ODCT - ROYAL LTD ν. ANM FAADE SOLUTIONS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 899 / 2021, 31/7/2024

(2), 20 και 29 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ.

2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας η οποία προσάπτεται στην Κατηγορούμενη 1: «Η Κατηγορούμενη αρ. 1, κατά ή περί την 15/03/2021 στη Λευκωσία εξέδωσε την τραπεζική επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας (Tseriou Avenue Branch 134, τηλ. 22501523) υπ' αριθμό [ ] δια το ποσό των €5,000- πληρωτέα εις διαταγή των παραπονούμενων την 15/03/2021 η οποία κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην Τράπεζα η οποία έγινε κατά ή μετά την ημερομηνία την οποία κατέστη πληρωτέα δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων της εκδότριας εταιρείας και /ή επεστράφη απλήρωτη με την ένδειξη «STOP PAYMENT» και η οποία για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από της παρουσιάσεως της παρέμεινε και εξακολουθεί να παραμένει απλήρωτη». 3. Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει τη δεύτερη κατηγορία, με βάση τις λεπτομέρειες της οποίας κατηγορείται ότι ως υπεύθυνος και/ή διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 παρείχε συνδρομή να εκδώσει επ' ονόματι των Παραπονούμενων την πιο πάνω επιταγή η οποία κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην Τράπεζα η οποία έγινε κατά ή μετά την ημερομηνία την οποία κατέστη πληρωτέα δεν εξοφλήθηκε λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων της εκδότριας εταιρείας και /ή επεστράφη απλήρωτη με την ένδειξη «STOP PAYMENT» και η οποία για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από της παρουσιάσεως της παρέμεινε και εξακολουθεί να παραμένει απλήρωτη.

1. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε δύο μάρτυρες, τους Νίκο Νικολάου, υπάλληλο της Ελληνικής Τράπεζας (ΜΚ1) και Thaer Abbara, διευθυντή των Παραπονούμενων (ΜΚ2)
2. Αφού το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι αποδείχθηκε επαρκώς εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε σχέση με τους Κατηγορούμενους, οι Κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία. Οι Κατηγορούμενοι επέλεξαν να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Για την υπεράσπιση κατέθεσαν ο Κατηγορούμενος 2 (ΜΥ1) και ο Μάριος Δρουσιώτης, Τεχνικός Διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 (ΜΥ2)
3. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας, έχει τύχει προσεκτικής μελέτης και το έχω λάβει υπόψιν μου. Δεδομένου ότι οι αρχές οι οποίες διέπουν την αιτιολόγηση δικαστικών αποφάσεων δεν επιβάλλουν την επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας ή την αναφορά σε κάθε επιμέρους πτυχή αυτής, θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα.
4. Τα ακόλουθα δηλώθηκαν από κοινού από τους συνηγόρους των μερών και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως παραδεκτά γεγονότα κατά τη διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης: 7.1 Η επιταγή με αριθμό [ ] της Ελληνικής Τράπεζας (εφεξής «Επιταγή») εκδόθηκε από το λογαριασμό [ ]. 7.2 Η Επιταγή εκδόθηκε από την εκδότρια Κατηγορούμενη 1, για το ποσό των €5.000 προς όφελος και σε διαταγή της Παραπονούμενης εταιρείας και ήταν πληρωτέα την 15.03.
5. 7.3 Την επιταγή την υπέγραψε ο κ. Αντώνης Νικολάου (Κατηγορούμενος 2) ο οποίος είναι διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 - εκδότριας. 7.4 Η Επιταγή κατατέθηκε και δεν πληρώθηκε καθότι η πληρωμή ανακλήθηκε από τον εκδότη της, σύμφωνα με την Επιταγή - Τεκμήριο
6. 7.5 Ο κ. Thaer Abbara είναι ο διευθυντής και μέτοχος της Παραπονούμενης εταιρείας.
7. Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Β. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΑΧΘΗΚΕ Ι. ΜΚ1 - Νίκος Νικολάου
8. Ο ΜΚ1 είναι υπάλληλος της Ελληνικής Τράπεζας. Συγκεκριμένα είναι λειτουργός στο τμήμα credit management της τράπεζας. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η Επιταγή φέρει ημερομηνία 15.03.2021και εκδόθηκε για το ποσό των €5.
9. Παρουσιάστηκε στις 24.03.2021 στο ταμείο του υποκαταστήματος της τράπεζας στην Έγκωμη και επιστράφηκε στον πελάτη στις 26.03.
10. Η Επιταγή δεν πληρώθηκε καθότι ο πελάτης - εκδότρια έδωσε εντολή να μην πληρωθεί. Η Επιταγή δεν έχει πληρωθεί μέχρι και σήμερα.
11. Σύμφωνα με την έρευνα στο αρχείο συναλλαγών της Κατηγορούμενης 1 το οποίο διατηρεί η τράπεζα, ο πελάτης τους (Κατηγορούμενη 1) έδωσε στις 12.03.2021 εντολή να μην πληρωθεί η επιταγή μέσω της εφαρμογής internet banking της τράπεζας. Ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε εκτύπωση της οδηγίας η οποία δόθηκε από τον Κατηγορούμενο 2 προς την τράπεζα στις 12.03.2021 και ώρα 13:12 για ανάκληση της πληρωμής της Επιταγής. Στην οδηγία αναφέρεται ο αριθμός της Επιταγής και ο αριθμός λογαριασμού της Κατηγορούμενης
13. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 ο λόγος για την ανάκληση ο οποίος δόθηκε προς την τράπεζα είναι «R
14. Dispute - stop payment». Ανέφερε περαιτέρω ότι υπάρχει ένας κατάλογος με επιλογές που μπορεί να επιλέξει ο πελάτης. Η τράπεζα σύμφωνα με τον ΜΚ1 δεν ζητά περαιτέρω λεπτομέρειες για να προβεί σε ανάκληση επιταγής.
15. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορούμενων του έδειξε ένα έγγραφο, ήτοι το Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1 (το οποίο εν τέλει έγινε Τεκμήριο 15) στο οποίο αναγράφεται ο ακόλουθος λόγος για την ανάκληση δίπλα από τον τίτλο "notes": «DISPUTE - UNFINISHED WORK». Ο ΜΚ1 ανέφερε πως πρέπει να είναι αντίγραφο εγγράφου το οποίο μπορεί να εκτυπώσει ο πελάτης. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι αυτήν την δικαιολογία είχε δώσει η Κατηγορούμενη 1 προς την τράπεζα όταν ανακάλεσε την επιταγή. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι συμφωνεί πως όντως αυτό αναφέρει το έγγραφο. Δεν γνωρίζει γιατί η δικαιολογία αυτή δεν αναφέρθηκε στο Τεκμήριο
16. ΙΙ. ΜΚ2 - Τhaer Abbbara
17. O MK2 είναι ο διευθυντής της Παραπονούμενης εταιρείας στην οποία είχε ανατεθεί από την Κατηγορούμενη 2 για να εκτελέσει εργασίες εγκατάστασης αλουμινένιων πάνελ στο Metropolis Mall της Λάρνακας. Στην ουσία η Παραπονούμενη ήταν υπεργολάβος της Κατηγορούμενης 1 η οποία ήταν επίσης υπεργολάβος για την προμήθεια και εγκατάσταση του cladding system (πλαγιοκαλύψεων) που αποτελείτο από αλουμίνιο στο εν λόγω πολυκατάστημα.
18. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 η Παραπονούμενη συμφώνησε με την Κατηγορούμενη 1 όπως η πρώτη εγκαταστήσει πάνελ αλουμινίου σε διάφορα σημεία στο εξωτερικό μέρος του πολυκαταστήματος. Η Κατηγορούμενη 1 θα αναλάμβανε τα έξοδα διακίνησης των υπαλλήλων της Παραπονούμενης καθώς και την πληρωμή των εισφορών στις κοινωνικές ασφαλίσεις των υπαλλήλων τους. Μεταξύ των δύο εταιρειών υπογράφηκε η συμφωνία Τεκμήριο 3, ημερομηνίας 16.11.
20. Μεταξύ άλλων το Τεκμήριο 3 το οποίο είναι συνταγμένο στην Αγγλική γλώσσα προνοεί τα ακόλουθα (σε ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά): 15.1 Η Παραπονούμενη αναλαμβάνει την εγκατάσταση του cladding system με βάση τα σχέδια (shop drawings) στο πολυκατάστημα. 15.2 Η Κατηγορούμενη θα προμηθεύσει την Παραπονούμενη με όλα τα υλικά, σκαλωσιές, πλατφόρμες, ικριώματα, γερανούς κτλ τα οποία απαιτούνται για την σωστή και ασφαλή εκτέλεση των εργασιών. 15.3 Η Παραπονούμενη θα προσφέρει το αναγκαίο και εγκεκριμένο προσωπικό για τις εργασίες εγκατάστασης με βάση τα σχέδια και κάτω από την επίβλεψη και καθοδήγηση της Κατηγορούμενης. 15.4 Η Κατηγορούμενη θα πληρώσει τις εισφορές στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων και τους φόρους σε σχέση με το προσωπικό της Παραπονούμενης με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και το ποσό θα αφαιρεθεί από την πληρωμή προς την Παραπονούμενη. 15.5 Η Κατηγορούμενη θα προσφέρει οχήματα για τη μεταφορά του προσωπικού της Παραπονούμενης και το ποσό που θα δαπανηθεί θα αφαιρεθεί από την πληρωμή προς την Παραπονούμενη. 15.6 Η Παραπονούμενη θα πληρώνεται κάθε μια εβδομάδα για τις πρώτες δύο εβδομάδες και ακολούθως κάθε δύο εβδομάδες. Η πληρωμή θα βασίζεται στην εκτελεσθείσα εργασία η οποία θα υπολογίζεται / μετριέται και που θα εγκρίνεται. Τυχόν μη εγκεκριμένη εργασία θα τυγχάνει απεγκατάστασης και θα εγκαθίσταται ξανά και η δαπάνη θα βαρύνει την Παραπονούμενη. 15.7 Τιμολόγηση: 15.7.1 Τύπος Α: €15.00 ανά μ
21. Περιλαμβάνει την εγκατάσταση του σκελετού (aluminium subframe), κυψελοειδές πάνελ (honeycomb panels), interfacing details, bracing, ενίσχυση του σκελετού με μέταλλο ή αλουμίνιο, με βάση τα σχέδια. 15.7.2 Τύπος Β: €9.00 ανά μ
22. Αναφέρεται και περιλαμβάνει την εγκατάσταση των honeycomb panels, interfacing details, bracing ενίσχυση του σκελετού με μέταλλο ή αλουμίνιο, με βάση τα σχέδια. 15.8 Από κάθε πληρωμή θα αφαιρείται ένα ποσοστό 5% ως κράτηση για περίοδο 6 μηνών.
23. Την επόμενη κιόλας μέρα από την υπογραφή της συμφωνίας η Παραπονούμενη ξεκίνησε τις εργασίες με την καθοδήγηση υπαλλήλων της Κατηγορούμενης, ήτοι τοποθέτηση πάνελ αλουμινίου. Κάθε εβδομάδα ο ΜΚ2 έστελνε ηλεκτρονικό μήνυμα με τις εργασίες που διεκπεραιώθηκαν, δηλαδή πόσα τετραγωνικά μέτρα είχαν καλυφθεί και το ποσό που ζητείτο να πληρωθεί. Ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε ο κατάλογος με τις εργασίες που είχαν διεκπεραιωθεί και το ποσό που ζητούσε η Παραπονούμενη για αυτές ως πληρωμή. Ως Τεκμήριο 5 o MK2 κατέθεσε κατάσταση λογαριασμού την οποία συνέταξε και στην οποία φαίνονται οι ημερομηνίες έκδοσης τιμολογίων, οι πληρωμές καθώς και το υπόλοιπο.
24. Ως Τεκμήρια 6 - 11 κατατέθηκαν παρόμοιες καταστάσεις - τιμολόγια που περιλαμβάνουν την περιγραφή των εργασιών τις οποίες η Παραπονούμενη ισχυριζόταν ότι διεκπεραίωσε, σε μερικές περιπτώσεις περιλαμβάνονταν και φωτογραφίες τύπου «πριν και μετά» στις οποίες φαίνεται η πρόοδος των εργασιών και το ποσό της πληρωμής που απαιτείτο. Ο μάρτυρας επεξήγησε ότι τα ποσά που ζητούντο με βάση τα τιμολόγια τα μετέφερε στην κατάσταση Τεκμήριο
26. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 το Τεκμήριο 4 αφορά τις ημερομηνίες 17.11.2020 μέχρι 23.11.
27. Το Τεκμήριο 6 αφορά την περίοδο 2.12.2020 - 15.12.
28. Το Τεκμήριο 7 αφορά την περίοδο 16.12.2020 μέχρι και την 23.12.
29. Το Τεκμήριο 8 αφορά την περίοδο 27.12.2020 - 10.01.
30. Το Τεκμήριο 9 αφορά την περίοδο 10.01.2021 - 19.01.2021, το Τεκμήριο 10 την περίοδο 19.01.2021 - 03.02.
31. Το Τεκμήριο 11 αφορά την περίοδο μέχρι και την 21.02.
33. Ως φαίνεται από το Τεκμήριο 5 ορισμένες πληρωμές γίνονταν με μετρητά άλλες με επιταγή. Όταν ο ΜΚ2 απέστελλε τιμολόγια στον Κατηγορούμενο 2 δεν υπήρχε οποιαδήποτε αντίδραση από μέρους του. Έγιναν οι πληρωμές που αναφέρονται στο Τεκμήριο 5 και υπάρχει ένα υπόλοιπο ύψους €16.224,
35. Σε σχέση με την επίδικη Επιταγή ο ΜΚ2 ανέφερε ότι τους ζήτησαν οι Κατηγορούμενοι να συναντηθούν στα γραφεία τους για να τους πληρώσουν στις 26.02.
36. Ο πατέρας του ΜΚ2 μετέβηκε στο γραφείο της Κατηγορούμενης και παρέλαβε την Επιταγή. Εκείνη την ημέρα το υπόλοιπο που υπήρχε ήταν €16.224,41 και έλαβαν την Επιταγή έναντι του ποσού αυτού με την υπόσχεση ότι θα πληρωνόταν σε σύντομο χρονικό διάστημα ολόκληρο το ποσό το οποίο οφειλόταν.
37. Συνέχιζαν τις εργασίες μέχρι που η Κατηγορούμενη δεν εξοφλούσε το υπόλοιπο ποσό που είχε συσσωρευθεί και ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση αν πληρώνει το προσωπικό του λόγω της καθυστέρησης. Επίσης, η Κατηγορούμενη δεν πλήρωνε τις κοινωνικές ασφαλίσεις των υπαλλήλων αλλά ούτε και τα μεταφορικά. Όταν ανακάλυψε ο ίδιος ότι δεν πληρώθηκαν οι κοινωνικές ασφαλίσεις μετέβη ο ίδιος τον Ιανουάριο του 2021 και κατέβαλε τα ποσά των εισφορών. Αυτό παρά το ότι είχαν δώσει τα στοιχεία των υπαλλήλων τους στην Κατηγορούμενη. Όταν δεν μπορούσε να πληρώνει τους υπαλλήλους του σταμάτησαν τις εργασίες. Θεωρεί πως η Κατηγορούμενη αθέτησε τη συμφωνία τους. Την 21/02/2021 έστειλε το τελευταίο τιμολόγιο και ανέφερε πως δεν μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται με αυτό τον τρόπο και πως πρέπει να υπάρξει πληρωμή.
38. Δεν υπάρχει διεκπεραιωθείσα εργασία που δεν τιμολογήθηκε. Αν άφηναν κάτι πίσω ενημερώνονταν από την Κατηγορούμενη και το εκτελούσαν.
39. Όταν κατάλαβε πως η επιταγή δεν είχε πληρωθεί μίλησε με το δικηγόρο του και διευθετήθηκε μια συνάντηση με τους Κατηγορούμενους. Στη συνάντηση αναφέρθηκε πως θα πληρωνόταν η Επιταγή και υπάρχουν και άλλες δουλειές στις οποίες μπορούν να συνεργαστούν. Ωστόσο, δεν πληρώθηκε το υπόλοιπο και οι Κατηγορούμενοι εξαφανίστηκαν. Ανακάλυψε μεταγενέστερα πως ανέλαβε άλλη εταιρεία τις υπόλοιπες εργασίες.
40. Ανέφερε επίσης ότι «την ημέρα που σταματήσαμε την εργασία στο εργοτάξιο, οτιδήποτε εξοπλισμό είχαμε εκεί, ζήτησαν τα εργαλεία και τα πράγματα που είχαμε, ζήτησαν να τα κρατήσουν και συμφωνήσαμε, τους έστειλα ένα μέρος από τα πράγματα και τους είπα πως το υπόλοιπο μέρος, θα το στείλω χωρίς να έχω καμία αντίρρηση. Δεν είχα υπόψη μου πως θα σταματήσουμε τις εργασίες μέσα στο εργοτάξιο εκεί, νόμιζα πως στις 15/3 θα επιστρέφαμε πίσω, για να συνεχίσουμε τις εργασίες. Ανακάλυψα ύστερα πως είχαν σταματήσει την επιταγή και δεν επιθυμούσαν να συνεχίσουμε.»
41. Ουδέποτε έγινε παράπονο για τις εργασίες των Παραπονούμενων ενόσω εκτελούσαν εργασίες. Στο χώρο υπήρχαν πρόσωπα από την Κατηγορούμενη και συγκεκριμένα ο τεχνικός διευθυντής της Κατηγορούμενης ο οποίος ήταν πάντα στο εργοτάξιο. Οι Κατηγορούμενοι μετά εξαφανίστηκαν και δεν είχαν επικοινωνία.
42. Όσες φορές μίλησε με τους Κατηγορούμενους δεν έλαβε ξεκάθαρες απαντήσεις. Η Επιταγή παραμένει απλήρωτη. Παραμένει ένα υπόλοιπο ύψους €16.224,
43. Με την παρούσα υπόθεση ζητά την τιμωρία των Κατηγορούμενων καθώς και αποζημίωση.
44. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 από το συνήγορο των Κατηγορούμενων αμφισβητήθηκε το ότι η Κατηγορούμενη εταιρεία ανέλαβε να πληρώσει τις εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τους υπαλλήλους της Παραπονούμενης. Ο ΜΚ2 επέμεινε ότι τους είχαν ζητήσει τα στοιχεία των υπαλλήλων για αυτό το σκοπό αλλά δεν κατέβαλαν τις εισφορές. Επέμεινε περαιτέρω, ότι με βάση τη συμφωνία τους οι κοινωνικές ασφαλίσεις θα πληρώνονταν από την Κατηγορούμενη και ακολούθως θα αφαιρείτο το ποσό από την πληρωμή προς την Παραπονούμενη και διερωτήθηκε για ποιο λόγο να τεθεί αυτός ο όρος στη συμφωνία τους καθότι στο τέλος πλήρωσε ο ίδιος τις εισφορές στις κοινωνικές ασφαλίσεις και η Κατηγορούμενη δεν πλήρωσε ούτε για την εργασία που εκτελέστηκε.
45. Δέσμη με 10 αποδείξεις πληρωμής από την Κατηγορούμενη που υπογράφονται από αντιπροσώπους των Παραπονούμενων κατατέθηκε ως Τεκμήριο
46. Υποβλήθηκε πως τα ποσά των αποδείξεων δεν συνάδουν με το Τεκμήριο 5 (κατάσταση λογαριασμού).
47. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με το πως διενεργούνταν οι πληρωμές ο ΜΚ2 απάντησε πως ότι εργασία εκτελούσε ενημέρωνε τους Κατηγορούμενους και σε κάθε περίπτωση στο χώρο υπήρχαν και πρόσωπα που εργάζονταν στους Κατηγορούμενους. Υπήρχε παρών αρχιτέκτονας από την Κατηγορούμενη καθώς και διευθυντής εργοταξίου. Σε περίπτωση κατά την οποία χρειαζόταν να αλλάξει οτιδήποτε τους το έλεγαν και το διόρθωναν αμέσως. Επέμεινε ότι η συμφωνία του ήταν με την Κατηγορούμενη και όχι με τον κυρίως εργολάβο του έργου. Συνεπώς, εκτελούσε τις εργασίες που έπρεπε με βάση τη Συμφωνία (Τεκμήριο 3), εγκρίνονταν από τους Κατηγορούμενους και ανέμενε να πληρωθεί για τη δουλειά τους.
48. Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι δεν είναι σωστά που αντιλαμβάνεται τη Συμφωνία και ότι η πληρωμή των Παραπονούμενων θα γινόταν με βάση την εκτελεσθείσα εργασία που θα επιμετρείτο και εγκρίνετο από τον επιμετρητή ποσοτήτων ολόκληρου του έργου και όχι από τον Κατηγορούμενο (με βάση το Τεκμήριο 3: "...Payment will be based on the executed work that will be measured and approved."). O MK2 επέμεινε στη θέση του ότι η συμφωνία του είναι με τους Κατηγορούμενους και δεν έχει καμία σχέση με τον ιδιοκτήτη του πολυκαταστήματος. Στο εργοτάξιο ήταν μαζί του στο χώρο ο αρχιτέκτονας και διευθυντής εργοταξίου των Κατηγορούμενων ο οποίος απευθείας τους καθοδηγούσε και τους έδιδε οδηγίες ως προς το ποιο σημείο θα πρέπει να καλύψουν. Στη Συμφωνία δεν αναφέρεται κανένας άλλος εκτός από τους Κατηγορούμενους.
49. Όταν ερωτήθηκε αν γνωρίζει τον επιβλέπων μηχανικό του έργου και τον επιμετρητή ποσοτήτων εκ μέρους του ιδιοκτήτη ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ουδέποτε τους είδε ούτε και άκουσε για αυτούς. Περαιτέρω, πρόσθεσε ότι αν όντως αυτή ήταν η διαδικασία για να πληρωθεί τότε ποτέ δεν θα αναλάμβανε αυτή την υπεργολαβία και η σχέση του ήταν μόνο με την Κατηγορούμενη. Διερωτήθηκε εάν δηλαδή υπήρχε έλλειψη σε προϊόντα ή υλικά που δεν ήταν δική του ευθύνη τότε γιατί να ευθύνεται η Παραπονούμενη για τυχόν λάθη των Κατηγορούμενων;
50. Η 10.02.2021 ήταν η τελευταία μέρα που η Παραπονούμενη δούλεψε στο έργο. Ενημέρωσε τους Κατηγορούμενους μια εβδομάδα προηγουμένως πως θα ήταν η τελευταία εβδομάδα που θα εργάζονταν στο έργο καθότι δεν έλαβαν πληρωμή για τις εργασίες τους. Δεν μπορούσε να συνεχίσει καθότι δεν μπορούσε να πληρώνει τα μεροκάματα των υπαλλήλων του. Λόγω της μη πληρωμής των οφειλόμενων ποσών για εργασίες που διεκπεραίωσε η Παραπονούμενη δεν υπήρχε ρευστότητα για να μπορεί να συνεχίσει.
51. Υποβλήθηκε ότι η Επιταγή δόθηκε στις 23.02.2021 κατατέθηκε η σχετική απόδειξη ως Τεκμήριο
52. Ο ΜΚ2 συμφώνησε ότι είναι στις 23.02.2021 που ο πατέρας του έλαβε την Επιταγή.
53. Σε σχέση με τα θέματα των πληρωμών και των καθυστερήσεων στις πληρωμές μιλούσε με τον Μάριο Δρουσιώτη (ΜΥ2) με γραπτά μηνύματα (Τεκμήριο 21) και αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα μηνύματα. Παραδέχθηκε ότι στις 5.2.2021 έλαβε ποσό ύψους €3.000 από τους Κατηγορούμενους ωστόσο ανέφερε πως δεν ήταν αρκετό για να μπορέσει να πληρώνει μισθούς των υπαλλήλων του και να προχωρεί τις εργασίες.
54. Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι μετά που εκδόθηκε η Επιταγή (μετά τις 23.2.21 που δόθηκε στους Παραπονούμενους) και πριν να είναι πληρωτέα (15.03.2021) διαπιστώθηκαν κακοτεχνίες από τον επιμετρητή ποσοτήτων και επιβλέποντα μηχανικό του έργου στη ζώνη 2(β) και ότι κάποιες από τις εργασίες που προνοεί το Τεκμήριο 3 δεν είχαν εκτελεστεί. Ο ΜΚ2 απάντησε πως ότι εργασία τους είπαν να κάνουν την έκαναν και ποτέ δεν τους ανέφεραν οτιδήποτε για κακοτεχνίες. Αυτή η δικαιολογία, ανέφερε ο ΜΚ2, εμφανίστηκε μετά την ανάκληση της Επιταγής. Ενόσω ήταν στο έργο του έλεγαν πως οι εργασίες γίνονταν σωστά και όλα ήταν τέλεια. Μάλιστα οι Κατηγορούμενοι ήθελαν να συνεργαστούν με την Παραπονούμενη και σε άλλο έργο.
55. Υποβλήθηκε ότι δεν τοποθέτησαν κανένα bracing με βάση τα σχέδια. Ο ΜΚ2 επέμεινε ότι εκτελούσαν τις εργασίες που τους έλεγαν να κάνουν. Περαιτέρω, υποβλήθηκε ότι οι εργασίες της εγκατάστασης του bracing, reinforcing aluminium subframe και interfacing με βάση τα σχέδια στις ζώνες 8 και στην 2(β) δεν είχαν εκτελεστεί ποτέ από τους Παραπονούμενους. Ο ΜΚ2 επανέλαβε ότι εκτέλεσαν τις εργασίες που τους ανέθεσαν και σε κάθε περίπτωση δεν έστειλαν ποτέ μήνυμα ή να θέσουν γραπτώς ότι δεν εκτελέστηκε εργασία που τους ανατέθηκε ή ότι υπήρξε καθυστέρηση.
56. Σε αυτό το σημείο σημειώνω ότι διευκρινίστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Κατηγορούμενων ότι οι προαναφερόμενες εργασίες που δεν εκτελέστηκαν από τους Παραπονούμενους δεν είχαν χρεωθεί. Δεν έλαβαν πληρωμή δηλαδή οι Παραπονούμενοι για εργασίες τις οποίες δεν εκτέλεσαν.
57. Ο ΜΚ2 απέρριψε υποβολή ότι κλήθηκαν σε συνάντηση και δεν ανταποκρίθηκαν. Ανέφερε ότι αντιθέτως ήταν ο ίδιος που απαίτησε συνάντηση και δεν ανταποκρίθηκαν οι Κατηγορούμενοι.
58. Σε σχέση με τα εργαλεία των Κατηγορούμενων ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ένα μέρος είχε επιστραφεί στους Κατηγορούμενους με την προϋπόθεση ότι στις 15.03.2021 που θα πληρωνόταν η Επιταγή θα επέστρεφαν πίσω στην εργασία. Την πρώτη φορά που έστειλε το ένα μέρος των εργαλείων επωμίστηκε το κόστος μεταφοράς των στους Κατηγορούμενους. Περαιτέρω, ανέφερε πως είχε αναφέρει και τότε στους Κατηγορούμενους όποτε θέλουν να περάσουν να πάρουν τα εργαλεία και μηχανήματα τους και ότι δεν είναι υποχρεωμένος ο ίδιος να τους τα παραδώσει. Επιβεβαίωσε ότι ακόμα κρατά κάποια από τα εργαλεία αλλά δήλωσε ετοιμότητα να τα παραδώσει όποτε του ζητηθεί. Σε σχέση με την αξία των εργαλείων που με βάση την υποβολή του συνηγόρου των Κατηγορούμενων ανέρχεται σε €6.365, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν ξέρει ακριβώς την αξία τους αλλά είναι βέβαιος πως αξίζουν λιγότερα σε σύγκριση με το ποσό που οφείλεται στην Παραπονούμενη για τις εργασίες της.
59. Ο ΜΚ2 επίσης απάντησε σε σχετική ερώτηση πως οι εργασίες για τις οποίες απαιτεί πληρωμή είναι αυτές που ήδη εκτελέστηκαν και πληροφορήθηκε επ' αυτών η Κατηγορούμενη. Αν δεν γινόταν πληρωμή δεν μπορούσε να συνεχίσει. Εάν γινόταν η πληρωμή θα συνέχιζε τις εργασίες μέχρι το τέλος του έργου. Ουδέποτε τον πληροφόρησαν ότι υπήρχαν κακοτεχνίες. Η Παραπονούμενη ήταν πάντοτε πρόθυμή να εκτελέσει τις εργασίες που τις ανατίθεντο.
60. Υποβλήθηκε ότι η Παραπονούμενη εγκατέλειψε το έργο στις 10/2/21 χωρίς να ενημερώσει κανέναν, δεν εκτέλεσε τις εργασίες που τις υποδείχθηκαν στη ζώνη 8 και στη ζώνη 2(β), κρατούσαν τα εργαλεία των Κατηγορουμένων αξίας €6.365 και αφήσατε εκτεθειμένους τους κατηγορουμένους 1, με ζημιές που ήταν ψηλότερες του ποσού της επιταγής. Συνεπώς, δεν είχαν άλλη επιλογή από του να δώσουν οδηγίες στην τράπεζα να μην πληρωθεί η επίδικη επιταγή. Ο ΜΚ2 αρνήθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς και ανέφερε ότι πάντα ήταν πρόθυμος και έτοιμος να εκτελέσει όσες εργασίες του ζητήθηκαν, ποτέ δεν τον ενημέρωσαν για κακοτεχνίες και δεν υπάρχει κανένα μήνυμα το οποίο να αναφέρει ότι εντοπίστηκαν κακοτεχνίες. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα του ανάφεραν συνέχεια πως ήθελαν να συνεχίσει η Παραπονούμενη τις εργασίες και ουδέποτε ισχυρίστηκαν ότι έγιναν κακοτεχνίες.
61. Τέλος υποβλήθηκε ότι η Παραπονούμενη εγκατέλειψε το έργο και άφησε εκκρεμείς εργασίες και λόγω αυτής της παράβασης της Συμφωνίας μεταξύ τους, η ζημιά που προκλήθηκε στους κατηγορουμένους, ήταν πολύ μεγαλύτερη του ποσού της επίδικης επιταγής και πίστευαν πραγματικά ότι είχαν δικαίωμα να ανακαλέσουν την επιταγή και να περιορίσουν αυτήν τους τη ζημιά. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε τον ισχυρισμό αυτό και ανέφερε πως ο βασικός λόγος που σταμάτησε τις εργασίες μέσα στο εργοτάξιο είναι ότι δεν είχε χρήματα για να πληρώνει τους υπαλλήλους του.
62. Πρόσθεσε τα ακόλουθα: «Και όπως έβλεπα, τη μη καταβολή αυτών των ποσών προς την εταιρεία, μου είχα την ανησυχία και τον φόβο να μην υπάρχει καμία πληρωμή στο μέλλον και γι΄ αυτό αποφάσισα να σταματήσω τις εργασίες. Ζήτησα να πληρωθώ το υπόλοιπο ποσό, ούτως ώστε να μπορέσω να συνεχίσω τις εργασίες μου. Αν πλήρωναν βάσει της συμφωνίας που συμφωνήσαμε, θα συνεχίζονταν οι εργασίες». ΙΙΙ. ΜΥ1 - Αντώνης Νικολάου - Κατηγορούμενος 2
63. Ο ΜΥ1 είναι ο Διευθυντής της Κατηγορούμενης
64. Ασχολείται περισσότερο με τα «οικονομικά ζητήματα» της Κατηγορούμενης, μεταξύ άλλων, με τις πληρωμές, εγγραφές υπαλλήλων, ωράρια, μισθούς, πληρωμές σε συνεργάτες, προμηθευτές και παραγγελίες. Με τα τεχνικά θέματα ασχολείται ο κύριος Μάριος Δρουσιώτης (ΜΥ2).
65. Η Παραπονούμενη εταιρεία είχαν έρθει στο γραφείο του και υπέγραψαν μια σύμβαση (Τεκμήριο 3) υπεργολαβίας για την εκτέλεση εργασιών στο Metropolis Mall στη Λάρνακα οι οποίες αφορούσαν την εξωτερική επένδυση του κτιρίου (cladding system). Η Παραπονούμενη είχε εκτελέσει τις εργασίες που προβλέπονταν στο Τεκμήριο 3 σε αρκετά σημεία τα οποία η Κατηγορούμενη τους υποδείκνυε - τους έδιναν τα σχέδια και αυτοί εκτελούσαν τις εργασίες με βάση τα σχέδια. «Σε κάποια σημεία είχαν κάνει και λάθη στην τοποθέτηση τα οποία είχαν διορθώσει, αλλά όταν αποχώρησαν από το έργο, είχαν εργασίες που δεν είχαν ολοκληρωθεί και μετά, σε μεταγενέστερο στάδιο υποδείχθηκαν από το μηχανικό του έργου, που ήταν διορισμένος από τον ιδιοκτήτη και κάποιες κακοτεχνίες.»
66. Σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής των Παραπονούμενων ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι αυτοί εκτελούσαν τις εργασίες τις οποίες τους υποδείκνυαν, ο επιμετρητής του έργου υπολόγιζε την εργασία που εκτελείτο και αποδέσμευε διάφορα ποσά προς την Κατηγορούμενη. Η Κατηγορούμενη ακολούθως πλήρωνε την Παραπονούμενη. Ανέφερε ο ΜΥ1 ότι σε κάποια σημεία δεν έγινε σωστά η τοποθέτηση των πάνελ ή δεν είχε τοποθετηθεί σκελετός, ωστόσο ακολούθως διευκρίνισε πως δεν ήταν το αρμόδιο πρόσωπο να γνωρίζει αυτά τα τεχνικά θέματα.
67. Αναγνώρισε τον κατάλογο με τα εργαλεία τα οποία κατά τον ΜΥ1 κατακρατούσε η Παραπονούμενη. Ανέφερε πως η αξία τους ήταν €6.
69. Την Επιταγή την έδωσε στον πατέρα του διευθυντή της Παραπονούμενης στις 23.02.2021 και ήταν πληρωτέα στις 15.03.
70. Αφού εξέδωσε την Επιταγή, πέρασε μια εβδομάδα και η Παραπονούμενη δεν ανταποκρινόταν και δεν εμφανίστηκαν στο εργοτάξιο. Προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ΜΚ2 - Διευθυντή της Παραπονούμενης, τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΥ2 ωστόσο δεν ανταποκρινόταν.
71. Σε σχέση με τις ενέργειες του μετά την παράλειψη ανταπόκρισης από τους Παραπονούμενους ο ΜΥ 1 ανέφερε: «Μετά που είχαμε και την απάντησή του μηχανικού του έργου ότι υπήρχαν και άλλες κακοτεχνίες και έπρεπε να διορθωθούν, καθώς επίσης και το ότι μας είχαν επιστρέψει ένα μέρος των εργαλείων και υπήρχε αυτό το υπόλοιπο των εργαλείων που ανέρχεται στις €6,350 και θεώρησα σωστό ότι έπρεπε να σταματήσω την επιταγή, εφόσον και η επιταγή ήταν μικρότερης αξίας από τις διορθώσεις που έπρεπε να κάνουμε ή ακόμα και την αξία των εργαλείων.»
72. Ο λόγος για την ανάκληση της Επιταγής «είναι ότι είχαν εγκαταλείψει το έργο, είχαν μείνει ατέλειωτες εργασίες, από πλευράς τους, καθώς επίσης και κακοτεχνίες που έπρεπε να διορθωθούν από τους ίδιους και ο δεύτερος λόγος ήταν η κράτηση των εργαλείων που υπάρχουν εδώ στην αναλυτική κατάσταση.»
73. Ο λόγος που δόθηκε στην τράπεζα για την ανάκληση ήταν «Dispute - unfinished work» (Τεκμήριο 15).
74. Σε ότι αφορά τις κακοτεχνίες και τις εργασίες που άφησε ατέλειωτες η Παραπονούμενη, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι είχε δώσει κάποιο περιθώριο σε περίπτωση κατά την οποία επανερχόταν η Παραπονούμενη, όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό και στο τέλος, ήτοι μετά από ένα ή δύο μήνες διόρισε άλλον υπεργολάβο, ήτοι την εταιρεία Λύτρας Μεταλλικές Κατασκευές να τελειώσει το έργο.
75. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 επιβεβαίωσε ότι μόνο ο ίδιος υπογράφει επιταγές εκ μέρους της Κατηγορούμενης. Επισκεπτόταν το έργο ανά τακτά χρονικά διαστήματα και είχε ιδία γνώση. Επίσης ενημερωνόταν από τον τεχνικό διευθυντή, το μηχανικό του έργου και από τον αρχιτέκτονα ο οποίος έκανε την άσκηση του στην Κατηγορούμενη.
76. Υποβλήθηκε, σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής πως η Παραπονούμενη δεν είχε καμία σχέση με τον ιδιοκτήτη του έργου, ούτε και με τον επιμετρητή ή τον επιβλέπων μηχανικό. Ο ΜΥ1 επέμεινε στη θέση του και ανέφερε πως δεν είναι λογικό να πληρωνόταν η Παραπονούμενη αν δεν εγκρίνετο η εργασία από τον επιμετρητή του έργου και πληρωνόταν η Κατηγορούμενη πρώτα. Η Παραπονούμενη έβγαζε διατακτικό για π.χ. €5.000 και έπαιρνε €3.000 διότι αυτές οι εργασίες εγκρίνονταν.
77. Ερωτηθείς αν ελάμβανε τις καταστάσεις με τις εκτελεσθείσες εργασίες που έστελνε η Παραπονούμενη ο ΜΥ1 απάντησε ότι δεν τα λάμβανε και πρώτη φορά έβλεπε τα Τεκμήρια 6 -
78. Ο ίδιος έπαιρνε βεβαίωση από τον τεχνικό διευθυντή της Κατηγορούμενης ότι θα πληρώσει για ένα αριθμό τετραγωνικών μέτρων και για αυτό προχωρούσε στις πληρωμές. Ακολούθως πρόσθεσε ότι για να πάρει εντολή για να προχωρήσει σε πληρωμή πρέπει οι εργασίες να ήταν εγκεκριμένες από τον επιμετρητή.
79. Σε ερώτηση εάν οι πληρωμές οι οποίες έγιναν προς την Παραπονούμενη ήταν εγκεκριμένες ο μάρτυρας απάντησε ως εξής: E. Όλες οι πληρωμές που έγιναν προς την εταιρεία των παραπονουμένων ήταν εγκριμένες [sic] δηλαδή; A. Βεβαίως ήταν εγκριμένες [sic]. E. Μία άλλη ερώτηση. Λέτε λάμβανα‑‑ A. Οι πληρωμές που έκανα εγώ στον παραπονούμενο ναι ήταν εγκριμένες [sic]. Ήταν οι ποσότητες οι οποίες είχαν ελεγχθεί, μετρηθεί ότι όντως ήταν τελειωμένες και προχωρούσαμε στην πληρωμή.
80. Σε σχέση με τις εργασίες που ανατέθηκαν στην Παραπονούμενη σε ερώτηση αν γνώριζαν ποιο κομμάτι του έργου είχαν να εκτελέσουν ο ΜΥ1 απάντησε ως ακολούθως: Ε. Άρα είναι σωστό να πούμε στο Δικαστήριο ότι κάθε λίγες μέρες, τους ανέθεταν άλλο κομμάτι να εκτελέσουν. Δεν ήξεραν από την αρχή το σύνολο του έργου. A. Όχι. Και να διευκρινίσω γιατί, δεν μπορούσε να γίνει αυτό, γιατί στο συγκεκριμένο έργο δεν ήμασταν μόνοι μας, ήταν και η εργοληπτική εταιρεία Αδελφοί Ιακώβου η οποία ήταν οι κεντρικοί εργολάβοι του έργου, που έκαναν το κτίσιμο του Mall. Και έπρεπε σε πολλές περιπτώσεις, η εταιρεία μας να ακολουθά και να δίνει εργασίες στους υπεργολάβους, ανάλογα με το πού δούλευε και η εργοληπτική εταιρεία.
81. Ο ΜΥ1 σε σχετική ερώτηση επιβεβαίωσε ότι όσο καιρό ήταν στον έργο η Παραπονούμενη διόρθωνε τα λάθη τα οποία έκανε όταν τους το υποδείκνυαν. Περαιτέρω, ο ΜΥ1 ανέφερε πως δεν αμφισβητεί πως υπάρχει ένα υπόλοιπο το οποίο οφείλεται προς την Παραπονούμενη.
82. Σε διάφορες περιπτώσεις κατά την αντεξέταση υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι δεν έφερε τις εκθέσεις του επιμετρητή σε σχέση με τα ποσά που εγκρίθηκαν καθότι δεν του σύμφερε να τα παρουσιάσει. Ο ΜΥ1 αρνήθηκε τον ισχυρισμό αυτό.
83. Σε ερώτηση αν γνωρίζει μέχρι πότε ήταν στο έργο και εκτελούσε εργασίες η Παραπονούμενη ο ΜΥ1 απάντησε ότι ήταν στο έργο μέχρι τις 23.02.2021 όταν και έλαβαν την Επιταγή.
84. Στην σελίδα 30 των πρακτικών ημερ. 16.04.2024 ο ΜΥ1 επανέλαβε ότι η πληρωμή των €5.000 με την Επιταγή είχε εγκριθεί από τον επιμετρητή και ήταν δηλαδή εργασίες τις οποίες εκτέλεσε η Παραπονούμενη και εγκρίθηκαν: E. Εμένα με ενδιαφέρει όμως ότι οι €5.000 που πληρώθηκαν με επιταγή και είναι σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου σας υποβάλλω πληρώθηκαν μετά από έγκριση του επιμετρητή. A. Μάλιστα. E. Σας υποβάλλω ότι γι΄αυτό και δεν έχετε κανένα απολύτως λόγο να κάνετε stop payment την επιταγή. A. Η δική σας η θέση είναι αυτή ... το αναφέρω ξανά ότι ο λόγος που σταμάτησε η επιταγή είναι ξεκάθαρα, διότι η παραπονούμενη εταιρεία, χωρίς οποιανδήποτε ενημέρωση προς εμάς, εγκατέλειψαν το έργο, όχι ότι θα απουσιάζουν και θα επανέλθουν, εγκατέλειψαν το έργο πριν ακόμα ολοκληρώσουν τις εργασίες που τους είχαν δοθεί, χωρίς να διορθώσουν τις κακοτεχνίες που υποδείχθηκαν από τον μηχανικό του έργου και επίσης δεν ήθελαν καμία συνάντηση μαζί μας, για να διευθετηθεί το όλο θέμα και ο τρίτος λόγος είναι ότι τα εργαλεία που είχαν στα χέρια τους, ήταν περισσότερης αξίας από την επιταγή που είμαστε εδώ σήμερα. Αυτοί οι λόγοι είναι που σταμάτησε η επιταγή.
85. Υποβλήθηκε στον ΜΥ1 από το συνήγορο των Παραπονούμενων ότι δεν ευσταθεί το ότι δεν ανταποκρινόταν ο διευθυντής των Παραπονούμενων. Ο ΜΥ1 επέμεινε ότι στον ίδιο δεν απάντησε το τηλέφωνο. Ωστόσο, σε μεταγενέστερο στάδιο ο ΜΥ1 συμφώνησε ότι είχε επικοινωνία με τον διευθυντή των Παραπονούμενων μεταξύ της 23.02.2021 και της 10.03.2021 και ότι μπορεί να ήταν μετά τις 15.03.2021 (ήτοι μετά την ανάκληση της Επιταγής) που δεν του απαντούσε στο τηλέφωνο.
86. Επίσης υποβλήθηκε ότι η εταιρεία Λύτρας δεν είχε διορθώσει κακοτεχνίες των Παραπονούμενων αλλά συνέχισε την εργασία την οποία δεν είχαν ξεκινήσει οι Παραπονούμενοι, ισχυρισμό τον οποίο αρνήθηκε ο ΜΥ
88. Ο μάρτυρας σε σχετική ερώτηση αποδέχθηκε ότι οφείλεται ένα ποσό προς τους Παραπονούμενους το οποίο υπολόγισε πως ανέρχεται σε περίπου €10.000 (σελ. 46 πρακτικών 16.04.2024).
89. Σε ερώτηση από το συνήγορο των Παραπονούμενων να του υποδείξει ο μάρτυρας σε τι κακοτεχνίες αναφέρεται ότι υπήρχαν όταν εκδόθηκε η Επιταγή, ο ΜΥ1 απάντησε ότι δεν έχει επικοινωνίες που να αναφέρονται σε κακοτεχνίες και παρέπεμψε στη μαρτυρία που θα έδιδε ο ΜΥ
91. Σε σχέση με το ότι κάποιοι από τους υπαλλήλους των Παραπονούμενων προσεγγίστηκαν από την Κατηγορούμενη και συνέχισαν να εργάζονται στο mall, ο Κατηγορούμενος το επιβεβαίωσε. Επίσης, ο ΜΥ1 αρνήθηκε υποβολές ότι οι τιμές των εργαλείων που κατακράτησαν οι Παραπονούμενοι δεν ανταποκρίνονται στην αγοραία αξία τους καθώς και το ότι ουδέποτε ζητήθηκε να επιστρέψουν οι Παραπονούμενοι τα εργαλεία και αρνήθηκαν
92. Σε σχέση με τις κακοτεχνίες ο ΜΥ1 διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του ότι τους ενημέρωσε περί αυτών ο επιβλέπων μηχανικός του όλου έργου (σελ. 28 πρακτικών 16.04.2024) πιθανώς το Μάρτιο του 2021 και μετά που οι Παραπονούμενοι εγκατέλειψαν το έργο. Αναφορικά με το πότε έφυγαν από το έργο οι Παραπονούμενοι ο μάρτυρας επέμεινε πως είναι μετά που δόθηκε η επιταγή που εγκατέλειψαν το έργο.
93. Τέλος, υποβλήθηκε ότι τα περί κακοτεχνιών είναι εκ των υστέρων σκέψεις που αποσκοπούν στο να αποφύγουν να πληρώσουν την Επιταγή, υποβολή την οποία αρνήθηκε ο μάρτυρας. Περαιτέρω, αρνήθηκε και την υποβολή ότι ο ΜΚ2 είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή πως αν δεν πληρωνόταν η Παραπονούμενη δεν θα επέστρεφε στο έργο και ότι ουδέποτε ανέφεραν στον ΜΚ2 ότι υπήρχαν δήθεν κακοτεχνίες. IV. ΜΥ2 - Μάριος Δρουσιώτης
94. Ο ΜΥ2 είναι ο τεχνικός διευθυντής της Κατηγορούμενης. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 και ανέφερε ότι είναι η σύμβαση η οποία καταρτίστηκε μεταξύ της Κατηγορούμενης και της Παραπονούμενης και η οποία φέρει την υπογραφή του εκ μέρους της Κατηγορούμενης.
95. Η Κατηγορούμενη είχε αναλάβει να εκτελέσει στο συγκεκριμένο έργο, όλες τις πλαγιοκαλύψεις. Χρησιμοποιούσε προσωπικό της εταιρείας, αλλά επίσης ανέθεσαν και κάποιες εργασίες σε άλλους υπεργολάβους. Συναντήθηκε με με τον εκπρόσωπο της Παραπονούμενης συζήτησαν τα σχέδια του έργου, τους έδειξαν επίσης την τεχνοτροπία που έπρεπε να ακολουθηθεί για το έργο και εξ όσων θυμάται, επισκεφθήκαν και το έργο.
96. Ορίσαν τις εργασίες που θα έπρεπε να εκτελέσει η Παραπονούμενη σε δύο τύπους, γι΄ αυτό και στο Τεκμήριο 3 υπάρχει ο διαχωρισμός εργασιών μεταξύ Τype A και Τype B ενώ θα προμήθευε η Κατηγορούμενη την Παραπονούμενη με τα υλικά καθώς και τα μηχανήματα τα οποία ήταν αναγκαία για την εκτέλεση της εργασίας.
97. Το Τype Α, περιλαμβάνει την τοποθέτηση των σκελετών, των πάνελ αλουμινίου, των interfacing details, ουσιαστικά τα τελειώματα, καθώς επίσης και τις ενισχύσεις όπως ονομάζονται στο Τεκμήριο 3 ως bracing και στηρίξεις του σκελετού, οι οποίες θα ήταν είτε από σίδερο είτε από αλουμίνιο. Το Τype B, ήταν ήδη τοποθετημένα τα σκελετά στήριξης, και η Παραπονούμενη θα τοποθετούσε μόνο τα πάνελ, για αυτό υπάρχει και μία διαφορά €6 στην τιμή μονάδος που είχαν συμφωνήσει.
98. Σε σχέση με τη διαδικασία πληρωμής ο ΜΥ2 ανέφερε πως θα έπρεπε να εγκριθούν από τον επιμετρητή να πληρωθούν από τον ιδιοκτήτη του έργου και ακολούθως να πληρώσουν τους υπεργολάβους όπως την Παραπονούμενη. Τον τελικό έλεγχο τον είχε ο αρχιτέκτονας του έργου και ο επιμετρητής.
99. Κατέθεσε το Τεκμήριο 17 το οποίο είναι αίτηση πληρωμής προς τον εργοδότη καθώς και το Τεκμήριο 18 το οποίο είναι ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής από τον επιμετρητή του έργου. Ανέφερε ότι ζήτησαν να πληρωθεί το ποσόν των €330.000 και εν τέλει εγκρίθηκε μόνο το ποσό των €70.000
100. Σε σχέση με το κατά πόσον εκτελέστηκαν σωστά οι εργασίες από τους Παραπονούμενους ο ΜΥ2 απάντησε ευθέως ότι δεν εκτελέστηκαν σωστά. Πρώτον υπήρχαν κακοτεχνίες, δηλαδή δεν τοποθετήθηκαν τα πανέλ με τον ορθό τρόπο για παράδειγμα ήταν στραβά, ή αβίδωτα και η δεύτερη κατηγορία ήταν ότι ήταν ελλιπείς οι εργασίες δηλαδή μη τοποθέτηση στηρίξεων και ενισχύσεων του σκελετού, σύμφωνα με τα σχέδια του έργου. Είχε ενημερώσει για αυτά τον ΜΚ2 καθώς και το προσωπικό των Παραπονούμενων και τον διαβεβαίωναν πως θα τις διεκπεραίωναν. Η ανησυχία του ΜΥ2 ήταν σε σχέση με τις ενισχύσεις τις οποίες δεν έκαναν οι Παραπονούμενοι.
101. Αναφορικά με το τι μεσολάβησε μεταξύ της 23.02.2021 και της 12.03.2021 όταν ανακλήθηκε η Επιταγή ο ΜΥ2 ανέφερε, καταρχάς, ότι οι Παραπονούμενοι εγκατέλειψαν το έργο και δεν το γνώριζαν. Ακολούθως έπρεπε να αποφασίσουν πως θα προχωρούσαν για να ολοκληρωθούν οι εργασίες «που είχαν αναλάβει» οι Παραπονούμενοι. Περαιτέρω, διαπιστώθηκαν κακοτεχνίες αλλά και ελλείψεις σε σχέση με στηρίγματα και ενισχύσεις που έπρεπε να τοποθετηθούν. Εκτός από τα προαναφερόμενα έμαθαν από τον αποθηκάριο που είχαν εκεί στο έργο ότι πήρε και τα εργαλεία μαζί του ο ΜΚ
102. «Θεωρώ λοιπόν ότι ο διευθυντής της εταιρείας μετά που τον ενημέρωσα και εγώ σαν τεχνικός διευθυντής για το κόστος που θα είχαμε, για να διορθώσουμε, αλλά επίσης και να ολοκληρώσουμε τις ημιτελείς εργασίες, πήρε αυτήν την απόφαση.»
103. Ο ίδιος επικοινώνησε με τον ΜΚ2 ζητώντας του αν έρθει πίσω. Ανέφερε «[π]ροσπάθησα, αλλά... δεν θυμάμαι τώρα είναι και 3‑ 4 χρόνια, αλλά θεωρώ ότι κάναμε προσπάθειες και εγώ και άλλοι συνάδελφοι, χωρίς να έχουμε οποιανδήποτε ανταπόκριση».
104. Ο έλεγχος για τις κακοτεχνίες έγινε από τον εργοδότη και από ανεξάρτητους συμβούλους οι οποίοι ετοίμασαν έκθεση, πολυσέλιδη, με φωτογραφίες και παρατηρήσεις. Έκθεση η οποία αποστάληκε στον κύριο Δρουσιώτη, η οποία διενεργήθηκε από ανεξάρτητους συμβούλους, σε σχέση με την ποιότητα των εργασιών της τοποθέτησης του κελύφους κατατέθηκε ως Τεκμήριο
105. Σημειώνω ότι ο έλεγχος έγινε στις 23.06.2021 - 28.06.
107. Ο ΜΥ2 ανέφερε πως στην έκθεση Τεκμήριο 19 αν δει κάποιος τη βόρεια πλευρά η οποία είναι η πλευρά που είχε δουλέψει η Παραπονούμενη θα διαπιστώσει πως υπάρχει εύρημα πως λείπουν οι στηρίξεις. Ανέφερε μεταξύ άλλων ο ΜΥ2 ότι «ουσιαστικά έγινε έλεγχος σε όλα, σε όλο το κτίριο, για να μπορέσουμε έτσι να έχουμε μία καθαρή εικόνα πού υπήρχαν οι ελλείψεις και τα προβλήματα στο κάθε report, αν το δείτε για παράδειγμα λέει εδώ, visual inspection report, δηλαδή οπτικός έλεγχος, βόρεια πλευρά. ... εάν κάποιος ανατρέξει στις φωτογραφίες που αφορούν τη βόρεια πλευρά διαπιστώνει αυτό που γράφει ο σύμβουλος ότι «results » σχεδόν σε πολλά σημεία δεν υπάρχουν καθόλου « bracings » ή είναι ελάχιστα. Τώρα, πολύ εύκολα μπορούμε να δούμε ποιες πλευρές εργάστηκε ο υπεργολάβος μας, μέσα από τις αιτήσεις πληρωμών του, οι οποίες ήταν με φωτογραφίες και δείχνουν ξεκάθαρα σε ποια πλευρά του κτηρίου εργαζόταν. Εάν για παράδειγμα εργάστηκε στη βόρεια πλευρά, παίρνω αυτό το report που λέει βόρεια πλευρά, υπάρχουν εδώ τα αποτελέσματα και λέει εδώ, δεν έγινε η ενίσχυση, δεν έχουν μπει τα bracings και έρχομαι και λέω μα είχε υπoγράψει συμβόλαιο ότι έπρεπε να τα κάνει; Δεν τα έκανε. Άρα εγώ όφειλα να προστατεύσω την εταιρεία μας και να ενημερώσω τον διευθυντή μας ότι η εταιρεία που έφυγε, χωρίς να το ξέρουμε, άφησε και αυτές τις εκκρεμότητες, οι οποίες δυστυχώς τεκμηριώθηκαν με αυτό το πολυσέλιδο report.»
108. Τις εργασίες ανέφερε ο ΜΥ2 τις ολοκλήρωσε είτε το συνεργείο των Κατηγορούμενων είτε εξειδικευμένη εταιρεία από την οποία είχαν ζητήσει προσφορές. Προσφορά την οποία υπέβαλε η εταιρεία Λύτρας Μεταλλικές Κατασκευές προς τους Κατηγορουμένους, ημερομηνίας 10.02.2022 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
110. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο των Παραπονούμενων ο ΜΥ2 σε σχέση με το κατά πόσον είχε συμφωνηθεί η έκταση της κάλυψης που να διεκπεραίωναν οι Παραπονούμενοι ανέφερε μεταξύ άλλων «[ό]μως δεν είχαμε συμφωνήσει τις ποσότητες που θα έκανε η Παραπονούμενη εταιρεία. Δώσαμε δύο ζώνες, γιατί είχαμε χωρίσει τις επιφάνειες του έργου σε ζώνες, να ξεκινήσει να τις εκτελεί...».
111. Αντεξέταστηκε σε σχέση με τον τρόπο που επικοινωνούσαν με τον ΜΚ2, τη συνεργασία μεταξύ του ΜΚ2 και του ΜΥ2 για τη διαδικασία έγκρισης των πληρωμών. Ο ΜΥ2 ανέφερε πως η επικοινωνία που είχε με τον ΜΚ2 ήταν αρκετά καλή (σελ. 9, πρακτικά 30.04.2024). Σε σχέση με τις πληρωμές ο ΜΥ2 ανέφερε ότι προέβαινε σε εισηγήσεις προς την Κατηγορούμενη και δεν αποφάσιζε ο ίδιος.
112. Ο ΜΥ2 κατά την αντεξέταση του όταν ρωτήθηκε αν γνωρίζει για ποια επιμέρους εργασία εκδόθηκε η επίδικη Επιταγή απάντησε ότι δεν γνωρίζει.
113. Αντεξετάστηκε επίσης σε σχέση με τα Τεκμήρια 17 και
114. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο μάρτυρας απάντησε πως έχουν ως τακτική να ζητούν όσα περισσότερα μπορούν για να παίρνουν το μέγιστο.
115. Περαιτέρω, σε σχέση με το Τεκμήριο 19 ο ΜΥ2 κατά την αντεξέταση απάντησε ότι στην κατοχή του το έγγραφο περιήλθε το καλοκαίρι του 2021 δηλαδή λίγους μήνες μετά την ανάκληση της Επιταγής και αφορά διάφορους υπεργολάβους της Κατηγορούμενης όχι μόνο την Παραπονούμενη.
116. Ως Τεκμήριο 21 κατατέθηκε εκτύπωση από τις συνομιλίες μεταξύ του διευθυντή της Παραπονούμενης εταιρείας και του μάρτυρα, μεταξύ 23/11/2020 μέχρι 18/02/2021, αποτελούμενη από 28 φύλλα.
117. Αναφορικά με τις συγκολλήσεις υποβλήθηκε στον ΜΥ2 ότι ουδέποτε ζητήθηκε από τους Παραπονούμενους να προβούν σε συγκολλήσεις πλήρους διείσδυσης αλλά μόνο σημειακές και περαιτέρω με αναφορά στο Τεκμήριο 19 υποβλήθηκε ότι σε κανέναν υπεργολάβο δεν είχε ζητηθεί να προβεί σε συγκολλήσεις πλήρους διείσδυσης, υποβολές τις οποίες ο ΜΥ2 απέρριψε δηλώνοντας ότι στα 30 χρόνια που ασκεί το επάγγελμα δεν υπήρχε καμία περίπτωση τα έργα του να έχουν οποιοδήποτε πρόβλημα στατικής ανεπάρκειας και αποκλείεται να δεχόταν να μην εκτελούνταν οι εργασίες κατά τρόπο ορθό και με τη δέουσα επιμέλεια.
118. Σε υποβολή ότι δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να ανακληθεί η Επιταγή ο ΜΥ2 απάντησε ως εξής: «Εγώ θεωρώ ότι ορθά έγινε stop payment της επιταγής, γιατί είναι σαν να φέρνεις κάποιον να σου κτίσει το σπίτι σου, του δίνεις ένα ποσό, αλλά μετά σηκώνεται και φεύγει. Τι πρέπει να κάνεις; Να κάτσεις να δεις τι κόστος έχεις για να ολοκληρώσεις και τις εργασίες. Είναι το ίδιο που κάνει η Κυβέρνησή μας, όταν ένας εργολάβος δεν μπορεί να ολοκληρώσει ένα έργο ή πτωχεύει, η πρώτη κίνηση που κάνει η Κυβέρνηση τι είναι; Παίρνει την εγγυητική του. Εμείς δεν είχαμε εγγυητική. Άρα, η δική μας άποψη, η δική μου θέση, ασφάλεια, ενέργεια, ήταν να σταματήσει την επιταγή ο διευθυντής της εταιρείας μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε. Διότι είχαμε και τους υπαλλήλους της εταιρείας, οι οποίοι ήρθαν και είπαν ότι ζητούσαν ότι είχαν δεδουλευμένα να παίρνουν, είχαν πάει μέσω του εργοδηγού της Παραπονούμενης και ανέφεραν στον διευθυντή του Mall, τον κύριο Δημήτρη Θωμά, ότι «έχουμε μεροκάματα να παίρνουμε». Άρα, έπρεπε να λάβουμε τα μέτρα μας. Λυπούμαι που φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση. Και λυπούμαι που φτάσαμε ως εδώ. Τι είναι οι 5.000,00 ευρώ; Τίποτε δεν είναι, αλλά είναι θέμα αρχής.» Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
119. Αφού συνοψίσθηκε η προσκομισθείσα μαρτυρία προχωρώ με την αξιολόγηση της. Είχα την ευκαιρία να ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν μου και να παρακολουθήσω τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η εντύπωση την οποία αφήνει ο μάρτυρας στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273).

1. Παρακολούθησα, μεταξύ άλλων, την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων ενόσω καταθέταν, τις αντιδράσεις τους, κατά πόσο δηλαδή ήταν φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητα τους, την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, την αμεσότητα και αυθορμητισμό κατά την κατάθεση τους και το κατά πόσον υπεκφεύγαν.
2. Παρότι ο σταθερός λόγος και η ήρεμη συμπεριφορά μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας τους (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506.)

1. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές. Επιπρόσθετα, οι θέσεις των μαρτύρων έχουν τύχει αντιπαραβολής με την πραγματική μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου.
2. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45). 94. Έχει νομολογηθεί πως για να καταστραφεί η αξιοπιστία ενός μάρτυρα οι αντιφάσεις στη μαρτυρία του θα πρέπει να είναι ουσιαστικές. Οι δε αντιφάσεις σε λεπτομέρειες ενδεχόμενα να ενισχύουν την φιλαλήθεια του μάρτυρα διότι αυτό δείχνει την έλλειψη προσχεδιασμού στην εκδοχή του (Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). 95. Επιπρόσθετα, όπως έχει εξηγηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το ζήτημα του βάρους της απόδειξης είναι καθαρά διακριτό από το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων απολήγει στη διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων, οπότε, με αυτά ως δεδομένα, εξετάζεται αν εκείνος που έχει το βάρος της απόδειξης το απέσεισε (Αθανασίου v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). 96. Στην περίπτωση κατά την οποία ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, αυτό γενικώς θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που προβάλλει ένας μάρτυρας (ίδετε Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. v. Acuac Inc

(2002)1 ΑΑΔ 1527). Ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του και της εκδοχής την οποία προωθεί, παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη ως αποδοχή των ισχυρισμών της αντίδικης πλευράς στα σημεία τα οποία είχαν τεθεί στην κυρίως εξέταση (ίδετε Ηλιάδης & Σάντης, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 1η έκδοση, σελ. 720). Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αγνοήσει, ιδιαίτερα στην απουσία οποιασδήποτε σαφούς εξήγησης, μαρτυρία που ενώ ο ένας των διαδίκων θεωρεί σημαντική για την υπόθεση του, εν τούτοις παραλείπει εσκεμμένα ή αμελώς, από του να τη θέσει στον αντίδικο του προς σχολιασμό (Adidas Sportshuhfabriken Ad Dassler KG v. The Jonitexo Limited

(1987)1 Α.Α.Δ. 383). 97. Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι οι υποβολές από αφ' εαυτού δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν μετέωροι ισχυρισμοί (Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640). Ι. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ1

1. Η ΜΚ2 προκάλεσε στο Δικαστήριο θετική εντύπωση και έδωσε την εικόνα ενός αξιόπιστου μάρτυρα. Ήταν ένας ανεξάρτητος μάρτυρας και ήταν κατατοπιστικός στις απαντήσεις του τις οποίες υποστήριζε με αναφορά στα σχετικά έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν και τα οποία εντόπισε στο αρχείο το οποίο διατηρεί η Ελληνική Τράπεζα. Επεξήγησε με σαφήνεια και θετικότητα ότι η Επιταγή δεν έχει πληρωθεί λόγω ανάκλησης της από τον εκδότη της, τη διαδικασία της ανάκλησης καθώς και το ποιος ανακάλεσε την επιταγή.
2. Τα όσα ανέφερε στην ουσία δεν αμφισβητήθηκαν. Απαντούσε με τρόπο που φαινόταν πως είναι αντικειμενικός και ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια σε σχέση με τα ζητήματα τα οποία γνωρίζει. Συνεπώς αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του. ΙΙ. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΚ2
3. Ο ΜΚ2 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο κατά τη μαρτυρία του δίδοντας στο Δικαστήριο την εικόνα ενός μάρτυρα ο οποίος είναι ειλικρινής και αξιόπιστος. Παρέθεσε με ειλικρίνεια τη δική του γνώση και εμπλοκή στην υπόθεση με αναφορά στα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια.
4. Απαντούσε τις ερωτήσεις οι οποίες του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση ευθέως και χωρίς υπεκφυγές δίδοντας την εικόνα ενός ειλικρινούς μάρτυρα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους του να αποκρύψει ή να διαστρεβλώσει γεγονότα αλλά ούτε και υπερβολή στις θέσεις του. Δεν διέκρινα οποιαδήποτε τάση για υπερβολή ούτε και οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να δείχνει προσχεδιασμό.
5. Κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του, δεν κλονίστηκε ούτε και υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Η μαρτυρία του ήταν συγκροτημένη, συνάδει με τα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώ παράλληλα έχει λογική συνοχή και χαρακτηρίζεται από αληθοφάνεια και πειστικότητα. Από τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε το Δικαστήριο αντιλήφθηκε πως ο ΜΚ2 νιώθει αδικημένος καθότι ο ίδιος τήρησε τις υποσχέσεις του ενώ οι Κατηγορούμενοι δεν του συμπεριφέρθηκαν ανάλογα.
6. Πρόκειται για το πρόσωπο - Διευθυντή της Παραπονούμενης το οποίο είχε άμεση προσωπική γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά καθώς και εμπλοκή στα όσα διαμείφθηκαν από την αρχή της συνεργασίας των Παραπονούμενων με τους Κατηγορούμενους μέχρι και την ημέρα που εγκατέλειψαν το έργο καθώς και στα όσα ακολούθησαν μέχρι να φτάσει η υπόθεση στο Δικαστήριο.
7. Ο Παραπονούμενος ήταν σαφής και πειστικός σε σχέση με τις εργασίες που διεκπεραιώθηκαν από τους Παραπονούμενους και σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο γίνονταν οι πληρωμές στους Παραπονούμενους και εν γένει για το πως λειτουργούσε η σχέση μεταξύ των μερών. Η δε εκδοχή του συνάδει και με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων. Σε καμία περίπτωση δεν φάνηκε ότι προσπαθεί να διαστρεβλώσει τα γεγονότα.
8. Το ότι το Τεκμήριο 5, ήτοι η κατάσταση που ετοίμασε μπορεί να μην συνάδει πλήρως με τις αποδείξεις πληρωμής θεωρώ ότι δεν επηρεάζει την όλη εικόνα που άφησε ο ΜΚ2 και την αξιοπιστία του και ούτε πρόκειται περί ουσιώδους αντίφασης. Εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε το ότι οι Κατηγορούμενοι οφείλουν ένα ποσό στους Παραπονούμενους, ο δε Κατηγορούμενος 2 ανέφερε πως ανέρχεται σε περίπου €10.
9. Υπενθυμίζω ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα
10. Η εκδοχή του σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής των Παραπονούμενων συνάδει με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 το οποίο αναφέρει πως η πληρωμή θα γίνεται αρχικά κάθε εβδομάδα και ακολούθως κάθε δύο εβδομάδες. Δεν αναφέρεται πουθενά ο επιμετρητής ποσοτήτων ή ο επιβλέπων μηχανικός του έργου. Από τη φράση "measured and approved" δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι εννοεί ότι θα γίνεται επιμέτρηση από τον επιμετρητή και έγκριση από μηχανικό του έργου. Τα όσα ανέφερε πως οι Κατηγορούμενοι ανέλαβαν την πληρωμή των μεταφορικών και των κοινωνικών ασφαλίσεων των υπαλλήλων επιβεβαιώνεται από το σαφές περιεχόμενο του Τεκμηρίου
12. Από το Τεκμήριο 21 που κατέθεσε επιβεβαιώνεται η θέση του ότι υπήρχε συνεχής επικοινωνία με τον Μάριο Δρουσιώτη και ότι ζητούσε πληρωμή για να μπορεί να πληρώσει τους υπαλλήλους του. Η θέση του ότι ήταν από τις 10.02.2021 που σταμάτησαν οι Παραπονούμενοι να πηγαίνουν στο έργο επιβεβαιώνεται από τα μηνύματα στο Τεκμήριο 21 π.χ. σελ. 23 και
14. Θεωρώ πως ο ΜΚ2 όταν ανέφερε πως ουδέποτε του είπαν για κακοτεχνίες έλεγε την αλήθεια. Η θέση του ότι οι Κατηγορούμενοι τους είχαν προτείνει να συνεργαστούν και στο πλαίσιο άλλων έργων επιβεβαιώνεται επίσης από το Τεκμήριο 21 αλλά και από την μαρτυρία του ΜΥ
15. Είναι αξιοσημείωτο πως οι μάρτυρες υπεράσπισης παραδέχθηκαν πως οι Παραπονούμενοι είχαν ως υπάλληλους ικανότατους τεχνίτες και μάλιστα ορισμένοι εξ αυτών εργοδοτήθηκαν από την Κατηγορούμενη και συνέχισαν να εργάζονται στο έργο.
16. Κατά συνέπεια, έχοντας κατά νου τις πιο πάνω διαπιστώσεις και αξιολογώντας τη μαρτυρία του ΜΚ2 δεν έχω αμφιβολία ότι ήταν ειλικρινής και ότι έδωσε μια αληθινή εικόνα των γεγονότων. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ2 στο σύνολο της εκτός από το σημείο σε σχέση το υπόλοιπο των οφειλόμενων προς τους Παραπονούμενους ποσών επειδή το Τεκμήριο 5 δεν φαίνεται να συνάδει επακριβώς με τις αποδείξεις πληρωμής στο Τεκμήριο
17. ΙΙΙ. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ1
18. Ο ΜΥ1 δεν προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο καθότι υπέπεσε σε ουσιαστικές αντιφάσεις. Η μαρτυρία του σε σχέση με την ανάκληση της επιταγής χαρακτηρίζεται από ασάφεια, αοριστία, αντιφατικότητα και δεν παρουσιάζει την αναγκαία σταθερότητα, πειστικότητα και συνοχή ώστε να μπορεί να γίνει δεκτή σε σχέση με τα αμφισβητούμενα θέματα.
19. Κατά την αντεξέταση υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων σε σχέση με σημαντικά ζητήματα. Γενικότερα, από τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου φαίνεται μια σύγχυση, ανακολουθία, αστάθεια και αοριστία ως προς τους λόγους για τους οποίους ανακάλεσε την Επιταγή. Περαιτέρω, πρέπει να αναφερθεί ότι η μαρτυρία του Κατηγορούμενου έρχεται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΥ2 επί του τρόπου πληρωμής των Παραπονούμενων.
20. Ο ΜΥ1 επιχείρησε να πείσει πως για να διενεργηθεί πληρωμή προς υπεργολάβο όπως τους Παραπονούμενους, θα έπρεπε πρώτα να εγκριθεί από τον επιμετρητή του όλου έργου. Αυτό δεν προκύπτει από το Τεκμήριο
21. Περαιτέρω, ο ΜΥ2 σε διάφορες περιπτώσεις κατά την αντεξέταση του ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος προχωρούσε με πληρωμή κατόπιν δικών του συστάσεων χωρία να αναφέρει οτιδήποτε για επιμέτρηση ή έγκριση από επιμετρητές η μηχανικούς του έργου.
22. Εν πάση περιπτώσει, ο ΜΥ1 στην ουσία παραδέχθηκε η επίδικη Επιταγή εκδόθηκε επειδή οι εργασίες είχαν γίνει και επειδή επιμετρήθηκαν και εγκρίθηκαν. Στην ουσία ο ΜΥ1 αναίρεσε τα όσα λέχθηκαν για κακοτεχνίες και ατέλειωτη εργασία: Ε. Όλες οι πληρωμές που έγιναν προς την εταιρεία των παραπονουμένων ήταν εγκριμένες δηλαδή; A. Βεβαίως ήταν εγκριμένες. E. Μία άλλη ερώτηση. Λέτε λάμβανα‑‑ A. Οι πληρωμές που έκανα εγώ στον παραπονούμενο ναι ήταν εγκριμένες. Ήταν οι ποσότητες οι οποίες είχαν ελεχθεί, μετρηθεί ότι όντως ήταν τελειωμένες και προχωρούσαμε στην πληρωμή.
23. Επομένως, η εκδοχή του ότι υπήρχαν κακοτεχνίες και ατέλειωτη εργασία δεν μπορεί να ευσταθεί. Υπέπεσε και σε αντίφαση όταν παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι όσο καιρό ήταν οι Παραπονούμενοι στο έργο διόρθωναν τα λάθη τα οποία είχαν κάνει.
24. Ανέφερε ως λόγο για την ανάκληση της επιταγής τα ακόλουθα: «Μετά που είχαμε και την απάντησή του μηχανικού του έργου ότι υπήρχαν και άλλες κακοτεχνίες και έπρεπε να διορθωθούν, καθώς επίσης και το ότι μας είχαν επιστρέψει ένα μέρος των εργαλείων και υπήρχε αυτό το υπόλοιπο των εργαλείων που ανέρχεται στις €6,350 και θεώρησα σωστό ότι έπρεπε να σταματήσω την επιταγή, εφόσον και η επιταγή ήταν μικρότερης αξίας από τις διορθώσεις που έπρεπε να κάνουμε ή ακόμα και την αξία των εργαλείων.»
25. Η απάντηση του μηχανικού στην οποία αναφέρεται τόσο από τα λεγόμενα του ΜΥ2 όσο και από την ημερομηνία του Τεκμηρίου 19 φαίνεται ότι ήρθε λίγους μήνες μετά την ανάκληση. Δεν παρουσίασε οποιαδήποτε άλλη «απάντηση του μηχανικού» ή του επιμετρητή για να μπορεί το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη θέση ότι ο Κατηγορούμενος είχε υπόψιν του ότι έγιναν κακοτεχνίες πριν να ανακαλέσει την επιταγή. Η προσφορά από την Λύτρας Μεταλλικές Κατασκευές έχει ημερομηνία 10.02.2022 (Τεκμήριο 20) δηλαδή 11 μήνες μετά την ημερομηνία ανάκλησης της Επιταγής.
26. Επιπρόσθετα, ο ΜΥ1 διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του ότι τους ενημέρωσε περί κακοτεχνιών ο επιβλέπων μηχανικός του όλου έργου (σελ. 28 πρακτικών 16.04.2024) πιθανώς το Μάρτιο του 2021 και μετά που οι Παραπονούμενοι εγκατέλειψαν το έργο.
27. Επομένως, δεν μπορεί να ευσταθεί η θέση του ΜΥ1 ότι το ποσό το οποίο χρειαζόταν για να διορθωθούν οι κακοτεχνίες ξεπερνούσε την αξία της Επιταγής ούτε και το ότι διαπιστώθηκαν κακοτεχνίες πριν την ανάκληση της Επιταγής.
28. Όσον αφορά τη θέση του ότι οι Παραπονούμενοι εγκατέλειψαν το έργο χωρίς να τελειώσουν τις εργασίες τους επίσης είναι αντιφατική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθότι ο ίδιος ο ΜΥ1 παραδέχθηκε ότι δεν είχε ανατεθεί συγκεκριμένη εργασία υπό την έννοια ότι υπήρχε ένας προκαθορισμένος και συγκεκριμένος χώρος τον οποίο έπρεπε να ολοκληρώσει η Παραπονούμενη. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει καθότι δεν ήταν μόνοι τους στο συγκεκριμένο έργο και έπρεπε να ανατίθενται εργασίες πρώτα στην Κατηγορούμενη από τον εργολάβο ανάλογα με το πρόγραμμα του εργολάβου.
29. Η θέση αυτή του Κατηγορούμενου καταρρίπτεται και από το περιεχόμενο της σύμβασης Τεκμήριο 3 στην οποία καθίσταται ξεκάθαρο ότι η Παραπονούμενη θα πληρώνεται με το μέτρο. Δεν προσκομίστηκαν τα σχέδια ή να αναφερθεί συγκεκριμένα ποιος χώρος είχε ανατεθεί στην Παραπονούμενη και ποιο ποσοστό ολοκλήρωσε. Γενικά, ο ισχυρισμός περί μη ολοκήρωσης της εργασίας από την Παραπονούμενη παρέμεινε αόριστος και ατεκμηρίωτος. Κατά συνέπεια, το ότι αφέθηκε εργασία ατέλειωτη από την Παραπονούμενη δεν μπορεί να ισχύει.
30. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο ΜΥ1 παραδέχθηκε πως οφείλεται ένα ποσό προς τους Παραπονούμενους το οποίο υπολόγισε πως ανέρχεται σε περίπου €10.000 (σελ. 46 πρακτικών 16.04.2024). Επομένως, η θέση του όσον αφορά το ότι έκανε μια άσκηση εν είδει συμψηφισμού κατά το χρόνο που ανακάλεσε την Επιταγή και θεώρησε πως η Παραπονούμενη οφείλει μεγαλύτερο ποσό από αυτό που οφείλει η Κατηγορούμενη σε αυτήν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
31. Ούτε και το ότι μετά από ένα ή δύο μήνες διόρισε άλλους υπεργολάβους για να συμπληρώσουν τις ατέλειωτες εργασίες της Παραπονούμενης ισχύει, ως ανέφερε ο ΜΥ
32. Αυτό διότι η προσφορά Τεκμήριο 20 από τη Λύτρας Μεταλλικές Κατασκευές έχει ημερομηνία 10.02.2022, ήτοι ένα χρόνο μετά από τότε που έφυγαν από το έργο οι Παραπονούμενοι. Με βάση την παραδοχή του ΜΥ2 ορισμένοι εκ των υπαλλήλων της Παραπονούμενης συνέχισαν να εκτελούν εργασίες στο έργο ως ανεξάρτητοι υπεργολάβοι ή εντάχθηκαν στο δυναμικό της Κατηγορούμενης. Στην ουσία φαίνεται πως η Κατηγορούμενη συνέχισε με κάποιους από τους υπαλλήλους της Παραπονούμενης (τους οποίους ο ΜΥ2 αποκάλεσε «καλλιτέχνες» εννοώντας ότι ήταν ικανοί) την οποία αρνήθηκε να πληρώσει.
33. Εξετάζοντας λοιπόν τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου στο σύνολο της και έχοντας δώσει πιο πάνω κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα των αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσε, καταλήγω ότι η μαρτυρία του επί των αμφισβητούμενων ζητημάτων δεν ήταν ειλικρινής και την απορρίπτω στο σύνολο της εκτός από τα σημεία τα οποία δεν είχαν αμφισβητηθεί και τα σημεία τα οποία συνάδουν με την εκδοχή των Παραπονούμενων.
34. Θεωρώ πως ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να παρουσιάσει μια εκδοχή η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα για να δικαιολογήσει την ανάκληση της Επιταγής. ΙV. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ2
35. Ο ΜΥ2 οφείλω να αναφέρω ότι αρχικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας καθότι φαινόταν αυθόρμητος, είχε σταθερό λόγο και ήρεμη συμπεριφορά και απαντούσε με φυσικότητα στις ερωτήσεις οι οποίες του υποβλήθηκαν. Πρόκειται για έναν επαγγελματία και πραγματογνώμονα στον τομέα του façade engineering με γνώσεις στον τομέα του και ο οποίος ήταν κατατοπιστικός σε σχέση με τα όσα αφορούν το façade engineering, ήτοι τα τεχνικά θέματα.
36. Παρά ταύτα, τα προαναφερόμενα δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506.) Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές.

1. Κατόπιν αντιπαραβολής της μαρτυρίας του με το σύνολο της μαρτυρίας που υποβλήθηκε καθώς και με τη γραπτή μαρτυρία προκύπτει ότι η μαρτυρία του ΜΥ2 σε σχέση με τα αμφισβητούμενα ζητήματα δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του όταν ερωτήθηκε για το κατά πόσο γνωρίζει για ποιες επιμέρους εργασίες για τις οποίες εκδόθηκε η επίδικη Επιταγή απάντησε ότι δε γνωρίζει (σελ. 13 πρακτικών ημερ. 30.04.2024).
2. Σε σχέση με το κατά πόσον επικοινώνησε με τον ΜΚ2 όταν ανακάλυψε πως εγκατέλειψαν το έργο η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει δεκτή καθότι ο ίδιος ανέφερε ότι «θεωρεί» πως έκαναν προσπάθειες χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένα τις ενέργειες στις οποίες προέβη. Συνεπώς, η μαρτυρία του σε σχέση με αυτό το ζήτημα παράμεινε σε επίπεδο εικασίας και επομένως δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
3. Περαιτέρω, το ότι δεν υπάρχει τίποτε γραπτώς για κακοτεχνίες προκαλεί απορία δεδομένου του ότι ο ΜΥ2 με τον ΜΚ2 μιλούσαν μέσω πλατφόρμας ανταλλαγής μηνυμάτων πολύ συχνά όπως φαίνεται από το Τεκμήριο
4. Αν ίσχυαν τα όσα αναφέρει περί κακοτεχνιών αναμένεται λογικά να το ανέφερε στον ΜΚ2 με βάση το modus operandi το οποίο ίσχυε. Επιπρόσθετα, δεδομένου του ότι οι ΜΥ2 και ΜΚ2 μιλούσαν με μηνύματα στην πλατφόρμα whatsapp αναμένετο ότι θα γινόταν και κάποια προσπάθεια μέσω μηνύματος να επικοινωνήσει με τον ΜΚ2 και να του πει να επιστρέψει στο έργο.
5. Στην ουσία τα όσα ανέφερε ο κ. Δρουσιώτης σε σχέση με κακοτεχνίες είναι αντίθετα και έρχονται σε αντίφαση με τα όσα ανέφερε ο ΜΥ1 ο οποίος ανέφερε επανειλημμένα πως για να γίνει η πληρωμή των €5.000 με την Επιταγή θα έπρεπε να ήταν εγκεκριμένες οι εργασίες από τον κ. Δρουσιώτη αλλά και από τον επιμετρητή του έργου. Στην ουσία ο ΜΥ1 ανέφερε πως για να πληρώσει σημαίνει πως δεν υπήρχε αμφισβήτηση πως έγιναν οι εργασίας και έγιναν με τον ορθό και ενδεδειγμένο τρόπο.
6. Για τον τρόπο πληρωμής κατά την αντεξέταση του ο ΜΥ2 απάντησε ως ακολούθως: Ε. Μπορείτε να μας πείτε για το συγκεκριμένο έργο, σε ό,τι αφορά ειδικά την Παραπονούμενη εταιρεία, ποια ήταν η διαδικασία με την οποίαν ενεργούσατε για να πληρωθεί η Παραπονούμενη, σε σχέση με τα έργα που εκτελούσε; A. Η Παραπονούμενη εταιρεία μας έστελνε μέσω email την αίτηση πληρωμής της, η οποία περιλάμβανε φωτογραφίες με την επιφάνεια που ζητούσε να πληρωθεί, ελέγχαμε τις ποσότητες και εγώ ενημέρωνα τον διευθυντή μας για να πληρώσει. Όμως, επειδή το έργο προχωρούσε με γρήγορους ρυθμούς, γιατί θέλαμε να το παραδώσουμε και θέλαμε να βοηθούμε τους υπεργολάβους μας να έχουν μία συνεχή ροή λεφτών, ζητούσα από τον διευθυντή μας να κάνει πληρωμές έστω και έναντι των αιτήσεων πληρωμής για να υπάρχει η δυνατότητα να μπορέσουμε να ελέγχουμε την ποιότητα και αν κάποιες εργασίες ήταν ημιτελείς.
7. Στην κυρίως εξέταση του είχε αναφέρει ότι έπρεπε να εγκριθεί από τον επιμετρητή του έργου η εργασία για να γίνει πληρωμή. Η θέση για έγκριση από επιμετρητή είχε προωθηθεί και κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 αλλά και από τον ΜΥ
8. Συνεπώς, ο ΜΥ2 υπέπεσε σε αντίφαση σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής καθότι στην αντεξέταση του ανέφερε πως ήταν ο ίδιος ο οποίος έλεγε στον ΜΥ1 - Κατηγορούμενο να προχωρήσει με πληρωμή.
9. Στη σελ. 12 των πρακτικών ημερ. 30.04.2024 κατά την αντεξέταση του ΜΥ2 φαίνεται να υποπίπτει ξανά σε αντίφαση σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα: Α. Σε συζητήσεις που είχαμε στην εταιρεία, όφειλα να ενημερώσω τον διευθυντή της εταιρείας για τις εργασίες οι οποίες δεν είχαν ολοκληρωθεί. Εγώ εκείνο που πάντοτε εισηγούμουν ήταν να πληρώνεται, το ποσό το αποφάσιζε ο διευθυντής της εταιρείας, γιατί ήθελα η δουλειά να προχωρά για να μπορούμε και εμείς κατ' επέκταση να αιτούμαστε μέσω του επιμετρητή του έργου, πληρωμή προς την εταιρεία μας. Διότι, κακά τα ψέματα παίρνεις ‑ δίνεις, εκτελείς εργασία, αιτείσαι να πληρωθείς, πληρώνεσαι. E. Να κάμω άλλη ερώτηση. Ζητήσατε ποτέ από τον διευθυντή της εταιρείας, και αναφέρομαι στην Κατηγορούμενη, για να πληρώσει την Παραπονούμενη για εργασία που δεν έγινε; A. Συγγνώμη, να πληρώσει εργασία που δεν έγινε; E. Ναι. A. Δεν θυμάμαι. E. Κύριε μάρτυς, αυτά τα Τεκμήρια 6 ‑ 11 φαντάζομαι να έχετε δει; A. Ναι, τα έχω δει. E. Και πρόσφατα; A. Στο email μου τα έχω δει. E. Γνωρίζετε εάν αυτές οι εργασίες έχουν επιμετρηθεί; A. Από εμάς; E. Όχι, από τον υπεύθυνο που έκανε την επιμέτρηση. A. Βεβαίως έχουν επιμετρηθεί, αλλά έχουν και ελεγχθεί επίσης .... E. Χωρίς να θέλω να σας παραπλανήσω, η θέση μου, και να με διορθώσει ο συνάδελφος ή το Δικαστήριο αν κάνω λάθος, ο διευθυντής της εταιρείας, και αναφέρομαι στην Κατηγορούμενη 1, είπε ότι «δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει πληρωμή οποιουδήποτε ποσού εάν προηγουμένως δεν είχε επιβεβαιωθεί από τον επιμετρητή ότι έγινε η εργασία». Αυτό που λέω είναι σωστό ή είναι λάθος; A. Είναι ορθό.
10. Από το πιο πάνω προκύπτει ότι οι απαντήσεις σε σχέση με το κατά πόσον οι εργασίες έπρεπε να εγκριθούν από τον επιμετρητή του έργου και αν ήταν εγκεκριμένες είναι αντιφατικές. Αφενός αναφέρει πως ο ίδιος έλεγε στον Κατηγορούμενο να προχωρήσει με πληρωμή, αφετέρου αποκλείει το ενδεχόμενο να έγινε πληρωμή χωρίς να έχει εγκριθεί από τον επιμετρητή.
11. Επίσης, το ότι έχουν ελεγχθεί και επιμετρηθεί οι εργασίες έρχεται σε αντίθεση με το ότι ήταν ατέλειωτες ή ότι είχαν κακοτεχνίες, διότι αν ήταν όντως κακοτεχνίες, υπό κανονικές συνθήκες δεν θα εγκρίνονταν.
12. Στη δε σελ. 30 των πρακτικών ημερ. 30.04.2024 ο ΜΥ2 αναίρεσε ξανά τη θέση του και υπέπεσε σε αντίφαση όταν ανέφερε: «Συγγνώμη, μένω έκπληκτος! Διότι, ο διευθυντής της εταιρείας, ανοησία του, πλήρωσε για εργασίες οι οποίες ήταν ατέλειωτες για τους πέντε συν άλλους λόγους που μπορούμε να παραθέσουμε εδώ. Πλήρωσε 9 ευρώ το μέτρο, σύμφωνα με το συμβόλαιο υπεργολαβίας, για εργασίες που ήταν ατέλειωτες; Μπράβο του! Του δικού μου του αφεντικού! Και ούτε κράτηση έκανε, όπως προνοούσε το συμβόλαιο υπεργολαβίας που είχε υπογράψει η Παραπονούμενη εταιρεία, διότι έπρεπε να υπήρχε κράτηση.»
13. Στη δε σελ. 35 των πρακτικών φαίνεται να αλλάζει ξανά τη θέση του συμφωνώντας με το συνήγορο των Παραπονούμενων ότι για να γίνει πληρωμή πρέπει να γίνει επιμέτρηση πρώτα, ενώ δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί να έχει επιμετρηθεί και να εγκριθεί μια εργασία και κατόπιν να κριθεί ως ημιτελής.[1]
14. Αφενός αναφέρει ότι για να πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό η εργασίες θα έπρεπε να ήταν εγκεκριμένες και επιβεβαιωμένες από τον επιμετρητή και αφετέρου αναφέρει ότι ο ΜΥ1 - Κατηγορούμενος έκανε ανοησία καθότι πλήρωσε εργασίες που ήταν ατέλειωτες. Η αντίφαση αυτή πάνω σε ένα ουσιώδες για την υπόθεση ζήτημα αναπόφευκτα πλήττει την αξιοπιστία του ΜΥ
16. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 17 και 18 ενώ τα παρουσίασε κατά την κυρίως εξέταση του για να δείξει ότι δεν εγκρίθηκαν οι εργασίες από τον επιμετρητή υπονοώντας ότι για αυτό ευθύνεται και η Παραπονούμενη επειδή άφησε εργασίες ημιτελείς, κατά την αντεξέταση του αναίρεσε στην ουσία τα όσα προανέφερε. Ανέφερε ότι έχουν ως τακτική να ζητούν κάτι περισσότερο για να αφαιρείται κάποιο ποσό και να εξασφαλίζουν το μέγιστο που μπορούν. Επίσης, ανέφερε πως κόπηκαν κάποια ποσά καθότι ανέμενε ο επιμετρητής να προσκομιστεί ένα πιστοποιητικό για την βαφή των υλικών αλλά και «είχε εργασίες που εκτελέσαμε, τις οποίες ο επιμετρητής και οι σύμβουλοι αρχιτέκτονες του έργου δεν ενέκριναν, και για να είμαστε ειλικρινείς, είχαμε και εμείς κάποιες εργασίες οι οποίες ήταν ημιτελείς, αλλά επίσης και εργασίες που έκαναν οι υπεργολάβοι μας.»
17. Επομένως, δεν μπορώ να δεχτώ τα Τεκμήρια 17 και 18 ως μαρτυρία για το ότι οι Παραπονούμενοι άφησαν ημιτελείς εργασίες.
18. Το δε Τεκμήριο 19 παραδέχθηκε ο ΜΥ2 ότι το έλαβε στην κατοχή του αρκετό καιρό μετά τον ουσιώδη, σε σχέση με την υπόθεση, χρόνο, ήτοι τον Ιούνιο του 2021 και αφορά γενικά τις εργασίες της Κατηγορούμενης συμπεριλαμβανομένων όλων των υπεργολάβων της, όχι μόνο των Παραπονούμενων. Ο ΜΥ2 δεν ανέφερε συγκεκριμένα ποιες εργασίες δεν εκτέλεσαν σωστά οι Παραπονούμενοι και συνεπώς δεν δόθηκε η απαραίτητη λεπτομέρεια για να μπορέσει να γίνει δεκτή η θέση του σε σχέση με αυτά τα ζητήματα. Επομένως, ούτε και το Τεκμήριο 19 μπορεί να γίνει δεκτό ως μαρτυρία πως οι Παραπονούμενοι δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους. Ο ΜΥ2 είχε τη ευκαιρία να αναφερθεί σε συγκεκριμένες φωτογραφίες να δείξει ποιες από αυτές αφορούν τους Παραπονούμενους και να επεξηγήσει γιατί για παράδειγμα η συγκόλληση δεν έγινε σωστά και πότε είχε γίνει δεδομένου του ότι ισχυρίστηκε πως είχε γνώση για τις κακοτεχνίες της Παραπονούμενης. Μπορούσε επίσης να προσκομίσει τα αρχιτεκτονικά σχέδια με τις τομές και οδηγίες για συγκολλήσεις και να επεξηγήσει τι ακριβώς απέτυχε να εκτελέσει δεόντως η Παραπονούμενη.
19. Σε σχέση με τις συγκολλήσεις ο ΜΥ2 αφενός ανέφερε πως ήταν κάθε μέρα στο έργο, είχε συνεχή επικοινωνία με τον ΜΚ2 και θεωρώ πως αν απαιτείτο από την Παραπονούμενη να κάνει συγκολλήσεις πλήρους διείσδυσης αντί σημειακές και η Παραπονούμενη προχωρούσε μόνο με σημειακές, όπως και έγινε, ο ΜΥ2 θα το αντιλαμβανόταν και θα ζητούσε να γίνουν σωστές συγκολλήσεις ειδικά επειδή όπως ο ίδιος ο ΜΥ2 ανέφερε δεν υπήρχε καμία περίπτωση να επέτρεπε να τίθετο υπό αμφισβήτηση η στατική επάρκεια του έργου. Συνεπώς, η μαρτυρία του σε σχέση με αυτό το ζήτημα δεν συνάδει ούτε με το ότι είχε συνεχή επικοινωνία με τον ΜΚ2 (ως φαίνεται και από το Τεκμήριο 21), ούτε και με το Τεκμήριο 19 με βάση το οποίο οι συγκολλήσεις κρίθηκαν ανεπαρκείς.
20. Γενικότερα, η όλη του μαρτυρία και η θέση του ότι δεν είχε εκτελέσει σωστά τις εργασίες τις οποίες όφειλε να εκτελέσει η Παραπονούμενη δεν συνάδει με το ότι είχε προτείνει στην Παραπονούμενη να συνεργαστούν και σε άλλο έργο. Ο ΜΥ2 είχε απαντήσει ως ακολούθως: «Μια εταιρεία δεν είναι ο ιδιοκτήτης, αλλά οι υπάλληλοι και το προσωπικό. Το προσωπικό του και οι υπάλληλοί του ήταν αρκετά καλοί. Επίσης, η συνεργασία ως προς την επικοινωνία, μέχρι εκείνην τη στιγμή, ήταν ικανοποιητική η επικοινωνία. Όταν αναφέρεστε στο άλλο έργο που του είχα προτείνει, ήταν μέσα στα πλαίσια του «μπορώ να φέρω και άλλους ικανούς τεχνίτες» και είναι κάτι που είχε γίνει μέσα από μια διαπραγμάτευση, μία συζήτηση. Ο κάθε ένας κρίνεται εκ του αποτελέσματος.»
21. Από τη μαρτυρία του δημιουργείται μια σύγχυση ως προς το κατά πόσον ήταν ή δεν ήταν ευχαριστημένος με τις εργασίες των Παραπονούμενων. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης αποκαλεί τους υπαλλήλους των Παραπονούμενων ως καλλιτέχνες. Εν τέλει, θεωρώ πως αυτό το οποίο συνάγεται από τη μαρτυρία του ΜΥ2 είναι ότι ήταν δυσαρεστημένος επειδή η Παραπονούμενη έφυγε από το έργο. Δεν μπορεί όμως εύλογα να νιώθει δυσαρεστημένος καθότι ο ΜΚ2 του ανέφερε επανειλημμένα ότι δεν πληρώνονται οι κοινωνικές ασφαλίσεις των υπαλλήλων του που ήταν υποχρέωση της Κατηγορούμενης βάσει του Τεκμηρίου
22. Επίσης, φαίνεται από την απάντηση του ΜΥ2 στη σελ. 37 των πρακτικών ημερ. 30.04.2024 ότι γνώριζε πως οι υπάλληλοι των Παραπονούμενων ήταν απλήρωτοι.
23. Η απάντηση του ΜΥ2 ως προς το γιατί ανακλήθηκε η Επιταγή στη σελ. 37 των πρακτικών κατά την άποψη μου δείχνει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο ανακάλεσαν την Επιταγή οι Κατηγορούμενοι. Αναφέρει, στην ουσία, ότι ο λόγος είναι επειδή η Παραπονούμενη εγκατέλειψε το έργο και επαναλαμβάνω ότι ο ΜΥ2 είχε αυτή τη θέση χωρίς η Παραπονούμενη να έχει συγκεκριμένες εργασίες ή χώρους που έπρεπε να καλύψει με βάση το Τεκμήριο 3 που προνοούσε πληρωμή στη βάση τετραγωνικών μέτρων - ήτοι με το κομμάτι. Επομένως, η πράξη ανάκλησης της Επιταγής έγινε ως «εγγυητική» ή «ασφάλεια» για να αποτραπεί η Παραπονούμενη να εγκαταλείψει το έργο «μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε», με βάση την παραδοχή του ΜΥ2 στο τέλος της αντεξέτασης του,
24. Επίσης, δείχνει ότι είχε γνώση πως οι Παραπονούμενοι δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους υπαλλήλους τους και επειδή οι υπάλληλοι παραπονέθηκαν στον Διευθυντή του πολυκαταστήματος, με βάση τα λεγόμενα του ΜΥ2 το ζήτημα κατέστη «θέμα αρχής» το οποίο επέτασσε τη λήψη μέτρων, ενώ για αυτούς οι €5.000 δεν ήταν τίποτα: «Διότι είχαμε και τους υπαλλήλους της εταιρείας, οι οποίοι ήρθαν και είπαν ότι ζητούσαν ότι είχαν δεδουλευμένα να παίρνουν, είχαν πάει μέσω του εργοδηγού της Παραπονούμενης και ανέφεραν στον διευθυντή του Mall, τον κύριο Δημήτρη Θωμά, ότι «έχουμε μεροκάματα να παίρνουμε». Άρα, έπρεπε να λάβουμε τα μέτρα μας. Λυπούμαι που φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση. Και λυπούμαι που φτάσαμε ως εδώ. Τι είναι οι 5.000,00 ευρώ; Τίποτε δεν είναι, αλλά είναι θέμα αρχής.»
25. Σημειώνω επίσης πως η πιο πάνω απάντηση του έρχεται σε αντίφαση με προηγούμενη του απάντηση στη σελίδα 35 των πρακτικών ημερ. 30.04.2024 όταν υποβλήθηκε πως η πληρωμή των €5.000 έγινε αφού έγινε επιμέτρηση και ο μάρτυρας απάντησε «Δεν μπορώ να δώσω λεπτομέρειες για τη συγκεκριμένη επιταγή». Τελικά, απ' ότι φαίνεται ο ΜΥ2 έδωσε λεπτομέρειες για ποιο λόγο δεν πληρώθηκε η Επιταγή αποκαλύπτοντας πως ήταν επειδή θεωρούσε πως δεν έπρεπε να εγκαταλείψουν το έργο οι Παραπονούμενοι και επειδή παραπονέθηκαν στον ιδιοκτήτη του mall.
26. Εξετάζοντας λοιπόν τη μαρτυρία του ΜΥ2 στο σύνολο της και έχοντας δώσει πιο πάνω κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα των αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσε, καταλήγω ότι η μαρτυρία του επί των αμφισβητούμενων ζητημάτων δεν ήταν ειλικρινής και την απορρίπτω στο σύνολο της εκτός από τα σημεία τα οποία δεν είχαν αμφισβητηθεί. Η μαρτυρία του σε σχέση με τα αμφισβητούμενα ζητήματα χαρακτηρίζεται από ασάφεια και αντιφατικότητα και δεν παρουσιάζει την αναγκαία σταθερότητα, πειστικότητα και συνοχή για να μπορέσει να γίνει δεκτή . V. Ευρήματα
27. Επί τη βάσει των όσων αναφέρθηκαν στο πλαίσιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία προσάχθηκε καθώς, έχοντας υπόψη μου και τα γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα γεγονότων τα οποία περιβάλλουν την εν προκειμένω υπόθεση: 149.1 Η Παραπονούμενη εταιρεία είχε διοριστεί ως υπεργολάβος της Κατηγορούμενης και είχε ανατεθεί σε αυτήν να προβεί σε εργασίες οι οποίες αφορούν την εγκατάσταση της εξωτερικής επένδυσης (cladding) του Metropolis Mall στη Λάρνακα. Ο κ. Thaer Abbara είναι ο διευθυντής και μέτοχος της Παραπονούμενης εταιρείας. 149.2 Στις 16.11.2020 υπογράφηκε μεταξύ της Παραπονούμενης και της Κατηγορούμενης σύμβαση υπεργολαβίας (Τεκμήριο 3) για την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών στο Metropolis Mall. 149.3 Η Παραπονούμενη είχε εκτελέσει τις εργασίες που προβλέπονταν στο Τεκμήριο 3 σε αρκετά σημεία τα οποία η Κατηγορούμενη τους υποδείκνυε με βάση τα σχέδια. Σε περίπτωση κατά την οποία γίνονταν λάθη αυτά υποδεικνύονταν από αντιπροσώπους της Κατηγορούμενης και η Παραπονούμενη τα διόρθωνε. 149.4 Με βάση το Τεκμήριο 3 η Κατηγορούμενη θα πλήρωνε τις εισφορές στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων και τους φόρους σε σχέση με το προσωπικό της Παραπονούμενης με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και το ποσό θα αφαιρείτο από την πληρωμή προς την Παραπονούμενη. Η Κατηγορούμενη θα πρόσφερε οχήματα για τη μεταφορά του προσωπικού της Παραπονούμενης και το ποσό που θα δαπανείτο θα αφαιρείτο από την πληρωμή προς την Παραπονούμενη. Η Παραπονούμενη θα πληρωνόταν κάθε μια εβδομάδα για τις πρώτες δύο εβδομάδες και ακολούθως κάθε δύο εβδομάδες. Η πληρωμή θα βασίζεται στην εκτελεσθείσα εργασία η οποία θα υπολογίζεται / μετριέται και που θα εγκρίνεται. Τυχόν μη εγκεκριμένη εργασία θα έπρεπε να ξηλώνεται και να εγκαθίσταται ξανά και η δαπάνη θα βάραινε την Παραπονούμενη. Από κάθε πληρωμή θα αφαιρείτο ένα ποσοστό 5% ως κράτηση για περίοδο 6 μηνών. 149.5 Συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών η τιμολόγηση ως ακολούθως: 149.5.1 Τύπος Α: €15.00 ανά μ
28. Περιλαμβάνει την εγκατάσταση του σκελετού (aluminium subframe), κυψελοειδές πάνελ (honeycomb panels), interfacing details, bracing, ενίσχυση του σκελετού με μέταλλο ή αλουμίνιο, με βάση τα σχέδια. 149.5.2 Τύπος Β: €9.00 ανά μ
29. Αναφέρεται και περιλαμβάνει την εγκατάσταση των honeycomb panels, interfacing details, bracing ενίσχυση του σκελετού με μέταλλο ή αλουμίνιο, με βάση τα σχέδια. 149.6 Στις 17.11.2020 η Παραπονούμενη ξεκίνησε τις εργασίες με την καθοδήγηση υπαλλήλων της Κατηγορούμενης. Ο ΜΚ2 έστελνε ηλεκτρονικό μήνυμα με τις εργασίες που διεκπεραιώθηκαν, δηλαδή πόσα τετραγωνικά μέτρα είχαν καλυφθεί και το ποσό που ζητείτο να πληρωθεί (Τεκμήρια 4 και 6 - 11 που αφορούσαν την περίοδο από 17.11.2020 μέχρι 21.02.2021). 149.7 Ορισμένες πληρωμές γίνονταν με μετρητά άλλες με επιταγή. Όταν ο ΜΚ2 απέστελλε τιμολόγια στον Κατηγορούμενο 2 δεν υπήρχε οποιαδήποτε αντίδραση από μέρους του. Έγιναν διάφορες πληρωμές και υπάρχει ένα υπόλοιπο το οποίο ανέρχεται σε τουλάχιστον €10.
30. Η Επιταγή δόθηκε έναντι του ποσού αυτού με την υπόσχεση ότι θα πληρωνόταν σε σύντομο χρονικό διάστημα ολόκληρο το ποσό το οποίο οφειλόταν. 149.8 Οι εργασίες για τις οποίες δόθηκε η Επιταγή ήταν εγκεκριμένες και είχαν τύχει έγκρισης από τον επιμετρητή ποσοτήτων του έργου. Δεν έγινε κανένα παράπονο για τις εργασίες αυτές μέχρι και την ανάκληση της Επιταγής. 149.9 Οι Παραπονούμενοι συνέχιζαν τις εργασίες μέχρι που η Κατηγορούμενη δεν εξοφλούσε το υπόλοιπο ποσό και ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση αν πληρώνει το προσωπικό του λόγω της καθυστέρησης στις πληρωμές. Επίσης, η Κατηγορούμενη δεν πλήρωνε τις κοινωνικές ασφαλίσεις των υπαλλήλων αλλά ούτε και τα μεταφορικά. Ο ΜΚ2 είχε προειδοποιήσει τον ΜΥ2 σε σχέση με αυτό. Όταν δεν μπορούσαν οι Παραπονούμενοι να πληρώνουν τους υπαλλήλους τους σταμάτησαν τις εργασίες και ζήτησαν όπως πληρωθούν για να μπορέσουν να συνεχίσουν τις εργασίες. 149.10 Δεδομένου του ότι η Επιταγή είχε ανακληθεί, οι Παραπονούμενοι δεν επέστρεψαν στο έργο. Ανέλαβε άλλη εταιρεία τις υπόλοιπες εργασίες. Ένα μέρος των εργαλείων της Κατηγορούμενης το κράτησε η Παραπονούμενη δεδομένου ότι η πρόθεση της ήταν να επιστρέψει πίσω στο έργο μόλις λάμβανε πληρωμή. 149.11 Η επιταγή με αριθμό [ ] της Ελληνικής Τράπεζας («Επιταγή») εκδόθηκε από το λογαριασμό [ ] της Κατηγορούμενης 1, για το ποσό των €5.000 προς όφελος και σε διαταγή της Παραπονούμενης εταιρείας και ήταν πληρωτέα την 15.03.
31. 149.12 Την επιταγή την υπέγραψε ο κ. Αντώνης Νικολάου (Κατηγορούμενος 2) ο οποίος είναι διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 - εκδότριας. Η Επιταγή κατατέθηκε και δεν πληρώθηκε καθότι η πληρωμή ανακλήθηκε από τον εκδότη της, σύμφωνα με την Επιταγή - Τεκμήριο
32. 149.13 H Επιταγή δόθηκε στις 23.02.2024 στον πατέρα του Thaer Abbara - Διευθυντή Παραπονούμενης όταν επισκέφθηκε τα γραφεία της Κατηγορούμενης. Η Επιταγή παρουσιάστηκε στις 24.03.2021 στο ταμείο του υποκαταστήματος της Ελληνικής Τράπεζας στην Έγκωμη και επιστράφηκε στον πελάτη στις 26.03.
33. 149.14 Η Επιταγή δεν πληρώθηκε καθότι η εκδότρια Κατηγορούμενη έδωσε εντολή μέσω του Κατηγορούμενου 2 (Τεκμήριο 2) να μην πληρωθεί στις 12.03.2021 μέσω της εφαρμογής internet banking της τράπεζας. Η Επιταγή δεν έχει πληρωθεί μέχρι και σήμερα. 149.15 Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 ο λόγος για την ανάκληση ο οποίος δόθηκε προς την τράπεζα είναι «R
34. Dispute - stop payment». Στο Τεκμήριο 15 εκτύπωση από την εφαρμογή του internet banking του Κατηγορούμενου αναγράφεται ο ακόλουθος λόγος για την ανάκληση: «DISPUTE - UNFINISHED WORK». 149.16 Ορισμένοι από τους υπάλληλους των Παραπονούμενων συνέχισαν να εκτελούν εργασίες στο έργο και εργοδοτήθηκαν ή πληρώνονταν από την Κατηγορούμενη απευθείας αφότου οι Παραπονούμενοι εγκατέλειψαν το έργο. 149.17 Πριν και κατά την ανάκληση της επιταγής δεν υπήρξε κάποια διαφωνία μεταξύ των Παραπονούμενων και των Κατηγορούμενων, εκτός από το ότι οι Παραπονούμενοι επέμεναν να πληρωθούν για τις εργασίες που εκτέλεσαν. Δ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
35. Το βάρος απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της κατηγορίας η οποία προσάπτεται στους Κατηγορούμενους πίπτει επί των ώμων της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία πρέπει να αποδείξει σωρευτικά την στοιχειοθέτησή τους με αποδεκτή μαρτυρία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
36. Έχει νομολογηθεί ότι δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363) και πως εάν στο τέλος της υπόθεσης παραμείνει στο μυαλό του Δικαστηρίου έστω και η παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή των κατηγορουμένων, τότε αυτοί θα πρέπει να απαλλαχθούν από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν (Αnastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου Σάββας Πλαστήρα κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). 152. Το άρθρο 305 Α

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: «

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.» 153. Για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(2)του Κεφ. 154 χρειάζεται να αποδειχθούν σωρευτικά τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία, τα οποία προκύπτουν από το λεκτικό του εν λόγω άρθρου και επιβεβαιώνονται από τη σχετική νομολογία (μεταξύ άλλων: TTOZIOS MANAGEMENT LTD v. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποιν. Εφ. 96/2014, 15.04.2016): (α) Η έκδοση επιταγής. (β) Η πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. 154. Η ύπαρξη ή μη διαθέσιμων κεφαλαίων για κάλυψη εκδοθεισόμενης επιταγής ουδεμία σημασία έχει κάτω από το Άρθρο 305Α

(2)διότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που δημιουργούνται με βάση το άρθρο αυτό είναι η έκδοση της επιταγής και η πρόκληση μη εξόφλησης πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα (Ttozios, ανωτέρω).

1. Εφόσον τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία αποδειχθούν ή γίνουν παραδεκτά γεγονότα που αποδεικνύουν αυτά, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του κατηγορούμενου (εκδότη) να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι η ανάκληση της επιταγής έγινε για εύλογη αιτία.
2. Σε ποινικές υποθέσεις όταν το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Υπεράσπισης για την απόδειξη οποιουδήποτε ισχυρισμού / υπεράσπισης / γεγονότος, το επίπεδο στο οποίο θα πρέπει να πράξει αυτό είναι το ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Παρατίθεται σε σχέση με αυτό το ζήτημα σχετικό απόσπασμα από το Blackstone's Criminal Practice 2024, F. 3.53: "In the exceptional cases in which the legal burden of proving an issue is borne by the defence, it is discharged by proof on a balance of probabilities. See, in the case of insanity, Sodeman v The King [1936] 2 All ER 1138; in the case of the Prevention of Crime Act 1953, s. 1, an express statutory exception, Brown (Daniel William)

(1971)55 Cr App R 478; in the case of the Homicide Act 1957, s. 2

(2), another express statutory exception, Dunbar [1958] 1 QB 1; and in the case of implied statutory exceptions under the MCA 1980, s. 101, Islington London Borough Council v Panico [1973] 3 All ER

1. In Carr-Briant [1943] KB 607, D, who was convicted of an offence under the Prevention of Corruption Acts 1906 and 1916 (now repealed), was considered at that time to bear the legal burden of proving that money given or lent to an employee of a government department was not paid or given corruptly. The trial judge directed the jury that the burden on D was as heavy as that normally resting on the prosecution. Humphreys J, quashing the conviction, said (at p. 612) that 'the jury should be directed that . the burden of proof required is less than that required at the hands of the prosecution in proving the case beyond a reasonable doubt, and that the burden may be discharged by evidence satisfying the jury of the probability of that which the accused is called upon to establish'. The classic definition of proof on a 'balance of probabilities' is that of Denning J in Miller v Minister of Pensions [1947] 2 All ER 372, at p. 374: 'If the evidence is such that the tribunal can say: "We think it more probable than not", the burden is discharged, but, if the probabilities are equal, it is not."
2. Όπως υποδείχθηκε στην N.C. Diamonds Co. Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, η οποία υιοθετήθηκε στην μεταγενέστερη Nikiforos Technologies Ltd ν. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Εφεση 18/2012 ημ. 16/4/2014, η έννοια της «εύλογης αιτίας» συνδέεται με εκείνη της καλής πίστης (bona fide), συναρτάται με την έννοια της δίκαιης αιτίας και θεωρείται ταυτόσημη με τη λέξη ειλικρινά (honestly). 158. Συνεπώς, οι Κατηγορούμενοι θα πρέπει δείξουν ότι οι ίδιοι ειλικρινά πίστευαν ότι είχαν το δικαίωμα να ανακαλέσουν την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και ότι, επιπρόσθετα, αυτή του η πεποίθηση ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, δηλαδή, καλή τη πίστει (αντικειμενικό κριτήριο). Όπως με ενάργεια υποδεικνύεται από το Ανώτατο Δικαστήριο στις πιο πάνω υποθέσεις, η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου (εκδότη) καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει η επιφύλαξη του εδαφίου

(2)και δεν επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις που ενδεχόμενα να διαταράσσουν την προσφερόμενη υπεράσπιση.

1. Επίσης, σύμφωνα με την Nikiforos Technologies Ltd (ανωτέρω), εύλογη αιτία αποτελεί η παρουσίαση γεγονότων και δεδομένων που δικαιολογούν την ανάκληση της επιταγής και τα οποία παρατίθενται, γραπτώς, στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή.
2. Σύμφωνα δε με την Χατζηαργυρού ν. Pamporides LLC, Ποιν. Έφεση 300/2018 ημ. 17/04/2019, ο εκδότης της επιταγής δεν μπορεί να επικαλείται την υπεράσπιση της επιφύλαξης της εύλογης αιτίας σύμφωνα με το άρθρο 305 Α

(2)του Κεφ. 154, προβάλλοντας λόγο διαφορετικό από εκείνο τον οποίο δήλωσε στην Τράπεζα κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της πληρωμής της επιταγής. Η αιτία αυτή θα πρέπει να είναι άμεσα και αποκλειστικά συναρτώμενη με τον δηλωθέντα προς την Τράπεζα λόγο ανάκλησης. 161. Όπως συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην TTOZIOS MANAGEMENT LTD (ανωτέρω): «Η εύλογη αιτία συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο ανάκλησης που εξεδήλωσε γραπτώς ο εκδότης της επιταγής κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησής της και όχι ότι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου

(2)η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» τελεί υπό την προϋπόθεση ότι κατά ή περί την παρουσίαση της επιταγής για πληρωμή ο εκδότης της παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα τον λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της. Η αποτυχία απόδειξης της «εύλογης αιτίας» εν τη εννοία του Νόμου και όπως αυτή νομολογιακά ερμηνεύθηκε (βλ. Diamonds Co Ltd v. Χρήστου Γεωργίου

(2011)2 Α.Α.Δ. 763) θέτει τέρμα στην Υπεράσπιση του Κατηγορουμένου περί «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της επιταγής».

1. Η στοιχειοθέτηση του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα προϋποθέτει, βεβαίως, την ύπαρξη έγκυρης και κανονικής επιταγής ως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4 του Κεφ.154, και, με δεδομένο ότι μία επιταγή θεωρείται συναλλαγματική, το ζήτημα αυτό διέπεται από τις ίδιες διατάξεις που εφαρμόζονται για συναλλαγματικές, εκτός αν υπάρχει διαφορετική πρόνοια στο Νόμο. Εκ των προϋποθέσεων, λοιπόν, που επηρεάζουν την εγκυρότητα μίας επιταγής είναι η υπογραφή της από τον εκδότη - εντολέα της χωρίς η υπόσταση της να επηρεάζεται επειδή συμπληρώθηκε ως προς τα υπόλοιπα αναγκαία στοιχεία της από πρόσωπο άλλο από τον εκδότη της, με την προϋπόθεση ότι η συμπλήρωση γίνεται με την εντολή ή συγκατάθεση του εκδότη της ή από τον κάτοχο αυτής για αξία.
2. Ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 δηλαδή συνεργός της Κατηγορούμενης 1 τη διάπραξη του αδικήματος της πρόκλησης μη εξόφλησης της επιταγής.
3. Tο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (εφεξής «ΠΚ») το οποίο έχει ως ακολούθως είναι σχετικό εν προκειμένω: «
4. Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην τέταρτη περίπτωση ο υπαίτιος δύναται να διωχτεί είτε ως αυτουργός του ποινικού αδικήματος είτε σε ποινικό αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Καταδίκη για το αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη ποινικού αδικήματος, συνεπάγει ίδιες συνέπειες από κάθε άποψη, καθώς και καταδίκη για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Εκείνος που προάγει άλλο στη διενέργεια πράξης ή παράλειψης τέτοιας φύσης ώστε, αν γινόταν από τον ίδιο θα διενεργείτο από αυτό κάποιο ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή, όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη δύναται να διωχτεί δε όπως αν είχε διενεργήσει το ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη.»
5. Όπως και σε άλλα αδικήματα, έτσι και στην παρούσα περίπτωση, ένοχος δύναται να κριθεί και ο συμμέτοχος ή συνεργός στη διάπραξή του, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρο 20 του ΠΚ. Βεβαίως, στις περιπτώσεις όπου ο αυτουργός ενός αδικήματος είναι κάποιο νομικό πρόσωπο, η ιδιότητα του διευθυντή ή άλλου αξιωματούχου του δεν δύναται από μόνη της να στοιχειοθετήσει την καταδίκη βάσει του εν λόγω άρθρου. Απαιτείται μαρτυρία για τη συγκεκριμένη δράση η οποία συνιστά συμμετοχή του φυσικού προσώπου στη διάπραξη του αδικήματος (Ευριβιάδης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 600, Παντελή ν. Κωνσταντίνου

(2001)2 Α.Α.Δ. 708).

1. Ένα από τα είδη συμμετοχής ή συνέργειας, ως καθορίζονται στο άρ. 20, του Κεφ. 154, είναι η παροχή συνδρομής (βοήθειας) σε άλλον ή η παρακίνηση άλλου να διαπράξει αδίκημα («aiding and abetting»). Η συγκεκριμένη συμπεριφορά, πράξη ή παράλειψη, ήτοι η δράση η οποία συνιστά τη συμμετοχή αυτή, είναι δυνατόν να αφορά είτε την προετοιμασία είτε οποιοδήποτε στάδιο της διάπραξης του αδικήματος.
2. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Ashworth's Principles of Criminal Law, 2022, 10η έκδοση, σελ. 478: «Αbetting involves some encouragement of the principal to commit the offence and this usually accompanies, or is implicit in, an act of aiding. Aid may be given by supplying an instrument to the principal, keeping a look‑out, doing preparatory acts, and many other forms of assistance given before or at the time of the offence».
3. Καθίσταται λοιπόν αντιληπτό ότι η συνέργεια, συνδρομή ή βοήθεια δυνατόν να μην αφορά απλά μια μεμονωμένη στιγμιαία πράξη. Υπό τις κατάλληλες περιστάσεις γεγονότων και υποκειμενικής υπόστασης, είναι ενδεχόμενο να αποτελείται από σειρά ενεργειών ή από συνολική συμπεριφορά.
4. Στην απόφαση στην υπόθεση Vrontis Builders Ltd κ.α. ν. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοί Λτδ

(2016)2 Α.Α.Δ. 518 η πλειοψηφία ανέφερε τα ακόλουθα: «Η συνέργεια κατά το Άρθρο 20 του Κεφ. 154, δεν είναι στατική. Καλύπτει όλο το χρονικό διάστημα της παροχής συνδρομής στη διάπραξη αδικήματος ή της παράλειψης εκείνης που συνεισφέρει στη δημιουργία και τέλεση του ποινικού αδικήματος από την αρχή της παροχής της συνδρομής μέχρι και την τυχόν αναίρεση της συνδρομής αυτής. (Πουτζιουρής κ.α v. Δημοκρατίας

(1990), 2 Α.Α.Δ. 309, σελ. 346 κ.ε). Το Άρθρο 305Α ποινικοποιεί, σύμφωνα με τον πλαγιότιτλο, την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα. Κατά τη νομολογία, (Militos Trading Ltd ν. Μαλέκκου

(2012)2 Α.Α.Δ. 609 και Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261), η συνέργεια συντελείται κατά το χρόνο έκδοσης και υπογραφής της επιταγής. Η συνέργεια δεν είναι όμως στιγμιαία. Συνεχίζει καθ' όλη τη διάρκεια της διενέργειας της αξιόποινης πράξης. Η έκδοση επιταγής από την εταιρεία ως νομικό πρόσωπο καθιστά βέβαια υπεύθυνη την ίδια την εταιρεία ως την εκδότρια της επιταγής, αλλά ο διοικητικός σύμβουλος της εταιρείας που υπογράφει την επιταγή δύναται να είναι ποινικά υπεύθυνος ως συνεργός νοουμένου ότι αποδεικνύεται η πρόθεση του σε σχέση με τη συνέργεια και τις περιστάσεις του αδικήματος». 170. Όσον αφορά το mens rea του συνεργού (secondary party) είναι σχετικά τα όσα αναφέρονται στις σελίδες 179 - 190 του Smith & Hogan, Criminal Law, 11th edn. Υπό μορφή περίληψης αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 179: "

(1)the secondary party must intent to assist or encourage the principal's act, or in the case of procuring, to bring the offence about;

(2)the secondary party must have knowledge as to the facts forming the essential elements of the principal's offence, (incluiding any facts as to which the principal bears strict liability). This includes an awareness that the principal will act with mens rea".

1. Άντλησα επίσης καθοδήγηση από το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2015, παρ. Α4.5 και Α4.
2. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το mens rea στις περιπτώσεις ενός συνεργού (accessory) είναι «στενότερο» από αυτό του αυτουργού (principal) καθότι χρειάζεται πρόθεση ή γνώση παρά αμέλεια ή απερισκεψία.
3. Εν πρώτοις, λοιπόν, αυτό το οποίο εξετάζεται, είναι το κατά πόσον εντοπίζεται συγκεκριμένη συμπεριφορά ή δράση, η οποία να συνιστά τη συμμετοχή κάποιου στο αδίκημα άλλου προσώπου. Αυτή η δράση, αν εντοπιστεί, αποτελεί την αντικειμενική υπόσταση της συμμετοχής ή συνέργειας (actus reus).
4. Η διάπραξη της πράξης ή η παράλειψη, ωστόσο, δεν είναι αφ' εαυτής αρκετή για απόδειξη του αδικήματος επί τη βάσει του άρθρου 20 του Π.Κ., δεδομένου ότι ακόμα και στις περιπτώσεις αδικημάτων αυστηρής ευθύνης (strict liability), απαιτείται όσον αφορά το συνεργό να υφίσταται η αναγκαία γνώση ή πρόθεση, δηλαδή η υποκειμενική υπόσταση ή άλλως, η ένοχη διάνοια (mens rea). Εν ολίγοις, εάν κατά τη στιγμή της διενέργειας κάποιας πράξης (ή παράλειψης) δεν συνυπάρχει και το απαραίτητο για το συγκεκριμένο αδίκημα νοητικό στοιχείο, τότε δεν προκύπτει ποινική ευθύνη.
5. Όπως περαιτέρω εξηγείται στο σύγγραμμα Archbold 2015, §17‑113 «. in general the mental element of a crime must exist at the time of the physical act .».
6. Έπεται πως η ένοχη διάνοια θα πρέπει να υφίσταται κατά τη στιγμή της συγκεκριμένης ενέργειας η οποία συνιστά τη συνέργεια. Στην υπόθεση Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261, η οποία αφορούσε σε αδίκημα της συνέργειας σε έκδοση ακάλυπτης επιταγής κατά παράβαση του εδαφίου (γ) του άρθρου 20 του ΠΚ αναφέρθηκαν τα εξής: «Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2000 στη σελ. 70 παρα. Α.5.2, αναφέρεται πως η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό εμπεριέχει δύο έννοιες, α) παροχή βοήθειας ή παρακίνηση β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea) αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό στοιχείο που πρέπει να αποδεικνύεται για συνεργό, όπως έχει νομολογηθεί, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Ο Λόρδος Goddard C.J. στην υπόθεση Johnson v. Youden [1950] 1 K.B. 455 στη σελ. 546 αναφέρει πως «πριν κάποιος καταδικαστεί για παροχή βοήθειας στη διάπραξη αδικήματος, πρέπει τουλάχιστον να γνωρίζει τα αναγκαία θέματα που συνιστούν το αδίκημα» («before a person can be convicted of aiding and abetting the commission of an offence, he must at least know the essential matters which constitute that offence") Ο Devlin J. Στην υπόθεση National Coal Board v. Gamble [1959] 1 K.B. 11 στη σελ. 20 λέγει πως «παροχή βοήθειας είναι έγκλημα που απαιτεί την απόδειξη ένοχης σκέψης, δηλαδή, πρόθεση προσφοράς βοήθειας καθώς και γνώση των περιστάσεων» («. aiding and abetting is a crime that requires proof of mens rea, that is to say, of intention to aid as well as of knowledge of the circumstances")». 176. Ως προς την προαναφερθείσα γνώση ή πρόθεση, είναι καλώς θεμελιωμένο ότι σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία για την απόδειξή τους. Κατά κανόνα τα στοιχεία αυτά αποδεικνύονται εμμέσως, με περιστατική μαρτυρία (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 75) ή όπως αλλιώς έχει τεθεί, κατά κανόνα αυτά αναδύονται ως εξυπακουόμενα στοιχεία μέσα από τα παρουσιαζόμενα γεγονότα, τα οποία αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου και περαιτέρω εννοείται ότι κάθε πρόσωπο έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεων του (Στυλιανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 646). Ε. ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

1. Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα και αφού παρέθεσα τη νομική πτυχή του εν προκειμένω αδικήματος, προχωρώ με την εξέταση εάν τα γεγονότα με βάση τα σχετικά ευρήματα στοιχειοθετούν τις κατηγορίες οι οποίες αποδίδονται στους Κατηγορούμενους.
2. Σημειώνω σε αυτό το σημείο ότι αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Τους ευχαριστώ για την πολύτιμη βοήθεια τους. Νοείται ότι θα εξετάσω τα επιχειρήματα και τις θέσεις τους στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της εν προκειμένω υπόθεσης έχοντας κατά νου ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση του κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.
3. Επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα τα οποία τέθηκαν εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής. Η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση τη οποία μπορεί να έχει στη θεώρηση των επίδικών θεμάτων (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολ. Εφ. 117/2018, 16.03.2022, ECLI:CY:AD:2022:A113, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 490).

1. Εν προκειμένω, δεν αμφισβητήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία και μάλιστα δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι η επίδικη Επιταγή εκδόθηκε από την Κατηγορούμενη 1, υπογράφηκε από τον Κατηγορούμενο 2 και ότι αυτή ανακλήθηκε με ηλεκτρονικό μήνυμα του Κατηγορούμενου 2 προς την Ελληνική Τράπεζα. Ούτε και η εγκυρότητα της Επιταγής αμφισβητήθηκε.
2. Ούτε και η πρόκληση μη εξόφλησης από την Κατηγορούμενη 1 αμφισβητήθηκε από τους Κατηγορούμενους. Αντιθέτως ήταν παραδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων ότι η επίδικη επιταγή δεν είχε τιμηθεί όταν παρουσιάστηκε στην τράπεζα μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα καθότι είχε ανακληθεί η πληρωμή της την 12.03.2021 από τον Κατηγορούμενο 2 εκ μέρους της Κατηγορούμενης
4. Ο Κατηγορούμενος 2 είχε πλήρη γνώση των γεγονότων κατά τον χρόνο ανάκλησης της επιταγής και αντιθέτως με βάση τη μαρτυρία του ήταν ο ίδιος που έδωσε οδηγίες για την ανάκληση. Υπερασπίστηκε την απόφαση του να ανακαλέσει την Επιταγή ενώπιον του Δικαστηρίου προβάλλοντας ως υπεράσπιση την εύλογη αιτία για την ανάκληση η οποία συνίστατο στο ότι οι Παραπονούμενοι εγκατέλειψαν το έργο, η εργασία των Παραπονούμενων παρουσίαζε ελαττώματα και κακοτεχνίες και ότι οι Παραπονούμενοι κατακράτησαν υλικά και εργαλεία της Κατηγορούμενης τα οποία είχαν μεγαλύτερη αξία από την Επιταγή.
5. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου αποδείχτηκε η έκδοση και πρόκληση μη εξόφλησης της επίδικης επιταγής από την Κατηγορούμενη. Το βάρος απόδειξης της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας μετατέθηκε στους ώμους των Κατηγορούμενων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Ttozios Management Ltd κ.α. ν. Κυριάκου

(2016)2 A.A.Δ. 277, Ευθυμίου ν. Mavanel Ltd, Ποιν. Εφ. 230/17, ημερ. 8.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:B284, ECLI:CY:AD:2019:B284, Νίκος Γλυκής ν. Λαρτίδη, Ποιν. Εφ. 86/19, ημερ. 30.6.2021). 184. Κατά συνέπεια, είναι η κρίση και κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(2)Κεφ. 154 έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία, μεταθέτοντας έτσι επί των ώμων των Κατηγορουμένων το βάρος να αποδείξουν, στον απαιτούμενο βαθμό, την ύπαρξη εύλογης αιτίας για την ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών.

1. Το ζήτημα αυτό, όπως προαναφέρθηκε, συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο που παρατέθηκε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκαν οι επιταγές, κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της πληρωμής τους, που, εν προκειμένω, είναι dispute - διαφωνία και unfinished work, δηλαδή μη ολοκλήρωση της εργασίας που ανατέθηκε στον δικαιούχο της Επιταγής (Τεκμήρια 2 και 15).
2. Συναφώς, ό,τι παραμένει προς εξέταση είναι εάν, υπό τις περιστάσεις, η Κατηγορούμενη 1 ως η εκδότης της επιταγής απέσεισε το βάρος στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι υπήρχε εύλογη αιτία ανάκλησης της πληρωμής της επιταγής, κατά τρόπο ώστε να απαλλάσσεται από την ποινική ευθύνη που το άρθρο 305 Α

(2)εναποθέτει.

1. Έχοντας ως υπόβαθρο την επί του προκειμένου αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής σε συνδυασμό με τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου και με δεδομένη την απόρριψη της εκδοχής του Κατηγορούμενου 2 και την απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΥ2, Τεχνικού Διευθυντή της Κατηγορούμενης, κρίνω ότι δεν αποδείχθηκε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι υπήρχε εύλογη αιτία για την ανάκληση της Επιταγής. Οι Κατηγορούμενοι ανακάλεσαν την Επιταγή όχι επειδή πίστευαν ειλικρινά πως είχαν το δικαίωμα υπό τις περιστάσεις να το πράξουν αλλά για να αποφύγουν την πληρωμή της, χρησιμοποιώντας ως πρόφαση τη δήθεν ύπαρξη εύλογης αιτίας.
2. Εν πρώτοις αναφέρω ότι ο λόγος ο οποίος δηλώθηκε στην Τράπεζα κατά την ανάκληση δεν συνάδει πλήρως τους λόγους που προωθήθηκαν στο Δικαστήριο αλλά μόνο μερικώς. Η κατακράτηση των εργαλείων, για παράδειγμα, δε συνάδει με την αιτιολογία "Dispute - Unfinished Work" που είχε δοθεί κατά την ανάκληση. Εν πάση περιπτώσει κανένας από τους λόγους που προωθήθηκαν δεν ισχύει για τους λόγους τους οποίους επεξηγώ στην προηγούμενη ενότητα και επαναλαμβάνω ως ακολούθως.
3. Οι Κατηγορούμενοι δεν μπορεί να πίστευαν ειλικρινά ότι είχαν το δικαίωμα υπό τις περιστάσεις να ανακαλέσουν την επιταγή. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 κρίθηκε αναξιόπιστη και από τα ευρήματα του Δικαστηρίου αναδύεται το ότι οι Κατηγορούμενοι δεν μπορεί να πίστευαν υπό τις περιστάσεις ότι είχαν δικαίωμα ανάκλησης της επίδικης επιταγής. Οι δικαιολογίες που δόθηκαν ήταν κατ' επίφαση και ως πρόσχημα και δεν ήταν ειλικρινείς και καλόπιστες. Αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις για να δικαιολογήσουν την ανάκληση της Επιταγής η οποία με βάση την παραδοχή των ΜΥ1 και ΜΥ2 εκδόθηκε για εργασία η οποία πράγματι εκτελέστηκε από τους Παραπονούμενους και εγκρίθηκε όχι μόνο από τους Κατηγορούμενους αλλά και από τον επιμετρητή του έργου.
4. Από τη στιγμή κατά την οποία οι ΜΥ1 και ΜΥ2 παραδέχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου πως για να εκδοθεί η Επιταγή και δηλαδή να διενεργηθεί η πληρωμή σημαίνει πως η Παραπονούμενη είχε διεκπεραιώσει την εργασία για την οποία ζητούσε πληρωμή και αυτή είχε εγκριθεί σημαίνει πως οι Κατηγορούμενοι δεν μπορεί να πίστευαν ειλικρινά ότι είχαν το δικαίωμα να ανακαλέσουν την πληρωμή της Επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο). Εν πάση περιπτώσει, η οποιαδήποτε πεποίθηση των Κατηγορούμενων υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να θεωρηθεί πως ήταν εύλογη, δηλαδή καλή τη πίστει.
5. Επιπρόσθετα, δεν παρουσιάστηκε καμία μαρτυρία για κακοτεχνίες και κανένα παράπονο για κακοτεχνίες είτε πριν είτε ταυτόχρονα με την ανάκληση της Επιταγής. Η Έκθεση η οποία έγινε (Τεκμήριο 19) συντάχθηκε με βάση επιθεωρήσεις οι οποίες έλαβαν χώρα μεταξύ 23.06.2021 και 28.06.2021 δηλαδή σε χρόνο τρεις περίπου μήνες μετά την ανάκληση της Επιταγής.
6. Όταν ανακλήθηκε η Επιταγή οι Κατηγορούμενοι δεν γνώριζαν ότι οι Παραπονούμενοι κατακρατούσαν τα υλικά και εργαλεία τους. Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2 οι Παραπονούμενοι είχαν το σκοπό να επιστρέψουν μόλις πληρωνόταν η Επιταγή. Δεν παρουσιάστηκε καμία γραπτή μαρτυρία ότι ζητήθηκαν τα υλικά και δεν επιστράφηκαν παρά την ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ του ΜΚ2 και ΜΥ
7. Κρίνω, επομένως, ότι η κατακράτηση των εργαλείων των Κατηγορούμενων δεν μπορεί να ευσταθεί ούτε και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καταδείξει εύλογη αιτία για την ανάκληση της Επιταγής.
8. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε καμία διαφωνία (dispute) μεταξύ Κατηγορούμενων και Παραπονούμενων εκτός από το ότι οι Κατηγορούμενοι καθυστερούσαν ή παρέλειπαν να πληρώσουν τους Παραπονούμενους / υπεργολάβους τους για την εργασία την οποία εκτελούσαν. Ουδέποτε υποβλήθηκε κάποιο παράπονο για τις εργασίες τους και αντιθέτως οι Κατηγορούμενοι εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους να συνεργαστούν με τους Παραπονούμενους και στο πλαίσιο άλλων έργων. Επιπρόσθετα, μέλη του προσωπικού των Παραπονούμενων κατέληξαν να εργάζονται για την Κατηγορούμενη, γεγονός το οποίο δεν συνάδει με το ότι τα ίδια πρόσωπα όταν εργάζονταν για τους Παραπονούμενους δεν εκτελούσαν σωστά τις εργασίες που τους ανατίθεντο και έκαναν κακοτεχνίες ως ισχυρίζονται οι Κατηγορούμενοι.
9. Καθόσον αφορά τον ισχυρισμό ότι οι Παραπονούμενοι δεν διεκπεραίωσαν μέχρι τέλους την εργασία τους, δηλαδή άφησαν ατέλειωτη εργασία, ούτε αυτός μπορεί να ευσταθεί. Οι ΜΥ1 και ΜΥ2 παραδέχθηκαν πως δεν είχε ανατεθεί στους Παραπονούμενους συγκεκριμένος χώρος για να καλύψουν με πάνελ ή να εγκαταστήσουν σκελετό ή στηρίγματα. Με βάση τη σύμβαση μεταξύ των μερών (Τεκμήριο 3) οι Παραπονούμενοι πληρώνονταν με βάση τα τετραγωνικά μέτρα τα οποία κάλυπταν.
10. Επομένως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί λυσιτελώς ότι άφησαν ατέλειωτη τη δουλειά τους οι Παραπονούμενοι. Η δε σύμβαση δεν είχε προκαθορισμένη διάρκεια. Αναφέρθηκε επίσης πως οι Παραπονούμενοι ήταν μόνο ένας εκ των διαφόρων υπεργολάβων που είχε διορίσει η Κατηγορούμενη για την εγκατάσταση πάνελ για τις πλαγιοκαλύψεις του Metropolis Mall. Κατά συνέπεια, ούτε η αιτιολογία για ατέλειωτη εργασία μπορεί να θεωρηθεί ότι ικανοποιεί το κριτήριο της εύλογης αιτίας.
11. Συναφώς, καταλήγω ότι η Κατηγορούμενη 1 απέτυχε να αποδείξει την υπεράσπιση της εύλογης αιτίας και κρίνεται ένοχη στην πρώτη κατηγορία.
12. Ο Κατηγορούμενος 2, όπως προαναφέρθηκε υπέγραψε την επίδικη Επιταγή, την παρέδωσε στους Παραπονούμενους και ακολούθως την ανακάλεσε με βάση τους λόγους τους οποίους είχε επεξηγήσει κατά τη μαρτυρία του. Ενόψει των προαναφερόμενων, ο Κατηγορούμενος 2 είχε πρόθεση παροχής βοήθειας στην Κατηγορούμενη 1 και είχε γνώση όλων των αναγκαίων στοιχείων που συνιστούν τη διάπραξη του εν προκειμένω αδικήματος. Επομένως, ο Κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στη δεύτερη κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ως συνεργός στη διάπραξη του αδικήματος της Κατηγορούμενης
13. ΣΤ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
14. Ως εκ τούτου, οι Κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε σχέση με τις κατηγορίες οι οποίες τους προσάπτονται.
15. Αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια με βάση το άρθρο 169 του Κεφ. 155, αυτά επιδικάζονται εναντίον των Κατηγορούμενων 1 και 2 και υπέρ των Παραπονούμενων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ. ________________ Χ. Σατσιάς Προς Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] E. Κύριε μάρτυς, σας υπέδειξα προηγουμένως, πριν το διάλειμμα, ότι ο διευθυντής της εταιρείας είπε ότι για να γίνει πληρωμή, έπρεπε να γίνει επιμέτρηση του έργου που ζητήθηκε πληρωμή, και συμφωνήσατε; A. Βεβαίως, ναι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο