← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Γ.Τ. κ.α., Αρ. Yπόθεσης: 2537/19, 29/12/2023

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Γ.Τ. κ.α., Αρ. Yπόθεσης: 2537/19, 29/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ EΝΩΠΙΟΝ: M.Iεροκηπιώτου,Α.Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 2537/19 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Κατηγορούσα Αρχή v.

  1. Γ.Τ
  2. Μ.Ζ
  3. ΜIKES (WATER SPORTS) LTD Κατηγορούμενοι Ημερομηνία : 29/12/2023 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα αρχή: κ. Θ.Παπανικολάου με κα. Π.Πίτσιλλου Για Κατηγορούμενο 1: κ. Μ.Παναγίδης με κα. Κλ.Παπαγεωργίου Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ O Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος σε κατηγορίες που αφορούν παραβιάσεις της περι Ταχύπλοων Σκαφών Νομοθεσίας, Ν.56(Ι)/92 και της Σύμβασης περι Διεθνών Κανονισμών προς Αποφυγή της Σύγκρουσης του 1972 και περι Σκαφών Θεμάτων Νόμου , Νόμος 18/1980( Κατηγορίες 1-9). Επίσης βρέθηκε ένοχος επι τω ότι με αμελείς πράξεις κατά παράβαση του άρθρου 236(β) του Ποινικού Κώδικα έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή της R.H ( Κατηγορία 13) καθώς και ότι με τις παρόνομες ενέργειες του προκάλεσε σε αυτήν βαριά σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα (Κατηγορία 16). Τα γεγονότα όπως έγιναν δεκτά βρίσκοντα καταγεγραμμένα στην καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου. Συνοπτικά τα πιο σημαντικά γεγονότα που κατάγραφηκαν στην απόφαση ήσαν κατα την κρίση μου τα κάτωθι: Στις 13/8/20217 κατα ή περι τις 13:00 η R.H μαζί με την ξαδέλφη της Μ.Η και τη φίλη τους C.F.W βρέθηκαν στην παραλία του Κόννου όπου και αποφάσισαν να διεξάγουν θαλάσσια αθλήματα . Αφού είχαν ολοκληρώσει μια διαδρομή με φουσκωτό καναπέ αποφάσισαν να δοκιμάσουν το «sting ray». Το sting ray συρόταν με σχοινί απο το σκάφος το οποίο οδηγείτο απο το Μ.Ζ, επίσης, ιδιοκτήτη της εταιρείας διαχείρισης των θαλάσσιων αθλημάτων. Σε αυτό ήταν ξαπλωμένες μπρούμυτα και φορούσαν σωσίβια. Κατα ή περι τις 14:00 oταν είχαν ολοκληρώσει τη διαδρομή τους με το sting ray και το σκάφος του Μ.Ζ προέβηκε σε ομαλή στροφή δεξιά για να εισέλθει πλέον στο δίαυλο προς την αποβάθρα των θαλάσσιων αθλημάτων το ερχόμενο σκάφος που οδηγείτο απο τον κατηγορούμενο σε ευθεία πορεία απο το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων προς τον κόλπο του Κόννου, συγκρούστηκε με το συρώμενο αντικείμενο με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό της R.H και τον ελαφρύτερο τραυματισμό της Μ.Η. Εξαιτίας της σύγκρουσης η R.H υπέστη τα εξής τραύματα: Έφερε βαθύ θλαστικό τραύμα περιπρωκτικό με βάθος 25 cm , δεξιού αιδείου, αριστερή κνημιαία περιοχή, δεξιά ανωτέρου ποδός, εσω πρόσθια περικοπή κάτω από το γόνατο δεξιά , θλαστικό τραύμα μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου ανωτέρου ποδός, αριστερό ακρωτηριασμό 2ου δαχτύλου αριστερού άκρου ποδός μεταξύ 1ης και 2ης φάλαγγας, κάταγμα 1ης φάλαγγας αριστερού μεγάλου δακτύλου άκρου ποδός. Στις 13/8/2017 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση από γυναικολόγο και ορθοπεδικό στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου. Στις 14/8/2017 λόγω της κατάστασης της μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου εκεί υποβλήθηκε σε περαιτέρω χειρουργικές επεμβάσεις. Εξαιτίας της σύγκρουσης και της επαφής με την προπέλα του σκάφους του κατηγορούμενου είχε κοπεί απο το πρωκτό μέχρι την περιοχή του κόλπου της δηλαδή είχε δημιουργηθεί τρύπα 25 cm απο το πρωκτό μέχρι το τοίχος του κόλπου της. Για την αποκατάσταση χρειάστηκαν χειρουργικές επεμβάσεις και κολοστομία. Σήμερα παρουσιάζει μεγάλη ουλή στο δεξιό μάγουλο του πρωκτού της. Επίσης ζει με σακουλάκι στην αριστερή πλευρά του στομαχιού της και της έχει προκληθεί μόνιμη ανικανότητα. Η Μ.Η υπέστη λιγότερο σοβαρούς τραυματισμούς η οποία επίσης μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου από τον αδερφό της. Κατά την εξέταση της διαπιστώθηκε ότι έφερε μώλωπες αριστερά μηριαία περιοχή και εγκαύματα τριβής δεξιού αγκώνα. Eπίσης έφερε μώλωπες στο δεξί πόδι. Επίσης θα πρέπει να λεχθεί ότι μετά το δυστύχημα ο κατηγορούμενος δεν παρείχε καμία βοήθεια στην R.H η οποία αιμορραγούσε στη θάλασσα χωρίς να παραγνωρίζεται ότι ειδοποίησε την αστυνομία μετα τη διάπραξη του αδικήματος. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι με την οδηγική του συμπεριφορά ο κατηγορούμενος κινείτο κατα τη διάρκεια μιας πολύβουης και πολυσύχναστης μέρα απο κολυμβητές, σκάφη, λουόμενους, κόσμο που ασχολείτο με θαλάσσια αθλήματα, με υπερβολική ταχύτητα υπο τας περιστάσεις, παραλείποντας να καταβάλει τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή για την ασφάλεια άλλων προσώπων, την πρέπουσα ακουστική και οπτική επιτήρηση, έλλειψη εκτίμησης αναφορικά με το ενδεχόμενο σύγκρουσης, χωρίς να εκτελέσει αποτελεσματικό ελιγμό για να αποφύγει τη σύγκρουση και χωρίς να προστατεύσει το σκάφος του Μ.Ζ που βρισκόταν στα δεξιά του ως είχε υποχρέωση βάσει των κανόνων αποφυγής σύγκρουσης στη θάλασσα. Ο συνήγορος για την κατηγορούσα αρχή ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, ότι αποζημίωσε πλήρως τα θύματα και απολογήθηκε σε αυτά και τα ίδια αποδέκτηκαν την απολογία και αποζημίωση εχόντας πλεόν καμία απαίτηση απο τον ίδιο. Περαιτέρω σημείωσε ότι δημιουργήθηκαν €580 έξοδα για την υπόθεση. Ο συνήγορος προς μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του τα εξής: O κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και έχει πρότερο έντιμο βίο . Ο κατηγορούμενος δεν είχε οποιοδήποτε προηγούμενο ειδικότερα δε απο τη μέρα διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα. Είναι ενας καθόλα νομοταγής πολίτης γεγονός που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Αναφορικά με τις προσωπικές του περιστάσεις υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας . Σε αυτήν καταγράφεται ότι είναι ηλικίας 54 χρονών νυμφευμένος και η σύζυγος του είναι εκπαιδευτικός. Έχει 2 παιδιά ηλικίας 27 και 24 χρονών. Ολοκλήρωσε τη λυκειακή του εκπαίδευση και μετα ακολούθησε πανεπιστημιακές σπουδές στο κλάδο τουριστικών επιχειρήσεων στην Αυστρία. Απο νεαρή ηλικία βοηθούσε τους γονείς του στην εργασία τους που ήταν γεωργοί. Ο μεγαλύτερος του γιός εργάζεται στην οικογενειακή ξενοδοχειακή μονάδα και ο άλλος ολοκληρώνει τις σπουδές του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ο ίδιος περιέγραψε άριστες τις σχέσεις με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Τα τελευταία γεγονότα έχουν επηρεάσει τη ψυχολογική του κατάσταση όμως λόγω της στήριξης της οικογένειας του κατορθώνει και αντεπεξέρχεται. Πρόσφατα χρειάστηκε νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου λόγω έντονων πόνων και αναμένει τα αποτέλεσματα των εξετάσεων του. Όπως δήλωσε τυχόν απομάκρυνση απο την οικογένεια του θα επηρεάσει άμεσα τη λειτουργικότητα της. Επιπλέον με το κείμενο της αγόρευσης του ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφερε σχετικά με τις προσωπικές του περιστάσεις ότι η οικογένεια του ίδρυσε το ξενοδοχείο Christofinia το οποίο άκμασε χάριν στον ηγετικό ρόλο του ιδίου και αποτελεί σημαντικό ίδρυμα στην κοινότητα. Το 2019 μετα απο ανάληψη ενός σημαντικού δανείου δεκάδων εκατομμυρίων απο την τράπεζα και με τη σημαντική συμμετοχή και σοβαρή διαχείριση εκ μέρους του ιδίου η οικογενειακή επιχείρηση γνώρισε σημαντική επέκταση με το άνοιγμα του ΝissiBlu Beach Resort ενός νέου ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα. Το εν λόγω ξενοδοχείο απασχολεί 150 άτομα προσωπικό μόνιμης απασχόλησης και κατα τους καλοκαιρινούς μήνες πάνω απο 200 άτομα των οποίων το προς το ζειν είναι συνυφασμένο με την ευημερία του ξενοδοχείου. Περαιτέρω δήλωσε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο επιβάλει στερητική της ελευθερίας ποινή όλα τα πιο πάνω άτομα θα επηρεαστούν δυσμενώς. Σχετικά παρουσιάστηκε κατάσταση αποδοχών των εργαζομένων για το Νοέμβριο
  4. Συνεχίζοντας την αγόρευση του ο συνήγορος εισηγήθηκε πως θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο κατηγορούμενος απολογήθηκε στις παραπονούμενες και τις αποζημίωσε πλήρως γεγονός που οι ίδιες αποδέχτηκαν. Ακολούθως ανέφερε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η καθυστέρηση απο την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την επιβολή ποινής. Η όποια καθυστέρηση όπως διατείνεται δεν οφείλεται στον κατηγορούμενο ή αποκλειστικά στον κατηγορούμενο. Το αδίκημα διαπράχθηκε στις 13/8/2017 και η ολοκλήρωση της έκθεσης του εμπειρογνώμονα έγινε το Μάρτιο του
  5. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στις 28/6/2019 και το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 8/8/
  6. Στις 14/11/2019 ήταν η πρώτη φορά που η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση και ορίστηκε ακολούθως 3 φορές για ακρόαση. Στη συνέχεια αναβλήθηκε δύο φορές εξαιτίας του κορονοίου. Στις 22/3/2022 η τότε δικαστής εξαιρέθηκε ενώ αργότερα 3 φορές ορίστηκε για προγραμματισμό εξαιτίας της εκκρεμούσης αγωγής στο Ναυτοδικείο. Τελικώς όταν ξεκίνησε η ακρόαση στις 7/2/2023 η ποινική δίωξη αναστάληκε για τους κατηγορούμενους 2 και 3 και ακυρώθηκαν οι ημερομηνίες που δόθησαν το Φεβρουάριο του
  7. Η ακρόαση συνεχίστηκε το Μάρτιο του
  8. Όπως εισηγείται ο συνήγορος η καθυστέρηση στη διάγνωση της ποινικής του ευθύνης είχε ως αποτέλεσμα να μεταβληθούν οι προσωπικές του συνθήκες δηλαδή απο το 2019 μετα απο ενα μεγάλο δανεισμό υπο τις προσωπικές εγγυήσεις του κατηγορούμενου δημιουργήθηκε η νέα ξενοδοχειακή μονάδα που περιγράφηκε ανωτέρω. Η παρουσία του στο ξενοδοχείο είναι απαραίτητη και κρίσιμη διότι χάριν στον ίδιο εξασφαλίζεται η επιτυχημένη πορεία του. Τέλος εισηγήθηκε πως αναφορικά με τις περιστάσεις τέλεσης θα πρέπει να ληφθεί προς όφελος του κατηγορούμενου : 1) To παρόν αποτελεί ενα μεμονωμένο περιστατικό στην κατά τα άλλα άψογη οδηγική και κοινωνική του συμπεριφορά. 2) Δεν αποδίδεται στον κατηγορούμενο αδιαφορία και γρήγορη απόδραση απο τη σκηνή του ατυχήματος. 3) Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η μη παροχή άμεσης βοήθειας συνετέλεσε στη χειροτέρευση της κατάστασης της R.H έχοντας ως δεδομένο ότι αυτές περισυνηλλέγησαν άμεσα απο το Μ.Ζ. 4) Απουσιάζει το στοιχείο της πρόθεσης. 5) Η ταχύτητα του σκάφους του κατηγορούμενου ήταν όμοια με αυτή του σκάφους του Μ.Ζ. Επίσης ούτε ο Μ.Ζ τον είχε αντιληφθεί να κινείται στο χώρο. 6) Ο κατηγορούμενος κινείτο σε χώρο επιτρεπόμενο. 7) Ο κατηγορούμενος δεν είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά ή άλλες ουσίες. 8) Απουσιάζει η ωμή χρήση βίας απο τον κατηγορούμενο. Αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς αναστολή τυχόν επιβληθείσας ποινής φυλάκισης ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο, τη συμπεριφορά του σε όλη τη δικαστική διαδικασία, ότι προέβηκε σε πλήρη αποζημίωση των παραπονουμένων και δεν υπάρχει οποιοδήποτε παράπονο απο αυτές καθώς και το γεγονός ότι έχουν παρέλθει 6 ½ χρόνια απο τη διάπραξη του αδικήματος. Για όλα τα πιο πάνω ο συνήγορος παρέπεμψε το Δικαστήριο σε κυπριακή και ξένη νομολογία, η οποία υποστηρίζει κατα την κρίση του τις θέσεις του. Όπου κριθεί σκόπιμο θα γίνει αναφορά σε αυτές. Έχοντας υπόψη ότι «το μέγιστο ύψος της ποινής που προέβλεψε ο Νομοθέτης είναι η βάση απο την οποία το Δικαστήριο ξεκινά το έργο της επιμέτρησης ποινής»[1] θα γίνει αναφορά στο ύψος των ποινών που προέβλεψε ο νομοθέτης για τα διάφορα αδικήματα και στη σοβαρότητα αυτών. Πάντοτε βέβαια παρά τη σοβαρότητα των αδικημάτων υπάρχει ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής αφού στόχος του Δικαστηρίου είναι η επιβολή δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.[2] Το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί είτε στην ουδετεροποίηση του νόμου είτε στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής. Στα πλαίσια της εξατομίκευσης της ποινής λαμβάνονται υπόψη οι επιβαρυντικοί και μετριαστικοί παράγοντες. Οι Κατηγορίες 1 και 2 αφορούν παραβιάσεις από τον κατηγορούμενο της περί Ταχύπλοων Σκαφών Νομοθεσίας και συγκεκριμένα των άρθρων 5

(2)και 5
(3)του Νόμου κατα παράβαση του άρθρου 19 του Νόμου.Το εν λόγω άρθρο προβλέπει πως « οποιοσδήποτε παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί προς οποιαδήποτε διάταξη του παρόντος νόμου για την οποία δεν προβλέπεται ειδική ποινή είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τη χρονική περίοδο των 2 ετών ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 3000 λίρες ή/και οι 2 ποινές». Οι κατηγορίες 3 - 9 αφορούν η κάθε μια συγκεκριμένες παραβιάσεις της Σύμβασης περι Διεθνών Κανονισμών προς αποφυγή σύγκρουσης στη θάλασσα. Ο Κανονισμός 8 των πιο πάνω κανόνων αναφέρει ότι : «το πρόσωπο που παραβιάζει τις διατάξεις του παρόντος Νόμου και των δυνάμει αυτού κανονισμών... ή προσωπο που παραλείπει να πράξει οποιαδήποτε ενέργεια επιβάλλεται απο τις διατάξεις του Νόμου και των δυνάμει αυτού Κανονισμών είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 2 έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις 5000 λίρες». Το αδίκημα της κατηγορίας 13, που αφορά τη διάπραξη απερίσκεπτων και αμελών πράξεων εκ μέρους του κατηγορούμενου κατα παράβαση του άρθρου 236(β) του Ποινικού Κώδικα, είναι πλημμέλημά και σύμφωνα με το άρθρο 35 του Ποινικού Κώδικα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 έτη ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 1500 λίρες ή και με τις 2 ποινές. Τέλος το αδίκημα της Κατηγορίας 16, ήτοι της βαριάς σωματικής βλάβης τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και 7 έτη. Αναφορικά με τις κατηγορίες που αφορούν παραβιάσεις της περι Ταχύπλοων Σκαφών Νομοθεσίας και της Σύμβασης περι Κανόνων αποφυγής σύγκρουσης στη θάλασσα δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε νομολογία αναφορικά με τις ποινές που επιβάλλονται σε τέτοιου είδους παραβιάσεις. Στα πιο πάνω αδικήματα όπως και στο αδίκημα του άρθρου 236(β) του Ποινικού Κώδικα κοινό συνδετικό στοιχείο είναι η επίδειξη αμέλειας και δή ελλειμματικής προσοχής, παρατηρητικότητας και αδιαφορίας απο τον κατηγορούμενο κατα την οδηγική του συμπεριφορά. Συνεπώς η συμπεριφορά του κατηγορούμενου απο άποψη ποινολογικής μεταχείρισης αναφορικά με τις πιο πάνω κατηγορίες θα κριθεί υπο την έννοια των παραλείψεων του και της αμελούς οδηγικής του συμπεριφοράς δηλαδή κατατάσσεται στα σοβαρά αδικήματα με τη μεγαλύτερη ζημιά στο ύψιστο αγαθό της σωματικής ακεραιότητας και ως προς το βαθμό ενοχής αυτός εντάσσεται στη διενέργεια αμελών πράξεων και παραλείψεων.[3] Αναφορικά με την κατηγορία της βαριάς σωματικής βλάβης σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος ένεκα των ανωτέρω πράξεων και παραλείψεων του και όχι λόγω άσκησης άμεσης βίας στα θύματα του. Το εν λόγω αδίκημα κατατάσσεται στα σοβαρά αδικήματα απο άποψη ζημιάς και ύψους ποινής με βαθμό ενοχής που εντάσσεται στη διενέργεια αμελών πράξεων και παραλείψεων ομοίως όπως αναφέρθηκε ανωτέρω. Σημειώνεται ότι ένεκα των ανωτέρω, το νομολογιακό προηγούμενο σε αποφάσεις βαριάς σωματικής βλάβης όσον αφορά τις ποινές που επιβλήθηκαν περιορισμένη καθοδήγηση μπορεί να προσφέρει όσον αφορά το είδος αλλά κυρίως το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί σε αυτήν την κατηγορία. Παρά τα ανωτέρω καθοδήγηση δυνατόν να αντληθεί απο υποθέσεις οπου επιδείχθηκε κατ' αντιστοιχία εγωιστική και/ή επικίνδυνη και/ή αμελής οδηγική συμπεριφορά με προεξάρχον στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια των άλλων προσώπων κατα παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα που αφορά σε θανατηφόρα δυστυχήματα. Η τάση της νομολογίας είναι να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές οι οποίες να αντανακλούν και να αντικατοπτρίζουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εκείνες όπου η ζημιά που προκαλείται, στα πλαίσια του άρθρου 210 του Π.Κ ο θάνατος, στα πλαίσια του άρθρου 231 του Π.Κ, η βαριά σωματική βλάβη, δεν είναι αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας αβλεψίας.[4] Σε κάθε περίπτωση η γενική αντιμετώπιση της νομολογίας μας για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης είναι ότι τέτοιου είδους αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρές ποινές. Όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα του Γ. Πική, Sentencing in Cyprus (2nd edition) σελ. 116-117, η πλέον συνηθισμένη ποινή για παρόμοιου είδους αδικήματα είναι η ποινή της φυλάκισης, η οποία μπορεί να ανέρχεται σε ημέρες, μήνες ή και χρόνια. Σημασία για το ύψος της ποινής έχουν οι συνθήκες και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης περιλαμβανόμενης ασφαλώς κάθε μιας εκ των παραμέτρων που την χαρακτηρίζει (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ 463, Αεροπόρος ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.
  1. Περαιτέρω νομολογιακή καθοδήγηση δυνατόν να αντληθεί όσον αφορά τους επιβαρυντικούς και ελαφρυντικούς παράγοντες που λήφθηκαν κατα καιρούς υπόψη στα αδικήματα των άρθρων 236(β) και 231 του Ποινικού Κώδικα. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες αναγνωρίστηκαν η μεταμέλεια και απολογία[5], η οικονομική αποζημίωση του θύματος[6], η καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης[7], απουσία προσχεδιασμού και οργάνωσης[8]. Στις πλείστες των υποθέσεων βαριάς σωματικής βλάβης αναγνωρίστηκε ως επιβαρυντικός παράγοντας η σοβαρότητα του αδικήματος δηλαδή οι συνθήκες διάπραξης και το μέγεθος του κινδύνου που διέτρεξε το θύμα καθώς και οι επιπτώσεις σε αυτό[9]. Στην παρούσα περίπτωση λαμβάνονται υπόψη οι εξής επιβαρυντικοί παράγοντες: α)Σοβαρότητα των αδικημάτων η οποία εξάγεται απο το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος στις 13/8/2017 κατα τη διάρκεια μιας πολυσύχναστης και πολύβουης μέρας απο κολυμβητές, λουόμενους , σκάφη, δραστηριότητες θαλάσσιων αθλημάτων εισήλθε στον κόλπο του Κόννου και βρισκόμενος σε ευθεία πορεία προς την αποβάθρα οδήγησε με υπερβολική ταχύτητα υπο τας περιστάσεις , χωρίς να επιδείξει δέουσα οπτική και ακουστική επιτήρηση του χώρου που βρισκόταν με έλλειψη δέουσας παρατηρητικότητας, παράλειψη διενέργειας έγκαιρου ελιγμού προς αποφυγή σύγκρουσης και παράλειψη τήρησης των κανονισμών αποφυγής της σύγκρουσης στη θάλασσα. Δηλαδή η σύγκρουση ήταν το αποτέλεσμα αλληλουχίας πράξεων και παραλείψεων η οποία είχε ως άμεσο αποτέλεσμα να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της R.H στην οποία τα τραύματα έχουν αφήσει μόνιμο κατάλοιπο. Συνολικά ιδωμένη η συμπεριφορά του κατηγορούμενου, ως συνοψίζεται πιο πάνω, και λεπτομερώς καταγράφεται στην καταδικαστική απόφαση σαφώς δεν παραπέμπει σε μια στιγμιαία αβλεψία. Αντιθέτως, επρόκειτο για μια εγωιστική , επικίνδυνη συμπεριφορά που ενείχε το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια των άλλων προσώπων, η οποία χρήζει και της ανάλογης τιμωρίας. Σε τούτο το σημείο ας μου επιτραπεί να πω σχετικά με τη σοβαρότητα των ατυχημάτων στη θάλασσα. Μπορεί αυτά να μην διεξάγονται εξ' όσων αντλώ δικαστική γνώση με τη συχνότητα κα/ή να βρίσκονται σε έξαρση όπως για παράδειγμα τα τροχαία αδικήματα και/ή τα θανατηφόρα αδικήματα αλλά αποτελεί κατά την κρίση μου εξίσου ηθική, νομική, κοινωνική και συνειδησιακή επιταγή με την τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, η συμμόρφωση με τους Κανόνες Αποφυγής Σύγκρουσης στη θάλασσα και με άλλη σχετική νομοθεσία και αυτό γιατί ενα δυστύχημα στη θάλασσα δυνατόν υπο περιστάσεις να οδηγήσει σε ανυπολόγιστους κινδύνους οι οποίοι δύσκολα μπορούν να αντιμετωπιστούν είτε πρίν είτε μετα τη διάπραξη του. Στην προκειμένη περίπτωση κάθε άλλο παρά συμμορφώθηκε ο Κατηγορούμενος με τις υποχρεώσεις του αυτές, με αποτέλεσμα, δυστυχώς τον σοβαρό τραυματισμό της R.H και τον, ευτυχώς, όχι τόσο σοβαρό τραυματισμό της M.H. β) Οι επιπτώσεις στο θύμα που είχαν ως άμεσο αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό της R.H όπως τούτα τα τραύματα της εκτέθηκαν στην αρχή της παρούσας απόφασης με σημερινό μόνιμο κατάλοιπο στην ίδια. Επίσης να σημειωθεί ότι απο τη σύγκρουση τραυματίστηκε η M.H στην οποία οι τραυματισμοί ήταν λιγότεροι σοβαροί αλλά δεν άφησαν μόνιμο κατάλοιπο. γ) Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν παρείχε άμεση βοήθεια σε κανένα απο τα 2 θύματα του και ειδικότερα στην R.H η οποία αιμορραγούσε ευθύς μετά τη σύγκρουση χωρίς να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι ο ίδιος ειδοποίησε μετα τη διάπραξη του αδικήματος την Αστυνομία. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη οι εξής: α) Λευκό Ποινικό Μητρώο. β) Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ήτοι ότι είναι οικογενειάρχης ηλικίας 54 χρονών έγγαμος με εκπαιδευτικό σύζυγο , πατέρας 2 ενήλικων τέκνων ηλικίας 27 και 24 χρονών, επιχειρηματίας, διευθυντής μεγάλης ξενοδοχειακής μονάδας στην οποία εργοδοτούνται τους καλοκαιρινούς μήνες πάνω απο 200 άτομα προσωπικό. Επίσης λαμβάνεται υπόψη ότι διατηρεί άριστες σχέσεις με τα μέλη της οικογένειας του καθώς λαμβάνει στήριξη απο το περιβάλλον του εν σχέσει με τις συνέπειες απο την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης. Βεβαίως θα πρέπει να υπομνησθεί ότι εκεί όπου υπάρχει ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής η αξία των προσωπικών συνθηκών ελαχιστοποιείται ή «έχουν περιθωριακή αξία και δεν πρέπει να εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που τέτοιες ποινές πρέπει να έχουν».[10] γ) Η μεταμέλεια και απολογία την οποία τα θύματα αποδέχθηκαν και δηλώθηκε στο Δικαστήριο, κατα το χρόνο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής. δ) Αναφορικά με τις περιστάσεις τέλεσης λαμβάνεται υπόψη η πρόκληση του ατυχήματος ήταν το αποτέλεσμα της αμέλειας, των παραλείψεων και παραβίασης των ανωτέρω αναφερθέντων νομοθεσιών και όχι το αποτέλεσμα μιας προσχεδιασμένης και οργανωμένης ενέργειας με την ωμή άσκηση βίας εκ μέρους του. Επίσης λαμβάνεται υπόψη ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε καταναλώσει οποιεσδήποτε ουσίες πρίν την διάπραξη του αδικήματος. ε) Η πλήρης οικονομική αποζημίωση των θυμάτων, την οποία αυτά αποδέχτηκαν και δήλωσαν στο Δικαστήριο μέσω του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι δεν έχουν οποιαδήποτε απαίτηση απο τον ίδιο. Τούτη λαμβάνεται μεν υπόψη ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας πλην όμως θα πρέπει να υπομνησθεί ότι η οικονομική αποζημίωση σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να κρίνεται ως δυνάμενη να «εξαγοράσει» την ποινή του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση R v Barney[11] λέχθηκε ότι «η αποζημίωση του θύματος θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως μεταμέλεια του δράστη και ενα είδος αποκατάστασης της ζημιάς.Σε αυτή την έκταση και σε τίποτε άλλο θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στην διεργασία επιβολής ποινής».[12] Η υπόθεση αφορούσε απόκτηση χρημάτων με απάτη. Συγκεκριμένα λέχθηκε ότι : «It must never be thought that by offering to pay compensation a convicted criminal could buy his way out of imprisonment or any part of it. The significance of an offer to pay compensation was that it might be treated as some token of remorse on the defendant's behalf as well as redressing the private loss of the victim. To that extent, and no further, it was reflected in the sentencing exercise, but it must be clearly recognized that a compensation order was otherwise wholly independent of the sentencing exercise». στ) Ο πρότερος έντιμος βίος του κατηγορούμενου, ο οποίος δεν απασχόλησε πλήν της παρούσας περίπτωσης, τα Δικαστήρια και/ή τις διωκτικές αρχές αλλά και το γεγονός ότι δεν παρουσίασε οποιαδήποτε αντικοινωνική συμπεριφορά μέχρι και σήμερα. ζ) Το ζήτημα της καθυστέρησης. Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν φέρει οποιαδήποτε και/ή αποκλειστική ευθύνη για την καθυστέρηση της διακρίβωσης της ποινικής του ευθύνης με δεδόμενο ότι ο ίδιος κατηγορήθηκε στις 28/6/2019 και το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 8/8/19 ενώ επιβάλλεται ποινή 6 ½ και πλέον έτη μετα τη διάπραξη του αδικήματος. Στον καθορισμό του μέτρου για το εύλογο του χρόνου για την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας με αφετηρία τη μέρα της σύλληψης λαμβάνονται υπόψη τα περιστατικά και το περίπλοκο της υπόθεσης, η συμπεριφορά των ανακριτικών και δικαστικών αρχών καθώς και εκείνη του κατηγορούμενου.[13] Πρόσφατα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση KRASHIAS AND OTHERS v. CYPRUS, Application no.52551/18 ημερομηνίας 20/6/2023 αποφάσισε ότι λαμβανομένης υπόψη της φύσης της υπόθεσης που αφορούσε ενα καθόλου πολύπλοκο αδίκημα αυστηρής ποινικής ευθύνης για μη καταβολή φορολογίας εκ μέρους των αιτητών, της πολύ μικρής μαρτυρίας που παρουσιάστηκε (3 μάρτυρες σύνολο), την ευθύνη που έφεραν οι αιτητές για την καθυστέρηση στη διακρίβωση της ποινικής τους ευθύνης που ήταν υπόλογοι για ένα 1 χρόνο και 4 μήνες καθυστέρησης, η διάρκεια των 7 χρόνων και 3 ημερών για τη διακρίβωση και ολοκλήρωση της ποινικής τους ευθύνης σε 2 βαθμούς δικαιοδοσίας ξεπερνούσε κατα πολύ το εύλογο του χρόνου. Περαιτέρω πρόσθεσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην απόφαση του ότι παρα το ότι οι αιτητές είχαν λάβει ένα χαμηλό πρόστιμο σε σχέση με το ύψος του προβλεπόμενου προστίμου δηλαδή 400 ευρώ σε σχέση με το ύψος των 5000 ευρώ, στην απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου δεν είχε επεξηγηθεί ρητώς σε ποια έκταση λήφθηκε υπόψη και μειώθηκε η ποινή σε σχέση με τη μακρά διάρκεια της ποινικής διαδικασίας. Με βάση τα ανωτέρω ερχόμενη στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, κατα την κρίση μου πρόκειται κατ'αρχήν για μια πολύ σοβαρή και πολύπλοκη νομικά και απο άποψης πραγματικών γεγονότων, υπόθεση. Τούτο προκύπτει απο την ίδια τη φύση του ατυχήματος που αυτό επεσυνέβη στη θάλασσα σε ένα πεδίο όπου στη διερεύνηση του απαιτούσε συνδρομή απο εμπειρογνώμονες. Επίσης τα πλείστα όσα γεγονότα συνέθεταν την υπόθεση ήταν εξ αρχής αντικείμενο έντονης αμφισβήτησης όπως προκύπτει από τις μαρτυρίες που λήφθηκαν αλλά και την απόφαση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω απο τις 13/8/2017 ημερομηνία που συνέβηκε το ατύχημα μέχρι και τον Ιούνιο του 2019 που κατηγορήθηκε ο κατηγορούμενος λήφθηκαν πάνω 40 καταθέσεις. Αρκετές καταθέσεις ήτοι των αυτόπτων μαρτύρων λήφθηκαν στην αγγλική γλώσσα και μάλιστα ειδικά η κατάθεση της R.H λήφθηκε ενώσω αυτή βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.. Η έκθεση του εμπειρογνώμονα εκ μέρους της λιμενικής αστυνομίας και του σήμερα υφυπουργείου Ναυτιλίας ετοιμάστηκε στις 30/3/2018 και τούτη αποτελείτο απο 46 σελίδες. Επίσης είχε συλλεχθεί ιατρική μαρτυρία σε σχέση με τα τραύματα των 2 παραπονούμενων αλλά και τις χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες αναγκάστηκε να υποβληθεί η R.H. Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 8/8/2019 και ορίστηκε στις 14/10/2019 για απάντηση. Το κατηγορητήριο περιελάμβανε αρχικά 3 κατηγορούμενους. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά την 2/12/19 αφου έγινε κατορθωτή η επίδοση του κατηγορητηρίου σε όλους τους κατηγορούμενους. Την 2/12/2019 η υπόθεση αναβλήθηκε λόγω παλαιότερης υπόθεσης του Δικαστηρίου. Επαναορίστηκε για ακρόαση στις 8/4/2020 οπότε και αναβάλλετο απο τις 8/4/2020 μέχρι και τις 12/3/2021 εξαιτίας των επιπτώσεων της πανδημίας του κορονοϊού. Ακολούθως στις 12/3/2021 προστέθηκαν οι Κατηγορίες 13-15 στο κατηγορητήριο με τη σύμφωνη γνώμη των δικηγόρων της υπεράσπισης και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 29/6/
  2. Την ημερομηνία εκείνη η ακρόαση αναβλήθηκε λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου το οποίο ήταν απασχολημένο σε άλλη παλαιότερη υπόθεση με αριθμό 33/
  3. Στις 13/12/2021 που ήταν ορισμένη η υπόθεση ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους της υπεράσπισης λόγω της εκκρεμούσας αγωγής ναυτοδικείου. Η υπόθεση επαναορίστηκε στις 12/3/2022 οπότε και η τότε Δικαστής εξαιρέθηκε και η υπόθεση ανατέθηκε σε άλλο Δικαστή. Ακολούθως τις άλλες φορές που η υπόθεση ορίζετο για ακρόαση ήτοι στις 15/4/2022 , 26/9/2022, 4/10/22, 5/12/2022 η υπεράσπιση προέβαλλε ως ζήτημα τη διασύνδεση της υπόθεσης με την αγωγή ναυτοδικείου και την προσέλευση των μαρτύρων απο το εξωτερικό ώστε να δικαστούν ταυτόχρονα και οι 2 υποθέσεις. Στις 7/2/2023 ξεκίνησε η ακρόαση της υπόθεσης ανεξάρτητα απο την πορεία της αγωγής ναυτοδικείου όπου εκ πλευράς κατηγορούσας αρχής παρουσιάστηκαν 13 μάρτυρες εκ των οποίων οι 5 μάρτυρες προσήλθαν απο το εξωτερικό. Υπήρξε μαρτυρία εμπειρογνώμονα που επίσης προσήλθε απο το εξωτερικό εφόσον βρίσκεται σε απόσπαση σε διεθνή οργανισμό. Απο την έναρξη της δίκης μέχρι τις 10/3/2023 αναστάληκε η δίωξη για τους κατηγορούμενους 2 και 3 και κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου μετα απο ένσταση της υπεράσπισης προστέθηκε για τον τώρα κατηγορούμενο η κατηγορία της βαριάς σωματικής βλάβης. Η απόφαση στο εκ πρώτης όψεως δόθηκε στις 2/6/2023 και η μαρτυρία ολοκληρώθηκε στις 22/8/
  4. Απο την υπεράσπιση παρουσιάστηκαν εκτός απο τον κατηγορούμενο ακόμη 3 μάρτυρες . Ο μάρτυρας εμπειρογνώμονας της υπεράσπισης προσήλθε απο το εξωτερικό και η έκθεση του αποτελείτο απο 34 σελίδες. Η υπεράσπιση ζήτησε χρόνο για αγορεύσεις στις 22/8/2023 και στις 29/9/2023 οπότε και τελικώς οι αγορεύσεις έλαβαν χώρα στις 17/10/
  5. Αναφέροντας τα πιο πάνω καταλήγω ότι μέρος της καθυστέρησης οφείλεται τόσο στην πανδημία όσο στις διωκτικές και στις δικαστικές εν μέρει αρχές λόγω κυρίως των πρακτικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει το κυπριακό σύστημα απονομής της δικαιοσύνης αλλά επίσης οφείλεται και στον κατηγορούμενο. Σημειώνω όμως ότι η καθυστέρηση θα πρέπει να ιδωθεί και να εξισορροπηθεί στο συνολικό πλαίσιο και δή ότι δεν επρόκειτο για απλή υπόθεση ούτε στη διερεύνηση ούτε στην καταχώρηση αλλά ούτε και στην εκδίκαση αυτής. Η παρούσα τουλάχιστον διαφέρει σε όλα τα σημεία απο την ανωτέρω αναφερόμενη απόφαση του ΕΔΑΔ. Συνεπώς, σαφώς και το ζήτημα της καθυστέρησης θα προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορούμενου και τούτο σε σχέση με το ύψος και όχι το είδος της ποινής. Πρέπει, βεβαίως, να σημειωθεί πως η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ως προς την μεταβολή των συνθηκών του κατηγορούμενου στο διάστημα που μεσολάβησε δεν είναι απόλυτα ορθή. Και τούτο γιατί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, το γεγονός της δημιουργίας ξενοδοχειακής μονάδας στη διαχείριση της οποίας έχει ρόλο ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να κριθεί ως τέτοια ουσιαστική μεταβολή στις προσωπικές του συνθήκες η οποία εξαιτίας της όποιας καθυστέρησης να μπορεί να ανατρέψει το είδος και το ύψος της ποινής. Μπορεί να ληφθεί υπόψη ως ένας παράγοντας που συσταθμίζεται και υπολογίζεται ως προς τις ευρύτερες επιπτώσεις που δυνατόν να έχει στον ίδιο και σε τρίτα πρόσωπα τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης αλλά όχι τέτοια που δυνατόν να επηρεάσει ουσιαστικά την ποινολογική του μεταχείριση. η) Οι επιπτώσεις που δυνατόν να έχει η επιβολή ποινής φυλάκισης στον ίδιο προσωπικά και στην εργασία του αλλά και στην οικογένεια του. Στο αυτό το σημείο λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις όπως αναφέρθηκαν στα πλαίσια του προηγούμενου λόγου. Λεχθέντων των ανωτέρω να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την πάγια κυπριακή νομολογία : « οι επιπτώσεις της τυχόν φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μέν μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων δεν είναι όμως αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής».[14] θ) Τέλος ένας άλλος ελαφρυντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι ότι μέχρι και την έναρξη της ακροαματικής εκδίκασης ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε τις πλείστες των κατηγοριών με συγκατηγορούμενους το Μ.Ζ και την εταιρεία που διαχειρίζεται τα θαλάσσια αθλήματα στην παραλία του Κόννου. Κατα την έναρξη της ακροαματικής εκδίκασης η δίωξη αναστάληκε για τους κατηγορούμενους 2 και 3 ενώ ο κατηγορούμενος 2 αποτέλεσε μάρτυρα κατηγορίας. Δηλαδή οι συνθήκες της υπόθεσης που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος κατα τη δεδομένη στιγμή διαφοροποιήθηκαν σε σημείο που ο κατηγορούμενος σήμερα δικαιούται να αξιώνει ευνοϊκής μεταχείρισης απο το Δικαστήριο. Θα πρέπει όμως στο πλαίσιο τούτο να συνυπολογιστεί ότι η μαρτυρία του πρώην κατηγορούμενου 2 αξιολογήθηκε ως αξιόπιστη απο το Δικαστήριο στο μεγαλύτερο της μέρος και στη βάση αυτής μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία το Δικαστήριο κατέληξε στα ευρήματα του που οδήγησαν στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Συνακόλουθα αφού συνυπολόγισα όλα τα ανωτέρω και ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των περιστάσεων τέλεσης αναφορικά με την εγωιστική, επικίνδυνη και αμελή οδηγική συμπεριφορά του κατηγορούμενου με τις δυσμενείς επιπτώσεις που αυτή είχε και έχει μέχρι σήμερα στη ζωή της R.H καταλήγω ότι η μόνη αρμόζουσα και αντικατοπτρίζουσα τη σοβαρότητα των αδικημάτων ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες κρίθηκαν και υπολογίστηκαν δεόντως υπόψη πλήν όμως αυτοί στάθηκαν ικανοί να επηρεάσουν το ύψος της ποινής αλλά όχι το είδος αυτής. Ως εκ των πιο πάνω επιβάλλω τις εξής ποινές: Κατηγορίες 1-9 οι οποίες επισύρουν ποινή φυλάκισης μέχρι 2 έτη, ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Κατηγορία 13 ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Κατηγορία 16 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν μεταξύ τους εφόσον τα γεγονότα που περιβάλλουν τα αδικήματα προήλθαν και αποτελούν μέρος του ίδιου επεισοδίου. Προχωρώ να εξετάσω κατα πόσο η περίπτωση είναι τέτοια που χωρεί το Δικαστήριο να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπερ της αναστολής των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν. Ο περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτέλεσης της Ποινής εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Ν.95/72, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.186
(1)/2003, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια για αναστολή της ποινής εφόσον αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και των προσωπικών δεδομένων του κατηγορουμένου(Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 449, Γεωργίου κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 27/16, ημερ. 19.7.2016, Παπαντελή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 11/16 ημερ. 17.10.16, Σώζου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 12/2016 ημερ. 29.3.16 και άλλες). Κατά την εξέταση δε του ζητήματος το σημαντικό ερώτημα που εγείρεται για το Δικαστήριο « είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής» (Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930). Λαμβάνονται υπόψη όλα τα δεδομένα ειδικά οι περιστάσεις τέλεσης , οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο, o πρότερος έντιμος βίος, οι επιπτώσεις που δυνατόν να έχει τυχόν άμεση ποινής φυλάκισης στον ίδιο, στην οικογένεια του αλλά και σε τρίτους, η μεταμέλεια, απολογία και αποζημίωση των θυμάτων η οποία έγινε αποδεκτή καθώς και την πάροδο χρόνου απο τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι και σήμερα. Ειδικά εν σχέσει με την αποζημίωση και την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην διεκπεραίωση της υπόθεσης έχει ήδη ανωτέρω αναφερθεί σε ποιο σημείο τούτα έχουν ήδη ληφθεί υπόψη και λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της διεργασίας για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Σημαντικό να τονιστεί ότι τόσο η μεταμέλεια, απολογία όσο και η αποζημίωση προβλήθηκαν και εκφράστηκαν μετά από την καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου , στοιχεία μεν που υπολογίστηκαν και επηρέασαν σημαντικά το ύψος της ποινής αλλά που δεν κρίνονται ικανά να επηρεάσουν δραστικά την απόφαση ως προς την αναστολή εκτέλεσης των ποινών που επιβλήθηκαν. Αποφασίζω ότι εν προκειμένω, δεν διαπιστώνονται εκείνες περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν την αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν. Αντίθετα, τέτοια μεταχείριση θα απέληγε σε υποβάθμιση της σημασίας που πρέπει να αποδοθεί στη σοβαρότητα των πράξεων και παραλείψεων του κατηγορούμενου ήτοι στη σοβαρότητα της εγωιστικής, επικίνδυνης και αμελούς οδηγικής του συμπεριφοράς και στη σοβαρότητα των συνεπειών που είχαν οι παραλείψεις αυτές και θα εξουδετερώνει το στοιχείο της αποτροπής που πρέπει να προεξέχει σε σοβαρά αδικήματα αμέλειας στην οδηγική συμπεριφορά που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή. Οι ποινές φυλάκισης να εκτελεστούν άμεσα. Στο χρόνο έκτισης της ποινής λαμβάνεται υπόψη δυνάμει του άρθρου 117
(1)της Ποινικής Δικονομίας ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται υπό κράτηση απο τις 12/12/2023, χρόνο κατά τον οποίο μειώνεται η εκτέλεση της ποινής του. (Υπ)............................. Μ.Ιεροκηπιώτου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας 1999 2 ΑΑΔ 632 [2] Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ.29/07 ημερομηνίας 15/7/
  1. [3] Στο σύγραμμα Καπαρδή και Στεφάνου, Έκδοσης 2020, Επιμέτρηση και Επιβολή ποινών στο Κυπριακό Νομικό Σύστημα σελίδα 29 γίνεται αναφορά στην κατηγοριοποίηση των αδικημάτων ανάλογα με τη ζημιά και το βαθμό ενοχής. [4] Στυλιανού 2009 2 ΑΑΔ 543 , Σάββα ν Αστυνομίας 2008 2 ΑΑΔ 242 και πρόσφατα Ποινική Έφ.Αρ 152/2022 ημερομηνίας 1/12/
  2. [5] Πουλλαίδης ν. Αστυνομίας 2011 2 ΑΑΔ 427 [6] Σάββα ν Αστυνομίας 2008 2 ΑΑΔ 242 [7] Σενέκκη ν. Αστυνομίας 2012 2 ΑΑΔ 285 [8] Νικολάου Π.Ε 41/2016 ημερομηνίας 14/4/2016 [9] Evans ν Αστυνομίας 2005 2 ΑΑΔ 639 και IOJA ν Αστνομίας 2009 2 ΑΑΔ
  3. [10] Richard v. Αστυνομίας 2013 2 ΑΑΔ 438 [11] 1989 JP 402 [12] Στην εν λόγω απόφαση γίνεται παραπομπή στο Σύγραμμα των Καπαρδή και Στεφάνου « Επιμέτρηση και επιβολή ποινής στο Κυπριακό Νομικό Σύστημα», σημείο 8.4.3 με τίτλό, Αποζημίωση του θύματος και συμφιλίωση. [13] Καυκαρής ν. Δημοκρατίας 1990 2 ΑΑΔ 203 [14] Domotov k.a v. Aστυνομίας 1996 2 ΑΑΔ 328, Stephanou v. The police 1972 2 CLR 114 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.