ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. A. A., Αρ. Yπόθεσης: 1132/2023, 9/10/2023

(5)του Ν.115(Ι)/2021 και του άρθρου 23

(7)του Ν.119(Ι)/2000 (1η κατηγορία), ότι προκάλεσε παρενόχληση στην εν διαστάσει σύζυγό του ενώ γνώριζε ότι όφειλε να απέχει από τέτοια συμπεριφορά, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)του Ν.114(Ι)/2021 και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν.115(Ι)/2021 (2η κατηγορία), ότι εκφόβισε την εν διαστάσει σύζυγό του η οποία ήταν παραπονούμενη και μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του στην υπόθεση βίας στην οικογένεια κατά τρόπο ώστε να επηρεάσει την εκδίκαση της υπόθεσης και της προκάλεσε ψυχική αναστάτωση, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 32 του Ν.119(Ι)/2000 και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν.115(Ι)/2021 (3η κατηγορία), ότι με τη συμπεριφορά του άσκησε βία εναντίον της εν διαστάσει συζύγου του και προκάλεσε σε αυτήν ψυχική βλάβη, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 6 του Ν.115(Ι)/2021 (4η κατηγορία), ότι στις 19/6/2023, στη Λεωφόρο Νησί στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου προκάλεσε τρόμο στην εν διαστάσει σύζυγό του, απειλώντας την ότι με παράνομη πράξη θα της κάνει κακό, λέγοντάς της ότι «τούτο που έκαμες τζιαί εκατάγγειλές με στην Αστυνομία εν να το πληρώσεις πολλά ακριβά, εν να σε σκοτώσω τζιαι εννα σου βάλω φωθκιά», κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Κεφ. 154, των άρθρων 2, 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν.115(Ι)/2021 (5η κατηγορία). Τέλος, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 6ης κατηγορίας, στις 19/6/2023 και ώρα 1505 στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου, επιτέθηκε και κτύπησε την εν διαστάσει σύζυγό του, με αποτέλεσμα να της προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ. 154, των άρθρων 2, 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν.115(Ι)/2021. Σημειώνω επίσης στο σημείο αυτό ότι, κατόπιν έγκρισης σχετικού αιτήματος της Υπεράσπισης, το οποίο υποβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα υπόθεση και η ποινική υπόθεση αρ. 984/2023 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Με την εν λόγω υπόθεση, προσάπτονταν αρχικά, στον Κατηγορούμενο 12 κατηγορίες από τις οποίες οι κατηγορίες 10, 11 και 12 διακόπηκαν στις 28/9/2023, κατόπιν σχετικής προς τούτο δήλωσης του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Οι εναπομείνασες κατηγορίες 1 έως και 9, τις οποίες ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε, έχουν ως ακολούθως: Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι την 1/6/2023 στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου, επιτέθηκε και κτύπησε στη σύζυγό του με αποτέλεσμα να της προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ. 154, των άρθρων 2, 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν.115(Ι)/2021, ότι με τη συμπεριφορά του προέβηκε σε πράξη η οποία συνιστά παρακολούθηση, δηλαδή παρακολούθησε τη σύζυγό του, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4 του Ν.114(Ι)/2021 και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν.115(Ι)/2021 (2η κατηγορία), ότι προέβηκε σε συμπεριφορά που προκαλεί παρενόχληση ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκαλεί παρενόχληση, κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)του Ν.114(Ι)/2021 και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν.115(Ι)/2021 (3η κατηγορία), ότι με τη συμπεριφορά του άσκησε βία εναντίον της συζύγου του και προκάλεσε σε αυτήν ψυχική βλάβη, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 6 του Ν.115(Ι)/2021 (4η κατηγορία), ότι προκάλεσε τρόμο στον πεθερό του απειλώντας τον ότι με παράνομη πράξη θα του κάνει κακό λέγοντάς του «εννά σε σκοτώσω», κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 (5η κατηγορία), ότι επιτέθηκε στον πεθερό του, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1), 4

(2)(Φ) του Ν.119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε (6η κατηγορία), ότι προέβη σε συμπεριφορά που προκαλεί παρενόχληση, ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκαλεί παρενόχληση, κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)του Ν.114(Ι)/2021 (7η κατηγορία), ότι με τη συμπεριφορά του άσκησε βία εναντίον του πεθερού του προκαλώντας σε αυτόν ψυχική βλάβη, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 όπως τροποποιήθηκε (8η κατηγορία). Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 9ης κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι επιτέθηκε στην ανήλικη θυγατέρα του κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1), 4

(2)(Φ) του Ν.119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 2, 3, 5(α) και 11 του Ν. 115(Ι)/2021. Τα γεγονότα και για δύο υποθέσεις, εκτέθηκαν ενώπιόν μου από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Αυτά έχουν ως ακολούθως: Υπόθεση αρ. 1132/2023 Στις 19/6/2023, καταγγέλθηκε στο κλιμάκιο Βίας στην Οικογένεια Αμμοχώστου από την Παραπονούμενη, MK1, ότι υπήρξε θύμα ενδοοικογενειακής βίας με θύτη τον Κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα, κατήγγειλε ότι την 19/6/2023 και περί ώρα 08:00 το πρωί είχε σταθμεύσει το όχημά της έξω από το κατάστημα στο οποίο εργάζεται και το οποίο βρίσκεται στη Λεωφόρο Nissi, στην Αγία Νάπα. Κατά την προσπάθειά της να εξέλθει του οχήματος είδε τον Κατηγορούμενο να εξέρχεται του δικού του οχήματος, το οποίο ήταν σταθμευμένο πλησίον του χώρου εργασίας της και να κατευθύνεται προς το μέρος της. Η Παραπονούμενη, φοβήθηκε και παρέμεινε εντός του οχήματός της και ο Κατηγορούμενος όταν την πλησίασε ξεκίνησε να φωνάζει. Ενώ φώναζε προς την Κατηγορούμενη την απείλησε λέγοντας της «τούτο που έκαμες τζιαί εκατάγγειλές με στην Αστυνομία εν να το πληρώσεις πολλά ακριβά, εν να σε σκοτώσω τζιαι εννα σου βάλω φωθκιά». Ο Κατηγορούμενος συνέχισε να κατευθύνεται προς το μέρος της με αποτέλεσμα η Παραπονούμενη να ξεκινήσει το όχημά της και να εγκαταλείψει το μέρος καταγγέλλοντας το γεγονός στην αστυνομία. Κατάγγειλε επίσης την ίδια ημέρα ότι από 6/6/2023 μέχρι 18/6/2023, ο Κατηγορούμενος την ενοχλούσε μέσω τηλεφώνου, καλώντας την δηλαδή στον κινητό της τηλέφωνο από το προσωπικό του κινητό τηλέφωνο. Την 19/6/2023 και περί ώρα 18:45 το απόγευμα η Παραπονούμενη κατάγγειλε εκ νέου στο κλιμάκιο Βίας στην Οικογένεια Αμμοχώστου ότι περί ώρα 13:05 το απόγευμα της ίδιας ημέρας ενώ βρισκόταν στον χώρο εργασίας της που βρίσκεται στη λεωφόρο Nissi στην Αγία Νάπα μετέβηκε εκεί ο Κατηγορούμενος, την πλησίασε, την άρπαξε από τον λαιμό και την τράβηξε από τα μαλλιά ενώ αυτή καθόταν σε μια καρέκλα. Ο Κατηγορούμενος στη συνέχεια είχε αρπάξει το κινητό της τηλέφωνο και το πέταξε στο πάτωμα, όταν η Παραπονούμενη προσπάθησε να πάρει το κινητό της τηλέφωνο, ο Κατηγορούμενος την άρπαξε εκ νέου από το λαιμό και προσπάθησε να την σπρώξει προς μια γωνία του καταστήματος με σκοπό να την περιορίσει αλλά αυτή προσπάθησε και αντιστάθηκε απωθώντας τον με δύναμη. Στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος άρπαξε με τα δύο του χέρια, τους ώμους της και την δάγκωσε στον δεξί ώμο προκαλώντας της πραγματική σωματική βλάβη. Την 19/6/2023, ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης και ανακριμένος γραπτώς παραδέχτηκε ότι τηλεφωνούσε στην Παραπονούμενη και ότι της επιτέθηκε. Εναντίον του κατηγορούμενου είχε εκδοθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στην ποινική υπόθεση αρ. 984/2023 διάταγμα το οποίο απαγόρευε στον Κατηγορούμενο να πλησιάζει την Παραπονούμενη σε απόσταση 200 μέτρων καθώς επίσης του απαγόρευε να της τηλεφωνεί ή να επικοινωνεί γραπτώς ή με άλλα μηνύματα, μέσω ταχυδρομείου, τηλεφώνου, διαδικτύου ή άλλως πως και διέταξε επίσης την απομάκρυνση του κατηγορούμενου από την οικία του στην Αγία Νάπα. Ζητήθηκε επίσης, από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, η καταστροφή ενός τεκμηρίου USB το οποίο αφορούσε σε πλάνα παρακολούθησης του χώρου εργασίας της Παραπονούμενης. Υπόθεση αρ. 984/2023 Την 1/6/2023 και περί ώρα 19:30 τη νύχτα, ενώ οι ΜΚ1 και 3 βρισκόντουσαν στην οικία τους στην Αγία Νάπα, μετέβηκε εκεί ο Κατηγορούμενος ο οποίος μετά από λεκτική αντιπαράθεση που είχε με τις μάρτυρες, ξεκίνησε να φωνάζει προς την πρώτη Παραπονούμενη, ΜΚ1, κατευθύνθηκε προς το όχημα της Παραπονούμενης το οποίο βρισκόταν έξωθεν της οικίας της, το άνοιξε πήρε όλα τα αντικείμενα τα πέταξε στον δρόμο της οικίας τους και στη συνέχεια την τράβηξε από τα μαλλιά, την ακούμπησε στον τοίχο του διαδρόμου της οικίας και εκείνη τη στιγμή μπήκε στη μέση η ΜΚ3 για να προστατεύσει την ΜΚ1 και να απομακρύνει τον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος, παρά τις προσπάθειες της ΜΚ3, συνέχισε να προσπαθεί να επιτεθεί στην ΜΚ1 και να της φωνάζει. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας του Κατηγορούμενου να επιτεθεί προς την ΜΚ1, αυτός κατάφερε και πέταξε ένα αντικείμενο στο κεφάλι της ΜΚ1 με αποτέλεσμα η ΜΚ3 να φωνάζει σ' αυτόν να εξέλθει εκτός της οικίας, πράγμα το οποίο έκανε. Ακολούθως όμως, ο Κατηγορούμενος τοποθέτησε την μοτοσυκλέτα του με τέτοιον τρόπο που να εμπόδιζε το όχημα της ΜΚ1 να φύγει από το μέρος, έπιασε ένα ξύλο μήκους περίπου δύο μέτρων και προσπάθησε να τις κτυπήσει και τις δύο, αυτές όμως κατάφεραν και ανέκοψαν τις ενέργειες του Κατηγορούμενου. Στη συνέχεια οι ΜΚ1 και 3 κατάφεραν και κλειδώθηκαν μέσα στο αυτοκίνητό τους και αποχώρησαν από το μέρος με κατεύθυνση την κατοικία του ΜΚ2 με σκοπό ο ΜΚ2 να επιστρέψει πίσω στην οικία του Κατηγορούμενου για να τον ηρεμήσει. Όταν και οι τρεις ΜΚ1 ‑ 3 έφτασαν στην κατοικία του Κατηγορούμενου και εισήλθαν εντός, ο Κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει και να βρίζει τον ΜΚ2 αποκαλώντας τον με διάφορα επίθετα. Ο Κατηγορούμενος απείλησε τον ΜΚ2 λέγοντας του «εννα σε σκοτώσω» και η ΜΚ3 μπήκε μπροστά του για να τον ηρεμήσει. Αφού εξήλθε εκτός της οικίας ο Κατηγορούμενος κατάφεραν και οι τρεις να βγουν έξω, πήρε ένα ξύλο και ξεκίνησε να κτύπα το παράθυρο της οικίας του. Τότε κλήθηκε η αστυνομία η οποία κατέφθασε στο μέρος όμως ο Κατηγορούμενος είχε αποχωρήσει από εκεί. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης και ανακριμένος δεν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε σχετικά με την παρούσα υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου, ετοιμάστηκε και κατατέθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου, Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου (στο εξής η «Έκθεση»). Σύμφωνα με την Έκθεση, ο Κατηγορούμενος είναι σήμερα ηλικίας 55 ετών, βρίσκεται σε διάσταση με τη σύζυγό του και είναι πατέρας δύο ενήλικων και ενός ανήλικου τέκνου. Τα εισοδήματά του ανέρχονται στο ποσό των €1.400 μηνιαίως το οποίο αποτελεί τον μισθό τον οποίο λαμβάνει από την εργασία του. Για σκοπούς κάλυψης των βασικών της αναγκών, η οικογένειά του δέχεται οικονομική στήριξη από τον πεθερό του. Δεν είναι ιδιοκτήτης ακινήτων. Η οικογενειακή κατοικία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της συζύγου του. Είναι ιδιοκτήτης ενός οχήματος μάρκας Toyota. Δεν έχει οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις. Έχει συνολικά χρέη πέραν των €280.000 σε τραπεζικά και άλλα ιδρύματα. Είναι το νεαρότερο μέλος τετραμελούς οικογένειας. Ο πατέρας του απεβίωσε το 2019 ενώ η μητέρα του είναι ηλικίας 95 ετών και έχει διαγνωστεί με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Ο αδελφός του διαμένει με την οικογένειά του στη Σωτήρα. Οι σχέσεις του Κατηγορούμενου με τον αδελφό του είναι καλές και ο τελευταίος τον στηρίζει οικονομικά στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Ο Κατηγορούμενος είναι απόφοιτος δημοτικού. Διαβάζει αλλά δυσκολεύεται να γράψει ελληνικά. Εργαζόταν από νεαρή ηλικία στις οικοδομές. Στα 17 του υπέστη ατύχημα το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τη νοσηλεία του για μεγάλο χρονικό διάστημα και την απαλλαγή του από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Ακολούθως εργάστηκε και πάλι στις οικοδομές μέχρι και το 1997 οπότε και εργοδοτήθηκε ως κηπουρός στον Δήμο Αγίας Νάπας. Αντιμετωπίζει ορθοπεδικά προβλήματα με το δεξί του πόδι και το αριστερό του χέρι. Έχει ιστορικό καρκίνου του προστάτη από την ηλικία των 23 ετών, για την οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Δεν έχει οποιεσδήποτε εξαρτήσεις, με βάση την Έκθεση. Η οικογένειά του αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες λόγω των χρεών της σε διάφορες τράπεζες. Προχωρώντας, σημειώνω ότι η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου, συμφώνησε με τα γεγονότα, όπως αυτά εκτέθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Στο πλαίσιο δε της ικανής της αγόρευσης, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης και αναφέρθηκε εκτενώς στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, σημειώνοντας μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και προβλήματα τα οποία αφορούν στην ψυχική του υγεία, τα οποία οδήγησαν στον εγκλεισμό του στο Ψυχιατρείο Αθαλάσσας. Αναφέρθηκε επίσης στην εξάρτηση του Κατηγορούμενου στον τζόγο, εξάρτηση η οποία οδήγησε στη δημιουργία μεγάλων χρεών. Ανέπτυξε δε περαιτέρω τους ελαφρυντικούς παράγοντες, τους οποίους εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Άκουσα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, τόσο στο πλαίσιο της έκθεσης των γεγονότων, όσο και για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Προχωρώ να εξετάσω και να παραθέσω τους παράγοντες που θα ληφθούν υπόψη για σκοπούς καθορισμού της αρμόζουσας ποινής για τον Κατηγορούμενο. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, τη διάπραξη των οποίων ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί, προκύπτει από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας, τόσο το άρθρο 33

(5)του Ν.115(Ι)/2021, όσο και το άρθρο 23

(7)του Ν.119(Ι)/2000 προνοούν για την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι και δύο ετών. Για το αδίκημα της 2ης κατηγορίας, προβλέπεται, δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Ν.114(Ι)/2021, η επιβολή ποινής φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή χρηματικής ποινής που δεν υπερβαίνει τις €5.000 ή και των δύο αυτών ποινών. Σχετικά με το αδίκημα της 3ης κατηγορίας, σημειώνω ότι σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.119(Ι)/2000, προβλέπεται η επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι και τρία έτη ή χρηματικής ποινής μέχρι 500 Λ.Κ. ή και των δύο αυτών ποινών. Για το αδίκημα της 4ης κατηγορίας, το άρθρο 6 του Ν.115(Ι)/2021, προνοεί για την επιβολή ποινής φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη ή χρηματικής ποινής που δεν υπερβαίνει τις €10.000 ή και των δύο αυτών ποινών, ενώ το άρθρο 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000, προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια ή χρηματικής ποινής μέχρι και 3.000 Λ.Κ. ή και των δύο αυτών ποινών. Αναφορικά με την 5η κατηγορία, σημειώνω ότι το άρθρο 91Α του Κεφ. 154, προνοεί για την επιβολή ποινής φυλάκισης τριών ετών. Τέλος, το αδίκημα της 6ης κατηγορίας, τιμωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 243 του Κεφ. 154, με ποινή φυλάκισης τριών ετών, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 3

(4)του Ν.119(Ι)/2000 με ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων ή με χρηματική ποινή μέχρι 3.000 Λ.Κ. ή και με τις δύο αυτές ποινές. Σύμφωνα δε με τη σχετική νομολογία, το μέγιστο ύψος της ποινής που δύναται να επιβληθεί, όπως καθορίζεται από τη διά Νόμου προβλεπόμενη ποινή, αποτελεί και τη βάση από την οποία το Δικαστήριο ξεκινά την διεργασία του για σκοπούς επιμέτρησης και καθορισμού της ποινής (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους

(2004)2 ΑΑΔ 166). Η σοβαρότητα όμως των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος διέπραξε, προκύπτει και από τη σχετική επί του θέματος Νομολογία. Παραπέμπω προς τούτο στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου

(2002)2 ΑΑΔ 464, στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Η σοβαρότητα εγκλημάτων βίας στην οικογένεια είναι αυτόδηλη. Εκτός από το τραύμα που επιφέρουν, τείνουν να πλήξουν τη συνοχή της οικογένειας και την υπόσταση των μελών της. Χρήση βίας από το σύζυγο κατά της συζύγου του αποτελεί ιδιαίτερη πτυχή εγκλημάτων βίας στην οικογένεια, τα οποία έχουν ως γενεσιουργό αιτία τη χρήση βίας ως μέσο επιβολής της θέλησης του συζύγου επί της συζύγου του και την κυριαρχία του στην οικογένεια, με έρεισμα τη σωματική του δύναμη. Η βία αντικαθιστά το λόγο και η ισχύς τη λογική. Εξαρθρώνεται το κλίμα ισότητας που πρέπει να χαρακτηρίζει τις σχέσεις των συζύγων - (βλ. Κούλλουρος ν. Κούλλουρου & Άλλου

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 50). Η άσκηση βίας από το σύζυγο εις βάρος της συζύγου του αποτελεί ανάθεμα για τις συζυγικές σχέσεις και πλήττει τον πυρήνα της οικογένειας. Τέτοια συμπεριφορά δε γίνεται ανεκτή. Πρέπει να εκριζωθεί από την οικογένεια.» Σημειώνω επίσης την ιδιαίτερα ανησυχητική συχνότητα και έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη των διαπραχθέντων αδικημάτων, για την οποία λαμβάνω δικαστική γνώση από τη σωρεία των υποθέσεων που καταχωρούνται καθημερινά και εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551, Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 235/13 και 236/13, 5/10/2016, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κύρρη, Ποινική Έφεση αρ. 70/2022, 7/2/2023). Κατά συνέπεια, οι ποινές που πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα της φύσης των επίδικων, πρέπει να είναι ανάλογες της σοβαρότητάς τους και να ενέχουν το στοιχείο της αποτρεπτικότητας, πρέπει δηλαδή να αποσκοπούν στην αποτροπή τόσο του ίδιου του παραβάτη, όσο και του κοινού και οποιωνδήποτε επίδοξων παραβατών από τη διάπραξή τους (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342). Λαμβάνω συνεπώς υπόψη μου, ως επιβαρυντικούς για τον Κατηγορούμενο, τους παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω, ήτοι τη σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως αυτή προκύπτει από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές αλλά και τη Νομολογία, καθώς και την ιδιαίτερα ανησυχητική συχνότητα και έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων της φύσης των επίδικων. Για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνω επίσης υπόψη μου, επιβαρυντικά για τον Κατηγορούμενο, το γεγονός ότι, διέπραξε τα επίδικα αδικήματα και εις βάρος της εν διαστάσει συζύγου του (βλ. άρθρο 11(α) Ν.115(Ι)/2021), ότι τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης έλαβαν χώρα σε συνέχεια πρόσφατου περιστατικού (βλ. άρθρο 11(β) Ν.115(Ι)/2021), με τον Κατηγορούμενο μάλιστα να ενεργεί κατά παράβαση Διατάγματος αποκλεισμού το οποίο είχε εκδοθεί από το Δικαστήριο μόλις λίγες ημέρες προηγουμένως στο πλαίσιο της υπόθεσης 984/2023. Σημειώνω επίσης, επιβαρυντικά και πάλι για τον Κατηγορούμενο, ότι σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου, τα αδικήματα της υπόθεσης 984/2023 η οποία λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της παρούσας, διαπράχθηκαν στην παρουσία της ανήλικης θυγατέρας του (βλ. άρθρο 11(δ) Ν.115(Ι)/2021) καθώς και τη μορφή της βίας που ο Κατηγορούμενος άσκησε εναντίον της οικογένειάς του, όπως αυτή εκτέθηκε στα γεγονότα. Παρά τα πιο πάνω, σύμφωνα με τη Νομολογία, το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης δεν ατονεί, ανεξαρτήτως της σοβαρότητας του αδικήματος (βλ. Θεοχάρους ν. Αστυνομία

(2008)2 ΑΑΔ 575). Ταυτόχρονα, όμως, η εξατομίκευση της ποινής δεν θα πρέπει να οδηγεί και στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος όπως προκύπτει από το Νόμο ή του στοιχείου της αποτροπής (βλ. μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ. 2)

(2001)2 ΑΑΔ 285). Η κάθε περίπτωση συνεπώς εξετάζεται στη βάση των δικών της, ιδιαίτερων, περιστατικών και οι προηγούμενες αποφάσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση, πέραν του προσδιορισμού των παραγόντων που δύνανται να ληφθούν υπόψη, είτε ως ελαφρυντικοί, είτε ως επιβαρυντικοί (βλ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123). Λαμβάνω, συνεπώς, υπόψη μου, προς όφελος του Κατηγορούμενου, τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: (i) Το λευκό του ποινικό μητρώο (βλ. μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας v. Λουκά

(1992)2 ΑΑΔ 241, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 22, Κύρκος ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 211). (ii) Την άμεση παραδοχή του και τη συνεργασία του με τις αρχές, η οποία οδήγησε στην ταχεία ολοκλήρωση της διερεύνησης της υπόθεσης αλλά και στην εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28). (iii) Την απολογία και μεταμέλειά του, όπως αυτή εκφράστηκε δια της συνηγόρου του. (iv) Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις όπως αυτές προκύπτουν από την Έκθεση αλλά και από τα όσα η ευπαίδευτη συνήγορός του έθεσε ενώπιόν μου. Έμφαση δίδεται στο γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για σκοπούς αντιμετώπισης καρκίνου του προστάτη από τον οποίο ο Κατηγορούμενος πάσχει από την ηλικία των 23 ετών. Σημειώνεται επίσης το γεγονός ότι ταλαιπωρείται από συναισθηματικές διαταραχές και κατάθλιψη καθώς και η δεινή οικονομική και γενικότερη κατάσταση στην οποία ο Κατηγορούμενος και η οικογένειά του, βρίσκονται σήμερα. Παρά ταύτα, σημειώνω ότι τα πιο πάνω, δεν μπορούν καθ' οιονδήποτε τρόπο να επηρεάσουν την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Όπως εξάλλου έχει πάγια νομολογηθεί, σε αδικήματα για τα οποία αρμόζει η επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορούμενων είναι μικρότερης σημασίας (βλ. Παναγιώτου ν Aστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 540), πόσω δε μάλλον σε σχέση με αδικήματα όπως τα επίδικα τα οποία στρέφονται εναντίον της σωματικής ακεραιότητας και πλήττουν το θεσμό της οικογένειας Των πιο πάνω λεχθέντων, στρέφομαι στο ζήτημα της αρμόζουσας, υπό τις περιστάσεις, ποινής. Εξισορροπώντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξή τους και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών αφενός, με τους πιο πάνω αναφερόμενους ελαφρυντικούς παράγοντες αφετέρου, κρίνω ότι η αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή για τον Κατηγορούμενο δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης. Τούτο διότι οι ελαφρυντικοί παράγοντες είναι εν προκειμένω ικανοί να επηρεάσουν την ποινή μόνο ως προς την έκτασή της και όχι ως προς το είδος της. Οποιαδήποτε δε άλλη ποινή θα παραγνώριζε πλήρως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος διέπραξε και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα αφού δεν θα εξυπηρετούσε το σκοπό της αποτροπής τόσο του ίδιου του Κατηγορούμενου αλλά και επίδοξων παραβατών, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι πρόκειται για αδικήματα τα οποία διαπράττονται με ιδιαίτερα ανησυχητική συχνότητα η οποία επιμαρτυρείται από τον όγκο των, σχετικών με την βία στην οικογένεια, υποθέσεων που καταχωρούνται σχεδόν καθημερινά ενώπιόν μου. Κατά συνέπεια, διατηρώντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και της αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: · Ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην 1η κατηγορία. · Ποινή φυλάκισης 3 μηνών στην 2η κατηγορία. · Ποινή φυλάκισης 3 μηνών στην 3η κατηγορία. · Ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην 4η κατηγορία. · Ποινή φυλάκισης 2 μηνών στην 5η κατηγορία. · Ποινή φυλάκισης 5 μηνών στην 6η κατηγορία. Οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν. Το τεκμήριο USB με τα πλάνα του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης να καταστραφεί. Προχωρώ στο σημείο αυτό να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης δυνάμει των προνοιών του περί της Υφ' όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972 (Ν. 95/1972). Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Ν. 95/1972, όπως τροποποιήθηκε, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης ποινής φυλάκισης, εάν τούτο δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 ΑΑΔ 161, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Σύμφωνα με την Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 930 το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα δικαιολογείτο να δοθεί στον εκάστοτε κατηγορούμενο μια δεύτερη ευκαιρία. Τούτο δε συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση διπλής βαρύτητας σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες (είτε επιβαρυντικούς, είτε ελαφρυντικούς) οι οποίοι θα μπορούσαν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Σύμφωνα με τη Νομολογία, παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου, η αναγκαιότητα αποτροπής και η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303). Στην προκειμένη περίπτωση, η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία πλήττουν τη συνοχή και τον θεσμό της οικογένειας, σε συνάρτηση με τις συνθήκες διάπραξής τους, δεν δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Οι δε μετριαστικοί παράγοντες, οι οποίοι αναγνωρίστηκαν προς όφελος του Κατηγορούμενου όπως η παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο, η απολογία και οι περιστάσεις του, παράγοντες οι οποίοι σημειώνω ότι λήφθηκαν εκ νέου υπόψη στο πλαίσιο της εξέτασης του ενδεχόμενου αναστολής, δεν είναι κατά την κρίση μου επαρκείς ώστε να δικαιολογήσουν την αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Τυχόν αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας για τα αδικήματα της φύσης των επίδικων, τα οποία είναι εξαιρετικά σοβαρά λόγω, μεταξύ άλλων, της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξή τους, αλλά και της ανάγκης αποτροπής η οποία δεν μπορεί να καμφθεί, δεδομένης της έξαρσης και της ανησυχητικής συχνότητας που παρατηρείται στη διάπραξή τους, κάτι το οποίο επιμαρτυρείται από τον μεγάλο αριθμό των υποθέσεων που καταχωρούνται και εκκρεμούν ενώπιόν μου. Τέλος, αναφορικά με τα ιατρικά προβλήματα που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και τα οποία αφορούν στη ψυχική του υγεία, αυτά δεν θεωρώ ότι μπορούν να δικαιολογήσουν την αναστολή της επιβληθείσας ποινής (βλ. Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93). Σε κάθε περίπτωση, αυτός δύναται να τύχει της απαραίτητης και αναγκαίας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και φροντίδας και εντός των Κεντρικών Φυλακών (βλ. Alexandrou v. Police

(1969)2 CLR 135). Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, συνεπώς, να εκτελεστούν αμέσως. Σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, οι ποινές φυλάκισης του Κατηγορούμενου μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που βρίσκεται σε προφυλάκιση, ήτοι από τις 20/6/2023. Στην επιμέτρηση της ποινής του Κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε υπόψη και η ποινική υπόθεση αρ. 984/2023 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. (Υπ.) ......... Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο