά τον επίδικο χρόνο. Σε σχέση με το ότι είδε τον κατηγορούμενο να κρατά όπλο, παρά το γεγονός ότι με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν γνωρίζει από όπλα, μπορώ να αποδεχθώ τη θέση του ότι είδε τον κατηγορούμενο να κρατά όπλο , χωρίς βέβαια από τα όσα ανέφερε να καταλήγω σε οριστικό συμπέρασμα ως προς το είδος αυτού του όπλου από την μαρτυρία και μόνο του ΜΚ
2. Σε κάθε περίπτωση αποδέχομαι ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο στο σημείο εκτός από τον κατηγορούμενο, θέση που εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε, ούτε υποβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο σενάριο, έτσι ώστε να απαντήσει σχετικά ο ΜΚ
3. Απλά ο μάρτυρας ερωτήθηκε να εκφράσει την βεβαιότητα του ως προς αυτή του την θέση και την οποία αποδέχομαι ένεκα και της άριστης εικόνας που είχε κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο. Έχοντας λοιπόν ακούσει τον συγκεκριμένο μάρτυρα, έχω πεισθεί για την φιλαλήθεια του και χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχομαι ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Ο ΜΚ2 είναι ο αστυνομικός που διερεύνησε την παρούσα υπόθεση. Υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε σε συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Η αναντίλεκτη μορφή της μαρτυρίας του γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αληθής και αξιόπιστη, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 8 που αποτελεί μέρος αυτής. Επίσης αποδέχομαι από τα όσα υποστήριξε ενώπιον του Δικαστηρίου τις αναφορές του οι οποίες επιβεβαιώνονται από τα παραδεκτά γεγονότα. Από τη μαρτυρία του και το τεκμήριο 12 το οποίο κατέθεσε προκύπτει ότι προέβη σε έλεγχο στο μηχανογραφημένο σύστημα της αστυνομίας, θέση η οποία δεν αμφισβητήθηκε, και από το οποίο διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι κάτοχος ή ιδιοκτήτης πυροβόλου όπλου. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως προς τις ενέργειες τις οποίες είχε κάνει. Σε σχέση με το τεκμήριο 15 , ήτοι την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ΜΚ3, αποδέχομαι ότι την είχε στην κατοχή του, η αξιολόγηση όμως της οποίας θα γίνει κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ3 που την ετοίμασε και ο οποίος κατέθεσε ενόρκως στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ΜΚ3 έχει ήδη εκτεθεί με λεπτομέρεια πιο πάνω και δεν χρήζει επανάληψης. Κατ' αρχήν τονίζεται ότι με βάση τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα προσόντα, ιδιότητα αλλά και εμπειρία του, τον αποδέχομαι ως πραγματογνώμονα ειδικό για την αναγνώριση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών ο οποίος υπηρετεί στην υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας και τη μαρτυρία του την προσεγγίζω ως η νομολογία επιτάσσει (βλ. Anastasiades ν. The Republic

(1977)2 C.L.R. 92, Ευαγγέλου ν. Αμπίζα

(1982)1 Α.Α.Δ. 41, Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades

(1992)1 A.A.Δ. 446, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41, 62-65, Star Fiber-Glass v. Elneda Trading Ltd

(1992)1(B) A.A.Δ. 875). Αποδέχομαι τόσο τα προσόντα τα οποία κατέχει όσο και την εμπειρία που απέκτησε, η οποία σε κάθε περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί. Αναμφίβολα, η σοβαρότητα και υπευθυνότητα, με την οποία μάρτυρες πραγματογνώμονες εκτελούν τα καθήκοντά τους, αποτελεί σημαντικό στοιχείο αξιολόγησης (βλ. κατ' αναλογία Μιτσιγιώργη κ.ά. ν. Αδελφών Γαλαζή (Ομόρρυθμης Εταιρείας)

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1811, 1814. Σημειώνω ταυτόχρονα ότι τα προσόντα του δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice

(2004), στη σελ. 2183, αναφέρονται τα ακόλουθα, σε σχέση με το καθήκον των πραγματογνωμόνων όταν αυτοί καταθέτουν υπό αυτή τους την ιδιότητα ενώπιον Δικαστηρίου: "The duty of the expert witness is to furnish the judge or jury with the necessary scientific criteria for testing the accuracy of their conclusions, so as to enable the judge or jury to form their own independent judgment by the application of those criteria to the facts proved in evidence;" Ο ΜΚ3 άφησε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο αφού κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση, ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του καθ' οιονδήποτε τρόπο. Ο ΜΚ3 μέσω της μαρτυρίας του κατόρθωσε να εφοδιάσει το Δικαστήριο επαρκώς με όλες τις απαραίτητες επί των συγκεκριμένων ζητημάτων που εξέτασε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης γνώσεις, κάτι το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να διαφωτίσει το Δικαστήριο για να κατορθώσει στο τέλος να σχηματίσει τη δική του κρίση (Βλ. Πιττάλης κ.α. v. lanira Enterprises Ltd.κ.α.

(1997)1ΑΑΔ 2013). Η μαρτυρία του ΜΚ3, γίνεται αποδεκτή και την αποδέχομαι ως μαρτυρία ειδικού πραγματογνώμονα για την αναγνώριση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών ο οποίος υπηρετεί στην υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας αλλά και ως ειδικός ο οποίος εξετάζει σκηνές όπου ρίχνονται πυροβολισμοί. Ο ΜΚ3 επεξήγησε με τρόπο σαφή, πειστικό και τεκμηριωμένο όλα τα συμπεράσματα που διαπίστωσε τόσο από την εξέταση των πέντε

(5)σφαιριδίων τα οποία περισυλλέκτηκαν από άλλο αστυνομικό από το ξύλινο παλέττο στην ξύλινη περίφραξη της οικίας του παραπονουμένου ΜΚ1, όπως καταγράφονται επιμελώς στην εμπεριστατωμένη έκθεση που ετοίμασε, Τεκμήριο 15, αλλά και τα όσα ανέφερε από τη μελέτη των φωτογραφιών που λήφθηκαν από την σκηνή, και ειδικότερα τις φωτογραφίες του τεκμηρίου 14 οι οποίες απεικονίζουν την ξύλινη περίφραξη πάνω στην οποία βρέθηκαν τα εν λόγω σφαιρίδια, εξηγώντας ταυτόχρονα την επιστημονική του εκτίμηση σε σχέση με τις ζημιές που εντοπίζονται σε αυτή. Σημειώνω επίσης ότι η μαρτυρία του επί της ουσίας δεν έτυχε της όποιας ιδιαίτερης αμφισβήτησης, πέραν από το ότι του τέθηκαν διευκρινίστηκες ερωτήσεις σε αυτά που ανέφερε και κατά πόσο ήταν ουσιαστικά βέβαιος για τα όσα ανέφερε. Υπήρξε σταθερός και σαφής στις θέσεις του απαντώντας σε όλα τα ερωτήματα που του τέθηκαν με αμεσότητα και χωρίς κανένα δισταγμό. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Ήταν επίσης ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Η μαρτυρία του ταυτόχρονα ενισχύεται και από τα όσα ανέφερε τόσο ο ΜΚ1 όσο και ο ΜΚ4 αλλά και σε συνάρτηση με τα παραδεκτά γεγονότα. Ο ΜΚ3 κατέχοντας τα απαιτούμενα προσόντα, τις γνώσεις αλλά και την εμπειρία, με τρόπο σαφή, επεξηγηματικό και κατηγορηματικό, υποστήριξε με επάρκεια τις θέσεις του. Όσον αφορά τα σφαιρίδια τα οποία εξέτασε τα οποία προφανώς είχαν συλλεγεί από την σκηνή και το σημείο της ξύλινης περίφραξης, διαπίστωσε ότι αυτά ήταν παραμορφωμένα λόγω της πρόσκρουσης και ότι αυτά ξεκάθαρα ήταν σφαιρίδια φυσιγγίου κυνηγετικού όπλου. Η θέση αυτή επί της ουσίας δεν αμφισβητήθηκε, παρά μόνο έγινε προσπάθεια να απαντήσει ο μάρτυρας κατά πόσο ήταν βέβαιος για τα συμπεράσματα του. Άλλωστε δεν του υποβλήθηκε η οποιαδήποτε άλλη θέση σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Οι απαντήσεις του μάρτυρα ήταν ικανοποιητικές και ένεκα της εμπειρογνωμοσύνης του γίνονται αποδεκτές. Εξήγησε επίσης ότι οι ζημιές που διαπιστώθηκαν επί της ξύλινης περίφραξης εντοπίζονται από σφαιρίδια από φυσίγγια κυνηγετικών όπλων. Διαπίστωσε επίσης ότι υπήρχε διασπορά των οπών και οι οπές είχαν στρογγυλό σχήμα, πράγμα που επίσης συμβαίνει όταν υπάρχει σύγκρουση με σφαιρίδια κυνηγετικών φυσιγγίων . Οι μεταβολές που υπήρξαν στην ξύλινη περίφραξη όπως εξήγησε συμβαίνουν όταν το αντικείμενο πυροβολείται από σφαιρίδια κυνηγετικού όπλου, αφού η δύναμη μεταφέρεται στην αντίθετη πλευρά, όπως φαίνεται δηλαδή να συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Τα πιο πάνω γίνονται πλήρως αποδεκτά αφού ο μάρτυρας κατέχει τα απαραίτητα προσόντα κατά την κρίση του Δικαστηρίου για να υποστηρίζει τα πιο πάνω, καθώς επίσης δεν έτυχαν της οποιασδήποτε ουσιαστικής αμφισβήτησης με συγκεκριμένες υποβολές έτσι ώστε να αποδειχθεί η οποιαδήποτε απουσία του υποβάθρου πάνω στο οποίο βάσισε τις απαντήσεις του. Αναντίλεκτη έμεινε και η θέση του αντεξεταζόμενος ότι από την φωτογραφία 8 του τεκμηρίου 14, εντοπίζονται εκείνα τα στοιχεία, τα οποία συνήθως εντοπίζονται σε σκηνές που έχουμε πυροβολισμούς με κυνηγετικά όπλα. Ουδεμία αμφισβήτηση έτυχε η θέση του αυτή. Συνεπώς από τα πιο πάνω συνάγεται ότι υπήρξε πυροβολισμός επί την ξύλινης αυτής περίφραξης από κυνηγετικό όπλο. Επίσης σε ερώτηση κατά πόσο εάν με αυτά τα σφαιρίδια, μπορεί να καταλήξει σε συμπέρασμα ως προς το είδος του όπλου, ανέφερε ότι προφανώς πυροβολήθηκε από φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου, θέση η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε και συνεπώς γίνεται αποδεχτή ένεκα και των αποδεκτών προσόντων του και της εμπειρίας του. Επίσης η αναφορά του στη σελίδα 15 της αντεξέτασης σε σχέση με ερώτηση που του τέθηκε ως προς το από πόση απόσταση κτυπήθηκε η ξύλινη περίφραξη ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό εξαρτάται από το κυνηγετικό όπλο που χρησιμοποιήθηκε, θέση η οποία επίσης δεν έτυχε της όποια αμφισβήτησης αφού δεν έγινε η οποιαδήποτε υποβολή ότι δεν ήταν κυνηγετικό το όπλο που χρησιμοποιήθηκε. Επίσης στοιχείο το οποίο αναδεικνύει και την ειλικρίνεια του μάρτυρα, αποτελεί το γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει με ακρίβεια το είδος του κυνηγετικού όπλου που χρησιμοποιήθηκε, ήτοι δηλαδή εάν αυτό ήταν για παράδειγμα φλοπέρ ή κυνηγετικό όπλο διαμετρήματος

1. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι ο μάρτυρας δεν προσπάθησε με υπερβολές να εμπλουτίσει τη μαρτυρία του, παραμένοντας σταθερός ουσιαστικά στη θέση του ότι το φυσίγγιο πυροβολήθηκε ουσιαστικά από κυνηγετικό όπλο το οποίο δεν μπορούσε με ακρίβεια να προσδιορίσει το είδος του. Εν πάση περιπτώσει αυτό που αποτελεί την ουσία στη συγκεκριμένη περίπτωση και προκύπτει από την μαρτυρία του ΜΚ3, αποτελεί το γεγονός ότι για τον συγκεκριμένο πυροβολισμό χρησιμοποιήθηκε φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου μέσω κυνηγετικού όπλου. Το Δικαστήριο, μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι εφόσον τα σφαιρίδια που εντοπίστηκαν στην περίφραξη, ήταν σφαιρίδια φυσιγγίου κυνηγετικού όπλου, κρίνω ότι μπορεί να αποτελέσει λογική συνέχεια ότι το όπλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν κυνηγετικό. Σε σχέση με τις ερωτήσεις που του τέθηκαν ως προς το κατά πόσο χρησιμοποιήθηκε πυροβόλο όπλο για την ρίψη αυτών των σκαγιών, ξεκάθαρα και άμεσα και με τεκμηριωμένο τρόπο, ανέφερε ότι από τη φωτογραφία που του είχε υποδειχθεί αλλά και τη ζημιά που προκλήθηκε στο ξύλο, δεν μπορεί να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο, θέση την οποία αποδέχομαι, ένεκα της εμπειρίας και των γνώσεων του εν λόγω μάρτυρα αλλά και επειδή επί της ουσίας δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης. Σημειώνω εδώ επιπλέον ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι σκύλος έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο. Επιπλέον ο ΜΚ1 άκουσε πυροβολισμό, είδε τον σκύλο του τραυματισμένο και να κλαίει, ενώ στη συνέχεια αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο έξω από την οικία του χωρίς να βρίσκεται οποιοδήποτε άλλο άτομο εκεί, να απομακρύνεται με το αυτοκίνητο του και να κρατά εντός αυτού όπλο. Επίσης σημειώνω ότι ο σκύλος φαίνεται να βρισκόταν σύμφωνα με τη μαρτυρία στο χώρο της περίφραξης της κατοικίας του παραπονούμενου ΜΚ1, χώρο τον οποίο υπέδειξε στους αστυνομικούς που βρέθηκαν στο σημείο. Σύμφωνα με τον ΜΚ4 ο σκύλος βρισκόταν πίσω από το ξύλινο σημείο της περίφραξης, πάνω στο οποίο βρέθηκαν και τα σφαιρίδια. Οι εξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυρας, ένεκα και των γνώσεων και της πείρας του, σε συνδυασμό και με την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία, με αφήνουν ικανοποιημένο ως προς τα συμπεράσματα του. Επίσης διαπιστώνω ότι από τις ερωτήσεις που του έθεσε η πλευρά της υπεράσπισης, ενδυναμώθηκε η θετική εικόνα που είχε δημιουργήσει ο μάρτυρας μέσω της κυρίως εξέτασης του. Παρά ακόμα το γεγονός ότι δεν μετέβη ποτέ στην σκηνή των επίδικων αδικημάτων, το οποίο με απόλυτη ειλικρίνεια παραδέχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, μελέτησε το φωτογραφικό υλικό το οποίο του υποδείχθηκε από την εν λόγω σκηνή και ξεκάθαρα τοποθετήθηκε, ένεκα προφανώς της πείρας και των γνώσεων του, ότι τα στοιχεία που παρατηρεί εντοπίζονται σε σκηνές όπου έχουμε πυροβολισμούς με πυροβόλα κυνηγετικά όπλα. Επίσης ως προς τη θέση του ότι το κτύπημα στην περίφραξη πρέπει να ήταν πρόσφατο, την αποδέχομαι ένεκα των εξηγήσεων που έδωσε ενώ παράλληλα σημειώνω ότι δεν του υποβλήθηκε οποιαδήποτε άλλη θέση ότι πρόκειται για παλιό κτύπημα ή ότι δεν δημιουργήθηκε κατά τον επίδικο χρόνο. Στηριζόμενος επίσης στη μαρτυρία του η οποία επίσης πάλι δεν έτυχε της όποιας αμφισβήτησης, τα κυνηγετικά όπλα όπως χαρακτηριστικά ανέφερε εμπίπτουν στην κατηγορία πυροβόλων όπλων Γ
2. Αποδέχομαι συνεπώς πλήρως την θέση του ένεκα των γνώσεων του και της πείρας του. Από την μαρτυρία του κρίνω ότι προκύπτει ότι χρησιμοποιήθηκε πυροβόλο κυνηγετικό όπλο, χωρίς φυσικά να μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια τα ακριβή χαρακτηριστικά του, όμως παρέμεινε αναντίλεκτη η μαρτυρία του ότι τα κυνηγετικά όπλα εμπίπτουν στην κατηγορία των πυροβόλων όπλων Κατηγορίας Γ8, θέση την οποία δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του, ότι θεωρεί απομακρυσμένο έως απίθανο το σενάριο η ζημιά στο ξύλο να προκλήθηκε από σφεντόνα , αφού η θέση αυτή ενισχύεται και από τα όσα ο ΜΚ4 υποστήριξε ένεκα της εμπειρίας του αλλά και από τα όσα ο ΜΚ1 ανέφερε, ακούγοντας τον πυροβολισμό και τα όσα αμέσως μετά αντίκρισε και αναλύονται εκτενώς στην μαρτυρία του. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του, η οποία ενισχύεται και από τις αναφορές του παραπονούμενου ΜΚ1 , ότι δηλαδή εντοπίζει, από τη μελέτη των φωτογραφιών ότι δεν υπήρξε πέραν του ενός ουσιαστικά κτυπήματος, ήτοι ότι ουσιαστικά δεν υπήρξε πέραν του ενός πυροβολισμού, θέση η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε. Όπως έχει νομολογηθεί, παράλειψη αντεξέτασης θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής του μάρτυρα (βλ. Σ.Α.Χ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 71/2020, ημερ, 28.1.2021 και Frederickou Schools Co Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1Γ Α.Α.Δ., 1527). Στις περιπτώσεις, όπου είναι η θέση του αντιδίκου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υποβάθρου και να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες (βλ. Λ.Κ. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 547, 554). Περαιτέρω η αρχή ότι κατά την αντεξέταση πρέπει να τίθεται στους μάρτυρες η υπόθεση που θα προωθηθεί από τον αντίδικο και ότι παράλειψη τέτοιας υποβολής εξουδετερώνει τις θέσεις που θα προβληθούν για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του αντιδίκου, έχει υιοθετηθεί κατ' επανάληψη στη νομολογία. Η προαναφερόμενη αρχή επαναλήφθηκε στην απόφαση (Πέτρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 41/2015 ημερ. 25.10.16.) Έχοντας λοιπόν ακούσει τον συγκεκριμένο μάρτυρα, έχω πεισθεί για την ανεξαρτησία, αμεροληψία και φιλαλήθεια του. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχομαι ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Ο ΜΚ4 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και η μαρτυρία που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου συνάδει και με την κατάθεση του τεκμήριο 18. Επί της ουσίας η μαρτυρία του δεν έτυχε της όποιας ουσιαστικής αμφισβήτησης και αποδέχομαι τις ενέργειες τις οποίες έκανε σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης. Αποδέχομαι ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο και ότι από έρευνα την οποία έχει κάνει τόσο στο σπίτι όσο και στα αυτοκίνητα του δεν εντοπίστηκε κάτι το επιλήψιμο. Σε σχέση με τις ενέργειες τις οποίες έχει κάνει με τον Αστ. 2588 και τις εξετάσεις που έκαναν στην σκηνή, τις αποδέχομαι πλήρως αφού σε κάθε περίπτωση έμειναν αναντίλεκτες, ενώ ταυτόχρονα η ίδια η κατάθεση του Αστ. 2588 έχει κατατεθεί ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της και ως παραδεκτό γεγονός. (τεκμήριο 19) Αποδέχομαι επίσης τα όσα ανέφερε, ότι δηλαδή η ξύλινη περίφραξη κτυπήθηκε από πυροβολισμό κυνηγετικού όπλου, θέση για την οποία δεν του υποβλήθηκε οποιαδήποτε αντίθετη θέση. Ένεκα της 40χρονης εμπειρίας του ως κυνηγός και της πολλαπλής εμπειρίας την οποία είχε ένεκα της χρήσης εκατομμυρίων φυσιγγίων όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και των δραστηριοτήτων του σε σκοπευτήρια, κρίνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τις θέσεις του ως προς αυτό το ζήτημα. Δέχομαι, συνεπώς, ότι ο ΜΚ4 έχει εμπειρία στην χρήση κυνηγετικών όπλων και αντίστοιχα φυσιγγίων και τις ζημιές που αυτά δύναται να προκαλέσουν. Επίσης σημειώνω ότι ερωτώμενος σε σχέση με την αναφορά του ότι συμμετέχει σε διερεύνηση υπόθεσης παράνομης κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8, ξεκάθαρα ένεκα της εμπειρίας του, επιβεβαίωσε ότι η ζημιά πάνω στο ξύλο, μόνο από πυροβόλο κυνηγετικό όπλο μπορεί να προκληθεί, δηλώνοντας με απόλυτη ειλικρίνεια (πράγμα που ενδυναμώνει το γεγονός ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα), ότι δεν μπορεί να προσδιορίσει εάν ήταν ΜΟΚΟ, ΔΟΚΟ, ή φλοπέρ. Ξεκάθαρα λοιπόν ο μάρτυρας διαπιστώνει ότι ένεκα των ζημιών και των τραυμάτων, το όπλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν πυροβόλο κυνηγετικό όπλο κατηγορίας Γ8, θέσεις για τις οποίες δεν του υποβλήθηκε καμιά αντίθετη θέση και ουδεμία αμφισβήτηση σε κάθε περίπτωση δεν έτυχαν οι εν λόγω αναφορές του. Ως εκ τούτου αποδέχομαι ότι είναι σε θέση να εκφράσει γνώμη ως προς αυτό το ζήτημα. Συνεπώς αποδέχομαι και τη θέση του ότι μπορούσε να αντιληφθεί ότι το τραύμα στο σκύλο ήταν από κυνηγετικό όπλο όπως επίσης και η ζημιά που εντοπίστηκε στην ξύλινη περίφραξη. Επίσης σημειώνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τα ανωτέρω, όχι μόνο επειδή η θέση του αυτή δεν αμφισβητήθηκε (βλ. Σ.Α.Χ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 71/2020, ημερ, 28.1.2021 και Frederickou Schools Co Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1Γ Α.Α.Δ., 1527), αλλά και επειδή η θέση αυτή επιβεβαιώνεται και από τον ΜΚ3, την μαρτυρία του οποία έχω ήδη αποδεχθεί πλήρως. Μπορεί ο μάρτυρας να μην ανέφερε ότι διαθέτει ακαδημαϊκά προσόντα αλλά οι γνώσεις του προέρχονται από την πολύχρονη εμπειρία του ως κυνηγός, πέραν μάλιστα των 40 χρόνων, κρίνω ότι οδήγησαν στο να αποκτήσει τις ειδικές γνώσεις για τα όσα ανέφερε. Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 316). Ακόμα έχει κριθεί και επιβεβαιωθεί ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ' ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα του μάρτυρα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σε αυτά (βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ v. Δημοκρατίας

(1990)1 Α.Α.Δ. 984 και Τσαγγαρίδη κ.α. v. Αυγουστή

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 528). Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας δεν πρέπει να αρκείται στην παρουσίαση της άποψης του με γυμνές δηλώσεις οι οποίες δεν παρέχουν στο Δικαστήριο δυνατότητα ελέγχου της επιστημονικής άποψης του (βλ. Δημοκρατία v. Ηροδότου Αγιώτου

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1020). Επίσης αποδέχομαι την περιγραφή που έδωσε σε σχέση με την περίφραξη της κατοικίας του ΜΚ1 , την οποία αναγνώρισε και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 14, περιγραφή η οποία συνάδει και με τα όσα ο ΜΚ1 ανέφερε, που σε κάθε περίπτωση δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Επίσης αποδέχομαι ότι επί του ξύλινου μέρους της περίφραξης εντοπίστηκαν τα σφαιρίδια κυνηγετικού όπλου ενώ στο σημείο φαίνεται σύμφωνα με τις υποδείξεις του ΜΚ1 να βρισκόταν ο σκύλος του, θέση η οποία δεν έτυχε αμφισβήτησης. Άλλωστε και από την υπόλοιπη μαρτυρία προκύπτει ότι ο σκύλος βρισκόταν στο σημείο της περίφραξης της αυλής της κατοικίας του και ο οποίος μετά το άκουσμα του πυροβολισμού, κούτσαινε και έκλαιγε σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ

1. Επιπλέον στοιχείο της ανεξαρτησίας και αμεροληψίας του μάρτυρα, αποτελεί κατά την κρίση του Δικαστηρίου και η ειλικρίνεια με την οποία απάντησε ως προς το ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει με ακρίβεια την απόσταση από την οποία ουσιαστικά πυροβολήθηκαν τα σφαιρίδια, εξηγώντας όμως παράλληλα, ένεκα προφανώς της γνώσης του για τα συγκεκριμένα ζητήματα ότι επειδή το «άνοιγμα» της ακτίνας που κάλυψαν τα σφαιρίδια, δεν ήταν μεγάλο, αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρέπει να ήταν από κοντά. Προς επιβεβαίωση της γνώμης του αυτής εξήγησε παράλληλα ότι εάν ήταν από μακριά το κτύπημα τότε η ακτίνα θα άνοιγε περισσότερο. Αποδέχομαι πλήρως τις θέσεις αυτές, πρώτον διότι δεν έτυχαν αμφισβήτησης αλλά και ένεκα της πείρας και της γνώσης που έχει σε σχέση με τα κυνηγετικά όπλα αλλά και τα σφαιρίδια. Έχοντας λοιπόν ακούσει και τον συγκεκριμένο μάρτυρα, έχω πεισθεί για την ανεξαρτησία, αμεροληψία και φιλαλήθεια του. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχομαι ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα ο οποίος είχε και την απαραίτηση γνώση και εμπειρία σε σχέση με κυνηγετικά όπλα και σφαιρίδια και αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του. Η ΜΚ5 κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο και περίγραψε τα γεγονότα που πραγματικά διαδραματίστηκαν. Μέσα από τη δια ζώσης κατάθεση της κρίνω ότι ήταν ειλικρινής μάρτυρας. Χωρίς προσχεδιασμό απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν. Το περιεχόμενο των απαντήσεων που έδωσε φανερώνει άτομο απελπισμένο και ταυτόχρονα τρομερά ανήσυχο για την αρνητική τροπή που έλαβαν οι σχέσεις της με τον κατηγορούμενο στον οποίο ενοικιάζει ως ιδιοκτήτρια συγκεκριμένη κατοικία στην Τρεμιθούσα. Όσον αφορά τη μαρτυρία της ΜΚ5, καταλήγω ότι αυτή είναι γνήσια και περιέχει τα προσωπικά βιώματα της εν λόγω μάρτυρα κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου, απαλλαγμένη από αλλότρια κίνητρα ή σκοπούς, παρά την ύπαρξη μεταξύ τους αστικής διαφοράς για τα οφειλόμενα ενοίκια. Η δε μάρτυρας δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις που θα έπλητταν ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία της. Κάποια επιμέρους σημεία που αναφέρθηκαν στη δια ζώσης μαρτυρία της και δεν περιλαμβάνονται στην γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία δεν διαφοροποιούν την εικόνα που δημιούργησε στο Δικαστήριο ότι ήταν ειλικρινής αναφορικά με τα όσα καταλογίζει στον κατηγορούμενο καθότι αυτά φυσιολογικά λέχθηκαν από τη μάρτυρα μέσα από την πορεία και γραμμή αντεξέτασης που είχε από τον συνήγορο υπεράσπισης. Αξιολογώντας τη μαρτυρία της ΜΚ5 στο σύνολο της, τόσο της δια ζώσης όσο και το Τεκμήριο 22, δέχομαι, ανάμεσα σ' άλλα, ότι απειλήθηκε από τον κατηγορούμενο με την πιο πάνω αναφερόμενη φράση, και ότι η φράση αυτή της δημιούργησε φόβο. Παρά τις επιμέρους αστικές διαφορές τις οποίες έχουν σε σχέση με τα οφειλόμενα ενοίκια, δεν έχω εισπράξει ότι η εν λόγω καταγγελία έγινε με αλλότριο σκοπό. Αντίθετα εισέπραξα ότι ήταν ειλικρινής ως προς το επίδικο περιστατικό και ότι αυτό της προκάλεσε φόβο και τρόμο, γεγονός που άλλωστε ήταν απόλυτα εμφανές κατά την παρουσία της στο Δικαστήριο. Από τα όσα κατέθεσε κρίνω ότι η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορουμένου υπό το φως της προσαχθείσας μαρτυρίας της ΜΚ5 στο σύνολο της σε συνδυασμό με τις διαφορές που έχουν όσο αφορά τα οφειλόμενα ενοίκια και το κίνητρο που ο κατηγορούμενος έχει με την αγωγή που του έχει καταχωρήσει, αποκαλύπτει ότι ο κατηγορούμενος όντως εκστόμισε την επίμαχη φράση του κατηγορητηρίου, η οποία σαφώς και χωρίς δεύτερη σκέψη καθίσταται αντιληπτή ότι απευθυνόταν προς τη ΜΚ5 και η οποία όντως μπορεί να δημιουργήσει αίσθημα φόβου στην παραπονούμενη. Στη βάση αυτών αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ5 ως ορθή, αληθής και αξιόπιστη. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω ότι παρά την πικρία και τον φόβο που εισέπραξα ότι πράγματι είχε η εν λόγω μάρτυρας, και χωρίς φυσικά να επηρεάζεται η αξιοπιστία της, αφού πραγματικά αποδέχομαι ότι το επίδικο περιστατικό έγινε και της προκάλεσε φόβο, σημειώνω ότι κάποιες ειρωνικές αναφορές της ειδικά προς τη συνήγορο υπεράσπισης ήταν απαράδεκτες και δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές από το Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις ενώ μετέβαλλε τις θέσεις του με σκοπό να προσαρμόσει αυτές στα δεδομένα και να πείσει για την αλήθεια τους. Η όλη εκδοχή του όμως δεν είναι πειστική, και στερείται λογικής. Επίσης μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του δεν είχε λογική συνέχεια ενώ δεν απαντούσε σε αυτά που ερωτάτο, προβάλλοντας θέσεις οι οποίες ήταν άσχετες με τα επίδικα ζητήματα. Συγκεκριμένα ως προς το θέμα των σχέσεων που είχε με τον ΜΚ1, διαπιστώνω ότι ενώ στην κατάθεση του τεκμήριο 7 προβάλλει τη θέση ότι δεν είχε καμιά σχέση με αυτόν αφού όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ήταν απλά γείτονας του, κατά την κυρίως εξέταση του και αντεξεταζόμενος προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ότι έδινε σε αυτόν φαγητό και στη σύζυγο του, ενώ κάποτε «έπιναν τσιγάρο και ούζο μαζί» και γενικά τον βοηθούσε αφού δεν είχαν χρήματα και τους εξυπηρετούσε με τις μετακινήσεις τους. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου προσπάθησε να αναιρέσει αυτά, υποστηρίζοντας ότι μόνο τη γυναίκα του εξυπηρετούσε με το αυτοκίνητο του ενώ τον ίδιο ουδέποτε δεν τον έχει πάρει πουθενά, ούτε είχαν την οποιαδήποτε σχέση . Σε σχέση με την περιγραφή του οχήματος που οδηγούσε, ήτοι ένα Μερσεντές 320, ενώ στην κυρίως εξέταση του αναφέρει ότι τα τζάμια αυτού περιλαμβανομένου και του οδηγού ήταν φιμέ και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να τον δει οποιοσδήποτε, αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα τζάμια του οδηγού και συνοδηγού ήταν «clear» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, πράγμα που αναιρεί ουσιαστικά την αρχική τοποθέτηση του ότι δεν μπορούσε κανένας να δει εντός αυτού, προφανώς για να αντικρούσει την θέση του ΜΚ1 ότι τον είδε να τοποθετεί εντός αυτού ένα όπλο. Σημειώνω επίσης ότι τέτοια θέση για την φύση των τζαμιών του οχήματος του κατηγορούμενου επίσης δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ1 για να είναι σε θέση να τοποθετηθεί. (Πέτρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 41/2015 ημερ. 25.10.16.) Σε σχέση με τη θέση του ότι η ΜΚ5 παρακίνησε τον ΜΚ1 όπως προβεί στην παρούσα καταγγελία , να αναφέρω ότι κάτι τέτοιο ουδέποτε το ανέφερε στην κατάθεση του, ενώ αντίθετα στην κατάθεση του, απέδωσε στον ΜΚ1 ότι σχετίζεται με την εξαφάνιση της γυναίκας του. Αντεξεταζόμενος προσπάθησε να περάσει τη θέση ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα με τον ΜΚ1, προφανώς για στρέψει αλλού την σκέψη ότι είχε κίνητρο να πυροβολήσει τον σκύλο ενώ ξεκάθαρα από την κατάθεση του συνδέει την εξαφάνιση της γυναίκας του με τον ΜΚ
2. Επίσης αντεξέταζόμενος, παρά το ότι στην κατάθεση του ανέφερε ότι την ώρα και μέρα του συμβάντος βρισκόταν στο σπίτι του, υποστήριξε ότι μπορεί να είχε πάει να μαζέψει κάππαρί. Σε κάθε περίπτωση από τα πρακτικά όταν αυτός κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου, προβάλλει την θέση, ότι ο ΜΚ1 τον είδε να βάζει την ζώνη του στο αυτοκίνητο, γι αυτό θεώρησε ότι κρατούσε όπλο. Τι τελικά όμως ισχύει, το ότι βρισκόταν στο σπίτι του, το ότι πήγε να μαζέψει κάππαρί ή ότι οδηγούσε το όχημα του και τον είδε να βάζει τη ζώνη του. Σε κάθε περίπτωση, ουδεμία τέτοια υποβολή και ουδεμία τέτοια θέση, σε σχέση με την ζώνη δεν τέθηκε στον ΜΚ1, ούτε κάτι τέτοια αναφέρθηκε στην κατάθεση του στην Αστυνομία. Τελικά μπορούσε ή όχι κάποιος να τον δει από τα φιμέ τζάμια του αυτοκινήτου του; Επίσης προβάλλει την θέση ότι δεν μπορούσε να τον δει ο ΜΚ1 αφού στο σημείο υπήρχαν «παπουτσοσυτζιες» και λεμονιά και δεν φαίνεται κανενός το αυτοκίνητο του. Η θέση αυτή όμως για τα συγκεκριμένα εμπόδια δεν είχε επίσης υποβληθεί στον ΜΚ1 για να μπορεί να τοποθετηθεί, ενώ αντίθετα ο ΜΚ1 την μαρτυρία του οποίου έχω αποδεχθεί ως αξιόπιστη αναφέρει ότι είδε καθαρά τον κατηγορούμενο να οδηγεί το αυτοκίνητο του και να βάζει μέσα σε αυτό το όπλο. Η αρχή ότι κατά την αντεξέταση πρέπει να τίθεται στους μάρτυρες η υπόθεση που θα προωθηθεί από τον αντίδικο και ότι παράλειψη τέτοιας υποβολής εξουδετερώνει τις θέσεις που θα προβληθούν για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του αντιδίκου, έχει υιοθετηθεί κατ' επανάληψη στη νομολογία. Η προαναφερόμενη αρχή επαναλήφθηκε στην απόφαση (Πέτρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 41/2015 ημερ. 25.10.16.) Συνεπώς ενόψει του ότι αυτά τίθενται πρώτη φορά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Το ίδιο ισχύει και για τη θέση του ότι «εάν ο σκύλος πυροβολείτο με πυροβόλο όπλο, ούτε κόκκαλα δεν έμεναν πάνω του». Η θέση αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αφού ουδέποτε τέθηκε στους μάρτυρες της κατηγορούσας Αρχής και ιδιαίτερα στον ΜΚ3 για να τοποθετηθεί. Επίσης οι αναφορές του Κατηγορούμενου σε σχέση με την ΜΚ5, και τα όσα της καταλογίζει ως προς ενέργειες τις οποίες είχε κάνει εναντίον του, ουδέποτε της είχαν τεθεί έτσι ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί σε αυτά. Ένεκα των ανωτέρω, καθώς επίσης και της εικόνας που εισέπραξα από τον συγκεκριμένο μάρτυρα από τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις που του τέθηκαν , ότι δεν μπορώ να δώσω καμιά βαρύτητα στην μαρτυρία του. Περιέπεσε σε πολλές αντιφάσεις και ήταν ξεκάθαρο ότι προσπαθούσε να αποκρύψει την αλήθεια για τα όσα συνέβησαν. Στην προσπάθεια του αυτή ο κατηγορούμενος δεν δίστασε να αναιρέσει τοποθετήσεις που είχε αρχικά διατυπώσει μέσα από την ένορκη μαρτυρία του και ταυτίζονταν με αναφορές που περιέχονται στο Τεκμήριο 7 με εκ των υστέρων προβολή θέσεων που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στη δια ζώσης κατάθεση του στο Δικαστήριο. Κάτω από τα πιο πάνω δεδομένα, θεωρώ ότι η δια ζώσης ένορκη μαρτυρία του κατηγορουμένου δεν αποτυπώνει την αυθόρμητη και γνήσια αντίληψη του ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το επίδικο περιστατικό συνέβηκε αλλά δυστυχώς διαπνέεται από σκοπιμότητα που στόχευσε σε κατασκευασμένες τοποθετήσεις, οι οποίες θα καθιστούσαν περισσότερο πειστικούς τους λόγους που ο κατηγορούμενος προέβαλε προκειμένου να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά και τις ενέργειες του μέσα από το επίδικο περιστατικό. Κατά συνέπεια, δεν αποδέχομαι τη δια ζώσης μαρτυρία του κατηγορουμένου. Συνεπώς κρίνω τον κατηγορούμενο αναξιόπιστο και δεν δέχομαι τη μαρτυρία του. Ευρήματα: Έχοντας αξιολογήσει και μελετήσει τη μαρτυρία που προσήχθηκε ενώπιον μου και έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο των τεκμηρίων, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο ΜΚ1 και ο κατηγορούμενος είναι γείτονες στο χωρίο Τρεμιθούσα της Επαρχίας Πάφου. Τα σπίτια τους βρίσκονται το ένα δίπλα από το άλλο. Εφόσον τα σπίτια αυτών βρίσκονται στο χωριό Τρεμιθούσα και μάλιστα το ένα δίπλα από το άλλο, αποτελεί εύρημα μου ότι αυτά βρίσκονται εντός κατοικημένης περιοχής. Την 19/06/2023 και κατά ή περί την 1509, ενώ ο ΜΚ1 βρισκόταν μόνος του στην κατοικία του, άκουσε τον ήχο της μηχανής του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου, έξω από την αυλή του σπιτιού του. Μόλις βγήκε έξω από το σπίτι, αφού θεώρησε ότι ο κατηγορούμενος ήρθε για να του ζητήσει τσιγάρα, άκουσε ένα πυροβολισμό και είδε τον σκύλο ο οποίος βρισκόταν στην αυλή της κατοικίας του και στην κατοχή του, να κουτσαίνει και να κλαίει. Σημειώνω επίσης ότι από τον καιρό που μετακόμισε στο εν λόγω σπίτι, έχει στην αυλή του τον συγκεκριμένο σκύλο. Είδε τότε τον κατηγορούμενο από απόσταση πέντε μέτρων να βρίσκεται εντός της θέσης του οδηγού του αυτοκινήτου του μάρκας Μερσεντές και τον είδε να κρατά και να βάζει προς τα μέσα ένα όπλο με μακριά κάννη. Δεν ήταν κανένας άλλος στον χώρο και το μόνο άτομο που βρισκόταν στην σκηνή ήταν ο κατηγορούμενος. Φώναξε τότε του κατηγορούμενου για να σταματήσει, όμως αυτός χωρίς να του πει οτιδήποτε, έφυγε από το μέρος οδηγώντας γρήγορα το αυτοκίνητο του. Αμέσως ειδοποίησε την Αστυνομία. Ο σκύλος βρισκόταν στην περίφραξη της αυλής της κατοικίας του, η οποία (φωτογραφία 5 τεκμηρίου 14) αποτελείται από μεταλλικές καγκελόπορτες και μέρος αυτής προς τα αριστερά αποτελείται από ξύλινο παλέττο, πάνω στο οποίο εντοπίστηκαν τα σφαιρίδια που συνέλεξε ο Αστ.2588 στην παρουσία του ΜΚ
3. Στη συνέχεια o MK1 πήρε τον σκύλο σε συγκεκριμένο κτηνίατρο ο οποίος τον εξέτασε και διαπίστωσε ότι έφερε σφαιρίδια - σκάγια στο δεξιό πρόσθιο πόδι και κατάγματα στο ίδιο πόδι. Ο σκύλος κρατήθηκε στην κλινική για νοσηλεία σε σοβαρή κατάσταση αλλά εκτός κινδύνου. Διενεργήθηκε επίσης ακτινολογική εξέταση όπου σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα διαπιστώθηκε ότι στο δεξί του πόδι έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο και υπήρχε σε αυτό αριθμός από σκάγια. Από έλεγχο που έγινε στο μηχανογραφημένο σύστημα της αστυνομίας, ο κατηγορούμενος δεν φαίνεται να είναι κάτοχος ή ιδιοκτήτης πυροβόλου όπλου, ούτε παρουσιάστηκε από τον κατηγορούμενο η οποιαδήποτε άδεια για κατοχή ή μεταφορά πυροβόλου όπλου ή άδειας μεταφοράς ή κατοχής ή χρήσης εκρηκτικών υλών. Από τη διερεύνηση της υπόθεσης, σύμφωνα με τη μαρτυρία αλλά και τα παραδεκτά γεγονότα, και τις εξετάσεις που έγιναν στην σκηνή, ο Αστ. 2588, στην παρουσία του Λοχ. 3070 (ΜΚ3) έλαβε αριθμό φωτογραφιών στην περίφραξη της οικίας του ΜΚ1 . Επίσης ο Αστ. 2588 στην παρουσία του Λοχ. 3070, παρέλαβε πέντε

(5)σφαιρίδια από την ξύλινη περίφραξη της οικίας. Τα πιο πάνω αναφερόμενα σφαιρίδια τα οποία εντοπίστηκαν στην ξύλινη περίφραξη της οικίας του ΜΚ1 τα οποία εξέτασε ο ΜΚ3 Αρχιστυφύλακας 1738, ο οποίος υπηρετεί στην υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας ως ειδικός μεταξύ άλλων στην αναγνώριση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, είναι σφαιρίδια φυσιγγίου κυνηγετικού όπλου, τα οποία έχουν παραμορφωθεί λόγω της πρόσκρουσης. Από τις φωτογραφίες της σκηνής οι οποίες είναι σχετικές με την ξύλινη περίφραξη, προκύπτει ότι η ζημιάς που προκλήθηκε, προέρχεται από πυροβόλο κυνηγετικό όπλο και όχι για παράδειγμα από σφεντόνα. Επίσης με βάση τις φωτογραφίες φαίνεται ότι δεν υπήρχε πέραν του ενός κτυπήματος στην ξύλινη περίφραξη. Επίσης και ο ΜΚ1 άκουσε μόνο ένα πυροβολισμό. Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν κυνηγετικό όπλο, χωρίς όμως να προσδιορίζεται ακριβώς το είδος αυτού και τα κυνηγετικά όπλα εμπίπτουν στην κατηγορία πυροβόλων όπλων κατηγορίας Γ

1. Τα συγκεκριμένα σφαιρίδια τα οποία εντοπίστηκαν στην ξύλινη περίφραξη, πυροβολήθηκαν από φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου. Περαιτέρω η ΜΚ5 στις 10/06/2023, περίπου στις 1800 το απόγευμα βρισκόταν στην εκκλησία μαζί με συγκεκριμένο πρόσωπο και το οποίο έπαιρνε το σκύλο του περίπατο. Με το συγκεκριμένο πρόσωπο συζητούσαν διάφορα θέματα καθώς επίσης και ότι ο κατηγορούμενος της δημιουργεί πολλά προβλήματα. Ενώ λοιπόν βρίσκονταν εκεί, είδε τον κατηγορούμενο που ήρθε στο μέρος με ένα αυτοκίνητο. Τους πλησίασε και σταμάτησε δίπλα τους το αυτοκίνητο και της είπε τα πιο κάτω: «Ο επόμενος στόχος θα είσαι εσύ τώρα που πέθανε η Ρωσίδα» Η ΜΚ5 φοβήθηκε που της είπε τα πιο πάνω τα οποία θεώρησε ως απειλή για την ζωή της αφού η αναφερόμενη Ρωσίδα , ήταν μια γυναίκα της οποίας ενοικίαζε το σπίτι δίπλα από αυτό που ενοικιάζει στον κατηγορούμενο και η οποία βρέθηκε νεκρή στο σπίτι που έμενε στις 08/06/
2. Αφού το άκουσε ένιωσε ότι κινδυνεύει η ζωή της και εξακολουθεί να φοβάται μετά από αυτά. Ο Κατηγορούμενος και η ΜΚ5 έχουν αστικές διαφορές με οφειλόμενα ενοίκια. Σημειώνω επίσης ότι αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου και το περιεχόμενο των πιο πάνω αναφερόμενων παραδεκτών γεγονότων. Νομική Πτυχή: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Όπως έχει προαναφερθεί, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες κατοχής και μεταφοράς πυροβόλων όπλων της κατηγορίας Γ8. (Κατηγορίες 1 και 2). Αυτό που ουσιαστικά αποδίδεται στον κατηγορούμενο, είναι ότι στις 19/06/2023 στην Τρεμιθούσα της Επαρχίας Πάφου, είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο κατηγορίας Γ8, αγνώστων στοιχείων, χωρίς να είναι κάτοχος άδειας από τον Αρχηγό Αστυνομίας. Ως προκύπτει από το άρθρο 5

(1)(α) του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου του 2004 (Ν.113

(1)/04), (κατηγορία 1) απαγορεύεται η απόκτηση ή η κατοχή, φύλαξη ή έλεγχος των πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών της Κατηγορίας Γ8 από οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός εάν είναι κάτοχος άδειας η οποία εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου

(4)από τον Αρχηγό Αστυνομίας. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 28

(1)του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου του 2004 (Ν.113

(1)/04), (κατηγορία 2) απαγορεύεται η χρησιμοποίηση ή μεταφορά εντός της Δημοκρατίας οποιουδήποτε πυροβόλου όπλου της Κατηγορίας Γ8 από οποιοδήποτε πρόσωπο, εκτός εάν είναι κάτοχος άδειας κατοχής, όπως προβλέπεται στα άρθρο 5 Παράλειψη συμμόρφωσης με τις προαναφερθείσες διατάξεις, σύμφωνα με το άρθρο 51

(1)του ίδιου, πάντοτε, Νόμου, αποτελεί ποινικό αδίκημα. Τα συστατικά στοιχεία των δυο αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, λοιπόν, είναι, πρώτον, η κατοχή και μεταφορά, αντίστοιχα, και δεύτερον, πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8, χωρίς την προβλεπόμενη από το Νόμο άδεια. Επί τούτου δε να σημειωθεί ότι με δεδομένες τις πρόνοιες του άρθρου 45 του Ν. 113(Ι)/2004, σύμφωνα με τις οποίες «σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία που αφορά οποιοδήποτε πρόσωπο για αδίκημα με βάση τον παρόντα Νόμο, στην οποία εγείρεται θέμα περί του κατά πόσον εξεδόθη οποιαδήποτε άδεια σε αυτό βάσει του παρόντος Νόμου, αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο εάν αποδείξει ότι ήταν κάτοχος άδειας κατά τον επίδικο χρόνο». Κατ, ανάλογον τρόπον και για τις κατηγορίες 3 και 4 για να στοιχειοθετηθούν απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 4

(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος, κατείχε ή μετέφερε αντίστοιχα εκρηκτικές ύλες χωρίς να κατέχει άδεια ή έγκριση, ενώ για την κατηγορία 5 για να στοιχειοθετηθεί σύμφωνα με το άρθρο 4

(4)(ζ) Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54, θα πρέπει να αποδειχθεί η χρήση εκρηκτικής ύλης χωρίς να κατέχει άδεια ή έγκριση από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικώv Υλώv (το βάρος απόδειξης της οποίας φέρει ο ίδιος). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν.113

(1)/04, το οποίο περιέχει τις ερμηνευτικές διατάξεις, «πυροβόλο όπλο» σημαίνει «οποιοδήποτε φορητό όπλο με κάννη, το οποίο εξακοντίζει, είναι σχεδιασμένο να εξακοντίζει ή μπορεί να μετατραπεί ώστε να εξακοντίζει σφαίρα, βολίδα ή βλήμα μέσω της ενέργειας εκρηκτικής ύλης και το οποίο εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που προβλέπονται στο σημείο Ι του Πρώτου Παραρτήματος του παρόντος Νόμου, εκτός εάν εξαιρείται για έναν από τους λόγους που αναφέρονται στο σημείο ΙΙΙ του εν λόγω Παραρτήματος». Επιπρόσθετα, στο ίδιο άρθρο «όπλο» σημαίνει «μηχανισμό, συσκευή ή αντικείμενο, το οποίο με ωστική δύναμη, που παράγεται με οποιονδήποτε τρόπο, εκτοξεύει βλήμα και μπορεί να επιφέρει κάκωση ή βλάβη της υγείας σε πρόσωπο ή βλάβη σε πράγμα ή περιουσία ή να προκαλέσει πυρκαγιά, περιλαμβανομένων φλογοβόλου, αγωνιστικού τόξου και ηλεκτροφόρου ροπάλου, και περιλαμβάνει τα εξαρτήματα αυτών». Με βάση δε τις ερμηνευτικές διατάξεις του Νόμου στο άρθρο 2, «"εκρηκτική ύλη" σημαίvει πυρίτιδα όπλoυ, vιτρoγλυκερίvη, δυvαμίτιδα, βαμβακoπυρίτιδα, εκρηκτική πυρίτιδα, βρovτώδη υδράργυρo ή άλλα μέταλλα, έγχρωμες φλόγες και κάθε άλλη ύλη, είτε παρόμoια με εκείvα πoυ αvαφέρθηκαv πιo πάvω ή όχι, τα oπoία χρησιμoπoιoύvται ή κατασκευάζovται με σκoπό vα παράγoυv πρακτικό απoτέλεσμα με έκρηξη ή πυρoτεχvικό απoτέλεσμα, και περιλαμβάvει φωτειvά σήματα oμίχλης, πυρoτεχvήματα, θρυαλλίδες, ρoυκέττες, καψύλια, πυρoκρoτήρες, φυσίγγια, πυρoμαχικά κάθε περιγραφής, και κάθε πρoσαρμoγή ή παρασκεύασμα με oπoιαδήπoτε εκρηκτική ύλη όπως καθoρίστηκε πιo πάvω·» Κατοχή Για να στοιχειοθετηθεί το συστατικό στοιχείο της κατοχής, απαιτείται να έχει καταδειχθεί η γνώση για τη φύση του επίμαχου αντικειμένου και η άσκηση, συγχρόνως, ελέγχου επί αυτού. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Oueiss v. Republic

(1987)2 C.L.R.49: «Possession imports, as the trial Court correctly directed itself, knowledge of the content and a degree of control over the prohibited substance». Πρόσωπο θεωρείται ότι έχει κάτι υπό την κατοχή του όταν το αντικείμενο αυτό βρίσκεται (α) υπό τη φυσική του φύλαξη ή (β) υπό τον έλεγχο του. Φυσική φύλαξη υπάρχει όταν το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του το αντικείμενο ή και όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος ή στα ενδύματα του. Ο έλεγχος είναι έννοια ευρύτερη. Όταν υφίσταται έλεγχος επί του αντικειμένου στοιχειοθετείται η κατοχή, έστω και αν τη φύλαξη την έχει άλλος. Έλεγχος υφίσταται όταν το πρόσωπο έχει δυνατότητα επέμβασης επί του αντικειμένου, αποκλειστική ή από κοινού με άλλα πρόσωπα. Στην υπόθεση Χριστάκης Ιωάννου «Τίτος» ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ.409 όπου εξετάστηκε η έννοια του όρου της κατοχής σε σχέση με οπλισμό και εκρηκτικά. Παραθέτουμε αυτούσιο το πιο κάτω καθοδηγητικό απόσπασμα (σελ.416): «Το Κακουργιοδικείο υιοθέτησε την περικοπή από τον Archbold, έκδοση 1994, reissue, παραγ. 24-5, που αφορά παρόμοιες διατάξεις της αγγλικής νομοθεσίας (Firearms Act 1968, άρθρ. 1). Παραθέτουμε την ίδια περικοπή, αλλά από την έκδοση 1998, σελ. 1799, παραγ. 24-6: "Τhe purpose of section 1 is to regulate and license not only those who keep firearms where they live but also those who have them under their control; for example, where an owner keeps his firearm (s) at the home of a relative for safe custody. An owner might not have physical possession of the firearms, but may still possess them for the purposes of section 1: Sullivan v. Earl of Caithness

(1976)Q.B. 966, 62 Cr. App. R. 105, D.C.; Hall v. Cotton and Treadwell

(1987)Q.B. 504, 83 Cr. App. R. 257, D.C. In the latter case, the court held that the concept of possession embraced both proprietary and custodial possession, and so on the particular facts of that case (see post, &24-88) both the owner and the temporary recipient of the shot guns were held to be in possession for the purposes of the Act." Δεν είναι διαφορετική η αντιμετώπιση του θέματος από την κυπριακή δικαιοσύνη. Η έννοια της κατοχής είναι αρκετά ευρεία για να καλύψει τις περιπτώσεις φύλαξης οπλισμού σε υποστατικό τρίτου εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο του. Η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για να στηρίξει καταδίκη. Είναι μέσα σε αυτό το πνεύμα που αποφασίστηκε και η υπόθεση Mixis v. Republic

(1962)C.L.R.111. Ο εφεσείων, του οποίου η καταδίκη για κατοχή πιστολιού επικυρώθηκε, το φύλαγε στο σπίτι τρίτου προσώπου: Βλ. επίσης Chronias v. Police

(1962)C.L.R.304. Το εννοιολογικό πλαίσιο του όρου "κατοχή", που έχουμε διαγράψει, βρίσκει και νομοθετικό έρεισμα στις διατάξεις του εδ. 5 του άρθρ. 4 του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο αυτό, που αφορά τη 2η κατηγορία, καθιστά ένοχο παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών, μεταξύ άλλων, οποιοδήποτε πρόσωπο τις "έχει στην κατοχή του" χωρίς άδεια (άρθρ. 4

(4)(δ) του νόμου). Η παραπάνω φράση για τους σκοπούς του εδ.4: "περιλαμβάνει όχι μόνο το να έχει στη δική του προσωπική κατοχή, αλλά επίσης και να έχει εν γνώσει του στην πραγματική κατοχή ή φύλαξη οποιουδήποτε άλλου προσώπου, ή να έχει οτιδήποτε σε οποιοδήποτε τόπο (είτε που ανήκει σε ή κατέχεται από κάποιο ή όχι) για τη χρήση ή το όφελος κάποιου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου.........................."» Όπως επαναλήφθηκε στην υπόθεση Alibrahim Muhy Iddin v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ.47/2014, ημερ. 29.2.16, η αντικειμενική υπόσταση της κατοχής συναρτάται με την άμεση κατοχή ή την εξυπακουόμενη κατοχή (actus reus) και ότι αντικείμενα θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή προσώπου ακόμη και αν βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου. Συναρτώμενο με το στοιχείο της κατοχής είναι το στοιχείο της γνώσης. Στην υπόθεση Καΐμης v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ.662 τονίζεται πως «δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής, απαιτείται και απόδειξη γνώσης της φυσικής κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής για στοιχειοθέτηση της, το βάρος απόδειξης των οποίων φέρει πάντοτε ο κατήγορος». Ομοίως στην Κούκος v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ.64 τονίστηκε ότι η κατοχή, είτε υπό τη μια έννοια (φύλαξη) είτε υπό την άλλη (έλεγχο), θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσεως του πράγματος, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Η γνώση δύναται να αποδειχθεί είτε με άμεση είτε με περιστατική μαρτυρία. Κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ίδια τα περιστατικά της υπόθεσης. Όταν η γνώση θα συναχθεί από περιστατική μαρτυρία θα πρέπει να μην παραμένει καμμιά λογική αμφιβολία. Στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Δημοκρατία ν. Νικολάου, Ποιν. Έφ.59/20, ημερ. 27.5.21, υπήρξε καθοδηγητική αναφορά σε σχέση με τις αρχές αντίκρισης της περιστατικής μαρτυρίας, (μάλιστα με ειδικότερη αναφορά σε γενετικό υλικό το οποίο δυνατόν να συνιστά τέτοια μαρτυρία) ως ακολούθως: «Ως προς τις αρχές που διέπουν τη φύση, τον τρόπο που αντικρίζεται και την αιτιώδη σχέση μεταξύ περιστατικής μαρτυρίας και ενοχής κατηγορούμενου, αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί από τη νομολογία και έχουν συνοψισθεί και αποτυπωθεί στο ακόλουθο απόσπασμα της υπόθεσης Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ.102, 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73 p.79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ.172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. ............» Η περιστατική μαρτυρία σύμφωνα με τη νομολογία αξιολογείται συνολικά με ενιαία προσέγγιση και όχι κατά τρόπο μικροσκοπικό ή αποσπασματικό (Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ.41 και Αγγελή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ.70/2017, ημερομηνίας 27.2.2018, ECLI:CY:AD:2018:B90). Το κάθε στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας μπορεί από μόνο του να μην είναι αρκετό για να οδηγήσει σε καταδίκη, αλλά το σωρευτικό αποτέλεσμα όλων των στοιχείων περιστατικής μαρτυρίας να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και μη ούσα συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων (Καΐμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ.662). Τώρα σε σχέση με την 6η κατηγορία, αυτή του πυροβολισμού με πυροβόλο όπλο μέσα σε κατοικημένη περιοχή, κατά παράβαση του άρθρου 374(η) του Κεφ.

1. Σύμφωνα με το Άρθρο 374(η) του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 , πρόσωπο που εσκεμμένα πυροβολεί με πυροβόλο όπλο μέσα στα όρια πόλης ή άλλης κατοικημένης περιοχής, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος. Σε σχέση με την 7η κατηγορία, του τραυματισμού ζώου κατά παράβαση του άρθρου 323 του Κεφ. 154, προβλέπεται ότι "Αυτός που εσκεμμένα και παράνομα φονεύει, ακρωτηριάζει ή τραυματίζει ζώο που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος. ..." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και (β) παράνομα, (γ) φονεύει ή (δ) τραυματίζει ή (ε) ακρωτηριάζει ζώο (στ) που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Το αδίκημα της απειλής συμφώνως της 8ης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 91Α του Κεφ.
2. «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, για να αποδειχθεί το εν λόγω αδίκημα θα πρέπει να υπάρχει απειλή για βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη και η οποία να προκαλεί στον άλλον τρόμο ή ανησυχία. Στην Ντζιαν Νετζιήπ v. Της Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 1 η οποία αφορούσε συναφές αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, λέχθηκε ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ' αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Στην εν λόγω απόφαση επίσης, αναφέρθηκε ότι το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ' αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. (βλ. επίσης Χρίστου Βοσκού v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 510 και Kallenos v. Police

(1969)2 C.L.R. 210). Mε βάση το λεκτικό του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα όμως, θεωρώ ότι εκείνο το οποίο αναζητείται είναι το αποτέλεσμα της απειλής το οποίο θα πρέπει να είναι η πρόκληση στον άλλο τρόμου ή ανησυχίας και αυτό θα πρέπει να εξαρτάται από τις περιστάσεις και τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης και το πώς αντιδρά και εκλαμβάνει μια τέτοια απειλή το θύμα. Στην πρόσφατη απόφαση ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ποιν. Έφ. 119/21 ημερ, 20.01.22 αναφέρθηκαν τα εξής : «το τι συνιστά απειλή είναι ζήτημα πραγματικό το οποίο κρίνεται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Ως προς την πρόκληση του τρόμου ή της ανησυχίας στον απειλούμενο, αυτό εξετάζεται με βάση την υποκειμενική αντίληψη του απειλούμενου. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να έχει πρόθεση εκφοβισμού του παραπονούμενου, έστω και αν δεν έχει σκοπό να διενεργήσει πράξη βίας ή παράνομη πράξη. Αυτή είναι η ένοχη διάνοια για την διάπραξη του αδικήματος. Το Δικαστήριο για να καταλήξει σε συμπέρασμα ύπαρξης πρόθεσης εκφοβισμού από τον Κατηγορούμενο, πρέπει να εξετάσει όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν το συμβάν. Τις περιστάσεις των εμπλεκομένων και την συμπεριφορά τους, τόσο πριν όσο και κατά την διάρκεια που εξελίσσεται το συμβάν, ακόμα και μετά από αυτό, καθώς και την φύση της απειλής». Συμπεράσματα: Στη βάση της αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας και των ευρημάτων του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι στις 19/06/2023 ο κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν έξω από την αυλή της κατοικίας του ΜΚ1 με το αυτοκίνητο του , έχοντας στην κατοχή του και μεταφέροντας πυροβόλο κυνηγετικό όπλο, πυροβόλησε τον σκύλο του ΜΚ1 που βρισκόταν στην αυλή του τραυματίζοντας τον σοβαρά. Τονίζεται ότι τόσο η κατοχή του σκύλου από τον ΜΚ1 όσο και το ιδιοκτησιακό του καθεστώς δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Στο Πρώτο Παράρτημα του Περί Πυροβόλων Όπλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Ν.133(Ι)/04 καθορίζονται οι κατηγορίες πυροβόλων όπλων εντός των οποίων εμπίπτει και η Κατηγορία Γ. Σύμφωνα με τον ορισμό του Ν.113(Ι)/04 «πυροβόλο όπλο» σημαίνει οποιοδήποτε όπλο με κάννη το οποίο εξακοντίζει σφαίρα, βολίδα ή βλήμα μέσω της ενέργειας εκρηκτικής ύλης ενώ σύμφωνα με ορισμό του Κεφ. 54 «εκρηκτική ύλη» περιλαμβάνει φυσίγγιο. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο σκύλος τραυματίστηκε στο δεξί του πόδι και έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο και υπήρχε σε αυτό αριθμός από σκάγια. Σύμφωνα επίσης με τα ευρήματα, μετά που ο ΜΚ1 άκουσε τον πυροβολισμό, είδε τον σκύλο να κλαίει και να κουτσαίνει. Ταυτόχρονα ο κατηγορούμενος, βρισκόταν εντός του αυτοκινήτου του έξω από την αυλή του ΜΚ1 και όταν του φώναξε ο ΜΚ1 να σταματήσει, αυτός ανέπτυξε ταχύτητα και έφυγε από το σημείο. Επίσης ενώ βρισκόταν εντός της θέσης του οδηγού του αυτοκινήτου του ο ΜΚ1 τον είδε να κρατά και να βάζει προς τα μέσα ένα όπλο με μακριά κάννη. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν βρισκόταν στην σκηνή κατά τον επίδικο χρόνο. Σημειώνω επίσης ότι, τα σφαιρίδια που βρέθηκαν στην ξύλινη περίφραξη, προέρχονται από κυνηγετικό φυσίγγιο και ότι το κτύπημα στην ξύλινη περίφραξη προήλθε από πυροβόλο κυνηγετικό όπλο. Σύμφωνα επίσης με την αναντίλεκτη μαρτυρία, τα κυνηγετικά όπλα εμπίπτουν στην κατηγορία πυροβόλων όλων Γ

1. Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος κατείχε και χρησιμοποίησε πυροβόλο όπλο και δη κυνηγετικό κατά τον επίδικο χρόνο. Η χρήση του εν λόγω κυνηγετικού έγινε δια του πυροβολισμού φυσιγγίου κυνηγετικού όπλου. Το φυσίγγιο αποτελεί σύμφωνα με το νόμο εκρηκτική ύλη. (ένας πυροβολισμός ακούστηκε και οι ζημιές στην ξύλινη περίφραξη ήταν από ένα πυροβολισμό σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία) . Αποτελεί συνεπώς λογικό συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι είναι ο κατηγορούμενος που χρησιμοποιήσε το πυροβόλο όπλο και πυροβόλησε, άρα είναι ο κατηγορούμενος που κατείχε , μετέφερε και χρησιμοποίησε το πυροβόλο κυνηγετικό όπλο και τις εκρηκτικές ύλες. Με βάση δε την μαρτυρία, τεκμήριο 12, ο κατηγορούμενος δεν ήταν κάτοχος άδειας κατοχής ή μεταφοράς από τον Αρχηγό Αστυνομίας για οποιοδήποτε πυροβόλο όπλο, αφού σύμφωνα με έρευνα που έγινε στο μηχανογραφημένο σύστημα της αστυνομίας , δεν είχε στην κατοχή ή την ιδιοκτησία του οποιοδήποτε πυροβόλο όπλο. Άλλωστε και ο ίδιος παραδέχθηκε ότι δεν έχει τέτοια άδεια. Ούτε φαίνεται να είχε άδεια για έγκριση για κατοχή, μεταφορά και χρήση εκρηκτικών υλών. Σημειώνω ότι και στις δυο περιπτώσεις το βάρος απόδειξης κατοχής άδειας άνηκε στον ίδιο τον Κατηγορούμενο στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων και παραδεκτών γεγονότων αλλά και των υπόλοιπων ευρημάτων μου, καταλήγω ότι έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες 1 μέχρι και
2. Είμαι απολύτως πεπεισμένος και δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι η υπάρχουσα μαρτυρία συνδέει τον Κατηγορούμενο, τεκμηριώνοντας ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του στα αδικήματα των κατηγοριών 1 μέχρι
3. Είναι η άποψη μου πως η υφιστάμενη μαρτυρία δεν επιδέχεται άλλης λογικής ερμηνείας ή εξήγηση συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων. Σε σχέση επίσης με την 6η κατηγορία, ο κατηγορούμενος εφόσον πυροβόλησε με πυροβόλο όπλο, όπως από τα παραδεκτά γεγονότα και τα ευρήματα προκύπτει, και εφόσον αυτό έγινε εντός κατοικημένης περιοχής, ήτοι εντός του χωριού Τρεμιθούσα όπου βρίσκονται οι οικίες του ΜΚ1 και του Κατηγορούμενου, κρίνω ότι και αυτή η κατηγορία αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Τώρα σε σχέση με την 7η κατηγορία, ήτοι αυτή του τραυματισμού ζώου, κατά παράβαση του άρθρου 323 του Κεφ. 154, αναφέρω τα εξής: Ένα από τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος είναι ο κατηγορούμενος να προκαλέσει το θάνατο ή να τραυματίσει ένα ζώο. Το πρώτο ζήτημα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο ο σκύλος εμπίπτει στον όρο του 'ζώου'. Ο ορισμός του 'ζώου' παρέχεται στο άρθρο 2 των περί Προστασίας και Ευημερίας των Ζώων Νόμων του 1994 έως 2013 (Ν.46(Ι)/1994) που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο της εν λόγω νομοθεσίας. Όπως σημειώνεται, 'ζώο' σημαίνει κάθε είδος θηλαστικών, πτηνών, ερπετών, αμφίβιων, εντόμων, ιχθύων, μαλακίων και οστρακόδερμων. Τα ζώα γενικά κατατάσσονται σε 'κατοικίδια' και σε 'άγρια'. Όπως εξηγείται στο ερμηνευτικό πλαίσιο του Ν.46(Ι)/1994, 'κατοικίδιο ζώο' είναι εκείνο που διατηρείται ή προορίζεται να διατηρείται από τον άνθρωπο, κυρίως στην κατοικία του, για ιδιωτική ψυχαγωγία και συντροφιά. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, Τρίτη Έκδοση, Τόμος 1, παράγραφος 1250, σελίδα 655 σημειώνεται ότι ο σκύλος περιλαμβάνεται στην κατηγορία του 'κατοικίδιου ζώου'. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα ο σκύλος εμπίπτει στην έννοια του ορισμού του 'ζώου', ανήκοντας στην κατηγορία του 'κατοικίδιου ζώου', κατάταξη η οποία αποτελεί μέρος των συστατικών στοιχείων του αδικήματος δυνάμει του άρθρου 323 του Κεφ.
4. Η παρούσα υπόθεση αφορά ένα σκύλο και κατ' επέκταση, χωρίς δεύτερη σκέψη, πραγματεύεται περίπτωση ζώων που εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 323 του Κεφ.
5. Περαιτέρω αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που με τη χρήση πυροβόλου κυνηγετικού όπλου, τραυμάτισε τον σκύλο ο οποίος βρισκόταν εντός της αυλής της κατοικίας του παραπονούμενου ΜΚ
6. Ο ορισμός του 'τραύματος' παρέχεται στο άρθρο 4 του Κεφ.154 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο της κείμενης νομοθεσίας. Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό 'τραύμα' σημαίνει τομή ή ρήξη που τέμνει ή που διαπερνά εξωτερική μεμβράνη του σώματος, η οποία θεωρείται η μεμβράνη που κάποιος δύναται να αγγίξει χωρίς να παραστεί ανάγκη τομής ή διάτρησης άλλης μεμβράνης. Με βάση τον πιο πάνω ορισμό, προκύπτει ότι ο σκύλος έφερε τραύμα από σφαιρίδια πυροβόλου όπλου στην περιοχή του καρπού και των δακτύλων του μπροστινού δεξιού άκρου. Άλλωστε σύμφωνα και με το τεκμήριο 6, ο τραυματισμός του σκύλου αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Συνεπώς καταλήγω στο συμπέρασμα ότι τα κτυπήματα που ο κατηγορούμενος επέφερε στον πιο πάνω σκύλο με την χρήση πυροβόλου κυνηγετικού όπλου προκάλεσαν τον τραυματισμό του εν λόγω ζώου. Όσον αφορά, το συστατικό στοιχείο εσκεμμένα έχει αποδειχθεί, αφού ως προκύπτει από την μαρτυρία, ο κατηγορούμενος πυροβόλησε τον σκύλο στο πόδι. Η ενέργεια του αυτή ήταν θεληματική, εσκεμμένη, και προκύπτει από τη μαρτυρία που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του να προήλθε ούτε εκ λάθους, ούτε από κάποιο τυχαίο γεγονός. Έχει αποδειχθεί επίσης ότι η ενέργεια του, δηλαδή να πυροβολήσει τον σκύλο ήταν παράνομη αφού δεν υπήρξε καμία νόμιμη αιτία να το πράξει αυτό, όπως π.χ. όταν βρίσκεται σε κατάσταση άμυνας, ούτε τέθηκε οποιοσδήποτε λόγος από την υπεράσπιση. Άρα εκλείπει οιοσδήποτε νομικός λόγος πυροβολισμού του. Ήταν επίσης θέση της δικηγόρου του κατηγορούμενου ότι δεν αποδείχθηκε η αξία του σκύλου και άρα ότι ο σκύλος δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Από το ίδιο το λεκτικό του νόμου, αν και δεν αναφέρεται ρητώς, εξάγεται ότι τα ζώα που δύναται να αποτελέσουν αντικείμενο κλοπής, είναι αυτά που έχουν αξία και που ανήκουν σε οποιοδήποτε πρόσωπο ως εξηγείται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 255 του Ποινικού κώδικα, ΚΕΦ. 154, αφού χρησιμοποιείται η ίδια φρασεολογία του υπό εξέταση αδικήματος του άρθρου 323 του ΚΕΦ. 154 με τη φρασεολογία του εδαφίου 3 του άρθρου 255 του ΚΕΦ. 154. Επίσης , σύμφωνα με το εδάφιο 2(γ) του άρθρου 255 του Κεφ.154 ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Ο σκύλος τον όποιο πυροβόλησε ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην κατοχή του ΜΚ1 αφού βρισκόταν στην αυλή της κατοικίας του ενώ ταυτόχρονα ήταν και ιδιοκτησίας του προσώπου που αναφέρεται στο τεκμήριο 6 το οποίο αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Συνεπώς για να μπορεί να αποτελεί ο συγκεκριμένο σκύλος αντικείμενο κλοπής θα πρέπει να ανήκει σε κάποιο πρόσωπο. Από την μαρτυρία που έχω ενώπιον μου ο σκύλος αυτός έχει εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη σύμφωνα με το τεκμήριο 6, ήτοι κάποια Marina Goncharova, ενώ ταυτόχρονα ο ΜΚ1 φαίνεται να τον είχε στην κατοχή του εντός της αυλής της οικίας του. Άλλωστε αυτό δεν αμφισβητήθηκε. Σύμφωνα και με το άρθρο 255 του Κεφ. 154 (ανωτέρω) ο όρος ιδιοκτήτης περιλαμβάνει και πρόσωπο το οποίο τον έχει στην κατοχή του. Εκείνο που παραμένει προς απόδειξη είναι η φράση «που έχει αξία». Πράγματι δεν αναφέρεται οιονδήποτε ποσό ως η αξία του σκύλου. Όμως δεν είναι απαραίτητος για σκοπούς στοιχειοθέτησης του αδικήματος ο ακριβής προσδιορισμός της αξίας του αντικειμένου. Είναι αρκετό να καταδειχθεί πως δεν είναι άχρηστο αλλά έχει κάποια αξία έστω και μικρή. Ο σκύλος εκ της φύσεως του, έχει κάποια αξία, δεν είναι ένα άχρηστο πράγμα. Αυτό άλλωστε εξάγεται από τον Περί Σκύλων Ν. 184/02 και από τον Περί Προστασίας και Ευημερίας των Ζώων Νόμο 46

(1)/

1. Επομένως η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει και το αδίκημα της κατηγορίας 7 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ερχόμενος στο αδίκημα της 8ης κατηγορίας ως προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη και με την εν λόγω απειλή να προκληθεί στο άλλο πρόσωπο τρόμος ή ανησυχία. Δεν είναι λοιπόν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί η ύπαρξη απειλής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. Θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον παραπονούμενο. Το περιεχόμενο και η σημασία της απειλής για τον παραπονούμενο είναι συνεπώς βασικά για να διαπιστωθεί εάν πράγματι του προκλήθηκε τέτοιος τρόμος ή ανησυχία. Η μαρτυρία της ΜΚ5 έγινε αποδεκτή και συνεπώς είναι αποδεκτό ότι η ΜΚ5 με την φράση που εκστόμισε ο κατηγορούμενος ένιωσε φόβο. Η φράση που εκστόμισε στη ΜΚ5 ο κατηγορούμενος είναι λογικό εν πάση περιπτώσει να της προκάλεσε φόβο, ένεκα τόσο των αστικών διαφορών που είχαν μεταξύ τους αλλά και ένεκα πράγματι του ότι η συγκεκριμένη «Ρωσίδα» είχε πράγματι αποβιώσει. Το μοναδικό συμπέρασμα που εύλογα συνάγεται υπό τις περιστάσεις με βάση τα γεγονότα που πλαισιώνουν το επίδικο περιστατικό είναι αναμφίβολα πως ο κατηγορούμενος με την πιο πάνω φράση απείλησε την ΜΚ5 τόσο εν τη φυσιολογική έννοια της λέξης όσο και εν τη έννοια του άρθρου 91Α. Η πρόθεση εκφοβισμού εν πάση περιπτώσει προκύπτει αντικειμενικά από τα λόγια που εκστόμισε ο κατηγορούμενος στην ΜΚ5 και η απειλή αυτή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση εύλογου φόβου στη ΜΚ5 ότι ο κατηγορούμενος θα πραγματοποιούσε την απειλή του. Τα όσα της ανέφερε ο Κατηγορούμενος, θα μπορούσαν, αντικειμενικά, να προκαλέσουν στον μέσο άνθρωπο, τρόμο ή ανησυχία, όπως όντως έχουν προκαλέσει και στην ΜΚ
2. (ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 41/2021) Ανεξαρτήτως τούτου όπως αναφέρεται στην υπόθεση Νετζιήπ (ανωτέρω), το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ' αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην παρούσα περίπτωση η απειλή του κατηγορούμενου κρινόμενη αντικειμενικά ενείχε αυτή τη δυνατότητα εκφοβισμού. Ως εκ τούτου κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορουμένου αναφορικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ................................. Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο