ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. ARMIN DEHGHANZADEH κ.α., Αρ. Yπόθεσης: 1708/2023, 18/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ EΝΩΠΙΟΝ: M.Iεροκηπιώτου,Α.Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 1708/2023 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Κατηγορούσα Αρχή ν 1.ARMIN DEHGHANZADEH 2. ABDULLAHI HASHI 3. ABDURAHMAN KASSIM JAMA 4. ABDULLRASAK HASHI Κατηγορούμενοι Ημερομηνία : 18/10/2023 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα αρχή: κ.Θ.Παπανικολάου Για Κατηγορούμενο 1: κα. Ε.Λαζαρίδου Για Κατηγορούμενους 2-4 : κα. Ον.Οικονόμου Κατηγορούμενοι 1-4: παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι 4 κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν απο κοινού το αδίκημα της συμπλοκής κατα παράβαση του άρθρου 89 του Ποινικού Κώδικα. Επιπλέον ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της επίθεσης κατα οργάνου τήρησης της τάξης , αντίστασης με σκοπό τη ματαίωση της νόμιμης σύλληψης και της πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης στον αστυφύλακα Α.Ι( Κατηγορίες 2-4). Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει την κατηγορία ότι επιτέθηκε στον αστυφύλακα Γ.Χ. και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη (Κατηγορίες 5-6). Ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της αντίστασης κατα νόμιμης σύλληψης, της επίθεσης κατα οργάνου τήρησης της τάξης και της πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης στο Σ.Κ(Κατηγορίες 7-9) Ο κατηγορούμενος 4 αντιμετωπίζει κατηγορίες της επίθεσης κατα οργάνου τήρησης της τάξης, της αντίστασης κατα νόμιμης σύλληψης και της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης στους αστυφύλακες Γ.Χ και Σ.Κ(Κατηγορίες 10-12). Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν οι αστυφύλακες Σ.Κ («ΜΚ1»), ο Α.Ι («ΜΚ2»), Ο Γ.Χ («ΜΚ3»), Π.Χ («ΜΚ.5»). Επίσης κατέθεσε ο Σ.Ε («ΜΚ4») αναφορικά με την ιατρική έκθεση που ετοίμασε. Οι κατηγορούμενοι τήρησαν το δικαίωμα της σιωπής. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο 1. Σε αυτήν αναφέρει ότι την 25.07.2023 ανέλαβε καθήκον σταθμού από τις 19:00 μέχρι τις 07:00 της 26.07.2023. Περί ώρα 02:00 μετέβηκε στην πλατεία Αγίας Νάπας μαζί με τον ΜΚ3, μέλη της ΜΜΑΔ και του ΟΠΕ. Την ίδια μέρα και περί ώρα 02:45, ενώ βρίσκονταν σε περιπολία διαπίστωσε ότι έξω από την είσοδο της μπυραρίας Encore υπήρχε μια ομάδα ατόμων η οποία καβγάδιζε μεταξύ τους. Λόγω της συμπλοκής που υπήρχε μετέβηκαν άμεσα στο σημείο όπου γινόταν ο καβγάς για να τους χωρίσουν και συγκεκριμένα μπήκαν ανάμεσα τους. Ο ένας εξ αυτών που συμμετείχε στον καβγά και φορούσε άσπρη φανέλα έτρεξε προς τον ίδιο και τον κλώτσησε στα πόδια. Εκείνην τη στιγμή ο ΜΚ3, συνέλαβε το εν λόγω πρόσωπο ενώ ο ίδιος λόγω του χτυπήματος έπεσε στο έδαφος. Ενώ βρισκόταν στο έδαφος, στην προσπάθεια μου να σηκωθεί για να βοηθήσει τον Γ.Χ, ένα άλλο άτομο το οποίο φορούσε μαύρη φανέλα του έδινε κλοτσιές επανειλημμένα σε διάφορα σημεία του σώματος. Μετά από παρέμβαση μελών της ΜΜΑΔ, το πρόσωπο αυτό ακινητοποιήθηκε και αφού σηκώθηκε από το έδαφος τον πληροφόρησε για το αυτόφωρο αδίκημα της επίθεσης εναντίον αστυνομικού και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, δεν απάντησε. Στη συνέχεια, στην προσπάθεια του να του βάλει χειροπέδες, αυτός κουνούσε τα χέρια και αντιστεκόταν κατά τη σύλληψη, προσπαθώντας να αποτρέψει τη σύλληψη. Αμέσως του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στον Νόμο χωρίς να απαντήσει. Ακολούθως με τη βοήθεια των μελών της ΜΜΑΔ, ασκώντας την ανάλογη βία, του τοποθετήθηκαν χειροπέδες. Ο ίδιος λόγω αφόρητων πόνων οι οποίοι ξεκίνησαν μετά τη σύλληψη, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου για εξετάσεις. Αφού εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό των Πρώτων Βοηθειών παραπέμφθηκε για ακτινογραφία. Ο γιατρός αφού έλεγξε την ακτινογραφία δεν μπορούσε να διαπιστώσει οποιαδήποτε κάκωση και τον παρέπεμψε σε ορθοπεδικό και συνέστησε όπως προβεί σε μαγνητική τομογραφία. Περαιτέρω κατέθεσε την ιατρική έκθεση , Τεκμήριο 2. Κατα την αντεξέταση του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 ως το πρόσωπο που τον κτύπησε αρχικά στα πόδια, και τον κατηγορούμενο 3 ως το πρόσωπο που του κτύπησε επανείλλημενα στα πόδια και φορούσε μαύρη φανέλα. Ακολούθως κατέθεσε ο ΜΚ2 ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του, Τεκμήριο 3. Σε αυτήν ανέφερε ότι την 25/07/2023 και ώρα 21:00 ανέλαβε καθήκον μέχρι η ώρα 06:00 της 26.07.2023. Την 26/07/2023 και ώρα 02:45, ενώ βρισκόταν έξω από τη μπυραρία BEDROCK μαζί με άλλα μέλη της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αμμοχώστου και μέλη της ΜΜΑΔ αντιληφθήκαν αρκετά άτομα έξω από τη διπλανή μπυραρία ENCORE να χτυπιούνται και να υπάρχει συμπλοκή. Αμέσως κατευθύνθηκε προς το μέρος τους μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της Διεύθυνσης και της ΜΜΑΔ και είδε έναν αλλοδαπό ισχυρής σωματικής διάπλασης, ο οποίος φορούσε κοντομάνικη φανέλα χρώματος άσπρου να χτυπά άλλα άτομα και αμέσως τον πλησίασε και μπήκε ανάμεσα τους και προσπάθησε να τους χωρίσει. Ο αλλοδαπός που ανέφερε πιο πάνω του επιτέθηκε προσπαθώντας να τον γρονθοκοπήσει στο πρόσωπο και ο ίδιος τον απέφυγε. Στη συνέχεια αυτός ξαναπροσπάθησε να του επιτεθεί και κατάφερε να τον ακινητοποιήσει και να τον συλλάβει. Τότε διαπίστωσε ότι αιμορραγούσε στα χείλη και είχε εκδορές στο πρόσωπο που πιθανόν να προκλήθηκαν από τη συμπλοκή που προηγήθηκε. Κατά τη διάρκεια που προσπαθούσε να τον συλλάβει, αυτός προέβαλλε αντίσταση στη σύλληψη του και για να τον συλλάβει χρησιμοποίησε την ανάλογη βία. Στη συνέχεια τον πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο απάντησε «FUCKING POLICE» Ακολούθως τον μετέφερε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας με υπηρεσιακό όχημα μαζί με άλλους συναδέλφους όπου διαπίστωσε ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο 1 από Σουηδία. Την 26/07/2023 και ώρα 05:00 επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό που διαπίστωσε ότι έχει εκδορές στο αριστερό χέρι. Η εν λόγω ιατρική έκθεση κατατέθηκε- Τεκμήριο 6. Κατά την αντεξέταση του αμφισβητήθηκε ότι υπήρχε συμπλοκή και/ή ότι οι κατηγορούμενοι έλαβαν μέρος σε συμπλοκή. Ακολούθως κατέθεσε ο ΜΚ3 ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο 4. Σε αυτήν ανέφερε ότι την 26/07/2023 και ώρα 02:45 βρισκόταν για πεζή περιπολία στην οδό Αγίας Μαύρης παρά τη μπυραρία με την ονομασία BEDROCK μαζί με τον ΜΚ5 και με μέλη της ΜΜΑΔ, ΟΠΕ και μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Αγίας Νάπας. Σε μια στιγμή αντιλήφθηκε ότι έξω από την είσοδο της μπυραρίας με την ονομασία « Εncore» και σε απόσταση 30 μέτρων περίπου από το σημείο που βρισκόταν, υπήρχε συμπλοκή αριθμού ατόμων. Αμέσως πλησίασε στο μέρος και διαπίστωσε ότι πρόκειτο για 5 ‑ 6 άτομα και μπήκε στη μέση μαζί με τον ΜΚ1 για να τους χωρίσουν. Ένα άτομο που φορούσε άσπρη φανέλα τον έσπρωξε, ο ίδιος κινήθηκε προς τα πίσω και το πρόσωπο πήρε φόρα και κλώτσησε τον ΜΚ1 στο πόδι. Αμέσως και ώρα 02:45 συνέλαβε το εν λόγω πρόσωπο για αυτόφωρα αδικήματα. Στην προσπάθεια του να του τοποθετήσει χειροπέδες αυτός τον κλωτσούσε στα πόδια. Με τη χρήση αναλογίας βίας έγινε κατορθωτό να του τοποθετηθούν οι χειροπέδες, του επεξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Επίσης δήλωσε ότι καθώς ο ίδιος προέβαινε στη σύλληψη του πρώτου ατόμου, ένα δεύτερο άτομο ήρθε πίσω του και τον έπιασε από το λαιμό με κεφαλοκλείδωμα. Σε κάποια φάση τον άφησε και είδε ότι επίσης ήταν με άσπρη φανέλα και τον υπέδειξε σε άλλο αστυνομικό ο οποίος τον ακινητοποίησε αμέσως και ο ίδιος τον συνέλαβε την ίδια μέρα και ώρα 02:46 για αυτόφωρα αδικήματα, του επεξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο αυτό δεν έδωσε καμία απάντηση. Ακολούθως με τη βοήθεια άλλων συναδέλφων μετέφερε τα άτομα τα οποία συνέλαβε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας. Μετά από εξετάσεις που διενέργησε διαπίστωσε ότι το πρώτο άτομο που συνέλαβε πρόκειτο για τον κατηγορούμενο 4 και το άλλο πρόσωπο το οποίο συνέλαβε διαπίστωσε ότι πρόκειτο για τον κατηγορούμενο 2. Επίσης σημείωσε ότι το άτομο το οποίο συνέλαβε ΜΚ1 για αυτόφωρα αδικήματα ήταν ο κατηγορούμενος 3. Ακολούθως κατέθεσε ο ΜΚ4 ο οποίος υιοθέτησε την ιατρική έκθεση που ετοίμασε, Τεκμήριο 6 σε σχέση με τον ΜΚ2 και την ιατρική έκθεση που ετοίμασε σε σχέση με τον ΜΚ2, Τεκμήριο 2 καθώς και την κατάθεση του Τεκμήριο 5. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι την 26/07/2023 και ώρα 03:05 προσήλθε στο Τ.Α.Ε.Π. Αμμοχώστου ο ΜΚ1, ο οποίος και ανέφερε ξυλοδαρμό κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του καθήκοντος του. Μετά από κλινική εξέταση που διενήργησε σε αυτόν εντόπισε ήπιο οίδημα στο έξω πλάγιο του αριστερό γόνατο . Από την πρωταρχικά κλινική εξέταση δεν εντόπισε οποιαδήποτε άλλα εμφανή τραύματα. Ακολούθως παρέπεμψε τον ΜΚ1 σε ακτινολογικό έλεγχο του αριστερού γόνατος. Από αξιολόγηση της ακτινογραφίας του γονάτου του δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε κάκωση ή κάταγμα. Επίσης διαπίστωσε ότι το γόνατο του το αριστερό ήταν σταθερό χωρίς παράδοξη κινητικότητα. Όπως δήλωσε για να μπορούσε να διαπιστωθεί αν υπήρχε οποιαδήποτε άλλη ζημιά θα έπρεπε να διενεργηθεί μαγνητική τομογραφία και έλεγχο από ειδικό ορθοπεδικό. Τέλος σημείωσε πως στον ΜΚ1 έγινε περίδεση του γονάτου και του χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδη αγωγή δηλαδή Voltaren ενέσιμο. Επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο της ιατρικής του έκθεσης, Τεκμήριο 6 αναφορικά με τον ΜΚ2 στην οποία αναφέρεται ότι την 26/7/2023 και ώρα 450 εξέτασε το πιο πάνω πρόσωπο μετά απο κατ΄ισχυρισμόν συμπλοκή και διαπίστωσε μερική αποκοπή ακροχόρδωνα στον αριστερό αγκώνα. Έγινε περιποίηση και εδόθηκαν απο τον ίδιο οδηγίες για δερματολογική αποκατάσταση. Περαιτέρω κατέθεσε ο ΜΚ5 ο οποίος δήλωσε ότι παρέλαβε το ψηφιακό δίσκο της μαγνητικής τομογραφίας του ΜΚ1 ο οποίος κατατέθηκε Τεκμήριο 7. Επίσης κατάτέθηκε ως Τεκμήριο 8 η κατάθεση που έλαβε απο τον ΜΚ1 σχετικά με την παραλαβή του Τεκμηρίου 7 και την παράδοση του στον ΜΚ5. Ο ΜΚ6 υιοθέτησε την κατάθεση του, Τεκμήριο 10. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έδωσε στους κατηγορούμενους τα δικαιώματα συλληφθέντων κρατουμένων, δέσμη εγγράφων, Τεκμήριο 11. Κατα την αντεξέταση του μάρτυρα υποβλήθηκε ότι δεν δόθηκαν στους κατηγορούμενους τα δικαιώματα υπόπτων κατηγορουμένων και ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν υπήρxε οποιαδήποτε υποχρέωση να δοθούν εκ νέου τα ίδια δικαιώματα που είχαν δοθεί αρχικά κατά το χρόνο και τρόπο που αναφέρεται στην κατάθεση του.Επίσης υπήρχε ικανοποιητική μαρτυρία όπως δήλωσε για να προχωρήσει η υπόθεση στο Δικαστήριο. Προχωρώ να αξιολογήσω την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία με γνώμονα τις βασικές αρχές αξιολόγησης μαρτύρων. Αναφορικά με τη μαρτυρία του ΜΚ1 τίθεται το ζήτημα της αναγνώρισης των κατηγορουμένων εκ μέρους του. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αναγνωρίστηκαν από το μάρτυρα πρώτη φορά εντός Δικαστηρίου γεγονός που από μόνο του αποτελεί ζήτημα το οποίο θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο. Σχετικά είναι τα όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης &Νικόλας Σάντης, Β'έκδοση στη σελίδα 408 : «Η αναγνώριση κατηγορούμενου από μάρτυρα κατηγορίας για πρώτη φορά στο εδώλιο μάρτυρα θεωρείται ανεπιθύμητη και δεν πρέπει να επιτρέπεται εκτός μόνο υπο εξαιρετικές περιστάσεις. Τούτο κυρίως γιατί ο μάρτυρας μπορεί να επηρεαστεί από την εμφάνιση του κατηγορούμενου στο εδώλιο και η αναγνώριση να αποδειχθεί λανθασμένη. Για το λόγο αυτό στην υπόθεση R ν.Cartright 1914 10 Cr App R219 όταν 3 μάρτυρες που δεν είχαν δεί προηγουμένως τον κατηγορούμενο εκτός από τη μέρα διάπραξης του αδικήματος ρωτήθηκαν αν το πρόσωπο στο εδώλιο ήταν ο δράστης και απάντησαν καταφατικώς, η αναγνώριση κρίθηκε παράτυπη και απαράδεκτη». Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε στην κατάθεση του ως τα πρόσωπα με άσπρη και μαύρη φανέλα που τον κτύπησαν και δεν προέβηκε σε αναγνώριση τους με οποιοδήποτε τρόπο κατά το χρόνο εκείνο. Στο Δικαστήριο αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2, ως το πρόσωπο με την άσπρη φανέλα και τον κατηγορούμενο 3 ως το πρόσωπο που τον κλώτησε επανειλημμένα με μαύρη φανέλα τον οποίο και συνέλαβε. Σύμφωνα με τις θέσεις που προβλήθηκαν απο την υπεράσπιση οι κατηγορούμενοι τοποθετούνται στη σκηνή όπου συνελήφθησαν πλήν όμως σε καμία περίπτωση δεν ενεπλάκησαν σε συμπλοκή αλλά και ουδέποτε οι κατηγορούμενοι 2 και 3 χτύπησαν τον ΜΚ1. Ο ΜΚ 3 επίσης αστυνομικός παραπονούμενος με την κατάθεση που έδωσε δήλωσε πως είδε τον κατηγορούμενο 4 τον οποίο αναγνώρισε ως το πρόσωπο με την άσπρη φανέλα που έσπρωξε τον ίδιο και κλώτσησε τον ΜΚ1 τον οποίο και συνέλαβε. Όπως διαφαίνεται απο τα πιο πάνω η αναγνώριση των κατηγορουμένων στο εδώλιο μόνο, από το ΜΚ1 φέρνει τη δική του μαρτυρία αναγνώρισης εν μέρει σε διάσταση με τη μαρτυρία αναγνώρισης στην οποία προέβηκε εξαρχής ο ΜΚ3 κατά το χρόνο της σύλληψης των κατηγορουμένων. Σχετικά καταγράφεται στο Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση Ηλιάδης και Σάντης, σελ.404: «(
- v)Όταν κατά την κρίση τον πρωτόδικου Δικαστή η ποιότητα της αναγνωριστικής μαρτυρίας είναι πτωχή, όπως όταν στηρίζεται μόνο σε μια φευγαλέα ματιά ή σε μια χρονικά μεγαλύτερη παρακολούθηση, υπό δύσκολες όμως συνθήκες, η κατάσταση καθίσταται πολύ διαφορετική. Ο Δικαστής οφείλει να καταλήγει σε ανάλογο εύρημα αποτυχίας αναγνώρισης αν δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία που τείνει να επιρρώσει την ορθότητα της. Η μαρτυρία αυτή μπορεί να είναι ενισχυτική, με τη νομική έννοια του όρου, αλλά δεν χρειάζεται αναγκαστικώς να είναι τέτοια, αν το αποτέλεσμα είναι να δημιουργήσει βεβαιότητα στο Δικαστήριο ότι η αναγνώριση δεν είναι εσφαλμένη. Ο Δικαστής έχει υποχρέωση να καθορίσει στην απόφαση του τη μαρτυρία που θεωρεί ικανή να δώσει στήριγμα στην αναγνωριστική μαρτυρία. Αν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ή περιστατικό που μπορεί να θεωρηθεί ότι υποστυλώνει τη μαρτυρία αυτή, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει τέτοια ποιότητα, ο Δικαστής οφείλει να προβεί στην αναγκαία αυτοκαθοδήγηση.» Με βάση τα ανωτέρω κρίνω ότι η μαρτυρία αναγνώρισης του ΜΚ1 σε σχέση με τους κατηγορούμενους 2 και 3 ήταν πολύ φτωχής ποιότητας και θα ήταν παρακινδυνευμένο να τη δεχθώ όσον αφορά τις επιθέσεις που δέχθηκε από τους ίδιους. Ως έχει λεχθεί τούτη η αναγνώριση δεν υποστηρίζεται απο άλλη μαρτυρία τουναντίον έρχεται σε αντίθεση με άλλη σχετική μαρτυρία όσον αφορά την αναγνώριση. Ακόμη θα πρέπει να λεχθεί ότι περαιτέρω περιπλοκή στο όλο ζήτημα προκαλεί και το γεγονός ότι σε κάθε περίπτωση ο κατηγορούμενος 2 δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε κατηγορία σε σχέση με τον ΜΚ1. Ως εκ τούτου απορρίπτω το μέρος τούτο της μαρτυρίας του. Αναφορικά με την υπόλοιπη μαρτυρία δέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1, ότι ο ίδιος μετέβηκε στο μέρος με τους ΜΚ2 και ΜΚ3 αφού ειδοποιήθηκαν ότι υπήρχε καυγάς μεταξύ προσώπων και στην προσπάθεια τους να τους χωρίσουν κτυπήθηκε ο ίδιος απο εμπλεκόμενο πρόσωπο. Σε σχέση με την ύπαρξη καυγά έξω από τη μπυραρία μεταξύ προσώπων συμπεριλαμβανομένων και των κατηγορούμενων η μαρτυρία του υποστηρίζεται πλήρως από τη μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3 στην οποία έγινε αναφορά ανωτέρω αλλά και θα γίνει και περαιτέρω αναφορά κατωτέρω. Όσον αφορά τη σωματική βλάβη που υπέστη και το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2 και 5, αυτό δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά απο την υπεράσπιση και αποδέχομαι ότι ο ΜΚ1 υπέστη τις σωματικές βλάβες που αναφέρονται σε αυτό. Αναφορικά με τα λοιπά σημεία της μαρτυρίας του ΜΚ1 αυτή γίνεται αποδεκτή. Ο ΜΚ2 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Αποδέχομαι τη θέση του πλήρως ότι αφού κλήθηκε μετέβηκε στο μέρος έξω απο την μπυραρία Εncore και είδε πρόσωπα να κτυπιούνται. Σε εκείνο το σημείο ήταν που παρατήρησε τον κατηγορούμενο 1 να χτυπά άλλα πρόσωπα και μπήκε ανάμεσα τους. Η θέση του αυτή δεν κλονίστηκε και παρέμεινε σταθερός ότι τα γεγονότα διαδραματίστηκαν όπως τα περιέγραψε. Περαιτέρω περιέγραψε με λεπτομέρεια τα τραύματα που αντίκρισε στον κατηγορούμενο 1 γεγονός που κατα την κρίση μου επιρρώνει τη θέση του ως προς το ότι ο κατηγορούμενος ήταν πράγματι το πρόσωπο που είχε εμπλακεί στον καυγά και το πρόσωπο που τον κτύπησε. Αναφορικά με τις σωματικές βλάβες που υπέστη ,κρίνω ότι το περιεχόμενο της ιατρικής μαρτυρίας δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά και σε κάθε περίπτωση επεξηγήθηκε απο τον ΜΚ4. Τα πιο πάνω δεν αφήνουν αμφιβολία ότι ο ΜΚ2 υπέστη τον τραυματισμό που φαίνεται στο Τεκμήριο 6. Ο ΜΚ3 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 4 ως το πρόσωπο που έσπρωξε τον ίδιο και κλώτσησε τον ΜΚ1 καθώς και ότι ο κατηγορούμενος 3 συνελλήφθηκε από τον τον ΜΚ1. Κατ'αρχήν δέχομαι τη μαρτυρία του ότι υπήρχε καυγάς μεταξύ των προσώπων έξω από την μπυραρία Εncore. Μάλιστα ο μάρτυρας ανέφερε ότι μπήκαν στη μέση με το ΜΚ1 για να τους χωρίσουν και παρατήρησε όπως δήλωσε προφορικά στο Δικαστήριο ότι υπήρχε ομάδα ατόμων που καυγάδιζαν και μάλιστα κατα τη στιγμή που κατέφθασαν είχε δει ότι ο κατηγορούμενος 3 ξεκίνησε να σπρώχνει τον κατηγορούμενο 4. Κρίνω ότι δήλωσε την αλήθεια στο Δικαστήριο και δεν προσπάθησε σε καμία περίπτωση να βοηθήσει την υπόθεση οποιουδήποτε. Οι θέσεις του δεν κλονίστηκαν σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του μάλιστα δε κατα την αντεξέταση του υπήρξε ιδιαίτερα παραστατικός όσον αφορά τις λεπτομέρειες του καυγά μεταξύ των μερών. Αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν το πρόσωπο που συνέλαβε ο ίδιος και ο κατηγορούμενος 2 το πρόσωπο που τον έπιασε απο το λαιμό με κεφαλοκλείδωμα. Ένδειξη της ειλικρίνειας του κρίνω ότι ήταν και η θέση του πως δεν τραυματίστηκε γι΄αυτό και δεν πήγε να εξεταστεί από ιατρό. Επίσης αποδέχομαι τη μαρτυρία του οτι ΜΚ1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 3. Σημαντικό δε είναι ότι η μαρτυρία του ΜΚ3 όσον αφορά τον καυγά και τη συμμετοχή των εμπλεκόμενων προσώπων ταυτίζεται με τη μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2. Η μαρτυρία του κρίνεται πλήρως αξιόπιστη. Αναφορικά με το ζήτημα που ετέθηκε ότι η μαρτυρία των αστυφυλάκων ήταν τέτοιας φύσης που είχε σκοπό να εξυπηρετήσει το συμφέρον του ΜΚ1 ο οποίος καταχώρησε αγωγή εναντίον των κατηγορουμένων για αποζημιώσεις θα πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Στην ΚΟΥΣΟΥΛΙΔΗΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2018 ημερομηνίας 9/12/2018 αναφορικά με το ζήτημα που εδώ απασχολεί λέχθηκε: «Το καθήκον του Δικαστηρίου, σε περίπτωση που διαπιστώνει ίδιο συμφέρον, όφελος ή κίνητρο, ενεργοποιείται όχι μόνο σε περίπτωση αξιολόγησης μαρτυρίας συνεργού και συναυτουργού, εν τη στενή έννοια, όπου και ενυπάρχει ειδικό καθήκον πλήρους και ειδικής προειδοποίησης, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, οι οποίες, αναλόγως βεβαίως του μαρτυρικού υλικού και των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, οι μάρτυρες ενδεχομένως να διακατέχονται από ιδιοτελή ή αλλότρια κίνητρα, ώστε η μαρτυρία τους χρήζει να αντικριστεί με ιδιαίτερη προσοχή (Αεροπόρος κ.α. ν. Αστυνομίας
(1993)1 Α.Α.Δ. 1778, Petrosyan ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 90 και Ali Abdullah Hazzaz Assad v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 164/16, 6.12.2017)...». Καταληκτικά για τους 3 μάρτυρες αστυφύλακες από τη μαρτυρία τους ιδωμένη στο σύνολο της αλλά και ξεχωριστά για τον καθένα θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι κατέθεταν για να εξυπηρετήσουν ίδιο όφελος ή το συμφέρον του ΜΚ1 αναφορικά με την προώθηση και αστικής αγωγής εναντίον των κατηγορουμένων όπως υπήρξε η θέση της υπεράσπισης. Η ποιότητα της μαρτυρίας των ΜΚ2 και ΜΚ3 ήταν πολύ καλή και οι θέσεις τους δεν κλονίστηκαν σε κανένα σημείο της αντεξέτασης. Επίσης η μαρτυρία του ΜΚ1 αξιολογήθηκε με ιδιαίτερη επιφύλαξη όσον αφορά τη μαρτυρία αναγνώρισης και απορρίφθηκε. Στα υπόλοιπα σημεία η μαρτυρία του υποστηρίχθηκε πλήρως από τη μαρτυρία του ΜΚ3.Πέραν τούτου δεν τέθηκαν στο Δικαστήριο τέτοια γεγονότα που να αποδεικνύουν ότι η μαρτυρία τους ήταν αντικείμενο προσυνεννόησης ή κατασκευασμένη για να αποδείξει τα αδικήματα του κατηγορητηρίου. Ερχόμενη στη μαρτυρία ΜΚ4 μου έκανε επίσης πολύ καλή εντύπωση. Επεξήγησε με σαφήνεια τα τραύματα των ΜΚ1 και ΜΚ2 όπως τούτα αποτυπώθηκαν στο πιστοποιητικό του. Το περιεχόμενο αυτών δεν έχει αμφισβητηθεί όπως προελέχθηκε. Στην υπόθεση Ανδρέας Γεωργίου ν. Αστυνομίας[1] που αφορούσε το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με τη σημασία της ιατρικής μαρτυρίας: «Η ιατρική μαρτυρία σε τέτοιες υποθέσεις είναι πολύ ζωτικής σημασίας. Αποτελεί και πραγματική μαρτυρία η οποία συνιστά αξιόπιστο βοήθημα και σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων (Βλ. Σοφοκλή ν. Λεωνίδου
(1993)1 Α.Α.Δ. 1003, 1010, Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51).» Στη μαρτυρία του ΜΚ5 δεν θα δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα ούτε το Δικαστήριο θα προβεί σε περαιτέρω αξιολόγηση απο τη στιγμή που ο μάρτυρας κατέθεσε τα Τεκμήρια 7 και 8 , που αφορούν τη μαγνητική τομογραφία βάσει της οποίας ο ΜΚ1 υπέστη κατά την κρίση του μόνιμους τραυματισμούς. Αρκεί να λεχθεί ότι οι κατηγορούμενοι απαλλάγηκαν στο στάδιο τους εκ πρώτης όψεως από την κατηγορία της βαριάς σωματικής βλάβης. Κρίνω ότι η μαρτυρία που προσφέρθηκε έτεινε να αποδείξει την πιο πάνω κατηγορία, η οποία όμως απορρίφθηκε. Τέλος αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ6, ότι δηλαδή προέβηκε στις ενέργειες τις οποίες αναφέρθηκε καθώς και ότι λόγω πίεσης χρόνου καθώς και βαρυφορτομένου προγράμματος δεν κατέστη εφικτό να ολοκληρώσει περαιτέρω την κατάθεση του. Αν τούτο βεβαίως έχει οποιαδήποτε επίπτωση στην απόδειξη της υπόθεσης θα αποφασιστεί στο πλαίσιο της δίκης. Σε γενικές γραμμές κρίνω ότι ο μάρτυρας είπε την αλήθεια χωρίς να υπεκφεύγει αλλά και χωρίς να θέλει να βοηθήσει την υπόθεση οποιουδήποτε παραπονούμενου. Ο μάρτυρας υπήρξε πειστικός όσον αφορά τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Επεξήγησε ρητώς τα δικαιώματα στους συλληφθέντες και σημείωσε ότι δεν ήθελαν να τα ασκήσουν. Ακολούθως ήθελαν να επικοινωνήσουν με δικηγόρο δικαίωμα που τους δόθηκε αλλά ο δικηγόρος δεν ανταποκρινόταν και το ζήτημα φαίνεται να μην απασχόλησε περαιτέρω ούτε ετέθηκε στο μάρτυρα οτιδήποτε συγκεκριμένο. Όσον αφορά τη θέση της υπεράσπισης περι παραβίασης των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων επειδή η τήρηση των δικαιωμάτων δεν καταγράφηκε σε ημερολόγιο ενέργειας, δεν μπορεί να αξιολογηθεί γενικά και αόριστα αλλά συγκεκριμένα. Θα πρέπει να αποδειχθεί κατά την κρίση μου αδικαιολογήτως δυσμενής επηρεασμός τους που δεν είναι η παρούσα περίπτωση. Δεν έχει παρουσιαστεί ειδικώς δυσμενής επηρεασμός τους επειδή για παράδειγμα δεν κατάγραφηκαν οι ενέργειες της αστυνομίας ή με ποιο τρόπο παραβιάστηκε συνταγματικά κατοχυρωμένο ανθρώπινο δικαίωμα τους το οποίο επέφερε το δυσμενή επηρεασμό τους. Η έννοια της δίκαιης δίκης δεν μπορεί να κριθεί αφηρημένα αλλά συγκεκριμένα και εντός του όλου πλαισίου της δίκης με γνώμονα την προστασία των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα το Δίκαιο της Απόδειξης, Β Έκδοση Τάκη Ηλιάδη και Νικόλαου Σάντη, στη σελ.855 αναφέρεται το πιο κάτω, το οποίο κατά την κρίση μου βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση: « Τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντοτε το Δικαστήριο το οποίο δεν πρέπει να προσκολλάται σε μηχανιστικές προσεγγίσεις οι οποίες απομακρύνουν από την ουσία και μετατρέπουν πρωταρχικά ζητήματα σεβασμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εξιχνίασης εγκλημάτων σε επουσιώδη ζητήματα τύπου( Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας 1991 2 ΑΑΔ 411), επειδή όπως σημείωσε και το Εφετείο στην κατ'αναλογίαν σχετική Michael v. Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων 2006 2 ΑΑΔ 41, δια του Κωνσταντινίδη Δ: « Και αυτό, με την υπενθύμιση πως στην Parris v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 186, εξηγήθ ηκε ότι στην περίπτωση κατά την οποία, κατά την εξασφάλιση μαρτυρίας, παρατηρείται παράβαση Νόμου και όχι παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κατοχυρώνει το Σύνταγμα, το Δικαστήριο διατηρεί εξουσία αποδοχής της». Περαιτέρω αναφορικά με τη θέση ότι δε λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τους κατηγορούμενους σημειώνεται κατ'αρχήν ότι επρόκειτο για αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν στην παρουσία των αστυνομικών και ενώπιον τους. Περαιτέρω δεν ετέθηκε ότι οι κατηγορούμενοι επιθυμούσαν να θέσουν οποιαδήποτε θέση ενώπιον της Αστυνομίας κατά το χρόνο που μεταφέρθηκαν στο σταθμό και αυτό δεν τους επιτράπηκε. Με άλλα λόγια δεν μπορεί να τίθεται μια γενική θέση η οποία να μην έχει ουσιαστικό εκτόπισμα και αντίκρυσμα. Απορρίπτω τη θέση αυτή. Με βάση την αποδεκτή και μη αμφισβητούμενη ενώπιον μου μαρτυρία καταλήγω στα πιο κάτω ευρήματα : 1) Στις 26/7/2023 και περι ώρα 2:45 οι παραπονούμενοι ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 μαζί με άλλα μέλη του ΟΠΕ και της ΜΑΑΔ και ενώ βρίσκονταν σε περιπολία αστυνόμευσης της Αγίας Νάπας αντιλήφθηκαν ότι έξω από τη μπυραρία με την ονομασία «ENCORE» αριθμός προσώπων είχαν εμπλακεί σε καυγά. Το συγκεκριμένο βράδυ γύρω από το σημείο που βρισκόταν η μπυραρία κοντά στην πλατεία της Αγίας Νάπας υπήρχαν συγκεντρωμένα αρκετά άτομα. Η είσοδος της μπυραρίας βρισκόταν επι πολυσύχναστου δρόμου. 2) Οι παραπονούμενοι προσπάθησαν να χωρίσουν τους εμπλεκόμενους. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ3 που έγινε δεκτή ο κατηγορούμενος 4 κλώτσησε τον ΜΚ1 στα πόδια και ο ΜΚ1 αφού τον ακινητοποίησε, τον συνέλαβε. Στην προσπάθεια του να του βάλει χειροπέδες αυτός κουνούσε τα χέρια και αντιστεκόταν. Ακολούθως με τη βοήθεια μελών της ΜΑΑΔ του τοποθέτησαν χειροπέδες. Ο ΜΚ1 ακολούθως εξετάστηκε απο τον ΜΚ4 ο οποίος εντόπισε ήπιο οίδημα στο έξω πλάγιο του αριστερού γονάτου. Από την πρωταρχική κλινική εξέταση δεν εντόπισε οποιαδήποτε άλλα εμφανή τραύματα. Ακολούθως παρέπεμψε τον ΜΚ1 σε ακτινολογικό έλεγχο του αριστερού γόνατος. Από αξιολόγηση της ακτινογραφίας του γονάτου του δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε κάκωση ή κάταγμα. Επίσης διαπίστωσε ότι το γόνατο του το αριστερό ήταν σταθερό χωρίς παράδοξη κινητικότητα. Στον ΜΚ1 έγινε περίδεση του γονάτου και του χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδη αγωγή δηλαδή Voltaren ενέσιμο. Ο ΜΚ4 τον παρέπεμψε σε ορθοπεδικό για περαιτέρω έλεγχο και αντιμετώπιση. 3) Ο ΜΚ2 ο οποίος επίσης στις 26/7/2023 βρισκόταν στο μέρος έχοντας καθήκον αστυνόμευσης της Αγίας Νάπας κατευθύνθηκε προς το μέρος όπου αντιλήφθηκαν καυγά μεταξύ προσώπων και συγκεκριμένα είδε ένα πρόσωπο ισχυρής σωματικής διάπλασης, ο οποίος φορούσε κοντομάνικη φανέλα χρώματος άσπρου να χτυπά άλλα άτομα και αμέσως τον πλησίασε και μπήκε ανάμεσα τους και προσπάθησε να τους χωρίσει. Ο αλλοδαπός του επιτέθηκε προσπαθώντας να τον γρονθοκοπήσει στο πρόσωπο και ο ίδιος τον απέφυγε. Στη συνέχεια αυτός ξαναπροσπάθησε να του επιτεθεί και κατάφερε να τον ακινητοποιήσει και να τον συλλάβει. Τότε διαπίστωσε ότι αιμορραγούσε στα χείλη και είχε εκδορές στο πρόσωπο .Κατά τη διάρκεια που προσπαθούσε να τον συλλάβει, αυτός προέβαλλε αντίσταση στη σύλληψη του και για να τον συλλάβει χρησιμοποίησε την ανάλογη βία. Στη συνέχεια τον πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο απάντησε «FUCKING POLICE» Στη συνέχεια τον μετέφερε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας με υπηρεσιακό όχημα μαζί με άλλους συναδέλφους όπου διαπίστωσε ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο
- Την 26.07.2023 και ώρα 05:00 επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό ο οποίος σύμφωνα με την έκθεση του διαπίστωσε αποκοπή ακροχόρδωνα στον αριστερό αγκώνα και του έγινε περιποίηση και εισήγηση για δερματολογική εξέταση. 4) Ο ΜΚ3 ο οποίος επίσης ήταν στο μέρος παρατήρησε άτομα να καυγαδίζουν. Συγκεκριμένα τη στιγμή που ήταν ο ίδιος στη σκηνή είδε τον κατηγορούμενο 3 να σπρώχνει τον κατηγορούμενο 4 και ο ίδιος μπήκε στη μέση να τους χωρίσει μαζί με τον ΜΚ
- Τότε ο κατηγορούμενος 4 τον έσπρωξε , ο ίδιος κινήθηκε προς το μέρος του και τότε αυτός πήρε φόρα και έσπρωξε τον ΜΚ
- Ο ΜΚ3 τον συνέλαβε και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Την ίδια ώρα ο κατηγορούμενος 2 άρπαξε τον ΜΚ3 απο το λαιμό με κεφαλοκλείδωμα και με την βοήθεια ενός συναδέλφου του τον ακινητοποίησε και τον συνέλαβε . Αφού του επεξήγησε τους λόγους της σύλληψης του αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Ο ΜΚ3 δεν υπέστη οποιοδήποτε τραυματισμό. Στη συνέχεια με την κατάθεση του αναγνώρισε το πρόσωπο που έσπρωξε τον ίδιο, κλώτσησε τον ΜΚ1 και συνέλαβ,ε ως τον κατηγορούμενο
- 5) O MK6 έδωσε και επεξήγησε στους κατηγορούμενους τα δικαιώματα συλληφθέντων κρατουμένων στις 26/7/2023, δηλαδή στον κατηγορούμενο 1 ώρα 3:35, στον κατηγορούμενο 2 ώρα 3:38, στον κατηγορούμενο 3 ώρα 3:42 και στον κατηγορούμενο 4 ώρα 3:
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Το άρθρο 89 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει ότι: «Όποιος συμμετέχει συμπλοκής σε δημόσιο χώρο, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου». Απο το πίο πάνω λεκτικό συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: 1 . Συμμετοχή στη συμπλοκή και
- Αυτή να γίνει σε δημόσιο χώρο Στην υπόθεση ΜΑΡΑΓΚΟΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ 1998 2 ΑΑΔ 251 λέχθηκε ότι η συμπλοκή δυνατόν να διαπραχθεί και από μόνο ένα άτομο ως εξής : «Το αδίκημα της συμπλοκής είναι δυνατό να διαπραχθεί από ένα μόνο πρόσωπο. Το λόγο εξηγεί η Taylor v. D.P.P. [1973] A.C. 964: ".... one person fighting unlawfully could properly be convicted of an affray, since of two persons fighting one might be participating lawfully and the other unlawfully, and if one was participating unlawfully it was not necessary to inquire whether other participants were acting lawfully or unlawfully." Επίσης σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση η αυτοάμυνα αποτελεί υπεράσπισή στο Κυπριακό δίκαιο. Σύμφωνα με το άρθρο 4 ΠΚ, δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης, όπου κάθε φορά το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου, είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο ή χώρο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση. Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης και σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι παραπονούμενοι αυτόπτες μάρτυρες είδαν τους κατηγορούμενους να είναι μπλεγμένοι σε καυγά και να τσακώνονται τόσο με άλλα άτομα όσο και στα πλαίσια του καυγά να σπρώχνονται μεταξύ τούς. Κατά την κρίση μου το πιο πάνω ισοδυναμεί με συμπλοκή. Διαφωνώ με τη θέση της υπεράσπισης ότι τα πιο πάνω πρόσωπα αποκλείεται να τσακώνονταν μεταξύ τους επειδή ήταν φίλοι. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε ήταν ξεκάθαρη ότι τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν μπλεγμένα σε ένα καυγά. Μάλιστα τα εν λόγω πρόσωπα συνελλήφθηκαν επ'αυτοφόρω για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος. Ο δε κατηγορούμενος 1 σύμφωνα με τη μαρτυρία του έγινε αποδεκτή παρουσίαζε αιμορραγία και εκδορές γεγονός που υποστηρίζει την κατάληξη ότι οι κατηγορούμενοι είχαν εμπλακεί σε καυγά. Τέλος δεν τέθηκε οτι τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν σε αυτοάμυνα για κάποιο λόγο. Οι θέσεις της υπεράσπισης δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Επίσης η θέση της υπεράσπισης αναφορικά με το σημείο όπου γίνονταν η συμπλοκή ότι δεν αποτελεί δημόσιος χώρος ούτε αυτή μπορεί να γίνει δεκτή. Έχει ήδη τεθεί ανωτέρω η έννοια του δημόσιου χώρου. Στην παρούσα περίπτωση το επεισόδιο έλαβε χώρα μπροστά απο μια μπυραρία που βρίσκεται όπως φαίνεται απο τα ευρήματα του Δικαστήριο σε ένα πολυσύχναστο σημείο της Αγίας Νάπας αφού τη δεδομένη στιγμή βρίσκονταν συγκεντρωμένα αρκετά άτομα, εξ ού και οι μάρτυρες είχαν εκείνο το βράδυ το καθήκον αστυνόμευσης της περιοχής. Καταλήγω ότι η συμπλοκή εκτυλίχθηκε σε δημόσιο χώρο. Για τους λόγους που εξήγησα οι κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι στο αδίκημα της κατηγορίας
- Ο κατηγορούμενος 1 επίσης αντιμετωπίζει τα αδικήματα των άρθρων 244(α) , 244(β) και 243 του Ποινικού Κώδικα σε σχέση με τον ΜΚ2 . Τα άθρο 244 του Ποινικού Κώδια προβλέπει ότι : « Όποιος- (α) επιτίθεται εναντίον άλλου με σκοπό διάπραξης κακουργήματος ή αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκημα ή (β) επιτίθεται ή αντιστέκεται ή εσκεμμένα παρεμποδίζει όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του ή άλλο που παρέχει συνδρομή σε τέτοιο όργανο τήρησης της τάξης ......................................................................................................................................................... Είναι ένοχος πλημελλήματος και υπόκειται σε φυλάκιση 2 χρόνων» Τα άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα προνοεί πως : «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών ετών». Όπως φαίνεται απο το λεκτικό και των 3 πιο πάνω άρθρων κοινό συστατικό στοιχείο και των 3 αδικημάτων είναι αυτό της επίθεσης . Περαιτέρω για τη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 244(α) απαιτείται επιπλέον η ματαίωση της νόμιμης σύλληψης και για το άρθρο 244(β) απαιτείται όπως η επίθεση α) να είναι εναντίον οργάνου τήρησης της τάξης β) κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του. Για τη διάπραξη δε του αδικήματος του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα απαιτείται επιπλέον η πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 964). Στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 αναφέρεται ότι "σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή είτε μόνιμη είτε προσωρινή. Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης) που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police
(1985)2 C.L.R. 56 μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 . Δεν είναι αναγκαίο να είναι κάκωση μόνιμου χαρακτήρα, ούτε είναι αναγκαίο να είναι αυτό που θεωρείται οδυνηρή (grievous) σωματική βλάβη. Συνεπώς δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα. Στην παρούσα περίπτωση έχει καταστεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο ΜΚ2 βρισκόταν εν ώρα καθήκοντος αστυνόμευσης της Αγίας Νάπας. Κατά τη διάρκεια άσκησης των καθηκόντων του μαζί με άλλα πρόσωπα τους ΜΚ1 και ΜΚ3 αντιλήφθηκαν τη συμπλοκή στην οποία συμμετείχε ο κατηγορούμενος
- Μάλιστα ο κατηγορούμενος 1 αιμορραγούσε και είχε εκδορές. Επιπλέον ο κατηγορούμενος 1 σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε 2 περιπτώσεις προσπάθησε να κτυπήσει και να γρονθοκοπήσει τον ΜΚ
- Ο ΜΚ2 τότε προσπάθησε να συλλάβει τον κατηγορούμενο 1 αλλά αυτός προέβαλε αντίσταση. Χαρακτηριστική ήταν και η αντίδραση όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε « FUCKING POLICE». Τα πιο πάνω στοιχειοθετούν την κρίση μου τα συστατικά στοιχεία των άρθρων 244(α) και (β) του Ποινικού Κώδικα. Αποτέλεσμα των πράξεων του κατηγορούμενου 1 προς τον ΜΚ2 είναι αυτός να υποστεί αποκοπή ακροχόρδωνα στον αριστερό αγκώνα. Το πιο πάνω σύμφωνα και με την ερμηνεία που δίδεται ανωτέρω στον όρο σωματική βλάβη αποτελεί πραγματική σωματική βλάβη εφόσον συνιστά τραύμα. Καταληκτικά βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο 1 στα αδικήματα των κατηγοριών 2-
- Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει κατηγορίες ότι επιτέθηκε κατά οργάνου τήρησης της τάξης και ότι προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον ΜΚ
- Η νομική ανάλυση των αδικημάτων έγινε ανωτέρω στα πλαίσια των κατηγοριών 2-
- Στην παρούσα περίπτωση σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου ο ΜΚ3 ο οποίος επίσης ήταν στο μέρος παρατήρησε άτομα να καυγαδίζουν. Συγκεκριμένα τη στιγμή που ήταν ο ίδιος στη σκηνή είδε τον κατηγορούμενο 3 να σπρώχνει τον κατηγορούμενο 4 και ο ίδιος μπήκε στη μέση να τους χωρίσει μαζί με τον ΜΚ
- Τότε ο κατηγορούμενος 4 τον έσπρωξε . Ο ΜΚ3 τον συνέλαβε και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Την ίδια ώρα ο κατηγορούμενος 2 άρπαξε τον ΜΚ3 από το λαιμό με κεφαλοκλείδωμα και με την βοήθεια ενός συναδέλφου του τον ακινητοποίησε και τον συνέλαβε . Αφού του επεξήγησε τους λόγους της σύλληψης του αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Ο ΜΚ3 δεν υπέστη οποιοδήποτε τραυματισμό. Η πράξη του κατηγορούμενου 2 να πάρει απο το λαιμό τον ΜΚ3 συνιστά επίθεση εντός της έννοιας που αναλύθηκε ανωτέρω. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε ότι ο ΜΚ3 εκείνη την ώρα εκτελούσε τα καθήκοντα αστυνόμευσης της περιοχής και ήταν εν ώρα καθήκοντος ούτε ότι πρόκειται περι οργάνου τήρησης της τάξης εντός της έννοιας του Νόμου. Καταληκτικά βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο 2 στην κατηγορία
- Αναφορικά με την Κατηγορία 6 αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται διότι όπως κατέστη εύρημα Δικαστηρίου δεν υπέστη οποιοδήποτε τραυματισμό. Ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα των άρθρων 244(α) και 244(β) σε σχέση με το ΜΚ1 καθώς και της πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης σε αυτόν. Όπως έχει λεχθεί ανωτέρω η μαρτυρία του ΜΚ1 αναφορικά με την αναγνώριση του κατηγορούμενου 3 ως το πρόσωπο που του επιτέθηκε δεν έχει γίνει αποδεκτή για τους λόγους που επεξηγήθηκαν ανωτέρω. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταδικάσει τον κατηγορούμενο 3 για τα εν λόγω αδικήματα για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί. Ο κατηγορούμενος 3 απαλλάσσεται και αθωώνεται από τις κατηγορίες 7-
- Ο κατηγορούμενος 4 αντιμετωπίζει κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα των άρθρων 244(α) και 244(β) του Ποινικού Κώδικα σε σχέση με τον ΜΚ3 και του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα αναφορικά με τους μάρτυρες ΜΚ1 και ΜΚ
- Σε σχέση με την κατηγορία 12 στο μέτρο που αφορά τον ΜΚ3 και την πρόκληση σε αυτόν πραγματικής σωματικής βλάβης αυτή θα πρέπει να απορριφθεί και ο κατηγορούμενος να απαλλαγεί και να αθωωθεί διότι σύμφωνα με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή αυτός δεν τραυματίστηκε. Ο κατηγορούμενος 4 απαλλάσσεται και αθωώνεται από την Κατηγορία 12 αναφορικά με την πρόκληση σωματικής βλάβης στον ΜΚ
- Προχωρώ να εξετάσω την Κατηγορία 10 που αφορά το αδίκημα του άρθρου 244(β) του Ποινικού κώδικα. Η ανάλυση των συστατικών στοιχείων έχει γίνει στα πλαίσια των κατηγορίων 2-
- Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι ΜΚ1 και ΜΚ3 ήταν όργανα που εκτελούσαν καθήκοντα αστυνόμευσης στην περιοχή και βρίσκονταν σε πεζή περιπολία . Περαιτέρω σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ3 που έγινε αποδεκτή ο κατηγορούμενος 4 τον έσπρωξε και επίσης με φόρα κλώτσησε τον ΜΚ
- Οι πιο πάνω ενέργειες κατά την κρίση μου στο πλαίσιο και στο χρόνο που έγιναν δηλαδή αφού τα πιο πάνω πρόσωπα επενέβησαν για να χωρίσουν τους κατηγορούμενους που ήταν αναμεμειγμένοι σε συμπλοκή συνιστούν επίθεση εντός της έννοιας του νόμου και της νομολογίας. Ως εκ των πιο πάνω πληρούνται τα συστατικά στοιχεία της Κατηγορίας 10 και βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο. Αναφορικά με την Κατηγορία 11 και το αδίκημα του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα τα συστατικά στοιχεία αυτού έχουν αναλυθεί ανωτέρω. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο ΜΚ3 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 4 στις 2:45 και μάλιστα την ίδια μέρα προέβηκε σε αναγνώριση του εν λόγω προσώπου. Στην προσπάθεια του να του περάσει χειροπέδες τον κλωτσούσε στα πόδια. Με τη χρήση της ανάλογης βίας τότε έγινε κατορθωτό να του περάσουν χειροπέδες. Κατά τη κρίση μου η ενέργεια του κατηγορούμενου 4 να κλωτσά τον ΜΚ3 την ώρα που θα του έβαζε χειροπέδες συνιστά αντίσταση. Περαιτέρω κρίνω ότι τη δεδομένη στιγμή επρόκειτο περι νόμιμης σύλληψης, αφού το εν λόγω πρόσωπο συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα. Καταληκτικά βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο για το εν λόγω αδίκημα της Κατηγορίας
- Τέλος για την Κατηγορία 12 που αφορά την πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης στον ΜΚ1 σημειώνεται πως έγινε δεκτή η μαρτυρία του ΜΚ3 ότι ο κατηγορούμενος 4 πήρε φόρα και κλώτσησε τον ΜΚ1 στα πόδια. Η ενέργεια αυτή συνιστά επίθεση. Αναφορικά με την πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης σύμφωνα με το περιεχόμενο της ιατρικής έκθεσης που έγινε δεκτή, διαπιστώθηκε ότι ο ΜΚ1 έφερε οίδημα στο έξω πλάγιο αριστερό γόνατο. Έγινε περίδεση και δόθηκε αντιφλεγμονώδη αγωγή. Τα πιο πάνω κατά την κρίση μου αποτελούν τραυματισμό και συνιστούν πραγματική σωματική βλάβη. Ως εκ τούτου βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο 4 στο αδίκημα της κατηγορίας 12 αναφορικά με τον ΜΚ
- (Υπ.)............... Μ.Ιεροκηπιώτου, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 1997 2 ΑΑΔ 439 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο