ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Μ Π κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 20523/23, 14/10/2024

(1)Σεξουαλική κακοποίηση παιδιού κατά παράβαση των άρθρων 2, 6

(4)(γ)

(7), 14, 19 και 34 του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμος του 2014 Νόμου, Ν.91(I)/2014 (από τούδε και στο εξής «Νόμος») (κατηγορίες 1, 5 και 9). Ειδικότερα του αποδίδεται με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών 1, 5 και 9 ότι τον Αύγουστο του 2023 στον [ ] σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις με τη χρήση εξαναγκασμού συμμετείχε σε σεξουαλική πράξη με τη θυγατέρα του ημ. γέννησης XX/7/2019, την οποία ανάγκασε να του γλύψει και χαϊδέψει το γεννητικό του όργανο.

(2)Άσεμνη Επίθεση εναντίον γυναίκας κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(2)(α), του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000, Ν. 119(I)/

1. Για τις ίδιες πράξεις που αναφέρονται και στις πιο πάνω κατηγορίες του αποδίδεται ότι επιτέθηκε στην κόρη του κατά παράβαση των πιο πάνω διατάξεων (κατηγορίες 2, 6 και 10).
2. Τα γεγονότα, ετοιμάστηκαν από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής γραπτώς, κατατέθηκαν κατά τη διαδικασία, υιοθετήθηκαν και σημειώθηκαν ως «Έγγραφο Α». Κατέστη κατά τη διαδικασία σαφές, ότι όπου γίνεται αναφορά σε δηλώσεις μαρτύρων στο έγγραφο αυτό, θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως οι εκδοχές που αυτοί προέβαλαν. Ομοίως και το περιεχόμενο των σημειωμάτων των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας («ΥΚΕ») ενώ αποδεκτά έγιναν και τα κλινικά ευρήματα των ψυχολόγων ως καταγράφονται στο «Έγγραφο Β» ήτοι την Έκθεση Ψυχολογικής Αξιολόγησης που ετοιμάστηκε από το «Σπίτι του Παιδιού». Η συνήγορος του Κατηγορούμενου 1 ετοίμασε την αγόρευση της, επίσης γραπτώς (Έγγραφο Γ1) ενώ αφού ζητήθηκαν διευκρινίσεις από το Δικαστήριο ετοίμασε επιπλέον κείμενο από το οποίο αποσύρθηκαν κάποιες αρχικές θέσεις και εισηγήσεις της (Έγγραφο Γ2) ιδιαιτέρως όσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων.
3. Σ' ό,τι αφορά τα γεγονότα, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα ακόλουθα: Tην 14/11/2023 δόθηκε αναφορά στον Κλάδο Διερεύνησης Αδικημάτων Σεξουαλικής Κακοποίησης Ανηλίκων από τον «Σύνδεσμο για την Πρόληψη και Αντιμετώπισης Βίας στην Οικογένεια» («ΣΠΑΒΟ») ότι τον Αύγουστο του 2023, ο Κατηγορούμενος 1, κακοποίησε σεξουαλικά την κόρη του [ ], 4 ετών με ημερομηνία γέννησης XX/7/
4. Η αναφορά είχε γίνει από την αδελφή του Κατηγορουμένου 1 όταν περιήλθαν εις γνώσιν της μέσω της μητέρας της, ισχυρισμοί που έκανε στην τελευταία, η μητέρα της Παραπονουμένης. Έγινε επίσης αναφορά σε περιστατικά σωματικής, λεκτικής και ψυχολογικής βίας από τον Κατηγορούμενο 1 στρεφόμενα εναντίον των παιδιών του και της συζύγου του.
5. Την 15/11/2023 εναντίον του Κατηγορουμένου 1 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης το οποίο εκτελέστηκε στις 15:08 της ιδίας μέρας. Αφού ο Κατηγορούμενος 1, πληροφορήθηκε για τα αδικήματα που διερευνώνταν εναντίον του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε: «Έκαμα μαλακίες πριν έξι μήνες ήπια ψυχοφάρμακα, κόκα και ποτό. Έφκαλα τα ρούχα τζαι μπήκα στο μπάνιο γυμνός, εγύριζα γυμνός στο σπίτι και πιθανότατα να με είδε το μωρό. Στην κατάσταση που ήμουν δεν θυμούμαι τίποτε άλλο. Ήταν η τελευταία φορά που έκαμα χρήση. Μπήκα με τη γυναίκα μου γυμνός στο μπάνιο». Ακολούθως, ανακρινόμενος προφορικώς αρνήθηκε την εμπλοκή του στην υπόθεση προσθέτοντας ότι η συμπεριφορά του κατά το συγκεκριμένο βράδυ δεν ήταν σωστή και αισθανόταν τύψεις και γι' αυτό σκεφτόταν να μεταβεί ο ίδιος στην Αστυνομία.
6. Στις 16/11/2023 η ανήλικη Παραπονούμενη, σε συνάντηση που είχε με λειτουργό από το «Σπίτι του Παιδιού», αναφέρθηκε και προφορικά σε περιστατικά σεξουαλικής της κακοποίησης από τον πατέρα της, περιγράφοντάς τα. Τα συγκεκριμένα περιστατικά, συνέβησαν εντός της οικίας της οικογένειας και στην παρουσία της μητέρας της Παραπονουμένης, η οποία κάποιες φορές της έκλεινε τα πόδια, στην προσπάθεια της να την προστατεύσει ενώ σε άλλες περιπτώσεις ήταν απλώς παρούσα. Η Παραπονούμενη, αναφέρθηκε σε αίσθημα φόβου, στο ενδεχόμενο γνωστοποίησης των πιο πάνω αναφορών της, στους γονείς της.
7. Την ίδια μέρα λήφθηκε οπτικογραφημένη κατάθεση της Παραπονουμένης σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο λήψης οπτικογραφημένων καταθέσεων στο Σπίτι του Παιδιού. Μεταξύ άλλων ανέφερε και γίνεται δεκτό από αμφότερες τις πλευρές ότι ο Κατηγορούμενος 1, «κάνει κακό στην ίδια δηλαδή κάποιες φορές, της δείχνει τα γεννητικά του όργανα και της λέει να κοιτάζει». Έκανε αναφορές και στη συμπεριφορά της μητέρας της κατά τον χρόνο που γίνονταν αυτά και συγκεκριμένα ότι «.είναι παρούσα και προσπαθεί να την προστατεύσει και του λέει να σταματήσει να την ενοχλεί.». Τα τρία περιστατικά που περιέγραψε η ανήλικη, έγιναν στο σαλόνι της οικίας στην οποία διέμενε με την οικογένεια της. Ο Κατηγορούμενος 1 της ζητούσε να γλείφει τα γεννητικά του όργανα, πράγμα το οποίο η ανήλικη έκανε. Κατά την ανήλικη, η πράξη διαρκούσε πάρα πολύ ώρα. Πεολειχία έκανε η ανήλικη στον Κατηγορούμενο 1, σε 3 περιπτώσεις μέσα στον Αύγουστο του
9. Στις 17/11/2023 ο Κατηγορούμενος 1 παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και εναντίον του εξασφαλίστηκε διάταγμα προσωποκράτησης. Στις 22/11/2023 λήφθηκε γραπτή ανακριτική κατάθεση, στην παρουσία της δικηγόρου του. Μεταξύ άλλων σε αυτή είπε ότι έκανε χρήση ναρκωτικών στο παρελθόν. Ανέφερε ότι η σχέση τους με την πρώην Κατηγορούμενη 2, ήταν προβληματική με έντονους καυγάδες καθώς και ότι ασκούσε σωματική βία σε αυτή, στην παρουσία των παιδιών τους και ότι τα περιστατικά βίας είναι γνωστά στην αστυνομία. Ανέφερε επίσης ότι αντιμετώπιζε προβλήματα αλκοολισμού, διαχείρισης θυμού και λόγω της χρήσης ναρκωτικών. Μετά την παρακολούθηση προγράμματος στο «ΘΕΜΕΑ» σταμάτησε την χρήση ναρκωτικών, αλκοόλ και ψυχοφαρμάκων και έκτοτε η σχέση του με την Κατηγορούμενη είναι «τέλεια». Αρνήθηκε ότι μπήκε στο μπάνιο γυμνός με την Παραπονούμενη. Παραδέχθηκε ότι ευρισκόμενος σε έξαλλη κατάσταση και υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, ζητούσε επίμονα από την πρώην Κατηγορούμενη 2 να του κάνει πεολειχία κατά τον Αύγουστο του 2023, είπε όμως ότι, στην κατάσταση που ήταν δεν ήταν ο εαυτός του. Αρνήθηκε ότι ζήτησε από την ανήλικη να τον αγγίζει και να του γλείψει το γεννητικό του όργανο καθώς και ότι χρησιμοποίησε την ιστορία του Λωτ για να την πείσει να το κάνει. Μετά το συμβάν η σύζυγος του με τα τρία τους παιδιά έφυγε από το σπίτι. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο λόγος που έφυγε η πρώην Κατηγορούμενη 2 από το σπίτι ήταν γιατί τσακώθηκαν μεταξύ τους. Ο Κατηγορούμενος 1, αρνήθηκε να δώσει συγκατάθεση για έλεγχο του περιεχομένου του κινητού του τηλεφώνου, χωρίς την έκδοση σχετικού διατάγματος.
10. Οι, μεταξύ του Κατηγορούμενου 1 και της συζύγου του, σχέσεις, παρουσιάστηκαν εντόνως διαταραγμένες αφού υπήρχαν συχνοί καυγάδες και φωνές. Η οικογένεια παρακολουθείτο από τον Ιανουάριο του 2020 από το Τμήμα Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας («ΥΚΕ») στο πλαίσιο του προγράμματος «Προληπτικής Εργασίας και Στήριξης Οικογενειών με Ανήλικα» και στο πλαίσιο του προγράμματος «Πρόληψης και Αντιμετώπισης Βίας στην Οικογένεια». Από τη συνεργασία των ΥΚΕ με την οικογένεια, διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν σοβαρές συγκρουσιακές σχέσεις μεταξύ του ανδρογύνου εξαιτίας των προβλημάτων ψυχικής υγείας που αντιμετώπιζέ το ζευγάρι καθώς και της κατάχρησης αλκοόλ στην οποία κατέφευγε Κατηγορούμενος 1 και της άσκησης βίας προς τη μητέρα. Αυτά δηλώθηκαν ως γεγονότα παρά την αναφορά στα γεγονότα ότι η μητέρα δεν παραδέχτηκε ποτέ την ύπαρξη σωματικής βίας και συνεχίζει να υποστηρίζει ότι η βία ήταν μόνο ψυχολογική. Η ίδια χρειάστηκε να φιλοξενηθεί στο ΣΠΑΒΟ για σκοπούς προστασίας της ιδίας και των παιδιών, ενώ υπήρξαν διάφορα περιστατικά μεταξύ τους που απασχολούσαν συχνά τόσο τις ΥΚΕ όσο και την αστυνομία.
11. Ο Κατηγορούμενος 1 υποφέρει από κατάθλιψη στο έδαφος διαταραχής προσωπικότητας. Έκανε και κατάχρηση αλκοόλ για την οποία δέχθηκε θεραπεία μέσω του προγράμματος στη Θεραπευτική Μονάδα Εξαρτημένων Ατόμων («ΘΕΜΕΑ»). Επίσης από το ιστορικό του προκύπτει να έχει κάνει απόπειρες αυτοκτονίας ενώ έχει επίσης νοσηλευτεί στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας.
12. Η οικογένεια συντηρείτο με έκτακτα βοηθήματα που τους χορηγούνταν στη βάση του Ν. 109(I)/2014 αφού ουδείς εκ των γονέων εργαζόταν ενώ εκκρεμεί αίτησή τους για έγκριση Ελάχιστου Εγγυημένου Επιδόματος.
13. Για την καταγγελία και την υπόθεση αυτή, έτυχε σχετικής ενημέρωσης η αρμόδια Λειτουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών. Την 1/8/2024 εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας διάταγμα διά του οποίου η άσκηση γονικής μέριμνας των τριών παιδιών του ζεύγους αφαιρέθηκε από τους γονείς και ανατέθηκε στη Διευθύντρια του Γραφείου Ευημερίας. Τα τρία παιδιά του ζευγαριού βρίσκονται σήμερα υπό τη φροντίδα της αδελφής της μητέρας, η οποία έχει εγκριθεί από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ως κατάλληλη για την αναδοχή τους, αφού εκπλήρωσε όλες τις δέουσες προϋποθέσεις.
14. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής πληροφόρησε ότι ο Κατηγορούμενος 1, έχει μία προηγούμενη καταδίκη στην οποία λήφθηκαν υπόψιν δύο άλλες υποθέσεις που τον αφορούσαν. Ο Κατηγορούμενος 1 καταδικάστηκε στις 29/4/2024 στην υπόθεση 468/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, για τα αδικήματα της επίθεσης με πρόκληση σωματικής βλάβης, απειλής, επίθεσης με σκοπό τη ματαίωση νόμιμης σύλληψης και επίθεση εναντίον αστυνομικού. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 10/3/
15. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Ημερομηνία αποκατάστασης, είναι η 29/4/
16. Λήφθηκαν επίσης υπόψιν σε αυτή, οι υποθέσεις 15011/2020 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και 8817/2023 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στην 1η τα αδικήματα διαπράχθηκαν επίσης στις 10/3/2020 και αφορούσε αδικήματα κοινής επίθεσης, ανησυχίας και επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης. Το αδίκημα στην 8817/2023, διαπράχθηκε στις 9/12/22 και αφορούσε κατηγορία για κακόβουλη ζημιά.
17. Σύμφωνα με τη νομολογία επί του θέματος (βλ. Τσιάκκα κ.α. v Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 282, 292 και Μουσικός v Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 286, 291 - 292) εάν η διάπραξη αδικήματος λάβει χώρα πριν τη διάπραξη δεύτερου αδικήματος, η δε καταδίκη για το πρώτο αδίκημα ολοκληρώθηκε πριν τη δεύτερη καταδίκη, τότε η καταδίκη αυτή αποτελεί προηγούμενο που μπορεί να ληφθεί υπόψιν στην επιμέτρηση της ποινής στη μεταγενέστερη υπόθεση. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος 1 δεν θεωρείται λευκού ποινικού μητρώου.

1. H ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου 1, στο πλαίσιο της αγόρευσης της για μετριασμό της ποινής, αναγνώρισε τον αποτρόπαιο χαρακτήρα και την ανηθικότητα που ενυπάρχει στα αδικήματα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος
2. Κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος του Κατηγορουμένου 1 την παραδοχή του και να συνεκτιμήσει ουσιωδώς τις προσωπικές του περιστάσεις και τα όσα ο ίδιος βίωσε καθ' όν χρόνο ήταν παιδί. Ζήτησε να ληφθεί επίσης υπόψιν το χαμηλό πνευματικό/μορφωτικό του επίπεδο, οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, το ότι βρισκόταν υπό την επήρεια ουσιών καθώς και την συνεργασία του με την αστυνομία.
3. Επιπλέον λεπτομέρειες για τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, καταγράφηκαν στην γραπτή αγόρευση της συνηγόρου, «Έγγραφο Γ2». Δεν αμφισβητήθηκαν. Ζητήθηκε από το Δικαστήριο να διευκρινιστούν κάποια θέματα που προέκυπταν και η συνήγορος τοποθετήθηκε και προφορικά διαμορφώνοντας για 2η φορά τις αρχικές της τοποθετήσεις. Κατέληξε στα ακόλουθα εν τέλει αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης, τα οποία αποδέχθηκε η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα: Η πρώτη φορά που ο Κατηγορούμενος 1 προέβη στην αποτρόπαια πράξη του ήταν μετά από χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών από τις οποίες απείχε για περίοδο 8 μηνών, μετά από την προαναφερθείσα συμμετοχή του σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Αφορμή για να υποπέσει και πάλι σε χρήση ήταν η επικοινωνία που είχε με την μητέρα του εκείνη τη μέρα σχετικά με παραβατική συμπεριφορά άλλης θυγατέρας του, που βρίσκεται στην Αγγλία. Η συζήτηση ήταν έντονη και η μητέρα του απέδωσε σε αυτόν τις ευθύνες. Αποτέλεσμα ήταν να επηρεαστεί από την έντονη συζήτηση. Ένιωσε ότι ούτε η μητέρα του, ούτε η αδελφή του ούτε και οποιοσδήποτε άλλος τον αποδέχεται καθώς και ότι αυτός ευθυνόταν για την ουσιοεξάρτηση της θυγατέρας του και αναζήτησε να κάνει χρήση.
4. Όντας σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, άρχισε να φωνάζει και να αντιδρά σε οτιδήποτε του έλεγε η σύζυγος του και έφυγε από τον σπίτι με σκοπό να προμηθευτεί κοκαΐνη. Προμηθεύτηκε 5 γραμμάρια και επέστρεψε σπίτι. Όταν η σύζυγος του αντιλήφθηκε ότι κρατούσε το σακουλάκι με την κοκαΐνη και ότι θα έκανε χρήση άρχισε να φωνάζει και προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον αποτρέψει. Ο Κατηγορούμενος 1 προέβη σε χρήση, η σύζυγος του ήταν σε «κρίση» και υπήρχε ένταση στο σπίτι. Εν συνεχεία ο Κατηγορούμενος 1 κατανάλωσε ποσότητα Xanax και μπύρες. Η ένταση συνεχίστηκε αφού η σύζυγος του, του φώναζε να σταματήσει να πίνει αλκοόλ γνωρίζοντας το πόσο βίαιος μπορεί να γίνει αλλά και ανησυχούσε για το ότι εάν η κατάσταση ξέφευγε, θα εμπλέκονταν οι ΥΚΕ και θα απομάκρυναν τα παιδιά ως είχαν ήδη προειδοποιηθεί.
5. Αυτό που μπορεί ο Κατηγορούμενος 1 να θυμηθεί από το πρώτο συμβάν είναι ότι μετά τα πιο πάνω, στην κατάσταση που βρισκόταν, κάποια στιγμή έβγαλε τα ρούχα του και κυκλοφορούσε γυμνός μέσα στο σπίτι ζητώντας από τη σύζυγο του να έχουν σεξουαλική επαφή ή να προβεί σε πεολειχία. Αυτά ενώ δύο ανήλικα τέκνα τους ήταν παρόντα, με την Παραπονουμένη να είναι δίπλα του. Η σύζυγος ευρισκόμενη σε κατάσταση πανικού και φωνάζοντας του, αρνήθηκε. Προβάλλει η υπεράσπιση ότι ο Κατηγορούμενος 1, «. λόγω της άρνησης της Κ2, είπε στην Παραπονούμενη να προβεί στην πράξη για να προκαλέσει την Κ2, με αποτέλεσμα η Παραπονούμενη, με την αθωότητα του μυαλού που την διακατέχει, προέβη στην πράξη που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Η Κ2 λόγω του πανικού που είχε άρχισε να κτυπά το παράθυρο του μπάνιου και μόλις γύρισε προς το μέρος του Κατηγορούμενου έτρεξε και πήρε μόνη της τα 3 παιδιά και έφυγε από το σπίτι».
6. Όταν έφυγε από το σπίτι, η σύζυγος του, πήρε τηλέφωνο την μητέρα του, της είπε ότι ο Κατηγορούμενος 1 ήταν εκτός ελέγχου και ότι τον εγκατέλειψε, ζητώντας της να τον πάρει τηλέφωνο να τον ηρεμήσει. Μετά από ώρες, η σύζυγος, με τα παιδιά επέστρεψαν στο σπίτι τους όπου βρήκαν τον Κατηγορούμενο 1 πιο ήρεμο.
7. Οι άλλες δύο περιπτώσεις των κατηγοριών η συνήγορος δέχθηκε ότι είναι ως αναφέρονται στο Κατηγορητήριο και πάλι ενώ ο Κατηγορούμενος ήταν υπό την επήρεια ουσιών.
8. Ο Κατηγορούμενος 1 ένιωσε κατά την επικοινωνία με τη μητέρα του ότι κανένας δεν τον αποδέχεται ούτε θα τον αποδεχθεί ποτέ, ειδικά η μητέρα και η αδελφή του. Ως καταγράφεται ο λόγος που απομακρύνθηκε από την πρώτη του οικογένεια ήταν για να μην υπάρχει κακό πρότυπο και επιρροή από τον ίδιο στα παιδιά, κάτι που αποδέχθηκε παρά την απροθυμία του να αποχωριστεί την οικογένεια του. Αυτό που του απέδωσε η μητέρα του ήταν ότι παρόλη την περιθωριοποίηση και την αποξένωση, κατάφερε να οδηγήσει το παιδί του στις «κακές» συνήθειες της χρήσης ναρκωτικών. Εκείνο το βράδυ ως ανέφερε στη συνήγορο του και αυτή το μετέφερε στο Δικαστήριο, ήταν το χειρότερο βράδυ της ζωής του και ντρέπεται για τον εαυτό του.
9. Σε ό,τι αφορά τις προσωπικές του περιστάσεις, υιοθετήθηκε η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ενώ η συνήγορος του αναφέρθηκε στις αλλαγές στη ζωή του έκτοτε. Ως καταγράφεται στην Έκθεση ο Κατηγορούμενος 1 είναι σήμερα 39 ετών. Γεννήθηκε στην Ελλάδα από όπου καταγόταν ο πατέρας του. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1986 σε ηλικία 35 ετών λόγω προβλημάτων υγείας. Ο πατέρας του αντιμετώπιζε προβλήματα αλκοολισμού και ασκούσε βία στη μητέρα του. Η σύζυγος του, μητέρα του Κατηγορούμενου 1, τον είχε εγκαταλείψει δύο χρόνια περίπου πριν τον θάνατο του όταν ο Κατηγορούμενος 1 ήταν 1.5 περίπου έτους οπόταν επέστρεψε στην Κύπρο με τα παιδιά της. Είναι το μικρότερο από τα τρία παιδιά που απέκτησαν οι γονείς του. Ο ίδιος διέμενε στη Λευκωσία με τα δύο αδέλφια του και τη μητέρα του, η οποία απουσίαζε πολλές ώρες από το σπίτι για να εργαστεί. Ως δήλωσε στη λειτουργό δέχτηκε παρενόχληση από τα αδέλφια του όταν ήταν 6 ετών, γεγονός το οποίο τραυμάτισε την παιδική του ηλικία. Ο αδελφός και η μητέρα του διαμένουν πέραν της 20ετίας στην Αγγλία. Η μητέρα του εργάζεται ενώ ο αδελφός του που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, δεν εργάζεται και είναι άγαμος. Η αδελφή του είναι στην Κύπρο, είναι νυμφευμένη και έχει 2 ενήλικα παιδιά. Οι σχέσεις του με τα αδέλφια του και τη μητέρα του είναι προβληματικές.
10. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι απόφοιτος δημοτικού. Είναι χαρακτηριστικό ότι επανέλαβε την 1η τάξη γυμνασίου 4 φορές. Ως ο ίδιος ανέφερε παρουσίασε συμπτωματολογία Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα. Εντάχθηκε στο σύστημα μαθητιάς ως μηχανικός για μερικούς μόνο μήνες. Δεν υπηρέτησε στο στρατό για λόγους που δεν αναφέρονται. Ενόσω ήταν 9 χρόνων απασχολείτο ταυτοχρόνως με το σχολείο ως φροντιστής αλόγων σε στάβλο. Εν συνεχεία από τα 15 του χρόνια, εργάστηκε στις οικοδομές και ως σιδεράς. Σε ηλικία 15 ετών σύναψε δεσμό με την μητέρα των τριών πρώτων παιδιών του, ηλικιών 17, 15 και 11 σήμερα. Όταν για κάποιο διάστημα ήταν σε διάσταση με τη σχέση του αυτή συνήψε γάμο με αλλοεθνή γυναίκα με την οποία ουδέποτε συγκατοίκησαν. Επανασυνδεθήκαν με τη μητέρα των τριών μεγαλύτερων παιδιών του και μετέβηκαν στην Αγγλία για καλύτερες συνθήκες ζωής. Η συμβία του ασχολείτο κυρίως με οικιακά ενώ ο ίδιος εργαζόταν περιστασιακά με μερική απασχόληση ως καθαριστής και στις οικοδομές. Χώρισαν οριστικά το 2015 λόγω της ουσιοεξάρτησης του Κατηγορουμένου
12. Ο Κατηγορούμενος 1 έκανε χρήση κάνναβης από την ηλικία των 15 ετών, ενέδωσε στη χρήση χαπιών έκσταση δύο χρόνια αργότερα, ενώ όταν εγκαταστάθηκε στην Αγγλία διέκοψε. Στα 29 του χρόνια, άρχισε τη χρήση μεθαμφεταμίνης που κλόνισε τη σχέση του με την τότε συμβία του. Παραλλήλως υπήρχε ιστορικό αλκοολισμού. Αποξενώθηκε από την οικογένεια του στην Αγγλία λόγω του εθισμού και το 2015 επέστρεψε στην Κύπρο.
13. Το 2017 γνώρισε την σύζυγο του και μητέρα της Παραπονουμένης. Απέκτησαν τρία παιδιά μαζί που γεννήθηκαν τα έτη 2019, 2020 και
14. Η μεταξύ τους σχέση χαρακτηρίστηκε ως προβληματική με συχνούς χωρισμούς και επανασυνδέσεις. Βασική αιτία των μεταξύ τους καυγάδων είναι τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένεια αφού ο Κατηγορούμενος 1 δεν εργάζεται μετά από τραυματισμό του στην εργασία, που τον ανάγκασε να υποβληθεί σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις. Παλαιότερα εργαζόταν κατά διαστήματα ως διανομέας φαγητού, οδηγός φορτηγού και αποθηκάριος.
15. Επανερχόμαστε στη φύση του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1 και στις πρόνοιες του άρθρου 6 Ν. 91(Ι)/
16. Προνοείται στη παράγραφο

(4)(γ) του άρθρου αυτού: «6.

(4)Όποιος συμμετέχει σε σεξουαλική πράξη με παιδί όταν - (α) . (β). (γ) γίνεται χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής, είναι ένοχος κακουργήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου: Νοείται ότι σε περίπτωση όπου το παιδί έχει υπερβεί την ηλικία συναίνεσης κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος, η ποινή φυλάκισης που προνοείται στις παραγράφους (α) και (γ) δεν υπερβαίνει τα είκοσι

(20)έτη» 27. Συμφώνως του ερμηνευτικού του Νόμου, άρθρου 2: «"παιδί" σημαίνει πρόσωπο ηλικίας κάτω των δεκαοκτώ

(18)ετών· «"ηλικία συναίνεσης" σημαίνει την ηλικία κάτω της οποίας, απαγορεύεται η τέλεση σεξουαλικών πράξεων με παιδί και η οποία ορίζεται ως η ηλικία των δεκαεπτά

(17)ετών· «"βία" περιλαμβάνει οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία δύναται να προκληθεί βλάβη στο θύμα· «"εξαναγκασμός" περιλαμβάνει - (α) απειλές για βλάβη εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή περιουσίας ή για φυσικό περιορισμό οποιουδήποτε προσώπου∙ (β) οποιαδήποτε συμπεριφορά ή σχέδιο που στοχεύει στο να δημιουργήσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο την εντύπωση ότι η παράλειψη εκτέλεσης μιας πράξης θα επιφέρει τη βλάβη εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή περιουσίας ή το φυσικό περιορισμό οποιουδήποτε προσώπου∙ (γ) κατάχρηση ή απειλούμενη κατάχρηση νομικών ή διοικητικών διαδικασιών αναφορικά με το καθεστώς οποιουδήποτε προσώπου∙ και (δ) κατάχρηση σχέσης εμπιστοσύνης ή εξουσίας ή επιρροής ή/και ευάλωτης θέσης·» 28. Στο άρθρο 6

(7)του Νόμου, το οποίο περιέχεται επίσης στην έκθεση αδικήματος, προνοείται ότι: «

(7)Όποιος διαπράττει οποιοδήποτε από τα αδικήματα του παρόντος άρθρου και το θύμα είναι παιδί το οποίο, κατά την διάπραξη του αδικήματος, ήταν ηλικίας κάτω των δεκατριών

(13)ετών υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου.». 29. Ό,τι προκύπτει από τα ενώπιον μας εκτεθέντα γεγονότα, είναι ότι η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για το αδίκημα των Κατηγοριών 1, 5 και 9 είναι η δια βίου φυλάκιση. Η περίπτωση εμπίπτει στην έννοια του «εξαναγκασμού» της παραγράφου 6

(4)(γ) του Νόμου λόγω της σχέσης εμπιστοσύνης και επιρροής αφού ο Κατηγορούμενος ήταν ο πατέρας της Παραπονούμενης. Επίσης τα γεγονότα εμπίπτουν και εντός των προνοιών της παραγράφου 7 του άρθρου 6, η πραγμάτωση του οποίου επίσης επισύρει ποινή φυλάκισης δια βίου. Το αδίκημα των κατηγοριών 2, 6 και 10 ήτοι της άσεμνης επίθεσης εναντίον γυναίκας επισύρει ποινή φυλάκισης 5 ετών.

1. Συγκεκριμένα βρίσκουμε ότι ο Κατηγορούμενος 1, εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά το παιδί του, καταχρώμενος την εξάρτηση του από τον ίδιο ως ενήλικα και κηδεμόνα αυτού, την θέση εξουσίας που υπείχε και την επιρροή του σε αυτό (βλ. Α.Κ. v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 55/2019, 12/4/2021). Επέβαλε στην ηλικία μόλις τεσσάρων ετών θυγατέρα του την βούληση του εκμεταλλευόμενος την αθωότητα της, προς ικανοποίηση των αρρωστημένων ορέξεων και ορμών του.
2. Το προβλεπόμενο από το Νομοθέτη ανώτατο όριο ποινής είναι που καθορίζει τη σοβαρότητα εκάστου αδικήματος. Ο ρόλος των Δικαστηρίων περιορίζεται στη στάθμιση της σοβαρότητας του αδικήματος αναλόγως των περιστατικών που το περιβάλλουν (βλ. Μαληκκίδης v Δημοκρατίας

(2016)2Β ΑΑΔ 1186, 1197 - 1198). Το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται, αποτελεί και τη βάση από την οποία το Δικαστήριο ξεκινά για επιμέτρηση της ποινής (βλ. Souilmi v Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, 250), Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575, 580 και ΓΕ v Evans

(2005)2 ΑΑΔ 639, 643 - 644, με αναφορά στις Λεβέντης v Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632 και Βραχίμης v Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 527). Η σοβαρότητα του αδικήματος ιδιαιτέρως των κατηγοριών 1, 5 και 9 στην προκειμένη είναι πρόδηλη.

1. Τα έννομα αγαθά που ο Νομοθέτης επιδιώκει να προστατεύσει με τον Ν.91(I)/2014 και δη με το άρθρο 6 ως εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας, πολύπλευρα και πολυεπίπεδα, αναγόμενα σε θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Αφενός τη γενετήσια ελευθερία ως έκφανση της προσωπικής ελευθερίας, αφετέρου την προστασία του παιδιού και της ανηλικότητας. Έντονη η ανησυχία του Νομοθέτη όταν τα παιδιά είναι ιδιαιτέρως μικρής ηλικίας και συνεπώς οι αντιστάσεις ή ακόμα και η δυνατότητα αντίληψης τους μειωμένη, αφού όταν το αδίκημα διαπράττεται σε παιδί κάτω των 13, το κακούργημα επισύρει ποινή δια βίου φυλάκιση. Αυστηρότερος είναι ο Νομοθέτης και όταν υπάρχει χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής, οπόταν και η έκθεση σε τραύμα είναι μεγαλύτερη. Στην έννοια του εξαναγκασμού, εμπεριέχεται και η κατάχρηση σχέσης εμπιστοσύνης και η εκμετάλλευση ευάλωτης θέσης.
2. Το πλαίσιο ανάγκης προστασίας του παιδιού και της ανηλικότητας, περιλαμβάνει και το δικαίωμα του παιδιού και του ανήλικου να μεγαλώνει μέσα σε οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο ενυπάρχει κλίμα ευτυχίας, αγάπης και κατανόησης για την αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητας του (βλ. Προοίμιο της Σύμβασης του Ο.Η.Ε. της 20/11/1989 για τα Δικαιώματα του Παιδιού που επικυρώθηκε στη Δημοκρατία με τον περί της Συμβάσεως περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικό) Νόμο του 1990, Ν. 243/1990[1]. Αυτές οι συνθήκες είναι που θα δημιουργήσουν το απαραίτητο, για την ομαλή ανάπτυξη και εξέλιξη των παιδιών, αίσθημα ασφάλειας.
3. Σεξουαλικής φύσης αδικήματα εν γένει ήτοι αδικήματα που στρέφονται κατά της γενετήσιας ελευθερίας, τιμωρούνται από τα Δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια καταστολής τους. Κάθε ενήλικο πρόσωπο έχει τη δυνατότητα να τελεί γενετήσιες πράξεις με πρόσωπα που συνειδητά επιλέγει νοουμένου ότι υπάρχει συναίνεση και από την άλλη πλευρά. Πρόκειται για εγκλήματα ιδιαίτερης σοβαρότητας τα οποία στρέφονται κατά των ηθών και προσβάλλουν ταυτόχρονως, την προσωπικότητα του θύματος (βλ. επίσης Δημοκρατία v Κυριάκου

(2008)2 ΑΑΔ 562, 568 και Rana κ.ά. v Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489, 500). Η αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε σεξουαλικής φύσεως αδικήματα γενικότερα τονίζεται σε αριθμό αποφάσεων (βλ. Δημοκρατία v Hunganu, Ποινική Έφεση 130/2020, 20/7/2021, Δ.Α. v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 57/2020, 6/10/2021 και Bakhit v Δημοκρατιας, Ποινική Έφεση 56/2022, 7/4/2023). 35. Σ' ό,τι αφορά ειδικότερα στη διάπραξη αυτής της φύσης αδικημάτων εις βάρος ανηλίκων, η Νομολογία σημειώνει ότι σε σχέση με τη δυνατότητα επιλογής τέλεσης γενετήσιων πράξεων οι ανήλικοι βρίσκονται σε μια κρίσιμη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας τους. Έχουν μειωμένη δυνατότητα αντίληψης των δικαιωμάτων τους και των συνεπειών των πράξεων τους και δεν έχουν κατ' επέκταση την ωριμότητα να επιλέγουν τους ερωτικούς τους συντρόφους ή τα πρόσωπα με τα οποία θα αναπτύξουν σεξουαλικές δραστηριότητες (βλ. Σ.Λ. v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/2019, 25/2/2021 και Λευκαρίτης κ.ά. v Δημοκρατίας

(2016)2Β ΑΑΔ 1165, 1182). Στην προκειμένη βεβαίως δεν πρόκειται για ανήλικο, στο οποίο μπορεί να αναγνωριστεί ανωριμότητα στην επιλογή ερωτικών συντρόφων αλλά ανήλικο που βρίσκεται σε τέτοια ηλικία που δεν αναμένεται να αντιλαμβάνεται, την έννοια της γενετήσιας πράξης.

1. Διάφοροι οι παράγοντες που λαμβάνει ο Νομοθέτης υπόψιν για τον καθορισμό της προβλεπόμενης ποινής. Στο δε άρθρο 19 του Νόμου, αναφέρονται περιστάσεις οι οποίες επιδρούν επιβαρυντικά σε κατηγορούμενο σε σχέση με τη διάπραξη των αδικημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 6 μέχρι 9 και 15 του Νόμου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επίσης, με σειρά αποφάσεων, έθεσε τις παραμέτρους εντός των οποίων πρέπει να προσεγγίζονται αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Ό,τι παραμένει ως σταθερή παράμετρος είναι η ανάγκη προστασίας του θύματος και της ανηλικότητας, ως πολύτιμα αγαθά από συμπεριφορές σεξουαλικής κακοποίησης. Η πρόκληση πλήγματος στην προσωπικότητα του θύματος, ενυπάρχει εγγενώς στη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Χριστοφόρου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 59/2016, 23/3/2017).
2. Οι επαυξημένες προβλεπόμενες ποινές, καθιστούν το αδίκημα έτι σοβαρότερο, όταν η συμπεριφορά του θύτη συνιστά κατάχρηση σχέσης εμπιστοσύνης ή ευάλωτης θέσης ή και είναι μέλος της οικογένειας και είναι προδήλως αιτιολογημένες. Ως αναγνωρίζεται στο προοίμιο της Σύμβασης του Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οικογένεια όποια μορφή και να έχει, αποτελεί τη θεμελιώδη μονάδα της κοινωνίας και το φυσικό περιβάλλον για την ανάπτυξη και την ευημερία των παιδιών[2]. Παρατηρεί σχετικώς η Νομολογία ότι πέραν του τραύματος και του εξευτελισμού που προκαλούν στο παιδί - θύμα τα αδικήματα αυτά, κλονίζουν το θεμέλιο της οικογένειας και αφήνουν τα παιδιά έκθετα στην ανασφάλεια που τους προκαλούν, ανατρέποντας τον ψυχικό τους κόσμο και βεβηλώνοντας την ύπαρξη τους (βλ. Κ.Κ. v Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 ΑΑΔ 294, 317). 38. Στην Αστυνομία v Πατουρή, Ποινική Έφεση 51/2020, 3/12/2020, τονίστηκε ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών προβλέπεται και στην Οδηγία 2011/92/ΕΕ (στην οποία ο νόμος μας βασίζεται) αφού στη σκέψη 12 της Οδηγίας, αναφέρεται πως «... για τις σοβαρές μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών θα πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινές». Οι ποινές θα πρέπει να επενεργήσουν τόσο προς αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον αλλά και προς αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων (βλ. Πισκόπου v Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342, 351). Ό,τι θα πρέπει να ενυπάρχει στο σκεπτικό του Δικαστηρίου κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι αυτό που επιβεβαιώνεται και στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου ARR v Αστυνομίας, Ποινική Εφεση 20/2022, 30/4/2024, ότι η υπάρχουσα έξαρση σε αυτής της μορφής αδικήματα, ανάγεται πλέον σε «κοινωνική μάστιγα». 39. Κάθε υπόθεση, κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογη με αυτά είναι και η ποινή (βλ. Trussler v Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 38, 60, με αναφορά στη Γιάγκου v Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 67 ως επίσης και τη ΔΑ, ανωτέρω, και τη Hunganu, ανωτέρω). Αναδρομή στην Νομολογία σε υποθέσεις που αφορούν σεξουαλικής φύσεως αδικήματα και δη σε σεξουαλικά αδικήματα που στρέφονται εναντίον παιδιών, καταδεικνύει αβίαστα εντονότατη ανησυχία για την αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αυτής της φύσης αδικημάτων και αντιστοίχως την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών επιβεβλημένη (βλ. Γ.Χ. v Δημοκρατίας

(2015)2B ΑΑΔ 586, 606 και Λευκαρίτης, ανωτέρω, σελ. 1182).

1. Στο ακόλουθο απόσπασμα που παραθέτουμε από την απόφαση στην Clarson v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 38/2022, 27/10/2022, συνοψίζονται οι ανησυχίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου: «Οι υποθέσεις αυτής της φύσεως και γενικά οι υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων και μάλιστα με θύματα παιδιά δεν βρίσκονται μόνο σε έξαρση, δεν αποτελούν απλώς αδικήματα που δεσπόζουν στο εγκληματικό στερέωμα της Κύπρου, αλλά έχουν πλέον εξελιχθεί σε πρωτοφανή μάστιγα. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί υποχρέωση στα δικαστήρια για επιβολή ιδιαίτερα αποτρεπτικών και συνεπώς αυστηρών ποινών, με αποτέλεσμα οι προσωπικές περιστάσεις να είναι δευτερεύουσας και η εξατομίκευση της ποινής, όσο επιβεβλημένη κι αν είναι, να μην έχει αποφασιστικό ρόλο. Ό,τι έχει σημαίνουσα σημασία είναι η προστασία των παιδιών και των θεμελιακών τους δικαιωμάτων από εγκλήματα αυτής της φύσης, τα οποία συνθλίβουν τον ψυχικό τους κόσμο και εξευτελίζουν την προσωπικότητα τους. . Καθοριστική είναι η έντονη ανάγκη αποτροπής και ο τονισμός της αυστηρότητας που απαιτείται σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το έγκλημα αυτής της φύσης. Έγκλημα εναντίον του παιδιού, της κοινωνίας και του πολιτισμού.».
2. Αριθμός αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου είχαν ως αντικείμενο τις επιβληθείσες ποινές για αυτής της φύσης αδικήματα. Γίνεται αναφορά κατωτέρω ενδεικτικώς σε κάποιες εξ αυτών. Η αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών. Στη Μαυρολουκά v Δημοκρατίας

(2015)2Α ΑΑΔ 30, 37, καταγράφεται ότι η παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή στερητική της ελευθερίας και ακόμη περισσότερο όπου η φυλάκιση είναι μακροχρόνια, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιαδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Δεν παραγνωρίζεται βεβαίως, ότι αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις επί ποινών, δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση αφού σπάνια υπάρχει ταυτοσημία των γεγονότων (βλ. Σάμπη v Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 100, 109). Αυτό στο οποίο οι προηγούμενες αποφάσεις αναγνωρίζεται ότι βοηθούν, είναι στην παροχή κατευθυντήριων γραμμών ως προς τα όσα ένα Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη υπέρ ή εναντίον ενός κατηγορουμένου, (βλ. Μιχαήλ v Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130 και Αναστασιάδης v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/2018, 31/5/2019). 42. Από αναδρομή συνεπώς σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις στη Νομολογία προκύπτουν τα ακόλουθα:

(1)Στη Γ.Α. v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 178/2017, 24/10/2018 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν κατόπιν ακρόασης σε κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης εις βάρος 10χρονης Παραπονουμένης, της οποίας ο πατέρας είχε αποβιώσει. Ο κατηγορούμενος είχε εκμεταλλευτεί την εξ αγχιστείας συγγενική σχέση του με την οικογένεια, για τη διάπραξη του ιδίου αδικήματος του άρθρου 6

(4)(α) σε 11 περιπτώσεις κατά τη διάρκεια ενός έτους περίπου. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο κατηγορούμενος, φίλησε την ανήλικη στο στόμα, τη χάιδεψε στα γεννητικά όργανα κάτω από τα ρούχα, στα οπίσθια και στο στήθος. Θεωρήθηκε επίσης ότι εκμεταλλεύτηκε τις ιδιαίτερες αδυναμίες του παιδιού.

(2)Στη P v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 253/2017, 28/2/2019, ο κατηγορούμενος, καταδικάστηκε μετά από ακροαματική διαδικασία σε, μεταξύ άλλων, κατηγορίες που αφορούσαν σε σεξουαλική κακοποίηση παιδιού, τόσο κατά παράβαση των άρθρων 2 και 6

(4)(α) του Ν. 91(Ι)/2014 καθώς και κατηγορίες σε άσεμνη επίθεση κατά γυναίκας κατά παράβαση του άρθρου 4

(2)(α) Ν.119

(1)/2000 και του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε βάρος της 11χρονης κόρης της συζύγου του. Συγκεκριμένα, σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις άγγιξε και χάιδεψε τα γεννητικά όργανα της ανήλικης, ενώ σε μια περίπτωση υπήρξε αιδοιολειξία. Καταδικάστηκε σε ποινές άμεσης φυλάκισης 5 ετών για τα αδικήματα κακοποίησης δυνάμει του άρθρου 6

(4)(α) και 2 ετών για τα αδικήματα άσεμνων επιθέσεων. Ο κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο.

(3)Στη Filip v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 112/2019, 3/12/2020 ο κατηγορούμενος, πατέρας της παραπονουμένης, ηλικίας 13 ετών, παραδέχθηκε ότι ενώ η παραπονούμενη ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, την πλησίασε και άρχισε να την αγγίζει σε διάφορα μέρη του σώματός της, οπόταν και αυτή αντέδρασε, φωνάζοντας, για να τον απωθήσει. Στη συνέχεια, ξάπλωσε δίπλα της, της αφαίρεσε τα εσώρουχα και άρχισε να την αγγίζει στα γεννητικά όργανα. Αντικείμενο άλλης κατηγορίας στο ίδιο κατηγορητήριο ήταν παρόμοιο περιστατικό που είχε συμβεί σε προγενέστερο χρόνο. Όταν η παραπονούμενη αντέδρασε φωνάζοντας, ο εφεσείων την κτύπησε στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να κτυπήσει το κεφάλι της στο πάτωμα. Η επιβληθείσα ποινή των 7 ετών μειώθηκε σε 5 έτη αφού αναγνωρίστηκε η παραδοχή του, ως σοβαρή ένδειξη της μεταμέλειάς του αλλά και ότι ένεκα της παραδοχής του δεν υποχρεώθηκε η ανήλικη να επαναλάβει, κατά τη δίκη, την εμπειρία της κακοποίησης που αυτό είχε υποστεί. Λέχθηκε επίσης ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε αναφερθεί στη δυσμενή επίδραση που η μακρά περίοδος φυλάκισης του, τυχόν να έχει στα δύο ανήλικα αγόρια του.

(4)Στην S.J.L. v Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 129/2021 και 145/2021, 27/10/2022 θύματα ήταν ένα αγόρι ηλικίας 5½ ετών στο φάσμα του αυτισμού και ένεκα της φύσεως της νευροδιαφορετικότητας του, υψηλού ρίσκου για όλες τις μορφές κακοποίησης και η αδελφή του ηλικίας 10 ετών. Ως τα ευρήματα της πρωτόδικης απόφασης, ο κατηγορούμενος, προφασιζόμενος «παιχνίδι» επέδειξε το γεννητικό του όργανο στα δύο παιδιά, και ζήτησε από αυτά και έπραξαν το ίδιο. Υπήρξε προσπάθεια διείσδυσης του γεννητικού του οργάνου του στον πρωκτό του αγοριού. Την ίδια πράξη προσπάθησε να επιβάλει ο κατηγορούμενος στο αγοράκι να κάνει στον ίδιο. Υπήρξε επίσης άγγιγμα στο γεννητικό όργανο του κοριτσιού. Ο κατηγορούμενος ζήτησε από τα παιδιά να μην αναφέρουν οτιδήποτε στη μητέρα τους και να κρατήσουν το τι είχε συμβεί μυστικό. Η πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή των 7 ετών κατόπιν ακρόασης, αντικαταστάθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 14 έτη, το οποίο σημείωσε την περίπτωση ως άκρως ειδεχθή αφού τα παιδιά τόσων μικρών ηλικιών και ταυτοχρόνως έτυχαν σεξουαλικής κακοποίησης στο οικογενειακό τους άσυλο, δηλαδή στην οικία τους από άτομο που ήταν 2ου βαθμού συγγενής τους. Υπογραμμίστηκε επίσης πως ο κατηγορούμενος δεν σεβάστηκε τη σχέση αίματος που είχε με τους ανήλικους, καταχράστηκε την εμπιστοσύνη που του έτρεφαν και την παιδική τους αθωότητα και εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση που επικρατούσε στο σπίτι ώστε να ικανοποιήσει τις διεστραμμένες του ορέξεις, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες των πράξεων του στον ψυχισμό των εγγονιών του.

(5)Στη ΓΕ v Ν.Ν., Ποινική Έφεση 69/2017, 5/12/2017, η ποινή 18 μηνών κατόπιν παραδοχής για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού ηλικίας 6½ ετών κατά παράβαση του άρθρου 6

(7)του Νόμου, συνιστάμενη σε τριβή των γεννητικών του οργάνων ενώ βρισκόταν σε κούνια, αυξήθηκε κατ' έφεση σε 3 έτη. Ο εφεσίβλητος ήταν φίλος της οικογένειας της ανήλικης η ανήλικη βρισκόταν υπό την εποπτεία της μητέρας του. Τονίστηκε η ανάγκη επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών για σκοπούς προστασίας των ανήλικων θυμάτων από επίδοξους παραβάτες, ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για παιδιά κάτω των 13 ετών. Σημειώθηκε ότι με βάση το Sexual Offences Definitive Guideline η υπόθεση εντάσσόταν στην κατηγορία 2 αφορώσα «Touching of naked genitalia, Sexual Assault of a child under 13», όπου η αφετηρία για την επιβολή ποινής καθορίζεται στα δυο έτη.

1. Εν προκειμένω και για σκοπούς και μόνο κατηγοριοποίησης της παρούσας, οι περιστάσεις των Γ.Α., Ρ, Filip και Ν.Ν., ανωτέρω, μπορούν να χαρακτηριστούν λιγότερο σοβαρές. Δεν μας διαφεύγει ότι στη Γ.Α. υπήρχε το στοιχείο της επανάληψης (11 περιστατικά) και η παραπονούμενη ήταν ορφανή από πατέρα. Στη Ρ υπήρχε επανάληψη αλλά και αιδοιολειξία. Στη Filip εκτός από το στοιχείο της επανάληψης ασκήθηκε και βία. Η Ν.Ν., ήταν μικρότερης σοβαρότητας αφού επρόκειτο για άγγιγμα κάτω από τα ρούχα από μη συγγενικό πρόσωπο. Η S.J.L είναι όμοιας σοβαρότητας με την παρούσα. Εκεί τα θύματα ήταν δύο, το ένα παιδί έπασχε με αυτισμό και επιχειρήθηκε και πρωκτική διείσδυση. Υπήρξαν επίσης αγγίγματα και επίδειξη γεννητικών οργάνων. Αυτό που καθιστά την περίπτωση ενώπιον μας σοβαρότερη από τις Γ.Α., Ρ, Filip και Ν.Ν., ανωτέρω, είναι η ηλικία της Παραπονούμενης, 4 ετών και τον εξαναγκασμό της σε πεολειχία από τον πατέρα της σε τρείς περιπτώσεις στην παρουσία μάλιστα της μητέρας αλλά και άλλου ανηλίκου μέσα σε ένα ευρύτερο κλίμα βίας.
2. Διαπιστώνουμε τις ακόλουθες επιβαρυντικές περιστάσεις στη διάπραξη των αδικημάτων:

(1)Η πράξη αυτή καθαυτή που περιλάμβανε έκθεση του παιδιού σε γυμνό γεννητικό όργανο ενήλικα και επιβολή ουσιαστικά στο παιδί να συμμετάσχει σε πράξη σεξουαλικής φύσεως που δεν περιορίστηκε σε αγγίγματα αλλά σε εξαναγκασμό για χρήση και του στόματος.

(2)Στο μυαλό του παιδιού, τουλάχιστον, η πράξη διήρκησε για πολλή ώρα. Δεν υπάρχει σαφής αναφορά στα γεγονότα πόσο χρόνο διήρκησαν οι πράξεις ωστόσο αυτό που έχει σημασία είναι το πώς το ίδιο το παιδί βίωσε τα περιστατικά.

(3)Η πράξη του Κατηγορούμενου 1 είχε επανάληψη. Παρά τα όσα αναφέρθηκαν για τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος την πρώτη φορά, υπήρξε επανάληψη και μάλιστα σε σύντομο χρόνο.

(4)Της πράξεως που περιεγράφηκε προηγήθηκαν φωνές, καυγάδες μεταξύ των γονέων της ανήλικης και απαίτηση του Κατηγορουμένου 1 να ενδώσει η σύζυγος του σε σεξουαλικές πράξεις. Ενυπήρξε στα γεγονότα που την πλαισίωναν, το στοιχείο της έντονης και παρατεταμένης βίαιης συμπεριφοράς. Το ότι η βία αυτή από την πλευρά του Κατηγορουμένου 1, στρεφόταν προς τη μητέρα πρωτίστως, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Ο καυγάς μεταξύ των γονέων και η έκθεση ανήλικου σε τέτοιες κακοποιητικές συμπεριφορές δημιουργεί αίσθημα ενοχής και θέτει σε εγρήγορση ένστικτά αυτοσυντήρησης. Η επενέργεια που είχε στην ανήλικη η έκθεση της σε τέτοιες συνθήκες, είναι αυτόδηλη και δεδομένη. Η όλη προηγούμενη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου 1, την κατέστησε περισσότερο ευάλωτη προς κακοποίηση της.

(5)Ό,τι έπραξε ο Κατηγορούμενος 1 το έπραξε στη παρουσία της μητέρας αλλά και άλλου ανηλίκου παιδιού της οικογένειας. Εκλαμβάνεται τούτο ως επιβαρυντικός παράγων ώστε να αντανακλά το ψυχολογικό τραυματισμό που μπορεί να προκαλέσει σε άλλα πρόσωπα που έγιναν μάρτυρες του εγκλήματος. Η παρουσία δε ενός ή περισσοτέρων προσώπων ενέχει τον κίνδυνο να καταστήσει το βασικό θύμα πιο ευάλωτο. Επιπλέον ενδέχεται να δημιουργήσει λανθάνουσες αντιλήψεις σε ανήλικο πρόσωπο που επιμαρτυρεί τέτοια πράξη, περί ορθής και αποδεκτής συμπεριφοράς (βλ. Sexual Offences Definitive Guideline, Sentencing Council for England and Wales - Sexual Assault of a child under 13, σελ. 39)

(6)Η πράξη έλαβε χώρα στο ίδιο το σπίτι όπου διέμενε η οικογένεια και που θα έπρεπε να ήταν το ασφαλές καταφύγιο της ανήλικης. Το γεγονός ότι η πράξη έλαβε χώρα εκεί, κατατροπώνει το αίσθημα ασφάλειας που αναμένεται να έχει ένα παιδί ευρισκόμενο στο σπίτι του (βλ. S.J.L, ανωτέρω).

(7)Παρά το ότι η ανήλικη είναι παιδί που οι νοητικές του λειτουργίες αδρά εκτιμώμενες κυμαίνονται σε φυσιολογικό πλαίσιο σε σχέση με παιδιά της ηλικίας της εντούτοις η δυσλειτουργική σχέση των γονέων της και η έκθεση της σε περιστατικά βίας συντέλεσαν στον επηρεασμό της ψυχικής της κατάστασης. Διαπιστώθηκε ότι εμφανίζει αισθήματα λύπης, θυμού και ντροπής τα οποία σχετίζονται με τα καταγγελλόμενα περιστατικά. Τα περιστατικά και οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν συντέλεσαν στην εμφάνιση ψυχικών ενοχλημάτων χωρίς ωστόσο να πληρούνται τα κριτήρια διάγνωσης οιασδήποτε ψυχικής διαταραχής. Επισημαίνεται ότι και η ψυχολόγος στην έκθεση της, διαπιστώνει αυτό που ανησυχεί τον Νομοθέτη και τη Νομολογία, ότι δηλαδή η κακοποίηση της και τα όσα επακολούθησαν συνιστούν παράγοντες επικινδυνότητας οι οποίοι κατά την εξελικτική πορεία του παιδιού, ενδέχεται να λειτουργήσουν ως συνθήκες ευαλωτότητας.

(8)Σε ό,τι αφορά τους επιβαρυντικούς παράγοντες της παραγράφου (γ) του άρθρου 19 του Νόμου ήτοι η κατάχρηση θέσης εμπιστοσύνης, σημειώνεται ότι ο παράγων αυτός στην προκειμένη, ενυπάρχει στο ίδιο το αδίκημα και νομοθετική διάταξη που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος

1. Αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος και ακριβώς ένεκα τούτου είναι που η προβλεπόμενη ποινή είναι αυξημένη. Η προσμέτρηση του ως επιπλέον επιβαρυντικού παράγοντα θεωρήθηκε σφάλμα αρχής στην πολύ πρόσφατη απόφαση A.R.R, ανωτέρω, με αποτέλεσμα το Εφετείο να μειώσει την αρχικώς επιβληθείσα στερητική της ελευθερίας ποινή. Αυτό που συνυπολογίζεται στην παρούσα είναι ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο πατέρας της Παραπονουμένης ο οποίος όχι μόνο δεν προστάτευσε αυτή ως θα έπρεπε ενστικτωδώς να πράξει αλλά επιδιδόμενος στις αρρωστημένες ορμές του και εκμεταλλευόμενος την ευαλωτότητα ενός παιδιού μόλις 4 ετών προέβη σε πράξη κατάπτυστη, τραυματίζοντας την ύπαρξη του παιδιού, ποικιλοτρόπως.
2. Η ηλικία θεωρούμε ότι αποτελεί μέρος των συστατικών των περιπτώσεων που εμπίπτουν στην παράγραφο 7 του άρθρου 6 του Νόμου ήτοι πρόκειται για παιδί κάτω των 13 ετών και για αυτό και η ποινή που επισύρει ο Νόμος είναι επαυξημένη. Δεν αποτελεί όμως συστατικό στοιχείο για το αδίκημα του άρθρου 6

(4)(γ). Και στις δύο περιπτώσεις όμως θεωρούμε ότι θα πρέπει να συνεκτιμηθεί και συνεκτιμάται ότι το παιδί ήταν σε ηλικία ιδιαιτέρως ευάλωτη και ηλικία, που δεν του επιτρέπει να έχει πλήρη αντίληψη των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω του γενικότερα αλλά και ειδικότερα ενσυνειδησία των πράξεων που έγιναν στο σώμα του, κατά τρόπο ώστε να γεννάται ή και να ενυπάρχει στο θύτη η νοσηρή προσδοκία ότι το έγκλημα του δεν θα αποκαλυφθεί.

1. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες λάβαμε υπόψιν ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι άτομο το οποίο δεν μεγάλωσε ο ίδιος σε περιβάλλον που να του παρέχει ασφάλεια και συνοχή. Δεν είχε πρότυπο πατέρα αφού έχασε τον πατέρα του σε πολύ μικρή ηλικία ενώ ήδη οι γονείς του είχαν χωρίσει όταν ο ίδιος ήταν μόλις 1½ έτους. Ο δε πατέρας του είχε τα δικά του θέματα αλκοολισμού. Η μητέρα του για να συντηρήσει την οικογένεια της εργαζόταν πολλές ώρες με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην λάβει την απαραίτητη καθοδήγηση και στήριξη. Αναζήτησε τη χρήση ναρκωτικών από πολύ νεαρή ηλικία κατέστη ουσιοεξαρτώμενος γεγονός που επηρέασε τη ζωή του. Τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει λαμβάνονται υπόψιν χωρίς όμως να φαίνεται ότι αυτά επέδρασαν στην ικανότητα αντίληψης του κατά τη διάπραξη του αδικήματος.
2. Δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην παραδοχή του Κατηγορουμένου 1 τόσο ως επίδειξη έμπρακτης μεταμέλειας αλλά και ένεκα της ιδιαίτερης σημασίας που αυτή έχει για αυτής της φύσης αδικήματα και δη στην προκειμένη που το θύμα ήταν μόλις 4 ετών κατά τη διάπραξη και 5 σήμερα. Η παραδοχή, ιδιαιτέρως σε υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων, δικαιολογεί έκπτωση στην ποινή αφού με αυτό τον τρόπο δεν υποχρεώνονται τα θύματα να βιώσουν ξανά τις τραυματικές εμπειρίες τους με τις όποιες συνέπειες μπορεί αυτή η νέα εμπειρία να έχει στη ψυχική τους υπόσταση (βλ. Filip, ανωτέρω, Χριστοφόρου, ανωτέρω, Ν.Ν., ανωτέρω, Hamieh v ΓΕ

(2006)2 ΑΑΔ 259, 266 και Σ.Κ. v Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού

(2010)2 ΑΑΔ 304, 315).

1. Όλα όσα σημειώνονται αμέσως ανωτέρω λαμβάνονται υπόψιν στο βαθμό και την έκταση που είναι επιτρεπτό για αυτής της φύσης αδικήματα καθότι ως έχει αναδείξει η Νομολογία η μεγάλη κοινωνική απαξία των αδικημάτων αυτών, η ανάγκη αποτροπής που πηγάζει από την συχνότητα με την οποία παρουσιάζονται και η μεγάλη σημασία που έχει το αγαθό που ο Νόμος θέλει να προστατεύσει, δηλαδή το παιδί, είναι παράγοντες που καθιστούν τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του δράστη δευτερεύουσας σημασίας (βλ. Γ.Α., ανωτέρω).
2. Σημειώνουμε δε και τούτο. Η κα Κ. Σοφοκλέους εισηγήθηκε ότι η κατανάλωση ουσιών από τον Κατηγορουμένου οδήγησε σε χαλαρότητα του αυτοελέγχου και θα πρέπει να εκληφθεί ως μετριαστικός παράγων επικαλούμενη την Pernell v Kυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(1998)2 ΑΑΔ

1. Δεν μπορούμε να ασπαστούμε αυτή τη θέση. Όντως η Νομολογία, έχει υπό προϋποθέσεις, αναγνωρίσει ότι η μέθη αμβλύνει τον αυτοέλεγχο και επιφέρει χαλαρότητα επιδρώντας στις πράξεις του παραβάτη. Σε αυτής της φύσης αδικήματα όμως ιδιαιτέρως όταν στρέφονται εναντίον παιδιών και δη εναντίον παιδιών τόσο μικρής ηλικίας δεν μπορεί να τίθεται θέμα άμβλυνσης αυτοελέγχου και χαλαρότητας παρά αρρωστημένων ορέξεων και παρορμήσεων.
2. Τα Δικαστήρια, καλούνται και έχουν ευθύνη διά των ποινών που επιβάλλουν να συμβάλλουν στην προστασία των παιδιών από τέτοιες απαράδεκτες και ειδεχθείς συμπεριφορές έχοντας πάντα κατά νου την ιδιαιτερότητα της κάθε υπόθεσης. Η επιβολή επιεικών ποινών θα έστελνε, λανθασμένα μηνύματα τόσο προς την κοινωνία αλλά και σε κάθε επίδοξο παραβάτη (βλ. Σ.Λ., ανωτέρω).
3. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της στερητικής της ελευθερίας.
4. Επιβάλλονται συνεπώς στον Κατηγορούμενο 1 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει οι ακόλουθες ποινές:

(1)Στις κατηγορίες 1, 5 και 9 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 15 ετών σε κάθε κατηγορία.

(2)Στις κατηγορίες 2, 6 και 10 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 3 ετών σε κάθε κατηγορία.

1. Αφού λάβαμε υπόψη μας, την φύση των αδικημάτων, τον τρόπο και τη χρονική εγγύτητα διάπραξης των αδικημάτων, και εκτιμώντας την εγκληματική του συμπεριφορά στο σύνολο της κρίνουμε ορθότερο όπως οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν μεταξύ τους.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η ποινή φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος 1 βρίσκεται σε προφυλάκιση ήτοι από την 17/11/

2. Περαιτέρω κρίνεται επιβεβλημένο, υπό τις ως άνω περιστάσεις, όπως εκδοθεί σειρά διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 14 του Νόμου 91(Ι)/2014, με τα οποία απαγορεύεται στον Κατηγορούμενο 1, για τα επόμενα 18 έτη:

(1)να προσφέρει οποιεσδήποτε υπηρεσίες σε παιδιά∙

(2)να εργοδοτηθεί ή απασχοληθεί σε χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά∙ και

(3)Να διαμένει σε χώρο, ο οποίος γειτνιάζει με οργανωμένους χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά.

1. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος 1 παραπέμπεται στην Αρχή Εποπτείας, που εγκαθιδρύθηκε δυνάμει του άρθρου 47 του Νόμου 91(Ι)/2014, καθ' όλη τη διάρκεια της κράτησης του στις Κεντρικές Φυλακές και για χρονικό διάστημα 5 ετών, μετά την αποφυλάκιση του.
2. Επισημαίνονται στον Κατηγορούμενο 1 οι υποχρεώσεις του δυνάμει του άρθρου 22

(4)του Νόμου 91(Ι)/2014, για κοινοποίηση των στοιχείων του στην Αστυνομία. 58. Οι οπτικοακουστικές καταθέσεις να παραμείνουν στην Αστυνομία μέχρι την εκπνοή της περιόδου άσκησης έφεσης και έπειτα να καταστραφούν. (Υπ.) Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Ν. Οικονόμου, Ε.Δ (Υπ.). Α. Λουκά, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] "Recognizing that the child, for the full and harmonious development of his or her personality, should grow up in a family environment, in an atmosphere of happiness, love and understanding.». [2] Καταγράφεται στο προοίμιο: «Convinced that the family, as the fundamental group of society and the natural environment for the growth and well-being of all its members and particularly children, should be afforded the necessary protection and assistance so that it can fully assume its responsibilities within the community, .» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο