ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. Σ.Τ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17808 / 2020,

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. Σ.Τ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17808 / 2020, 11/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σατσιά, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17808 / 2020 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ Κατηγορούσα Αρχή και

Σ.Τ.
Σ.Δ. Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 11 Δεκεμβρίου 2024 Για την Κατηγορούσα Αρχή: Σ. Χριστοδούλου Για τον Κατηγορούμενο 1: Β. Ακάμας για Β.Φ. Ακάμας Δ.Ε.Π.Ε. Για την Κατηγορούμενη 2: Α. Κωνσταντίνου για Μ. Κορέλης & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν συνολικά τέσσερεις κατηγορίες οι οποίες αφορούν τη μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης οικοδομής άνευ αδείας της Αρμόδιας Αρχής, κατά παράβαση του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 (εφεξής «Νόμος» ή «Κεφ. 96») και τη χρήση οικοδομής της οποίας η χρήση έχει υποστεί μετατροπή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή. Οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρατίθενται αυτούσιες στο Παράρτημα της παρούσας απόφασης.
Ο Κατηγορούμενος 1, ως κάτοχος του καταστήματος, αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες, δηλαδή ότι προέβη στη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης (δια της εκτέλεσης ορισμένων εργασιών) χωρίς την εξασφάλιση σχετικών αδειών, ότι επέτρεψε τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης και ότι ανέχθηκε τη μετατροπή της χρήσης. Περιπλέον, στις 29.11.2023 κατόπιν τροποποίησης του κατηγορητηρίου, μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, προστέθηκε και η τέταρτη κατηγορία η οποία αφορά την χρήση της μετατραπείσας από κατάστημα σε καφετέρια οικοδομής, από τον Κατηγορούμενο 1 ως κάτοχο, χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή.
Η Κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 2 και 3 ως ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου, δηλαδή ότι επέτρεψε και ανέχθηκε τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής χωρίς την πρότερη λήψη σχετικής άδειας.
Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν δύο μάρτυρες οι κύριοι Κ.Κ. («ΜΚ1») και Α.Α. («ΜΚ2»). Αφού η Κατηγορούσα Αρχή ολοκλήρωσε την παρουσίαση της μαρτυρίας της, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Κατηγορούμενων υπέβαλε εισήγηση με βάση το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ως έχει τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εξ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορούμενων επαρκώς, ώστε να υποχρεώνονται να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του αποφάσισε ότι αποδείχθηκε επαρκώς εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορούμενων και συνεπώς κλήθηκαν σε απολογία. Για την υπεράσπιση κατέθεσαν ο Κατηγορούμενος 1 («ΜΥ1») και η Κατηγορούμενη 2 («ΜΥ2»).

Σε αυτό το σημείο σημειώνω ότι το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας, έχει τύχει προσεκτικής μελέτης και το έχω λάβει υπόψιν μου. Δεδομένου ότι οι αρχές οι οποίες διέπουν την αιτιολόγηση δικαστικών αποφάσεων δεν επιβάλλουν την επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας ή την αναφορά σε κάθε επιμέρους πτυχή αυτής, θα προσπαθήσω να περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα.
Επίσης, σημειώνεται ότι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υπέβαλαν στο Δικαστήριο πλήρως εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσεται σε έκταση η επιχειρηματολογία τους και γίνεται παραπομπή σε σχετικές νομικές αυθεντίες.
Βεβαίως το περιεχόμενο των γραπτών και προφορικών αγορεύσεων έχει ληφθεί υπόψη και ειδική αναφορά σε επιχειρήματα τα οποία προβάλλονται γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο. Επισημαίνω, ωστόσο, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών υπήρξαν, σε όλη τους την εμβέλεια, αντικείμενο σκέψης και προβληματισμού από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησης τους. Η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση τη οποία μπορεί να έχει στη θεώρηση των επίδικών θεμάτων (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολ. Εφ. 117/2018, 16.03.2022, ECLI:CY:AD:2022:A113, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 490). Β. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΑΧΘΗΚΕ (

i)MK1 - Κ.Κ. 8. Ο ΜΚ1 εργαζόταν μέχρι την 30.09.2023 ως τεχνικός μηχανικός στο τεχνικό τμήμα του Δήμου Στροβόλου. Τα καθήκοντα του περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, την έκδοση αδειών οικοδομής και πιστοποιητικών τελικών εγκρίσεων καθώς τις παράνομες μετατροπές οικοδομών χωρίς άδεια. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Έγγραφο Α). 9. Παρείχε μαρτυρία στο Δικαστήριο μετά από κλήση καθότι ήταν ο αρμόδιος λειτουργός κατά τον επίδικο χρόνο. Σε σχέση με την επίδικη οικοδομή υπάρχει ο διοικητικός φάκελος ο οποίος διατηρείται από το Δήμο Στροβόλου με αριθμό Β[...]/2007. Εντός του διοικητικού φακέλου ο ΜΚ1 εντόπισε την άδεια οικοδομής με αρ. [...], ημερ. 19.12.2008 σε σχέση με την ανέγερση της οικοδομής η οποία περιλάμβανε το επίδικο κατάστημα με αριθμό 3 στο ισόγειο της οικοδομής (εφεξής «Κατάστημα»). 10. Ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε αντίγραφο της άδειας οικοδομής καθώς και το αρχιτεκτονικό σχέδιο του ισογείου της οικοδομής στο οποίο φαίνεται το Κατάστημα. Στην άδεια οικοδομής και στα αρχιτεκτονικά σχέδια φαίνεται ότι το Κατάστημα έχει ως εγκεκριμένη χρήση αυτήν του καταστήματος. Σε αυτό το σημείο σημειώνεται ότι τα έγγραφα τα οποία παρουσιάστηκαν ως μέρος του διοικητικού φακέλου του Δήμου Στροβόλου φέρουν σχετική σφραγίδα με σημείωση ότι αποτελούν μέρος του φακέλου του Δήμου Στροβόλου και την υπογραφή του Δημοτικού Γραμματέα. 11. Ως Τεκμήριο 2 ο ΜΚ1 κατέθεσε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου στον οποίο φαίνεται πως η Κατηγορούμενη 2 είναι ιδιοκτήτρια. Περαιτέρω, ανέφερε ότι οι Κατηγορούμενοι υπέβαλαν αίτηση στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας σε σχέση με τη μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος από κατάστημα σε καφετέρια. Η Πολεοδομία απέρριψε την αίτηση και επέδωσε ειδοποίηση επιβολής προς τους Κατηγορούμενους την οποία κοινοποίησε και στο Δήμο Στροβόλου (Τεκμήριο 3 το οποίο περιλαμβάνει τις ειδοποιήσεις επιβολής καθώς και την απόφαση απόρριψης της άδειας). 12. Επισκέφθηκε το Κατάστημα στις 28.09.2020 και παρά την προσπάθεια για απόκρυψη των εργασιών που λάμβαναν χώρα σε αυτό, αφού είχαν τοποθετηθεί χαρτιά στα παράθυρα, ανέφερε ότι κατάφερε λόγω των κενών που υπήρχαν και επειδή ήταν ανοιχτή η πόρτα να διαπιστώσει την έναρξη οικοδομικών εργασιών, προσθηκών και μετατροπών χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών. Ειδικότερα, διαπίστωσε ότι είχε τοποθετηθεί ψευδοροφή, φωτιστικά οροφής, ξύλινος πάγκος εργασίας και ανεγέρθηκε μια αποθήκη 2 ½ Χ 2 ½ μ. στο πίσω μέρος του Καταστήματος. Προέβη σε παραστάσεις στους επί τόπου υπεύθυνους αντιπροσώπους των Κατηγορούμενων να σταματήσουν την περαιτέρω ανέγερση και μετατροπή της οικοδομής, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. 13. Επιπρόσθετα, υπήρχε σε ισχύ Ειδοποίηση Επιβολής ημερ. 21.05.2020 με την οποία οι Κατηγορούμενοι δεν συμμορφώθηκαν. Περαιτέρω, ανέφερε ότι κοινοποιήθηκε στο Δήμο Στροβόλου η εισήγηση για την απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής της Κατηγορούμενης 2 (Τεκμήριο 4). 14. Όταν επισκέφθηκε ξανά το επίδικο Κατάστημα στις 23.02.2022 διαπίστωσε, κατόπιν σύγκρισης με τα δεδομένα κατά την τελευταία του επιθεώρηση ότι οι Κατηγορούμενοι προέβησαν σε περαιτέρω προσθήκες και μετατροπές και το Κατάστημα πλέον λειτουργούσε παράνομα ως καφετέρια χωρίς την εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών. Ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκαν 2 φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν από τον μάρτυρα εκείνη την ημέρα. 15. Ως Τεκμήριο 6 κατέθεσε μια φωτογραφία την οποία έλαβε στις 11.04.2024 όταν επισκέφθηκε ξανά το χώρο. Η παράνομη οικοδομή συνεχίζει αν χρησιμοποιείται ως καφετέρια από τον Κατηγορούμενο 1. 16. Επίσης, πρόσθεσε ότι από μελέτη του διοικητικού φακέλου του Δήμου Στροβόλου διαπίστωσε πως οι Κατηγορούμενοι δεν έχουν εξασφαλίσει μέχρι και την ημέρα κατά την οποία έδωσε μαρτυρία τις απαραίτητες άδειες και χρησιμοποιούν την μετατραπείσα σε καφετέρια οικοδομή χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή. Ούτε και την απαιτούμενη άδεια λειτουργίας εξασφάλισε ο Κατηγορούμενος 1 ενώ χρησιμοποιεί την οικοδομή ως καφετέρια. 17. Εκτός από το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης, ο ΜΚ1 πρόσθεσε με αναφορά στην άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 1) ότι το Κατάστημα έχει άδεια ως κατάστημα, αλλά λειτουργεί ως καφετέρια. 18. Σημειώνω ότι πριν την αντεξέταση του ΜΚ1 δόθηκε χρόνος στους συνήγορους των Κατηγορούμενων να επιθεωρήσουν το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου του Δήμου Στροβόλου. 19. Κατά την αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου 1, ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι υπολογίζει πως είναι με τη σύμφωνη γνώμη του Κατηγορούμενου 1 που υποβλήθηκε από την Κατηγορούμενη 2 η αίτηση για αλλαγή χρήσης του Καταστήματος. Περαιτέρω, παραδέχθηκε πως η ειδοποίηση επιβολής δεν φαίνεται να επιδόθηκε στον Κατηγορούμενο 1, ωστόσο πρόσθεσε πως πρόκειται περί μιας λεπτομέρειας στο πλαίσιο της όλης υπόθεσης. 20. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 έντυπο εξέτασης παραπόνου δημότη το οποίο υποβλήθηκε στις 20.05.2020. Το παράπονο το διερεύνησε ο ΜΚ1 και διαπίστωσε την 01.06.2020 ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις για αλλαγή χρήσης. Κατατέθηκαν άλλα δύο έγγραφα κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 τα οποία εντοπίστηκαν στο διοικητικό φάκελο του Δήμου Στροβόλου σε σχέση με το Κατάστημα τα οποία ανέφεραν ότι δεν διεξάγονται εργασίες μετατροπής της χρήσης του Καταστήματος. Το ένα αφορούσε το Φεβρουάριο του 2020 και το δεύτερο τον Ιούνιο του 2020. 21. Σε σχέση με τη ψευδοροφή, ο ΜΚ1 ανέφερε πως είναι ένα από τα πράγματα που φαίνονται στην άδεια καθότι αλλάζει το ύψος του χώρου. Το ίδιο ισχύει και για τον ξύλινο πάγκο. Ως προς το μέγεθος του δωματίου στο πίσω μέρος του Καταστήματος ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι υπολόγισε, δεν το μέτρησε δεδομένου του ότι δεν του επιτράπηκε η είσοδος στο χώρο. Το δωμάτιο φαίνεται να υπήρχε ήδη όταν επιθεώρησε το χώρο. 22. Ως προς το περιεχόμενο της παραγράφου 10 και την αναφορά σε νέες προσθήκες και μετατροπές ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι εννοεί πως είχαν ολοκληρωθεί οι προσθήκες και δεν έγιναν περαιτέρω προσθηκομετατροπές. 23. Δεν είδε στο χώρο τους Κατηγορούμενους, ωστόσο η Κατηγορούμενη 2 ήταν ιδιοκτήτρια και ο Κατηγορούμενος 1 ήταν ο κάτοχος του Καταστήματος. Είχαν μιλήσει τηλεφωνικά και ποτέ δεν αρνήθηκαν ότι δεν θα μετατρεπόταν σε καφετέρια το Κατάστημα. Όσες φορές μίλησε μαζί τους πάντα του ανέφεραν πως επρόκειτο να γίνει καφετέρια και ότι προσπαθούν να εξασφαλίσουν άδειες. 24. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι την καφετέρια τη διαχειρίζεται μια εταιρία ήτοι η T-CAFE "THE ROASTERY GUY" LTD (εφεξής «Εταιρεία») και όχι ο Κατηγορούμενος 1. Ο ΜΚ1 επέμεινε πως ουδέποτε τους ενημέρωσαν περί τούτου. Το εγγεγραμμένο της γραφείο, αναφέρθηκε ότι βρίσκεται στο Κατάστημα. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ότι «εμείς πήραμε τον διευθυντή της συγκεκριμένης εταιρεία, ο οποίος μας είχε δηλώσει και ο ίδιος ότι εγώ λειτουργώ. Τώρα, εάν έγινε και εταιρεία εκ των υστέρων, με τα δεδομένα τα οποία πήραμε από την πολεοδομία είναι για εμάς άλλο θέμα». 25. Υποδείχθηκαν επίσης στο μάρτυρα τα ακόλουθα έγγραφα: Πιστοποιητικό εγγραφής στο μητρώο ΦΠΑ, πιστοποιητικό αποδοχών του Κατηγορούμενου 1, πιστοποιητικό καταχώρισης επιχείρησης τροφίμων του Υπουργείου Υγείας. Αυτό έγινε για να καταδειχθεί ότι τη λειτουργία και τη διαχείριση του Καταστήματος την έχει η Εταιρεία και όχι ο Κατηγορούμενος 1. Ο ΜΚ1 επέμεινε ότι κατά το χρόνο στον οποίο το δημαρχείο και η πολεοδομία ενεπλάκησαν στην υπόθεση δεν υπήρχε η Εταιρεία. Μάλιστα το ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν στο όνομα του Κατηγορούμενου 1 και όχι στο όνομα της Εταιρείας. 26. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούμενης 2, ο ΜΚ1 σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν γνωρίζει πότε ανεγέρθηκε το δωμάτιο μεγέθους 2 ½ Χ 2 ½ μ. εντός του Καταστήματος. Η Κατηγορούμενη 2 εγγράφηκε ως ιδιοκτήτρια του Καταστήματος την 17.07.2018. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι όταν μίλησαν στο τηλέφωνο με την Κατηγορούμενη 2, αυτό που του ανέφερε είναι ότι γίνονται εργασίες για την επιδιόρθωση ζημιάς από υγρασία και ότι αναμένουν τις σχετικές άδειες για την έναρξη εργασιών. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν θυμάται τι λέχθηκε ακριβώς, ωστόσο θυμάται ότι της επέστησε την προσοχή στο ότι πρέπει να εξασφαλιστούν άδειες για τη μετατροπή της αλλαγής χρήσης. Ο ΜΚ1 πρόσθεσε, σε υποβολή ότι όταν καταχωρίστηκε το κατηγορητήριο δεν μπορούσε να ξέρει ότι θα γινόταν καφετέρια το Κατάστημα, ότι από τεχνικής άποψης μπορούσε να αντιληφθεί ότι με βάση την εξέλιξη των εργασιών το Κατάστημα θα γινόταν καφετέρια και όντως έτσι έγινε. (
ii)ΜΚ2 - Α.Α. 27. Ο ΜΚ2 εργάζεται ως τεχνικός στην Κατηγορούσα Αρχή εδώ και 15 χρόνια. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής δήλωσης την οποία ετοίμασε στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι έχει πρόσβαση στο αρχείο των αδειών οικοδομής που διατηρεί ο Δήμος Στροβόλου. Με βάση την έρευνα του στο φάκελο Β[...]/2007 διαπίστωσε ότι το Κατάστημα μετατράπηκε παράνομα σε καφετέρια χωρίς να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες άδειες. Περαιτέρω, διαπίστωσε ότι από τις 23.02.2022 ο Κατηγορούμενος 1 χρησιμοποιεί την οικοδομή η οποία μετατράπηκε χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού έγκρισης. 28. Στο πλαίσιο της εργασίας του επισκέφθηκε την επίδικη οικοδομή στις 14.12.2023 και έλαβε φωτογραφίες (2 φωτογραφίες της πρόσοψης του Καταστήματος κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 10). Κατά την επίσκεψη του διαπίστωσε ότι το Κατάστημα χρησιμοποιείται παράνομα ως καφετέρια με την ονομασία "COFFEE ROASTERY - THE GUY". 29. Επιπρόσθετα, προέβη σε έρευνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συγκεκριμένα στο "facebook" και διαπίστωσε ότι η καφετέρια έχει τη δική της σελίδα στην οποία διαφημίζει τη λειτουργία της, περιλαμβάνει αρκετές φωτογραφίες στις οποίες απεικονίζεται ο Κατηγορούμενος 1 καθώς και ο χώρος του Καταστήματος ο οποίος μετατράπηκε (Τεκμήριο 11). 30. Μέχρι σήμερα οι Κατηγορούμενοι δεν έχουν εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες από τις αρμόδιες αρχές, ήτοι την πολεοδομική άδεια και την άδεια οικοδομής. Ο Κατηγορούμενος 1 λειτουργεί καφετέρια παράνομα χωρίς την εξασφάλιση άδειας λειτουργίας από το Δήμο Στροβόλου. 31. Περαιτέρω ανέφερε πως εκτός από την παράνομη αλλαγή εγκεκριμένης χρήσης έγιναν και κάποιες μετατροπές, π.χ. χαμήλωσε το ταβάνι και ορισμένες εσωτερικές μετατροπές στη διαρρύθμιση του χώρου χωρίς άδεια ενώ για αυτές τις μετατροπές που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία χρειάζεται άδεια. 32. Κατά την αντεξέταση του, φάνηκε ότι δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει το πως εξήγαγε το συμπέρασμα ότι έγιναν μετατροπές στο Κατάστημα, π.χ. ότι χαμήλωσε το ταβάνι. Παρέπεμψε στο κατηγορητήριο και στην μαρτυρία του ΜΚ1. Ούτε ήξερε να εξηγήσει πόσο χαμήλωσε η οροφή του Καταστήματος. Μάλιστα, παραδέχθηκε ότι δεν είχε ιδία γνώση σε σχέση με τις εσωτερικές μετατροπές στο Κατάστημα. 33. Σε σχέση με το πως διαπίστωσε ο ΜΚ2 πως είναι ο Κατηγορούμενος 1 που χρησιμοποιεί το Κατάστημα ο ΜΚ2 ανέφερε πως προκύπτει από τις φωτογραφίες Τεκμήριο 11. Ανέφερε επίσης πως όταν έγιναν οι παραβάσεις δεν υπήρχε η Εταιρεία. 34. Του υποδείχθηκε από τον κ. Ακάμα φωτογραφία του Κατηγορούμενου 1, εντός της καφετέριας, μαζί με τον πρώην Δήμαρχο Στροβόλου η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο προς αναγνώριση. Ο ΜΚ2 αναγνώρισε τον πρώην δήμαρχο Στροβόλου καθώς και τον Κατηγορούμενο 1 στη φωτογραφία. 35. Υποβλήθηκε ότι έχει υποβληθεί αίτηση για πολεοδομική άδεια για την αλλαγή χρήσης η οποία έχει απορριφθεί και ακολούθως υποβλήθηκε νέα αίτηση. Επίσης, υποβλήθηκε η θέση πως το Κατάστημα το κατέχει η Εταιρεία. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι είχε επισκεφθεί το Κατάστημα και την προηγούμενη ημέρα (από την ημέρα που έδωσε μαρτυρία) και είδε τον Κατηγορούμενο 1 να εργάζεται εκεί (σελ. 22 πρακτικών, 14.06.2024). 36. Συμφώνησε με την υποβολή της κυρίας Κότσαπα ότι την ημέρα που καταχωρίστηκε η υπόθεση δεν είχε αλλάξει η χρήση του Καταστήματος. Επίσης συμφώνησε ότι δεν γνωρίζει ποιος ανήγειρε το δωμάτιο 2.5 Χ 2.5 μ. (iii) ΜΥ1 - Κατηγορούμενος 1 37. Ο Κατηγορούμενος 1 υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως την κυρίως εξέταση του (Έγγραφο Γ). Αναφέρει στο Έγγραφο Γ, μεταξύ άλλων, ότι είναι μοναδικός διευθυντής, γραμματέας, μέτοχος και υπάλληλος της εταιρείας T-CAFÉ "THE ROASTERY GUY" LTD (η οποία ορίστηκε προηγουμένως ως «Εταιρεία») με αρ. εγγραφής ΗΕ409027. Το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας βρίσκεται στο Κατάστημα. Η Εταιρεία εγγράφηκε στις 05.05.2020. 38. Ανέφερε ότι το Κατάστημα το ενοικίασε στις 24 Ιανουαρίου του 2020 στο όνομα του μέχρι να εγγραφεί η Εταιρεία. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας (Τεκμήριο 12) ότι τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του με βάση τη σύμβαση θα εκχωρούντο στην Εταιρεία όταν αυτή θα εγγραφεί. Με βάση το περιεχόμενο του ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο καταρτίστηκε μεταξύ της Κατηγορούμενης 2 και του Κατηγορούμενου 1 (κατατέθηκε Τεκμήριο 12) και συγκεκριμένα με βάση τους όρους 6 (a), (
b)και (
c)δίδεται η δυνατότητα στον Ενοικιαστή κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του Ιδιοκτήτη να εκχωρήσει, παραχωρήσει μέρος ή να υπενοικιάσει. 39. Η διαδικασία για εγγραφή της Εταιρείας ξεκίνησε μετά την ενοικίαση. Σύμφωνα με την παράγραφο 8 του Εγγράφου Γ «[η Εταιρεία] θα ήταν υπεύθυνη για την επένδυση στην εν λόγω προτεινόμενη επιχείρηση, κάτοχος του υποστατικού και θα αντλούσε τα δικαιώματα, υποχρεώσεις και συμφέροντα από τη λειτουργία του ως επιχείρηση...». 40. Στο Κατάστημα υπήρχε ζημιά από υγρασίες. Επίσης κάποια φωτιστικά οροφής έχρηζαν αντικατάστασης. Σε συνάντηση με τη διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας, η εκπρόσωποι της επιτροπής ήταν αρνητικοί. Η Κ[...] Ζ[...] του ΚΟΤ και ο Χ[...] Π[...] του Δήμου Στροβόλου τον πληροφόρησαν προφορικά ότι το υποστατικό πληρούσε τις προϋποθέσεις για να γίνει καφετέρια. 41. Ακολούθως, με τις θετικές προφορικές απόψεις των προαναφερόμενων, προχώρησε με την ανάθεση των εργασιών επιδιόρθωσης των ζημιών στο Κατάστημα. Επιδιόρθωσε μια γυψοσανίδα η οποία είχε υποστεί ζημιά από υγρασίες (φαίνεται στο Τεκμήριο 14), αντικατέστησε τα φωτιστικά, καθαρίστηκε η μούχλα, βάφτηκε η οροφή και η τοιχοποιία. Εντός του Καταστήματος κατασκευάστηκε ξύλινος μετακινούμενος πάγκος στο οποίο θα εκτίθεντο φαγώσιμα και τοποθετούντο η ταμειακή μηχανή, η μηχανή του καφέ κτλ. Φωτογραφία του πάγκου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 13. 42. Για τις εργασίες που έγιναν στο Κατάστημα πληροφορήθηκε από τον αρχιτέκτονα του και τους δικηγόρους του ότι δεν απαιτείται η λήψη οποιασδήποτε άδειας. Αρνήθηκε ότι ανήγειρε δωμάτιο μεγέθους 2.5 χ 2.5 μ. Όταν ενοικίασε το Κατάστημα υπήρχε ένα διαχωριστικό στο πίσω μέρος αυτού φτιαγμένο από γυψοσανίδα με πόρτα το οποίο με βάση την αντίληψη του μάρτυρα ήταν αποθηκευτικός χώρος. Στις 12.03.2020 έλαβε πιστοποιητικό καταλληλόλητας ηλεκτρολογικής εγκατάστασης (Τεκμήριο 15) αφού έγιναν οι απαραίτητες επιδιορθώσεις. 43. Στην παράγραφο 16 του Εγγράφου Γ αναφέρει: «Ο αρχιτέκτονας μου ετοίμασε όλα τα σχετικά σχέδια και Αιτήσεις τα οποία έπρεπε να υποβληθούν στις αρμόδιες αρχές για την αλλαγή χρήσης του επίδικου υποστατικού και η ιδιοκτήτρια - Κατηγορούμενη 2 στις 12/03/2020 υπέβαλε τις σχετικές αιτήσεις προς την Πολεοδομία για προσθήκες - μετατροπές και αλλαγή χρήσης με αρ. ΛΕΥ. .../2020 και ΛΕΥ..../2020 έναντι σχετικής απόδειξης πληρωμής του παράβολου». Οι δύο Αιτήσεις κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 16. 44. Τον Αύγουστο του 2020 οι δύο αιτήσεις - Τεκμήριο 16 - απορρίφθηκαν από την πολεοδομία, μεταξύ άλλων επειδή απαιτούντο 4 χώροι στάθμευσης και επειδή η προτεινόμενη επέκταση του μεσοπατώματος επηρέαζε τα συμφέροντα των συνιδιοκτητών κοινόκτητης οικοδομής. 45. Ο Κατηγορούμενος 1 ανάφερε ότι η Εταιρεία είναι το πρόσωπο το οποίο έχει τα δικαιώματα, συμφέροντα και υποχρεώσεις σε σχέση με το Κατάστημα. Η Ιδιοκτήτρια - Κατηγορούμενη 2 συμφώνησε όπως η σύμβαση ενοικίασης εκχωρηθεί στην Εταιρεία. Το ενοίκιο καταβάλλεται από την Εταιρεία. Προς τούτο ο Κατηγορούμενος 1 κατέθεσε το Τεκμήριο 17 στο οποίο περιλαμβάνονται τιμολόγια σε σχέση με το ενοίκιο για το Κατάστημα που απευθύνονται στο "T-Café "The Roastery Guy" καθώς και απόδειξη μεταφοράς χρημάτων από το Viva Wallet της Εταιρείας προς την Κατηγορούμενη 2 στις 18 Ιουνίου 2024. Εκτός από τον Ιούνιο του 2024 δεν παρουσιάστηκε άλλο αποδεικτικό ότι οι πληρωμές του ενοικίου γίνονταν από την Εταιρεία. 46. Η Εταιρεία προέβη σε ενοικίαση χώρου στάθμευσης για τους σκοπούς της καφετέριας (Τεκμήρια 18 και 19). Στις 17.11.2020 ο Κατηγορούμενη 2 υπέβαλε νέες αιτήσεις στην πολεοδομία για προσθήκες/μετατροπές σε κατάστημα και αλλαγή χρήσης σε σνακ μπαρ B' τάξης οι οποίες επίσης απορρίφθηκαν (Τεκμήριο 20). Την ίδια περίοδο η Εταιρεία αγόρασε εξοπλισμό για την ετοιμασία του Καταστήματος ώστε να λειτουργήσει ως καφετέρια. Παρουσιάστηκαν τιμολόγια προς την Εταιρεία σε σχέση με την καφετέρια. Επίσης, η Εταιρεία εγγράφηκε στο μητρώο ΦΠΑ (Τεκμήριο 25). Ο Κατηγορούμενος 1 είναι και υπάλληλος της Εταιρείας και κατέθεσε το πιστοποιητικό αποδοχών του. Εργάζεται εκεί στο Κατάστημα το οποίο λειτουργεί σήμερα ως καφετέρια. 47. Περαιτέρω ανέφερε ότι η επιχείρηση η οποία διεξάγεται στο Κατάστημα είναι ασφαλής και υγιής και ουδέποτε δημιουργήθηκε πρόβλημα. Μεταξύ των θαμώνων της συγκαταλέγεται και ο μέχρι πρότινος Δήμαρχος Στροβόλου κ. Παπαχαραλάμπους - κατατέθηκε σχετική φωτογραφία του Κατηγορούμενου 1 με τον κ. Παπαχαραλάμπους εντός της καφετέριας (Τεκμήριο 29). 48. Στις 18.10.2023 υποβλήθηκαν νέες αιτήσεις στην πολεοδομία για προσθήκες/ μετατροπές και αλλαγή χρήσης του Καταστήματος σε σνακ μπαρ (Τεκμήριο 23). Ακόμη δεν λήφθηκε απάντηση σε σχέση με τις αιτήσεις αυτές. Εξ όσων πληροφορήθηκε από τους αρχιτέκτονες της Εταιρείας το μόνο θέμα που εκκρεμεί είναι η εξεύρεση χώρων στάθμευσης σε απόσταση όχι μεγαλύτερη από 200μ. από την καφετέρια και κατέθεσε σχετική αλληλογραφία μεταξύ του αρχιτέκτονα του και του τμήματος πολεοδομίας (Τεκμήριο 30). 49. Επίσης, ανέφερε πως εδώ και 4.5 χρόνια καταβάλλει προσπάθειες (εκ μέρους της Εταιρείας) για τη λήψη αδειών από τις αρμόδιες αρχές χωρίς την οποιαδήποτε από μέρους του κωλυσιεργία ή αδιαφορία. Τέλος, δηλώνει στο Έγγραφο Γ ότι με βάση τη νομική συμβουλή που έλαβε η Εταιρεία της οποίας είναι διευθυντής έχει την κατοχή αλλά και τη διαχείριση του Καταστήματος είναι ξεχωριστό νομικό πρόσωπο και έπρεπε να είχε κληθεί στην παρούσα διαδικασία για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Ο ίδιος δηλώνει αθώος επειδή δεν προέβη, ανέχθηκε, επέτρεψε στον οποιοδήποτε τη διενέργεια οποιασδήποτε πράξης για την οποία απαιτείται άδεια από την αρμόδια αρχή. Ο ίδιος προσωπικά δεν χρησιμοποιεί το υποστατικό ως καφετέρια αλλά το λειτουργεί η Εταιρεία. 50. Κατά την αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, μεταξύ άλλων: 50.1 Επανέλαβε ότι ίδιος προέβη σε ενέργειες για να μετατρέψει τη χρήση του Καταστήματος (σελ. 2 και 4 πρακτικών 22.07.2024), 50.2 Ανέφερε ότι γνώριζε ποια ήταν η εγγεγραμμένη χρήση του υποστατικού, και ότι για να την μετατρέψει έπρεπε να υποβάλει αιτήσεις στις αρμόδιες αρχές για μετατροπή της χρήσης (σελ. 2 και 3 πρακτικών 22.07.2024), 50.3 Υπέδειξε στην Κατηγορούμενη 2 τι να κάνει για να αλλαχθεί η χρήση του υποστατικού από κατάστημα σε σνακ μπαρ (σελ. 2, γραμμή 30, πρακτικών 22.07.2024), 50.4 Ανέφερε ότι κατέθεσε ξανά ο ίδιος αίτηση για αλλαγή χρήσης στο όνομα της Κατηγορούμενης 2 στις 17.11.2020, 50.5 Επέμεινε ότι ο ξύλινος πάγκος είναι μετακινούμενος (σελ. 10 πρακτικών 22.07.2024), 50.6 Δέχθηκε ότι παρά την ειδοποίηση επιβολής και παρά την απόρριψη των πολεοδομικών αιτήσεων για μετατροπή χρήσης η Εταιρεία μετέτρεψε την χρήση του Καταστήματος και το χρησιμοποιεί ως καφετέρια (σελ. 14, πρακτικών 22.07.2024), 50.7 Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τι είναι η εκχώρηση, αλλά θεωρεί ότι καλύπτεται από τους όρους του ενοικιαστηρίου, 50.8 Επέμεινε πως είναι η Εταιρεία που λειτουργεί την καφετέρια στο Κατάστημα, 50.9 Ανέφερε ότι η Εταιρεία κατέθεσε την πολεοδομική αίτηση μέσω της ιδιοκτήτριας - Κατηγορούμενης 2. 50.10 Ανέφερε ότι ο ίδιος έλαβε τις απαραίτητες προεγκρίσεις, ο ίδιος κατέθεσε 3 φορές τα χαρτιά για να πάρει έγκριση, ο ίδιος είχε προσωπικές διαβουλεύσεις. Θεωρεί ότι λειτουργούσε νόμιμα. 51. Σε υποβολή ότι έδειξε αδιαφορία για το Νόμο κατέχοντας και λειτουργώντας παράνομα το Κατάστημα ως καφετέρια ο Κατηγορούμενος 1 απάντησε ότι αυτά είναι θέματα της Εταιρείας και ο ίδιος «ούτε ανέχθηκε, ούτε μετέτρεψε, ούτε έκανε κάτι». (
iv)ΜΥ2 - Κατηγορούμενη 2 52. Η Κατηγορούμενη 2 είναι η ιδιοκτήτρια του Καταστήματος (Τεκμήριο 2). Υιοθέτησε τη γραπτή της δήλωση (Έγγραφο Δ) ως μέρος της κυρίως εξέτασης της στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων ότι, όταν αγόρασε το Κατάστημα υπήρχε ήδη το διαχωριστικό από γυψοσανίδα - αποθήκη. Τον Ιανουάριο του 2019 το Κατάστημα είχε διαρροή νερού από τον πάνω όροφο με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιές σε σημείο που τίθετο θέμα με την ηλεκτρική εγκατάσταση. Κατάφερε να ανακτήσει την κατοχή του Καταστήματος τον Σεπτέμβριο του 2019. 53. Δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης (Τεκμήριο 12) ενοικίασε το Κατάστημα στον Κατηγορούμενο 1 και στην εταιρεία του που θα ιδρυόταν με σκοπό να στεγάσει την επιχείρηση του. Προς τούτο, τέθηκαν οι όροι 6(a)(b)(
c)στο Τεκμήριο 12. Προτού ενοικιάσει το Κατάστημα στον Κατηγορούμενο 1 του επισήμανε τα προβλήματα που υπήρχαν και του επέτρεψε να επισκευάσει τις ζημιές με δικά του έξοδα. 54. Από την αρχή της ενοικίασης του υποστατικού ο Κατηγορούμενος 1 είχε «τη στήριξη [της], ούτως ώστε να καταφέρει να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες και να λειτουργήσει επιτέλους την οικογενειακή του επιχείρηση». Ο Κατηγορούμενος 1 την διαβεβαίωσε πως θα επιδιόρθωνε τις ζημιές και δεν απαιτείτο άδεια από τη πολεοδομική αρχή για αυτές τις εργασίες. Υπέγραψε τις πολεοδομικές αιτήσεις στις 12.03.2020, 17.11.2020 και Οκτώβριο του 2023 για πολεοδομική άδεια για προσθήκες μετατροπές και μετατροπή χρήσης σε σνακ μπαρ (Τεκμήρια 16, 20 και 23). 55. Την ειδοποίηση επιβολής ημερ. 21.05.020 την προσέβαλε με ιεραρχική προσφυγή (Τεκμήριο 34). Συνομίλησε με τον ΜΚ1 ο οποίος της τηλεφώνησε στις αρχές Μαΐου του 2020. Αφού ο ΜΚ1 επισκέφθηκε το υποστατικό διαπίστωσε ότι δεν εντόπισε οτιδήποτε μεμπτό. Αυτό επίσης διαπιστώνεται και στα Τεκμήρια 7,8 και 9 δηλαδή ότι δεν γίνονταν εργασίες για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής. 56. Από τον Μάϊο του 2020 αποδέχθηκε την εκχώρηση των δικαιωμάτων κα υποχρεώσεων του Κατηγορούμενου 1 δυνάμει της σύμβασης ενοικίασης στην Εταιρεία και εκδίδει τιμολόγια από τότε προς την Εταιρεία. 57. Αναφέρει επίσης ότι το Κατάστημα λειτούργησε εν τέλει ως σνακ μπαρ σε άγνωστο στην ίδια χρόνο αλλά η κατοχή λειτουργία και χρήση του από το Μάιο του 2020 γινόταν από την Εταιρεία. Περαιτέρω ανέφερε στη δήλωση της ότι εξ όσων έχει αντιληφθεί το Δικαστήριο δεν επέτρεψε την προσθήκη κατηγοριών σε σχέση με την ανοχή και επιτρέπειν την αλλαγή χρήσης του υποστατικού. Τις κατηγορίες 2 και 3 που αντιμετωπίζει τις αρνείται καθότι με βάση νομική συμβουλή η τοποθέτηση ψευδοροφής και ξύλινου πάγκου δεν αποτελούν οικοδομικές εργασίες (για τις οποίες χρειάζεται η εξασφάλιση άδειας) και το δωμάτιο μεγέθους 2.5Χ2.5 μ. προϋπήρχε. 58. Κατά την αντεξέταση της από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής: 58.1 Συμφώνησε ότι η εγκεκριμένη χρήση του υποστατικού είναι ως Κατάστημα. 58.2 Επέμεινε ότι αγόρασε το Κατάστημα με το διαχωριστικό / αποθήκη και θεώρησε πως ήταν μέρος του Καταστήματος. 58.3 Οι αιτήσεις στην πολεοδομία έγιναν εκ μέρους του ενοικιαστή της - Κατηγορούμενου 1. 58.4 Διαφώνησε με την υποβολή ότι πουθενά στο Τεκμήριο 12 δεν αναφέρεται οτιδήποτε για την Εταιρεία. 58.5 Η εκχώρηση της ενοικίασης στην Εταιρεία έγινε προφορικά. 58.6 Δεν γνωρίζει αν έχουν εκδοθεί άδειας για μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του Καταστήματος. 58.7 Αρνείται ότι επέτρεψε την μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια. Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 59. Αφού συνοψίσθηκε η προσκομισθείσα μαρτυρία προχωρώ τώρα με την αξιολόγηση της. Είχα την ευκαιρία να ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν μου και να παρακολουθήσω τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η εντύπωση την οποία αφήνει ο μάρτυρας στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273).

Παρακολούθησα, μεταξύ άλλων, την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων ενόσω καταθέταν, τις αντιδράσεις τους, κατά πόσο δηλαδή ήταν φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητα τους, την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, την αμεσότητα και αυθορμητισμό κατά την κατάθεση τους και το κατά πόσον υπεκφεύγαν.
Παρότι ο σταθερός λόγος και η ήρεμη συμπεριφορά μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας τους (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές. Επιπρόσθετα, οι θέσεις των μαρτύρων έχουν τύχει αντιπαραβολής με την πραγματική μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. 62. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45). 63. Έχει περαιτέρω, νομολογηθεί πως για να καταστραφεί η αξιοπιστία ενός μάρτυρα οι αντιφάσεις στη μαρτυρία του θα πρέπει να είναι ουσιαστικές. Οι δε αντιφάσεις σε λεπτομέρειες ενδεχόμενα να ενισχύουν την φιλαλήθεια του μάρτυρα διότι αυτό δείχνει την έλλειψη προσχεδιασμού στην εκδοχή του (Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). 64. Επιπρόσθετα, όπως έχει εξηγηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το ζήτημα του βάρους της απόδειξης είναι καθαρά διακριτό από το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων απολήγει στη διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων, οπότε, με αυτά ως δεδομένα, εξετάζεται αν εκείνος που έχει το βάρος της απόδειξης το απέσεισε (Αθανασίου v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). 65. Στην περίπτωση κατά την οποία ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, αυτό γενικώς θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που προβάλλει ένας μάρτυρας (ίδετε Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. v. Acuac Inc

(2002)1 ΑΑΔ 1527). Ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του και της εκδοχής την οποία προωθεί, παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη ως αποδοχή των ισχυρισμών της αντίδικης πλευράς στα σημεία τα οποία είχαν τεθεί στην κυρίως εξέταση (ίδετε Ηλιάδης & Σάντης, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 1η έκδοση, σελ. 720). Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αγνοήσει, ιδιαίτερα στην απουσία οποιασδήποτε σαφούς εξήγησης, μαρτυρία που ενώ ο ένας των διαδίκων θεωρεί σημαντική για την υπόθεση του, εν τούτοις παραλείπει εσκεμμένα ή αμελώς, από του να τη θέσει στον αντίδικο του προς σχολιασμό (Adidas Sportshuhfabriken Ad Dassler KG v. The Jonitexo Limited

(1987)1 Α.Α.Δ. 383). 66. Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι οι υποβολές αφ' εαυτού δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν μετέωροι ισχυρισμοί (Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640). (

i)Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΚ1 67. Εν πρώτοις πρέπει να αναφερθεί ότι ένα μεγάλο και σημαντικό μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε και συγκεκριμένα ότι η εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής (του Καταστήματος) είναι ως κατάστημα και παρά ταύτα χρησιμοποιείται ως καφετέρια. Δηλαδή ότι η χρήση του έχει αλλάξει. Ούτε και το ότι δεν υπάρχει πιστοποιητικό έγκρισης έχει αμφισβητηθεί. 68. Παρά ταύτα, ο ΜΚ1 υπέπεσε σε αντιφάσεις σε διάφορα σημεία κατά την αντεξέταση του και παραδέχθηκε ότι προέβη σε εικασίες και υποθέσεις όσον αφορά ορισμένα ζητήματα εκτός από αυτά που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του και τις θέσεις του και αντιπαραβάλλοντας την με την έγγραφη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και με το σύνολο της μαρτυρίας εν γένει, διαπιστώθηκε ότι ο ΜΚ1 υπέπεσε σε αντιφάσεις σε σχέση με ζητήματα τα οποία ήταν αμφισβητούμενα. 69. Ειδικότερα, ως προς το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος 1 υπέβαλε αίτηση για μετατροπή χρήσης του καταστήματος ο ΜΚ1 στην αντεξέταση του απάντησε ότι «υπολογίζει» πως είναι με τη σύμφωνη γνώμη του που υποβλήθηκε η αίτηση. Παραδέχθηκε ότι δεν έχει γνώση περί αυτού. Επομένως, υπάρχει διάσταση μεταξύ της δήλωσης του στην παράγραφο 5 (Έγγραφο Α) όπου αναφέρει πως οι Κατηγορούμενοι υπέβαλαν αίτηση, και του περιεχόμενου των Τεκμηρίων 3 και 4. 70. Επίσης, σε σχέση με το κατά πόσον επιδόθηκε η ειδοποίηση επιβολής στον Κατηγορούμενο 1, ο ΜΚ1 επίσης υπέπεσε σε αντίφαση καθότι η Πολεοδομία στο Τεκμήριο 4, τελευταία σελίδα παρ. 6Α, φαίνεται να παραδέχεται ότι δεν επιδόθηκε η ειδοποίηση επιβολής στον κάτοχο του Καταστήματος. Ούτε και παρουσίασε οποιαδήποτε ειδοποίηση επίδοσης της ειδοποίησης επιβολής. Συνεπώς, και επί αυτού του ζητήματος η μαρτυρία του είναι αντιφατική υπό την έννοια ότι δε συνάδει με τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 4. Στη δήλωση του σελίδα 3, πρώτη γραμμή αναφέρει ότι επιδόθηκε η ειδοποίηση επιβολής στον Κατηγορούμενο 1. Στην ουσία, διαφάνηκε ότι ο ΜΚ1 προέβη σε εικασία ότι επιδόθηκε η ειδοποίηση η οποία ωστόσο καταρρίπτεται από το περιεχόμενο των τεκμηρίων που κατέθεσε. 71. Υπέπεσε επίσης σε αντίφαση όταν παραδέχθηκε ότι για την εγκατάσταση ψευδοτάβανου, φωτιστικών και ξύλινου πάγκου δεν χρειάζεται εξασφάλιση άδειας αναιρώντας μερικώς τη θέση του σε σχέση με παράνομες προσθήκες και μετατροπές (σελ. 33 πρακτικά 31.05.2024). Εάν εν τέλει δεν χρειάζεται άδεια για την τοποθέτηση ψευδοτάβανων, πάγκου και φωτιστικών, επάγεται ότι δεν υπήρξε παράνομη μετατροπή ή προσθήκη σε οικοδομή. Επομένως, φαίνεται να αναίρεσε τον χαρακτηρισμό του παράνομου τον οποίο απέδωσε στις εργασίες που έγιναν στην παράγραφο 7(α) και (β) του Εγγράφου Α. 72. Επίσης, η παραδοχή του ΜΚ1 ότι δεν χρειάζεται άδεια οικοδομής για αυτές τις εργασίες έρχεται σε ευθεία αντίφαση με τη θέση του ΜΚ2 ο οποίος ανέφερε πως χρειάζεται άδεια για αυτές τις εργασίες - αλλαγές στην εσωτερική διαρρύθμιση (όπως τις χαρακτήρισε). 73. Σε σχέση με το δωμάτιο 2.5 Χ 2.5 παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι δεν γνωρίζει πότε είχε ανεγερθεί σε διάσταση με την παράγραφο 7(β) του Εγγράφου Α στην οποία δίδει την εντύπωση ότι ήταν εκείνη την περίοδο που είχε ανεγερθεί το δωμάτιο. Γενικότερα, η μαρτυρία του όσον αφορά το κατά πόσον απαιτείται άδεια για τις προθήκες και μετατροπές στην οικοδομή, ήτοι ως προς τη φύση των εργασιών, και για το πότε ανεγέρθηκε το δωμάτιο ήταν αντιφατική, ασαφής και στερείται της απαραίτητης ποιότητας και συνεπακόλουθα πειστικότητας για να γίνει αποδεκτή. 74. Περαιτέρω, δεν μπορώ να δεχθώ ότι κατά την επίσκεψη του στο χώρο στις 23.02.2022 διαπίστωσε πως υπήρχαν νέες προσθήκες και μετατροπές. Ο ΜΚ1 δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες νέες προσθήκες ή μετατροπές και στην ουσία αναίρεσε την θέση του αυτή με το να αναφέρει (στις σελίδες 32 - 33 πρακτικών 31.05.2024) ότι αυτό που εννοεί ήταν ότι ολοκληρώθηκαν οι προσθηκομετατροπές στις οποίες αναφέρθηκε προηγουμένως και πλέον ο χώρος λειτουργούσε ως καφετέρια και μετατράπηκε η εγκεκριμένη χρήση της. 75. Γενικότερα, η μαρτυρία του όσον αφορά προσθήκες και μετατροπές ήταν ασαφής, αντιφατική και στερείται της απαραίτητης λεπτομέρειας, ποιότητας και συνεπακόλουθα πειστικότητας για να γίνει αποδεκτή. Επίσης, κατά την αντεξέταση του όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με αυτές τις αντιφάσεις, κατέφυγε στη δικαιολογία ότι επρόκειτο περί ασήμαντων λεπτομερειών. 76. Αποδέχομαι ότι ο ΜΚ1 μίλησε μαζί με τους Κατηγορούμενους τηλεφωνικά και ότι ουδέποτε διέψευσαν ή αρνήθηκαν το ότι το Κατάστημα θα μετατρεπόταν σε καφετέρια. Επί αυτής του της δήλωσης δεν αντεξέταστηκε ούτε υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Επίσης αποδέχομαι ότι στις 23.02.2022 το Κατάστημα λειτουργούσε ως καφετέρια καθότι ούτε και αυτό αμφισβητήθηκε. 77. Ενόψει των όσων προαναφέρθηκαν, εξετάζοντας τη μαρτυρία του ΜΚ1 στο σύνολο της, καταλήγω ότι η μαρτυρία του επί αμφισβητούμενων θεμάτων δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Για τους λόγους που προανέφερα αποδέχομαι μόνο τη μαρτυρία του όσον αφορά το καθεστώς του Καταστήματος ως κατάστημα και τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του σε καφετέρια. Δέχομαι ότι στις 23.02.22 το κατάστημα λειτουργούσε πλέον ως καφετέρια και δεν είχε εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης. Επαναλαμβάνεται ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. (
ii)Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΚ2 78. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του ΜΚ2 σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα στο σύνολο της, διαπιστώνω ότι ήταν γενική, αόριστη και ασαφής και δεν περιέχει την αναγκαία σταθερότητα, πειστικότητα και συνοχή για να μπορέσει να γίνει δεκτή. Κατά την αντεξέταση του από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Κατηγορούμενων υπέπεσε σε αντιφάσεις επί ορισμένων ζητημάτων όπως επεξηγείται ακολούθως. Στην ουσία ο ΜΚ2 προέβαλε θέσεις τις οποίες δεν μπορούσε να υποστηρίξει καθότι δεν είχε γνώση σε σχέση με τα θέματα εκείνα. 79. Ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πως κατέληξε στις διαπιστώσεις του σε σχέση με τις μετατροπές π.χ. για το ότι χαμήλωσε το ταβάνι. Στη σελίδα 9 των πρακτικών ημερ. 14.06.2024 φαίνεται ξεκάθαρα πως δεν ήταν σε θέση τα τεκμηριώσει τις θέσεις του περί προσθηκομετατροπών (σελ. 6 και 7 πρακτικών 14.06.2024). 80. Όταν ερωτήθηκε από που προκύπτει η γνώση του - η πηγή της γνώσης του για τα ζητήματα που παρουσίασε ως γεγονότα παρέπεμψε στο περιεχόμενο του κατηγορητηρίου και στη μαρτυρία του προηγούμενου μάρτυρα δείχνοντας πλήρη άγνοια για το κατά πόσον έγιναν προσθήκες και μετατροπές στο Κατάστημα. Αφού παραδέχθηκε πως τα όσα ανέφερε περί μετατροπών είναι εικασίες κατ' ουσίαν αναίρεσε τη θέση του κατά την κυρίως εξέταση του. 81. Η θέση του ότι για να εγκατασταθεί ένας ξύλινος πάγκος - μετακινούμενος - χρειάζεται άδεια οικοδομής επειδή αλλάζει η εσωτερική διαρρύθμιση, με όλο το σεβασμό, δεν μπορεί να αντέξει στη βάσανο της λογικής. Σε ερώτηση αν υπάρχει έστω και μία άδεια οικοδομής για πάγκο ο ΜΚ2 απάντησε πως δεν είναι σε θέση να παρουσιάσει τέτοια άδεια. 82. Σε κάθε περίπτωση και πάλι ο ΜΚ2 παρέπεμψε στη μαρτυρία του ΜΚ1 και συνεπώς διαφάνηκε πως δεν είχε ιδία γνώση των όσων χαρακτήρισε ως εσωτερικές μετατροπές που επηρεάζουν τη διαρρύθμιση του χώρου περιλαμβανομένης και της ανέγερσης της αποθήκης. Σε μεταγενέστερο στάδιο μάλιστα παραδέχθηκε ότι δεν αποτελούν προσωπικές του διαπιστώσεις τα όσα αναφέρει (σελ. 10 πρακτικών 14.06.32024). 83. Πρέπει να σημειώσω ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 ότι χρειάζεται άδεια οικοδομής για την εγκατάσταση πάγκου είναι και σε αντίθεση με τη μαρτυρία του ΜΚ1 ο οποίος παραδέχθηκε πως δεν χρειάζεται άδεια για αυτές τις εργασίες. 84. Παρά τα όσα προανέφερα, τονίζεται ότι δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του ως προς το ότι έχει μετατραπεί η χρήση του Καταστήματος σε καφετέρια χωρίς άδεια. Αποδέχομαι ότι ο ΜΚ2 είχε επισκεφθεί το χώρο και διαπίστωσε πως λειτουργούσε καφετέρια και πως είδε τον Κατηγορούμενο 1 να εργάζεται εκεί εφόσον δεν είχε αμφισβητηθεί. Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του ότι δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης για την καφετέρια. 85. Δέχομαι και τη θέση του ότι το Κατάστημα λειτουργεί ως καφετέρια και δεν έχουν εξασφαλιστεί άδειες για τη μετατροπή της χρήσης. Η θέση του αυτή δεν αμφισβητήθηκε και μάλιστα αντεξέταστηκε κατά τρόπο που επιβεβαιώνεται αυτή η θέση του (σελ 19 πρακτικών 14.06.2024: «Έχετε υπόψη σας κατά πόσο αυτή η αίτηση [πολεοδομική] έχει απορριφθεί; Έχει απορριφθεί βασικά, το γνωρίζετε ότι έχει απορριφθεί;»). 86. Επομένως, εξετάζοντας τη μαρτυρία του ΜΚ2 στο σύνολο της, εκτός από τις θέσεις του που δεν είχαν τύχει αμφισβήτησης (ήτοι ότι υπήρξε μετατροπή χρήσης του Καταστήματος) η υπόλοιπη μαρτυρία του κρίνεται ως αναξιόπιστη και συνακόλουθα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. (iii) Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατηγορούμενου 1 87. Ο Κατηγορούμενος 1 κατά τη μαρτυρία του παρείχε πλήρεις λεπτομέρειες για τη μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια, ήτοι από την απόφαση του να ανοίξει καφετέρια, την έναρξη της διαδικασίας εξεύρεσης του Καταστήματος μέχρι και τη λειτουργία του Καταστήματος ως καφετέρια. Στην ουσία παραδέχθηκε ότι προέβη σε ενέργειες για την μετατροπή της χρήσης της οικοδομής - του Καταστήματος - χωρίς να λάβει άδεια από την Αρμόδια Αρχή. Παρά ταύτα, δήλωνε αθώος επικαλούμενος το ότι ενέγραψε την Εταιρεία και δραστηριοποιείται στο Κατάστημα - καφετέρια μέσω της Εταιρείας. 88. Σε σχέση με τις ενέργειες του για τη μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια θεωρώ ότι ήταν ειλικρινής. Εν πάση περιπτώσει, η μαρτυρία του επί αυτών των σημείων υποστηρίζεται από τα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν και επίσης δεν αμφισβητήθηκε. Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι ήταν ειλικρινής σε σχέση με το ότι ενεργούσε για την Εταιρεία και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα του και επεξηγώ τους λόγους για αυτό το συμπέρασμα ακολούθως. 89. Αποδέχομαι επίσης ότι στο Κατάστημα - καφετέρια πλέον δραστηριοποιείται η Εταιρεία και το κατάστημα κατέχεται από την Εταιρεία με δεδομένη την έγγραφη μαρτυρία που κατατέθηκε, μεταξύ άλλων, εγγραφή της Εταιρείας στο μητρώο Φ.Π.Α. στο υποστατικό (Τεκμήριο 25), εγγραφή της Εταιρείας στο μητρώο επιχειρήσεων τροφίμων στο Κατάστημα (Τεκμήριο 28) και επειδή αυτό το επιβεβαίωσε και η Κατηγορούμενη 2. 90. Παρά ταύτα, αυτό το οποίο διαφάνηκε είναι ότι ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα προέβη σε πράξεις για να μετατραπεί η χρήση του Καταστήματος σε καφετέρια και ακολούθως ενέγραψε την Εταιρεία στην οποία είναι ο μοναδικός διευθυντής, μέτοχος, γραμματέας και δραστηριοποιείται μέσω αυτής. Επεξηγώντας με λεπτομέρεια τις ενέργειες στις οποίες προέβη για να μετατρέψει τη χρήση του Καταστήματος σε καφετέρια κατ' ουσίαν παραδέχθηκε την μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος, εκτός από το μέρος που αφορά προσθήκες και μετατροπές χωρίς άδεια, επικαλούμενος τη συμβουλή των αρχιτεκτόνων και δικηγόρων του ότι για αυτές δεν χρειάζεται οποιαδήποτε άδεια. 91. Επιχείρησε να πείσει το Δικαστήριο ότι έκανε ότι περνά από το χέρι του για να εξασφαλίσει τις απαραίτητες άδειες χωρίς κωλυσιεργία ή αδιαφορία ωστόσο παραδέχθηκε τη λειτουργία του Καταστήματος ως καφετέρια χωρίς άδεια δείχνοντας με αυτό τον τρόπο την αδιαφορία του για το Νόμο και συνάμα την πρόθεση του για καταστρατήγηση του, ο οποίος Νόμος δεν ανταμείβει την προσπάθεια εξασφάλισης άδειας για μετατροπή αλλά είναι ξεκάθαρος προνοώντας ότι δεν μπορεί κανείς να μετατρέψει τη χρήση ενός χώρου χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. 92. Διαφάνηκε πως ο Κατηγορούμενος 1 γνώριζε πολύ καλά το νόμο και επέλεξε να μη συμμορφωθεί, να λειτουργήσει μέσω της Εταιρείας την καφετέρια και να αποκομίζει όφελος από την λειτουργία της. Μάλιστα, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι κατά κάποιον τρόπο νιώθει αδικημένος καθότι έκανε ότι του υπέδειξε η πολεοδομία αλλά 4.5 έτη αργότερα, ακόμη δεν κατέστη εφικτό να εξασφαλίσει τις απαραίτητες άδειες. 93. Υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέταση του το αφήγημα ότι είναι η Εταιρεία η οποία μετέτρεψε τη χρήση του Καταστήματος σε καφετέρια / σνακ μπαρ και όχι ο ίδιος και επειδή δεν κατηγορείται η Εταιρεία ο ίδιος δεν μπορεί εν προκειμένω να έχει ευθύνη. Όπως προανέφερα, προσκομίστηκε μαρτυρία από τον Κατηγορούμενο 1 σχετικά με τη σύσταση της Εταιρείας, την εγγραφή της στο μητρώο ΦΠΑ, την υποβολή παραγγελιών για είδη καφετέριας από την Εταιρεία, την εγγραφή της Εταιρείας στο Κατάστημα ως επιχείρηση τροφίμων (καφετέρια) και την πληρωμή ενός ενοικίου από την Εταιρεία. Δεν παρουσιάστηκε καμία απόδειξη - παραστατικό πώλησης σε σχέση με καφέ ή φαγητό της Εταιρείας, ωστόσο στο τέλος δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι πλέον στο Κατάστημα ο Κατηγορούμενος δραστηριοποιείται μέσω της Εταιρείας. 94. Κατά την αντεξέταση του όμως, η εκδοχή του σε σχέση με το ότι ενεργούσε για την Εταιρεία κλονίστηκε καθότι σε πολλές περιπτώσεις απαντούσε κατά τρόπο που έδειχνε πως χρησιμοποιεί τη δραστηριοποίηση της Εταιρείας ως προκάλυμμα - façade και το εταιρικό πέπλο ως μια σκέψη εκ των υστέρων για σκοπούς αποφυγής ευθύνης. 95. Η δε Εταιρεία είχε εγγραφεί στις 05.05.2020 και αφού ήδη είχε ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα προβεί σε ενέργειες οι οποίες αποσκοπούσαν στο να καταστεί εφικτή η μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια. Από τη στιγμή που προέβη σε ενέργειες για μετατροπή χρήσης ενώ δεν υπήρχε ακόμη η Εταιρεία δεν μπορεί να γίνει πιστευτή η εκδοχή του Κατηγορούμενου 1 ότι ο ίδιος δεν ενεργούσε υπό την προσωπική του ιδιότητα. Επίσης, η Εταιρεία εγγράφηκε στο μητρώο ΦΠΑ με βάση το Τεκμήριο 25 στις 26.02.2021 και σαν επιχείρηση τροφίμων στις 27.08.2021 (Τεκμήριο 28). Αυτό επιβεβαιώνει ότι η Εταιρεία δραστηριοποιήθηκε μερικούς μήνες μετά από τότε που έγιναν οι επιδιορθώσεις και εργασίες στο Κατάστημα για να μετατραπεί σε καφετέρια. 96. Το ότι ενεργούσε υπό την προσωπική του ιδιότητα κατά το χρόνο στον οποίο προέβαινε σε πράξεις και ενέργειες για να μετατρέψει τη χρήση της οικοδομής θεωρώ ότι προκύπτει και από τις αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε κατά την αντεξέταση του αλλά και από τις αντιφάσεις που προκύπτουν από τη σύγκριση της μαρτυρίας του με τα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν. Ενδεικτικά παραθέτω τα ακόλουθα: 97. Εν πρώτοις, στη γραπτή δήλωση του παρ. 7 αναφέρει ότι ήταν «ρητώς[sic] όρος ο οποίος συμφωνήθηκε μεταξύ μου εμένα και της Κατηγορούμενης αρ. 2, ότι το εν λόγω υποστατικό, θα ήταν συμφερόντων της υπό σύσταση τότε εταιρείας ... και ότι οι οποιεσδήποτε υποχρεώσεις και δικαιώματα πηγάζουν από το συμβόλαιο ενοικίασης θα μεταβιβαστούν στην εταιρεία με τη σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη. Προς τούτο, τέθηκαν σχετικοί όροι 6(a),(
b)και (
c)επί του ενοικιαστηρίου συμβολαίου». Η αντίφαση συνίσταται στο ότι δεν υπάρχει τέτοιος ρητός όρος μέσα στο Τεκμήριο 12. Στο Τεκμήριο 12 δεν γίνεται καμία αναφορά στην υπό σύσταση Εταιρεία ούτε και για το ότι πρόκειται να αναλάβει κάποια εταιρεία. Υπάρχουν οι συνηθισμένοι όροι σε σύμβαση ενοικίασης οι οποίοι προνοούν για εκχώρηση εφόσον συμφωνεί ο ιδιοκτήτης. Η δε εκχώρηση έπρεπε να γίνει γραπτώς. Αυτό μάλιστα τονίζεται με πιο έντονη γραμματοσειρά στο Τεκμήριο 12. Ωστόσο, δεν υπάρχει τίποτε απολύτως μέσα στο Τεκμήριο 12 το οποίο να δείχνει την πρόθεση του Κατηγορούμενου 1 να συστήσει Εταιρεία ή οποία να αναλάβει την ενοικίαση όπως παρουσιάζεται από τον Κατηγορούμενο 1 στη δήλωση του. Επομένως, υπάρχει αντίφαση μεταξύ της δήλωσης του Κατηγορούμενου 1 και του Τεκμηρίου 12 υπό την έννοια ότι το Τεκμήριο 12 δεν αναφέρει αυτά που επικαλείται ο Κατηγορούμενος στη γραπτή δήλωση του. Αντιθέτως από το Τεκμήριο 12 μπορεί να συναχθεί ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν είχε οποιοδήποτε από τα μέρη πρόθεση να εκχωρηθεί η ενοικίαση σε εταιρεία. 98. Περαιτέρω, υπέπεσε σε αντίφαση όταν κατά την αντεξέταση του παραδέχθηκε ότι ο ίδιος «έκανε» αλλαγή χρήσης (σελ. 2, γραμμή 26 πρακτικά 22.7.2024: «και γι' αυτό το λόγο έκανα αλλαγή χρήσης σε σνακ μπαρ β' τάξης για να μπορέσω να ξεκινήσω την επένδυση μου»), ο ίδιος ενοικίασε το μαγαζί και υπέδειξε στην ιδιοκτήτρια τι πρέπει να κάνει για να αλλάξει η χρήση σε σνακ μπαρ, «έβαλε ένα ξύλινο πάγκο μετακινούμενο (σελ. 4 πρακτικών 22.07.2024), τον Σεπτέμβριο του 2020 πήγε στην πολεοδομία για του αναλύσουν τι έκανε που ήταν παράνομο, στις 17.11.2020 ο ίδιος «κατέθεσε» ξανά αίτηση για αλλαγή χρήσης και τον Οκτώβριο του 2023 η ιδιοκτήτρια προέβη σε νέα αίτηση εκ μέρους του ιδίου. Στην σελ. 12 των πρακτικών 22.07.2024 ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι ο ίδιος (χρησιμοποιεί το «εγώ») δεν έκανε αλλαγή δομική αλλά μόνο επιδιόρθωσε το Κατάστημα, έβαλε το ξύλινο πάγκο, επιδιόρθωσε τα ηλεκτρολογικά και πρόσθεσε τραπέζια και καρέκλες. Όλα αυτά τα έκανε παραλείποντας να αναφέρει ότι ήταν εκ μέρους της Εταιρείας που προέβη σε αυτές τις πράξεις σε αντίθεση με τη γραπτή του δήλωση στην οποία ήταν εμφανής η προσπάθεια του αν αποδώσει όλες του τις ενέργειες για μετατροπή χρήσης στην Εταιρεία. 99. Χρησιμοποιούσε κατά την αντεξέταση την προσωπική αντωνυμία «εγώ» μιλώντας στο πρώτο πρόσωπο κατά τρόπο που προέκυπτε ότι δεν ήταν ειλικρινής η εκδοχή του πως ενεργούσε για την Εταιρεία. 100. Σε συνδυασμό με το ότι διαφάνηκε κατά την αντεξέταση του ότι δεν γνώριζε τι είναι η εκχώρηση / μεταβίβαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, μου δόθηκε η εντύπωση ότι ο Κατηγορούμενος 1 παρουσίασε στο Δικαστήριο μια εικόνα η οποία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα αλλά ήταν κατασκευασμένη για να προωθήσει το επιχείρημα του ότι είναι η Εταιρεία που έκανε τα πάντα σε σχέση με την καφετέρια και ο ίδιος είναι αθώος. Αν ήταν το σχέδιο του Κατηγορούμενου 1 να αναλάβει η Εταιρεία από την αρχή και όντως έτσι είχε γίνει θα προέβαινε στις απαραίτητες πράξεις για να ολοκληρωθεί η εκχώρηση με βάση τη σύμβαση ενοικίασης και όχι να παρουσιάζει στο Δικαστήριο ότι εν τέλει έγινε προφορικά και σε αντίθεση με τους όρους της σύμβασης που μιλούν για γραπτή εκχώρηση. Στην ουσία η προσπάθεια του να μετακυλίσει την ευθύνη για την μετατροπή της χρήσης στην Εταιρεία αποτελεί σκέψεις εκ των υστέρων που αποσκοπούν στο να διαστρεβλώσουν τα πραγματικά γεγονότα. 101. Ο ίδιος στο Έγγραφο Γ αναφέρει ότι κατά την ενοικίαση και πριν την εγγραφή της Εταιρείας προέβη σε διάφορες πράξεις για να καταστήσει δυνατή τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια. Η δε πρώτη αίτηση για πολεοδομική άδεια κατατέθηκε πριν την δημιουργία της Εταιρείας. Αφού εγγράφηκε η Εταιρεία δεν έγινε γραπτώς κάποια πράξη εκχώρησης της ενοικίασης στην Εταιρεία ως προνοείτο από τη σύμβαση ενοικίασης (Τεκμήριο 12). Αυτό δεν συνάδει με την θέση του ότι ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα δεν μετέτρεψε την χρήση του Καταστήματος και για όλα ευθύνεται η Εταιρεία. Δεν αποφασίζω για το κατά πόσον υπήρξε ή όχι εκχώρηση καθότι δεν είναι αυτό το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης και σε κάθε περίπτωση έχει προσκομιστεί μαρτυρία για τη δραστηριοποίηση της Εταιρείας στο Κατάστημα. Αυτό το οποίο προσπαθώ να εξηγήσω είναι το ότι η μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 που αποσκοπεί στο να επιρρίψει την ευθύνη για την μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος στην Εταιρεία δεν είναι ειλικρινής. 102. Σημειώνω σε αυτό το σημείο ότι δεν έχω ενώπιον μου αξιόπιστη μαρτυρία για να καταλήξω ως προς το πότε ακριβώς ανέλαβε η Εταιρεία την κατοχή του ακινήτου και πότε ακριβώς ξεκίνησε να δραστηριοποιείται. Η μόνη αξιόπιστη μαρτυρία που δόθηκε είναι ότι ο Κατηγορούμενος ενοικίασε το Κατάστημα - ήταν κάτοχος του - από τον Ιανουάριο του 2020. Σε κάποια φάση υπήρξε προφορική εκχώρηση της ενοικίασης, ωστόσο δεν δόθηκε αξιοπιστη μαρτυρία για το πότε ακριβώς έλαβε χώρα η εκχώρηση. 103. Επιπρόσθετα, στη σελίδα 18 των πρακτικών 22.07.2024 προβάλλει ακόμα πιο έντονα αυτή η αντίφαση. Αρχικά αναφέρει ότι η Εταιρεία κατέθεσε τις αιτήσεις στην πολεοδομία μέσω της Κατηγορούμενης 2 σε ευθεία αντίφαση με τις προηγούμενες απαντήσεις του ότι ο ίδιος κατέθεσε αίτηση και η ιδιοκτήτρια κατέθεσε εκ μέρους του ιδίου, στη γραμμή 15 αναφέρει ότι ο ίδιος είχε προσωπικές διαβουλεύσεις και το «κατέθεσα, φυσικά» και ακολούθως στην επόμενη ερώτηση επανέρχεται στη θέση του ότι αυτά είναι θέματα της Εταιρείας και ότι ο ίδιος «ούτε ανέχθηκε ούτε μετέτρεψε ούτε έκανε κάτι». 104. Επομένως, η μαρτυρία του σε σχέση με τη θέση του για το ότι ήταν η Εταιρεία που μετέτρεψε τη χρήση της οικοδομής και όχι ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα ήταν αντιφατική, έδιδε την εντύπωση ότι ήταν προσχεδιασμένη και ότι αποτελεί σκέψεις εκ των υστέρων και όχι πηγαία και συνεπώς δεν είχε την απαραίτητη ποιότητα και πειστικότητα για να γίνει αποδεχτή η θέση του αυτή. 105. Επιπρόσθετα, αναφέρω ότι είναι σχήμα οξύμωρο να ισχυρίζεται ο Κατηγορούμενος 1 ότι ουδέποτε προέβη, ανέχθηκε ή επέτρεψε στον οποιοδήποτε να διενεργήσει οποιαδήποτε πράξη για την οποία απαιτείται άδεια από την αρμόδια αρχή και ταυτόχρονα να παραδέχεται ότι το Κατάστημα λειτουργεί ως καφετέρια και ότι ο ίδιος ενέγραψε την Εταιρεία για να διαχειρίζεται την καφετέρια στο Κατάστημα, ότι ο ίδιος ανέθεσε σε τεχνίτες να επιδιορθώσουν τις ζημιές σε αυτό και να φτιάξουν ξύλινο πάγκο για να τοποθετηθεί πάνω σε αυτόν η μηχανή του καφέ και προέβη μέσω της Κατηγορούμενης 2 σε τρεις αιτήσεις για αλλαγή χρήσης της από Κατάστημα σε καφετέρια ή σνακ μπαρ. 106. Περαιτέρω, προκάλεσε αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο ότι αφενός ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι εκκρεμούν οι εγκρίσεις των αιτήσεων ενώ έχει ολοκληρωθεί η μετατροπή της χρήσης χωρίς άδεια, αφετέρου θεωρεί ότι δεν παραβιάζει το νόμο επειδή προέβη σε προσωπικές διαβουλεύσεις, του είπαν ποιο ήταν το πρόβλημα και το διόρθωσε (σελ. 18 των πρακτικών ημερ 22.07.2024). Η στάση του αυτή φανερώνει την τάση του να αγνοεί τα πραγματικά δεδομένα. Ξεκαθαρίζω ότι ο Κατηγορούμενος 1 είχε δικαίωμα να μην παραδεχθεί και να προβάλει την αθωότητα του, ωστόσο η στάση του δείχνει αντιφατικότητα στην εκδοχή του. 107. Εξετάζοντας λοιπόν τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου 1 στο σύνολο της και για τους λόγους τους οποίους προανέφερα, δέχομαι τη μαρτυρία του όσον αφορά τις ενέργειες στις οποίες προέβη για να λειτουργήσει η καφετέρια στο υποστατικό / Κατάστημα και να μετατρέψει τη χρήση του Καταστήματος σε καφετέρια, ήτοι τις παραδοχές του στη μαρτυρία του. Αποδέχομαι ότι ενέγραψε την Εταιρεία και την καφετέρια την διαχειρίζεται ο ίδιος μέσω της Εταιρείας. Αποδέχομαι επίσης ότι το Κατάστημα πλέον το κατέχει η Εταιρεία όχι όμως από την ημέρα που εγγράφηκε η Εταιρεία. Αποδέχομαι επίσης ότι δεν ανήγειρε ο ίδιος την αποθήκη μεγέθους 2.5Χ2.5μ.. 108. Αυτό οποίο δεν αποδέχομαι για τους λόγους τους οποίους επεξήγησα προηγουμένως είναι ότι ο Κατηγορούμενος 1 όταν ενεργούσε για να μετατρέψει την εγκεκριμένη χρήση του Καταστήματος σε καφετέρια το έπραττε ως εργοδοτούμενος ή εκ μέρους της Εταιρείας. Αγνοώ βεβαίως τα νομικά επιχειρήματα τα οποία προέβαλε σε σχέση με το ότι έπρεπε να κληθεί η Εταιρεία στη διαδικασία καθώς και τα νομικά συμπεράσματα στα οποία προβαίνει σε σχέση με την ποινική του ευθύνη αν και αυτά είναι ενδεικτικά της αντιφατικότητας στην εκδοχή του. (
iv)Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατηγορούμενης 2 109. Γενικώς, η Κατηγορούμενη 2 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο κατά την μαρτυρία της. Πρέπει να επισημανθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της δεν αμφισβητήθηκε. 110. Επίσης, έπεισε το Δικαστήριο ότι το διαχωριστικό - αποθήκη προϋπήρχε και υπήρχε όταν αγόρασε το Κατάστημα το 2017 δεδομένου του ότι παρέμεινε σταθερή στη θέση της και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Αυτό το οποίο αμφισβητήθηκε από τον κύριο Χριστοδούλου ήταν το κατά πόσον όταν υπέβαλε την πρώτη αίτηση για μετατροπή της χρήσης γνώριζε ότι η αποθήκη ήταν παράνομη. Εν πάση περιπτώσει, δεν προσκομίστηκε αξιόπιστη μαρτυρία ότι ανεγέρθηκε η αποθήκη το 2020 όταν ενοικίασε το Κατάστημα στον Κατηγορούμενο 1. 111. Παρά την γενικώς θετική εντύπωση που προκάλεσε στο Δικαστήριο η Κατηγορούμενη 2 ήταν εμφανής η προσπάθεια της να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο 1, τον ενοικιαστή της, που όπως και η ίδια ανέφερε στην παρ. 10 της γραπτής της δήλωσης, Έγγραφο Δ, είχε τη στήριξη της για να καταφέρει να εξασφαλίσει τις άδειες που απαιτούνται και να λειτουργήσει την οικογενειακή του επιχείρηση. 112. Προσπάθησε να πείσει για την αναφορά της ότι ενοικίασε το Κατάστημα στον Κατηγορούμενο και στην εταιρεία του που θα ιδρυόταν σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το επιχείρημα του Κατηγορούμενου 1 ότι δεν ευθύνεται ο ίδιος για την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια. Κατά την αντεξέταση, ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει αυτό τον ισχυρισμό της και η εκδοχή της ήταν συγκεχυμένη και ασταθής. Εσφαλμένα ανέφερε ότι στο Τεκμήριο 12 γίνεται αναφορά στην Εταιρεία και στην πρόθεση του Κατηγορούμενου 1 να εγγράψει εταιρεία στην οποία θα εκχωρηθεί η ενοικίαση (σελ. 37 πρακτικών 22.07.2024) αλλά δεν εντοπίζεται πουθενά τέτοια αναφορά είτε για εταιρεία η οποία πρόκειται να ιδρυθεί είτε για πρόθεση των μερών για εκχώρηση στο μέλλον. Επομένως υπάρχει αντίφαση μεταξύ της γραπτής δήλωσης της Κατηγορούμενης 2 και των όσων ανέφερε κατά την αντεξέταση της. 113. Περαιτέρω, ενώ επικαλείται τους όρους της συμφωνίας για να καταδείξει ότι έχει γίνει εκχώρηση στην Εταιρεία της ενοικίασης, κατά την αντεξέταση της διαφάνηκε ότι δεν έχουν τηρηθεί οι όροι της συμφωνίας και η εκχώρηση δεν έγινε γραπτώς ως απαιτείτο από τον όρο 6(α) της σύμβασης. Μάλιστα στο κείμενο της σύμβασης υπήρχε και τονισμός σε σχέση με την υποχρέωση για γραπτή εκχώρηση. [1] Στο τέλος, η Κατηγορούμενη 2 αναγκάστηκε να αναφέρει ότι η εκχώρηση έγινε προφορικά χωρίς να διευκρινιστεί ο χρόνος κατά τον οποίο έγινε η προφορική εκχώρηση (σελ. 39 πρακτικών 22.07.2024). Ωστόσο, παρουσιάστηκε από τον Κατηγορούμενο 1 τιμολόγιο ημερ. 1.05.2020 από την Κατηγορούμενη 2 για το ενοίκιο το οποίο εκδόθηκε σε «T-Café "The Roastery Guy"» χωρίς όμως να προκύπτει ξεκάθαρα αν πρόκειται για την Εταιρεία ή κάποια εμπορική επωνυμία. Δεν παρουσιάστηκε από την Κατηγορούμενη 2 οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής του ενοικίου από την Εταιρεία. Μόνο η απόδειξη μεταφοράς χρημάτων από την Εταιρεία προς την Κατηγορούμενη 2 τον Ιούνιο του 2024. Επομένως, δεν προσκομίστηκε αξιόπιστη μαρτυρία ότι από τον Μάιο του 2020 ή μεταγενέστερα είναι η Εταιρεία που πλήρωνε το ενοίκιο για να μπορεί να συναχθεί συμπέρασμα ως προς την ημερομηνία εκχώρησης. 114. Σημειώνω ότι στις επόμενες κιόλας παραγράφους της δήλωσης της ήτοι τις παρ. 9 και 10 αναφέρει ότι ενοικίασε το Κατάστημα «στον Κατηγορούμενο 1» και ότι στήριξε τον Κατηγορούμενο 1 για να λειτουργήσει «την οικογενειακή του επιχείρηση» κατά τρόπο που δημιουργείται μια αντίφαση με το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της δήλωσης της ότι ενοικίασε το υποστατικό στον Κατηγορούμενο 1 και στην Εταιρεία του που θα ιδρυόταν. 115. Τα πιο πάνω τα αναφέρω για να επεξηγήσω γιατί μου δόθηκε η εντύπωση ότι η Κατηγορούμενη 2 επιχείρησε να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο 1 με την υιοθέτηση ενός αφηγήματος με σκοπό να μετακυλίσει την ποινική του ευθύνη για τη μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης στην Εταιρεία. 116. Ένα άλλο σημείο της μαρτυρίας της Κατηγορούμενης 2 το οποίο χαρακτηρίζεται από αντιφατικότητα και αστάθεια αφορά το ότι αφενός παραδέχθηκε πως υπέγραψε όλες τις αιτήσεις για τη μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια / σνακ μπαρ και ότι σε κάποια φάση ξεκίνησε να λειτουργεί η καφετέρια. Επομένως, γνώριζε για την ανάγκη εξασφάλισης άδειας για την μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης. Αφετέρου, απάντησε ότι δεν γνωρίζει εάν όντως εξασφαλίστηκε άδεια. Παράλληλα, αρνήθηκε ότι επέτρεψε την μετατροπή χωρίς άδεια καθότι «οι επισκευές που έπρεπε να γίνουν, τα ηλεκτρικά δεν ήταν κάποια αλλαγή χρήσης , ήταν η επιδιόρθωση ζημιών». 117. Ακολούθως σε υποβολή αν εν τέλει έχει εκδοθεί η πολεοδομική άδεια απάντησε ότι δε γνωρίζει με την αιτιολογία ότι η ίδια είναι «η ιδιοκτήτρια» (σελ. 40-41 πρακτικών) η οποία, παρενθετικά, όχι μόνο δεν αποτελεί δικαιολογία για την έλλειψη γνώσης περί του κατά πόσον υπάρχει άδεια ή όχι, αλλά όπως της υποδείχθηκε από τον κ. Χριστοδούλου, επειδή είναι ιδιοκτήτρια και αιτήτρια αναμένεται να γνωρίζει για την έκβαση της αίτησης. 118. Σε αυτό το σημείο θεωρώ ότι η Κατηγορούμενη 2 δεν απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις που υποβλήθηκαν. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι δεν γνωρίζει το κατά πόσον έχει εκδοθεί άδεια από την πολεοδομία για μετατροπή της χρήσης. Η ίδια υπέγραψε τρεις αιτήσεις για άδεια. Είναι κατηγορούμενη σε υπόθεση για μετατροπή της χρήσης της οικοδομής χωρίς άδεια. Εν ολίγοις, το να μην γνωρίζει αν έχει εξασφαλιστεί η άδεια ή όχι για μετατροπή χρήσης δεν συνάδει με τη λογική. Επομένως, δεν δέχομαι πως δεν γνωρίζει ότι το Κατάστημα - καφετέρια λειτουργεί χωρίς άδεια για μετατροπή της χρήσης του. 119. Σε σχέση με την παρ. 16 του Εγγράφου Δ και την αντίληψη της μάρτυρα ότι το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του δεν επέτρεψε την προσθήκη κατηγοριών για ανοχή και επιτρέπειν την αλλαγή της χρήσης του Καταστήματος, η αντίληψη της Κατηγορούμενης 2 είναι εμφανώς λανθασμένη καθότι αυτές οι κατηγορίες (ανοχή και επιτρέπειν αλλαγής χρήσης) ήδη υπήρχαν και υπάρχουν στο κατηγορητήριο ως κατηγορίες 2 και 3. Το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του δεν επέτρεψε την προσθήκη κατηγοριών για επιτρέπειν και ανοχή της χρήσης της οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης.[2] 120. Ενόψει των όσων προαναφέρθηκαν, αποδέχομαι τη μαρτυρία της σε σχέση με αμφισβητούμενα θέματα εκτός από: 120.1 το ότι η πρόθεση της στις 24.01.2020 ήταν να ενοικιάσει το Κατάστημα στον Κατηγορούμενο 1 και στην εταιρεία του που θα ιδρυόταν, 120.2 Ότι το Τεκμήριο 12 προνοεί ρητώς για εκχώρηση στην Εταιρεία, 120.3 το ότι το Δικαστήριο δεν επέτρεψε την προσθήκη κατηγοριών για ανοχή και επιτρέπειν μετατροπή χρήσης, 120.4 το ότι δεν γνωρίζει το γεγονός ότι δεν έχει άδεια για μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης το υποστατικό, και 120.5 το ότι δεν επέτρεψε ή ανέχθηκε την μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος από τον Κατηγορούμενο 1. (
v)ΕΥΡΗΜΑΤΑ 121. Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και τα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν και λαμβάνοντας υπόψη τα παραδεκτά γεγονότα και τις πτυχές της μαρτυρίας οι οποίες δεν έχουν τύχει αμφισβήτησης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: 121.1 Η Κατηγορούμενη 2 είναι ιδιοκτήτρια του υποστατικού με αριθμό 3 στο ισόγειο της οικοδομής επί του Τεμαχίου [...], Φ. Σχ. [...]/[...], τμήμα [...], που ευρίσκεται στην οδό [...], εντός των Δημοτικών Ορίων Στροβόλου. 121.2 Σε σχέση με το ακίνητο εκδόθηκε η άδεια οικοδομής με αρ. [...], ημερ. 19.12.2008 για την ανέγερση της οικοδομής η οποία περιλάμβανε το επίδικο κατάστημα με αριθμό 3 στο ισόγειο της οικοδομής (εφεξής «Κατάστημα»). 121.3 Η εγκεκριμένη χρήση του του Καταστήματος είναι ως κατάστημα (Τεκμήριο 1). 121.4 Όταν η Κατηγορούμενη 2 αγόρασε το Κατάστημα η αποθήκη στο πίσω μέρος αυτού βρισκόταν ήδη μέσα σε αυτό. 121.5 Ο Κατηγορούμενος 1 ενοικίασε το Κατάστημα από την Κατηγορούμενη 2 στις 24.01.2020 με σκοπό να το μετατρέψει σε καφετέρια / σνακ μπαρ. Προέβη σε επιδιορθώσεις στο Κατάστημα ήτοι επιδιόρθωση της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, τοποθέτηση φωτιστικών καθώς και τη δημιουργία ενός μετακινούμενου ξύλινου πάγκου για να τοποθετηθούν σε αυτό, μεταξύ άλλων, η μηχανή του καφέ, ταμειακή μηχανή και διάφορα εδέσματα προς πώληση. Ακολούθως τοποθέτησε τραπέζια και καρέκλες για να μπορεί να λειτουργήσει ως καφετέρια. 121.6 Ο Κατηγορούμενος 1 ενέγραψε στις 05.05.2020 την εταιρεία με το όνομα Τ-CAFÉ "THE ROASTERY GUY" LTD («Εταιρεία») με σκοπό να δραστηριοποιηθεί δια μέσου της Εταιρείας στο Κατάστημα το οποίο θα λειτουργούσε ως καφετέρια. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο μοναδικός διευθυντής, γραμματέας, μέτοχος και υπάλληλος της Εταιρείας. Η σύμβαση ενοικίασης του Καταστήματος εκχωρήθηκε στην Εταιρεία. Ενέγραψε την Εταιρεία στο μητρώο του Φ.Π.Α. και στο μητρώο επιχειρήσεων τροφίμων. 121.7 Οι Κατηγορούμενοι (υπέγραψε η Κατηγορούμενη 2 ως ιδιοκτήτρια) υπέβαλαν αίτηση στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας σε σχέση με τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του Καταστήματος από κατάστημα σε καφετέρια στις 12.03.2020 (με αρ. ΛΕΥ. [...]/2020 και ΛΕΥ.[...]/2020). Η αίτηση υπογράφεται από την Κατηγορούμενη 2. 121.8 Η Πολεοδομία απέρριψε την αίτηση τον Αύγουστο του 2020. Εξέδωσε ειδοποίηση επιβολής η οποία επιδόθηκε στην Κατηγορούμενη 2. 121.9 Στις 17.11.2020 και στις 18.10.2023 υποβλήθηκαν περαιτέρω αιτήσεις για πολεοδομική άδεια για προσθήκες, μετατροπές και μετατροπή χρήσης του Καταστήματος σε σνακ μπαρ (Τεκμήρια 16, 20 και 23) οι οποίες υπογράφονται από την Κατηγορούμενη 2. Οι αιτήσεις ημερ. 17.11.2020 απορρίφθηκαν. Η τελευταία αίτηση ακόμη εκκρεμεί. 121.10 Το Κατάστημα λειτουργεί ως καφετέρια χωρίς έγκριση από την Πολεοδομία, χωρίς άδεια οικοδομής και χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η Κατηγορούμενη 2 γνωρίζει πως το Κατάστημα δεν έχει εξασφαλίσει άδεια για να λειτουργεί ως καφετέρια. 121.11 Η Εταιρεία κατέχει το Κατάστημα δυνάμει προφορικής εκχώρησης της ενοικίασης το οποίο λειτουργεί ως καφετέρια χωρίς την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και χωρίς την έγκριση της μετατροπής της εγκεκριμένης του χρήσης. Παραμένει άγνωστο το πότε ακριβώς έλαβε χώρα η προφορική εκχώρηση της ενοικίασης στην Εταιρεία. Δ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ. 96 122. Με βάση το άρθρο 2 του Κεφ. 96 οι όροι «οικοδομή» και «εγκεκριμένη χρήση» ερμηνεύονται ως ακολούθως: · "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. · "εγκεκριμένη χρήση" σημαίνει τη χρήση μιας οικοδομής όπως αυτή εγκρίθηκε με άδεια και όπως φαίνεται στα εγκεκριμένα σχέδια: Νοείται ότι η χρήση μιας οικοδομής κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Νόμου αυτού θα θεωρείται ως η εγκεκριμένη χρήση αν αυτή δεν συγκρούεται με την άδεια οικοδομής που εκδόθηκε και τα εγκεκριμένα σχέδια. 123. Το άρθρο 3 του Κεφ. 96 φέρει ως πλαγιότιτλο τα ακόλουθα: «Χάραξη κλπ. οδών και ανέγερση κλπ. οικοδομών απαγορεύεται χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής». Το άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 96 προβλέπει ότι κανένα πρόσωπο δεν δύναται, μεταξύ άλλων, «να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής» χωρίς άδεια η οποία λαμβάνεται εκ των προτέρων από την Αρμόδια Αρχή. 124. Επιπρόσθετα το άρθρο 9

(1)(β) (viii) προνοεί ότι κατά τη χορήγηση της άδειας η αρμόδια αρχή έχει εξουσία να εξετάσει και να επιβάλει όρους οι οποίοι εκτίθενται στην άδεια «σχετικά με την ανέγερση οποιασδήποτε νέας οικοδομής ή προσθήκης, μετατροπής ή επισκευής σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή, όρους αναφορικά με . τη χρήση στην οποία η οικοδομή δυνατό να τεθεί.» 125. Αναφορικά με την τέταρτη κατηγορία, το άρθρο 10

(1)του Νόμου με πλαγιότιτλο «πιστοποιητικό έγκρισης» προνοεί ότι: «ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.» 126. Το άρθρο 20 με πλαγιότιτλο «ποινικά αδικήματα και ποινές» προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο, μεταξύ άλλων: - ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής (όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3), - ή παραβαίνει οποιοδήποτε όρο επιβάλλεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6 ή 9, - κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται από το άρθρο 10

(1), διαπράττει αδίκημα το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. 127. Επιπρόσθετα, με βάση το εδάφιο

(3)του άρθρου 20 του Κεφ. 96: «Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή που καθορίζεται από το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου καταδικάζεται πρόσωπο για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), δύναται να διατάξει- (α) όπως η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με την περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχτηκε κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί άδεια σε σχέση με αυτή από την αρμόδια αρχή [...] (β) σε περίπτωση οικοδομής για την οποία δε χορηγήθηκε το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10, ή όταν η συγκεκριμένη χρήση οικοδομής δεν είναι σύμφωνη με την εγκεκριμένη, με βάση τη σχετική άδεια, χρήση, τον τερματισμό της χρήσης της οικοδομής αυτής μέσα στην προθεσμία που καθορίζεται στο διάταγμα του Δικαστηρίου, αλλά δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ εξασφαλιστεί το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης ή η σχετική άδεια για τη συγκεκριμένη χρήση από την αρμόδια αρχή [...]»

Ο βασικός σκοπός του Κεφ. 96 είναι η προστασία του κοινού υπό την έννοια ότι διασφαλίζεται η ασφαλής από κατασκευαστικής άποψης χρήση των οικοδομών. Η ανέγερση και μετατροπή οικοδομών χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή ελλοχεύει κινδύνους για την ασφάλεια και την υγεία του κοινού. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Έπαρχος Πάφου ν. Tremetoushiotis Developers Ltd, Ποιν. Εφ. 153 / 2018, 27.03.2019, η νομοθεσία είναι αυστηρή διότι σχετίζεται με την ασφάλεια των οικοδομών και κατ΄ επέκταση των χρηστών και με αυτό τον τρόπο και υπό αυτή τη φιλοσοφία πρέπει να ερμηνεύεται ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εκδίδει και τα ανάλογα διατάγματα απαγόρευσης, κατεδάφισης, κλπ.
Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κοιλιάρη Ιουλία ν. Δήμου Αγίου Δομετίου

(2005)2 ΑΑΔ 350, αναφέρθηκε πως το αδίκημα της μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με δομικές μετατροπές της οικοδομής. Επιπρόσθετα στην ίδια απόφαση αναφέρθηκαν και τα ακόλουθα σχετικά: « Εκείνο που έχει σημασία για την παρούσα υπόθεση είναι ότι με το άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 96 καθίσταται αδίκημα η μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής.» 130. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δήμος Λεμεσού ν. Χριστοφίδη κ.α.

(1994)2 ΑΑΔ 206 αναφέρθηκε ότι «η μετατροπή "εγκεκριμένης χρήσης "οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή απαγορεύεται. Αυτό προβλέπει το άρθρο 3

(1)(ε) και (στ) σε συνδυασμό με το άρθρο 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 - όπως διαμορφώθηκε ύστερα από τις τροπολογίες τις οποίες υπέστη - που ποινικοποιούν τέτοια ενέργεια.» 131. Σε σχέση με τον όρο «οικοδομή» στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area [1943] 2 All E.R. 587). Ακόμα και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο (Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344, 347).» 132. Σε σχέση με τον όρο «ανοχή» στην ανέγερση οικοδομής αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην απόφαση Μάριος Ανδρέα Σωφρονίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου

(1991)2 Α.Α.Δ. 369 (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου): «Αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος ανέχεται κάτι να γνωρίζει την ύπαρξή του ή να εθελοτυφλεί ή να κλείνει τα μάτια του μπροστά στην πραγματικότητα. (Βλ. Somerset v. Wade [1894] 1 Q.B. 574, Words and Phrases Legally defined, 2η έκδοση, Τόμος 5ος σελ. 143 και Strouds Judicial Dictionary, 4η έκδοση, τόμος 5, σελ. 26 - 66). Με αναντίλεκτο το γεγονός ότι η εφεσείουσα γνώριζε τη χρησιμοποίηση της πολυκατοικίας ενώ δεν υπήρχε πιστοποιητικό έγκρισης, η εισήγηση του δικηγόρου της περιορίστηκε στα ακόλουθα: Το ρήμα "suffer" (ανέχομαι) στο κείμενο του άρθρου 10

(1)του Νόμου, υπονοεί ή προϋποθέτει δυνατότητα, φυσική ή νομική, παρεμπόδισης της χρησιμοποίησης της πολυκατοικίας. Μας παράπεμψε σχετικά στην υπόθεση Rochford Rural District Council v. Port of Land Authority [1914] 2 K.B. 916 και εισηγήθηκε πως η εφεσείουσα δεν είχε τη δυνατότητα να παρεμποδίσει τη χρησιμοποίηση της πολυκατοικίας. Τόνισε πως όταν απέκτησε την κυριότητα της πολυκατοικίας, αυτή ήδη χρησιμοποιείτο από τους ενοικιαστές της που ήταν πια θέσμιοι και δεν υπήρχε δυνατότητα να πετύχει την έξωση τους. Δεν είναι η πρόθεσή μας να δώσουμε εξαντλητικό ορισμό στον όρο "ανέχομαι" και πολύ λιγότερο να αποπειραθούμε προσδιορισμό του φάσματος των πραγματικών καταστάσεων που θα ήταν δυνατό να θεωρηθούν ότι καλύπτονται από τον όρο αυτό. Επίσης δεν είναι ανάγκη να ασχοληθούμε με την πιθανή διάκριση του ρήματος "ανέχομαι" από το ρήμα "επιτρέπω" (permit) που απασχόλησε την αγγλική νομολογία κατά την ερμηνεία ποικίλων νομοθετικών διατάξεων και στην οποία αναφέρθηκε ο δικηγόρος της εφεσείουσας. (Βλ. Rochford Rural District Council v. Port of Land Authority (ανωτέρω), Ex. P. Eyston, Re Throckmorton [1877] 7 Ch. D. 145. To ζήτημα της διάκρισης μεταξύ των δυο όρων δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε πρακτική σημασία στην παρούσα υπόθεση. Σημειώνουμε πάντως, πως το άρθρο 10

(1)του Νόμου αναφέρεται διαζευκτικά και στα δύο ρήματα πράγμα που μπορεί να θεωρηθεί ότι υποδηλώνει διαφοροποίηση μεταξύ των δύο. Όπως έχει υποδειχθεί, το ρήμα ανέχομαι (suffer) επιδέχεται περισσότερες από μια έννοιες. (Βλ. Re Hall Public Trustee v. Montgomery [1944] Ch. 46). Θα συμφωνούσαμε πως η ύπαρξη δυνατότητας, φυσικής ή νομικής για την παρεμπόδιση μιας απαγορευμένης ενέργειας, στην υπόθεση αυτή της χρησιμοποίησης της πολυκατοικίας, είναι εγγενές στοιχείο του όρου που εξετάζουμε. Δεν συμφωνούμε όμως ότι βρισκόμαστε μπροστά σε τέτοια περίπτωση.»

Το σκεπτικό της πιο πάνω υπόθεσης υιοθετήθηκε και στην μεταγενέστερη και πιο πρόσφατη υπόθεση Έπαρχος Πάφου v TREMETOUSHIOTIS DEVELOPERS LTD κ.α., Ποιν. Έφ. 153/2018, ημερ. 27.3.
Το δε ρήμα «επιτρέπω» οδηγεί στην εκδήλωση ενέργειας ή ηθελημένης παράλειψης από ένα πρόσωπο υποβοηθώντας έτσι με το δικό του τρόπο στην δημιουργία και εδραίωση της παρανομίας. Ουσιαστικά οι δυο έννοιες επάλληλες αλλά οι πράξεις είναι διαφορετικές από τη φύση τους. Όσον αφορά τον όρο «επιτρέπω» στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ v. CHRISTAKIS N NEOPHYTOU BIOGAS LTD κ.α., Ποινική ΄Εφεση Αρ. 154/2020, 27/4/2021, ECLI:CY:AD:2021:D182 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον έντιμο Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Γιασεμή: «Ο όρος «επιτρέπει», στην αγγλική γλώσσα "permits", στη γενική του χρήση, ερμηνεύτηκε από τη νομολογία. Η σημασία που τού αποδόθηκε είναι η ίδια, όπου αυτός απαντά, ανεξαρτήτως της φύσεως του αδικήματος. Στην υπόθεση Sweet v. Parsley ., τού αποδόθηκε η ακόλουθη σημασία: "Here the word 'permits' used to define the prohibited act in itself connotes as a mental element of the prohibited conduct knowledge or grounds for reasonable suspicion on the part of the occupier that the premises will be used by someone for that purpose and an unwillingness on his part to take means available to him to prevent it." Ανάλογη ερμηνεία δόθηκε στον προαναφερθέντα όρο, στο πλαίσιο της αστικής υπόθεσης Βerton v. Alliance Economic Investment Co., ανωτέρω στη σελίδα 759, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Tophams, Ltd. v. Sefton (Earl) [1966] 1 All E.R. 1039 (H.L.), στη σελίδα
Από την πιο πάνω νομολογία, προκύπτει ότι ο ορισμός του όρου «επιτρέπει», ("permits"), θέτει θέμα γνώσεως περιστάσεων τέτοιων από πλευράς του φερομένου δράστη του αδικήματος, ώστε η παράλειψή του να τις ελέγξει να θεωρείται ότι ο ίδιος έχει επιτρέψει τη ρύπανση.»
Η Αlphacell Ltd v Woodward [1972] Α.C. 824 είναι επίσης σχετική όπου αναφέρθηκε από τον Lord Wilberforce ότι ο όρος "knowingly permitting" περιλαμβάνει γνώση και παράλειψη άσκησης ελέγχου για αποτροπή (involves a failure to prevent the pollution, which failure, however, must be accompanied by knowledge).
Υπενθυμίζεται ότι ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται τόσο για τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης όσο και την ανοχή στην μετατροπή χρήσης αλλά και το ότι επέτρεψε την μετατροπή. Επί αυτού του σημείου είναι σχετικά τα όσα αναφέρθηκαν στην απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πάμπος Ηροδότου ν. Δήμος Λευκωσίας

(2003)2 ΑΑΔ 244: «Επίσης, διερωτούμαστε πώς, αφού το Δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο για τη μετατροπή, με βάση τα ίδια γεγονότα, τον έκρινε ταυτόχρονα και ένοχο για ανοχή αυτής της ίδιας μετατροπής; Οι δύο κατηγορίες είναι υπαλλακτικές και δεν θα ήταν δυνατό το ίδιο πρόσωπο να είναι ταυτόχρονα ένοχος και της μετατροπής και της ανοχής για τη μετατροπή.» 137. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι η ημερομηνία διάπραξης ενός αδικήματος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο αυτού (Αθηνάκη κ.α ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 218/2017 και 219/2017 ημερ. 28.07.2020, ECLI:CY:AD:2020:B269, Archbold: Criminal Pleading, Evidence and Practice 2015, par. 1-204 μέχρι 1-2016 και Λάζαρος Χατζηφόραδος & Υιοι Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας

(1995)2 ΑΑΔ 167). 138. Σημειώνεται περαιτέρω ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι είναι αδικήματα αυστηρής ευθύνης. Δεν απαιτείται η συνδρομή ένοχης διάνοιας (mens rea) για τη διάπραξή τους, αλλά μόνο το actus reus. Για το ποια αδικήματα είναι απόλυτης ευθύνης έχουν αναφερθεί ακόλουθα, στην απόφαση στην υπόθεση AESTAS TRADING LTD κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Ποιν. Εφ. 78/2014, 79/2014, 3/9/2015: «Πριν υπεισέλθουμε στην εξέταση του 2ου λόγου έφεσης θα πρέπει να εξεταστεί η φύση του αδικήματος που δημιουργεί το άρθρο 23 Α

(1)(γ) του Νόμου. Τόσο το ίδιο το νομοθέτημα, όσο και το επιμέρους άρθρο 23, δημιουργούν αδίκημα αυστηρής ποινικής ευθύνης, της φύσης των γνωστών άλλως πως και ως ρυθμιστικών (regulatory) αδικημάτων, που αποβλέπουν στη ρύθμιση συμπεριφοράς πολιτών σε συγκεκριμένους τομείς κοινωνικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας. Σε τέτοιας φύσης αδικήματα η εγκληματική πρόθεση (mens rea) δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο. Gammon (Hong Kong) Ltd v. A.G.

(1984)1 All E.R. 347, 362, Karaoglanian v. Police

(1984)2 C.L.R. 161, Οικονομίδης ν. Διευθ. Κοινων. Ασφαλίσεων

(1989)2 Α.Α.Δ. 235, 240-241.» 139. Προτού να προχωρήσω με την υπαγωγή των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης στις εφαρμοστέες νομικές αρχές, υπενθυμίζω ότι το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Woolmington v. DPP

(1935)All ER Rep.1). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. 140. Δεν επιτρέπονται εικασίες προς συμπλήρωση κενών στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Οποιοδήποτε κενό σε σχέση με την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. 141. Στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 επισημαίνεται ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης παραμείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. 142. Αναφορικά με την περιστατική μαρτυρία και το βάρος που δύναται να αποδοθεί σε περιστατική μαρτυρία, οι σχετικές νομικές αρχές έχουν αποτυπωθεί με σαφήνεια στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, 119-

Ε. ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Προχωρώ τώρα με την εξέταση του κατά πόσον στοιχειοθετήθηκαν στο απαιτούμενο επίπεδο οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι έχοντας κατά νου τη νομική πτυχή ως παρατίθεται στην προηγούμενη ενότητα, το βάρος απόδειξης, τη μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο και οδήγησε στην εξαγωγή των σχετικών ευρημάτων του Δικαστηρίου, κατόπιν αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε.
Εν πρώτοις, σημειώνεται ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι το επίδικο Κατάστημα αποτελεί οικοδομή η οποία εμπίπτει στα δημοτικά όρια του Δήμου Στροβόλου. Με βάση το Τεκμήριο 1, ήτοι την άδεια οικοδομής και τα αρχιτεκτονικά σχέδια η εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής είναι να χρησιμοποιείται ως κατάστημα. Δεν αμφισβητήθηκε από τους Κατηγορούμενους ότι αυτή είναι η εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής Καταστήματος. Αντιθέτως, προσκομίστηκε μαρτυρία ότι επιχειρήθηκε η αλλαγή της εγκεκριμένης χρήσης με την υποβολή αιτήσεων για πολεοδομική άδεια σε σχέση με τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης σε καφετέρια ή σνακ μπαρ.
Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε ότι έχει μετατραπεί η εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής από κατάστημα σε καφετέρια / σνακ μπαρ. Όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε η μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης αλλά οι Κατηγορούμενοι στη μαρτυρία τους ανέφεραν κατά τρόπο που δεν αφήνεται καμία αμφιβολία ότι, ο μεν Κατηγορούμενος 1 είχε πρόθεση να δημιουργήσει καφετέρια και σνακ μπαρ και η δε Κατηγορούμενη 2 ότι ήθελε να στηρίξει τον Κατηγορούμενο 1 σε αυτή του την προσπάθεια, ότι υπέβαλε αιτήσεις για μετατροπή της χρήσης οι οποίες είτε απορρίφθηκαν και η τελευταία δεν εγκρίθηκε ακόμη, καθώς και ότι το Κατάστημα μετατράπηκε σε καφετέρια.
Προσκομίστηκε επίσης πραγματική μαρτυρία ήτοι φωτογραφίες τόσο από τους ΜΚ1 και ΜΚ2 αλλά και από τον Κατηγορούμενο 1 (Τεκμήριο 29 - φωτογραφία του Κατηγορούμενου 1 με τον τέως Δήμαρχο Στροβόλου στην καφετέρια) από την οποία αβίαστα προκύπτει ότι πλέον το Κατάστημα μετατράπηκε σε και λειτουργεί ως καφετέρια.
Αποδείχθηκε επίσης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι δεν έχει εγκριθεί η μετατροπή της χρήσης που επέφεραν οι Κατηγορούμενοι στο Κατάστημα. Με βάση τη μαρτυρία των ίδιων των Κατηγορούμενων, οι δύο πρώτες αιτήσεις για πολεοδομική άδεια απορρίφθηκαν ενώ η τρίτη αίτηση εκκρεμεί. Επεξηγήθηκαν και οι λόγοι για τους οποίους απορρίφθηκαν οι πρώτες δύο αιτήσεις και δεν χορηγήθηκε έγκριση στο πλαίσιο της τρίτης αίτησης από τον Κατηγορούμενο
Η δε Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει χορηγήσει άδεια οικοδομής για την μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια ούτε και υπήρξε ισχυρισμός ότι αιτήθηκαν τέτοια άδεια οι Κατηγορούμενοι.
Επομένως, έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι μετατράπηκε η εγκεκριμένη χρήση της επίδικης οικοδομής κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(ε) του Νόμου. Όσον αφορά τις εργασίες στις οποίες προέβη ο Κατηγορούμενος 1 για να καταστεί δυνατή η μετατροπή, εν πρώτοις σημειώνω ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι έλαβαν χώρα. Ωστόσο, δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία ότι αυτές αποτελούν δομικές μετατροπές, προσθήκες ή επισκευές με τις οποίες οποιαδήποτε διάσταση της οικοδομής μετατρέπεται. Σε σχέση με την αποθήκη εξήγαγα εύρημα ότι αυτή είχε ανεγερθεί πριν την αγορά του Καταστήματος από την Κατηγορούμενη

Κατηγορίες 1 και 4 - Κατηγορούμενος 1 Πρώτη Κατηγορία
Αυτό το οποίο αμφισβητείται, εν προκειμένω, είναι το ποιος προέβη στην μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης. Ο Κατηγορούμενος 1 αρνείται πως ο ίδιος είναι ένοχος επειδή στο Κατάστημα δραστηριοποιήθηκε μέσω της Εταιρείας. Στο μυαλό του Δικαστηρίου δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Κατηγορούμενος 1 μετέτρεψε την εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής από κατάστημα σε καφετέρια για τους λόγους τους οποίους επεξηγώ ακολούθως.
Ο Κατηγορούμενος 1 παραθέτει με λεπτομέρεια τις ενέργειες στις οποίες προέβη για να μετατραπεί η χρήση του Καταστήματος. Στη γραπτή δήλωση του, Έγγραφο Γ αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: (α) αποφάσισε να δημιουργήσει μια καφετέρια για τους λόγους τους οποίους αναφέρει στην παρ. 6 του Εγγράφου Γ, (β) προέβη σε έρευνα για εντοπισμό κατάλληλου υποστατικού (παρ. 7), εντόπισε το Κατάστημα και το θεώρησε ως κατάλληλο και συνεπώς κατήρτισε συμφωνία ενοικίασης με την Κατηγορούμενη 2 (παρ. 7) υπογράφοντας το ενοικιαστήριο Τεκμήριο 12, (γ) ενέγραψε την Εταιρεία αφού ενοικίασε το Κατάστημα για να δραστηριοποιηθεί στο Κατάστημα της οποίας είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής (παρ. 3), (δ) συναντήθηκε με μέλη της διαχειριστικής επιτροπής της κοινόκτητης οικοδομής στην οποία βρίσκεται το Κατάστημα για να λάβει τις απόψεις τους καθώς και με τον ΚΟΤ και υπεύθυνο του Δήμου Στροβόλου (παρ. 10), (ε) ανέθεσε σε τρίτους τις εργασίες επιδιόρθωσης του Καταστήματος. Κατασκεύασε ξύλινο πάγκο στον οποίο θα εξέθετε τρόφιμα και θα τοποθετούσε τη μηχανή του καφέ και ταμειακή (παρ. 11). Παρουσίασε και σχετική φωτογραφία του πάγκου, (στ) έλαβε πιστοποιητικό καταλληλότητας ηλεκτρολογικής εγκατάστασης (παρ. 15), (ζ) ανέθεσε σε αρχιτέκτονα την ετοιμασία σχεδίων και αιτήσεων για μετατροπή χρήσης του Καταστήματος που υποβλήθηκαν από την Κατηγορούμενη 2 (παρ. 16) και ακολούθως έλαβε γνώση για την απόρριψη των και τους λόγους αυτής (παρ. 17), (η) έλαβε γνώση για την απόρριψη των δεύτερων αιτήσεων για μετρατροπή της χρήσης (παρ. 22), (θ) είναι υπάλληλος της Εταιρείας και εργάζεται στο Κατάστημα το οποίο «λειτουργεί σήμερα ως Καφετέρια» (παρ. 26), (ι) από το 2020 μέχρι και σήμερα «προσπαθ[εί] συνεχώς εκ μέρους της εταιρείας για τη λήψη κάθε σχετικής άδειας από τις αρμόδιες αρχές και ουδέποτε έδειξα την παραμικρή κωλυσιεργία ή αδιαφορία».
Με βάση την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία που προσκομίστηκε ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο ιθύνων νους και εκφραστής της βούλησης της εταιρείας - directing mind and will. Για τους λόγους τους οποίους επεξήγησα στην ενότητα στην οποία λαμβάνει χώρα η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν αποδέχθηκα ότι ο Κατηγορούμενος ενεργούσε για λογαριασμό της Εταιρείας όταν προέβαινε στις πράξεις οι οποίες οδήγησαν στη μετατροπή της οικοδομής σε καφετέρια. Μάλιστα ο Κατηγορούμενος 1 είχε προβεί σε εργασίες επιδιόρθωσης, επαφές, υποβολή αίτησης για πολεοδομική άδεια πριν να εγγραφεί η Εταιρεία.
Δηλαδή τροχοδρομήθηκε η μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης πριν την εγγραφή και δραστηριοποίηση της Εταιρείας. Παρενθετικά σημειώνω ότι η Εταιρεία εγγράφηκε ως επιχείρηση τροφίμων στις 27.08.2021 (Τεκμήριο 28) και στο μητρώο ΦΠΑ στις 26.02.2021 (Τεκμήριο 25). Το πότε ανέλαβε κατοχή του Καταστήματος η Εταιρεία είναι άγνωστο καθότι δεν δόθηκε αξιόπιστη μαρτυρία για το πότε έγινε η εκχώρηση της ενοικίασης στην Εταιρεία για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω στην ενότητα όπου λαμβάνει χώρα η αξιολόγηση της μαρτυρίας.
Περαιτέρω, το ότι η Εταιρεία ανέλαβε στην πορεία την κατοχή του Καταστήματος και λειτουργεί την καφετερία δεν σημαίνει ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν μπορεί να κριθεί ένοχος για τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης. Ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι προέβη σε ενέργειες οι οποίες αποσκοπούσαν και εν τέλει οδήγησαν στην μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής ούτως ώστε να δραστηριοποιηθεί δια μέσου της Εταιρείας.
Ενδεικτικά αναφέρω, μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος στη δήλωση του ανέφερε στην παράγραφο 16 ότι «[ο] αρχιτέκτονας μου ετοίμασε όλα τα σχετικά σχέδια και Αιτήσεις τα οποία έπρεπε να υποβληθούν στις αρμόδιες αρχές για την αλλαγή χρήσης του επίδικου υποστατικού». Περαιτέρω, μεταξύ άλλων, μιλούσε στο πρώτο πρόσωπο εκτός από μερικές εξαιρέσεις και γι' αυτό το Δικαστήριο κατέληξε ότι ενεργούσε υπό την προσωπική του ιδιότητα.
Το ότι η Εταιρεία κατέχει την οικοδομή ενδεχόμενα να είναι ένας παράγοντας ο οποίος θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στο στάδιο επιβολής της ποινής και συγκεκριμένα σε σχέση με το κατά πόσον θα εκδοθεί ή όχι διάταγμα για άρση της χρήσης της μετατραπείσας χωρίς άδεια οικοδομής. Στο δε Κεφ. 96 δεν προϋποτίθεται όπως το πρόσωπο το οποίο μετατρέπει τη χρήση είναι ο κάτοχος ή ό ιδιοκτήτης της οικοδομής εξ' ου και το άρθρο 3 του Κεφ. 96 προνοεί ότι «κανένα πρόσωπο δεν δύναται...» μετατρέψει τη χρήση της εγκεκριμένης οικοδομής. Εν προκειμένω υπάρχει αδιαμφισβήτητη μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος 1 προέβη στις ενέργειες για να αλλάξει η χρήση του Καταστήματος σε καφετέρια μέχρι και τη δραστηριοποίηση πλέον της Εταιρείας.
Σημειώνω σε αυτό το σημείο ότι προβληματίστηκα για το κατά πόσο θα έπρεπε να προστεθεί κατηγορία για μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης καθότι δεν αποδείχθηκε ότι ο Κατηγορούμενος 1 μετέτρεψε τη χρήση της οικοδομής «τοποθετώντας ψευδοροφή καθώς και φωτιστικά οροφής ως επίσης ξύλινο πάγκο εργασίας και ανέγερση δωματίου 2 ½ Χ 2 ½ στο πίσω μέρος του καταστήματος, χωρίς προς τούτο να εξασφαλίσει εκ των προτέρων σχετική πολεοδομική άδεια ή/και άδεια οικοδομής...» ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας. Η ανέγερση του δωματίου δεν αποδείχθηκε. Επίσης, δεν αποδείχθηκε ότι η μετατροπή της χρήσης επήλθε με την τοποθέτηση ψευδοροφής, φωτιστικών, πάγκου και ανέγερση δωματίου αν και δεν αμφισβητήθηκε ότι αυτές οι εργασίες έλαβαν χώρα και ότι ήταν μέρος της όλης προσπάθειας του Κατηγορούμενου 1 για να καταστεί δυνατή η μετατροπή της χρήσης.
Έλαβε χώρα η μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης από τον Κατηγορούμενο 1 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ωστόσο με τον τρόπο που είναι διατυπωμένη η κατηγορία θα πρέπει η μετατροπή της χρήσης να προκλήθηκε λόγω των πιο πάνω αναφερόμενων πράξεων εν είδει αιτιώδους συνάφειας. Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος 1 λόγω της εκχώρησης της ενοικίασης στην Εταιρεία, σε άγνωστο δε χρόνο, σταμάτησε να είναι κάτοχος του Καταστήματος.
Μετά από προβληματισμό κατέληξα στο ότι δεν χρειάζεται εν προκειμένω να προστεθεί κατηγορία δυνάμει του άρθρου 85

(4)του Κεφ. 155. Εν προκειμένω, μπορεί να τύχει εφαρμογής το άρθρο 85

(1)του Κεφ. 155 το οποίο διαλαμβάνει ότι: «αν μέρος μόνο του κατηγορητηρίου ... αποδεικνύεται και το μέρος που αποδείχτηκε συνιστά ποινικό αδίκημα, ο κατηγορούμενος δύναται, χωρίς μεταβολή του κατηγορητηρίου ..., να καταδικαστεί για το ποινικό αδίκημα το οποίο αποδεικνύεται ότι διέπραξε».

Στην παρούσα περίπτωση αποδείχθηκε η μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης η οποία αποτελεί ποινικό αδίκημα. Ο δε χρόνος της διάπραξης του αδικήματος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο αυτού.[3]
Ακόμα και αν ήταν κάτοχος η Εταιρεία, δεδομένου του ότι κατέληξα πως, όπως παραδέχθηκε με έμμεσο τρόπο, ενεργούσε υπό την προσωπική του ιδιότητα, το αδίκημα της μετατροπής της χρήσης χωρίς άδεια στοιχειοθετείται.
Επομένως, χωρίς καμία αμφιβολία καταλήγω στο ότι ο Κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. Συγκεκριμένα αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος 1 μετέτρεψε την εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής η οποία αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία χωρίς την εκ των προτέρων λήψη άδειας από την αρμόδια αρχή από τις 24.01.2020 μέχρι και την ημερομηνία που ξεκίνησε να λειτουργεί το Κατάστημα ως καφετέρια.
Επειδή τέθηκε ο ισχυρισμός από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 ότι η πρώτη κατηγορία αφορά μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε υφιστάμενη οικοδομή και όχι μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης, να αναφέρω ότι κατά την κρίση μου είναι ξεκάθαρο τι αφορά η πρώτη κατηγορία. Όπως προαναφέρθηκε, αφορά μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης και αυτό προκύπτει τόσο από την έκθεση αδικήματος όσο και από τις λεπτομέρειες. Απλώς η πρώτη κατηγορία έρχεται να συνδέσει την μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης με κάποιες εργασίες (προσθηκομετατροπές) που κατ' ισχυρισμό της Κατηγορούσας Αρχής είχαν λάβει χώρα και έτσι επήλθε η μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης. Εν τέλει, για τους λόγους που επεξήγησα προηγουμένως, δεν αποδείχθηκε ούτε η ανέγερση του δωματίου 2.5 Χ 2.5 μ. αλλά ούτε και ότι οι εργασίες που έλαβαν χώρα ήταν μετατροπές για τις οποίες χρειαζόταν άδεια αν και όπως προανέφερα οι υπόλοιπες εργασίες έλαβαν χώρα.
Θα μπορούσε η διατύπωση στις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας να ήταν λίγο καλύτερη ωστόσο θεωρώ ότι η κατηγορία περιέχει επαρκείς λεπτομέρειες σε βαθμό στον οποίο επέτρεπε στον Κατηγορούμενο 1 να γνωρίζει με λογική βεβαιότητα την υπόθεση την οποία θα αντιμετώπιζε κατά την δίκη. Το ότι γνώριζε με βεβαιότητα την υπόθεση που είχε να αντιμετωπίσει προκύπτει και από την ακρόαση και ακόμα πιο σημαντικά δεν επηρεάστηκε με οποιοδήποτε τρόπο ο Κατηγορούμενος 1 στην προετοιμασία της υπεράσπισης του εφόσον η υπεράσπιση του ήταν μεταξύ άλλων ότι δεν μετέτρεψε την εγκεκριμένη χρήση ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα, ούτε ανέχθηκε αλλά ούτε και επέτρεψε την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης επειδή την καφετέρια τη διαχειρίζεται η Εταιρεία του που δεν κατηγορείται εν προκειμένω. Τέταρτη Κατηγορία
Σε σχέση με την κατηγορία υπ' αριθμόν 4 την οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1, ως έχει προαναφερθεί εξήγαγα εύρημα ότι το Κατάστημα το κατέχει η Εταιρεία αφού αποδέχθηκα τη θέση των Κατηγορούμενων πως έχει εκχωρηθεί η ενοικίαση στην Εταιρεία.
Δεν αμφισβητείται ότι δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Αντιθέτως είναι παραδεκτό ότι δεν εγκρίθηκε, μέχρι και την ημερομηνία κατά την οποία ολοκληρώθηκε η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης, η τρίτη αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας.
Επομένως, σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε υπάρχει χρήση της οικοδομής η οποία μετατράπηκε σε καφετέρια χωρίς την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Δεν συμφωνώ με τον κύριο Ακάμα ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία ότι δεν αποδείχθηκε ότι δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό έγκρισης. Οι ΜΚ1 και ΜΚ2 ανέφεραν ότι δεν υπάρχει τέτοια άδεια μέσα στο διοικητικό φάκελο. Εάν ο Κατηγορούμενος 1 είχε τέτοια άδεια κάλλιστα μπορούσε να την προσκομίσει για να αντικρούσει τον ισχυρισμό αυτό (ισχύει κατ΄ αναλογία αυτό που αναφέρθηκε στην απόφαση Ηράκλη Χρυσόστομος ν. Δήμου Λευκωσίας

(2000)2 ΑΑΔ 317 για την παρουσίαση άδειας).

Το ζήτημα το οποίο τίθεται είναι το ποιος κατέχει και χρησιμοποιεί την οικοδομή. Με βάση τις λεπτομέρειες της τέταρτης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ως κάτοχος της οικοδομής ότι την χρησιμοποιεί. Από τη στιγμή που κατέστη στην ουσία παραδεκτό ότι το Κατάστημα χρησιμοποιείται ως καφετέρια από την Εταιρεία του Κατηγορούμενου 1 και όχι από τον ίδιο per se ως κάτοχο και ενόψει των ευρημάτων στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο, δεν μπορεί να καταδικάσει τον Κατηγορούμενο 1 ως κάτοχο για τη χρήση του Καταστήματος από την Εταιρεία ως καφετέρια χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης.
Επαναλαμβάνω ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο διευθυντής, μέτοχος, γραμματέας και υπάλληλος της Εταιρείας. Ο ίδιος ενέγραψε την Εταιρεία για να διαχειρίζεται την καφετέρια δια μέσου της Εταιρείας και ζήτησε και έλαβε την εκχώρηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ιδίου ως ενοικιαστής του Καταστήματος δυνάμει της σύμβασης ενοικίασης στην Εταιρεία. Προέβη σε διαβήματα τα οποία ο ίδιος παρέθεσε στη μαρτυρία του ούτως ώστε η Εταιρεία να κατέχει και να χρησιμοποιεί την επίδικη οικοδομή ως καφετέρια χωρίς την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης.
Παρά ταύτα, ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται υπό την ιδιότητα του ως κάτοχος του Καταστήματος, ότι το χρησιμοποιεί ενώ το Δικαστήριο αποδέχθηκε ότι πλέον δεν είναι κάτοχος.
Αποφάσισα να μην ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια για προσθήκη κατηγορίας στην οποία ο Κατηγορούμενος 1 να κατηγορείται υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας καθότι η Εταιρεία δεν είναι μέρος του κατηγορητηρίου και η όλη υπεράσπιση του Κατηγορούμενου 1 βασίστηκε στο ότι δεν κατέχει πλέον την επίδικη καφετέρια - Κατάστημα ήτοι στο ότι δεν έχει την ιδιότητα η οποία του καταλογίζεται με βάση τις λεπτομέρειες αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας. Το να καταδικαστεί με άλλη ιδιότητα αποτελεί ουσιαστική διαφοροποίηση των λεπτομερειών υφιστάμενων κατηγοριών δυνάμενη να προκαλέσει δυσμενή επηρεασμό στην υπεράσπιση του (ίδετε επίσης ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥ v. ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ.: 141/2021, 142/2021, 20/12/2023).
Επομένως ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται από την τέταρτη κατηγορία. Κατηγορίες 2 και 3 Κατηγορούμενος 1
Δεδομένης της καταδίκης του Κατηγορούμενου 1 στην Κατηγορία 1 και ενόψει του ότι η ανοχή και το επιτρέπειν την μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής είναι υπαλλακτικές της μετατροπής της χρήσης ο Κατηγορούμενος 1 δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα υπεύθυνος για τη μετατροπή και για το ότι ανέχθηκε ή επέτρεψε την μετατροπή. Το αδίκημα ότι ανέχθηκε κάποιος την ανέγερση ή την αλλαγή χρήσης προϋποθέτει την τέλεση μιας πράξης ή παράλειψης από κάποιο άλλο πρόσωπο. Ως εκ τούτου, ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 2 και
Παρότι ο Κατηγορούμενος 1 απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες 2 και 3, για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι δεν συμφωνώ με τη ανάλυση στην οποία προβαίνει ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου 1 στη σελίδα 25 της αγόρευσης του σε σχέση με το ότι η δεύτερη και τρίτη κατηγορία συνδέονται με την πρώτη κατηγορία, υπό την έννοια ότι ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται για την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του τμήματος της οικοδομής (στο οποίο έγιναν μετατροπές). Και με τη λέξη τμήμα ότι εννοεί πως ανέχεται την μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής «δηλαδή στην τοποθέτηση ψευδοροφής, φωτιστικών, ξύλινου πάγκου και ανέγερσης δωματίου διαστάσεων 2 ½ Χ 2 ½».
Με όλο το σεβασμό η ερμηνεία αυτή δεν είναι λογική καθότι δεν μπορεί να υπάρξει ανοχή στη μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης φωτιστικών ή ξύλινου πάγκου και ούτω καθεξής. Ως τμήμα της οικοδομής προφανώς εννοείται το «[κατάστημα] με αριθμό

(3)στο ισόγειο» της «οικοδομής επί του Τεμαχίου 2882, Φ. Σχ. ΧΧΙ/62.Ε.2, τμήμα 10, που ευρίσκεται στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη....» ως αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία. Το τμήμα δηλαδή είναι το Κατάστημα και όχι οι κατ' ισχυρισμόν μετατροπές καθότι δεν μπορεί να υπάρχει μετατροπή χρήσης των μετατροπών και επισκευών. Αυτό δεν επιδέχεται αμφιβολίας ή ερμηνείας διότι ως οικοδομή στην πρώτη κατηγορία ορίζεται η οικοδομή επί του τεμαχίου 2882 και συνεπώς εννοεί την κοινόκτητη οικοδομή - την πολυκατοικία. Τμήμα είναι το Κατάστημα. Κατηγορούμενη 2

Σε σχέση με την Κατηγορούμενη 2 δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ανέχθηκε και ότι επέτρεψε την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής. Είναι παραδεκτό ότι υπήρξε η μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης. Η Κατηγορούμενη 2 μεταξύ άλλων ενοικίασε το Κατάστημα της στον Κατηγορούμενο και μετά στην Εταιρεία η οποία έχει όνομα καφετέριας. Η ίδια ανέφερε ότι εισπράττει ενοίκια από την Εταιρεία. Η ίδια ανέφερε ότι η πρόθεση της ήταν να στηρίξει τον Κατηγορούμενο 1 για να λειτουργήσει την επιχείρηση του στο Κατάστημα ήτοι τη λειτουργία καφετέριας. Υπέγραψε τις αιτήσεις για μετατροπή της χρήσης του Καταστήματος σε καφετέρια και/ή σνακ μπαρ. Υπήρξε εύρημα του Δικαστηρίου ότι γνώριζε πως οι πολεοδομικές αιτήσεις δεν εγκρίθηκαν ή απορρίφθηκαν. Περαιτέρω, παραδέχθηκε στην γραπτή της δήλωση (Έγγραφο Δ) ότι το Κατάστημα πλέον λειτουργεί ως καφετέρια.
Καθίσταται προφανές ότι η Κατηγορούμενη 2 είχε γνώση της κατάστασης και είχε και την δυνατότητα, τόσο φυσική όσο και νομική παρεμπόδισης της χρήσης του Καταστήματος ως καφετέρια. Επομένως, αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή της Κατηγορούμενης 2 στην δεύτερη κατηγορία.
Περιπλέον, αποδείχθηκε η γνώση της των περιστάσεων ώστε η παράλειψη της να τις ελέγξει για να αποτρέψει την κατάσταση να την καθιστά υπεύθυνη για το ότι επέτρεψε τη διενέργεια της μετατροπής της χρήσης του Καταστήματος. Υπήρξε και ηθελημένη ενέργεια ήτοι η υπογραφή των πολεοδομικών αιτήσεων για να καταστεί δυνατή η μετατροπή της χρήσης και η εκχώρηση της ενοικίασης στην Εταιρεία και είσπραξη των ενοικίων από τη χρήση της οικοδομής και η παράλληλη παράλειψη της να σταματήσει την παράνομη χρήση του Καταστήματος ως καφετέρια. Υπάρχει και η παραδοχή της όσον αφορά την πρόθεση της να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο 1 να λειτουργήσει την επιχείρηση του ήτοι την δημιουργία καφετέριας.
Ενόψει των όσων προαναφέρθηκαν, η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη και στην τρίτη κατηγορία στο κατηγορητήριο.
Όσον αφορά τα επιχειρήματα τα οποία προβλήθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούμενης 2 σε σχέση με το ότι δεν υπάρχει στο κατηγορητήριο κατηγορία για μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης και για το ότι η ανοχή και επιτρέπειν την μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης δεν αποτελούν ποινικά αδικήματα παραθέτω τα ακόλουθα:
Αναφέρεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούμενης 2, καταρχάς, ότι για να αποδειχθεί η ανοχή/επιτρέπειν την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης θα πρέπει πρώτα να αποδειχθεί η μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης, θέση με την οποία δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει δεδομένου του ότι αποτελεί θέμα κοινής λογικής ότι για να υπάρξει ανοχή σε μια κατάσταση θα πρέπει να υφίσταται το συγκεκριμένο γεγονός. Κατά δεύτερον, εισηγείται ότι δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη της Κατηγορούμενης 2 για ανοχή/επιτρέπειν την μετατροπή χρήσης καθότι πουθενά στο κατηγορητήριο δεν έχει ενσωματωθεί η κατηγορία του αδικήματος της παράνομης μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης σύμφωνα με το 3

(1)(ε). 181. Με μια απλή ανάγνωση του κατηγορητηρίου διαπιστώνεται πως η θέση αυτή δεν ευσταθεί. Όλες ανεξαιρέτως οι κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου ομιλούν για μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής. Οι δε κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη 2 ξεκάθαρα μιλούν για το επιτρέπειν και την ανοχή της μετατροπής εγκεκριμένης χρήσης. Το άρθρο 3

(1)(ε) του Νόμου περιλαμβάνεται στην έκθεση αδικήματος όλων των κατηγοριών. Επομένως, δεν θεωρώ ότι τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα παραπλάνησης ή ζήτημα μη συμπερίληψης κατηγορίας για μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης. Ο συνήγορος χρησιμοποιεί την αναφορά στις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας, εκτός από την αλλαγή της εγκεκριμένης χρήσης, σε προσθηκομετατροπές ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η αλλαγή χρήσης, για να ισχυριστεί πως δεν υπάρχει στο κατηγορητήριο κατηγορία για μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης. Ανάγνωση των λεπτομερειών της πρώτης κατηγορίας αποκαλύπτει ότι αυτή η θέση είναι αβάσιμη: «... προέβηκε στη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του εν λόγω καταστήματος, τοποθετώντας ψευδοροφή καθώς και φωτιστικά οροφής ...».

Επίσης, καμία σύγχυση δεν προκύπτει σχετικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη
Στις σελ. 33 - 35 της αγόρευσης του ο συνήγορος της Κατηγορούμενης 2 παραθέτει απόσπασμα από τα πρακτικά της αντεξέτασης της Κατηγορούμενης 2 για να καταδείξει δήθεν τη σύγχυση της εν σχέσει με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.
Καταρχάς δεν θεωρώ ότι από το απόσπασμα προκύπτει οποιαδήποτε σύγχυση ή και αν υπήρξε κάποια σύγχυση αυτή άρθηκε από τις διευκρινίσεις που δόθηκαν. Επίσης, το ότι δεν υπάρχει καμία σύγχυση φαίνεται από την πρώτη κιόλας παράγραφο στην πρώτη σελίδα της γραπτής αγόρευσης της Κατηγορούμενης 2 στην οποία αναφέρεται πως αυτή αντιμετωπίζει κατηγορίες για ανοχή και επιτρέπειν την εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή. Στη δε σελίδα 8 της αγόρευσης παρατίθενται τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη 2 κατά τρόπο που αίρεται η οποιαδήποτε υπόνοια πως ενδεχόμενα να τελεί υπό σύγχυση σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει (η οποία σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι ουδέποτε υπήρξε).
Επαναλαμβάνω πως από τις λεπτομέρειες αδικήματος και το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου εν γένει, είναι ξεκάθαρο τι κατηγορίες αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη 2 ασχέτως αν επιχειρήθηκε από το συνήγορο της να συνδέσει τις κατηγορίες 2 και 3 με την πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1 η οποία αναφέρεται και σε προσθηκομετατροπές. Το κατά πόσον αποτελεί ποινικό αδίκημα το επιτρέπειν και/ή η ανοχή στην μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής χωρίς άδεια
Ο συνήγορος της Κατηγορούμενης 2 προβάλλει τη θέση ότι το επιτρέπειν και η ανοχή στην μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης οικοδομής χωρίς άδεια είναι μεν αδικήματα με βάση το άρθρο 3

(1)(ε) ωστόσο δεν τιμωρούνται με βάση το άρθρο 20 του Νόμου.

Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το συνήγορο η δεύτερη και η τρίτη κατηγορία δεν αφορά αδικήματα τα οποία τιμωρούνται από το Νόμο. Παραπέμπει στην πρωτόδικη απόφαση επιβολής ποινής της αδελφής μου Δικαστή έντιμης κας Παρπαρίνου Προσ. Ε.Δ. στην υπόθεση Δήμος Λεμεσού ν. KINISFORO LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης 14898/2021, 02.102.2023 και εισηγείται ότι εν προκειμένω εφαρμόζεται η αρχή nullum crimen sine lege. Περαιτέρω, εισηγείται ότι το κατηγορητήριο πάσχει σε ουσιαστικό βαθμό και παραπλανήθηκε η υπεράσπιση κατά τρόπο που επηρεάζεται το θεμέλιο της κατηγορίας. Συνεπώς εισηγείται, το Δικαστήριο δεν μπορεί να τροποποιήσει το κατηγορητήριο.
Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούμενης 2 ότι δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα το επιτρέπειν και/ή η ανοχή στην μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής χωρίς άδεια. Σημειώνεται ότι δεν έχω εντοπίσει νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Ωστόσο, εντόπισα, εκτός από την προαναφερόμενη απόφαση της αδελφής μου Δικαστή κυρίας Παρπαρίνου, με την οποία με όλο το σεβασμό δεν μπορώ να συμφωνήσω, μια απόφαση του αδελφού μου Δικαστή κύριου Φακοντή στην υπόθεση Δήμος Λεμεσού ν. SO2 CREATIVE SOLUTIONS LTD, Υπόθεση αρ. 2995/2019, 15.03.2022 στην οποία λαμβάνει χώρα μια εις βάθος ανάλυση του ζητήματος και με την οποία συμφωνώ. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω το σκεπτικό του στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης.
Επίσης, προσθέτω τα ακόλουθα: 188.1 Η αφετηρία πάντα θα πρέπει να είναι ότι οι ποινικοί νόμοι ερμηνεύονται αυστηρά και σε περίπτωση αμφιβολίας, αυτή θα πρέπει να επενεργήσει υπέρ του Κατηγορούμενου. Εν προκειμένω, δεν θεωρώ ότι με βάση το λεκτικό του άρθρου 3 του Νόμου σε συνδυασμό με το άρθρο 20 του Νόμου δημιουργείται οποιαδήποτε αμφιβολία για το κατά πόσον η μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης αποτελεί ποινικό αδίκημα. 188.2 Η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν. Είναι καλά εδραιωμένη η αρχή ότι οι λέξεις σ' ένα νομοθέτημα ερμηνεύονται με τρόπο λειτουργικό ώστε να συνάδουν με την πρόθεση του νομοθέτη (Κιτρομηλίδης v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 162) και προκρίνεται η τελολογική ερμηνεία ήτοι με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος (Hermes Ins Ltd v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 406) πλην όμως οι ποινικοί νόμοι πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά (Popov v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 338, Eurofreight v. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 29) και σε περίπτωση αμφιβολίας να προτιμάται η ερμηνεία εκείνη που είναι υπέρ του πολίτη (Γαλατάκης v. Δημοκρατίας

(2008)3 Α.Α.Δ. 78) αφού η τελολογική ερμηνεία δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει την απόκλιση από τις ρητές διατάξεις του νόμου ή την μεταβολή του κειμένου της νομοθεσίας. 188.3 Το άρθρο 3 απαγορεύει την μετατροπή καθώς και το επιτρέπειν και την ανοχή της μετατροπής εγκεκριμένης χρήσης χωρίς την εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. Από τη στιγμή που υπάρχει η απαγόρευση πρέπει να υπάρχει και η ποινή για την παράβαση του Νόμου. 188.4 Το άρθρο 20 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι πρόσωπο «(α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3». Δηλαδή το άρθρο 20

(1)(α) δεν αναφέρει ότι είναι ποινικό αδίκημα μόνο η ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια αλλά παραπέμπει στις διατάξεις του άρθρου

Το άρθρο 3 ξεκάθαρα απαγορεύει τη μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης, την ανοχή και το επιτρέπειν τη μετατροπή. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία καταργεί και το ίδιο το άρθρο
188.5 Ομολογουμένως η διατύπωση θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Παρά ταύτα, η φράση κλειδί κατά την άποψη μου είναι η «όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3». Με αυτό το λεκτικό θεωρώ ότι είναι προφανές πως ποινικοποιείται η παράβαση των διατάξεων του άρθρου 3 που έχει ως πλαγιότιτλο «Χάραξη κλπ. οδών και ανέγερση κλπ. οικοδομών απαγορεύεται χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής». Οι προϋποθέσεις για έκδοση άδειας δυνάμει του άρθρου 3 προβλέπονται στο άρθρο 4 του Νόμου. Επομένως, δεν μπορεί να ερμηνευθεί το άρθρο 20

(1)(α) και η φράση «όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3» κατά τρόπο που να εννοεί ότι απαγορεύεται μόνο η ανέγερση χωρίς άδεια ως οι προϋποθέσεις για την εξασφάλιση άδειας που τίθενται στο άρθρο 3. 188.6 Πρέπει να ληφθεί υπόψιν και ο σκοπός του Νόμου που είναι η προστασία του κοινού και η διασφάλιση της ασφάλειας από κατασκευαστικής απόψεως των οικοδομών οι οποίες χρησιμοποιούνται από το κοινό. Η ερμηνεία επίσης πρέπει να διασφαλίζει ότι ο Νόμος εφαρμόζεται αποτελεσματικά και ερμηνεύεται με ένα τρόπο λειτουργικό. 188.7 Η ερμηνεία η οποία υιοθετεί η Υπεράσπιση οδηγεί σε μη αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου και σε παράλογα αποτελέσματα και συνεπώς δεν εξυπηρετούνται οι σκοποί του Νόμου με επακόλουθο την παραγωγή παράλογων αποτελεσμάτων. 188.8 Είναι επίσης πολύ σημαντικό το ότι ο νομοθέτης δια του άρθρου 20

(3)(β) προνοεί για την έκδοση διατάγματος όταν η συγκεκριμένη χρήση της οικοδομής δεν είναι σύμφωνη με την εγκεκριμένη, διατάγματος για τερματισμό της χρήσης αυτής. Εάν ο νομοθέτης δεν επιθυμούσε την καταδίκη προσώπων για μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης, ή ανοχής ή επιτρέπειν την μετατροπή δεν θα έδιδε την εξουσία στο Δικαστήριο με την καταδίκη προσώπου για οποιοδήποτε αδίκημα δυνάμει του εδαφίου 1 του άρθρου 20 την έκδοση διατάγματος άρσης χρήσης. 188.9 Για τη έκδοση διατάγματος άρσης χρήσης προϋποτίθεται η καταδίκη για το αδίκημα αυτό. Αν ευσταθούσε το επιχείρημα της Υπεράσπισης σημαίνει ότι ο νομοθέτης θα έδιδε μια εξουσία στο Δικαστήριο την οποία το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε ποτέ να ασκήσει καθότι δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να καταδικάσει κανέναν για το αδίκημα της μετατροπής εγκεκριμένης χρήσης το οποίο αποτελεί προϋπόθεση για την ενεργοποίηση αυτής της εξουσίας του Δικαστηρίου. 188.10 Σημειώνω ότι αν ίσχυε το επιχείρημα του συνηγόρου της Κατηγορούμενης 2 σημαίνει ότι ούτε για την μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης θα μπορούσε να καταδικάσει το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα αναφέρω ότι το Εφετείο στην απόφαση του στην ERMES DEPARTMENT STORES PLC κ.α. v. ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ.: 162/2021, 14/11/2023 στην οποία επικυρώθηκε η καταδίκη και η ποινή για μεταξύ άλλων μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι: «Σύμφωνα με το Άρθρο 20

(3)(β) του Κεφ. 96 το Δικαστήριο σε περίπτωση οικοδομής για την οποία (α) δεν χορηγήθηκε το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης ή (β) όταν η χρήση της οικοδομής δεν είναι σύμφωνη με την εγκεκριμένη άδεια, έχει εξουσία μεταξύ άλλων να εκδώσει διάταγμα τερματισμού της χρήσης της οικοδομής. Το γεγονός ότι επηρεάζεται ενοικιαστής της οικοδομής και τρίτα πρόσωπα δεν διαφοροποιεί την εν λόγω εξουσία.» 188.11 Επομένως, η εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης 2 ότι δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα η ανοχή και το επιτρέπειν την μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.

Σε σχέση με την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης 2 ότι η μη συμπερίληψη της Εταιρείας στο κατηγορητήριο «επηρεάζει τη δίκαιη δίκη και συμπαρασύρει τη διαδικασία σε ακυρότητα», θεωρώ ότι είναι ανυπόστατη και αναιτιολόγητη και συνεπακόλουθα απορρίπτεται. Δεν επεξηγείται ούτε ποιου το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη παραβιάζεται και γιατί, αλλά ούτε και γιατί συμπαρασύρεται σε ακυρότητα η όλη διαδικασία. ΣΤ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Κατ' ακολουθία των όσων προαναφέρθηκαν, ο Κατηγορούμενος 1: 190.1 Κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. 190.2 Αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες δύο, τρία και τέσσερα.
Η Κατηγορούμενη 2 κρίνεται ένοχη στη δεύτερη και στην τρίτη κατηγορία.
Αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας, σημειώνεται ότι σε ποινικές υποθέσεις η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας για την παροχή εξόδων δεν ασκείται όπως και στις πολιτικές υποθέσεις, που, κατά κανόνα, ακολουθεί το αποτέλεσμα (Μενελάου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 232 και Κ.Ο.Τ. ν. Χαραλάμπους (Αρ. 2)

(2000)2 Α.Α.Δ. 603. Παρά ταύτα, εν προκειμένω, δεν υπάρχει λόγος απόκλισης από το γενικό κανόνα. Επιδικάζονται έξοδα ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο υπέρ των Παραπονούμενων και εναντίον των Κατηγορούμενων. Υπ. ____________________ Χ. Σατσιάς Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: Κατηγορίες ως είναι διατυπωμένες στο κατηγορητήριο (τυχόν γραμματικά ή συντακτικά λάθη μεταφέρθηκαν αυτούσια) ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Μετατροπή οικοδομής άνευ αδείας της Αρμόδιας Αρχής κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β), (ε) και (στ), 3

(2)(α), 4, 20

(1),

(2),

(3)(α) και

(6)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Από 28/9/2020 και εντεύθεν και μέχρι σήμερα, στο Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας ο Κατηγορούμενος 1 ως κάτοχος του καταστήματος με αριθμό

(3)στο ισόγειο της οικοδομής επί του Τεμαχίου [...], Φ. Σχ. [...], τμήμα [...] που ευρίσκεται στην οδό [...], εντός των Δημοτικών Ορίων Στροβόλου, προέβηκε στη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του εν λόγω καταστήματος, τοποθετώντας ψευδοροφή καθώς και φωτιστικά οροφής ως επίσης ξύλινο πάγκο εργασίας και ανέγερση δωματίου 2 ½ Χ 2 ½ στο πίσω μέρος του καταστήματος, χωρίς προς τούτο να εξασφαλίσει εκ των προτέρων σχετική πολεοδομική άδεια ή/και άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι από το Δημοτικό Συμβούλιο Στροβόλου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Επιτρέπειν μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης οικοδομής άνευ της προς τούτο αδείας από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β), (ε) και (στ), 3

(2)(α), 4, 20

(1),

(2),

(3)(α) και

(6)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, όπως τροποποιηθηκε μέχρι σήμερα. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Κατά τον αυτόν χρόνο και στον αυτό τόπο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 υπό την ιδιότητα τους ως κάτοχος και ιδιοκτήτης αντίστοιχα του καταστήματος με αριθμό

(3)στο ισόγειο της οικοδομής επί του Τεμαχίου που αναφέρεται στην εν λόγω Κατηγορία, επιτρέπουν την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του εν λόγω τμήματος της οικοδομής που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, χωρίς προς τούτο να εξασφαλίσουν εκ των προτέρων σχετική πολεοδομική άδεια ή/και άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι από το Δημοτικό Συμβούλιο Στροβόλου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ανοχή μετατροπής εγκεκριμένης χρήσης οικοδομής άνευ της προς τούτο αδείας από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β), (ε) και (στ), 3

(2)(α), 4, 20

(1),

(2),

(3)(α) και

(6)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Κατά τον αυτόν χρόνο και στον αυτό τόπο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 υπό την ιδιότητα τους ως κάτοχος και ιδιοκτήτης αντίστοιχα το καταστήματος με αριθμό

(3)στο ισόγειο της οικοδομής επί του Τεμαχίου που αναφέρεται στην εν λόγω Κατηγορία, ανέχονται την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του εν λόγω τμήματος της οικοδομής που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, χωρίς προς τούτο να εξασφαλίσουν εκ των προτέρων σχετική πολεοδομική άδεια ή/και άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι από το Δημοτικό Συμβούλιο Στροβόλου. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Χρήση μετατρεμμένης οικοδομής άνευ Πιστοποιητικού Εγκρίσεως από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10, 20

(1),

(2),

(3)(β) και

(6)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Από 23/02/2022 και εντεύθεν και μέχρι σήμερα και στον αυτό τόπο και υπό την αυτήν ιδιότητά του που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος 1 χρησιμοποιεί την μετατρεμμένη οικοδομή που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία εντός του Τεμαχίου που αναφέρεται στην εν λόγω Κατηγορία από κατάστημα σε καφετέρια, χωρίς να έχει εξασφαλίσει Πιστοποιητικό Έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι από το Δημοτικό Συμβούλιο Στροβόλου. [1] Η έμφαση βρίσκεται στο κείμενο της Σύμβασης Τεκμήριο 12: "3. The Tenants agree with the Landlord as follows: [.]

(6)(a) to assign part or whole of the Premises to affiliated companies / partners / mergers subject to the written consent of the Landlord which shall not be unreasonably withheld. All expenses for assignment and back shall be borne by the Tenant. Upon surrendering of the Premises, any charges made as a result of the said assignment will have to revert to the original state at the expense of the tenants. In the event of assignment the Tenants will be ultimately responsible for rent payments. The Landlord will not unreasonably withhold approval of assignment". [2] Παρ. 61 ενδιάμεσης απόφασης 29.11.2023: «Δεδομένου ότι με βάση το άρθρο 10 του Κεφ. 96 δεν φαίνεται να καθίσταται ποινικό αδίκημα η ανοχή ή το επιτρέπειν τη χρήση της οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, αλλά μόνο η ενέργεια έτσι ώστε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, ασκώ τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της απόρριψης της προσθήκης στο κατηγορητήριο των κατηγοριών με αριθμούς 5 και 6.» [3] ίδετε επίσης Blackstone's Criminal Practice 2025, D11.29: "Materiality of Date: If the evidence at trial as to date differs from that particularised in the count, that is not, as a rule, fatal to a conviction (Dossi

(1918)13 Cr App R 158; and see Pritchett [2007] EWCA Crim 586, in which Dossi was approved and it was held not to invalidate an indictment that the offence charged was in force for only part of the period mentioned in the indictment)" και ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥ v. ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ.: 141/2021, 142/2021, 20/12/2023 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.