Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. MIHAI GOEA, Αρ. Υπόθεσης: 4574/22, 22/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:B10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ AΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Μιντή, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4574/22 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου Κατηγορούσα Αρχή ν. MIHAI GOEA Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 22 Φεβρουαρίου 2023 Για κατηγορούσα αρχή: κα Χατζημιχαήλ Για Κατηγορούμενο: κ. Τ. Κυρμίτσης Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ O Κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, σε 4 συνολικά κατηγορίες που αφορούν την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών (κατηγορίες 1 και 2), την οδήγηση κατά παράβαση απόφασης διατάγματος δικαστηρίου (κατηγορία 3) καθώς και της οδήγησης χωρίς να είναι κάτοχος άδειας οδηγήσεως, κατηγορία παρεπόμενη της 3η κατηγορίας. Για σκοπούς επιβολής ποινής ζητήθηκε και εγκρίθηκε με τη συναίνεση της Κατηγορούσας Αρχής όπως ληφθούν υπόψιν άλλες 3 υποθέσεις[1] που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και αφορούν επίσης ως επί το πλείστο τα αδικήματα της οδήγησης υπό την επήρεια ναρκωτικών καθώς και της οδήγησης κατά παράβαση απόφασης διατάγματος δικαστηρίου. Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή έχουν ως ακολούθως: Σε ό,τι αφορά την 1η κατηγορία, την 12/03/20 η ώρα 09:40 ο ΜΚ1 της Τροχαίας Αμμοχώστου ανέκοψε για έλεγχο το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής [.] επειδή ο οδηγός του οδηγούσε με ταχύτητα 97 χιλιόμετρα την ώρα αντί
- Διαπίστωσε ότι οδηγός του οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος διέπραττε και διάφορα άλλα τροχαία αδικήματα. Πληροφορήθηκε για τα αδικήματα που διέπραττε, απάντησε «Όι τίποτε». Μεταφέρθηκε μαζί με το όχημά του λόγω των τροχαίων άλλων παραβάσεων που διέπραττε στην Τροχαία Αμμοχώστου οπόταν και διαπιστώθηκε ότι ο ίδιος ήταν λίγο ανήσυχος και σε ερώτηση που του υποβλήθηκε αν κάπνισε οτιδήποτε παράνομο απάντησε ότι είχε πάρα πολύ καιρό να κάνει χρήση. Ζητήθηκε από αυτόν να δώσει δείγμα σάλιου για προκαταρκτική εξέταση ναρκοτέστ και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο απάντησε «Εντάξει». Έγινε ο προκαταρκτικός έλεγχος με θετική ένδειξη στις αμφεταμίνες. Επίσης, στη συνέχεια αφού γνωστοποιήθηκε το αποτέλεσμα της προκαταρκτικής στον κατηγορούμενο πληροφορήθηκε ότι υποχρεούται να δώσει πρόσθετο δείγμα σάλιου για σκοπούς εργαστηριακής εξέτασης, πράγμα το οποίο έπραξε και το οποίο παραδόθηκε αφού σφραγίστηκε στο Χημείο του Κράτους για εξέταση. Από την εξέταση προέκυψε ότι το δείγμα του κατηγορουμένου ήταν θετικό στη μεθαμφεταμίνη και αμφεταμίνη. Ενημερώθηκε για το αποτέλεσμα της εργαστηριακής εξέτασης και απάντησε «Άμαν είπαν έτσι από το Χημείο, εγώ τι να πω»; Κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «Παραδέχομαι και ζητώ συγνώμη». Σε ό,τι αφορά την 2η κατηγορία, στις 30/01/21 και ώρα 13:00 το μεσημέρι ο ΜΚ1 της Τροχαίας Αμμοχώστου βρισκόταν για έλεγχο στον δρόμο Παραλιμνίου προς Αγία Νάπα παρά το καθαριστήριο «Αριζόνα» στο Παραλίμνι. Ανέκοψε για έλεγχο το όχημα [..], το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Επειδή φαινόταν ανήσυχος και βιαστικός του ζήτησε ο μάρτυρας να δώσει δείγμα σάλιου για τελική εξέταση ναρκοτέστ και του εξήγησε ότι τυχόν άρνηση ή αποφυγή του να δώσει τέτοιο δείγμα δυνατό να συνιστά ποινικό αδίκημα. Απάντησε «Οκ». Ο κατηγορούμενος έδωσε την προκαταρκτική και στη συνέχεια αφού του γνωστοποιήθηκε το αποτέλεσμα της προκαταρκτικής προχώρησε σε λήψη δείγματος για εργαστηριακή εξέταση. Το σάλιο σφραγίστηκε και μεταφέρθηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους για εξέταση, όπου και η εξέταση έδειξε ότι στο γενετικό υλικό του κατηγορουμένου ανιχνεύτηκε μεθαμφεταμίνη και αμφεταμίνη. Σε ό,τι αφορά την 3η και 4η κατηγορία την 01/10/20 γύρω στις 10:45 το πρωί, ο MK1 στο κατηγορητήριο, ανέκοψε στην οδό Σώτου Χατζηπροκοπίου στην Αγία Νάπα το όχημα [..] που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Από τον έλεγχο που του έκανε διαπίστωσε ότι οδηγούσε ενώ το δικαίωμά του να κατέχει άδεια οδήγησης του είχε αποστερηθεί από το Δικαστήριο από 17/06/20 μέχρι 17/12/20, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που αναγράφονται στις κατηγορίες 3 και
- Ο ΜΚ1 πληροφόρησε για τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραξε, του επέστησε την προσοχή του στον νόμο απάντησε «Εν λάθος». Πληροφορήθηκε για την υπόθεση που διερευνάτο εναντίον του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο απάντησε «Συγγνώμη» και ανέφερε επίσης «Δεν θα ξαναοδηγήσω» Σε ό,τι αφορά τις 4 ποινικές υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής, ισχύουν τα ακόλουθα γεγονότα: Ποιν. Υπόθεση με αρ. 20061/22: Στις 05/11/20 η ώρα 9 περίπου το βράδυ που ο Αστυφύλακας 1459 της ΟΠΟΔ Λευκωσίας ανέκοψε για έλεγχο το όχημα [..]. Οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Κατά τη συνομιλία που είχε με τον Αστυφύλακα, ο Αστυφύλακας αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήταν υπερενεργητικός, τον διάκοπτε ενώ μιλούσε και είχε διάφορα σημεία και συμπτώματα τα οποία του κίνησαν την υποψία ότι πιθανόν να οδηγούσε κάτω από την επήρεια ναρκωτικών ουσιών κατά τρόπο ώστε να του ζητήσει να δώσει δείγμα σάλιου για προκαταρκτική εξέταση κάνοντας του σχετικές επιστήσεις όπως προνοεί ο νόμος. Απάντησε, «Έκαμα κρύσταλ εχτές που βγήκα από τη φυλακή. Ήμουν μέσα για εντάλματα». Ενημερώθηκε για το αποτέλεσμα της προκαταρκτικής εξέτασης και ενημερώθηκε ότι υποχρεούται να δώσει πρόσθετο δείγμα σάλιου για σκοπούς τελικής εργαστηριακής εξέτασης και απάντησε «Εξαναέκαμα, ξέρω, δεν έχει πρόβλημα». Έδωσε τέτοιο δείγμα το οποίο οδηγήθηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους όπου ανιχνεύτηκε στο σάλιο του αμφεταμίνη το οποίο αποτελεί ενεργό μεταβολίτη της μεθαμφεταμίνης. Ενημερώθηκε ότι θα καταγγελθεί σχετικά και απάντησε «παραδέχομαι». Ποιν. Υπόθεση με αρ. 6955/22: Στις 27/09/21 η ώρα 00:35 ο ΜΚ1 ανέκοψε για έλεγχο το όχημα [..] στην οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στη Λευκωσία το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Τον έχει αντιληφθεί ο μάρτυρας ότι μιλούσε στο κινητό και δεν φορούσε ζώνη ως οι κατηγορίες 2 και
- Από τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου εγέρθηκαν υπόνοιες ότι πιθανόν να οδηγούσε κάτω από την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, ώστε να ζητήσει από αυτόν να δώσει δείγμα σάλιου για προκαταρκτική εξέταση. Αυτός απάντησε αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο απάντησε «Εντάξει φίλε μου, ήπια πριν λλίο». Το αποτέλεσμα ήταν ότι το δείγμα ήταν θετικό σε αμφεταμίνη και μεθαμφεταμίνη. Ενημερώθηκε, του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο και του υπεδείχθη ότι έπρεπε να δώσει δείγμα σάλιου πρόσθετο για εργαστηριακό έλεγχο. Απάντησε «εντάξει». Διαβιβάστηκε στο γενικό χημείο του κράτους για εξέταση. Tο δείγμα αυτό ήταν θετικό στην αμφεταμίνη και μεθαμφεταμίνη. Ποιν. Υπόθεση με αρ. 22138/22: Στις 2 του Απρίλη του 2021 γύρω στις 4 και 15 το απόγευμα ο ΜΚ1 στο κατηγορητήριο, ο οποίος βρισκόταν σε περιπολία σχετικά με την τήρηση του περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου ήταν στην οδό Αντρέα Μουζάκη στη Λάρνακα και ανέκοψε για έλεγχο το αυτοκίνητο [..] το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος και διαπίστωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας. Διενέργησε έλεγχο και διαπίστωσε ότι δεν είχε ούτε κυκλοφορία από 31/12/19 και διάφορα άλλα τροχαία αδικήματα. Επίσης διαπίστωσε ότι η άδεια οδήγησης του κατηγορουμένου είχε αποστερηθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας από τις 2 του Μάρτη του 2021 μέχρι τις 03/04/21 στην υπόθεση 5804/20 για περίοδο ενός μηνός. Στη συνέχεια είχαν εκδοθεί διάφορα εξώδικα για άλλες παραβάσεις εκτός από αυτά που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Είχε δώσει υπόνοια ότι πιθανόν να οδηγούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών και ρώτησε τον κατηγορούμενο αν κάνει χρήση ή φαρμάκων ή απαγορευμένων ουσιών ή οτιδήποτε άλλο και αυτός απάντησε «Κάμνω crystal ice. Η τελευταία φορά που ετράβησα ήταν εχτές». Έγινε προκαταρκτικός έλεγχος ο οποίος ήταν θετικός σε αμφεταμίνες και μεθαμφεταμίνες. Πληροφορήθηκε για το αποτέλεσμα της προκαταρκτικής και απάντησε «Αφού σου είπα». Τον κάλεσε να δώσει επιπλέον δείγμα σάλιου για εργαστηριακή εξέταση πράγμα το οποίο έπραξε και μεταφέρθηκε στο γενικό χημείο όπου έγινε η εξέταση με θετική ένδειξη σε αμφεταμίνη και μεθαμφεταμίνη. Από την εξέταση επίσης διαφάνηκε και η κατηγορία 2, ότι δηλαδή οδηγούσε χωρίς ασφάλεια. Σε σχέση με την 5η κατηγορία που αφορά άλλη χρονική περίοδο διάπραξης του αδικήματος αναφέρθηκε ότι στις 25/10/20 η ώρα 01:25 το όχημα του κατηγορούμενου ανακόπηκε για έλεγχο και από τον έλεγχο διαπιστώθηκαν τροχαίες παραβάσεις για τις οποίες είχαν εκδοθεί εξώδικα πρόστιμα. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του κατηγορουμένου με τον Αστυφύλακα δημιουργήθηκε εύλογη υπόνοια στον τελευταίο ότι ο κατηγορούμενος πιθανόν να οδηγούσε κάτω από την επήρεια ναρκωτικών ουσιών κατά τρόπο ώστε να του ζητήσει δώσει δείγμα σάλιου για προκαταρκτική εξέταση, πράγμα το οποίο έπραξε, αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και η προκαταρκτική εξέταση έδειξε θετική σε αμφεταμίνες και μεθαμφεταμίνες. Πληροφορήθηκε για το θετικό αποτέλεσμα και επίσης ότι ήταν υπόχρεος να δώσει ένα πρόσθετο δείγμα σάλιου για εργαστηριακή εξέταση και τυχόν άρνηση ή αποφυγή του να πράξει αυτό δυνατό να συνιστά ποινικό αδίκημα. Απάντησε «Εντάξει». Λήφθηκε το δείγμα, στάλθηκε για εξέταση και ήταν θετικό σε αμφεταμίνες και μεθαμφεταμίνες. Ο κατηγορούμενος με τη γνωστοποίηση του αποτελέσματος απάντησε «απολογούμαι». Ποιν. Υπόθεση με αρ. 2033/22: Ο κατηγορούμενος οδηγούσε σε κατοικημένη περιοχή, εντοπίστηκε από τον ΜΚ1 στο κατηγορητήριο, μέσω ραντάρ να οδηγεί με την ταχύτητα με την οποία έχει παραδεχθεί. Εκδόθηκε εξώδικο 75 ευρώ το οποίο παρέμεινε απλήρωτο και επιβλήθηκαν επιπλέον 2 βαθμοί ποινής. O κατηγορούμενος ανέφερε οι κατηγορούσα Αρχή, βαρύνετε με 3 προηγούμενες καταδίκες και η πρώτη αφορά την καταδίκη του στις 20/04/21 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στην ποινική υπόθεση με αρ. 338/21 η οποία αφορούσε τροχαία αδικήματα για τα οποία επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές. Η δεύτερη καταδίκη του αφορά την ποινική υπόθεση με αρ. 3501/19 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας όπου στις 16/06/20 ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στα αδικήματα της εγκατάλειψης σκηνής δυστυχήματος και άλλων τροχαίων αδικημάτων και του επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές καθώς και στέρηση της άδειας οδηγού του για περίοδο 6 μηνών από 17/06/
- Στην υπόθεση αυτή λήφθηκε υπόψη και η υπ' αρ. ποινική υπόθεση με αρ. 3762/19, οι οποία επίσης αφορούσε τροχαίες παραβάσεις. Η τρίτη καταδίκη του κατηγορουμένου προέκυψε από την ποινική υπόθεση με αρ. 5804/20 όπου στις 02/03/21 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε χρηματικές ποινές για τροχαίες παραβάσεις καθώς σε στέρηση άδειας οδηγού για έναν μήνα από 03/03/
- Βαρύνετε επίσης με 24 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγήσεως του. Σε προηγούμενο στάδιο ζητήθηκε για σκοπούς εξέτασης του αιτήματος του κατηγορουμένου για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής, Έκθεση του γραφείου ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από την Υπεράσπιση για σκοπούς αγόρευσης προς μετριασμό της ποινής του κατηγορουμένου. Ο συνήγορος υπεράσπισης του ανέφερε επιπρόσθετα των όσων αναφέρονται στην εν λόγω Έκθεση πως η όλη παραβατική συμπεριφορά του κατηγορουμένου, αφορά 1 συγκεκριμένο έτος εντός του οποίου διαπράχθηκαν όλα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, τόσο σε ό,τι αφορά την παρούσα όσο και σε όσες άλλες υποθέσεις λαμβάνονται υπόψη. Γενεσιουργός αιτία της παραβατικής αυτής του συμπεριφοράς ήταν η εξάρτηση του από τη χρήση σκληρών ναρκωτικών. Αυτό καταδεικνύει και το γεγονός ότι κατηγορείται για συνολικά 7 χρονικές περιόδους που οδήγησε υπό την επήρεια ναρκωτικών. Και οι 7 αυτές χρονικές περιόδου, εντοπίζονται να ενυπάρχουν σε ένα συνολικά περίπου ημερολογιακό έτος. Αφορούν ωστόσο τη χρονική περίοδο του 2020-
- Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σωρευτικά όλες τις παραπάνω υποθέσεις από το έτος 2022, όπου δυστυχώς ενώ ο ίδιος άλλαξε στάση ζωής και αποφάσισε να ανοικοδομήσει τη ζωή του, το παραβατικό παρελθόν του εμφανίστηκε στο προσκήνιο με την καταχώρηση των εν λόγω υποθέσεων και καλείται σήμερα να πληρώσει το τίμημα των πράξεων του τότε. Πρόκειται αναφέρθηκε για ένα νεαρό ηλικιακά παραβάτη που δεν μεγάλωσε σε φυσιολογικές συνθήκες. Στην ηλικία των 10 ετών έχασε τον πατέρα του λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε ο πατέρας του με τη χρήση αλκοόλ. Διένυσε στην πορεία περιόδους με τη βιοπαλαίστρια μητέρα του όπου ήταν άστεγοι, αντιμετώπιζε ενίοτε ο ίδιος και η οικογένεια του οικονομικά προβλήματα εφόσον πρόκειται για μια φτωχή και ταλαιπωρημένη οικογένεια. Το τελευταίο ένα έτος, ο κατηγορούμενος άλλαξε στάση ζωής και αναθεώρησε τις προτεραιότητες του. Δυστυχώς ωστόσο στις 08/12/2022 συλλήφθηκε για απλήρωτα εντάλματα και έκτοτε κρατείται ως κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές εφόσον δεν έχει τα μέσα να αποπληρώσει τις εν λόγω χρηματικές ποινές. Τότε είναι που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο και οι ποινικές υποθέσεις που σήμερα αντιμετωπίζει. Αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, είναι έτοιμος να αποδεχτεί τις συνέπειες και πρόθυμος αφότου εκτίσει την οποιαδήποτε ποινή του επιβληθεί να αλλάξει τη ζωή του και να αφήσει στο παρελθόν όλα τα πιο πάνω, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ναρκωτικών. Τέλος, αναφέρθηκε και ζητήθηκε όπως ληφθεί υπόψη ότι μπορεί ναι μεν να κατηγορείται ο κατηγορούμενος (στο σύνολο των υποθέσεων που αντιμετωπίζει) για αλλεπάλληλη και συχνή ως προς το χρόνο, οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών, ωστόσο δεν υπάρχει σε καμιά εκ των εν λόγω ποινικών υποθέσεων, οποιοσδήποτε επιβαρυντικός παράγοντας, όπως είναι λ.χ. η πρόκληση δυστυχήματος ή βλάβης σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή περιουσία. Τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δεν χωρεί αμφιβολία ότι είναι πολύ σοβαρά. Εστιάζω κυρίως στις κατηγορίες 1-3 συμπεριλαμβανομένων. Σε ότι αφορά τις κατηγορίες 1 και 2 οι οποίες διαπράχθηκαν σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα επισημαίνω με έμφαση την σοβαρότητα τους, όπως τούτη διαφαίνεται άλλωστε και από την προβλεπόμενη στον νόμο ποινή. Η σοβαρότητα του αδικήματος όπως διαγράφεται από την προβλεπόμενη στο νόμο ποινή, είναι στοιχείο το οποίο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, ώστε το Δικαστήριο να καταλήξει τόσο ως προς την επιλογή του τύπου της ποινής που θα επιβάλει, όσο και ως προς τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264). Η δε προβλεπόμενη ποινή στον Νόμο, είναι η αφετηρία που το Δικαστήριο ξεκινά για την επιμέτρηση της, ώστε να επιβάλει τελικώς την αρμόζουσα κατά τον συγκεκριμένο παραβάτη, σε είδος και ύψος ποινή. Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632 Το άρθρο 11Ζ του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου ν. 174/86 προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο διαπράττει αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 11Β σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€3.500) ή σε στέρηση της ικανότητάς του να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)χρόνια ή σε όλες ή σε οποιαδήποτε ή σε οποιεσδήποτε από τις πιο πάνω ποινές. Είναι πασιφανές πως ο νομοθέτης προνόησε τις παραπάνω αυστηρές ποινές, λόγω των αλυσιδωτών συνεπειών που μπορούν να προκληθούν ένεκα συμπεριφοράς όμοιας με αυτή του Κατηγορουμένου, τόσο στα ίδια τα άτομα τα οποία βρίσκονται υπό την επήρεια ναρκωτικών ενόσω οδηγούν, όσο και στους υπόλοιπους συμπολίτες μας που χρησιμοποιούν το οδικό δίκτυο. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Ζυπιτής Κώστας κ.α ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 220 με αναφορά στην απόφαση στην υπόθεση R. v. Reid [1992] 3 All E.R. 873, όπου αρχικά λέχθηκαν τα ακόλουθα: «το αυτοκίνητο αποτελεί αντικείμενο ικανό να προκαλέσει θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για προστασία της ασφάλειας τρίτων». Σχετική επί του θέματος είναι και η απόφαση Bailey [1983] 1 W.L.R. 760 at 764-765 στην οποία γίνεται ρητή μνεία ότι από το γενικό κανόνα που απαιτεί ότι ο δράστης πρέπει να είναι σε θέση να αντιληφθεί τον κίνδυνο, εξαιρείται η περίπτωση των προσώπων που έθεσαν οι ίδιοι τους εαυτούς τους υπό την επήρεια ναρκωτικών (self-induced intoxication) όπως και στην παρούσα περίπτωση. Αποτελεί αδιαμφισβήτητα σημαντικό παράγοντα το γεγονός ότι δεν συνέβη οποιοδήποτε τροχαίο δυστύχημα λόγω της παραβατικής συμπεριφοράς του κατηγορουμένου, πλην όμως αυτό αναφέρεται σαν απλή διαπίστωση, εφόσον δεν μπορεί να πιστώνονται τυχαία γεγονότα, όπως είναι η μη πρόκληση δυστυχήματος, προς όφελος αδικοπραγούντων ατόμων κατά την εξέταση της αρμόζουσας ποινής που θα πρέπει να τους επιβληθεί. Όπως άλλωστε έχει λεχθεί στην απόφαση Παναγή ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 75, λέχθηκαν τα εξής: «Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών δεν είναι μόνο θέμα σεβασμού και εφαρμογής των νόμων, αλλά είναι απαραίτητη κοινωνική ανάγκη, ενόψει του σοβαρού και ανησυχητικού ρυθμού με τον οποίο συμβαίνουν αυτοκινητικά δυστυχήματα και χάνονται ανθρώπινες ζωές ή προκαλούνται σοβαρές υλικές ζημιές.» Το γενικό συμφέρον της δικαιοσύνης, για πάταξη τέτοιων φαινομένων, δημιουργεί αναμφίβολα την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, ωστόσο βέβαια, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει σε εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει στο πρόσωπο του παραβάτη που έχει απέναντι του δεν ατονεί, ούτε και εξουδετερώνεται ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, όπως εν προκειμένω. Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245 Λαμβάνω γνώση για το γεγονός ότι η οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών αποτελεί αδίκημα που βρίσκεται σε ιδιαίτερη έξαρση, από τον όγκο των υποθέσεων που καταχωρούνται και τίθενται ενώπιον μου καθημερινά. Είναι γι' αυτό άλλωστε τον λόγο που παρομοίως με το πιο πάνω σκεπτικό, η όποια εξατομίκευση της ποινής, δεν πρέπει να οδηγήσει τρόπον τινά, σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της αδήριτης ανάγκης για αποτροπή. Θα πρέπει να ενυπάρχει πάντοτε, εξισορρόπηση της ανάγκης για αποτροπή και εξατομίκευση της ποινής, κατά περίπτωση. Σε ό,τι αφορά την 3η κατηγορία σύμφωνα με το άρθρο 19Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/1972, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 109(Ι)/2012: «19Α. Πρόσωπο, το οποίο έχει αποστερηθεί με απόφαση ή διάταγμα του δικαστηρίου, της ικανότητας να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και το οποίο οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα κατά παράβαση της πιο πάνω απόφασης ή διατάγματος, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα
(4)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα έξι χιλιάδες ευρώ οκτακόσια τριάντα τέσσερα ευρώ (€6.834) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αφού η υπακοή σε διατάγματα δικαστηρίου συνιστά μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου (βλ. Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας ν Ντούμα κ.α.
(2002)2 ΑΑΔ 133). Παρακοή σε δικαστικό διάταγμα πρέπει, κατά κανόνα, να αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης και μόνο κατ' εξαίρεση με πρόστιμο (βλ. Kay v Municipality of Larnaca
(1982)2 C.L.R. 236, Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 227). Η φύση του διατάγματος, οι πιθανές συνέπειες της παράβασης του, αλλά και οι λόγοι παρακοής, αποτελούν σχετικούς παράγοντες που το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του στην επιλογή της ποινής (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 196). Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 23rd ed, 2007, Vol. 1, στη σελ 1/745, παρ. 11.85 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, για το αδίκημα οδήγησης κατά παράβαση διατάγματος στέρησης, ως επιβαρυντικοί παράγοντες: αν η οδήγηση έγινε από πρόσωπο που ήταν ελεύθερο με εγγύηση, αν δεν πέρασε ποτέ εξέταση οδήγησης, η οδήγηση έναντι αμοιβής, η προσπάθεια αποφυγής εντοπισμού, η μεγάλη απόσταση οδήγησης, ο προσχεδιασμός, η συνεχιζόμενη παράβαση του διατάγματος και η πρόσφατη επιβολή ανικανότητας. Ως μετριαστικοί παράγοντες αναφέρονται: έκτακτο συμβάν, το μικρό της απόστασης οδήγησης, η συνεργασία με την αστυνομία και η μεταμέλεια. Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω και συνυπολογίζω προς όφελος του κατηγορούμενου την άμεση παραδοχή του και την ευθύς εξαρχής συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία σύμφωνα με τη νομολογία πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου, όπως αυτές διαφαίνονται από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε προς όφελος του και όπως αυτές αναδείχθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης του. Εξέτασα επίσης καθηκόντως, παρότι δε ζητήθηκε το χρόνο που διέρρευσε μεταξύ της διάπραξης των υπό τιμωρία αδικημάτων και της διάγνωσης της ποινικής ευθύνης του Κατηγορουμένου καθότι διαπιστώνω ότι καλούμαι να του επιβάλω ποινή μετά την παρέλευση 2 και πλέον ετών από τη διάπραξη τους. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη
(1996)2 ΑΑΔ 267 λέχθηκε ότι η αποτίμηση κατά το πέρας της διαδικασίας της καθυστέρησης ως παράγοντα ελαφρυντικού της ποινής τείνει να μετριάσει την απόσταση που δημιουργείται ως προς το άτομο του παραβάτη μεταξύ του χρόνου που διαπράττεται το αδίκημα και του χρόνου της τιμωρίας του. Η πάροδος μεγάλου χρόνου από τον χρόνο διάπραξης ενός αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής, δηλαδή, αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός από τις περιπτώσεις όπου θεωρείται απόλυτα αναγκαίο είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος. Ο λόγος για τον οποίο συνήθως προσμετρά η καθυστέρηση είναι η μεταβολή των συνθηκών του παραβάτη. Επίσης, η πάροδος μακρού χρόνου από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (Αρ. 2)
(2001). Έχω διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα τα οποία λέχθηκαν και δεν αμφισβητήθηκαν ότι είχε καταχωρηθεί προηγουμένως η ποινική υπόθεση 4642/20 στο Ε.Δ. Αμμοχώστου[2] η οποία ωστόσο αποσύρθηκε λόγω μη επίδοσης της. Στη συνέχεια τα στοιχεία του κατηγορουμένου τοποθετήθηκαν στο alert list της Αστυνομίας ενόψει του ότι είχαν στο μεταξύ σχηματιστεί και άλλοι ποινικοί φάκελοι που τον αφορούσαν, και ευθύς αμέσως μετά τον εντοπισμό του καταχωρήθηκαν όλες οι υποθέσεις που αντιμετωπίζει στο σύνολο. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι από τις 06/12/2022 που εμφανίστηκε αρχικά ενώπιον μου ζήτησε και έλαβε επανειλημμένα χρόνο προκειμένου να συγκεντρώσει όλες τις ποινικές υποθέσεις που αντιμετωπίζει προκειμένου να υποβάλει αίτημα για να ληφθούν υπόψη στην παρούσα για σκοπούς επιβολής ποινής όπως και έγινε. Η καθυστέρηση στην διάγνωση της ποινικής του ευθύνης επομένως ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό στον ίδιο και όχι στην Κατηγορούσα Αρχή η οποία φαίνεται να έλαβε διαβήματα προς εντοπισμό του, εξ' ου και τελικά συνελήφθη. Είναι σαφώς νομολογημένο ότι όταν η πάροδος χρόνου μεταξύ της διάπραξης και της διάγνωσης της ποινικής ευθύνης ενός Κατηγορούμενου οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο τον κατηγορούμενο ο χρόνος αυτός δεν λαμβάνεται υπόψη προς όφελός του. Από την άλλη, η Νομολογία αναγνωρίζει ότι όταν ο χρόνος αυτός είναι μεγάλος δεν μπορεί να παραγνωρισθεί, θα πρέπει δε σε αυτόν να προσδίδεται η δέουσα υπό τις περιστάσεις βαρύτητα ώστε η επιβληθείσα ποινή να μην εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα του νόμου. Στην πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χρίστος Γενεθλίου, Ποινική Έφεση 5/16, ημερομηνίας 1.3.16 αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο ενδεικτικά τα ακόλουθα: «Από την πορεία της υπόθεσης διαφαίνεται ότι μεγάλη ευθύνη για την καθυστέρηση βαρύνει την πλευρά του εφεσίβλητου. Παραμένει, βέβαια, ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο χρόνος που διέρρευσε είναι, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, μεγάλος και αυτό έχει τη δική του επίπτωση στην ποινή που επιβάλλεται. Όμως, έχοντας υπόψη τη συμβολή του ίδιου του εφεσίβλητου στη μεγάλη αυτή καθυστέρηση που παρατηρήθηκε, δεν μπορεί αυτός ο παράγοντας να έχει καταλυτικές επιπτώσεις στην επιβαλλόμενη ποινή. Σίγουρα, η καθυστέρηση θα πρέπει να συνυπολογίζεται, ελαφρυντικά, στην επιμέτρηση της ποινής, όχι όμως σε βαθμό που να εξουδετερώνονται όλοι οι άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες, όπως έχει συμβεί στην παρούσα περίπτωση». Καταλήγοντας επί αυτού του ζητήματος, αναφέρω πως ο χρόνος που διέρρευσε θα έχει το αντίκρισμά του στο ύψος της ποινής που θα επιβάλω, όχι όμως στο είδος της και σε βαθμό που να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής που επιβάλλει η φύση των υπό εκδίκαση αδικημάτων. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, και συνυπολογίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος, τους κινδύνους και τις πιθανές τους συνέπειες που είχε η συμπεριφορά του κατηγορουμένου, τη συνεχή ροπή του προς τη διάπραξη αδικημάτων όπως προκύπτει από τον αριθμό των υποθέσεων που αντιμετωπίζει και οι οποίες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής, την πάγια θέση της νομολογίας για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους υποθέσεις έχω καταλήξει ότι η ποινή φυλάκισης σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες 1-3 που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί να αποφευχθεί. Συνεπώς, επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον κατηγορούμενο στις κατηγορίες 1 και 2 ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε κάθε μια από αυτές. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 4η κατηγορία, δεν επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή ενόψει του ότι αυτή είναι παρεπόμενη της 3ης κατηγορίας για την οποία έχω μόλις επιβάλει ποινή φυλάκισης. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι ποινές φυλάκισης που έχω επιβάλει αμέσως προηγουμένως, θα εκτιθούν διαδοχικά με βάση τις διατάξεις του άρθρου 117
(2)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ή εάν δικαιολογείται η διαταγή όπως αυτές συντρέχουν μεταξύ τους. Όπως έχει αναφερθεί στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Θωμά, Ποινική Έφεση Αρ. 132/17, ημερομηνίας 26.6.2019: «Συντρέχουσες ποινές επιβάλλονται κατά κανόνα όταν τα αδικήματα απορρέουν από μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά, τέτοια που χρονικά και τοπικά να συνδέονται. (Thomas Principles of Sentencing, σελ. 47 κ.επ.). Η ομοιότητα των παρανόμων πράξεων, η σύνδεση και συνάφεια των γεγονότων και η συσχέτιση τους αποτελούν οδηγό για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Achilleos v. P.
(1989)2 C.L.R. 331, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123, Ευσταθίου ν. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 541 και Γ. Μ. Πική: Sentencing in Cyprus, 2η Έκδ. σελ. 19 κ.ε.). Από την άλλη, η διαδοχικότητα των ποινών είναι δυνατή όπου τα αδικήματα είναι μεταξύ τους ασύνδετα σε τόπο και χρόνο ή υποδηλώνουν συμπεριφορά που να δικαιολογεί τη διαδοχικότητα όπως όταν κάποιος διαπράττοντας σεξουαλικό αδίκημα, προχωρεί ταυτόχρονα φεύγοντας και σε ληστεία του θύματος (R. v. Buckland [2013] EWCA Crim 91, Ομήρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 91/2017, ημερ. 2.5.2018), ECLI:CY:AD:2018:B214, ECLI:CY:AD:2018:B
- Η αρχή που υπερίπταται στη διαδοχικότητα είναι αυτή της συνολικότητας. Οι διαδοχικές ποινές δεν πρέπει να είναι δυσανάλογες εν τω συνόλω τους με τη γενικότερη αποτίμηση της παράνομης συμπεριφοράς. Η επιβαλλόμενη ποινή οφείλει σφαιρικά να είναι δίκαιη και ανάλογη. Αυτή είναι και η οδηγούσα αρχή του Sentencing Guidelines Council: Definitive Guideline του
- Σημειώνεται όμως επίσης ότι αδικήματα τα οποία έστω και αν απορρέουν από την ίδια συμπεριφορά ή είναι μεταξύ τους συνδεδεμένα εκ της φύσεως τους, δυνατόν να επισύρουν την ανάγκη για διαδοχικές ποινές εάν οι συντρέχουσες ποινές δεν επαρκούν για να στιγματίσουν την ολική εγκληματική συμπεριφορά. Ακόμη και αν το αποτέλεσμα των διαδοχικών ποινών είναι η σωρευτική ποινή να υπερβαίνει το ανώτατο όριο που επιτρέπεται από το Νόμο, αυτό δεν αποκλείεται όταν κρίνεται αναγκαίο (Blake [1961] 45 Cr. App. Rep. 292). Στον Thomas, ανωτέρω, ανωτέρω, σελ. 56, αναφέρεται ότι ακόμη και εάν δύο αδικήματα είναι χρονικά συνδεδεμένα αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι θα αντιμετωπισθούν ως μέρος μιας συμπεριφοράς εάν είναι κατ' ουσίαν διαφορετικά σε χαρακτήρα ή έχουν αναφορά σε διαφορετικό θεματολόγιο.» Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι είναι πασιφανές πως οι κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, δεν μπορούν να συνδεθούν ούτε τοπικά αλλά ούτε και χρονικά. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την 3η κατηγορία σε συνάρτηση με τις κατηγορίες 1 και 2 η φύση των οποίων είναι η ίδια. Η όλη συμπεριφορά του κατηγορουμένου δε, λαμβανομένων υπόψη των όσων άλλων υποθέσεων αντιμετωπίζει και τη φύση αυτών, όχι μόνο δικαιολογεί την επιβολή διαδοχικών ποινών αλλά την καθιστά επιβεβλημένη. Συνεπώς, οι ποινές φυλάκισης που έχω επιβάλει στις κατηγορίες 1 και 2 να συντρέχουν μεταξύ τους καθότι άπτονται της ίδιας φύσης του αδικήματος, η δε ποινή φυλάκισης που έχω επιβάλει στην 3η κατηγορία να είναι διαδοχική των πιο πάνω συντρεχουσών μεταξύ τους ποινών. Τυχόν διαταγή για συντρέχουσες ποινές φυλάκισης στο σύνολο τους δεν θα αντανακλούσε τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων και δεν θα στιγμάτιζε τη συνολική εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορουμένου χωρίς ωστόσο να έχω παραγνωρίσει ότι η συνολική ποινή που του επιβάλλεται θα πρέπει να είναι δίκαια και αναλογική. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι είναι. Η έκτιση της ποινής να προσμετρά από τις 20/12/2022 που ο κατηγορούμενος είναι υπό κράτηση. Τέλος, έχοντας κατά νου τις πρόνοιες του άρθρου 11Θ του ν. 174/86 διατάζεται όπως ο Κατηγορούμενος καταβάλει το ποσό των €180 πλέον ΦΠΑ ως αντίτιμο για το κόστος των εργαστηριακών εξετάσεων που διενεργήθηκαν στις κατηγορίες 1 και 2 της παρούσας για την οποία καταδικάστηκε. Κρίνω ότι το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για επιδίκαση του συνόλου των υπόλοιπων εξόδων των εργαστηριακών εξετάσεων που αφορούν τις κατηγορίες της οδήγησης υπό την επήρεια ναρκωτικών στις υποθέσεις 6955/22, 20061/22 και 22138/22 οι οποίες λήφθηκαν υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής, δεν δικαιολογείται καθότι το άρθρο 11(Θ) του Ν. 174/86 αναφέρει ότι τέτοια έξοδα καταβάλλονται από τον κατηγορούμενο σε περίπτωση καταδίκης του με βάση το άρθρο 11(Β) του ίδιου Νόμου. Καταδίκη εδώ προέκυψε στην παρούσα υπόθεση μιας και ποινή δεν επιβλήθηκε στις υπόλοιπες υποθέσεις αλλά σ' αυτήν, ασχέτως του ότι οι υπόλοιπες υποθέσεις λήφθηκαν υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής. Τέλος, σημειώνω πως έχω εξετάσει επίσης παρότι δε ζητήθηκε το κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή ποινής φυλάκισης που έχω επιβάλει. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι δε δικαιολογείται αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχω επιβάλει ενόψει της σοβαρότητας των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αλλά και του βεβαρημένου ποινικού μητρώου του, καθώς και του όγκου των υπόλοιπων αδικημάτων που λήφθηκαν υπόψη για σκοπούς επιβολής της ποινής του. (Υπ.) Ε. Μιντή Προσ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής *Λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις με αρ.: 20061/22 του Ε.Δ. Λευκωσίας, 6955/22 του Ε.Δ. Λευκωσίας, 22138/22 του Ε.Δ.Λάρνακας και 2033/22 του Ε.Δ. Αμμοχώστου. [1] Ποινικές υποθέσεις με αρ.: 20061/22 του Ε.Δ. Λευκωσίας, 6955/22 του Ε.Δ. Λευκωσίας, 22138/22 του Ε.Δ.Λάρνακας και 2033/22 του Ε.Δ. Αμμοχώστου [2] αφορούσε την 3η και 4η κατηγορία της παρούσας υπόθεσης, η οποία επανακαταχωρήθηκε με την υπ' αρ. υπόθεση 4730/22 η οποία αναστάληκε λόγω προσθήκης των κατηγοριών στην υπό εξέταση υπόθεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο