ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Ossama Alhamoud, Αρ. Υπόθεσης: 2849/22, 5/5/2023

(1)(α), 4(α), 38 και 40 και άρθρο 20Α του Περί Μηχανικίνητων και Τροχαίας Κινήσεως Οχημάτων Νόμου 86/72 2. Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 2, 7, 8, 15 και 49

(1)(α) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001

1. Κατοχή Πλαστής Άδειας κατά παράβαση των άρθρων 2,7 και 47 του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001
2. Χρήση Πλαστής Άδειας κατά παράβαση των άρθρων 2,7 και 47(δ) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001 και
3. Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ φωτών κατά παράβαση των Κανονισμών 50

(10)(α) και 72 του Περί Μηχανοκίνητων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84 Τα γεγονότα που περιβάλουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και συνίστανται στο ότι στις 16.7.22 ο ΜΚ1 διενεργούσε μηχανοκίνητη περιπολία στη Λεωφόρο Ξενοδοχείου στο Παραλίμνι και γύρω στις 23:00 ανέκοψε για έλεγχο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής [...]. Από τον έλεγχο διαπίστωσε ότι οδηγούσε ο κατηγορούμενος χωρίς να έχει άδεια οδηγού και χωρίς να καλύπτεται από ασφάλεια. Από περαιτέρω έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η άδεια οδηγήσεως που του υποδείχθηκε από τον κατηγορούμενο ήταν πλαστή άδεια οδηγού. Επίσης, οδηγούσε χωρίς να έχει αναμμένους τους φανούς του. Η άδεια οδηγήσεως παραλήφθηκε ως τεκμήριο και προωθήθηκε για περαιτέρω εξέταση όπου στη συνέχεια, επιβεβαιώθηκε κατόπιν της παραπάνω εξέτασης ότι ήταν πλαστή. Σε κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης ανέφερε ότι πλήρωσε κάποιο άτομο με το όνομα «Μοχάμεντ» το ποσό των 200 ευρώ για να εξασφαλίσει ελληνική άδεια οδηγού. Για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα, λαμβάνεται υπόψη κατόπιν συναίνεσης της Κατηγορούσας Αρχής και η ποινική υπόθεση με αρ. 4088/22 του Ε.Δ. Αμμοχώστου, όπου εκεί ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της οδήγησης χωρίς ασφάλεια ευθύνης έναντι τρίτου, χωρίς άδεια οδηγήσεως, με αντικανονικά φανάρια και χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Τα γεγονότα που αφορούν την ποινική υπόθεση με αρ. 4088/22, είναι ως αναφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, ως το κατηγορητήριο. Η δε ημερομηνία διάπραξης τους είναι η 26/09/

1. Έχω ζητήσει την ετοιμασία Έκθεσης από το γραφείο ευημερίας, ενόψει της σοβαρότητας των κατηγοριών 3 και 4 σε συσχετισμό με το ότι κατά το χρόνο που διατάχθηκε η ετοιμασία της εν λόγω Έκθεσης, ο κατηγορούμενος δεν εκπροσωπείτο από δικηγόρο. Με βάση την εν λόγω Έκθεση, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 23 ετών, κατάγεται από τη Συρία και διαμένει μαζί με τον αδελφό του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στο Παραλίμνι. Στη χώρα καταγωγής του ζούσε με τη μητέρα του και τα άλλα 13 αδέλφια του, 6 εκ των οποίων είναι ανήλικα. Φοίτησε μέχρι και την Β' Γυμνασίου στη χώρα του και στη συνέχεια η φοίτηση του διακόπηκε λόγω της εμπόλεμης κατάστασης που βρισκόταν η χώρα τη δεδομένη στιγμή. Έφτασε στην Κύπρο το 2017 προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης, αιτήθηκε πολιτικό άσυλο οπότε και στη συνέχεια του παραχωρήθηκε από την αρμόδια Υπηρεσία Ασύλου καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας μέχρι και τις 18/11/
2. Η ισχύς του πιο πάνω καθεστώτος έληξε και αιτήθηκε ανανέωση της άδειας παραμονής του στη Δημοκρατία. Στην παρούσα φάση δεν εργάζεται, δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα και συντηρείται από τον τελευταίο του μισθό. Η συνήγορος Υπεράσπισης του κατά το στάδιο αγόρευσης προς μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της εν λόγω Έκθεσης και ανέφερε επιπρόσθετα πως από τον 03/2023 που τερματίστηκε η εργασία του κατηγορουμένου, εργάζεται περιστασιακά σε διάφορες εργασίες. Έχω λάβει υπόψη μου κάθε τι λέχθηκε και από τις δύο πλευρές. Η επιλογή της ποινής που θα επιβληθεί αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη και, από την άλλη, εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρές, όπως διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές. Ειδικότερα, σε σχέση με την 1η , 3η και 4η κατηγορία της ανασφάλιστης οδήγησης δηλαδή και της κατοχής και χρήσης πλαστού εγγράφου (ήτοι άδειας οδήγησης), πρόσωπο που καταδικάζεται ένοχο, υπόκειται μεταξύ άλλων σε ποινή φυλάκισης. Σε σχέση με την πρώτη κατηγορία της οδήγησης χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο που να αφορά ευθύνη έναντι τρίτου ο σχετικός Νόμος προβλέπει ποινής φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα χίλια ευρώ (€1.000) ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ (€2.000) ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής. Επιβάλλεται επίσης μέχρι και εξάμηνη στέρηση της άδειας οδηγήσεως σε περίπτωση πρώτης καταδίκης. Σε σχέση με την 3η και 4η κατηγορία, το άρθρο 47 του Περί Άδειας Οδηγήσεως Νόμου του 2001, προβλέπει ποινή φυλάκισης για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Η 2η και 5η κατηγορία, (παρότι τιμωρούνται συνήθως με χρηματική ποινή), δυνάμει του σχετικού Νόμου και Κανονισμών προβλέπουν αντιστοίχως ποινή φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες ευρώ (€3.000) ή/και τις δύο αυτές ποινές (άρθρο 49

(1)(α) του Ν. 94(Ι)/2001) και ποινή φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 1000ΛΚ ή/και στις δύο αυτές ποινές (Καν. 72 της Κ.Δ.Π. 66/84) . Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 54 του Περί Άδειας Οδηγήσεως Νόμου του 2001, σε σχέση με τη 2η κατηγορία, το Δικαστήριο έχει πρόσθετη εξουσία να επιβάλει ως μέρος της ποινής και στέρηση του δικαιώματος καταδικασθέντα να κατέχει ή να λάβει άδεια οδηγήσεως για χρονικό διάστημα που το δικαστήριο ήθελε, κάτω από τις περιστάσεις του εν λόγω άρθρου αποφασίσει. Εξετάζω κατά προτεραιότητα, τα αδικήματα της 3ης και 4ης κατηγορίας που είναι τα σοβαρότερα εξ' αυτών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Μελετώντας τη σχετική νομολογία διαπιστώνει κανείς ότι στις πλείστες των περιπτώσεων, η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον αρμόζουσα ποινή. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι, κατά κανόνα, αδικήματα πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων συνυπάρχουν με αδικήματα εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, κάτι που όπως προκύπτει από τα γεγονότα, δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Ωστόσο, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά. Η ακολουθία ως προς τον τρόπο που τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα αδικήματα, είναι μεν ενδεικτική κατά κάποιο τρόπο, της συνήθους ποινής που επιβάλλεται αλλά και του τρόπου αντιμετώπισης του συγκεκριμένου αδικήματος, ωστόσο άμεση βοήθεια, δεν είναι δυνατό να αντληθεί από σχετικές προηγούμενες αποφάσεις, λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης αλλά και της σημασίας που ενέχει η διεργασία εξατομίκευσης της ποινής. (βλ. LCA DOMIKI LTD v. RKA KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.ά.,

(2015)2 (Α) ΑΑΔ 91 και Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 141/2017 ημερομηνίας 31.5.2019). Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιώντας πλαστή, ''ελληνική'' άδεια οδήγησης προσπάθησε να εξαπατήσει τις Κυπριακές Αρχές ότι επρόκειτο περί προσοντούχου οδηγού. Φαίνεται επίσης από τους συσσωρευμένους βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγήσεως του να χρησιμοποιούσε για καιρό την εν λόγω άδεια, διαπράττοντας διάφορες τροχαίες παραβάσεις. Παρέβη τον Νόμο σε ένα ευαίσθητο κατά τα άλλα τομέα καθότι θεωρητικά και πρακτικά χρησιμοποιούσε όχημα χωρίς να έχει προς τούτο τα απαιτούμενα προσόντα και εκπαιδεύσεις. Στην παρούσα υπόθεση μάλιστα, οδηγούσε άνευ φωτών, καθιστώντας τον τρόπο οδήγησης του υπό κάποια έννοια, επικίνδυνο για τους υπόλοιπους που χρησιμοποιούσαν τη δεδομένη στιγμή το οδικό δίκτυο. Επιπρόσθετα, αφού διέπραξε τα αδικήματα που στην παρούσα αντιμετωπίζει, αντί να σταματήσει να οδηγεί εφόσον δεν του επιτρεπόταν, λίγους μόνο μήνες αργότερα, ανακόπηκε εκ νέου να οδηγεί διαπράττοντας τα αδικήματα της ποιν. υπόθεσης με αρ. 4088/22 η οποία λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής. Καταχράστηκε τη φιλοξενία που του παραχωρήθηκε και αγνόησε παντελώς το γεγονός ότι η χώρα αυτή στην οποία φιλοξενείται, διέπετε από κανόνες και αρχές, τους οποίους όπως και οι υπόλοιποι πολίτες της, οφείλουν να τηρούν ευλαβικά. Όπως λέχθηκε στην απόφαση (βλ. Ματούρ ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 36), κατάχρηση της φιλοξενίας που προσφέρεται σε ξένους υπηκόους στην Κύπρο, προκύπτουσα από τη χρήση πλαστών εγγράφων (διαβατηρίου σε εκείνη την περίπτωση), συνιστά σοβαρό αδίκημα το οποίο δικαιολογεί την επιβολή ανάλογα αυστηρών κυρώσεων. Προς εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλω στον Κατηγορούμενο, λαμβάνω υπόψη μου το λευκό του ποινικό μητρώο, και τις προσωπικές περιστάσεις του, ιδιαιτέρως δε το σχετικά νεαρό της ηλικίας του. Προς όφελος του επίσης λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι, στην παρούσα περίπτωση σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες 3 και 4, ελλείπει το στοιχείο της αποκόμισης κέρδους από μέρους του και η έλλειψη αποκόμισης οποιουδήποτε οικονομικού οφέλους από την παράνομη πράξη, μειώνει σε μεγάλο βαθμό τη σοβαρότητα των περιστατικών με βάση σχετική νομολογία (βλ. Αθανάσης Μιχάλη Αθανασιάδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 121 , καθώς επίσης σχετίζεται άμεσα με τυχόν κίνητρο του κατηγορουμένου να διαπράξει το αδίκημα. Ωστόσο, από την άλλη, ως επιβαρυντικό παράγοντα εκλαμβάνω το γεγονός ότι σε διάστημα 2 μηνών, ο κατηγορούμενος διέπραξε ξανά τις ίδιες τροχαίες παραβάσεις (πλην των αδικημάτων των κατηγοριών 3 και 4) κάτι που δεικνύει έλλειψη μεταμέλειας από μέρους τους, αλλά και αδιαφορία για τους κανόνες που διέπουν το Κράτος στο οποίο φιλοξενείται. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα πιο πάνω δεδομένα και με δεδομένη την αναγκαιότητα της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή στην παρούσα για τον κατηγορούμενο είναι η ποινή φυλάκισης, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες 1, 3 και 4. Και τούτο έχοντας πάντα κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Στην προκειμένη περίπτωση, η επιβολή οποιασδήποτε άλλης ποινής πέραν της φυλάκισης θα ήταν ατελέσφορη και αναποτελεσματική, αφού δεν θα εξυπηρετούσε καθόλου το στοιχείο της αποτροπής και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Τα υπό κρίση αδικήματα ανήκουν στο φάσμα αδικημάτων που παρουσιάζουν έξαρση, γεγονός το οποίο διαπιστώνω δικαστικά από τη συχνότητα με την οποία καταχωρούνται όμοιες υποθέσεις, ενώπιον του Δικαστηρίου. Κρίνω επομένως, ότι δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών σε μια προσπάθεια αποτροπής τους (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Συνακόλουθα επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές στον Κατηγορούμενο: Στην 1η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην 2η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή καθότι η διάπραξη του εν λόγω αδικήματος προκύπτει από το ίδιο πλέγμα γεγονότων τόσο της 1ης όσο και της 4ης κατηγορίας. Στην 3η κατηγορία, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή ενόψει του ότι αποτελεί συστατικό στοιχείο η κατοχή της πλαστής άδειας οδήγησης, του αδικήματος της χρήσης της στην οποία έχει ήδη επιβληθεί ποινή. Στην 5η κατηγορία, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή ενόψει της αρχής της συνολικότητας των ποινών και με γνώμονα ότι έχει στις κατηγορίες 1 και 4 επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Οι ποινές φυλάκισης που έχω επιβάλει στις κατηγορίες 1 και 4, να συντρέχουν μεταξύ τους. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχω ήδη επιβάλει. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 583). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303):

1. Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
2. Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
3. Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην παρούσα περίπτωση δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά. Είναι γι' αυτό το λόγο που χωρίς να παραγνωρίζω το λευκό ποινικό μητρώο του και τις προσωπικές του περιστάσεις, ισοζυγίζοντας και σταθμίζοντας τον παράγοντας και ανάγκη για αποτροπή όμοιων αδικημάτων, κρίνω ότι δε δικαιολογείται αναστολή της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί. Τυχόν αναστολή της ποινής που έχω επιβάλει στον κατηγορούμενο, θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα και δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς του Νόμου, που δεν είναι άλλοι από την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Η πλαστή άδεια οδηγήσεως που κατασχέθηκε από την Αστυνομία, να καταστραφεί. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο να ξεκινά από τις 02/05/2023 που βρίσκεται υπό κράτηση. (Υπ.) Ε. Μιντή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο