Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. PLAMEN ALEKSANDROV DIKOV, Αρ. Υπόθεσης: 1853/22, 18/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:B2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Μιντή, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1853/22 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. PLAMEN ALEKSANDROV DIKOV Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 18.01.2023 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Προδρόμου Κατηγορούμενος: Παρών (εμφανίζεται αυτοπροσώπως) ΠΟΙΝΗ O Κατηγορούμενος, εργολάβος στο επάγγελμα βρέθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή σε κατηγορίες που αφορούν παραβιάσεις του Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου Ν.89(Ι)/1996 και τους σχετικούς με αυτόν κανονισμούς. Πιο συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τέσσερις κατηγορίες που αφορούν τα ακόλουθα: 1η Κατηγορία την παράλειψη του να παρέχει και να εφαρμόσει ασφαλή μέθοδο εργασίας για εργασίες βαφής σε 1ο όροφο με αποτέλεσμα ο εργοδοτούμενος του B. Υ. S. που βρισκόταν στο μπαλκόνι/βεράντα του 1ου ορόφου, να πέσει από ύψος 3.30μ περίπου και να τραυματιστεί θανάσιμα 2η Κατηγορία την παράλειψη καθορισμού προληπτικών και προστατευτικών μέτρων που έπρεπε να ληφθούν, μα βάση τη γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων με αποτέλεσμα εργοδοτούμενοι του και άλλα πρόσωπα να εκτίθενται σε κίνδυνο λόγω του μη έγκαιρου εντοπισμού των κινδύνων και της λήψης των αναγκαίων προληπτικών και προστατευτικών μέτρων. 3η Κατηγορία την παράλειψη λήψης αναγκαίων μέτρων για ασφαλή εκτέλεση εργασιών σε ύψος, όπως η χρησιμοποίηση ζωνών ασφαλείας με ιμάντες ασφαλείας επαρκούς αντοχής με μηχανισμό κατά των πτώσεων ή/και συσκευή απορρόφησης ενέργειας με αποτέλεσμα ο εργοδοτούμενος B.Υ.S. που βρισκόταν στο μπαλκόνι του 1ου ορόφου να πέσει από ύψος 3.30μ περίπου και να τραυματιστεί θανάσιμα. 4η Κατηγορία την παράλειψη τοποθέτησης στερεών κιγκλιδωμάτων στα άκρα δαπέδου του μπαλκονιού του 1ου ορόφου με επαρκές ύψος τουλάχιστον 1,10μ από το δάπεδο που να διαθέτουν θωράκιο ή άλλο εμπόδιο στη στάθμη του δαπέδου ύψους τουλάχιστον 0,15μ, ένα χειρολισθήρα και οριζόντιο στοιχείο ώστε η απόσταση μεταξύ θωρακίου ή άλλου εμποδίου και χειρολισθήρα ή άλλου οριζόντιου στοιχείου να μην υπερβαίνει τα 0,45μ ή να χρησιμοποιήσει άλλα ισοδύναμα μέσα για παρεμπόδιση της πτώσης προσώπων από ύψος με αποτέλεσμα εργοδοτούμενοι να εκτίθενται σε κίνδυνο πτώσης και τραυματισμού Σύμφωνα με τα γεγονότα, ως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος ασχολείται με οικοδομικές εργασίες και κατά τον επίδικο χρόνο, στις 5.1.21 είχε αναλάβει το βάψιμο διώροφης κατοικίας στον Πρωταρά μαζί με τους υπαλλήλους του. Στον συγκεκριμένο χώρο εργοδοτείτο και ο B.Υ.S. ο οποίος καθόσον ασχολείτουν με τη βαφή ενός μπαλκονιού στον 1ο όροφο της κατοικίας, έπεσε από ύψος 3,30μ και τραυματίστηκε θανάσιμα. Απεβίωσε 5 ημέρες μετά το ατύχημα, στις 10.1.
- Κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: (α) δεν υπήρχε γραπτή εκτίμηση των κινδύνων από μέρους του κατηγορούμενου (β) δεν χρησιμοποιήθηκαν μέτρα τα οποία α μπορούσα να αποτρέψουν την πτώση όπως κιγκλιδώματα ή ζώνες ασφαλείας και (γ) δεν υπήρχε εν ισχύ ασφαλιστική κάλυψη. Σε σχέση με την υπό το (γ), πιο πάνω διαπίστωση, αναφέρθηκε για ό,τι τούτο έχει σημασία πως 2 ημέρες αργότερα του ατυχήματος, ο κατηγορούμενος προχώρησε σε σύμβαση ασφάλισης Ευθύνης Εργοδότη. Δεν υπάρχει εν ισχύ οποιαδήποτε διαδικασία εκ μέρους της οικογένειας του αποβιώσαντα για διεκδίκηση αποζημιώσεων και ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με οποιαδήποτε καταδίκη. Σε σχέση με τις επιμέρους λεπτομέρειες του ατυχήματος, ο κ . Προδρόμου παρέπεμψε το Δικαστήριο στην Έκθεση Διερεύνησης Εργατικού Ατυχήματος, η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως μέρος των γεγονότων της υπόθεσης και σημειώθηκε με την ένδειξη ''Α''. Όπου κρίνεται απαραίτητο, γίνεται και η ανάλογη μνεία. Εκ των διαπιστώσεων της εν λόγω έκθεσης είναι και τα ακόλουθα: · Το ατύχημα γνωστοποιήθηκε γραπτώς στις 14.1.21 από τον κατηγορούμενο στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεωρήσεως Εργασίας Αμμοχώστου (στο εξής ΕΓΕΕ) · Ο κατηγορούμενος διέθετε Πιστοποιητικό Ασφάλισης Ευθύνης Εργοδότη με ημερ. Ισχύος 7,1,21-6.1.
- · Δεν είχε ετοιμαστεί ασφαλής μέθοδος εργασίας με τα απαιτούμενα μέτρια γα τις εργασίες βαφής από τον κατηγορούμενο ο οποίος ως εργολάβος ανέλαβε τις πιο πάνω εργασίες. · Η βεράντα του 1ου ορόφου όπου έγινε το ατύχημα, βρισκόταν σε ύψος 3.30μ από το δάπεδο του ισογείου. · Δεν υπήρχαν κιγκλιδώματα στα άκρα δαπέδου της βεράντας του 1ου ορόφου ούτε είχαν ληφθεί κατάλληλα μέτρα για την αποτροπή πτώσης προσώπων από αυτήν. · Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν χωρίς να χρησιμοποιηθεί κατάλληλος εξοπλισμός έτσι ώστε να αποφευχθεί η πτώση από ύψος. · Ο κατηγορούμενος ως εργολάβος δεν είχε στη διάθεση του γραπτές εκτιμήσεις των κινδύνων για την αξιολόγηση τους και τον καθορισμό των απαιτούμενων μέτρων και ασφαλών μεθόδων εργασίας. · Δεν εκπονήθηκε Σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας Τέλος, λέχθηκε από μέρους της Κατηγορούσα Αρχής, ότι δεν υπάρχουν προηγούμενες καταδίκες σε ό,τι αφορά τον κατηγορούμενο. Λόγω της σοβαρότητας των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, διατάχθηκε η ετοιμασία έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, σύμφωνα με την οποία o κατηγορούμενος ο οποίος είναι σήμερα 40 ετών, κατάγεται από πολυμελή οικογένεια και είναι το πέμπτο παιδί αυτής. Φοίτησε μέχρι την έκτη τάξη του Δημοτικού και στη συνέχεια εργάστηκε ως οικοδόμος στην Βουλγαρία. Το 2003 παντρεύτηκε τη νυν σύζυγο του με την οποία απέκτησα 3 παιδιά. Τα δύο παιδιά του είναι ανήλικα, ηλικίας 16 και 12 χρονών αντιστοίχως. Το 2008 μετακόμισε στην Κύπρο με τη σύζυγο του με σκοπό τη μόνιμη διαμονή τους. Αρχικά εργοδοτήθηκε σε ιδιωτική εταιρεία και τα τελευταία 4 χρόνια είναι αυτοεργοδοτούμενος και αναλαμβάνει δικές του εργασίες ως οικοδόμος. Διαμένει μαζί με τη σύζυγο του και τα δύο ανήλικα παιδιά του, το παιδί της ανήλικης κόρης του και τον σύντροφο της τελευταίας σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στο Παραλίμνι. Η σύζυγος του εργάζεται ως [...] σε ξενοδοχείο στην Επαρχία Αμμοχώστου και κατά τους χειμερινούς μήνες που δεν εργάζεται λαμβάνει ανεργιακό επίδομα από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Τα δε εισοδήματα του κατηγορουμένου ανέρχονται σε €1.
- Ερωτηθείς ο κατηγορούμενος από το Δικαστήριο κατά πόσο θα ήθελε να αναφέρει ο,τιδήποτε άλλο προτού του επιβληθεί ποινή, μιας και η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας λόγω του ελλειπούς περιεχομένου της (σε σχέση με και για τον σκοπό που ζητήθηκε), δεν υποβοηθά το έργο του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος εξέφρασε την απολογία του, ανέφερε στο Δικαστήριο πως ο αποβιώσας ήταν φίλος του και στη προσπάθεια του να τον βοηθήσει οικονομικά, του πρότεινε, κατόπιν προτροπής του αποβιώσαντα, να τον βοηθήσει στην εκτέλεση της εργασίες που εν τέλει απέβηκε μοιραία γι' αυτόν. Δεν είχε πρόθεση να τον εργοδοτήσει, δεν χρειαζόταν τη δεδομένη στιγμή εργατικό δυναμικό, αλλά θέλοντας, λόγω της φιλίας του, να του εξασφαλίσει οικονομικούς πόρους, του πρότεινε να εργαστεί για λογαριασμό του στην προαναφερθείσα εργασία. Δεν του ζήτησε να εργαστεί στον εξωτερικό χώρο της οικίας, δεν γνωρίζει γιατί εξήλθε της κατοικίας και μπογιάτιζε στη βεράντα του 1ου ορόφου και υποστήριξε πως αυτό φαίνεται και από τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν. Ότι δηλαδή η οικοδομή δε χρειαζόταν εξωτερικό μπογιάτισμα καθότι ήταν τελειωμένη, υπό αυτή την έννοια. Δεν πρόλαβε να δηλώσει στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων τον αποβιώσαντα ως εργοδοτούμενο του, διότι ξεκίνησε να εργάζεται γι' αυτόν 1 μόλις ημέρα προηγουμένως. Δεν αποζημίωσε την οικογένεια με συγκεκριμένο ποσό διότι δεν διαθέτει οποιουσδήποτε οικονομικούς πόρους που να του το επιτρέπουν, την βοήθησε δε οικονομικά με συνεισφορά στα έξοδα τους και ανέλαβε τα έξοδα μεταφοράς τους στην Βουλγαρία, ως η επιθυμία των ιδίων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον νόμο. Το άρθρο 53
(1)του Νόμου 89
(1)/1996 προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω νόμο ή τους κανονισμούς που εκδίδεται δυνάμει αυτού, παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €80.000 ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 4 χρόνια ή και στις δυο αυτές ποινές. Η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, είναι η αφετηρία που το Δικαστήριο ξεκινά για την επιμέτρηση της, ώστε να επιβάλει τελικώς την αρμόζουσα κατά τον συγκεκριμένο παραβάτη, σε είδος και ύψος ποινή, χωρίς ωστόσο να εξανεμίζεται η σημασία της εξατομίκευσης της ποινής μιας υπόθεσης με γνώμονα τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639) Έχω διεξέλθει των γεγονότων τα οποία περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και όπως αυτά διαφαίνονται από την έκθεση Διερεύνησης θανατηφόρου ατυχήματος που ετοιμάστηκε από τον αρμόδιο Επιθεωρητή του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας καθώς επίσης και των όσων αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείο Ευημερίας που ετοιμάστηκε από το αρμόδιο Γραφείο κοινωνικής ευημερίας, παρά το φτωχό περιεχόμενο της. Είναι άλλωστε γι' αυτό τον λόγο που το Δικαστήριο μερίμνησε να ρωτήσει τον κατηγορουμένο κατά πόσο θα ήθελε να προσθέσει ο,τιδήποτε άλλο τον αφορά. Ο,τιδήποτε αναφέρθηκε επιπροσθέτως από τον ίδιο, λαμβάνεται επίσης υπόψιν προς μετριασμό της ποινής του. Η διαδικασία επιβολής ποινής αλλά και η ίδια η ποινή, δεν συνιστά απλά μια επιμέρους διεργασία του έργου του Δικαστηρίου η οποία πραγματοποιείται μηχανιστικά με βάση το τι προβλέπει ένας σχετικός Νόμος. Η ποινή που επιλέγει ένα Δικαστήριο να επιβάλει θα πρέπει να εξυπηρετεί και να σταθμίζεται κατόπιν εξισορρόπησης διαφόρων παραγόντων εκ των οποίων είναι και η αντανάκλαση της σοβαρότητας ενός αδικήματος, η απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα αλλά και η ικανοποίηση των σκοπών για τους οποίους υφίσταται ένας Νόμος. (βλ/ σχετικά Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ
(2004)2 Α.Α.Δ. 573). Στην προκειμένη περίπτωση που αφορά παραβιάσεις των Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμων, όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην απόφαση Επαρχιακός Λειτουργός Εργασία Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 332, παρότι εκεί οι παραβιάσεις δεν ήταν αντίστοιχες με τις παραβιάσεις που υφίστανται στην παρούσα: «Η υποχρέωση διατήρησης συνθηκών ασφάλειας σε εργοστάσια και άλλους χώρους που απασχολούνται άνθρωποι, δεν είναι μόνο μια υποχρέωση που πηγάζει από το Νόμο, είναι μια προέκταση διεθνών υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν από τη Δημοκρατία κάτω από το άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, κάτω από τον οποίο μια συμβαλλόμενη χώρα αναλαμβάνει όχι μόνο τη θέσπιση κανονισμών για συνθήκες ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων στον τόπο εργασίας αλλά και την περαιτέρω υποχρέωση της εφαρμογής τους με μέτρα για την αποτελεσματική εποπτεία της συμμόρφωσης προς τις ανειλημμένες αυτές υποχρεώσεις. Η αποτελεσματική εποπτεία συνεπάγεται την εφαρμογή των Νόμων και των Κανονισμών και, όπου απαιτείται, την ποινική δίωξη και τον εξαναγκασμό των παραβατών προς συμμόρφωση προς αυτούς. Επομένως και τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου που, πέραν των ανθρωπιστικών στόχων, αποτρέπει τη μείωση της παραγωγικότητας και την αποφυγή άσκοπων οικονομικών επιβαρύνσεων λόγω τραυματισμού, επηρεασμού της υγείας και θανάτου.» [1] Στην υπόθεση Mass Pack Trading Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας Πάφου
(1996)2 Α.Α.Δ. 142, 149 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το καθήκον του εργοδότη να παρέχει ασφαλές σύστημα εργασίας τα οποία θεωρώ πως σχετίζονται απόλυτα και με όσα λέχθηκαν στην παρούσα: «Κάθε εργοδότης πρέπει να διατηρεί συνεχή έλεγχο και επιτήρηση της πιστής εφαρμογής των κανονισμών ασφαλείας. Το καθήκον συντήρησης των προστατευτικών μέτρων στις οικοδομικές εργασίες είναι απόλυτο. Η υποχρέωση για διατήρηση των μέτρων ασφαλείας και η συντήρησή τους δεν είναι μόνο απόλυτη αλλά και διαρκής [Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Λεμεσού
(1989)2 Α.Α.Δ 51, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου και Υιού Λτδ και άλλου
(1995)2 Α.Α.Δ 290]. Η μέριμνα για διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς ασφάλειας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών που είναι οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας. Η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια του εργοδοτουμένου δυνατόν να σχετίζεται με τον καταμερισμό της ευθύνης σε πολιτική υπόθεση, δεν επηρεάζει όμως την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων για την παράλειψή τους να φροντίσουν όπως ο συγκεκριμένος εργάτης απασχολείται σε δάπεδο εργασίας που διέθετε μέσα προστασίας». Σχετική επίσης είναι και η σχετικά, σε σχέση με τις πιο πάνω υποθέσεις, πρόσφατη απόφαση στην Ποινική Έφεση Αρ. 58/2020, ημερομηνίας 23.06.2020 μεταξύ ΜΟΥΣΚΟΥΝΤΗ v. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ στην οποία αναφέρθηκε ότι ''...τα αδικήματα που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας πρέπει να αντιμετωπίζονται αυστηρά, τηρουμένης βεβαίως της αρχής ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντανακλάται από το ανώτατο όριο ποινής που καθορίζει ο Νόμος - εδώ 4 χρόνια φυλάκιση - και σταθμίζεται από το Δικαστήριο στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης.'' Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, το Δικαστήριο κατά την επιλογή του είδους και ύψους της ποινής που θα επιβάλει καλείται να λάβει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί, όπως τούτα πηγάζουν είτε από τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου είτε δια μέσα από τα γεγονότα που εκτίθενται έτσι ώστε σταθμίζονται από τη μία τη σοβαρότητα του αδικήματος και από την άλλη επιμέρους πτυχές των γεγονότων ή του παραβάτη να εξισορροπήσει την ποινή κατά τρόπο που η απόδοση της να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι οι συνέπειες των παραλείψεων του Κατηγορούμενου είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο ενός σχετικά νέου ανθρώπου. Ακόμη πιο τραγικό, τόσο ως προς τον κατηγορούμενο όσο και στο θύμα και στην οικογένεια του, είναι το γεγονός ότι το θανατηφόρο αυτό ατύχημα επεσυνέβηκε ουσιαστικά τις πρώτες ημέρες εργοδότησης του θύματος. Στην προσπάθεια του το θύμα να εξασφαλίσει τα προς το ζην και στην προσπάθεια του ο κατηγορούμενος να βοηθήσει το θύμα να εξασφαλίσει τα παραπάνω, εργοδοτώντας τον λόγω της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης που βρισκόταν, ο μεν πλήρωσε το τίμημα με τη ζωή του, ο δε κατηγορούμενος καλείται να επωμιστεί τις συνέπειες των παραλείψεων του, οι οποίες καταφανώς και δεν ήταν εσκεμμένες ως προκύπτει από τα γεγονότα που εκτέθηκαν ενώπιον μου. Προς όφελος του Κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του η οποία σαφώς θα αμειφθεί σε σχέση με την ποινή που θα του επιβάλω. (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Η άμεση παραδοχή δεν είναι μόνο θέμα εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου αλλά συνίσταται σε κάποιου είδους μεταμέλεια και η μεταμέλεια αποτελεί σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα. Λαμβάνω επίσης προς όφελος του το λευκό του ποινικό μητρώο ιδιαίτερα σε σχέση με το γεγονός ότι παρά την ιδιότητα του ως εργοδότης και παρά το μακρύ χρονικό διάστημα που ασκεί την εργασία του ουδέποτε προηγουμένως βρέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου για παραβιάσεις της σχετικής νομοθεσίας. Το έστω και μικρό ποσό αποζημίωσης που δόθηκε στην οικογένεια του θύματος κατά τον τρόπο και χρόνο που αυτό δόθηκε. Τον χρόνο που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και την ημέρα που καταχωρήθηκε η υπόθεση αλλά και το χρονικό σημείο που καλείται το Δικαστήριο να του επιβάλει ποινή. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε ως προς την παρέλευση 16 σχεδόν μηνών από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος, μέχρι και την ημέρα καταχώρησης της υπόθεσης. Οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες ωστόσο δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι πρόκειται για αυστηρής ευθύνης αδικήματα, με ό,τι τούτο σημαίνει. Από την άλλη, οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη επηρεάζουν το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί. Λαμβάνοντας συνεπώς υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων θεωρώ πώς η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης τουλάχιστον σε σχέση με την 1η και 3η κατηγορία. Κατά συνέπεια με βάση το σύνολο των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου είτε από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής είτε από πλευράς του Κατηγορούμενου και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην 2η Κατηγορία χρηματική ποινή ύψους €1500. Στην 3η Κατηγορία ενόψει του ότι τα γεγονότα της συνιστούν συστατικά στοιχεία της 1η κατηγορίας, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε επιπλέον ποινή. Στην 4η Κατηγορία χρηματική ποινή ύψους €1.000. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης στον Κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία εξετάζω, παρότι δεν ζητήθηκε, κατά πόσο υπάρχουν εγγενείς λόγοι που να δικαιολογούν τυχόν αναστολή της εκτέλεσης της δύναται των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλέπε Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303).» Στην υπό εξέταση περίπτωση κρίνω πως οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Αυτοί, κατά κύριο έγκεινται στις ιδιάζουσες περιστάσεις της υπόθεσης, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την ειλικρινή μεταμέλεια του όπως αυτή καταδείχθηκε εκκρεμούσης της διαδικασίας αλλά και του χρόνου που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και την καταχώρηση της υπόθεσης. Συνακόλουθα η εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επέβαλα σήμερα στον Κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. (Επεξηγείται στον κατηγορούμενο η σημασία της αναστολής της ποινής φυλάκισης) (Υπ.). .................................. Ε. Μιντή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] To πιο πάνω απόσπασμα αφορά μια χρονική περίοδο όπου η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αποτελούσε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από το 2004 και εντεύθεν που η Κυπριακή Δημοκρατία απέκτησε την ιδιότητα του κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια σειρά ανάληψης συναφών κοινοτικών υποχρεώσεων σε σχέση με θέματα που άπτονται της ασφάλειας των εργαζομένων, η υποχρέωση αυτή επεκτάθηκε και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ελάχιστων προδιαγραφών που οι εργοδοτες θα πρέπει να τηρούν αυστηρά. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο