ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Vansh Vansh, Αρ. Υπόθεσης: 5091/22, 15/3/2023

(1)(α), 4(α) 38 και 40 και άρθρο 20Α του Περί Μηχανoκίνητων και Τροχαίας Κινήσεως Οχημάτων Νόμου 86/

2. Χρήση Πλαστής Άδειας κατά παράβαση των άρθρων 2,7 και 47 του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001 Τα γεγονότα που περιβάλουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και συνίστανται στο ότι κατά τις 05/06/2022 o M1 ενώ βρισκόταν σε έλεγχο τροχαίας στην Aγία Νάπα, ανέκοψε για έλεγχο το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής [..]. Οδηγούσε ο κατηγορούμενος διαπράττοντας τα αδικήματα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Από εξετάσεις που έγιναν σε σχέση με την άδεια οδηγού του κατηγορουμένου η οποία υποδείχθηκε στον Μ1, ο τελευταίος διαπίστωσε ότι δεν ήταν γνήσια άδεια οδήγησης. Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι θα καταγγελθεί, του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και απάντησε «my friend gave it to me». Η άδεια κατακρατήθηκε ως τεκμήριο, έγιναν επιστημονικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι το έγγραφο αυτό δεν είναι γνήσιο έγγραφο άδειας οδήγησης διεθνούς τύπου. «I am really sorry and I apologize», απάντησε ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε γραπτώς. Δεν έχει προηγούμενες καταδίκες, ούτε και οποιουσδήποτε βαθμούς ποινής στην ''άδεια οδηγήσεως'' του. Έχω ζητήσει την ετοιμασία Έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας, ενόψει της σοβαρότητας της 2ης κατηγορίας σε συσχετισμό με το σχετικά νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου αλλά και του γεγονότος ότι δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο, έτσι ώστε να του παρασχεθεί η ευκαιρία να φέρει εις γνώση του Δικαστηρίου τις προσωπικές περιστάσεις του προκειμένου να ληφθούν υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής. Με βάση την εν λόγω Έκθεση, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 23 ετών, κατάγεται από την Ινδία και βρίσκεται στην Κύπρο από το 2020 (τότε υπό το καθεστώς του φοιτητή, από το 2021 ως αιτητής πολιτικού ασύλου). Το 2020 που ήρθε στην Κύπρο υπό το καθεστώς του φοιτητή σε ιδιωτικό κολλέγιο στη Λάρνακα, η φοίτηση του κατέστη ανέφικτη λόγω της πανδημίας και έτσι το 2021 αιτήθηκε πολιτικό άσυλο με σκοπό την περαιτέρω παραμονή του στη χώρα. Από το 2021 του παραχωρήθηκε άδεια εργασίας και εργάζεται έκτοτε σε εστιατόριο στη Λάρνακα υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης. Διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Λάρνακα όπου καταβάλλει ενοίκιο. Προέρχεται από φτωχή οικογένεια, ο πατέρας του απεβίωσε το 2013 και έχει άλλα 3 αδέλφια. Μέρος από τα χρήματα που λαμβάνει από την εργασία του τα στέλνει στη χώρα του, στην οικογένεια του για να βοηθήσει τη μητέρα του η οποία μεγαλώνει μόνη της τα αδέλφια του από όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Δεν έχει απασχολήσει ποτέ την Αστυνομία για οποιοδήποτε λόγο από το 2020 που βρίσκεται στην Κύπρο. Ερωτώμενος από το Δικαστήριο εάν ήθελε να αναφέρει ο,τιδήποτε άλλο που δεν συμπεριλαμβάνεται στην παραπάνω Έκθεση, ο κατηγορούμενος ανέφερε πως απολογείται ειλικρινά και υπόσχεται πως δεν πρόκειται να απασχολήσει ποτέ ξανά την Αστυνομία για οποιοδήποτε λόγο. Έχω λάβει υπόψη μου κάθε τι λέχθηκε και από τις δύο πλευρές. Η επιλογή της ποινής που θα επιβληθεί αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη και, από την άλλη, εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρές, όπως διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές. Σε ό,τι αφορά την 1η κατηγορία, της ανασφάλιστης οδήγησης δηλαδή πρόσωπο που καταδικάζεται ένοχο, υπόκειται μεταξύ άλλων σε ποινή φυλάκισης. Ο σχετικός Νόμος προβλέπει ποινής φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλια ευρώ (€1.000) ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ (€2.000) ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής. Επιβάλλεται επίσης μέχρι και εξάμηνη στέρηση της άδειας οδήγησεως σε περίπτωση πρώτης καταδίκης. Σε σχέση με την 2η κατηγορία, το άρθρο 47 του Περί Άδειας Οδηγήσεως Νόμου του 2001, προβλέπει ποινή φυλάκισης για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Μελετώντας τη νομολογία που υπάρχει σε σχέση με αδικήματα κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου διαπιστώνεται ότι στις πλείστες των περιπτώσεων, η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον αρμόζουσα ποινή. Ωστόσο, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά. Η ακολουθία ως προς τον τρόπο που τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα αδικήματα, είναι μεν ενδεικτική κατά κάποιο τρόπο, της συνήθους ποινής που επιβάλλεται αλλά και του τρόπου αντιμετώπισης του συγκεκριμένου αδικήματος, ωστόσο άμεση βοήθεια, δεν είναι δυνατό να αντληθεί από σχετικές προηγούμενες αποφάσεις, λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης αλλά και της σημασίας που ενέχει η διεργασία εξατομίκευσης της ποινής. (βλ. LCA DOMIKI LTD v. RKA KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.ά.,

(2015)2 (Α) ΑΑΔ 91 και Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 141/2017 ημερομηνίας 31.5.2019). Διαπιστώνω περαιτέρω πως συνήθως αδικήματα πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων συνυπάρχουν με αδικήματα εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, κάτι που όπως προκύπτει από τα γεγονότα, δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιώντας πλαστή άδεια οδήγησης ''διεθνούς τύπου'' προσπάθησε να εξαπατήσει τις Κυπριακές Αρχές. Όπως έχει λεχθεί, στην υπόθεση Ματούρ ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 36, κατάχρηση της φιλοξενίας που προσφέρεται σε ξένους υπηκόους στην Κύπρο, προκύπτουσα ως γεγονός από τη χρήση πλαστών εγγράφων (στην υπόθεση Ματούρ αφορούσε κατοχή και χρήση πλαστού διαβατηρίου), συνιστά σοβαρό αδίκημα το οποίο δικαιολογεί την επιβολή ανάλογα αυστηρών κυρώσεων. Ωστόσο, όπως έχω προαναφέρει, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Προς εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλω στον Κατηγορούμενο, λαμβάνω υπόψη μου το λευκό του ποινικό μητρώο και βεβαίως τις προσωπικές περιστάσεις του, ιδιαιτέρως δε το νεαρό της ηλικίας του. Σε σχέση με τις συνέπειες από τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης στην οικογένεια του, την οποία βοηθά οικονομικά, επισημαίνω ότι με βάση τη νομολογία ο παράγοντας αυτός λαμβάνεται μεν υπόψη ως ελαφρυντικός παράγοντας, δεν είναι, όμως, καθοριστικής σημασίας για την επιλογή του είδους της ποινής (Βλ. Hossein M. Khalife v. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 315, Tibor Domotov και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 328). Συνεκτιμώντας επομένως όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένη την αναγκαιότητα της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή στην παρούσα για τον κατηγορούμενο είναι η ποινή φυλάκισης. Και τούτο έχοντας πάντα κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Στην προκειμένη περίπτωση, η επιβολή οποιασδήποτε άλλης ποινής πέραν της φυλάκισης θα ήταν ατελέσφορη και αναποτελεσματική, αφού δεν θα εξυπηρετούσε καθόλου το στοιχείο της αποτροπής και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα.. Συνακόλουθα επιβάλλω στον Κατηγορούμενο: Στην 1η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Σε σχέση με την 1η κατηγορία, επιβάλλεται επιπρόσθετα της πιο πάνω ποινής, η ποινή της στέρησης του δικαιώματος του κατηγορουμένου να λάβει άδεια οδηγήσεως για περίοδο 1 μηνός από σήμερα. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχω ήδη επιβάλει. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 583). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303):

1. Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
2. Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
3. Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην παρούσα περίπτωση δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά. Ωστόσο, από το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου εκλαμβάνω ως γεγονός ότι η διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκε, αφορά ένα μεμονωμένο περιστατικό για το οποίο έχει πράγματι μετανιώσει. Τούτο ενισχύεται και από το γεγονός ότι από την ημέρα διάπραξης των αδικημάτων, δεν φαίνεται να έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, αλλά ούτε και οδηγεί όπως ο ίδιος ανέφερε. Μεταβαίνει στην εργασία του άλλοτε με το λεωφορείο και άλλοτε με τα πόδια. Είναι γι' αυτό το λόγο που κρίνω, έστω με κάποιο δισταγμό ότι δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις αναστολή της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί ευελπιστώντας ότι η ευκαιρία αυτή που του δίδεται, θα τύχει με ορθό τρόπο εκμετάλλευσης από τον ίδιο και δεν θα απασχολήσει ξανά τις Αρχές της Δημοκρατίας καθ' οποιονδήποτε τρόπο. Η πλαστή άδεια οδηγήσεως που κατασχέθηκε από την Αστυνομία, να καταστραφεί. ........... (Υπ.) Ε. Μιντή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο