ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΑΡΚΟΥΛΛΙΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 1050 / 2023, 24/5/2024

(1)(γ), 3

(2), 4

(2)και 4

(3)του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου του 2008, Ν. 60

(1)/2008 (εφεξής «Νόμος») και των άρθρων 2 και 90 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών τις οποίες αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, αυτός, ενώ ήταν εξ αποφάσεως οφειλέτης δυνάμει απόφασης στο πλαίσιο της αγωγής αρ. 2864/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (εφεξής «Αγωγή»), και ενώ στα πλαίσια της πιο πάνω διαδικασίας εκδόθηκε εναντίον του στις 27.06.2022 διάταγμα για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του με μηνιαίες δόσεις ύψους €1.500 εκάστη, ο Κατηγορούμενος προς καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή, παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις για την περίοδο από 01.12.2022 - 01.02.2023, ήτοι τρεις δόσεις προς €1.500 εκάστη, συνολικού ύψους €4.
3. Δεδομένου ότι ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζε, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Ο Κατηγορούμενος προέβαλε την υπεράσπιση της δυσμενούς μεταβολής της οικονομικής του κατάστασης από την ημέρα κατά την οποία εκδόθηκε το διάταγμα για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις. Στην ουσία, το μοναδικό επίδικο ζήτημα εν προκειμένω είναι το κατά πόσον αποδείχθηκε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η οικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου έχει μεταβληθεί προς το χειρότερο μετά την έκδοση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων.
4. Κατά την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα ως παραδεκτά γεγονότα: 4.1 Στις 16.12.2021 εκδόθηκε απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αγωγή υπέρ του Παραπονούμενου και εναντίον του Κατηγορούμενου για το ποσόν των €350.000 με νόμιμο τόκο ύψους 2% ετησίως από την 16.12.2021 (εφεξής «Απόφαση»). 4.2 Στις 27.06.202 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διάταγμα καταβολής του εξ Αποφάσεως χρέους από τον Κατηγορούμενο με μηνιαίες δόσεις ύψους €1.500 από την 01.09.2022 (εφεξής «Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων»). 4.3 Οι αναφερόμενες στο κατηγορητήριο δόσεις ήτοι αυτές οι οποίες ήταν πληρωτέες την 1.12.2022, την 01.01.2023 και την 01.02.2023 για το συνολικό ποσό των €4.500, δεν έχουν καταβληθεί.
5. Κατατέθηκαν επίσης από κοινού δύο τεκμήρια, ήτοι η Απόφαση ως είχε συνταχθεί (Τεκμήριο 1) και το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων, ως είχε συνταχθεί (Τεκμήριο 2).
6. Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα, ως έχουν εγκριθεί, καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Β. Η Μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε
7. Δεδομένου του ότι κατέστη παραδεκτό ότι εκδόθηκε Απόφαση εναντίον του Κατηγορούμενου καθώς και διάταγμα για να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος με μηνιαίες δόσεις, ως επίσης και το ότι οι επίδικες δόσεις δεν έχουν καταβληθεί, δεν προσκομίστηκε άλλη μαρτυρία από μέρους του Παραπονούμενου.
8. Αφού το Δικαστήριο κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του την 29.02.2024 έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία επεξηγώντας του τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως.

1. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας. Η προσαχθείσα μαρτυρία μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων τα οποία έχουν κατατεθεί κατά τη δίκη έχει τύχει της δέουσας μελέτης και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους.
2. Δεδομένου ότι οι αρχές οι οποίες διέπουν την αιτιολόγηση δικαστικών αποφάσεων δεν επιβάλλουν την επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας ή την αναφορά σε κάθε επιμέρους πτυχή αυτής, δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση των όσων κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας στο Δικαστήριο, αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και ως προανέφερα το λαμβάνω υπόψη ανεξαρτήτως ρητής παράθεσης της στην παρούσα (Χ. Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 35, G & K Exclusive Fashions Ltd. ν. Ρόδου Παπαδόπουλου και Άλλων

(2001)1 ΑΑΔ 88

1. Θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου: Μαρτυρία Κατηγορούμενου
2. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Α) στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι εργάζεται στην εταιρεία G & P Lazarou Estate Agents Ltd (εφεξής «Εταιρεία») από το 2019 ως πωλητής ακινήτων. Δεν έχει καθορισμένο ή σταθερό μισθό αλλά πληρώνεται στη βάση προμήθειας ποσοστού 20% επί της προμήθειας την οποία θα εισπράξει η Εταιρεία από το ποσό της εκάστοτε πώλησης ακινήτων. Η δε προμήθεια της Εταιρείας ανέρχεται στο 3 - 4% αναλόγως του πελάτη.
3. Ανάλογα με τις πωλήσεις τις οποίες επιτυγχάνει ο Κατηγορούμενος το ποσό από τις προμήθειες στο οποίο δικαιούται κατατίθεται στο λογαριασμό του στο τέλος κάθε μήνα αφού αφαιρεθούν οι εισφορές στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων. Ο Κατηγορούμενος εξηγεί ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην κατάσταση αποδοχών ασφαλισμένου (Τεκμήριο 3) φαίνεται διαφορετικό ποσό κάθε μήνα. Σε περίπτωση κατά την οποία ο Κατηγορούμενος δεν πετύχει την πώληση ακινήτου και δεν εξασφαλίσει προμήθεια, η Εταιρεία του δηλώνει ως μισθό το ποσό των €50 ώστε να μην τον διαγράψει ως εργοδοτούμενο της και να πρέπει να τον επανεγγράψει όταν θα επιτευχθεί πώληση και να λάβει προμήθεια.
4. Ως Τεκμήριο 3 κατατέθηκαν ως δέσμη αντίγραφα αναλυτικών καταστάσεων αποδοχών ασφαλισμένου για τα έτη 2022 και
5. Φαίνεται ότι από τον Αύγουστο του 2022 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2023 ο Κατηγορούμενος λάμβανε μισθό ύψους €50 μηνιαίως. Τον Μάρτιο του 2023 έλαβε μισθό ύψους €2.246, ακολούθως για τρεις συνεχόμενους μήνες λάμβανε €50 μηνιαίως ενώ τον Ιούλιο του 2023 έλαβε €1.
6. Το έτος 2022 οι συνολικές του αποδοχές ανήλθαν σε €11.781 ενώ για το έτος 2023 οι συνολικές του αποδοχές ανήλθαν σε €6.
7. Με βάση τους πίνακες στο Τεκμήριο 3 οι αποδοχές του για 2023 (μέχρι και τον Οκτώβριο του 2023) μειώθηκαν κατά 50%, περίπου.
8. Ο Κατηγορούμενος επίσης αναφέρει ότι τα μηνιαία του έξοδα ανέρχονται σε €950 διότι η Εταιρεία του παραχώρησε κινητό τηλέφωνο και αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο μπορεί να το χρησιμοποιεί και για ιδιωτική χρήση και καταβάλλει περίπου €200 μηνιαίως για καύσιμα. Διαμένει ως φιλοξενούμενος στο διαμέρισμα το οποίο ενοικιάζει ο υιός του και συνεισφέρει περίπου €150 μηνιαίως. Ως Τεκμήριο 4 κατέθεσε αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ του υιού του Κατηγορούμενου (ως ενοικιαστής) και του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος. Περαιτέρω, ξοδεύει περίπου €600 το μήνα για τη διατροφή του, για ένδυση και υπόδηση και για κάποιες «πολύ περιορισμένες κοινωνικές υποχρεώσεις». Αν χρειαστεί κάποιο ποσό για να καλύψει τα έξοδα του ή ορισμένα απρόοπτα έξοδα τον βοηθά οικονομικά ο αδελφός του.
9. Στις 27.06.2022 όταν συμφώνησε να εκδοθεί το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων για €1.500 μηνιαίως δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πληρώνει αυτό το ποσό. Ωστόσο, ανέμενε ότι θα μπορούσε να πληρώνει μετά από τρεις μήνες. Εξηγεί τους λόγους για την πεποίθηση του ότι σε τρεις μήνες θα μπορούσε να πληρώνει το ποσό των €1500 το μήνα.
10. Συγκεκριμένα, είχε κλείσει συμφωνία από το Μάρτιο του 2022 με την Gordian για την αγορά ενός ακινήτου από ένα Ρώσο πίσω από στο σχολείο Falcon για το ποσό των €650.000, υπό τον όρο ότι η αγορά θα έπρεπε να ολοκληρωθεί εντός 6 μηνών από την υπογραφή της συμφωνίας. Επίσης υπήρχε τεράστιο ενδιαφέρον από μια Γαλλική εταιρεία για την αγορά του πρώτου ορόφου του κτιρίου απέναντι από το Extreme Park στο Στρόβολο από την Themis για το ποσόν των €700.
11. Οι δύο αυτές πωλήσεις θα του απέφεραν συνολικά το ποσό των €10.800 σε προμήθειες. Του έδωσαν την ελπίδα ότι η αγορά θα βελτιωνόταν και την αυτοπεποίθηση ότι θα μπορούσε να πετύχει μεγάλες πωλήσεις με πελάτες από το εξωτερικό. Γι' αυτόν τον λόγο είχε συμφωνήσει να αρχίσει να πληρώνει δόσεις από την 01.09.
13. Δυστυχώς όμως οι προαναφερόμενες πωλήσεις δεν τελεσφόρησαν. Ο Ρώσος πελάτης είχε κατατεθειμένα τα χρήματα του στην Russian Commercial Bank, η οποία σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο μέχρι το καλοκαίρι του 2022 είχε αναστείλει τις εργασίες της και δεν μπορούσαν να πληρωθούν τα χρήματα για την αγορά του ακινήτου. Η δε Γαλλική εταιρεία ακύρωσε την αγοραπωλησία τον Οκτώβριο του 2022 για το λόγο ότι όταν τους ενημέρωσε το Σεπτέμβριο του 2022 πως για να αγοράσει το ακίνητο θα έπρεπε να επιτευχθεί η αλλαγή χρήσης του από φυσιοθεραπευτήριο σε γραφεία, ο Δήμος Στροβόλου, παρά τις προσπάθειες τους, τους ανέφερε πως για την αλλαγή χρήσης θα χρειαζόταν ένα έτος αναμονής. Η εταιρεία δεν ήταν σε θέση να περιμένει τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και συνεπώς ακύρωσε την αγοραπωλησία.
14. Επιπρόσθετα, ανέφερε ο Κατηγορούμενος πως η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων από τον Αύγουστο του 2022 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2022 δεν είχε καθόλου πωλήσεις και συνεπώς δεν είχε καθόλου εισοδήματα.
15. Η οικονομική του κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη κατά το έτος 2023 και οι αποδοχές του ανήλθαν σε €6.389 με βάση το Τεκμήριο
16. Τα εισοδήματα του δεν τον αρκούσαν για να καλύψει τα έξοδα διαβίωσης του και τον δάνειζε προσωπικά ο εργοδότης του όπως έκανε και τον Ιανουάριο του
17. Οι απολαβές του συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να είναι χαμηλές και συνεπώς δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώνει τις δόσεις με βάση το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων.
18. Κατά την αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Παραπονούμενου, υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι όταν συμφώνησε στην έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων είχε δικηγόρο. Ο Κατηγορούμενος απάντησε αρχικά πως εξ όσων θυμάται είχε εμφανιστεί μόνος του. Από τα Τεκμήρια 1 και 2 προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είχε εμφανιστεί αυτοπροσώπως χωρίς δικηγόρο. Ακολούθως, απάντησε ότι είχε ξεκινήσει να τον εκπροσωπεί τότε μια δικηγόρος η οποία ωστόσο δεν εμφανίστηκε την ημέρα όταν δηλώθηκε το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων.
19. Υποβλήθηκε επίσης στον Κατηγορούμενο ότι διαμένει με τον υιό του από τον Μάιο του
20. Ο Κατηγορούμενος διαφώνησε με την υποβολή αυτή και επέμεινε ότι διαμένει μαζί του από το
22. Εξήγησε ότι τους μήνες στους οποίους έχει εισόδημα αποταμιεύει χρήματα για να μπορεί να ζει τους μήνες που δεν θα έχει εισόδημα. Ωστόσο, δανείζεται χρήματα από τον εργοδότη του και τον βοηθά οικονομικά ο αδελφός του.
23. Εκδόθηκε ήδη ένα ένταλμα για τις τρεις πρώτες δόσεις ύψους €4.500 και έχει προβεί σε διακανονισμό το αρμόδιο τμήμα της Αστυνομίας να πληρώνει €200 μηνιαίως. Τα €200 το μήνα του τα χαρίζει ο αδελφός του.
24. Παραδέχθηκε ότι η δουλειά του πάντα έχει τα πάνω και τα κάτω της και συνεπώς είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει ποιο θα είναι το εισόδημα του (σελ. 10 πρακτικών ημερ. 08.04.2024).
25. Σε ερώτηση αν αυτή την περίοδο η κατάσταση είναι καλύτερη σε σύγκριση με τον Ιούνιο του 2022 όταν εκδόθηκε το Διάταγμα Μηνιαίων δόσεων, ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι σίγουρα δεν είναι καλύτερη. Αυτά τα οποία συμβαίνουν γύρω από την Κύπρο όπως πόλεμοι καθώς και κάποια μέτρα τα οποία λαμβάνει η κυβέρνηση επηρεάζουν την αγορά των ακινήτων. Πριν τον κορωνοϊό η αγορά ήταν καλύτερη αλλά μετά με τον κορωνοϊό και τους διάφορους πολέμους η κατάσταση έγινε πιο δύσκολή. Η εταιρεία στην οποία εργοδοτείται κυρίως ασχολείται με την κυπριακή αγορά (εννοεί με Κύπριους πελάτες) και τα πράγματα έχουν δυσκολεύσει.
26. Σε ερώτηση γιατί δεν προχώρησε με αίτηση για μείωση του ποσού των δόσεων ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν γνώριζε πως υπήρχε τέτοια διαδικασία. Στις 05.03.2024 εν τέλει προχώρησε με την καταχώριση αίτησης για μείωση του ποσού των μηνιαίων δόσεων (Τεκμήριο 5).
27. Τέλος, υποβλήθηκε ότι είχε τη δυνατότητα να πληρώσει το χρέος του και ο λόγος που δεν πλήρωσε είναι επειδή δεν ήθελε να πληρώνει. Ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί.
28. Δεν κατέθεσαν άλλοι μάρτυρες εκτός από τον Κατηγορούμενο και η διαδικασία προχώρησε με τις τελικές αγορεύσεις της κάθε πλευράς. Γ. Αγορεύσεις
29. Με τις τελικές τους αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά στη μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε, παραπέμποντας ταυτόχρονα στη σχετική με τα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης νομοθεσία καθώς και πρόσφατη νομολογία.
30. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Παραπονούμενου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί καμία υπεράσπιση από τον Κατηγορούμενο. Σε σχέση με τη μεταβολή της οικονομικής κατάστασης του Κατηγορούμενου μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων, ανέφερε ότι δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε μεταβολή καθότι ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε πως η κατάσταση από το 2019 που εργάζεται ως κτηματομεσίτης ήταν η ίδια.
31. Ο δε ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου διαφώνησε με την πιο πάνω εισήγηση αναφέροντας πως η απάντηση του Κατηγορούμενου αφορούσε την κατάσταση της κτηματικής αγοράς δεδομένου του ότι ήταν για αυτό που είχε ερωτηθεί.
32. Σε σχέση με την υπεράσπιση η οποία προβλήθηκε, ο κ. Ταμάσιος ανέφερε πως κατατέθηκε το Τεκμήριο 3 το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητήθηκε. Στο Τεκμήριο 3 φαίνεται η μεγάλη μείωση των εισοδημάτων του Κατηγορούμενου σε σχέση με την περίοδο που αφορά το κατηγορητήριο. Για το 2022 το 95% των εισοδημάτων του Κατηγορούμενου εξασφαλίστηκε μέχρι και τον Ιούλιο του έτους. Μετά δεν είχε εισοδήματα. Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε και το έτος
34. Με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 αποδεικνύεται κατά τον κ. Ταμάσιο στο απαιτούμενο επίπεδο η μεταβολή της οικονομικής κατάστασης του Κατηγορούμενου προς το χειρότερο. Περαιτέρω, παρέπεμψε σε πρόσφατη απόφαση του Εφετείου και ανέφερε πως έχει συνδεθεί η υπεράσπιση της μεταβολής της οικονομικής κατάστασης του Κατηγορούμενου με οικονομική αδυναμία.
35. Έχω ακούσει με ιδιαίτερη προσοχή τις τοποθετήσεις, εισηγήσεις και επιχειρήματα των συνηγόρων των διαδίκων σε σχέση με τα ζητήματα τα οποία εγείρονται στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
36. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους γίνεται σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (μεταξύ άλλων: Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019, ECLI:CY:AD:2019:B4 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Δ. Αξιολόγηση της Μαρτυρίας και Ευρήματα

1. Αφού συνοψίσθηκε η προσκομισθείσα μαρτυρία προχωρώ με την αξιολόγηση της. Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ακούσει με προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο.
2. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η εντύπωση την οποία αφήνει ο μάρτυρας στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273). Παρακολούθησα, μεταξύ άλλων, την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων ενόσω καταθέταν, τις αντιδράσεις τους, κατά πόσο δηλαδή ήταν φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητα τους, την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, την αμεσότητα και αυθορμητισμό κατά την κατάθεση τους και το κατά πόσον υπεκφεύγαν. 39. Όσο όμως και αν ο σταθερός λόγος και ήρεμη συμπεριφορά μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας τους (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797.) Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506.)

1. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές. Επιπρόσθετα, οι θέσεις των μαρτύρων έχουν τύχει αντιπαραβολής με την πραγματική μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου.
2. Έχω κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (βλ. Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45). 42. Όπως έχει εξηγηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου το ζήτημα του βάρους της απόδειξης είναι καθαρά διακριτό από το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων απολήγει στη διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων, οπότε, με αυτά ως δεδομένα, εξετάζεται αν εκείνος που έχει το βάρος της απόδειξης το απέσεισε (Αθανασίου v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614 ). 43. Στην περίπτωση κατά την οποία ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, αυτό γενικώς θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που προβάλλει ένας μάρτυρας (ίδετε Frederickou Schools Co. Ltd κ.α v. Acuac Inc

(2002)1 ΑΑΔ 1527). Ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του και της εκδοχής την οποία προωθεί, παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη ως αποδοχή των ισχυρισμών της αντίδικης πλευράς στα σημεία τα οποία είχαν τεθεί στην κυρίως εξέταση (ίδετε Ηλιάδης & Σάντης, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 1η έκδοση, σελ. 720). Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι οι υποβολές από αφ' εαυτού δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν μετέωροι ισχυρισμοί (Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640). Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατηγορούμενου

1. Εν προκειμένω, μόνο ο Κατηγορούμενος έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του επικεντρώθηκε στην μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης μετά από την ημέρα έκδοσης του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων. Ο Κατηγορούμενος προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε με σαφήνεια, σταθερότητα, χωρίς ενδοιασμούς και ήταν αυθόρμητος.
2. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του συνολικά, θεωρώ ότι συνάδει με τα τεκμήρια τα οποία καταχωρήθηκαν. Αντιπαραβάλλοντας τη μαρτυρία του με το σύνολο της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε, θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια αναφορικά με τα ζητήματα τα οποία γνωρίζει ήτοι για την οικονομική του κατάσταση και για να εξηγήσει για ποιο λόγο δέχθηκε να εκδοθεί το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων.
3. Εν πάση περιπτώσει, δεν αμφισβητήθηκε από τον Παραπονούμενο η εκδοχή του Κατηγορούμενου όσον αφορά τα ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας του, ήτοι για το ύψος των εισοδημάτων του κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ούτε και αμφισβητήθηκαν τα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος ως προς το γιατί δέχθηκε να καταβάλλει το ποσό των €1.500 μηνιαίως. Επιπρόσθετα, ουδόλως αμφισβητήθηκε το ότι οι αγοραπωλησίες ακινήτων τις οποίες ο Κατηγορούμενος ήλπιζε να πετύχει δεν τελεσφόρησαν.
4. Ο Κατηγορούμενος δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση και παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του χωρίς να υποπίπτει σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Παρουσίασε τα πράγματα ως έχουν και δεν δίστασε να απαντήσει και κατά τρόπο ο οποίος θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι δεν εξυπηρετεί τη δική του θέση και εκδοχή. Για παράδειγμα, τα όσα ανέφερε σε σχέση με την κατάσταση της αγοράς ακινήτων η οποία χαρακτηρίζεται από έλλειψη σταθερότητας και επηρεάζεται από τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Κατά την άποψη μου, ο Κατηγορούμενος δεν προσπάθησε να αλλοιώσει την πραγματική εικόνα ή να διαστρεβλώσει τα γεγονότα, κατά τρόπο που ενισχύεται η φιλαλήθεια του και φαίνεται η έλλειψη προσχεδιασμού στην εκδοχή του.
5. Στην ουσία παραδέχθηκε πως ήταν υπέρ του δέοντος αισιόδοξος όταν πίστεψε πως μπορούσε να πληρώνει μηνιαία δόση ύψους €1.
6. Επεξήγησε με σαφήνεια και με λεπτομέρεια τους λόγους για τους οποίους πίστεψε πως μπορούσε να πληρώνει μηνιαίες δόσεις ύψους €1.500 και τους λόγους για τους οποίους δεν κατέστη εφικτό να συμμορφωθεί με το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων. Η εκδοχή του ως προς το λόγο για τον οποίο δεν κατάφερε να πληρώσει τις επίδικες δόσεις στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε.
7. Συνεπώς, καταλήγω στο ότι η μαρτυρία του ήταν ειλικρινής και αξιόπιστη και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Ευρήματα
8. Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν και λαμβάνοντας υπόψη τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και τις πτυχές της μαρτυρίας που δεν έχουν τύχει αμφισβήτησης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: 50.1 Στις 16.12.2021 εκδόθηκε απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αγωγή υπέρ του Παραπονούμενου και εναντίον του Κατηγορούμενου για το ποσόν των €350.000 με νόμιμο τόκο ύψους 2% ετησίως από την 16.12.
9. 50.2 Στις 27.06.2022 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διάταγμα καταβολής του εξ Αποφάσεως χρέους από τον Κατηγορούμενο με μηνιαίες δόσεις ύψους €1.500 από την 01.09.
10. 50.3 Οι αναφερόμενες στο κατηγορητήριο δόσεις ήτοι αυτές οι οποίες ήταν πληρωτέες την 1.12.2022, την 01.01.2023 και την 01.02.2023 για το συνολικό ποσό των €4.500, δεν έχουν καταβληθεί. 50.4 Ο Κατηγορούμενος προέβη στην καταχώριση αίτησης για μείωση του ποσού των μηνιαίων δόσεων στις 05.03.2024, δηλαδή μετά από την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης. 50.5 Ο Κατηγορούμενος εργάζεται στην εταιρεία G & P Lazarou Estate Agents Ltd από το 2019 ως πωλητής ακινήτων. Δεν έχει καθορισμένο ή σταθερό μισθό αλλά πληρώνεται στη βάση προμήθειας. Σε περίπτωση κατά την οποία ο Κατηγορούμενος δε πετύχει την πώληση ακινήτου και δεν εξασφαλίσει προμήθεια η Εταιρεία στο τέλος του μήνα του δηλώνει ως μισθό το ποσό των €
11. 50.6 Από τον Αύγουστο του 2022 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2023 ο Κατηγορούμενος λάμβανε μισθό ύψους €50 μηνιαίως. Τον Μάρτιο του 2023 έλαβε μισθό ύψους €2.246, ακολούθως για τρεις συνεχόμενους μήνες λάμβανε €50 μηνιαίως ενώ τον Ιούλιο του 2023 έλαβε €1.
12. Το έτος 2022 οι συνολικές του αποδοχές ανήλθαν σε €11.781 ενώ για το έτος 2023 οι συνολικές του αποδοχές ανήλθαν σε €6.
13. Με βάση τους πίνακες στο Τεκμήριο 3 οι αποδοχές του για 2023 (μέχρι και τον Οκτώβριο του 2023) μειώθηκαν κατά περίπου 50%. Για τους τρεις μήνες που αφορά το κατηγορητήριο ο Κατηγορούμενους είχε εισοδήματα ύψους €50 το μήνα μόνο. 50.7 Τα μηνιαία έξοδα του Κατηγορούμενου ανέρχονται σε €
14. 50.8 Σε περίπτωση κατά την οποία ο Κατηγορούμενος χρειαστεί κάποιο ποσό για να καλύψει τα έξοδα του ή ορισμένα έκτακτα έξοδα τον βοηθά οικονομικά ο αδελφός του. Επίσης δανείζεται χρήματα από τον εργοδότη του για να καλύψει τα έξοδα του. 50.9 Στις 27.06.2022 όταν συμφώνησε να εκδοθεί το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων για €1.500 μηνιαίως δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πληρώνει αυτό το ποσό ωστόσο, υπολόγιζε πως σε τρεις μήνες θα πετύχαινε την πώληση δύο ακινήτων. Οι δύο αυτές πωλήσεις θα του απέφεραν το ποσό των €10.800 σε προμήθειες. Οι προαναφερόμενες πωλήσεις δεν τελεσφόρησαν. 50.10 Η οικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου επιδεινώθηκε μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων. Από τον Αύγουστο του 2022 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 δεν είχε πετύχει καθόλου πωλήσεις και συνεπώς δεν είχε καθόλου εισοδήματα. Ε. Νομική Πτυχή
15. Το άρθρο 3

(1)(γ) του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου του 2008, Ν.60

(1)/2008 προνοεί τα ακόλουθα: «3.

(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους: [....] (γ) παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία. είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4. 52. Προκύπτει από λεκτικό του άρθρου 3

(1)(γ) ότι τα συστατικά στοιχεία του εν προκειμένω αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Ο κατηγορούμενος πρέπει να είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους. (β) Το εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί. (γ) Εκδόθηκε διάταγμα πληρωμής του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις. (δ) Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις που είχε διαταχθεί να καταβάλει όταν αυτές κατέστησαν πληρωτέες. (ε) Η παράλειψη πληρωμής των δόσεων έλαβε χώρα για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία. 53. Οι υπερασπίσεις σε σχέση με το πιο πάνω αδίκημα καθορίζονται ρητώς από το Νόμο. Το άρθρο 3

(4)(γ) του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «3

(4)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1)αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: [...] (γ) προκειµένου περί κατηγορίας δυνάµει της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1), ότι έχει συµµορφωθεί µε το διάταγµα πληρωµής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους µε δόσεις ή ότι έχει µεταβληθεί η οικονοµική του κατάσταση από την ηµεροµηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγµατος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγµατος την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σ' αυτόν».

1. Προκύπτει από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει στη διάθεση του τις ακόλουθες υπερασπίσεις: (α) ότι υπήρξε συμμόρφωση με το διάταγμα πληρωμής του εκ δικαστικής απόφασης χρέους του με δόσεις, (β) ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος, (γ) ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος, την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σε αυτόν.
2. Τα συστατικά στοιχεία του εν προκειμένω αδικήματος καθώς και οι σχετικές υπερασπίσεις σε αυτό έτυχαν νομολογιακής ανάλυσης από το Ανώτατο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, στις αποφάσεις Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Παρδάλη, Ποιν. έφ.153/15, 28.11.2017, ECLI:CY:AD:2017:B427, Νικολάου ν. City Principal Investments Ltd, Ποιν. εφ.160/14, ημερ. 20.12.2016, Προδρόμου ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ,

(2014)2 Α.Α.Δ. 108, Ντάγκλας ν. Κυλίλη, Ποινική Έφεση 76/19, 22/4/2020 και ΧΧΧ Κεσίδης ν. Χαράλαμπου Παπανικόλα και Υιοί Λίμιτεδ Ποιν. Εφ. 39/2021 ECLI:CY:AD:2021:B586, ημερ. 22.12.2021 56. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του στην Νικολάου ν. City Principal Investments Ltd (ανωτέρω) ανέφερε τα ακόλουθα (η έμφαση είναι δική μου): «Στην υπό κρίση περίπτωση η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος είχε στοιχειοθετηθεί με την προσαγωγή αδιαμφισβήτητης μαρτυρίας ότι ο εφεσείων (α) είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης με πιστωτή την εφεσίβλητη, (β) δεν είχε εξοφλήσει το χρέος του, (γ) αποδέκτηκε να το εξοφλήσει με μηνιαίες δόσεις και στη βάση αυτή εκδόθηκε σχετικό διάταγμα και (δ) παρέλειψε να καταβάλει οποιαδήποτε δόση κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο. Στη βάση αυτή ό,τι παρέμεινε για το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν η στοιχειοθέτηση και της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος, για την οποία ο Νόμος αναγνωρίζει στον οφειλέτη την Υπεράσπιση της οικονομικής ή φυσικής αδυναμίας. Επί του προκειμένου δεν μπορεί να υποστηριχτεί βάσιμα - όπως είναι ο ισχυρισμός του εφεσείοντα - ότι το βάρος απόδειξης για τη μη ύπαρξη οικονομικής ή φυσικής αδυναμίας το έχει ο πιστωτής εφόσον το ζήτημα αυτό εμπίπτει αποκλειστικά στη γνώση του οφειλέτη (βλ. Ζίττη ν. ΣΕΔΙΓΕΠ ΛΥΣΗΣ ΛΤΔ, Ποιν. Εφ. 272/15 ημερ. 4.3.16). Κατά συνέπεια το υπό συζήτηση βάρος απόδειξης, ως Υπεράσπιση, ήταν επί των ώμων του εφεσείοντα το οποίο μπορούσε να αποσείσει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ζήτημα για το οποίο και ο ίδιος ο Νόμος (άρθρο 3

(4)(γ)) είναι σαφής, προνοώντας ότι εναπόκειται στον οφειλέτη να αποδείξει ότι «έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος».

1. Το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
2. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής.
3. Στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 επισημαίνεται ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης παραμείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. 60. Ωστόσο, όσον αφορά την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, με βάση τη Νικολάου (ανωτέρω) το βάρος απόδειξης σε σχέση με την ύπαρξη οικονομικής ή φυσικής αδυναμίας το φέρει ο εξ αποφάσεως οφειλέτης στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, δεδομένου ότι το ζήτημα εμπίπτει αποκλειστικά στη γνώση του οφειλέτη. Δεν μπορεί να αναμένεται από τον Παραπονούμενο να αποδείξει ότι δεν υπάρχει οικονομική ή φυσική αδυναμία από μέρους του οφειλέτη Κατηγορούμενου. Όπως αναφέρεται στη Νικολάου, η υπεράσπιση αυτή μπορεί να πετύχει εάν ο Κατηγορούμενος αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος («...ζήτημα για το οποίο και ο ίδιος ο Νόμος (άρθρο 3

(4)(γ)) είναι σαφής, προνοώντας ότι εναπόκειται στον οφειλέτη να αποδείξει ότι «έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση...») 61. Σε ποινικές υποθέσεις όταν το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Υπεράσπισης για την απόδειξη οποιουδήποτε ισχυρισμού / υπεράσπισης / γεγονότος, το επίπεδο στο οποίο θα πρέπει να πράξει αυτό είναι το ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Παρατίθεται σε σχέση με αυτό το ζήτημα σχετικό απόσπασμα από το Blackstone's Criminal Practice 2024, F. 3.53: "In the exceptional cases in which the legal burden of proving an issue is borne by the defence, it is discharged by proof on a balance of probabilities. See, in the case of insanity, Sodeman v The King [1936] 2 All ER 1138; in the case of the Prevention of Crime Act 1953, s. 1, an express statutory exception, Brown (Daniel William)

(1971)55 Cr App R 478; in the case of the Homicide Act 1957, s. 2

(2), another express statutory exception, Dunbar [1958] 1 QB 1; and in the case of implied statutory exceptions under the MCA 1980, s. 101, Islington London Borough Council v Panico [1973] 3 All ER

1. In Carr-Briant [1943] KB 607, D, who was convicted of an offence under the Prevention of Corruption Acts 1906 and 1916 (now repealed), was considered at that time to bear the legal burden of proving that money given or lent to an employee of a government department was not paid or given corruptly. The trial judge directed the jury that the burden on D was as heavy as that normally resting on the prosecution. Humphreys J, quashing the conviction, said (at p. 612) that 'the jury should be directed that . the burden of proof required is less than that required at the hands of the prosecution in proving the case beyond a reasonable doubt, and that the burden may be discharged by evidence satisfying the jury of the probability of that which the accused is called upon to establish'. The classic definition of proof on a 'balance of probabilities' is that of Denning J in Miller v Minister of Pensions [1947] 2 All ER 372, at p. 374: 'If the evidence is such that the tribunal can say: "We think it more probable than not", the burden is discharged, but, if the probabilities are equal, it is not.'"
2. Σημειώνεται επίσης ότι στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Προδρόμου (ανωτέρω), η οποία αφορούσε σε κατηγορίες δυνάμει Νόμου, παρόμοιες με τις παρούσες, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι το ζητούμενο δεν ήταν το συνολικό ποσό του χρέους, κατά την ημέρα της ακρόασης, αλλά το κατά πόσον οι επίδικες δόσεις είχαν ή όχι καταβληθεί. Το μόνο το οποίο ενδιαφέρει εν προκειμένω είναι η διαπίστωση της παράλειψης καταβολής των δόσεων και το γεγονός ότι ακόμα δεν είχαν πληρωθεί, κατά τον ουσιώδη χρόνο, και όχι το υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους. Στις περιπτώσεις αυτές το ουσιώδες δεν είναι η διακρίβωση του χρέους, εφόσον αυτό προκύπτει από δικαστική απόφαση.
3. Στην Ευαγγέλου Γιαννάκης ν. Κωστάκης Κουρέας & Υιός Λτδ

(2005)2 ΑΑΔ 415 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το άρθρο 91 του Κεφ. 6 και την υπεράσπιση της μεταβολής της οικονομικής κατάστασης του εξ αποφάσεως οφειλέτη: «Από τα πιο πάνω άρθρα [άρθρα 91Α

(1)(α) και (β), 91Α

(3), άρθρα 91Β

(1)και 91Β

(3)(α) και (β)] αναγιγνωσκόμενα στο σύνολό τους, και, ιδιαίτερα, από το συνδυασμό του άρθρου 91Α

(3)με το άρθρο 91Β

(3)(β) είναι, κατά την άποψή μας, πρόδηλο ότι, εφόσον αποδειχθεί πέραν πάσης ευλόγου αμφιβολίας ότι (α) εξεδόθη διάταγμα πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις, και (β) υπήρξε παράλειψη καταβολής οποιασδήποτε δόσης, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης θεωρείται ότι προέβη σε πράξη καταδολίευσης εκτός εάν αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, την υπεράσπιση του άρθρου 91Β

(3)(β). Η φράση "δύναται να θεωρείται" στο άρθρο 91Α

(3)υποδηλώνει απλώς ότι η κατάταξη της παράλειψης πληρωμής ως αξιόποινης τελεί υπό την αίρεση της μη συνδρομής της υπεράσπισης του άρθρου 91Β

(3)(β).» 64. Η πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Ποινική Έφεση αρ. 225/2021, ημερομηνίας 27.11.2023 στην Δώρος Ασιήκαλης ν. Στάυρου Μιχαήλ είναι επίσης ιδιαίτερα καθοδηγητική και πολύ ενδιαφέρουσα ως προς το κατά πόσον υπάρχει αυτόνομη υπεράσπιση της οικονομικής ή φυσικής αδυναμίας. Στην απόφαση της πλειοψηφίας του Εφετείου κρίθηκε ότι η φυσική ή οικονομική αδυναμία πρέπει να συνδεθεί με μία εκ των υπερασπίσεων του αρ. 3

(4)του Νόμου ακολουθώντας στην ουσία τη Νικολάου, ανωτέρω (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου): «Κρίνουμε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να εντοπίσει ορθά ότι το βάρος απόδειξης στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ευρισκόταν στους ώμους του Εφεσίβλητου να αποδείξει φυσική ή οικονομική αδυναμία η οποία θα έπρεπε να αποδειχθεί ως προαπαιτούμενο και ότι αυτή η αδυναμία συνδέετο με τις υπερασπίσεις που καταγράφονται στο Άρθρο 3

(4)(γ) δηλαδή «ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σ' αυτόν». Με δεδομένο ότι ο Εφεσείων απέδειξε τα συστατικά στοιχεία των επίδικων αδικημάτων, δηλαδή ότι ο Εφεσίβλητος εκ Δικαστικής απόφασης οφειλέτης, δεν εξόφλησε το χρέος του και στις 30.5.2018 αποδέχθηκε να το εξοφλήσει με διάταγμα μηνιαίων δόσεων ύψους €100, τις οποίες παρέλειψε να πληρώσει, ο Εφεσίβλητος απέτυχε να αποδείξει φυσική ή οικονομική αδυναμία η οποία συνδέετο με τις υπερασπίσεις οι οποίες μπορούσαν να προβληθούν στα πλαίσια του Άρθρου 3

(4)(γ) του σχετικού Νόμου. Ο ισχυρισμός του Εφεσίβλητου ότι από 22.5.2013 μέχρι 8.3.2021 ήταν άνεργος, από μόνος του χωρίς περαιτέρω αξιολόγηση που να οδηγεί σε εύρημα οικονομικής αδυναμίας και εν πάση περιπτώσει ασύνδετος με τη μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος και η παράλειψη του να αποταθεί στο Δικαστήριο για μείωση του ποσού ή αναστολή του διατάγματος, δεν δικαιολογούσαν εύρημα ότι είχε αποσείσει το βάρος απόδειξης για φυσική ή οικονομική αδυναμία να καταβάλει τις επίδικες μηνιαίες δόσεις.» 65. Ο Δικαστής του Εφετείου Έντιμος κ. Χαραλάμπους στην Απόφασή του έκρινε ότι ο όρος «οικονομική αδυναμία» είναι ευρύτερος και αποτελεί αυτόνομη υπεράσπιση υπό την έννοια ότι δεν θα πρέπει να συνδεθεί με μια εκ των υπερασπίσεων του άρθρου 3

(4)(γ) για να επιτύχει: «Έχω λοιπόν την άποψη πως ο όρος «οικονομική αδυναμία» είναι γενικότερος όρος, τον οποίο συνειδητά επέλεξε ο Νομοθέτης μη θέλοντας την καταδίκη οποιουδήποτε επιτύχει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων να πείσει ότι ευρίσκετο σε αδυναμία να πληρώσει. Εξ ου και απαιτείται ερμηνεία από το Δικαστήριο και εφαρμογή στα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Πράττοντας δε αυτό, το πρωτόδικο Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψιν το κατά πόσον υπήρξε μεταβολή της οικονομικής κατάστασης ή το κατά πόσον υπεβλήθη αίτηση για τροποποίηση ή αναστολή.»

1. Στην παρούσα υπόθεση στην ουσία προωθήθηκε η υπεράσπιση της μεταβολής της οικονομικής κατάστασης του Κατηγορούμενου μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων δόσεων και ως αποτέλεσμα αυτής της μεταβολής ο Κατηγορούμενος περιήλθε σε οικονομική αδυναμία.
2. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι στην Ασιήκαλης, ανωτέρω, τόσο στην απόφαση πλειοψηφίας και ειδικότερα στην απόφαση της μειοψηφίας φαίνεται να διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είχε συγκατατεθεί στην έκδοση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων και συνεπώς το διάταγμα είχε εκδοθεί εκ συμφώνου, όπως και εν προκειμένω. Το Εφετείο ήταν πολύ προσεκτικό στο να μην αναγάγει αυτό το γεγονός σε γενικό κανόνα, δηλαδή ότι στις περιπτώσεις στις οποίες εκδόθηκε εκ συμφώνου το διάταγμα μηνιαίων δόσεων, δεν μπορεί να αποδειχθεί οικονομική αδυναμία, ωστόσο με βάση τις εν λόγω αποφάσεις προκύπτει πως αυτό είναι ένας παράγοντας ο οποίος θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν.
3. Επίσης, στην απόφαση μειοψηφίας, αναφέρεται ότι κατά την εξέταση του κατά πόσον αποδείχθηκε η οικονομική αδυναμία το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψιν το κατά πόσον υπήρχε μεταβολή στην οικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου. Το δε γεγονός ότι το διάταγμα εκδόθηκε εκ συμφώνου όφειλε να είχε προβληματίσει το Πρωτόδικο Δικαστήριο στο πλαίσιο εξέτασης του κατά πόσον υφίσταται οικονομική αδυναμία. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση μειοψηφίας: «Αντί να το πράξει, φαίνεται ότι στηρίχθηκε μόνο στο ότι ο οφειλέτης ήταν δηλωμένος ως άνεργος και μάλιστα χωρίς το Δικαστήριο να προβεί σε οποιαδήποτε συσχέτιση αυτού του στοιχείου με θέματα οικονομικής αδυναμίας, ιδιαίτερα όταν ο ίδιος ο οφειλέτης είχε παλαιότερα εμφανιστεί σε Δικαστήριο και δήλωσε τότε ικανός να καταβάλει το χρέος με δόσεις. Βασικά δεν προβλημάτισε καθόλου το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος οφειλέτης δήλωσε την ικανότητα καταβολής μηνιαίων δόσεων. Το διάταγμα μηνιαίων δόσεων στην παρούσα περίπτωση είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Συνεπώς θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο πως το Δικαστήριο που το εξέδωσε είχε στηριχθεί στη δική του σαφή δήλωση για την ικανότητα του να καταβάλλει το ποσόν που είχε αποδεχθεί ως μηνιαία δόση και τούτο από οικονομικούς πόρους τους οποίους ασφαλώς ο ίδιος ήταν σε πολύ καλύτερη θέση να γνωρίζει όταν το είχε αποδεχθεί. Σε αντίθετη περίπτωση θα εσήμαινε πως ο οφειλέτης είχε εξαπατήσει το εκδόσαν το διάταγμα Δικαστήριο προβαίνοντας σε ψευδή δήλωση για την ικανότητα του.» ΣΤ. Υπαγωγή των γεγονότων στις εφαρμοστέες Νομικές Αρχές
4. Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία που έχει κριθεί ως αποδεκτή, την αποδοχή της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου, τη νομική πτυχή της υπόθεσης, το βάρος απόδειξης και τα ευρήματα του Δικαστηρίου καταλήγω ότι ο Κατηγορούμενος πέτυχε να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η οικονομική του κατάσταση έχει μεταβληθεί δυσμενώς μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων. Κατά συνέπεια, δεν αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, δηλαδή ότι η παράλειψη πληρωμής των δόσεων έγινε για λόγο άλλο από οικονομική αδυναμία.
5. Όπως και στη Νικολάου προσκομίστηκε αδιαμφισβήτητη μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος: (α) είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης με πιστωτή τον Παραπονούμενο, (β) δεν είχε εξοφλήσει το χρέος του, (γ) εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του με μηνιαίες δόσεις (εκ συμφώνου), και (δ) παρέλειψε να καταβάλει οποιαδήποτε δόση κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο, ήτοι τις δόσεις από 01.12.2022 μέχρι και την 01.02.
7. Στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε, μάλιστα κατέστησαν παραδεκτά γεγονότα, το ότι δεν υπήρξε πλήρης συμμόρφωση με το διάταγμα πληρωμής του εκ δικαστικής απόφασης χρέους του με δόσεις (Τεκμήριο 2). Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης του Παραπονούμενου και ότι εκδόθηκε η Απόφαση (Τεκμήριο 1) στα αλλά ούτε και το ότι ο Κατηγορούμενος δεν πλήρωσε το εξ αποφάσεως χρέος του.
8. Ως προαναφέρθηκε, η υπεράσπιση του Κατηγορούμενου εδράζεται στο ότι επήλθε μεταβολή στην οικονομική του κατάσταση μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων. Ο Κατηγορούμενος κρίθηκε αξιόπιστος και το Δικαστήριο προέβη στα ανάλογα ευρήματα τα οποία παρατίθενται στην ενότητα Δ προηγουμένως. Το θέμα το οποίο τίθεται είναι το κατά πόσον αποδείχθηκε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων το κατά πόσον η οικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου μεταβλήθηκε προς το χειρότερο μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων.
9. Είναι γεγονός, και εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε, πως μετά την έκδοση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων ο Κατηγορούμενος δεν είχε καθόλου εισοδήματα από τον Αύγουστο του 2022 μέχρι και τον Μάρτιο του
10. Τους μήνες κατά τους οποίους ήταν πληρωτέες οι επίδικες δόσεις δεν είχε καθόλου εισοδήματα ο Κατηγορούμενος, εννοώντας ότι είχε ως εισόδημα το ποσό των €50 κάθε μήνα που καταβάλλετο για να παραμείνει εγγεγραμμένος ως υπάλληλος στην Εταιρεία στην οποία εργάζεται ως εξήγησε κατά την κυρίως εξέταση του.
11. Από τον Ιανουάριο του 2022 μέχρι και τον Ιούλιο του 2022 είχε εισοδήματα με βάση το Τεκμήριο
12. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι είναι προφανές πως υπάρχει μεταβολή στην οικονομική του κατάσταση κατά τρόπο που να ικανοποιείται το επίπεδο απόδειξης στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Επιπρόσθετα, προκύπτει πως το 2023 τα εισοδήματα του Κατηγορούμενου μειώθηκαν κατά 50% περίπου, δηλαδή σε σημαντικό βαθμό.
13. Αυτό το οποίο με προβλημάτισε ήταν το ότι το Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων εκδόθηκε εκ συμφώνου, ήτοι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δήλωσε την ετοιμότητα και την ικανότητα του να πληρώνει το ποσό των €1500 μηνιαίως τη στιγμή που το εισόδημα του κατά μέσο όρο δεν ξεπερνούσε τα €1000 το μήνα (κατά το έτος 2022). Όπως ανέφερε ο έντιμος Δικαστής του Εφετείου κ. Χαραλάμπους στην Ασιήκαλης «θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο πως το Δικαστήριο που το εξέδωσε είχε στηριχθεί στη δική του σαφή δήλωση για την ικανότητα του να καταβάλλει το ποσόν που είχε αποδεχθεί ως μηνιαία δόση και τούτο από οικονομικούς πόρους τους οποίους ασφαλώς ο ίδιος ήταν σε πολύ καλύτερη θέση να γνωρίζει όταν το είχε αποδεχθεί. Σε αντίθετη περίπτωση θα εσήμαινε πως ο οφειλέτης είχε εξαπατήσει το εκδόσαν το διάταγμα Δικαστήριο προβαίνοντας σε ψευδή δήλωση για την ικανότητα του.»
14. Εν προκειμένω, ο Κατηγορούμενος εξήγησε γιατί συμφώνησε να πληρώνει το ποσό των €1500 μηνιαίως και παρείχε σχετικές λεπτομέρειες. Στην ουσία ήλπιζε πως θα άλλαζαν τα δεδομένα και μάλιστα τουλάχιστον η μία εκ των δύο συμφωνιών για αγοραπωλησίες ακινήτων είχε υπογραφεί. Δεν κατέστη εφικτό να ολοκληρωθεί καθότι ο αγοραστής ήταν Ρώσος με καταθέσεις στην Russian Commercial Bank η οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου, η οποία, σε σχέση με αυτό το ζήτημα, παρέμεινε αναντίλεκτη έπαυσε να ασκεί εργασίες. Εν ολίγοις, ο Κατηγορούμενος έπεισε το Δικαστήριο γιατί συμφώνησε σε αυτό το ποσό ως μηνιαία δόση και γιατί δεν κατέστη δυνατό να τηρήσει την υποχρέωση του.
15. Η στάση του Κατηγορούμενου θα μπορούσε να λεχθεί ότι χαρακτηρίζεται από κάποια αφέλεια ή αισιοδοξία, ενδεχομένως, υπέρ του δέοντος, αν και με βάση την αναντίλεκτη σε σχέση με αυτό το θέμα μαρτυρία του, είχαν συνομολογηθεί συμφωνίες για πωλήσεις ακινήτων οι οποίες, για λόγους που ο κοινός νους το πιο πιθανό να μην μπορούσε να προβλέψει, δεν καρποφόρησαν. Παρά ταύτα, η αισιοδοξία ή ακόμα και η αφέλεια του Κατηγορούμενου δεν μπορούν να του αποστερήσουν την υπεράσπιση η οποία προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με τη μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης.
16. Περαιτέρω, με προβλημάτισε το ότι η φύση της δουλειάς του Κατηγορούμενου και ο τρόπος με τον οποίο πληρώνεται, ήτοι με προμήθεια από πωλήσεις ακινήτων, δεν είχε μεταβληθεί. Από το 2019 έχει την ίδια εργασία και ο μισθός του δεν είναι σταθερός. Δηλαδή, η φύση της εργασίας του και οι όροι της εργοδότησης του όσον αφορά το μισθό τον οποίο λαμβάνει δεν είχαν μεταβληθεί.
17. Παρά ταύτα, το Τεκμήριο 3, το περιεχόμενο του οποίου, ειρήσθω εν παρόδω, δεν αμφισβητήθηκε, παρουσιάζει μια εικόνα μεταβολής της οικονομικής του κατάστασης. Υπάρχει ένα μη αμφισβητούμενο γεγονός, ήτοι η σημαντική μείωση των εισοδημάτων του το οποίο όχι μόνο δεν μπορεί να αγνοηθεί αλλά εν προκειμένω θεωρώ ότι ικανοποιεί το επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ως προς την μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης που επηρέασε την ικανότητα του να πληρώνει τις μηνιαίες δόσεις τις οποίες συμφώνησε να πληρώνει.
18. Αντικειμενικά, ο Κατηγορούμενος είχε λιγότερα εισοδήματα σε σύγκριση με τους πρώτους 7 μήνες του
19. Το δε 2023 τα εισοδήματα του ανήλθαν στο ½ του ύψους των εισοδημάτων τα οποία είχε το
21. Η φύση της δουλειάς του μπορεί να μη μεταβλήθηκε και ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι πάντα υπήρχε το ρίσκο να μην έχει καθόλου εισοδήματα. Παρά ταύτα, το ζητούμενο εν προκειμένω με βάση το άρθρο 3

(4)(γ) του Νόμου είναι το κατά πόσον υπήρξε μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης. Ο όρος «οικονομική κατάσταση» είναι σαφής και δεν θεωρώ ότι επιδέχεται ερμηνείας. Η μη μεταβολή των όρων εργασίας του Κατηγορούμενου δεν εξισώνεται με μη μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης. Εν ολίγοις, αυτό το οποίο έχει σημασία είναι να μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση που έχει αποδειχθεί με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3. 82. Η υπεράσπιση με βάση το άρθρο 3

(4)(γ) του Νόμου είναι «ότι έχει µεταβληθεί η οικονοµική του κατάσταση από την ηµεροµηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγµατος». Οι ποινικοί νόμοι ερμηνεύονται αυστηρά και σε περίπτωση αμφιβολίας πρέπει να ερμηνεύονται υπέρ του Κατηγορούμενου. Αν δεχόμουν πως επειδή δεν άλλαξε η φύση της εργασίας του δεν επήλθε μεταβολή στην οικονομική του κατάσταση θα ήταν σαν να προσέθετα λέξεις στο Νόμο ενώ ο Νόμος ξεκάθαρα προνοεί για μεταβολή της οικονομικής κατάσταση του Κατηγορούμενου.

1. Υπάρχει οικονομική αδυναμία του Κατηγορούμενου να πληρώσει τις δόσεις του όταν αυτές κατέστησαν πληρωτέες; Θεωρώ πως η απάντηση είναι καταφατική καθότι τους τρεις μήνες που αφορά το παρόν κατηγορητήριο ο Κατηγορούμενος είχε συνολικό εισόδημα €
2. Τα έξοδα του ανέρχονται σε €900 μηνιαίως με βάση τη μαρτυρία του που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο και ο Κατηγορούμενος δανείζεται χρήματα και λαμβάνει οικονομική στήριξη από τον αδελφό του για να επιβιώσει. Το ότι δανείζεται χρήματα ο Κατηγορούμενος ουδέποτε αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή.
3. Η αδυναμία εν προκειμένω, συνδέθηκε με την μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης, ως έχει προαναφερθεί.
4. Ενόψει των όσων προαναφέρθηκαν, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος απέσεισε το βάρος το οποίο είχε στους ώμους του ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος. Η οικονομική αδυναμία συνδέθηκε με μια εκ των υπερασπίσεων που προνοούνται στο Νόμο, ήτοι ότι υπήρξε μεταβολή της οικονομικής κατάστασης του Κατηγορούμενου από την έκδοση του εκ συμφώνου Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων προς το χειρότερο κατά τρόπο που να περιήλθε σε οικονομική αδυναμία. Ζ. Συμπέρασμα
5. Υπό το φως των όσων προαναφέρθηκαν, δηλαδή με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία, το βάρος απόδειξης, τη νομική πτυχή και τη σχετική επί του ζητήματος Νομολογία, καταλήγω ότι δεν έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος.
6. Περαιτέρω, καταλήγω ότι ο Κατηγορούμενος απέσεισε το βάρος το οποίο είχε στους ώμους του να αποδείξει ότι είχε μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημέρα έκδοσης του Διατάγματος.
7. Συνεπακόλουθα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει.
8. Αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας, σημειώνεται ότι σε ποινικές υποθέσεις η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας για την παροχή εξόδων δεν ασκείται όπως και στις πολιτικές υποθέσεις, που, κατά κανόνα, ακολουθεί το αποτέλεσμα (Μενελάου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 232 και Κ.Ο.Τ. ν. Χαραλάμπους (Αρ. 2)

(2000)2 Α.Α.Δ.

2. Εν προκειμένω, παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έχει απαλλαχθεί από τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζε, δεδομένου του ότι η αίτηση για τροποποίηση του Διατάγματος Μηνιαίων Δόσεων καταχωρίστηκε την 05.03.2024, ήτοι ένα περίπου έτος μετά την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης και ενόψει του ότι η οικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου ενέπιπτε αποκλειστικά στο πεδίο της δικής του γνώσης αποφασίζω να μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή σχετικά με τα έξοδα. Η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Υπ. ____________________ Χ. Σατσιάς, Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο