ΚΟΣΜΑΣ ΚΟΣΜΟΓΛΟΥ ν. C.P. PETROEMPORIKI LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 910 / 2021, 10/6/2024

(2)και 20 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ.

2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας η οποία προσάπτεται στους Κατηγορούμενους: «Οι κατηγορούμενοι σε άγνωστη ημερομηνία, μεταξύ 01.09.2017 και 13.09.2017 στη Λευκωσία, άνευ ευλόγου αιτίας προκάλεσαν τη μη εξόφληση της εκδοθείσης υπ' αυτών επιταγής, δηλαδή με επιστολή τους προς την Τράπεζα Κύπρου, προκάλεσαν τη μη εξόφληση της υπ' αυτών εδοθείσης επιταγής υπ' αριθμό [ ], ημερομηνίας 05.09.2017 επί της Τράπεζας Κύπρου, δια το ποσό των €3.000.- την οποία επιταγή εξέδωσαν προς τον Κοσμά Κόσμογλου.»
3. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε τρεις μάρτυρες, τους κ.κ. Κοσμά Κόσμογλου (εφεξής «Παραπονούμενος ή «ΜΚ1»), Μαρία Κυριάκου (ΜΚ2) και Αιμίλιο Λοϊζου (ΜΚ3).
4. Αφού το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του στις 16.02.2024 έκρινε ότι αποδείχθηκε επαρκώς εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε σχέση με τους Κατηγορούμενους και αφού απορρίφθηκαν εισηγήσεις για κατάχρηση λόγω καθυστέρησης και για ελαττωματικότητα του κατηγορητηρίου, οι Κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία. Οι Κατηγορούμενοι επέλεξαν να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Για την υπεράσπιση κατέθεσε ο Κατηγορούμενος 2 (ΜΥ1).
5. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας, έχει τύχει προσεκτικής μελέτης και το έχω λάβει υπόψιν μου. Δεδομένου ότι οι αρχές οι οποίες διέπουν την αιτιολόγηση δικαστικών αποφάσεων δεν επιβάλλουν την επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας ή την αναφορά σε κάθε επιμέρους πτυχή αυτής, θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα.
6. Σημειώνεται ότι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υπέβαλαν στο Δικαστήριο πλήρως εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσεται σε έκταση η επιχειρηματολογία τους και γίνεται παραπομπή σε σχετικές νομικές αυθεντίες. Το Δικαστήριο ευχαριστεί τους συνήγορους για τη βοήθεια τους. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων έχει ληφθεί υπόψη και ειδική αναφορά σε επιχειρήματα που προβάλλονται γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο. Επισημαίνω, ωστόσο, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών υπήρξαν, σε όλη τους την εμβέλεια, αντικείμενο σκέψης και προβληματισμού από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησης τους. Β. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΑΧΘΗΚΕ Ι. ΜΚ1 - Παραπονούμενος
7. Ο Παραπονούμενος ο οποίος κατάγεται από τα Γιαννιτσά και είναι έμπορος ξυλείας, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Α). Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 είναι διευθυντές της Κατηγορούμενης 1 (Τεκμήριο 1). Με την Κατηγορούμενη 1 συναλλάχθηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2017 όταν υπέβαλε σε αυτόν παραγγελία για ξυλεία τηλεφωνικά. Ο Παραπονούμενος απέστειλε τη ξυλεία στην Κύπρο από τη Θεσσαλονίκη με εμπορευματοκιβώτιο και η Κατηγορούμενη τον πλήρωσε το ποσό των €1.
9. Περί το τέλος Αυγούστου του 2017, ο Κατηγορούμενος 2 του τηλεφώνησε και υπέβαλε ακόμα μια παραγγελία για κορμούς πεύκου με σκοπό να γίνουν ροκανίδια, αξίας €3.
10. Ο Παραπονούμενος αναφέρει ότι δεν γνώριζε καλά τον Κατηγορούμενο 2 και πως ο τελευταίος του είπε πως δεν έχει μετρητά για να του μεταφέρει και θα τον πλήρωνε με επιταγή πέντε ημερών.
11. Συνεπώς, του απέστειλε την επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αρ. 26703290 για το ποσό των €3.000 με ημερομηνία πληρωμής την 05.09.2017 (Τεκμήριο 3) με εταιρεία ταχυμεταφορών και ο Παραπονούμενος έστειλε αμέσως τη ξυλεία σε εμπορευματοκιβώτιο από τη Θεσσαλονίκη στην Κύπρο. Εκδότης της επιταγής ήταν η Κατηγορούμενη
13. Ο Παραπονούμενος έδωσε την επιταγή σε έναν άλλο έμπορο στην Ελλάδα τον Παύλο Τσολακίδη ο οποίος την κατέθεσε στην Τράπεζα, ωστόσο μετά από λίγες ημέρες του την επέστρεψε καθότι η πληρωμή της είχε ανακληθεί από τον εκδότη.
14. Στους Κατηγορούμενους απέστειλε περίπου 24 τόνους ξυλεία. Με βάση τα όσα αναφέρει ο Παραπονούμενος όταν του επέστρεψε ο Τσολακίδης την επιταγή τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο 2 και ο τελευταίος του υποσχέθηκε ότι θα διευθετήσει την πληρωμή όταν εισπράξει και ο ίδιος. Είχαν ξανά επικοινωνία με τον Κατηγορούμενο 2 και τότε του ανέφερε πως κάποια ξύλα είχαν γκρίζο πάνω. Τότε ο Παραπονούμενος κατάλαβε ότι δεν θα τον πλήρωνε ο Κατηγορούμενος και για αυτό αποφάσισε να έρθει στην Κύπρο για να διαπιστώσει ποιο ήταν το πρόβλημα.
15. Ο Κατηγορούμενος 2 του ανέφερε πως τη ξυλεία την έδωσε σε κάποιο Σιεφταλή. Αναφέρει περαιτέρω ο Παραπονούμενος πως όταν ο Κατηγορούμενος 2 υπέβαλε την παραγγελία του ζήτησε να εκδώσει το τιμολόγιο στο όνομα του Θωμά Σιεφταλή, ωστόσο αυτός είπε στον Κατηγορούμενο 2 ότι δεν τον γνώριζε το Σιεφταλή και ήθελε να πληρωθεί από τον ίδιο. Όταν ο Παραπονούμενος επισκέφθηκε την Κύπρο μετέβη μαζί με τον ΜΚ3 στην Κοκκινοτριμιθιά για να δουν τα ξύλα στην αποθήκη του Σιεφταλή. Παρών ήταν και ο Κατηγορούμενος
17. Στις αποθήκες του Σιεφταλή ο Παραπονούμενος διαπίστωσε ότι το 40% περίπου της ξυλείας είχε ήδη γίνει ροκανίδια. Αυτά που έμειναν είχαν γραμμές «πιο σκούρες» μέσα, ωστόσο η ξυλεία αυτή μετατρέπεται σε ροκανίδια και χρησιμοποιείται στις φάρμες των ζώων και όχι για επιπλοποιεία και συνεπώς είναι πιο φτηνά τα ξύλα αυτά. Τα σκούρα νερά / ραβδώσεις δεν επηρέαζαν καθόλου την ποιότητα των ξύλων λαμβανομένου υπόψιν του σκοπού για τον οποίο προορίζονταν.
18. Ο Παραπονούμενος είπε στον Κατηγορούμενο 2 αφού δεν θέλει τα ξύλα να τα δώσει πίσω και να τα πάρει ο Αιμίλιος - ΜΚ3 αφού κατάλαβε πως δεν θα τον πλήρωνε ο Κατηγορούμενος
19. Με αυτόν τον τρόπο θα πληρωνόταν τουλάχιστον για τα ξύλα που έμειναν.
20. Ο Παραπονούμενος επέστρεψε πίσω στην Ελλάδα και τότε ο ΜΚ3 του ανέφερε πως τον ειδοποίησαν πως δεν θα του δώσουν τα ξύλα. Συνεπώς, οι Κατηγορούμενοι ούτε επέστρεψαν πίσω τα ξύλα με το να τα δώσουν στον ΜΚ3 ούτε και πλήρωσαν την επιταγή ύψους €
21. Ο Παραπονούμενος θεωρεί πως οι Κατηγορούμενοι δεν είχαν λόγο να ανακαλέσουν την πληρωμή της επιταγής.
22. Επιπρόσθετα ο Παραπονούμενος ανέφερε πως είχε καταχωριστεί η υπόθεση 988/2019 πριν από την παρούσα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 και του Κατηγορούμενου
23. Διαφάνηκε ωστόσο ότι την ανάκληση την είχε κάνει η Κατηγορούμενη 3 και συνεπώς ζητήθηκε αναστολή της ποινικής δίωξης από τον Γενικό Εισαγγελέα (Τεκμήρια 4 και 5).
24. Κατά την αντεξέταση υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι δεν ήταν ο Κατηγορούμενος 2 ο οποίος προέβη σε ανάκληση. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει από νομικά αν και την ανάκληση την έκανε η Κατηγορούμενη
26. Σε ερώτηση τι επιδιώκει με την παρούσα διαδικασία ο Παραπονούμενος απάντησε ότι επιθυμεί να πληρωθούν τα έξοδα της δικηγόρου του και να πληρωθεί το ποσό της επιταγής που έμεινε απλήρωτη από το
28. Συμφώνησαν με τους Κατηγορούμενους να του στείλουν επιταγή πέντε ημέρων δηλαδή μεταχρονολογημένη πληρωτέα πέντε ημέρες μετά που θα παραλαμβάνετο από τον Παρπαονούμενο. Ο Παραπονούμενος δεν θυμόταν πότε την είχε παραλάβει ακριβώς. Απέστειλε τα εμπορεύματα στην Κατηγορούμενη 1, δεν ήξερε που ακριβώς και κατά την αντεξέταση ανέφερε «δεν ήξερα που θα πάνε τα ξύλα».
29. Υποβλήθηκε στον Παραρπονούμενο πως στις 12.09.2017 όταν κατατέθηκε η επιταγή αυτός ήδη γνώριζε πως η ξυλεία ήταν ελαττωματική και προχώρησε με την κατάθεση της. Ο Παραπονούμενος επέμεινε ότι δεν το ήξερε και ότι σε κάθε περίπτωση είχε δώσει την επιταγή στο Τσολακκίδη.
30. Υποδείχθηκαν φωτογραφίες στον ΜΚ1 (Τεκμήριο 12 - 8 φωτογραφίες) και αρχικά απάντησε ότι δεν είναι δικά του τα ξύλα στην πρώτη φωτογραφία επειδή έχουν τρύπες από σκουλίκι αν και δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Διευκρίνισε ότι τα ξύλα στις φωτογραφίες είναι πεύκος. Στην φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 12 φαίνονται τα ξύλα να είναι μαυρισμένα λόγω σκόρου. Στη φωτογραφία 8 τα ξύλα που απεικονίζονται είναι καλύτερης ποιότητας από αυτά που έστειλε άρα δεν είναι δικά του.
31. Υποβλήθηκε στον Παραπονούμενο ότι τα ξύλα που έστειλε ήταν σάπια - είχαν σαράκι και γι' αυτό ανακλήθηκε η επιταγή. Ο ΜΚ1 στην ουσία αρνήθηκε ότι είχαν σαράκι τα ξύλα αλλά ανέφερε πως τα ξύλα που έστειλε ήταν υποδεέστερης ποιότητας καθότι προορίζονταν για να γίνουν πριονίδι. Τα ξύλα καλύτερης ποιότητας είναι πιο ακριβά.
32. Ήρθε στην Κύπρο για να δει τα ξύλα αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Όταν μετέβη στην αποθήκη του Σιεφταλή του ανέφεραν πως δεν τα θέλουν επειδή γκριζάρουν και αυτός τους ζήτησε να του τα δώσουν. Τα πρόσωπα εκεί φώναζαν και έβριζαν. Τα πρόσωπα στην αποθήκη του υπέδειξαν τα προβληματικά ξύλα αλλά κατά τον Παραπονούμενο ήταν άσχετοι με το αντικείμενο.
33. Ο ΜΚ1 συμφώνησε ότι τα ξύλα έβγαζαν μαύρο πριονίδι και το απέδωσε αυτό στο ότι «γκρίζαραν». Απάντησε περαιτέρω πως νγώριζε ότι τα ξύλα προορίζονταν για πριονίδι που θα χρησιμοποιείτο για ζώα αλλά όχι για άλογα του ιπποδρόμου καθότι για τα άλογα χρειάζεται καλύτερη ποιότητα πριονιδιού. Δεν γνώριζε τι ζώα. Περαιτέρω ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος 2 του ζήτησε λεύκη και όχι πεύκη (σελ. 20 πρακτικών 09.02.2024) αλλά δεν είχε λεύκη και εν τέλει συμφώνησαν πεύκο. Η λεύκη είναι καλύτερης ποιότητας ξύλο και είναι καλύτερη για άλογα ιπποδρόμου.
34. Ο Παραπονούμενος αρνήθηκε υποβολή ότι δεν είχε χρησιμοποιηθεί το 40% της ξυλείας και ότι ελάχιστο είχε δουλευτεί για να διαπιστωθεί αν ήταν κατάλληλο. Σημειώνεται ότι ο ΜΚ1 παραδέχθηκε ότι στις φωτογραφίες φαίνονται και δικά του ξύλα μέσα.
35. Τον είχε καθησυχάσει ο Κατηγορούμενος 2 ότι θα πληρωθεί και θα τον πληρώσει και τον ίδιο και γι' αυτό έφυγε και επέστρεψε στην Ελλάδα. Ωστόσο, ειδοποίησαν τον ΜΚ3 αυτοί που είχαν τη μάντρα ότι δεν θα του δώσουν τα ξύλα. Επέμεινε ότι ήταν με τον Κατηγορούμενο 2 που συνεννοήθηκαν αν και λόγω του ότι μιλούσαν Κυπριακά δεν κατάλαβε και πολύ καλά τι διαμείφθηκε και ανέφερε πως ο ΜΚ 3 είναι σε καλύτερη θέση να αναφέρει στο Δικαστήριο τι έγινε. Δεν θυμάται τι έγινε μετά που του είπαν πως δεν θα δώσουν τα ξύλα επικαλούμενος κενό μνήμης.
36. Σε υποβολή ότι αναγνώρισε το πρόβλημα και για αυτό τον λόγο ήρθε στην Κύπρο ο ΜΚ1 απάντησε ότι και αν το αναγνώρισε μιλάμε για ένα ποσοστό 5 - 10% που είναι καφέ χρώμα το ροκανίδι που έχει να κάνει με το φλοιό του κορμού και μετά μπαίνει στο καθαρό μέρος.
37. Αρνήθηκε ότι τα ξύλα που έστειλε είχαν σαράκι, ανέφερε πως ήταν φρεσκοκομμένα και αποκλείεται πρόλαβε να δούλεψε το σαράκι. Τα είχε ελέγξει ένα ένα κατά τη φόρτωση δεν εντόπισε οποιοδήποτε πρόβλημα στη ξυλεία.
38. Αρνήθηκε ότι τους κάλεσαν να παραλάβουν τα ξύλα από την αποθήκη του Σιεφταλή και δεν δέχθηκε. Επίσης αρνήθηκε ότι η επιταγή είχε ανακληθεί την 01.09.2017 και ότι ο ίδιος το γνώριζε πως η ξυλεία ήταν προβληματική και για αυτό είχε έρθει στην Κύπρο. ΙΙ. ΜΚ2 - Μαρία Κυριάκου
39. Η ΜΚ2 είναι τραπεζική υπάλληλος, σύμβουλος μικρομεσαίων επιχειρήσεων η οποία εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου από το
40. Η Κατηγορούμενη 1 είναι πελάτης της Τράπεζας Κύπρου. Δεν είναι η λειτουργός η οποία εξυπηρετεί τους λογαριασμούς της Κατηγορούμενης 1 αλλά έλαβε γνώση της υπόθεσης και της κατάστασης της Κατηγορούμενης 1 λόγω του ότι διεξήλθε το αρχείο το οποίο διατηρεί η Τράπεζα σε σχέση με την Κατηγορούμενη
42. Το 2017 η Κατηγορούμενη 1 ήταν πελάτες της Τράπεζας, διατηρούσε λογαριασμό με επιταγές ήτοι τον λογαριασμό με αρ. [ ]. Δικαίωμα υπογραφής είχαν οι Χρίστος Παναγιώτου (Κατηγορούμενος 2) και Νίκη Παναγιώτου (Κατηγορούμενη 3) οι οποίοι ήταν Διευθυντές της Κατηγορούμενης
43. Κατέθεσε δείγμα της υπογραφής των Κατηγορούμενων 2 και 3 το οποίο διατηρεί η Τράπεζα στο πρόγραμμα sign plus (Τεκμήριο 6). Την επιταγή φαίνεται να την υπέγραψε ο Κατηγορούμενος 2 ενώ την εντολή για την ανάκληση της την υπέγραψε η Κατηγορούμενη
45. Η επιστολή για την ανάκληση της επιταγής ημερ. 01.09.2017 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
46. Ως Τεκμήριο 9 κατατέθηκε κατάσταση λογαριασμού της Κατηγορούμενης 1 για την περίοδο 01.09.2017 μέχρι και την 27.09.
48. Σε ερώτηση κατά την κυρίως εξέταση εάν με βάση την κατάσταση λογαριασμού - Τεκμήριο 9 η επιταγή θα εξαργυρωνόταν αν δεν υπήρχε ανάκληση, η ΜΚ2 απάντησε ότι με βάση τα υπόλοιπα στην κατάσταση λογαριασμού η επιταγή δεν θα μπορούσε να πληρωθεί καθότι το όριο του λογαριασμού ήταν €250.000 και το υπόλοιπο ήταν πάνω από το όριο αυτό.
49. Παρά ταύτα, κατά την αντεξέταση της η ΜΚ2 ξεκαθάρισε ότι ο λόγος μη πληρωμής της επίδικης επιταγής ήταν η ανάκληση. Άλλη επιταγή η οποία εκδόθηκε από την Κατηγορούμενη 1 την 01.09.2017 είχε τιμηθεί. Υπήρχαν διάφορες επιταγές με βάση το Τεκμήριο 9 οι οποίες πληρώνονταν παρά την υπέρβαση του ορίου λογαριασμού, και συνεπώς δεν ήταν λόγω ανεπαρκών υπολοίπων που δεν πληρώθηκε η επιταγή. Η ΜΚ2 παραδέχθηκε ότι ήταν σύνηθες φαινόμενο να υπάρχει υπέρβαση του ορίου του λογαριασμού της Κατηγορούμενης 1 και για αυτό το λόγο χρεώνονταν έξοδα υπερβάσεως του ορίου από την Τράπεζα, ωστόσο δεν ήταν αυτός ο λόγος για τον οποίο δεν είχε τιμηθεί η επιταγή.
50. Η ΜΚ2 περαιτέρω απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι η επιταγή εκδόθηκε από την Κατηγορούμενη 1, υπογράφηκε από τον Κατηγορούμενο 2 και η ανάκληση έγινε από την Κατηγορούμενη
51. Με βάση το mandate που δόθηκε στην Τράπεζα μπορούσαν και οι δυο Κατηγορούμενοι (2 και 3) να δίδουν οδηγίες και να υπογράφουν σε σχέση με τον επίδικο λογαριασμό. Η ανάκληση έγινε την 01.09.2017, δηλαδή πριν από την ημερομηνία που ήταν πληρωτεά η επιταγή.
52. Ως Τεκμήριο 10 κατατέθηκε επιστολή της Τράπεζας Κύπρου δια της οποίας βεβαιώνεται ότι η Κατηγορούμενη 1 είναι πελάτης της Τράπεζας για 24 χρόνια και με βάση τη συνεργασία τους τη θεωρεί η Τράπεζα αξιόπιστη και συνεπής στις δεσμεύσεις και υποχρεώσεις της. ΙΙΙ. ΜΚ3 - Αιμίλιος Λοΐζου
53. Ο ΜΚ3 ετοίμασε, κατέθεσε και ανέγνωσε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Β). Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι φίλος και συνεργάτης του Παραπονούμενου εδώ και πολλά χρόνια. Γνωρίζει και τον Κατηγορούμενο 2 εδώ και αρκετά χρόνια.
54. Τον Σεπτέμβριο του 2017 του τηλεφώνησε ο Παραπονούμενος και τον πληροφόρησε για την ανάκληση της επιταγής από τους Κατηγορούμενους. Ο ΜΚ3 αναφέρει ότι γνωρίζει από ξύλα καθότι του στέλνει ξύλα ο Παραπονούμενος για να τα κάνει πριονίδι (φυλλακούι). Τα ξύλα του Παραπονούμενου ουδέποτε είχαν πρόβλημα.
55. Όταν ο Παραπονούμενος ήρθε στην Κύπρο, επισκέφθηκαν μαζί το σπίτι των Κατηγορούμενων για να μιλήσουν και να δουν τα ξύλα. Ο Κατηγορούμενος 2 τους ανέφερε ότι τα ξύλα είναι στην αποθήκη του Σιεφταλή στην Κοκκινοτριμιθιά και συνεπώς επισκέφθηκαν μαζί με τον Παραπονούμενο το χώρο. Είδαν τα ξύλα, έβαλαν κάποια στη μηχανή για να δουν αν έχουν πρόβλημα αλλά δεν είχαν κανένα πρόβλημα. Ο ΜΚ3 αναφέρει γνωρίζει τη δουλειά καθότι την κάνει και ο ίδιος.
56. Ένα μέρος των κορμών είχε δουλευτεί αναφέρει ο ΜΚ
57. Παρών στην Κοκκινοτριμιθιά ήταν και ο Κατηγορούμενος
58. Τους είπε ότι δεν τα θέλει τα ξύλα και τότε ο ΜΚ3 του είπε να τα πάρει ο ίδιος αφού δεν τα θέλει. Ωστόσο, «μέχρι να φύγουμε μας τηλεφώνησαν ότι δεν θα μας τα δώσουν. Τα ξύλα δεν τα έδωσαν ούτε σε μένα ούτε στον Κοσμά».
59. Υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες στον ΜΚ3 στο Τεκμήριο
60. Ανέφερε ότι η πρώτη φωτογραφία δεν είναι ξύλα του Κοσμά - Παραπονούμενου. Ούτε και τα ξύλα στη δεύτερη φωτογραφία είναι του Παραπονούμενου αλλά ούτε και ξύλα των φωτογραφιών 3 και
61. Τα ξύλα στις φωτογραφίες 3 και 4 τα χαρακτήρισε ως «παλιόξυλα». Περαιτέρω, ανέφερε πως τα ξύλα που του έδειξαν στις φωτογραφίες δεν είναι πεύκος αλλά λεύκη και γνωρίζει πως είναι λεύκη διότι δούλεψε πάνω τους. Τα ξύλα στις φωτογραφίες είναι πιο μεγάλα σε μήκος από τα ξύλα του Παραπονούμενου.
62. Κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο των Κατηγορούμενων σε ερώτηση πως μπορεί να ξέρει τι ξύλα είχε φορτώσει ο Παραπονούμενος ο ΜΚ3 απάντησε ότι τα είδε στην αποθήκη στην Κοκκινοτριμιθιά. Περαιτέρω, ανέφερε πως δούλεψε και ο ίδιος πάνω στα ξύλα του Παραπονούμενου καθότι τα εισήγαγε ο Κατηγορούμενος 2 και του τα παρέδιδε με τα εμπορευματοκιβώτια.
63. Σε ερώτηση αν είδε όλα τα ξύλα για να διαπιστώσει αν ήταν καλά, ο ΜΚ3 απάντησε στην ουσία ότι δεν τα εξέτασε όλα επειδή ήταν σε εμπορευματοκιβώτιο. Κάποια από τα ξύλα των φωτογραφιών ανήκαν σε κάποιο Ρωσίδη. Τα ξύλα των φωτογραφιών είναι λεύκη όχι πεύκος.
64. Σίγουρα τα ξύλα της πρώτης φωτογραφίας δεν είναι του Παραπονούμενου είναι παλιά και αν ροκανίσεις τον κορμό δεν θα βγει πριονίδι αλλά σκόνη. Σε άλλη ερώτηση για τα ίδια ξύλα της πρώτης φωτογραφίας του Τεκμηρίου 12, ο ΜΚ3 απάντησε ότι εκτός από το σημείο που είναι φαγωμένα τα ξύλα είναι καλά.
65. Τον Κατηγορούμενο 2 τον γνωρίζει και συνεργάζονται εδώ και χρόνια και δεν είχε ποτέ ξανά παρόμοιο συμβάν. Ο Κατηγορούμενος 2 δεν έκανε ο ίδιος τα ξύλα ροκανίδια αλλά τα εισήγαγε για άλλους. Από τη συζήτηση μεταξύ του Κατηγορούμενου 2 και του Παραπονούμενου στο σπίτι του πρώτου κατάλαβε πως ο Κατηγορούμενος 2 δεν είχε σκοπό να ξεγελάσει τον Παραπονούμενο.
66. Σε σχέση με το τι έγινε στα υποστατικά του Σιεφταλή, ο ΜΚ3 κατά την αντεξέταση του αναφέρει πως άκουσε πως συμφώνησαν να πάρει ο ίδιος τα ξύλα και αυτός συμφώνησε. Ακολούθως έφυγαν από εκεί και τον πήρε τηλέφωνο ο Κατηγορούμενος 2 και του ανέφερε πως τον κτύπησαν τα πρόσωπα που ήταν εκεί. Ακολούθως του τηλεφώνησαν ο Κωστής (Σιεφταλής) και ο γαμπρός του και του είπαν πως δεν πάρει αυτός τα ξύλα και είναι δικά τους.
67. Σε μεταγενέστερο στάδιο στην αντεξέταση ο ΜΚ3 ανέφερε πως δεν άκουγε πολλά πράγματα από τη συζήτηση καθότι ο ίδιος είχε βγει έξω. Σημειώνεται σε αυτό το στάδιο πως κατά την ακρόαση διαφάνηκε πως ο ΜΚ3 είχε κάποιο θέμα με την ακοή του και συνεπώς είχαν ληφθεί μέτρα από το Δικαστήριο για να διασφαλιστεί ότι θα μπορούσε να δώσει μαρτυρία και να αντεξεταστεί.
68. Περαιτέρω, ο ΜΚ3 ανέφερε πως όταν πήγαν εκεί με τον Παραπονούμενο δεν ήταν παρών ο Κατηγορούμενος 2 αλλά ήρθε μετά αναιρώντας αυτό που αναφέρει στην παρ. 4 του Εγγράφου Γ. Επίσης στην σελίδα 18 των πρακτικών 16.02.2024 ο ΜΚ3 αναφέρει πως πρώτα συμφώνησαν με την οικογένεια Σιεφταλή πως θα πάρει ο ίδιος τα ξύλα και μετά το είπαν στον Κατηγορούμενο
69. Ο Κατηγορούμενος 2 ήταν χαρούμενος καθότι γλίτωσε από τον μπελά.
70. Σε σχέση με την αξία ενός εμπορευματοκιβωτίου με ξυλεία με βάρος 24 τόνους ο ΜΚ3 απάντησε πως του στοίχιζε του ίδιου €3.100 - €3.300 το
71. Αλλά διευκρίνισε πως αυτή η αξία είναι για τη λεύκη που βγάζει χρυσά και ασημένια φύλα. Για τον πεύκο δεν ξέρει. ΙV. ΜΥ1 - Κατηγορούμενος 2
72. Ο Κατηγορούμενος 2 ετοίμασε γραπτή δήλωση για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του την οποία ανέγνωσε στο Δικαστήριο (Έγγραφο Γ). Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η Κατηγορούμενη 1 της οποίας είναι Διευθυντής, αναλαμβάνει την εισαγωγή διαφόρων προϊόντων και εμπορευμάτων από εξωτερικό για τους πελάτες της.
73. Τον Παραπονούμενο του τον σύστησε ο ΜΚ3 περί το Μάρτιο του 2017 όταν έψαχνε προμηθευτή ξύλων. Παρήγγειλε από τον Παραπονούμενο τον Μάρτιο του 2017 ένα εμπορευματοκιβώτιο με σε 25 τόνους ξυλείας για πριονίδι το οποίο προοριζόταν για ένα πελάτη της Κατηγορούμενης. Με βάση το τιμολόγιο, Τεκμήριο 11 οι 25 τόνοι ξυλείας θρυμματισμού στοίχισαν €
75. Περί το τέλος του Αυγούστου του 2017, κατόπιν απαίτησης άλλου πελάτη της Κατηγορούμενης 1, ο Κατηγορούμενος 2 τηλεφώνησε στον Παραπονούμενο με σκοπό να παραγγείλει ακόμα ένα εμπορευματοκιβώτιο δηλαδή περίπου 24 τόνους ξυλείας η οποία προορίζετο να γίνει πριονίδι. Ανέφερε στον Παραπονούμενο ότι εκείνη τη φορά θα χρειαζόταν καλύτερης ποιότητας ξυλεία καθότι το πριονίδι προορίζετο για χρήση από ζώα και συγκεκριμένα άλογα ιπποδρόμου πράγμα το οποίο συνεπάγεται ορισμένες απαιτήσεις. Περαιτέρω, ανέφερε στον Παραπονούμενο ότι ο πελάτης της Κατηγορούμενης 1 προτιμά τη λεύκη. Ο Παραπονούμενος του ανέφερε ότι δεν υπάρχει διαθέσιμη και του πρότεινε ξύλα πεύκου τα οποία θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το σκοπό για τον οποίο τα χρειαζόταν. Ο Κατηγορούμενος 2 αναφέρει ότι ενημέρωσε τον πελάτη του περί τούτου και προχώρησε με την παραγγελία.
76. Ο Κατηγορούμενος 2 τονίζει στην παρ. 5 του Εγγράφου Γ ότι τέσσερεις μήνες πριν παρήγγειλε μεγαλύτερη ποσότητα ξυλείας, δηλαδή 25 τόνους και στοίχισε €1000, δηλαδή το 1/3 της τιμής, για να δείξει ότι η παραγγελία ήταν για ξύλο ανώτερης ποιότητας. Τα ξύλα, προσθέτει, προορίζονταν για ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό τον οποίο γνώριζε ο Παραπονούμενος.
77. Η Κατηγορούμενη εξέδωσε την επίδικη επιταγή η οποία ήταν πληρωτέα την 05.09.
79. Μόλις ο πελάτης της Κατηγορούμενης 1 (κ. Σιεφταλής) παρέλαβε τη ξυλεία του τηλεφώνησε εξοργισμένος αναφέροντας του ότι τα ξύλα τα οποία του απέστειλε είναι σαπισμένα και ότι τον ξεγέλασε. Συγκεκριμένα του ανέφερε πως μερικά σάπισαν ενώ άλλα όταν τα βάζεις τη μηχανή βγάζουν μαύρο πριονίδι. Περαιτέρω, του ανέφερε πως δεν θα τον πληρώσει και να πάει να πάρει τα ξύλα από τις αποθήκες του. Ο Κατηγορούμενος 2 μετέβη στις αποθήκες του κ. Σιεφταλή για να δει τη ξυλεία. Εκεί του υπέδειξαν τα ξύλα τα οποία ξεφορτώνονταν και τα φωτογράφισε (Τεκμήριο 12). Περαιτέρω διαπίστωσε ότι κάποια από τα ξύλα ήταν σάπια ενώ άλλα ήταν μαύρα. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι προσπάθησε να καθησυχάσει το Σιεφταλή και του ανέφερε πως θα επικοινωνήσει με τον προμηθευτή για να διευθετήσει το ζήτημα.
80. Ο Κατηγορούμενος 2 επικοινώνησε με τον Παραπονούμενο και του μετέφερε τα όσα διαμείφθηκαν. Ο Παραπονούμενος του είπε πως θα έρθει στην Κύπρο για να δει τα ξύλα. Του εξήγησε ότι ο πελάτης του είναι πολύ θυμωμένος και δεν θέλει τα ξύλα. Περαιτέρω, του ανέφερε πως θα προχωρήσει με την ανάκληση της επιταγής και συνεπώς όταν η επιταγή κατατέθηκε ο Παραπονούμενος ήταν ήδη ενήμερος περί της ανάκλησης. Η ανάκληση έγινε την 01.09.2017 με επιστολή προς την Τράπεζα Κύπρου (Τεκμήριο 8). Ο λόγος για την ανάκληση ήταν η ακαταλληλότητα του υλικού.
81. Όταν ο Παραπονούμενος ήρθε στην Κύπρο μετέβηκαν στις αποθήκες του Σιεφταλή όπου ο τελευταίος τους υπέδειξε εκνευρισμένος τα σάπια ξύλα και το μαύρο πριονίδι, λέγοντας τους να τα πάρουν και να φύγουν. Ο κ. Κόσμογλου δεν ανέφερε ότι δεν είναι δικά του τα ξύλα που τους έδειξε ο Σιεφταλής. Αντίθετα, με βάση την αντίληψη του Κατηγορούμενο 2, ο Παραπονούμενος έδειξε να το δέχεται και δέχθηκε την ακύρωση της συμφωνίας. Συμφώνησαν ότι τα ξύλα θα τα έπαιρνε ο Αιμίλιος Λοϊζου (ΜΚ3) και έφυγαν από τις αποθήκες.
82. Ο Κατηγορούμενος 2 περαιτέρω αναφέρει ότι δεν ευσταθούν τα όσα αναφέρει ο ΜΚ3 ότι μέχρι να φύγουν από εκεί τους ανέφεραν ότι δεν δίνουν πίσω τα ξύλα. Η σωστή εκδοχή είναι αυτή του Παραπονούμενου που είπε πως μόνο όταν επέστρεψε στην Ελλάδα έμαθε πως δεν θα τους δώσουν πίσω τα ξύλα. Ο ίδιος δεν γνώριζε ότι τα ξύλα δεν είχαν παραληφθεί από τον ΜΚ3 ως η συμφωνία τους μέχρι και τη καταχώριση της υπόθεσης 988/
84. Σημειώνει επίσης ότι η Κατηγορούμενη 1 δεν έχει αποκομίσει οποιοδήποτε όφελος από την εν λόγω συναλλαγή. Αντιθέτως η ακατάλληλη ξυλεία έχε πλήξει το καλό όνομα της Κατηγορούμενης 1 στην αγορά με αποτέλεσμα να υποστεί οικονομική ζημιά. Έχει επίσης επωμισθεί το κόστος του εμπορευματοκιβωτίου.
85. Κατά την αντεξέταση του από τη ευπαίδευτη συνήγορο του Παραπονούμενου ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι δεν θυμάται πότε ακριβώς είχε στείλει την επιταγή στον Παραπονούμενο. Σίγουρα όμως, και επέμεινε σε αυτό το σημείο, η συμφωνία τους ήταν να φορτωθούν τα ξύλα και μετά να σταλθεί η επιταγή η οποία θα ήταν μεταχρονολογημένη κατά 5 ημέρες.
86. Υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 ότι ανακάλεσε την επιταγή πριν να λάβει το εμπορευματοκιβώτιο με τη ξυλεία, πράγμα το οποίο αρνήθηκε ο Κατηγορούμενος 2 επιμένοντας ότι «η ανάκληση της επιταγής έγινε μετά που ελέγξαμε τη ξυλεία η οποία δεν ήταν βάσει των προδιαγραφών που συμφωνήσαμε με τον κύριο Κοσμά. Μετά έγινε η ανάκληση της επιταγής».
87. Ο Κατηγορούμενος επίσης ανέφερε κατά την αντεξέταση του ότι όταν πήγε την πρώτη φορά στην αποθήκη του Σιεφταλή για να δει τη ξυλεία δέχθηκε επίθεση από τους παρευρισκόμενους καθότι θεωρούσαν ότι τους ξεγέλασε και επειδή δεν είχαν στοκ σε ξυλεία για να παραδώσουν στους πελάτες τους στον ιππόδρομο. Περαιτέρω ανέφερε πως είχαν αλεστεί ορισμένοι κορμοί και το αποτέλεσμα ήταν μαύρο πριονίδι και όχι λευκό όπως συμφώνησαν με τον Παραπονούμενο. Ο Κατηγορούμενος 2 πρόσθεσε ότι το μαύρο πριονίδι είναι ένδειξη ότι το ξύλο έχει σαπίσει και τα άλογα μόνο από τη μυρωδιά μπορεί να αρρωστήσουν.
88. Ο Κατηγορούμενος επίσης ανέφερε ότι η φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 12 δεν είναι από τη ξυλεία του Παραπονούμενου αλλά συμπεριέλαβε τη φωτογραφία στην οποία απεικονίζονται ξύλα από την Ουκρανία για να δείξει τη διαφορά.
89. Ο Κατηγορούμενος διαφώνησε με το ότι ήταν το 40% του περιεχομένου του εμπορευματοκιβωτίου που είχε γίνει πριονίδι και ανέφερε πως ήταν μόνο μια μικρή ποσότητα. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του επέμεινε ότι όταν επισκέφθηκαν τους Σιεφταλήδες έγινε συμφωνία μεταξύ του Παραπονούμενου και αυτών να πάρει τη ξυλεία ο ΜΚ3 και ο ίδιος δεν γνώριζε ότι δεν πραγματοποιήθηκε η συμφωνία μέχρι το 2019 όταν είχε καταχωριστεί η προηγούμενη ποινική υπόθεση εναντίον του. Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
90. Αφού συνοψίσθηκε η προσκομισθείσα μαρτυρία προχωρώ με την αξιολόγηση της. Είχα την ευκαιρία να ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν μου και να παρακολουθήσω τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η εντύπωση την οποία αφήνει ο μάρτυρας στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273).

1. Παρακολούθησα, μεταξύ άλλων, την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων ενόσω καταθέταν, τις αντιδράσεις τους, κατά πόσο δηλαδή ήταν φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητα τους, την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, την αμεσότητα και αυθορμητισμό κατά την κατάθεση τους και το κατά πόσον υπεκφεύγαν.
2. Παρότι ο σταθερός λόγος και η ήρεμη συμπεριφορά μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας τους (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506.)

1. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές. Επιπρόσθετα, οι θέσεις των μαρτύρων έχουν τύχει αντιπαραβολής με την πραγματική μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου.
2. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45). 70. Έχει νομολογηθεί πως για να καταστραφεί η αξιοπιστία ενός μάρτυρα οι αντιφάσεις στη μαρτυρία του θα πρέπει να είναι ουσιαστικές. Οι δε αντιφάσεις σε λεπτομέρειες ενδεχόμενα να ενισχύουν την φιλαλήθεια του μάρτυρα διότι αυτό δείχνει την έλλειψη προσχεδιασμού στην εκδοχή του (Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). 71. Επιπρόσθετα, όπως έχει εξηγηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το ζήτημα του βάρους της απόδειξης είναι καθαρά διακριτό από το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων απολήγει στη διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων, οπότε, με αυτά ως δεδομένα, εξετάζεται αν εκείνος που έχει το βάρος της απόδειξης το απέσεισε (Αθανασίου v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). 72. Στην περίπτωση κατά την οποία ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, αυτό γενικώς θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που προβάλλει ένας μάρτυρας (ίδετε Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. v. Acuac Inc

(2002)1 ΑΑΔ 1527). Ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του και της εκδοχής την οποία προωθεί, παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη ως αποδοχή των ισχυρισμών της αντίδικης πλευράς στα σημεία τα οποία είχαν τεθεί στην κυρίως εξέταση (ίδετε Ηλιάδης & Σάντης, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 1η έκδοση, σελ. 720). Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αγνοήσει, ιδιαίτερα στην απουσία οποιασδήποτε σαφούς εξήγησης, μαρτυρία που ενώ ο ένας των διαδίκων θεωρεί σημαντική για την υπόθεση του, εν τούτοις παραλείπει εσκεμμένα ή αμελώς, από του να τη θέσει στον αντίδικο του προς σχολιασμό (Adidas Sportshuhfabriken Ad Dassler KG v. The Jonitexo Limited

(1987)1 Α.Α.Δ. 383). 73. Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι οι υποβολές από αφ' εαυτού δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν μετέωροι ισχυρισμοί (Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640). Ι. Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΚ1 - Παραπονούμενου

1. Ο Παραπονούμενος αρχικά μου έκανε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας καθότι φαινόταν αυθόρμητος και απαντούσε με φυσικότητα στις ερωτήσεις οι οποίες του υποβλήθηκαν εκτός σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας του που διέκρινα ότι διακατείχετο από νευρικότητα.
2. Ωστόσο, όταν η μαρτυρία του συγκρίθηκε με την υπόλοιπη μαρτυρία η οποία ακούστηκε, το Δικαστήριο αντιλήφθηκε ότι ο Παραπονούμενος δεν ήταν πλήρως ειλικρινής και ότι η εκδοχή του σε κάποια ουσιώδη, σε σχέση με την υπόθεση, σημεία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του συνολικά, διαπιστώνω ότι περιέπεσε σε αντιφάσεις τις οποίες επισημαίνω πιο κάτω, ότι η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από ασάφεια, αοριστία, αντιφατικότητα και δεν παρουσιάζει την αναγκαία σταθερότητα, πειστικότητα και συνοχή ώστε να μπορεί να γίνει δεκτή σε σχέση με τα αμφισβητούμενα θέματα.
3. Επιπρόσθετα, στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας και όταν η μαρτυρία του Παραπονούμενου αντιπαραβλήθηκε με την υπόλοιπη μαρτυρία, το Δικαστήριο συνειδητοποίησε ότι ο Παραπονούμενος παρέλειψε να αναφέρει κάποια γεγονότα όταν έδωσε μαρτυρία τα οποία αργότερα διαφάνηκε πως ήταν ιδιαίτερα σημαντικά.
4. Για παράδειγμα, ο Παραπονούμενος παρέλειψε να αναφέρει ότι η προηγούμενη παραγγελία που υπέβαλε η Κατηγορούμενη αξίας €1.000 ήταν για 25 τόνους πεύκου. Ανέφερε μόνο ότι ο Κατηγορούμενος 2 του παρήγγειλε 24 τόνους με αξία €3.
5. Περαιτέρω, παραλείπει να αναφέρει ότι η ξυλεία θα χρησιμοποιείτο για άλογα ιπποδρόμου, πράγμα το οποίο δεν αμφισβητήθηκε. Αναφέρει μόνο ότι η ξυλεία είναι πιο φτηνή διότι δεν χρησιμοποιείται για την κατασκευή επίπλων αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για φάρμες ζώων. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης του ο Παραπονούμενος συμφώνησε πως γνώριζε πως τα ξύλα προορίζονταν για ζώα περιλαμβανομένων και αλόγων του ιπποδρόμου αν και για τα άλογα ανέφερε πως χρησιμοποιείται καλύτερης ποιότητας ξυλεία. Ο δε ΜΚ3 στη δική του μαρτυρία ανέφερε πως ο ίδιος αγόραζε 24 τόνους λεύκης με σχεδόν την ίδια τιμή (ήτοι €3.100).
6. Συνεπώς, αυτό το οποίο προέκυψε είναι ότι ο Παραπονούμενος παρέλειψε να παρουσιάσει μια πλήρη εικόνα των ουσιωδών γεγονότων παραλείποντας ορισμένες πολύ σημαντικές λεπτομέρειες.
7. Η εκδοχή του Παραπονούμενου κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Για παράδειγμα στη σελίδα 5 των πρακτικών ο Παραπονούμενος κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 την επιστολή από το Γενικό Εισαγγελέα για αναστολή ποινικής δίωξης ενώ προηγουμένως απάντησε ότι η προηγούμενη υπόθεση αναστάληκε διότι διαφάνηκε πως την ανάκληση την έκανε η Κατηγορούμενη 3 που δεν είχε κατηγορηθεί. Όταν όμως ο Παραπονούμενος ερωτήθηκε από το συνήγορο των Κατηγορούμενων για αυτό το ζήτημα απάντησε «έτσι είπαμε; Δεν τα ξέρω τα νομικά τώρα τόσο καλά» επικαλούμενος ότι δεν είναι νομικός άρα δεν μπορεί να απαντήσει.
8. Η σημαντικότερη αντίφαση στην εκδοχή του ήταν ότι αφενός ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος 2 του υποσχέθηκε πως θα τον πλήρωνε και αφετέρου ότι συμφώνησε πως την ξυλεία θα την έπαιρνε ο ΜΚ3 και θα τον πλήρωνε αυτός. Οι δύο αυτές εκδοχές είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Ο λόγος για τον ο οποίο ο Παραπονούμενος επέμενε πως ο Κατηγορούμενος 2 τον διαβεβαίωνε πως θα τον πληρώσει είναι ενδεχομένως για να προκαλέσει εντυπώσεις.
9. Επίσης, κατά την αντεξέταση του στη σελίδα 10 των πρακτικών όταν ερωτήθηκε για ποιον προορίζονταν τα ξύλα ο Παραπονούμενος ανέφερε «δεν ήξερα που θα πάνε τα ξύλα» ενώ ακολούθως αναφέρει «δεν την έστειλα εγώ κύριε τη ξυλεία ... εγώ τα στέλνω μέχρι τη Θεσσαλονίκη ... από εκεί και πέρα δεν ξέρω ποιος θα τα παραλάβει», πράγμα το οποίο δεν μπορεί να ευσταθεί και έρχεται σε αντίθεση τόσο με τη δική του μαρτυρία όσο και με τη μαρτυρία του ΜΥ1 και του ΜΚ3, εφόσον όταν επισκέφθηκε την Κύπρο μετέβη στην αποθήκη του Σιεφταλή για να δει τα ξύλα και επίσης στο Έγγραφο Α αναφέρει πως ο Κατηγορούμενος 2 του ζήτησε να εκδώσει το τιμολόγιο στο όνομα του Σιεφταλή. Θεωρώ πως ο Παραπονούμενος επιχείρησε να δώσει την εικόνα ότι δεν γνώριζε πως τα ξύλα προορίζονταν για να γίνουν πριονίδι για άλογα του ιπποδρόμου που ήταν αυτό το οποίο έκανε η οικογένεια Σιεφταλή.
10. Είναι αξιοσημείωτο ότι στη σελίδα 13 των πρακτικών 09.02.2024 ο Παραπονούμενος αναφέρει ότι έστειλε φωτογραφίες στο «άλλο το μαγαζί που πήγαν τα ξύλα. Εγώ έστειλα τη φωτογραφία και ψέματα δε λέω». Εάν έστειλε φωτογραφία στο μαγαζί στο οποίο πήγαν τα ξύλα, ήτοι του Σιεφταλή, σημαίνει ότι δεν ευσταθεί πως δεν γνώριζε για ποιον προορίζονταν τα ξύλα. Συνεπώς, οι αναφορές του ότι δεν γνώριζε για ποιον προορίζονταν τα ξύλα στερούνται πειστικότητας και λογικής συνοχής και δεν γίνονται αποδεκτές.
11. Κατά την αντεξέταση του όταν είδε τις φωτογραφίες - Τεκμήριο 12 - ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι μπορεί να είναι και αυτή η ξυλεία του έστειλε. Στην ουσία δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η ξυλεία που έστειλε να ήταν σάπια. Για την φωτογραφία 8 ανέφερε πως είναι καλύτερης ποιότητας από τη δική του. Στην πορεία της αντεξέτασης του μετέβαλε τη θέση του αποκλείοντας το ενδεχόμενο οι φωτογραφίες να είναι από τα ξύλα τα οποία απέστειλε. Οι δηλώσεις του αυτές είναι ενδεικτικές της αστάθειας και της ανακολουθίας των αναφορών του.
12. Περαιτέρω, σημειώνω πως ο Παραπονούμενος ήταν βέβαιος πως η ξυλεία στις φωτογραφίες ήταν πεύκος. Ο ΜΚ3 απέκλεισε το ενδεχόμενο να ήταν πεύκος η ξυλεία στις φωτογραφίες και ήταν κάθετος ότι επρόκειτο περί λεύκης. Συνεπώς, η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με το κατά πόσον τα ξύλα τα οποία φαίνονται στις φωτογραφίες είναι αυτά που έστειλε ο Παραπονούμενος είναι αντιφατική.
13. Στη σελίδα 21 των πρακτικών ο Παραπονούμενος σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι «φύγαμε με την προϋπόθεση ... με καθησύχασε ο Χρήστος ότι θα δούμε τι θα κάνω θα πληρωθώ και θα σας πληρώσω και μετά έφυγα και ήρθα Ελλάδα». Επομένως, δήλωσε πως η συνεννόηση του ήταν πως θα τον πλήρωναν οι Κατηγορούμενοι. Η δήλωση αυτή όμως είναι σε πλήρη αντίθεση με τα όσα αναφέρει στη παρ. 8 της γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Α) όπου αναφέρει «εγώ κατάλαβα πως δε θα με πλήρωνε και είπα τουλάχιστον τα ξύλα που έμειναν να τα πάρει ο Αιμίλιος για να πληρωθώ. Εγώ έφυγα και πήγα στην Ελλάδα και ο Αιμίλιος μου είπε ότι τον ειδοποίησαν ότι δεν θα του δώσουν τα ξύλα».
14. Επίσης, ο Παραπονούμενος μετέβαλε τη θέση του όταν ανέφερε πάλι στη σελίδα 21 των πρακτικών πως ο ίδιος ανέφερε και συμφώνησε να πάρει τα ξύλα ο Αιμίλιος και εκεί «έκλεισε η υπόθεση έμεινε εκεί». Ακολούθως, ο Παραπονούμενος αλλάζει ξανά την εκδοχή του ως προς τι συμφώνησαν και αναφέρει «ο κύριος Χρήστος εκεί που ήταν να τελεσιδικήσει μου λέει θα πληρωθώ και θα σε πληρώσω, αυτό. Τίποτε άλλο δεν ξέρω. Εγώ με τον Χρήστο τον Παναγιώτου έχω να μιλήσω από το ... ξέρω γω; Έχει 5 χρόνια.» (σελ. 25 πρακτικών, 09.02.2024).
15. Η εκδοχή αυτή δεν μπορεί να ευσταθεί καθότι, πρώτον, ο Παραπονούμενος ανέφερε σε προηγούμενο στάδιο ότι οι Σιεφταλήδες ήταν εχθρικοί, νευρικοί και έβριζαν, μάλιστα είχαν και μεγάλους σκύλους (σελ. 17 και 18, πρακτικά 09.02.2024) και συνεπώς δεν φαίνεται να υπήρχε οποιαδήποτε προοπτική να πληρωθεί ο Κατηγορούμενος 2 από αυτούς και ακολούθως να πληρώσει τον Παραπονούμενο. Δεύτερον, η εκδοχή αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα ανέφερε ο ΜΚ3 και ο ΜΥ1 αλλά και ο ίδιος ο Παραπονούμενος σε προηγούμενο στάδιο της αντεξέτασης του αλλά και στη γραπτή του δήλωση ότι συμφώνησε πως τα ξύλα θα τα έπαιρνε ο ΜΚ3 και θα πληρωνόταν από αυτόν.
16. Γενικότερα από τη μαρτυρία του Παραπονούμενου φαίνεται μια σύγχυση, ανακολουθία, αστάθεια και αοριστία ως προς το τι συμφώνησε για το τι θα γίνει με τα ξύλα μετά από τη συνάντηση στα υποστατικά του Σιεφταλή. Από τη μαρτυρία του Παραπονούμενου αναδύεται μια προσπάθεια να επιρρίψει ευθύνη στους Κατηγορούμενος ενώ ο ίδιος γνώριζε πως τα ξύλα προορίζονταν για άλλους και ενώ ο ίδιος επισκέφθηκε τα υποστατικά των Σιεφταλήδων και φαίνεται να συμφώνησε όπως τα ξύλα τα πάρει ο ΜΚ3 και δηλαδή να πληρωθεί από τον ΜΚ
18. Δημιουργείται επίσης το εξής ερώτημα: εάν ο Παραπονούμενος επιμένει πως τα ξύλα ήταν αποδεκτής ποιότητας και ότι ήταν κατάλληλα για τον σκοπό για τον οποίο προορίζονταν, γιατί να συμφωνήσει να τα πάρει ο ΜΚ1 και να πληρωθεί από αυτόν;
19. Περαιτέρω, πρέπει να αναφερθεί ότι η μαρτυρία του Παραπονούμενου έρχεται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΚ3 σε σχέση με το πότε τους ενημέρωσαν πως δεν θα τους δώσουν πίσω τα ξύλα, για το κατά πόσον τα ξύλα που φαίνονται στο Τεκμήριο 12 είναι λεύκη ή πεύκος καθώς και σε σχέση με το ποσοστό των ξύλων που είχε υποστεί επεξεργασία. Ο ΜΚ3 αναφέρει στη δήλωση του ότι «ένα μέρος των κορμών είχε δουλευτεί» ενώ ο Παραπονούμενος αναφέρει πως το 40% των 24 τόνων ξυλείας έγινε ροκανίδια. Δημιουργείται και το εξής ερώτημα: αν το 40% της ξυλείας, σχεδόν το ½ δηλαδή είχε ήδη γίνει πριονίδι, γιατί ο Παραπονούμενος να συμφωνήσει να δοθούν τα ξύλα στον ΜΚ3 και να πληρωθεί από αυτόν;
20. Εξετάζοντας λοιπόν τη μαρτυρία του Παραπονούμενου στο σύνολο της και έχοντας δώσει πιο πάνω κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα των αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσε, καταλήγω ότι η μαρτυρία του επί των αμφισβητούμενων ζητημάτων δεν ήταν ειλικρινής και την απορρίπτω στο σύνολο της εκτός από τα σημεία τα οποία δεν είχαν αμφισβητηθεί.
21. Θεωρώ πως ο Παραπονούμενος επιχείρησε να παρουσιάσει μια εκδοχή η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα παραλείποντας να αποκαλύψει ορισμένα γεγονότα τα οποία είναι ουσιώδη για να επιρρίψει ευθύνη στους Κατηγορούμενους. Η μαρτυρία του σε σχέση με τα αμφισβητούμενα ζητήματα χαρακτηρίζεται από ασάφεια και δεν παρουσιάζει την αναγκαία σταθερότητα, πειστικότητα και συνοχή για να μπορέσει να γίνει δεκτή . ΙΙ. Αξιολόγηση ΜΚ2
22. Η ΜΚ2 προκάλεσε στο Δικαστήριο πολύ θετική εντύπωση και έδωσε την εικόνα μιας αξιόπιστης μάρτυρα. Ήταν μια ανεξάρτητη μάρτυρας και ήταν κατατοπιστική στις απαντήσεις της τις οποίες υποστήριζε με αναφορά στα σχετικά έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν. Επεξήγησε με σαφήνεια και θετικότητα το ποιος προέβη στην ανάκληση της επιταγής, το ότι ο λογαριασμός της Κατηγορούμενης παρουσίαζε εικόνα υπέρβασης ορίου, ωστόσο ξεκαθάρισε με αναφορά στη γραπτή μαρτυρία πως δεν ήταν αυτός ο λόγος της ανάκλησης και μάλιστα πρόσεξε και λεπτομέρειες όπως το ότι επιταγή η οποία ήταν πληρωτέα την ίδια χρονική περίοδο είχε πληρωθεί παρά την υπέρβαση του ορίου.
23. Τα όσα ανέφερε στην ουσία δεν αμφισβητήθηκαν. Απαντούσε με τρόπο που φαινόταν πως είναι αντικειμενική και ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια σε σχέση με τα ζητήματα τα οποία γνωρίζει. Συνεπώς αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας της. ΙΙΙ. Αξιολόγηση ΜΚ3
24. Ο ΜΚ3 δεν προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από αοριστία και ασάφεια και δεν παρουσιάζει την αναγκαία σταθερότητα και πειστικότητα ώστε να μπορέσει να γίνει δεκτή. Περαιτέρω, ήταν ξεκάθαρη η προσπάθεια του κατά τη μαρτυρία του να βοηθήσει τον Παραπονούμενο που ανέφερε επανειλημμένα ότι είναι φίλος του.
25. Ο ΜΚ3 περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις οι οποίες πλήττουν την αξιοπιστία του. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του στο σύνολο της και αφού την συνέκρινα και αντιπαρέβαλα με την υπόλοιπη μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε, θεωρώ ότι ο ΜΚ3 παρουσίασε μια εικόνα η οποία δεν ήταν ειλικρινής και αντιθέτως είχε ως σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση του Παραπονούμενου.
26. Καταρχάς, ο ΜΚ3 δεν μπορούσε να γνωρίζει τι ξύλα είχε φορτώσει ο Παραπονούμενος καθότι δεν επιθεώρησε όλα τα ξύλα που ήταν στο εμπορευματοκιβώτιο αλλά επέμενε, με ένα τρόπο ο οποίος έδειχνε υπερβολή, πως τα ξύλα που φαίνονται στις φωτογραφίες που υποδείχθηκαν σε αυτόν δεν ήταν τα ξύλα του Παραπονούμενου. Ο ίδιος ο Παραπονούμενος - ΜΚ1 ανέφερε πως παρείχε διαφορετικές ποιότητες ξυλείας και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο κάποια από τα ξυλα στις φωτογραφίες να είναι και δικά του. Ο ΜΚ3 δεν επιθεώρησε τη ξυλεία στα υποστατικά του Σιεφταλή η οποία βρισκόταν σε εμπορευματοκιβώτιο. Ο ίδιος ανέφερε πως είχε 2-3 γραμμές ξύλα «βουνάρι» ενδεχόμενα μέσα στο εμπορευματοκιβώτιο αλλά δεν ανέφερε ότι μπήκε στο εμπορευματοκιβώτιο για να τα επιθεωρήσει. Συνεπώς, η θέση του όσον αφορά το κατά πόσον τα ξύλα των φωτογραφιών είναι τα επίδικα ξύλα δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
27. Περαιτέρω, ανέφερε ότι δούλεψε αρκετές φορές με τα ξύλα του Παραπονούμενου τα οποία εισήγαγε ο Κατηγορούμενος
28. Ωστόσο, ο Κατηγορούμενος 2 μόνο μια παραγγελία είχε υποβάλει στον Παραπονούμενο πριν από την επίδικη παραγγελία για 25 τόνους πεύκου αξίας €
29. Αυτό το αναφέρει και ο ΜΚ1 και συνεπώς η μαρτυρία του ΜΚ3 δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ1 - Παραπονούμενου.
30. Περαιτέρω, ο ΜΚ3 όταν είδε τα ξύλα στις φωτογραφίες Τεκμήριο 8 (αρχικά Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1) ανέφερε πως αυτά δεν είναι καν πεύκος αλλά λεύκη τόσο κατά την κυρίως εξέταση του τόσο και κατά την αντεξέταση του (πρακτικά 16.02.2024, σελ.15). Ο Παραπονούμενος στη μαρτυρία του ανέφερε ξεκάθαρα πως τα ξύλα στις φωτογραφίες είναι πεύκος (σελ. 12 πρακτικών, ημερ. 09.02.2024).
31. Παρατήρησα επίσης πως οι απαντήσεις του ΜΚ3 στην ουσία προσαρμόζονταν στην ερώτηση η οποία υποβαλλόταν και συνεπώς δεν μου έδωσε την εικόνα ενός μάρτυρα ο οποίος ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια αλλά ενός μάρτυρα ο οποίος απαντούσε με σκοπό να βοηθήσει τη μια πλευρά. Για παράδειγμα, αφενός ανέφερε ότι αν τα ξύλα της φωτογραφίας 1 του Τεκμηρίου 8 τα βάλεις στη μηχανή δεν θα βγει τίποτε παρά μόνο σκόνη επειδή είναι κακής ποιότητας και σάπια. Αφετέρου, στην επόμενη ερώτηση, σε εμφανή αντίφαση με την προηγούμενη απάντηση του, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι το ίδιο ξύλο είναι καλό ξύλο, αν εξαιρέσεις τις τρύπες από το σαράκι μέσα το ξύλο μπορεί να είναι καλό.
32. Επίσης κατά την αντεξέταση του σε σχέση με το τι διαμείφθηκε στα υποστατικά του Σιεφταλή η εκδοχή του έρχεται σε διάσταση με τη γραπτή του δήλωση. Στη γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος 2 είπε ότι δεν θέλουν τους κορμούς και ο Παραπονούμενος και ο ΜΚ3 του είπαν να τα πάρει ο ΜΚ3 τα ξύλα. Κατά την αντεξέταση του (σελ. 17 πρακτικών 16.02.2024) αναφέρει πως του είπαν «αποφασίσαμε να πάρεις εσύ τα ξύλα και να τα κανονίσουμε μαζί» ενώ ανέφερε πως είχε βγει έξω από την αποθήκη ο ίδιος και ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήρθε μετά και του ανακοίνωσαν πως οι άλλοι αποφάσισαν να πάρει τα ξύλα ο ΜΚ
33. Επίσης αναφέρει στην σελ. 18 των πρακτικών ότι ο Χρήστος - Κατηγορούμενος 2 ήρθε μετά και ο ίδιος έφυγε ενώ στη γραπτή του δήλωση αναφέρει σε εμφανή διάσταση ότι ο Χρίστος ήταν εκεί.
34. Ακολούθως ο ΜΚ3 αναφέρει ότι έκανε λάθος αναιρώντας τα όσα προανέφερε και όντως ο Χρήστος ήρθε μετά και του ανέφεραν πως αποφάσισαν οι ίδιοι να πάρει τα ξύλα ο ΜΚ
35. Μάλιστα αναφέρει ότι ο Χρήστος ήταν χαρούμενος που είχε επιλυθεί το ζήτημα και ότι ο Χρήστος ακολούθως έφυγε χαρούμενος (σελ. 19 πρακτικών). Σε προηγούμενο σημείο στην αντεξέταση του (σελ. 17 πρακτικών) αναφέρει πως ο Χρήστος είχε παραμείνει εκεί και πως του τηλεφώνησε αναφέροντας του πως τον κτύπησαν.
36. Σε σχέση με το πότε ενημερώθηκε πως δεν θα τους έδιναν τα ξύλα η εκδοχή του ΜΚ3 στη γραπτή του δήλωση έρχεται σε αντίθεση με την εκδοχή του Παραπονούμενου. Στη γραπτή δήλωση του ΜΚ3 αναφέρει πως μέχρι να φύγουν από την Κοκκινοτριμιθιά τους τηλεφώνησαν πως δεν θα τους τα δώσουν. Ο Παραπονούμενος ανέφερε πως επέστρεψε στην Ελλάδα και μετά έμαθε πως δεν θα τους δώσουν πίσω τα ξύλα.
37. Οι πιο πάνω αντιφάσεις είναι ενδεικτικές της αστάθειας και ανακολουθίας στην εκδοχή του μάρτυρα και καθιστούν τη μαρτυρία του αναξιόπιστη κατά τρόπο που δεν μπορεί να γίνει δεχτή.
38. Ωστόσο, δέχομαι ότι ο ίδιος είναι εμπειρογνώμονας σε θέματα επεξεργασίας ξυλείας για την μετατροπή της σε πριονίδι λόγω της εμπειρίας του η οποία δεν είχε αμφισβητηθεί. Αποδέχομαι τα όσα είπε για την αξία ενός εμπορευματοκιβωτίου με λεύκη που με βάση τον ΜΚ3 είναι καλύτερης ποιότητας παρά ο πεύκος δεδομένου του ότι δεν είχαν αμφισβητηθεί. Είναι αξιοσημείωτο πως ο ΜΚ3 απάντησε πως η αξία 24 τόνων λεύκης ήταν €3.100 - €3.
40. Συνεπακόλουθα, εξετάζοντας τη μαρτυρία του ΜΚ3 στο σύνολο της και αφού έδωσα κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσε και της αδυναμίας του να δώσει σταθερές και πειστικές απαντήσεις στα ερωτήματα τα οποία τέθηκαν, καταλήγω ότι η μαρτυρία του σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα δεν ήταν ειλικρινής και την απορρίπτω στο σύνολο της. ΙV. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ1 - Κατηγορούμενου 2
41. Ο ΜΥ1 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο κατά τη μαρτυρία του δίδοντας στο Δικαστήριο την εικόνα ενός μάρτυρα ο οποίος είναι αξιόπιστος. Ο ΜΥ1 παρέθεσε με ειλικρίνεια τη δική του γνώση και εμπλοκή στην υπόθεση με αναφορά στα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση ευθέως και χωρίς υπεκφυγές δίδοντας την εικόνα ενός ειλικρινούς μάρτυρα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους του να αποκρύψει ή να διαστρεβλώσει γεγονότα αλλά ούτε και υπερβολή στις θέσεις του.
42. Κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του, δεν κλονίστηκε ούτε και υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Η μαρτυρία του ήταν συγκροτημένη, συνάδει με τη γραπτή μαρτυρία που δόθηκε ενώ παράλληλα έχει λογική συνοχή και χαρακτηρίζεται από αληθοφάνεια και πειστικότητα.
43. Πρόκειται για το πρόσωπο - Διευθυντή της Κατηγορούμενης 1 το οποίο είχε άμεση προσωπική γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά καθώς και εμπλοκή στα όσα διαμείφθηκαν από την αρχή της συνεργασίας του Παραπονούμενου με τους Κατηγορούμενους μέχρι και την ημέρα κατά την οποία επιθεωρήθηκαν τα ξύλα στις αποθήκες του Σιεφταλή από τον Παραπονούμενο και τον ΜΚ
45. Σημειώνω πως το ότι ο Κατηγορούμενος 2 ζήτησε καλύτερης ποιότητας ξύλα δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Κατηγορούμενος 2 ήταν σαφής και πειστικός σε σχέση με τις προδιαγραφές οι οποίες είχαν τεθεί σε σχέση με την ποιότητα των ξύλων. Ο δε ΜΚ3 ανέφερε πως τη λεύκη την αγόραζε €3.100 - 3.200 το εμπορευματοκιβώτιο επιβεβαιώνοντας πως το ποσό των €3.000 ήταν για ξύλα τα οποία έπρεπε να ήταν καλύτερης ποιότητας. Επίσης, δεν αμφισβητήθηκε το ότι προηγούμενη παραγγελία την οποία υπέβαλε εκ μέρους της Κατηγορούμενης 1 για 25 τόνους στοίχισε μόλις €1000, ενώ η επίδικη παραγγελία για 24 τόνους είχε τριπλάσια τιμή, ήτοι €
47. Περαιτέρω, το ότι τα ξύλα της φωτογραφίας 8 του Τεκμηρίου 11 δεν είναι ξύλα του Παραπονούμενου το επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο Παραπονούμενος. Ωστόσο, κατά την αντεξέταση του Παραπονούμενου δεν είχε επεξηγηθεί σε αυτόν ότι η 8η φωτογραφία δεν είναι τα δικά του τα ξύλα. Είναι δικαιολογημένη η αντίδραση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Παραπονούμενου και θα ήταν ορθότερο τέτοιες τακτικές να αποφεύγονται από τους συνηγόρους. Βεβαίως, επαναλαμβάνω ότι ο Παραπονούμενος δεν παραπλανήθηκε σε σχέση με αυτό το θέμα.
48. Η εκδοχή του Κατηγορούμενου 2 σε σχέση με το τι προηγήθηκε της ανάκλησης ουδόλως αμφισβητήθηκε. Υποβλήθηκε ότι η ανάκληση έγινε πριν να παραληφθούν τα εμπορεύματα, ωστόσο η υποβολή αυτή δεν συνοδεύτηκε με οποιαδήποτε μαρτυρία και συνεπώς παρέμεινε μετέωρη.
49. Γενικότερα, ο ΜΥ1 επεξηγεί με λεπτομέρεια στη γραπτή του δήλωση τα γεγονότα της υπόθεσης κατά τρόπο που έχει λογική συνοχή. Παρέμεινε σταθερός κατά την αντεξέταση χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Δεν εντόπισα τη μαρτυρία του οποιαδήποτε εγγενή προβλήματα αξιοπιστίας. Το ότι δεν θυμόταν ακριβώς πότε απέστειλε την επιταγή στον Παραπονούμενο θεωρώ πως δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του, αντιθέτως επειδή έχουν περάσει 7 χρόνια από τότε δεν αναμένεται ο ΜΥ1 να γνωρίζει επακριβώς πότε απέστειλε την επιταγή. Η παραδοχή του ότι δεν θυμάται θεωρώ ότι ενισχύει τη φιλαλήθεια του.
50. Κατά συνέπεια, έχοντας κατά νου τις πιο πάνω διαπιστώσεις και αξιολογώντας τη μαρτυρία του ΜΥ1 δεν έχω αμφιβολία ότι ήταν ειλικρινής και ότι έδωσε μια αληθινή εικόνα των γεγονότων. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. V. Ευρήματα
51. Επί τη βάσει των όσων αναφέρθηκαν στο πλαίσιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία προσάχθηκε καθώς, έχοντας υπόψη μου και τα γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα γεγονότων τα οποία περιβάλλουν την εν προκειμένω υπόθεση: 115.1 Η Κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία και ασχολείται με την εισαγωγή και διάθεση στην Κυπριακή αγορά διαφόρων προϊόντων, μεταξύ άλλων και ξυλείας. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 είναι διευθυντές της ενώ ο Κατηγορούμενος 2 είναι και γραμματέας της εταιρείας. 115.2 Ο ΜΚ3 σύστησε στον Κατηγορούμενο 2 τον Παραπονούμενο ως προμηθευτή ξυλείας. Η Κατηγορούμενη 1 μέσω του Κατηγορούμενου 2 περί το Μάρτιο του 2017 παρήγγειλε από τον Παραπονούμενο ένα εμπορευματοκιβώτιο με 25 τόνους ξυλεία για πριονίδι το οποίο προοριζόταν για ένα πελάτη της Κατηγορούμενης. Με βάση το τιμολόγιο, Τεκμήριο 11 οι 25 τόνοι ξυλείας θρυμματισμού στοίχισαν €1.
52. 115.3 Περί το τέλος Αυγούστου 2017, κατόπιν απαίτησης άλλου πελάτη της Κατηγορούμενης 1, ήτοι του κ. Σιεφταλή, ο Κατηγορούμενος 2 τηλεφώνησε στον Παραπονούμενο με σκοπό να παραγγείλει ακόμα ένα εμπορευματοκιβώτιο δηλαδή περίπου 24 τόνους ξυλείας η οποία προορίζετο να γίνει πριονίδι. 115.4 Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε στον Παραπονούμενο ότι εκείνη τη φορά θα χρειαζόταν καλύτερης ποιότητας ξυλεία καθότι το πριονίδι προορίζετο για χρήση από ζώα και συγκεκριμένα άλογα ιπποδρόμου πράγμα το οποίο συνεπάγεται ορισμένες απαιτήσεις. Περαιτέρω, ανέφερε στον Παραπονούμενο ότι ο πελάτης της Κατηγορούμενης 1 προτιμά τη λεύκη. Ο Παραπονούμενος του ανέφερε ότι δεν υπάρχει διαθέσιμη λεύκη και του πρότεινε πεύκο ο οποίος ήταν κατά τον Παραπονούμενο κατάλληλος για το σκοπό για τον οποίο προορίζονταν. Ο Κατηγορούμενος 2 προχώρησε με την παραγγελία. 115.5 Η Κατηγορούμενη 1 εξέδωσε την επίδικη επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό 26703290 για το ποσό των €3.000 η οποία ήταν πληρωτέα την 05.09.
53. Η επιταγή ήταν μεταχρονολογημένη κατά περίπου 5 ημέρες. Η επιταγή υπογράφηκε από τον Κατηγορούμενο
54. 115.6 Ο Παραπονούμενος προχώρησε με την αποστολή της ξυλείας στην Κύπρο από τη Θεσσαλονίκη και ακολούθως παρέλαβε την επιταγή. 115.7 Μόλις ο πελάτης της Κατηγορούμενης 1 (κ. Σιεφταλής) παρέλαβε τη ξυλεία τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο 2 εξοργισμένος αναφέροντας του ότι τα ξύλα τα οποία του απέστειλε είναι σαπισμένα και ότι τον ξεγέλασε επειδή έβγαζαν μαύρο πριονίδι. Περαιτέρω του ανέφερε πως δεν θα τον πληρώσει και να πάει τα πάρει τα ξύλα από τις αποθήκες του. Ο Κατηγορούμενος 2 μετέβη στις αποθήκες του κ. Σιεφταλή για να δει τη ξυλεία. Εκεί του υπέδειξαν τα ξύλα τα οποία ξεφορτώνονταν και τα φωτογράφισε (Τεκμήριο 12). Περαιτέρω διαπίστωσε ότι κάποια από τα ξύλα ήταν σάπια ενώ άλλα ήταν μαύρα. 115.8 Ο Κατηγορούμενος 2 επικοινώνησε με τον Παραπονούμενο και του μετέφερε τα όσα διαμείφθηκαν. Ο Παραπονούμενος του είπε πως θα έρθει στην Κύπρο για να δει τα ξύλα. Του εξήγησε ότι ο πελάτης του είναι πολύ θυμωμένος και δεν θέλει τα ξύλα. Περαιτέρω, του ανέφερε πως θα προχωρήσει με την ανάκληση της επιταγής. 115.9 Όταν η επιταγή κατατέθηκε στις 12.09.2017, ο Παραπονούμενος ήταν ήδη ενήμερος περί της ανάκλησης. 115.10 Η ανάκληση έγινε την 01.09.2017 με επιστολή προς την Τράπεζα Κύπρου (Τεκμήριο 8) από την Κατηγορούμενη 1 την οποία υπογράφει η Κατηγορούμενη
55. Ο λόγος για την ανάκληση ήταν η ακαταλληλότητα του υλικού και η μη τήρηση συμφωνίας. 115.11 Όταν ο Παραπονούμενος ήρθε στην Κύπρο μετέβηκαν στις αποθήκες του Σιεφταλή όπου ο τελευταίος τους υπέδειξε εκνευρισμένος τα σάπια ξύλα και το μαύρο πριονίδι, λέγοντας τους να τα πάρουν και να φύγουν. Ο Παραπονούμενος δέχθηκε την ακύρωση της συμφωνίας με τον Κατηγορούμενο
56. Συμφώνησαν ότι τα ξύλα θα τα έπαιρνε ο Αιμίλιος Λοϊζου (ΜΚ3) και έφυγαν από τις αποθήκες. 115.12 Όταν ο Παραπονούμενος επέστρεψε στην Ελλάδα έμαθε πως δεν θα τους δώσουν πίσω τα ξύλα. Ο Κατηγορούμενος δεν γνώριζε ότι τα ξύλα δεν είχαν παραληφθεί από τον ΜΚ3 ως η συμφωνία τους μέχρι και τη καταχώριση της υπόθεσης 988/
57. Δ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
58. Το βάρος απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της κατηγορίας η οποία προσάπτεται στους Κατηγορούμενους πίπτει επί των ώμων της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία πρέπει να αποδείξει σωρευτικά την στοιχειοθέτησή τους με αποδεκτή μαρτυρία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
59. Έχει νομολογηθεί ότι δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363) και πως εάν στο τέλος της υπόθεσης παραμείνει στο μυαλό του Δικαστηρίου έστω και η παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή των κατηγορουμένων, τότε αυτοί θα πρέπει να απαλλαχθούν από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν (Αnastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου Σάββας Πλαστήρα κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). 118. Το άρθρο 305 Α

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: «

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.» 119. Για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(2)του Κεφ. 154 χρειάζεται να αποδειχθούν σωρευτικά τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία, τα οποία προκύπτουν από το λεκτικό του εν λόγω άρθρου και επιβεβαιώνονται από τη σχετική νομολογία (μεταξύ άλλων: TTOZIOS MANAGEMENT LTD v. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποιν. Εφ. 96/2014, 15.04.2016): (α) Η έκδοση επιταγής. (β) Η πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. 120. Η ύπαρξη ή μη διαθέσιμων κεφαλαίων για κάλυψη εκδοθεισόμενης επιταγής ουδεμία σημασία έχει κάτω από το Άρθρο 305Α

(2)διότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που δημιουργούνται με βάση το άρθρο αυτό είναι η έκδοση της επιταγής και η πρόκληση μη εξόφλησης πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα (Ttozios, ανωτέρω).

1. Εφόσον τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία αποδειχθούν ή γίνουν παραδεκτά γεγονότα που αποδεικνύουν αυτά, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του κατηγορούμενου (εκδότη) να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι η ανάκληση της επιταγής έγινε για εύλογη αιτία.
2. Σε ποινικές υποθέσεις όταν το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Υπεράσπισης για την απόδειξη οποιουδήποτε ισχυρισμού / υπεράσπισης / γεγονότος, το επίπεδο στο οποίο θα πρέπει να πράξει αυτό είναι το ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Παρατίθεται σε σχέση με αυτό το ζήτημα σχετικό απόσπασμα από το Blackstone's Criminal Practice 2024, F. 3.53: "In the exceptional cases in which the legal burden of proving an issue is borne by the defence, it is discharged by proof on a balance of probabilities. See, in the case of insanity, Sodeman v The King [1936] 2 All ER 1138; in the case of the Prevention of Crime Act 1953, s. 1, an express statutory exception, Brown (Daniel William)

(1971)55 Cr App R 478; in the case of the Homicide Act 1957, s. 2

(2), another express statutory exception, Dunbar [1958] 1 QB 1; and in the case of implied statutory exceptions under the MCA 1980, s. 101, Islington London Borough Council v Panico [1973] 3 All ER

1. In Carr-Briant [1943] KB 607, D, who was convicted of an offence under the Prevention of Corruption Acts 1906 and 1916 (now repealed), was considered at that time to bear the legal burden of proving that money given or lent to an employee of a government department was not paid or given corruptly. The trial judge directed the jury that the burden on D was as heavy as that normally resting on the prosecution. Humphreys J, quashing the conviction, said (at p. 612) that 'the jury should be directed that . the burden of proof required is less than that required at the hands of the prosecution in proving the case beyond a reasonable doubt, and that the burden may be discharged by evidence satisfying the jury of the probability of that which the accused is called upon to establish'. The classic definition of proof on a 'balance of probabilities' is that of Denning J in Miller v Minister of Pensions [1947] 2 All ER 372, at p. 374: 'If the evidence is such that the tribunal can say: "We think it more probable than not", the burden is discharged, but, if the probabilities are equal, it is not."
2. Όπως υποδείχθηκε στην N.C. Diamonds Co. Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, η οποία υιοθετήθηκε στην μεταγενέστερη Nikiforos Technologies Ltd ν. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Εφεση 18/2012 ημ. 16/4/2014, η έννοια της «εύλογης αιτίας» συνδέεται με εκείνη της καλής πίστης (bona fide), συναρτάται με την έννοια της δίκαιης αιτίας και θεωρείται ταυτόσημη με τη λέξη ειλικρινά (honestly). 124. Συνεπώς, οι Κατηγορούμενοι θα πρέπει δείξουν ότι οι ίδιοι ειλικρινά πίστευαν ότι είχαν το δικαίωμα να ανακαλέσουν την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και ότι, επιπρόσθετα, αυτή του η πεποίθηση ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, δηλαδή, καλή τη πίστει (αντικειμενικό κριτήριο). Όπως με ενάργεια υποδεικνύεται από το Ανώτατο Δικαστήριο στις πιο πάνω υποθέσεις, η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου (εκδότη) καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει η επιφύλαξη του εδαφίου

(2)και δεν επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις που ενδεχόμενα να διαταράσσουν την προσφερόμενη υπεράσπιση.

1. Επίσης, σύμφωνα με την Nikiforos Technologies Ltd (ανωτέρω), εύλογη αιτία αποτελεί η παρουσίαση γεγονότων και δεδομένων που δικαιολογούν την ανάκληση της επιταγής και τα οποία παρατίθενται, γραπτώς, στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή.
2. Σύμφωνα δε με την Χατζηαργυρού ν. Pamporides LLC, Ποιν. Έφεση 300/2018 ημ. 17/04/2019, ο εκδότης της επιταγής δεν μπορεί να επικαλείται την υπεράσπιση της επιφύλαξης της εύλογης αιτίας σύμφωνα με το άρθρο 305 Α

(2)του Κεφ. 154, προβάλλοντας λόγο διαφορετικό από εκείνο τον οποίο δήλωσε στην Τράπεζα κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της πληρωμής της επιταγής. Η αιτία αυτή θα πρέπει να είναι άμεσα και αποκλειστικά συναρτώμενη με τον δηλωθέντα προς την Τράπεζα λόγο ανάκλησης. 127. Όπως συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην TTOZIOS MANAGEMENT LTD (ανωτέρω): «Η εύλογη αιτία συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο ανάκλησης που εξεδήλωσε γραπτώς ο εκδότης της επιταγής κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησής της και όχι ότι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου

(2)η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» τελεί υπό την προϋπόθεση ότι κατά ή περί την παρουσίαση της επιταγής για πληρωμή ο εκδότης της παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα τον λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της. Η αποτυχία απόδειξης της «εύλογης αιτίας» εν τη εννοία του Νόμου και όπως αυτή νομολογιακά ερμηνεύθηκε (βλ. Diamonds Co Ltd v. Χρήστου Γεωργίου

(2011)2 Α.Α.Δ. 763) θέτει τέρμα στην Υπεράσπιση του Κατηγορουμένου περί «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της επιταγής».

1. Η στοιχειοθέτηση του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα προϋποθέτει, βεβαίως, την ύπαρξη έγκυρης και κανονικής επιταγής ως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4 του Κεφ.154, και, με δεδομένο ότι μία επιταγή θεωρείται συναλλαγματική, το ζήτημα αυτό διέπεται από τις ίδιες διατάξεις που εφαρμόζονται για συναλλαγματικές, εκτός αν υπάρχει διαφορετική πρόνοια στο Νόμο. Εκ των προϋποθέσεων, λοιπόν, που επηρεάζουν την εγκυρότητα μίας επιταγής είναι η υπογραφή της από τον εκδότη - εντολέα της χωρίς η υπόσταση της να επηρεάζεται επειδή συμπληρώθηκε ως προς τα υπόλοιπα αναγκαία στοιχεία της από πρόσωπο άλλο από τον εκδότη της, με την προϋπόθεση ότι η συμπλήρωση γίνεται με την εντολή ή συγκατάθεση του εκδότη της ή από τον κάτοχο αυτής για αξία.
2. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 κατηγορούνται ως διευθυντές της Κατηγορούμενης 1 δηλαδή συνεργοί της Κατηγορούμενης 1 τη διάπραξη του αδικήματος της πρόκλησης μη εξόφλησης της επιταγής.
3. Tο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (εφεξής «ΠΚ») το οποίο έχει ως ακολούθως είναι σχετικό εν προκειμένω: «
4. Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην τέταρτη περίπτωση ο υπαίτιος δύναται να διωχτεί είτε ως αυτουργός του ποινικού αδικήματος είτε σε ποινικό αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Καταδίκη για το αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη ποινικού αδικήματος, συνεπάγει ίδιες συνέπειες από κάθε άποψη, καθώς και καταδίκη για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Εκείνος που προάγει άλλο στη διενέργεια πράξης ή παράλειψης τέτοιας φύσης ώστε, αν γινόταν από τον ίδιο θα διενεργείτο από αυτό κάποιο ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή, όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη δύναται να διωχτεί δε όπως αν είχε διενεργήσει το ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη.»
5. Όπως και σε άλλα αδικήματα, έτσι και στην παρούσα περίπτωση, ένοχος δύναται να κριθεί και ο συμμέτοχος ή συνεργός στη διάπραξή του, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρο 20 του ΠΚ. Βεβαίως, στις περιπτώσεις όπου ο αυτουργός ενός αδικήματος είναι κάποιο νομικό πρόσωπο, η ιδιότητα του διευθυντή ή άλλου αξιωματούχου του δεν δύναται από μόνη της να στοιχειοθετήσει την καταδίκη βάσει του εν λόγω άρθρου. Απαιτείται μαρτυρία για τη συγκεκριμένη δράση η οποία συνιστά συμμετοχή του φυσικού προσώπου στη διάπραξη του αδικήματος (Ευριβιάδης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 600, Παντελή ν. Κωνσταντίνου

(2001)2 Α.Α.Δ. 708).

1. Ένα από τα είδη συμμετοχής ή συνέργειας, ως καθορίζονται στο άρ. 20, του Κεφ. 154, είναι η παροχή συνδρομής (βοήθειας) σε άλλον ή η παρακίνηση άλλου να διαπράξει αδίκημα («aiding and abetting»). Η συγκεκριμένη συμπεριφορά, πράξη ή παράλειψη, ήτοι η δράση η οποία συνιστά τη συμμετοχή αυτή, είναι δυνατόν να αφορά είτε την προετοιμασία είτε οποιοδήποτε στάδιο της διάπραξης του αδικήματος.
2. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Ashworth's Principles of Criminal Law, 2022, 10η έκδοση, σελ. 478: «Αbetting involves some encouragement of the principal to commit the offence and this usually accompanies, or is implicit in, an act of aiding. Aid may be given by supplying an instrument to the principal, keeping a look‑out, doing preparatory acts, and many other forms of assistance given before or at the time of the offence».
3. Καθίσταται λοιπόν αντιληπτό ότι η συνέργεια, συνδρομή ή βοήθεια δυνατόν να μην αφορά απλά μια μεμονωμένη στιγμιαία πράξη. Υπό τις κατάλληλες περιστάσεις γεγονότων και υποκειμενικής υπόστασης, είναι ενδεχόμενο να αποτελείται από σειρά ενεργειών ή από συνολική συμπεριφορά.
4. Στην απόφαση στην υπόθεση Vrontis Builders Ltd κ.α. ν. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοί Λτδ

(2016)2 Α.Α.Δ. 518 η πλειοψηφία ανέφερε τα ακόλουθα: «Η συνέργεια κατά το Άρθρο 20 του Κεφ. 154, δεν είναι στατική. Καλύπτει όλο το χρονικό διάστημα της παροχής συνδρομής στη διάπραξη αδικήματος ή της παράλειψης εκείνης που συνεισφέρει στη δημιουργία και τέλεση του ποινικού αδικήματος από την αρχή της παροχής της συνδρομής μέχρι και την τυχόν αναίρεση της συνδρομής αυτής. (Πουτζιουρής κ.α v. Δημοκρατίας

(1990), 2 Α.Α.Δ. 309, σελ. 346 κ.ε). Το Άρθρο 305Α ποινικοποιεί, σύμφωνα με τον πλαγιότιτλο, την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα. Κατά τη νομολογία, (Militos Trading Ltd ν. Μαλέκκου

(2012)2 Α.Α.Δ. 609 και Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261), η συνέργεια συντελείται κατά το χρόνο έκδοσης και υπογραφής της επιταγής. Η συνέργεια δεν είναι όμως στιγμιαία. Συνεχίζει καθ' όλη τη διάρκεια της διενέργειας της αξιόποινης πράξης. Η έκδοση επιταγής από την εταιρεία ως νομικό πρόσωπο καθιστά βέβαια υπεύθυνη την ίδια την εταιρεία ως την εκδότρια της επιταγής, αλλά ο διοικητικός σύμβουλος της εταιρείας που υπογράφει την επιταγή δύναται να είναι ποινικά υπεύθυνος ως συνεργός νοουμένου ότι αποδεικνύεται η πρόθεση του σε σχέση με τη συνέργεια και τις περιστάσεις του αδικήματος». 136. Όσον αφορά το mens rea του συνεργού (secondary party) είναι σχετικά τα όσα αναφέρονται στις σελίδες 179 - 190 του Smith & Hogan, Criminal Law, 11th edn. Υπό μορφή περίληψης αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 179: "

(1)the secondary party must intent to assist or encourage the principal's act, or in the case of procuring, to bring the offence about;

(2)the secondary party must have knowledge as to the facts forming the essential elements of the principal's offence, (incluiding any facts as to which the principal bears strict liability). This includes an awareness that the principal will act with mens rea".

1. Άντλησα επίσης καθοδήγηση από το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2015, παρ. Α4.5 και Α4.
2. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το mens rea στις περιπτώσεις ενός συνεργού (accessory) είναι «στενότερο» από αυτό του αυτουργού (principal) καθότι χρειάζεται πρόθεση ή γνώση παρά αμέλεια ή απερισκεψία.
3. Εν πρώτοις, λοιπόν, αυτό το οποίο εξετάζεται, είναι το κατά πόσον εντοπίζεται συγκεκριμένη συμπεριφορά ή δράση, η οποία να συνιστά τη συμμετοχή κάποιου στο αδίκημα άλλου προσώπου. Αυτή η δράση, αν εντοπιστεί, αποτελεί την αντικειμενική υπόσταση της συμμετοχής ή συνέργειας (actus reus).
4. Η διάπραξη της πράξης ή η παράλειψη, ωστόσο, δεν είναι αφ' εαυτής αρκετή για απόδειξη του αδικήματος επί τη βάσει του άρθρου 20 του Π.Κ., δεδομένου ότι ακόμα και στις περιπτώσεις αδικημάτων αυστηρής ευθύνης (strict liability), απαιτείται όσον αφορά το συνεργό να υφίσταται η αναγκαία γνώση ή πρόθεση, δηλαδή η υποκειμενική υπόσταση ή άλλως, η ένοχη διάνοια (mens rea). Εν ολίγοις, εάν κατά τη στιγμή της διενέργειας κάποιας πράξης (ή παράλειψης) δεν συνυπάρχει και το απαραίτητο για το συγκεκριμένο αδίκημα νοητικό στοιχείο, τότε δεν προκύπτει ποινική ευθύνη.
5. Όπως περαιτέρω εξηγείται στο σύγγραμμα Archbold 2015, §17‑113 «. in general the mental element of a crime must exist at the time of the physical act .».
6. Έπεται πως η ένοχη διάνοια θα πρέπει να υφίσταται κατά τη στιγμή της συγκεκριμένης ενέργειας η οποία συνιστά τη συνέργεια. Στην υπόθεση Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261, η οποία αφορούσε σε αδίκημα της συνέργειας σε έκδοση ακάλυπτης επιταγής κατά παράβαση του εδαφίου (γ) του άρθρου 20 του ΠΚ αναφέρθηκαν τα εξής: «Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2000 στη σελ. 70 παρα. Α.5.2, αναφέρεται πως η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό εμπεριέχει δύο έννοιες, α) παροχή βοήθειας ή παρακίνηση β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea) αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό στοιχείο που πρέπει να αποδεικνύεται για συνεργό, όπως έχει νομολογηθεί, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Ο Λόρδος Goddard C.J. στην υπόθεση Johnson v. Youden [1950] 1 K.B. 455 στη σελ. 546 αναφέρει πως «πριν κάποιος καταδικαστεί για παροχή βοήθειας στη διάπραξη αδικήματος, πρέπει τουλάχιστον να γνωρίζει τα αναγκαία θέματα που συνιστούν το αδίκημα» («before a person can be convicted of aiding and abetting the commission of an offence, he must at least know the essential matters which constitute that offence") Ο Devlin J. Στην υπόθεση National Coal Board v. Gamble [1959] 1 K.B. 11 στη σελ. 20 λέγει πως «παροχή βοήθειας είναι έγκλημα που απαιτεί την απόδειξη ένοχης σκέψης, δηλαδή, πρόθεση προσφοράς βοήθειας καθώς και γνώση των περιστάσεων» («. aiding and abetting is a crime that requires proof of mens rea, that is to say, of intention to aid as well as of knowledge of the circumstances")». 142. Ως προς την προαναφερθείσα γνώση ή πρόθεση, είναι καλώς θεμελιωμένο ότι σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία για την απόδειξή τους. Κατά κανόνα τα στοιχεία αυτά αποδεικνύονται εμμέσως, με περιστατική μαρτυρία (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 75) ή όπως αλλιώς έχει τεθεί, κατά κανόνα αυτά αναδύονται ως εξυπακουόμενα στοιχεία μέσα από τα παρουσιαζόμενα γεγονότα, τα οποία αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου και περαιτέρω εννοείται ότι κάθε πρόσωπο έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεων του (Στυλιανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 646). Ε. ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

1. Εν προκειμένω, δεν αμφισβητήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία ότι η επίδικη επιταγή εκδόθηκε από την Κατηγορούμενη 1, ότι υπογράφηκε από τον Κατηγορούμενο 2 και ότι αυτή ανακλήθηκε με επιστολή της Κατηγορούμενης 1 την οποία υπογράφει η Κατηγορούμενη
3. Ούτε και η πρόκληση μη εξόφλησης από την Κατηγορούμενη 1 αμφισβητήθηκε από τους Κατηγορούμενους. Αντιθέτως αποτέλεσε κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι η επίδικη επιταγή δεν είχε τιμηθεί όταν παρουσιάστηκε στην τράπεζα μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα καθότι είχε ανακληθεί η πληρωμή της την 01.09.
5. Το ότι είναι η Κατηγορούμενη 3 η οποία υπέγραψε την επιστολή για την ανάκληση της πληρωμής επιταγής προς την Τράπεζα δεν απαλλάσσει τον Κατηγορούμενο
6. Ο Κατηγορούμενος 2 έδωσε μαρτυρία και ανέφερε ξεκάθαρα πως θα έδιδε οδηγίες για την ανάκληση της επιταγής της Κατηγορούμενης
7. Ο Κατηγορούμενος 2 είχε πλήρη γνώση των γεγονότων κατά τον χρόνο ανάκλησης της επιταγής και αντιθέτως με βάση τη μαρτυρία του ήταν ο ίδιος που έδωσε οδηγίες για την ανάκληση. Το ότι υπέγραψε η Κατηγορούμενη 3 την ανάκληση δεν έχει σημασία και δεν επηρεάζει την δική του ευθύνη, αντιθέτως δείχνει την εμπλοκή και τη γνώση της Κατηγορούμενης 3 στην πρόκληση μη εξόφλησης της επίδικης επιταγής.
8. Με βάση τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου αποδείχτηκε η έκδοση και πρόκληση μη εξόφλησης της επίδικης επιταγής από τον Παραπονούμενο. Το βάρος απόδειξης της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας μετατέθηκε στους ώμους των Κατηγορούμενων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Ttozios Management Ltd κ.α. ν. Κυριάκου

(2016)2 A.A.Δ. 277, Ευθυμίου ν. Mavanel Ltd, Ποιν. Εφ. 230/17, ημερ. 8.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:B284, ECLI:CY:AD:2019:B284, Νίκος Γλυκής ν. Λαρτίδη, Ποιν. Εφ. 86/19, ημερ. 30.6.2021). 147. Κατά συνέπεια, είναι η κρίση και κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(2)Κεφ. 154 έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία, μεταθέτοντας έτσι επί των ώμων των Κατηγορουμένων το βάρος να αποδείξουν, στον απαιτούμενο βαθμό, την ύπαρξη εύλογης αιτίας για την ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών.

1. Το ζήτημα αυτό, όπως προαναφέρθηκε, συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο που παρατέθηκε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκαν οι επιταγές, κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της πληρωμής τους, που, εν προκειμένω, είναι ακαταλληλότητα του υλικού και η μη τήρηση συμφωνίας με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
3. Συναφώς, ό,τι παραμένει προς εξέταση είναι εάν, υπό τις περιστάσεις, η Κατηγορούμενη 1 ως η εκδότης της επιταγής απέσεισε το βάρος στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι υπήρχε εύλογη αιτία ανάκλησης της πληρωμής της επιταγής, κατά τρόπο ώστε να απαλλάσσεται από την ποινική ευθύνη που το άρθρο 305 Α

(2)εναποθέτει.

1. Με υπόβαθρο την επί του προκειμένου αξιόπιστη μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 θεωρώ ότι αποδείχθηκε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι υπήρχε εύλογη αιτία για την ανάκληση της επιταγής. Η ακαταλληλότητα του υλικού που κατ' ουσίαν αποτελεί παράβαση συμφωνίας ήταν και ο λόγος ο οποίος προωθήθηκε κατά την ακρόαση και έγινε δεκτός από το Δικαστήριο.
2. Οι Κατηγορούμενοι πίστευαν ειλικρινά ότι είχαν το δικαίωμα υπό τις περιστάσεις να ανακαλέσουν την επιταγή. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 κρίθηκε αξιόπιστη και από τα ευρήματα του Δικαστηρίου αναδύεται το ότι οι Κατηγορούμενοι ειλικρινά πίστευαν ότι είχαν το δικαίωμα ανάκλησης της επίδικης επιταγής. Ο Κατηγορούμενος 2 μόλις ενημερώθηκε από τους πελάτες του ότι παρέλαβαν τη ξυλεία και ότι αυτή ήταν ακατάλληλη μετέβηκε στα υποστατικά τους, επιθεώρησε τη ξυλεία, έβγαλε φωτογραφίες και διαπίστωσε ότι η ξυλεία ήταν ακατάλληλη για τον σκοπό για τον οποίο θα χρησιμοποιείτο (πράγμα για το οποίο είχε ενημερώσει τον Παραπονούμενο κατά την υποβολή της παραγγελίας). Ενημέρωσε τον Παραπονούμενο άμεσα προς τούτο και του ανέφερε ότι ως αποτέλεσμα θα ανακαλέσει την επιταγή.
3. Γι' αυτό και ο Παραπονούμενος ήρθε στην Κύπρο για να αντιμετωπίσει την κατάσταση προσπαθώντας στην ουσία να μεταπείσει τον Κατηγορούμενο 2 και τον πελάτη του για την ακαταλληλότητα της ξυλείας. Στο τέλος ο Παραπονούμενος δέχθηκε την απόρριψη της ξυλείας από τους Κατηγορούμενους και τους πελάτες τους ως ο ίδιος παραδέχθηκε και στην ουσία ακύρωσε τη συναλλαγή, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει το εύλογο της ανάκλησης τόσο από υποκειμενική όσο και από αντικειμενική σκοπιά.
4. Σημειώνω ότι η μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 σε σχέση με το ότι δέχθηκε επίθεση από τους πελάτες του λόγω της ακατάλληλης ξυλείας που απέστειλε ο Παραπονούμενος δεν είχε αμφισβητηθεί. Αντιθέτως αυτό είχε αναφερθεί και από τον ΜΚ3, μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής.
5. Η επιταγή με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου ανακλήθηκε πριν να καταστεί πληρωτέα. Οι δε προσπάθειες της Κατηγορούσας Αρχής να δείξουν την κακοπιστία των Κατηγορούμενων με το να προωθήσουν το επιχείρημα πως ο λογαριασμός της Κατηγορούμενης 1 στην Τράπεζα Κύπρου είχε υπερβεί το όριο και η επιταγή δεν θα μπορούσε να πληρωθεί λόγω αυτού, δεν καρποφόρησαν λόγω της μαρτυρίας της ίδιας της ΜΚ2, υπαλλήλου της Τράπεζας Κύπρου, η οποία στην ουσία ανέφερε πως δεν έχει σημασία η υπέρβαση του ορίου. Το ότι η Κατηγορούμενη 1 ήταν φερέγγυα και συνεπείς στις υποχρεώσεις της επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο 10 που υπογράφεται από την ίδια την Τράπεζα Κύπρου και που αναγνώρισε η ΜΚ
7. Η πεποίθηση των Κατηγορούμενων εκτός από ειλικρινής ήταν και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ο Κατηγορούμενος 2 εξήγησε στον Παραπονούμενο ότι χρειάζεται ο πελάτης του (Σιεφταλής) τη ξυλεία για ένα συγκεκριμένο σκοπό ήτοι για να χρησιμοποιηθεί στον ιππόδρομο για τα άλογα ιπποδρόμου. Ο Παραπονούμενος αναφέρει στη μαρτυρία του πως γνώριζε πως η ξυλεία προοριζόταν για τον Σιεφταλή. Χρειαζόταν, συνεπώς, ξυλεία ανώτερης ποιότητας.
8. Φαίνεται ότι πλήρωσε το ποσό των €3.000 για 24 τόνους για ξυλεία καλύτερης ποιότητας σε σύγκριση με τα €1.000 που είχε πληρώσει λίγους μήνες προηγουμένως για 25 τόνους πεύκου. Επομένως, ήταν αναμενόμενο με βάση την τιμή για το προϊόν και ο Κατηγορούμενος 2 έδειξε εμπιστοσύνη στον Παραπονούμενο πως η ξυλεία που θα του απέστελλε θα ήταν καλύτερης ποιότητας. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο ΜΚ3 ο οποίος είναι και καλός φίλος του Παραπονούμενου ανέφερε πως με το ίδιο περίπου ποσό αγόραζε (ήτοι €3.100) από τον τελευταίο 24 τόνους λεύκη η οποία, όλοι οι μάρτυρες συμφώνησαν, πως είναι ανώτερης ποιότητας ξύλο και κατάλληλο για άλογα ιπποδρόμου.
9. Το ότι η όλη συναλλαγή ακυρώθηκε όταν ο Παραπονούμενος επισκέφθηκε τα υποστατικά του Σιεφταλή και στην ουσία αποδέχθηκε την απόρριψη της ξυλείας από τους πελάτες των Κατηγορούμενων και συνεπακόλουθα τους Κατηγορούμενους και την σύναψη νέας συμφωνίας ότι τη ξυλεία θα την αγόραζε ο ΜΚ3, επιβεβαιώνει το εύλογο της ανάκλησης της επιταγής. Το ότι η ξυλεία εν τέλει δεν επιστράφηκε επειδή έτσι αποφάσισαν οι πελάτες των Κατηγορούμενων οι οποίοι κατείχαν την ξυλεία δεν έχει σημασία για το κατά πόσον η πεποίθηση των Κατηγορούμενων ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ο λόγος είναι διότι, μεταξύ άλλων, δεν είναι οι Κατηγορούμενοι υπεύθυνοι για αυτό, ήτοι για την πράξη ή παράλειψη κάποιων τρίτων, ούτε και φανερώνεται οποιαδήποτε κακοπιστία από μέρους των Κατηγορούμενων αλλά η κακοπιστία των πελατών τους.
10. Θεωρώ επίσης ότι η παραδοχή του Παραπονούμενου ότι είχε συμφωνήσει να πωληθούν τα ίδια ξύλα που απορρίφθηκαν από τους Κατηγορούμενους στον ΜΚ3 δημιουργεί κώλυμα στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης. Στην ουσία υπήρξε διευθέτηση της διαφοράς μεταξύ του Παραπονούμενου και των Κατηγορούμενων κατά τρόπο που να δημιουργείται κώλυμα (estoppel) λόγω συμπεριφοράς στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης εναντίον των Κατηγορούμενων. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε δεν γνώριζε ότι τα ξύλα δεν είχαν παραληφθεί από τον ΜΚ3 ως η συμφωνία τους μέχρι και τη καταχώριση της υπόθεσης 988/2019 και αυτό ουδόλως αμφισβητήθηκε.
11. Το ότι δεν υλοποιήθηκε η συμφωνία μεταξύ του Παραπονούμενου, του ΜΚ3, των πελατών των Κατηγορούμενων και των Κατηγορούμενων και δεν δόθηκαν τα ξύλα στον ΜΚ3 δεν έχει σημασία. Σίγουρα δεν είναι ένδειξη κακοπιστίας από μέρους των Κατηγορούμενων, ως έχει προαναφερθεί. Ωστόσο, δημιουργεί κώλυμα στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης εναντίον των Κατηγορούμενων. Δεδομένου του ότι ο Παραπονούμενος με βάση τη δική του μαρτυρία συμφώνησε να ξύλα να δοθούν στον ΜΚ3 και να πληρωθεί από αυτόν όταν θα λάμβανε κατοχή αυτών, η μη υλοποίηση των συμφωνηθέντων από πλευράς των πελατών των Κατηγορούμενων δίδει στον Παραπονούμενο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον αυτών, όχι όμως εναντίον των Κατηγορούμενων. Ταυτόχρονα, η τυχόν ποινική ευθύνη των Κατηγορούμενων εκλείπει.
12. Υπενθυμίζω πως η ποινική ευθύνη του εκδότη της επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο

(2)του άρ. 305 Α του Κεφ. 154 και δεν επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις.

1. Κατά συνέπεια, οι Κατηγορούμενοι απέδειξαν στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η ενέργεια τους για ανάκληση της επιταγής ήταν ειλικρινής και υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία.
2. Περαιτέρω, η υπόθεση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί και λόγω κωλύματος δια συμπεριφοράς (estoppel by conduct) καθότι υπήρξε συμφωνία για διευθέτηση της με την παράδοση των ξύλων στον ΜΚ3 ως επίσης και λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Λόγω κωλύματος ο Παραπονούμενος απώλεσε το έννομο του συμφέρον να προωθεί την παρούσα ποινική δίωξη εναντίον των Κατηγορούμενων. ΣΤ. Κατάληξη
3. Ενόψει των όσων προαναφέρθηκαν, καταλήγω ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό η υπεράσπιση της εύλογης αιτίας στην πρόκληση μη εξόφλησης της επιταγής και συνεπακόλουθα οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τη κατηγορία την οποία αντιμετωπίζουν.
4. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Κατηγορούμενων και εναντίον του Παραπονούμενου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από από Δικαστήριο. Υπ. ________________ Χ. Σατσιάς Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο