ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. ΘΩΜΑ ΖΙΑΝΝΗ, Αρ. Yπόθεσης: 3917/2022, 30/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3917/2022 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Κατηγορούσα Αρχή ν. ΘΩΜΑ ΖΙΑΝΝΗ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χατζημιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ν. Γ. Νικολάου Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος, βρίσκεται ενώπιον μου ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στις πέντε, εναπομείνασες, κατηγορίες που του προσάπτονται με βάση το κατηγορητήριο, οι οποίες αφορούν σε διάφορες παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Ν.29/77 (στο εξής ο «Ν.29/77») όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι, μεταξύ των ημερομηνιών 1/9/2022 - 26/10/2022, συμπεριλαμβανομένων, στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου, καλλιέργησε τρία φυτά του γένους Κάνναβης (1η κατηγορία), ότι, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', δηλαδή τρία φυτά κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (2η κατηγορία), ότι μεταξύ των ημερομηνιών 25-26/10/2022, συμπεριλαμβανομένων, σε άγνωστη ακριβή ημερομηνία και ώρα είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', δηλαδή 1,0796 γραμμάρια φυτικής ύλης κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (4η κατηγορία), ότι στις 25/10/2022 κάπνισε χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (5η κατηγορία) και ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία, προμηθεύτηκε από άγνωστο πρόσωπο ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', δηλαδή 1,5 γραμμάρια φυτικής ύλης κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (6η κατηγορία). Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι η 3η κατηγορία, η οποία αφορούσε στην κατοχή των τριών φυτών Κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας, διακόπηκε κατόπιν σχετικής δήλωσης του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να απαλλαχθεί από την εν λόγω κατηγορία. Τα γεγονότα εκτέθηκαν ενώπιον μου από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Αυτά έχουν ως ακολούθως: Στις 26/10/2022 και γύρω στις 16:30 το απόγευμα, αστυφύλακες της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου μαζί με τον ΜΚ1 ανέκοψαν για έλεγχο μετά από πληροφορία που είχαν το αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος με συνεπιβάτη δεύτερο πρόσωπο. Ο ΜΚ1 πλησίασε τον Κατηγορούμενο, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τον πληροφόρησε για την πρόθεσή του να ερευνήσει το όχημα. Τον ενημέρωσε για τα δικαιώματά του και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε «Παιδιά, έχω δύο τσιγαριλίκια στο σπίτι τίποτε άλλο». Από την απάντηση δημιουργήθηκαν υπόνοιες στον μάρτυρα ότι στην οικία του Κατηγορούμενου πιθανόν να υπήρχαν άλλα ελεγχόμενα φάρμακα ως εκ τούτου επέστησε εκ νέου την προσοχή του Κατηγορούμενου στον νόμο και ζήτησε τη γραπτή του συγκατάθεση για την έρευνα της οικίας και του οχήματος του. Ερευνήθηκε σωματικά χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε παράνομο στην κατοχή του και ακολούθησε έρευνα στο αυτοκίνητο του χωρίς να βρεθεί επίσης οτιδήποτε παράνομο. Η ώρα 17:10 και 17:40 ο ΜΚ1, μαζί με τους συναδέλφους του, ερεύνησαν στην παρουσία του κατηγορούμενου την οικία του και κατά την είσοδο των μελών της αστυνομίας στο διαμέρισμα ο Κατηγορούμενος υπέδειξε στον πάγκο της κουζίνας ένα γυάλινο δοχείο το οποίο περιείχε ποσότητας κάνναβης. Ο ΜΚ1 την παρέλαβε, την υπέδειξε στον Κατηγορούμενο και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «Αυτό ήταν, δεν έχω τίποτε άλλο». Συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα και απάντησε «Εντάξει παιδιά αυτό ήταν». Στη συνέχεια της έρευνας και ώρα 17:20 εντοπίστηκε στο μπαλκόνι του διαμερίσματος, ανάμεσα σε άλλες γλάστρες, τρεις πανομοιότυπες γλάστρες μέσα στις οποίες υπήρχαν φυτεμένα φυτά του γένους κάνναβη. Ο ΜΚ1 τα παρέλαβε, τα υπέδειξε στον Κατηγορούμενο και αυτός απάντησε «Ορκίζομαι δεν έχω κάτι άλλο». Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι είναι υπό σύλληψη και τον ενημέρωσε για τα δικαιώματά του και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο ο Κατηγορούμενος απάντησε «Παιδιά, δεν θέλω να πάω φυλακή» Τα φυτά μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ την ίδια ημέρα. Στα γραφεία της ΥΚΑΝ, μεταξύ των ωρών 18:15 - 18:45 ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος παραδέχθηκε την κατοχή και χρήση της κάνναβης που βρέθηκε στην οικία του. Επίσης παραδέχθηκε την καλλιέργεια των τριών φυτών κάνναβης. Κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «Παραδέχομαι και απολογούμαι». Από την εξέταση που έγινε στα τεκμήρια, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για τρία φυτά γένους κάνναβης και ότι η ποσότητα που ανευρέθηκε ήταν 1,0796 γραμμάρια κάνναβης. Ο Κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες. Τέλος, η ευπαίδευτη συνήγορος ζήτησε την καταστροφή των κατασχεθέντων τεκμηρίων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου συμφώνησε με τα γεγονότα, όπως αυτά εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου δήλωσε την ετοιμότητα του να τοποθετηθεί κατά την αγόρευση του για σκοπούς μετριασμού της ποινής, επί όλων των πτυχών, περιλαμβανομένων και των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών του Κατηγορούμενου. Δηλώθηκε προς τούτο ότι δεν ήταν απαραίτητη η έκδοση οδηγιών του Δικαστηρίου για την ετοιμασία Έκθεσης των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές του συνθήκες. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, παρέδωσε γραπτό κείμενο αγόρευσης και σχετικά έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν συνολικά ως Έγγραφο Α. Ανέπτυξε περαιτέρω προφορικά τους παράγοντες, τους οποίους εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στο λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα, η οποία είναι η χώρα καταγωγής του, στο ιστορικό του Κατηγορούμενου και τις προσωπικές του περιστάσεις. Άκουσα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, τόσο στο πλαίσιο της έκθεσης των γεγονότων, όσο και για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Προχωρώ να εξετάσω και να παραθέσω τους παράγοντες που θα ληφθούν υπόψη για σκοπούς καθορισμού της αρμόζουσας ποινής για τον Κατηγορούμενο. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, τη διάπραξη των οποίων ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί, προκύπτει από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές οι οποίες καθορίζονται στον Τρίτο Πίνακα του Ν.29/77. Συγκεκριμένα, το αδίκημα της καλλιέργειας κάνναβης (1η κατηγορία), κατά παράβαση των άρθρων 7
(1)(α) και 7
(2)του Ν.29/77 τιμωρείται με ποινή φυλάκισης διά βίου, ή προστίμου ή και με τις δύο αυτές ποινές. Το δε αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (2η και 4η κατηγορία) τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως και 8 χρόνων ή προστίμου ή και με τις δύο ποινές. Το αδίκημα της χρήσης κάνναβης (5η κατηγορία) τιμωρείται με ποινή φυλάκισης διά βίου ή με πρόστιμο ή και τις δύο αυτές ποινές. Τέλος, για το αδίκημα της 6ης κατηγορίας, δηλαδή της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' από άλλο πρόσωπο, προβλέπεται ποινή φυλάκισης έως και 8 χρόνων ή προστίμου ή και των δύο αυτών ποινών. Σύμφωνα δε με τη σχετική νομολογία, το μέγιστο ύψος της ποινής που δύναται να επιβληθεί, όπως καθορίζεται από τη διά Νόμου προβλεπόμενη ποινή, αποτελεί τη βάση από την οποία το Δικαστήριο ξεκινά την διεργασία του για σκοπούς επιμέτρησης και καθορισμού της ποινής (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους
(2004)2 ΑΑΔ 166). Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων τα οποία διαπράττονται κατά παράβαση των προνοιών του Ν.29/77 έχει τονιστεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240, Γρηγορίου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 281/2022, απόφαση ημερομηνίας 27/3/2023). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, είναι μεταξύ των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς καθορισμού της ποινής. Σύμφωνα δε με το άρθρο 30
(4)του Ν. 29/77, το αδίκημα καθίσταται λιγότερο σοβαρό εάν, μεταξύ άλλων, ο Κατηγορούμενος δεν είχε οιανδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών και όταν το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με τη χρήση ναρκωτικών. Όπως και στην Παγιαβλάς (ανωτέρω) έτσι και στην Beyki ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 60, επισημάνθηκε ότι οι χρήστες τυγχάνουν διαφορετικής αντιμετώπισης από τους εμπόρους. Συγκεκριμένα, λέχθηκαν τα εξής: «Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Ακόμη όμως και στην περίπτωση των χρηστών, η επιβολή ποινής φυλάκισης δεν θεωρείται, ως θέμα αρχής, λανθασμένη (βλ. Παγιαβλάς (ανωτέρω)). Η ποσότητα των ναρκωτικών επίσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Το γεγονός όμως ότι ο Κατηγορούμενος στην προκειμένη περίπτωση δεν κατείχε μια ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, δεν είναι αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνδυάζεται με άλλους μετριαστικούς παράγοντες όπως, για παράδειγμα την απουσία εμπορίας και την περιστασιακή χρήση (βλ. Τρύφωνος ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 197, Σελλάς ν. Δημοκρατίας
(2005)2 ΑΑΔ 215). Πιο πρόσφατα δε, στην Βαρδάκη ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 186/2021, απόφαση ημερομηνίας 14/7/2021, λέχθηκαν τα εξής: «Η εμφάνιση ενώπιον των Δικαστηρίων υποθέσεων που αφορούν σε πολύ μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών τα τελευταία χρόνια, δεν πρέπει να οδηγήσει στην υποβάθμιση της σοβαρότητας των υποθέσεων με μικρότερες ποσότητες. Αντίθετα, αναδεικνύεται το τεράστιο πρόβλημα και η ανάγκη καταπολέμησης της διάδοσης των ναρκωτικών σε κάθε της έκφανση. Ωστόσο, η αγωνία των Δικαστηρίων για επίτευξη του πιο πάνω σκοπού δεν πρέπει να παρασύρει στην επιβολή ποινών που εκφεύγουν του μέτρου που η νομολογία έχει καθιερώσει.» Σημειώνω επίσης την ανησυχητική συχνότητα και έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, για την οποία λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις που καταχωρούνται και εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551, Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 235/13 και 236/13, απόφαση ημερομηνίας 5/10/2016, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κύρρη, Ποινική Έφεση αρ. 70/2022, απόφαση ημερομηνίας 7/2/2023). Στη βάση των ανωτέρω, προκύπτει ότι οι ποινές που πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα αυτής της φύσης πρέπει να είναι ανάλογες της σοβαρότητάς τους και να ενέχουν το στοιχείο της αποτρεπτικότητας, δηλαδή να αποσκοπούν στην αποτροπή τόσο του ίδιου του παραβάτη, όσο και του κοινού και οποιωνδήποτε επίδοξων παραβατών από τη διάπραξή τους (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 342). Λαμβάνω συνεπώς υπόψη μου, ως επιβαρυντικούς για τον Κατηγορούμενο, τους παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω, ήτοι τη σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως αυτή προκύπτει από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές και τη σχετική Νομολογία ως προς την αντιμετώπιση αδικημάτων κατά παράβαση του Ν.29/77 καθώς και την ανησυχητική συχνότητα και έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη των αδικημάτων της φύσης των επίδικων. Παρά τα πιο πάνω, σύμφωνα με τη Νομολογία, το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης δεν ατονεί, ανεξαρτήτως της σοβαρότητας του αδικήματος (βλ. Θεοχάρους ν. Αστυνομία
(2008)2 ΑΑΔ 575). Ταυτόχρονα όμως, η εξατομίκευση της ποινής δεν θα πρέπει να οδηγεί και στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος όπως προκύπτει από το Νόμο ή του στοιχείου της αποτροπής (βλ. μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ. 2)
(2001)2 ΑΑΔ 285). Η κάθε περίπτωση συνεπώς εξετάζεται στη βάση των δικών της, ιδιαίτερων περιστατικών και οι προηγούμενες αποφάσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση, πέραν του προσδιορισμού των παραγόντων που δύνανται να ληφθούν υπόψη, είτε ως ελαφρυντικοί, είτε ως επιβαρυντικοί (βλ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123). Λαμβάνω, συνεπώς, υπόψη μου, προς όφελος του Κατηγορούμενου, τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: (i) Το λευκό του ποινικό μητρώο, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη δήλωση του συνηγόρου του (βλ. μεταξύ άλλων Γενικός Εισαγγελέας v. Λουκά
(1992)2 ΑΑΔ 241, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 22, Κύρκος ν. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 211). (ii) Την άμεση παραδοχή του και τη συνεργασία του με τις αρχές, η οποία οδήγησε στην ταχεία ολοκλήρωση της διερεύνησης της υπόθεσης και στην εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). (iii) Την απολογία και μεταμέλειά του, όπως αυτή εκφράστηκε διά του συνηγόρου του. (
- iv)Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις όπως αυτές προκύπτουν από τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορός του έθεσε ενώπιόν μου. Ειδικότερα σημειώνω τους λόγους για τους οποίους ο Κατηγορούμενος ήλθε στην Κύπρο από την Ελλάδα, αλλά και την επιτυχημένη προσπάθεια του στο παρελθόν να απεξαρτηθεί από σοβαρότερα ναρκωτικά. (
- v)Το γεγονός ότι πρόκειται για περιστασιακό χρήστη και όχι για έμπορο καθώς και ότι η κατοχή των ναρκωτικών από τον Κατηγορούμενο δεν ήταν στο πλαίσιο εμπορίας ή διακίνησής τους (βλ. άρθρο 30
(4)(β)(iii) του Ν. 29/77). Δεν εντοπίζονται επίσης περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 30
(4)(α) του Ν. 29/77. Παρά ταύτα, σημειώνω ότι τα πιο πάνω και ιδιαίτερα οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, δεν μπορούν καθ' οιονδήποτε τρόπο να επηρεάσουν την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Όπως εξάλλου έχει πάγια νομολογηθεί, σε αδικήματα για τα οποία αρμόζει η επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορούμενων είναι μικρότερης σημασίας (βλ. Παναγιώτου ν Aστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 540). Των πιο πάνω λεχθέντων, στρέφομαι στο ζήτημα της αρμόζουσας, υπό τις περιστάσεις, ποινής. Εξισορροπώντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξή τους και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών αφενός, με τους πιο πάνω αναφερόμενους ελαφρυντικούς παράγοντες αφετέρου, κρίνω ότι οι αρμόζουσες, υπό τις περιστάσεις, ποινές για τον Κατηγορούμενο δεν μπορεί να είναι άλλες από αυτές της φυλάκισης. Τούτο διότι οι ελαφρυντικοί παράγοντες είναι εν προκειμένω ικανοί να επηρεάσουν την ποινή μόνο ως προς την έκτασή της και όχι ως προς το είδος της. Οποιαδήποτε δε άλλη ποινή θα παραγνώριζε πλήρως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος διέπραξε και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα αφού δεν θα εξυπηρετούσε το σκοπό της αποτροπής τόσο του ίδιου του Κατηγορούμενου αλλά και επίδοξων παραβατών, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι πρόκειται για αδικήματα τα οποία διαπράττονται με ιδιαίτερα ανησυχητική συχνότητα. Κατά συνέπεια, διατηρώντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και της αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: · Ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην 1η κατηγορία. · Ποινή φυλάκισης 2 μηνών στην 2η κατηγορία. · Πρόστιμο ύψους €350 στην 4η κατηγορία. · Ενόψει της ποινής που επιβλήθηκε στην 4η κατηγορία αλλά και λαμβανομένης υπόψη της αρχής της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, δεν επιβάλλεται καμία ποινή στον Κατηγορούμενο στις κατηγορίες 5 και 6. Έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και της αναλογικότητας της ποινής, οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, οι οποίες αφορούν σε αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν στο πλαίσιο μιας ενιαίας αδικοπρακτικής συμπεριφοράς, να συντρέχουν. Τα κατασχεθέντα τεκμήρια να καταστραφούν. Προχωρώ στο σημείο αυτό να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί δυνάμει των προνοιών του περί της Υφ' όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972 (Ν. 95/1972). Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Ν. 95/1972, όπως τροποποιήθηκε, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης ποινής φυλάκισης, εάν τούτο δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Παραπέμπω επίσης, σχετικά με τα ανωτέρω και στην πρόσφατη απόφαση Βίνσι ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 178/2021, απόφαση ημερομηνίας 27/9/2022 η οποία αφορούσε σε ίδιας φύσης αδικήματα με τα επίδικα στην παρούσα. Στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 930 λέχθηκε ότι το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα δικαιολογείτο να δοθεί στον εκάστοτε κατηγορούμενο μια δεύτερη ευκαιρία. Τούτο δε συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση διπλής βαρύτητας σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες (είτε επιβαρυντικούς, είτε ελαφρυντικούς) οι οποίοι θα μπορούσαν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Σύμφωνα δε με τη Νομολογία, παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου, η αναγκαιότητα αποτροπής, και η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303). Επανέρχομαι στα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και λαμβάνοντας υπόψη μου τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, την άμεση παραδοχή του, τον έντιμο πρότερο βίο του, όπως αυτός προκύπτει από το λευκό του ποινικό μητρώο, την μεταμέλεια και απολογία του καθώς και τη δυσμενή επίδραση που θα έχει ενδεχόμενη άμεση φυλάκιση στον ίδιο και πιθανότατα στην εργασία του, κρίνω ότι δικαιολογείται, υπό τις περιστάσεις, η αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Κρίνω δηλαδή ότι ότι οι πιο πάνω παράγοντες καθιστούν την παρούσα περίπτωση κατάλληλη για να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου και να αναστείλω την επιβληθείσα σε αυτόν ποινή φυλάκισης, δίδοντάς του μια δεύτερη ευκαιρία να αποδείξει ότι δεν θα διαπράξει ξανά οποιοδήποτε παρόμοιο ή οποιασδήποτε άλλης φύσης αδίκημα. Κατά συνέπεια, η ποινή φυλάκισης του Κατηγορούμενου αναστέλλεται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στον Κατηγορούμενο) (Υπ.) ................................. Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο