← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρυσόστομος Λύτρας, Αρ. Υπόθεσης: 628/21, 22/10/2024

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρυσόστομος Λύτρας, Αρ. Υπόθεσης: 628/21, 22/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 628/21 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Χρυσόστομος Λύτρας Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Στ. Ναθαναήλ Για τους Κατηγορούμενο: κ. Π. Μαυρής Κατηγορούμενος: Παρών AΠΟΦΑΣΗ Σκιαγράφηση της Υπόθεσης/ Κατηγορητήριο: Τα όσα κατ΄ισχυρισμόν έλαβαν χώρα την 23.10.20 στη Λευκωσία μεταξύ του τότε ογδοντατριάχρονου

(83)κατηγορούμενου και της εβδομηνταριάχρονης
(73)Aydin Mehmet, εφεξής «η παραπονούμενη» έφεραν τον πρώτο αντιμέτωπο με την καταχώρηση του παρόντος κατηγορητηρίου. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 4, 29 και 243 του Ποινικού Κώδικα. Έναυσμα για την κατ' ισχυρισμό επίθεση αποτέλεσε η αλλαγή υδροσωλήνα επί του εξωτερικού τοίχου της πολυκατοικίας που διαμένει η παραπονούμενη, ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής Κατέθεσαν εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής τρείς
(3)μάρτυρες, προς απόδειξη της υπόθεσης. Με το πέρας παρουσίασης της υπόθεσης της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κλήθηκε κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου σε απολογία, καταθέτοντας ενόρκως. Πρώτη μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ1), η παραπονούμενη. Στην κατάθεση της Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος Λύτρας διαμένει στο ισόγειο της πολυκατοικίας επί της Οδού ΧΧΧ στη Παλλουριώτισσα. Η ίδια διαμένει στον πρώτο όροφο. Η είσοδος της οικίας του κατηγορούμενου είναι διαφορετική από την είσοδο των υπολοίπων, με την είσοδο του πρώτου να βρίσκεται στην πίσω/παράλληλη πλευρά του κτιρίου. Το διαμέρισμα της αγόρασε το 2009, μετακομίζοντας μόνιμα στο χώρο το Φεβρουάριο του
  1. Ο συγκεκριμένος κύριος της προκαλούσε πάντοτε προβλήματα γιατί (κατά την κρίση της), είναι Τουρκοκύπρια. Την 23.10.20 και περί ώρα 10:40 o κατηγορούμενος έφερε ένα υδραυλικό στην πολυκατοικία, ο οποίος ξεκίνησε να χαλάει τα σκαλιά της κύριας εισόδου με σκοπό την αντικατάσταση του νέου υδροσωλήνα που είχε εγκαταστήσει η παραπονούμενη με φιλικό της πρόσωπο, εξωτερικά της πολυκατοικίας. Η παραπονούμενη τηλεφώνησε αμέσως στην αστυνομία. Πριν φτάσει η αστυνομία στο μέρος, ο φίλος της John, ήτοι το πρόσωπο που είχε αντικαταστήσει τη παλαιά σωλήνα με τη καινούργια, προσπάθησε να τους αποτρέψει χωρίς επιτυχία. Περί τις 11:00 και ενώ οι εργασίες συνεχίζονταν η ίδια μετέβη στο ισόγειο/είσοδο σε μια εκ νέου προσπάθεια αποτροπής του εγχειρήματος αφαίρεσης της νέας σωλήνας. Ο κατηγορούμενος την απείλησε ότι θα την κτυπήσει με τη γροθιά του. Στην προσπάθεια της να εισέλθει εντός της πολυκατοικίας ο κατηγορούμενος την άρπαξε από τον καρπό του χεριού της, ωθώντας την προς το τοιχαράκι/πεζούλι ρίχνοντας στο έδαφος. Η ίδια εγκλωβίστηκε με την πλάτη στο έδαφος μεταξύ του κατηγορούμενου ο οποίος ήταν από πάνω της και του πεζουλιού που εξείχε από το δάπεδο. Προσπάθησε επανειλημμένα να διαφύγει, όμως ο κατηγορούμενος την κρατούσε κάτω από τους ώμους και το στήθος. Όταν κατάφερε να απεγκλωβιστεί, τηλεφώνησε στην αστυνομία ξανά από την οικία της. Όταν οι αστυνομικοί έφθασαν στη σκηνή, συνομίλησε με αυτούς. Το ίδιο απόγευμα ένιωσε πόνο στον καρπό της ενώ ξεκίνησαν να εμφανίζονται μώλωπες σε διάφορα σημεία του σώματος της όπως τα χέρια και τα πόδια. Μετέβη σε Ιδιωτικό Νοσοκομείο το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ενώ με το πέρας της εκεί επίσκεψης της, πήγε στον αστυνομικό σταθμό. Εκεί της παραδόθηκε σχετικό ιατρικό έντυπο, το οποίο παρέδωσε με τη σειρά της στον επί καθήκοντι ιατρό του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας που την εξέτασε. Με τη συμπλήρωση των ιατρικών εξετάσεων, παρέδωσε το έντυπο εκ νέου στην αστυνομία. Το περιστατικό της προκάλεσε φόβο. Ολοκληρώνει την κατάθεση της αναφέροντας ότι ο κατηγορούμενος την απείλησε, την πρόσβαλε και της επιτέθηκε σωματικά και στο παρελθόν, ήτοι την 31.5.2010 γεγονός που την οδήγησε σε καταγγελία. Μέχρι σήμερα αισθάνεται φόβο καθότι ο κατηγορούμενος μπορεί ανά πάσα στιγμή να της επιτεθεί εκ νέου. Δήλωσε κατά την κυρίως εξέταση της ότι είναι συγγραφέας, ούσα στο παρελθόν Ανώτερη Αξιωματούχος στο Ηνωμένο Βασίλειο στο τομέα της Εκπαίδευσης. Έχει παρουσιάσει βιβλία της σε σχέση με την Κυπριακή Δημοκρατία στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Λονδίνο. Με τον κατηγορούμενο αντιμετώπισε και στο παρελθόν πρόβλημα, αφού της εμπόδιζε την είσοδο στον χώρο στάθμευσης, της απαγόρευε τη χρήση του κήπου της πολυκατοικίας, της έφτυσε όταν ανακαίνιζε το διαμέρισμα της ενοχλούμενος από το θόρυβο των εργασιών στο χώρο, απειλώντας την. Αυτόπτης μάρτυρας στο περιστατικό ήταν ο φίλος της John Michael. Κατέθεσε στη διαδικασία (χωρίς ένσταση από την υπεράσπιση) ένα ενιαίο σειριακό δίαυλο (USB - Τεκμήριο 2) ο οποίος περιείχε φωτογραφίες και οπτικοακουστικό υλικό εν σχέση με το περιστατικό. Ο John μαγνητοσκόπησε τη σκηνή της επίθεσης, λαμβάνοντας αργότερα φωτογραφίες από τα τραύματα της. Αμφότεροι έλαβαν φωτογραφίες που αποτύπωναν το χώρο, τις εκεί εργασίες, και το διαπληκτισμό που έγινε παρουσία του υδραυλικού. Το εν λόγω υλικό προβλήθηκε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου με την μάρτυρα να επεξηγεί μια προς μία τις φωτογραφίες, τι απεικόνιζαν, τα τραύματα που έφερε και τον κατηγορούμενο. Η μάρτυρας εξήγησε με παραπομπή σε συγκεκριμένες φωτογραφίες ότι το κτίριο είναι παλαιάς κατασκευής και οι σωλήνες / υδρορροές που βρίσκονται τοποθετημένες στην πρόσοψη είχαν διαρροές προκαλώντας υγρασίες στους τοίχους. Ο κατηγορούμενος αρνείτο πεισματικά να προβεί σε επιδιορθώσεις. Η ίδια ξόδεψε το ποσό των €1.300 για την κατασκευή και τοποθέτηση μιας νέας ειδικής σωλήνας η οποία δεν περνούσε ούτε πάνω από τα σκαλοπάτια, μήτε προκαλούσε κινδύνους. Την 23.10.20 ο κατηγορούμενος είχε ξεκινήσει εργασίες μέσω υδραυλικού για την αποσυναρμολόγηση της νέας αυτής σωλήνας, καταστρέφοντας παράλληλα μέρος των σκαλοπατιών της εισόδου. Περιέγραψε κατά την κυρίως εξέταση της το συμβάν ως ακολούθως: «E. Είναι 23/10 το επεισόδιο. A. Αυτή είναι στις 23/10, είναι ακριβώς πριν να μου επιτεθεί, η φωτογραφία με αριθμό 9.
  2. Δείτε ότι έχει σκαφτεί ένα χαντάκι και δίπλα υπάρχει ένα κομμάτι τσιμέντο, επειδή εκείνο το κομμάτι από το τσιμέντο, είναι όπου με έριξε. Αυτές οι φωτογραφίες είναι πριν από το βίντεο που είδατε πριν. Εδώ είναι κύριος Μichael που προσπαθεί να τον πείσει να σταματήσει, επειδή έσπασαν τα σκαλοπάτια εκεί είναι ο κύριος Λύτρας και αυτός είναι κύριος Μichael. (Ο κατηγορούμενος βλέπει τις φωτογραφίες στον Η/Υ) E. ΤΙ βλέπουμε εδώ; A. Αυτό είναι ακριβώς πριν. Ο άνθρωπος, ο οποίος βρίσκεται στα αριστερά είναι αυτός που έσπασε τις σωλήνες και ο κύριος Λύτρας στέκεται και εκεί και ο άλλος άντρας στα δεξιά είναι το άτομο, το οποίο έφτιαξε τον σωλήνα. E. Επόμενη φωτογραφία; A. Αυτό συνέβη στον δρόμο, εγώ βγήκα έξω, για να προσπαθήσω να τον εμποδίσω από το να κάνει ό,τι έκανε, για να μην βγάλει τον σωλήνα και εκεί είναι ο κύριος Λύτρας με την πλάτη του προς τη φωτογραφία και το άτομο του δεξιά είναι αυτό το άτομο που αποσυναρμολόγησε τον σωλήνα και έσκαψε το χαντάκι εδώ. Η επόμενη φωτογραφία εδώ είναι αφού άφησα τον σωλήνα, διότι με έσπρωξαν προς τον δρόμο και ήθελα να επιστρέψω στο διαμέρισμά μου, όπως βλέπετε εκεί μπροστά στην είσοδό μου, ήμουν πολύ αναστατωμένη και δεν ήμουν χαρούμενη και φώναζα «άσε με ήσυχη, άσε με ήσυχη». Προσπάθησα να επιστρέψω στα σκαλοπάτια και πριν από αυτό γύρισα προς τον κύριο Λύτρα και του είπα «νομίζεις ότι είμαι πουτάνα και οροσπού και πρέπει να με σκοτώσεις»; Γιατί με αυτό με απείλησε 4 φορές. Οπόταν, καθώς πήγαινα προς τα μέσα, στην επόμενη φωτογραφία, το επόμενο που βλέπω είναι ότι κάθομαι στον τοίχο, τον τσιμεντένιο τοίχο εκεί κάθομαι και με σπρώχνει στο χαντάκι, το οποίο αναφέραμε ότι δεν μπορούσαν να φτάσουν τα πόδια μου. Δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω τα πόδια μου. Ο κύριος Λύτρας μέχρι τότε είχε πιάσει τους καρπούς μου. (Η μάρτυρας δείχνει τους δύο καρπούς της στα χέρια της) A. Και δεν μου επέτρεπε να σταθώ όρθια, δεν με άφηνε να φύγω. Μαχόμουν, για να απελευθερωθούν οι καρποί μου αλλά εκείνος με κρατούσε και δεν με άφηνε να φύγω. Αυτό συνέβη για λίγο διάστημα και θα δείτε τα πόδια μου, επειδή ένιωθα ότι ερχόταν προς το σώμα μου, πριν να βάλω τα πόδια μου προς τα πάνω, εκείνος άνοιγε τα πόδια μου και έβαζε τα γόνατά του στα πόδια μου και μπορείτε να δείτε στη φωτογραφία ότι τα πόδια μου είναι ενώπιον του. Το ένα πόδι μου είναι ενώπιον του σώματός του στα αριστερά, για να τον κρατήσω μακριά. Επόμενη φωτογραφία, εκεί είναι όπου με έσπρωξε. Αυτό που συνέβηκε στο βίντεο, με πίεσε προς τα κάτω και έπεσα αλλά δεν βρίσκεται στο βίντεο. Με κρατούσε προς τα κάτω στο στήθος μου και έπειτα με κρατούσε προς τα κάτω με την πλάτη στο έδαφος. Με κρατούσε, έτσι ώστε να μην μπορώ να μετακινηθώ»[1]. Ερωτηθείσα από την κατηγορούσα αρχή όπως περιγράψει τί βλάβες υπέστη από την φερόμενη επίθεση η μάρτυρας παρέπεμψε στο φωτογραφικό υλικό του Τεκμηρίου 2 δηλώνοντας ότι έφερε εκδορές και μώλωπες σε αμφότερους βραχίονες της, μελανιές εσωτερικά των ποδιών της, μια εκδορά στο πρόσωπο της, μια μελανιά στο στήθος και μια στον αγκώνα της. Τόσο έντονη ήταν η προσπάθεια της όπως απεγκλωβιστεί που έριχνε χώμα στο πρόσωπο του κατηγορούμενου με τα χέρια της. Με παραπομπή σε στιγμιότυπο οθόνης από το κινητό της τηλέφωνο (μέρος του Τεκμηρίου 2) ανέφερε ότι η κλήση προς την αστυνομία ήταν περί τις 12:00 με αυτήν να καταφθάνει στη σκηνή περί τις 12:
  3. Στη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν ονομάζεται Κωνσταντίνος Λύτρας, ως η αναφορά της στην ανακριτική της κατάθεση, η μάρτυρας έσπευσε να διευκρινίσει ότι κατά τον επίδικο χρόνο γνώριζε τον κατηγορούμενο ως «Con». Ρώτησε την αδελφή της ως προς το πλήρες όνομα του κατηγορούμενο το οποίο αργότερα έμαθε ότι ήταν «Χρυσόστομος». Αρνήθηκε πεισματικά τη θέση της υπεράσπισης ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος είχε καλέσει υδραυλικό ήταν για να επιδιορθώσει τις διαρροές νερού που προκλήθηκαν από τη τοποθέτηση της νέας σωλήνας, εμμένοντας στη θέση ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος όπως ο κατηγορούμενος ξεκινήσει να σπάζει τα σκαλοπάτια της εισόδου, αποσυναρμολογώντας ένα καθ' όλα λειτουργικό σωλήνα για να τον αντικαταστήσει με έναν παλαιού τύπου προσθέτοντας, ότι οι ενέργειες της είχαν αναβαθμίσει ουσιαστικά, την πολυκατοικία. Στη θέση ότι η ίδια ξεκίνησε το επεισόδιο, προσπαθώντας να πιάσει μέσα από τα χέρια του υδραυλικού τη σωλήνα, κτυπώντας μάλιστα με αυτήν το όχημα του τελευταίου η μάρτυρας απάντησε: «Eχετε φωτογραφία με εμένα που κρατούσα αυτούς τους σωλήνες ξεχωριστά και εγώ που προσπαθούσα να κρατήσω και τους δύο. Αυτό διήρκησε 5 λεπτά και τους άφησα, γιατί προσπάθησαν να με σπρώξουν προς το δρόμο. Είναι αποκύημα της φαντασίας του κ. Λύτρα ότι εγώ τον κτύπησα. Δεν θα κτυπούσα κανέναν». O λόγος που το έπραξε αυτό συνέχισε ήταν στην προσπάθεια της να καθυστερήσει την αποσυναρμολόγηση μέχρι να φθάσει η αστυνομία στο μέρος. Ερωτηθείσα γιατί δεν ανέφερε στους αστυνομικούς που κατέφθασαν ότι υπήρξε θύμα επίθεσης, απάντησε ότι στη σκηνή είχαν αφιχθεί δύο αστυνομικοί. Ο κ. Ευαγγέλου ασχολήθηκε με τους σωλήνες ενώ η «κα. Ελένη η αστυνομικός που ήταν μαζί του» είχε γίνει γνώστης των όσων έλαβαν χώρα. Επανήλθε ο συνήγορος υπεράσπισης ρωτώντας γιατί, αφού ένιωθε τόσο φόβο περίμενε περί τον ένα μήνα για να καταγγείλει γραπτώς το παράπονο της, με την ΜΚ1 να απαντά ότι σε καμία περίπτωση δεν καθυστέρησε αφού μετέβη στο σταθμό την ημέρα του περιστατικού, παραπονούμενη για όσα έλαβαν χώρα, παραλαμβάνοντας ταυτόχρονα, ιατρικό έντυπο. Από εκεί και πέρα δήλωσε, ανέμενε από την αστυνομία να την ενημερώσει ως προς την ημέρα και ώρα της συνάντησης αφού γίνονταν προσπάθειες εντοπισμού διερμηνέα στην Αγγλική, η οποία αποτελεί τη μητρική της γλώσσα. Δήλωσε έτοιμη όπως παρουσιάσει σχετικό αρχείο στο Δικαστήριο με τις ημερομηνίες που επικοινώνησε η ίδια τηλεφωνικώς με το σταθμό ζητώντας ενημέρωση για το πιο πάνω. ΜΚ2 ο John Michael, αυτόπτης μάρτυρας στο επεισόδιο. Αποτέλεσε θέση του κατά την κυρίως εξέταση του ότι: «Η Aydin με πήρε τηλέφωνο το πρωί και πήγα εκεί, επειδή ο γείτονας και ο κτίσης έκαναν κάτι κάτω. Όταν έφτασα εκεί δεν ήταν μπροστά στο σπίτι στο διαμέρισμα και γι' αυτό εγώ πήγα επάνω στην Aydin. Έπειτα ακούσαμε θορύβους και κάτι να κτυπάει. Οπότε κοιτάξαμε από το παράθυρο και είδα τον γείτονα και τον κτίση να σπάνε κάτι κάτω. Είπα στην Aydin ας πάω κάτω για να δω τι συμβαίνει και είδα τον κύριο και του είπα «τι κάνεις εδώ»[2]. Εκείνος μου είπε ότι προσπαθούσαν να βάλουνε έναν άλλον σωλήνα για το νερό. Του είπα ότι αυτός δεν επρόκειτο να λειτουργήσει, επειδή ήδη είχαμε αλλάξει τη σωλήνα με μια καινούργια και εκείνος εξαγριωνόταν και εγώ πήγα επάνω για να εξηγήσω στην Aydin τι συνέβαινε κάτω. Οπότε εκείνη μου είπε να μείνω εκεί ότι θα πήγαινε η ίδια κάτω για να συζητήσει. Και πήραμε με το κινητό μου εικόνες από το τί συνέβαινε κάτω. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο «Ipad» το υλικό. Έπειτα η Aydin πήρε τον σωλήνα για να πει στον χτίστη να φύγει γιατί ήταν δική της ιδιοκτησία και εκείνος ο άντρας έπιασε τον άλλο σωλήνα για να κτυπήσει την Aydin (δείχνει το κατηγορούμενο). Ο χτίστης μπήκε ανάμεσα για να πάρει τους σωλήνες του και να φύγει. Σε εκείνο το σημείο ήρθε η Aydin για να μπορέσει να ανέβει ξανά πίσω επάνω. Εκείνος την έπιασε εδώ και την έσπρωξε στον κήπο (τοποθετεί τις παλάμες των χεριών του επί των ώμων του). Σε εκείνο το σημείο η Aydin έπεσε στον κήπο και χρησιμοποίησε τα πόδια της για να τον σπρώξει προς τα πίσω και έπειτα ήρθε επάνω και όλοι έφυγαν επειδή ο χτίστης έφυγε. Ο κύριος πήγε σπίτι του και η Aydin ήρθε επάνω». Ερωτηθείς ποια η σχέση του με το οπτικοακουστικό υλικό που προβλήθηκε στο Δικαστήριο, απάντησε ότι ο ίδιος κινηματογράφησε μέρος της επίθεσης, αναγνωρίζοντας το σχετικό υλικό ως αυτό προβλήθηκε εκ νέου κατά την επί ακροατηρίω διαδικασία. Ο μάρτυρας αναγνώρισε επίσης οκτώ
(8)φωτογραφίες που έλαβε ο ίδιος εν σχέση με τα τραύματα της παραπονούμενης τα οποία ανέφερε, εμφανίστηκαν σχεδόν αμέσως (μέρος του Τεκμηρίου 2). Ο λόγος που λάμβαναν φωτογραφίες απάντησε αντεξετασθείς, ήταν γιατί επιθυμούσαν να αποτυπώσουν τις αλλαγές που προτίθετο να κάνει ο κατηγορούμενος στο κτίριο, με τη λήψη του βίντεο να λαμβάνει χώρα για προληπτικούς κυρίως σκοπούς, μη γνωρίζοντας κατά την έναρξη της λήψης ότι η μεταξύ του κατηγορούμενου και παραπονούμενης διαφωνία, θα κατέληγε στο ξυλοδαρμό της τελευταίας. Ο ίδιος ήταν το πρόσωπο που εγκατέστησε το νέο σωλήνα, με τον κατηγορούμενο να του ζητά εξηγήσεις. Διατείνετο η υπεράσπιση ότι οι φωτογραφίες που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο σε σχέση με τα φερόμενα τραύματα της ΜΚ1 δεν λήφθηκαν την 23.10.20 αφού η παραπονούμενη εντοπίζεται να φοράει τρία διαφορετικά χρώματα μπλούζας στις φωτογραφίες, με τον ΜΚ2 να απαντά ότι ο ίδιος ήταν παρών όταν άλλαξε μπλούζα, δύο φορές. Η μπλούζα που φορούσε αρχικά, είχε γεμίσει χώματα, ανέφερε. Η αστυνομία συνέστησε όπως μη γίνουν περαιτέρω αλλαγές σε σχέση με τη σωλήνα αλλά διαμορφωθεί το έδαφος αναλόγως ούτως ώστε να μπορεί να υπάρχει δίοδος για απομάκρυνση του νερού. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι η αστυνομία δεν ήταν παρούσα την ώρα της επίθεσης. Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ3), ο Αστυφύλακας
  1. Σύμφωνα με την κατάθεση του, Τεκμήριο 4, την 23.10.20 και ώρα 11:15 τηλεφώνησαν στο σταθμό η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος αναφέροντας ότι διαφωνούν από ποιο σημείο να περάσει η χολέτρα του κτιρίου στην χωμάτινη αυλή στην Οδό ΧΧΧΧΧ. Μετέβηκε αμέσως στο μέρος μαζί με την Αστυφύλακα 658 συνομιλώντας με αμφότερους. Κανένας εκ των δύο δεν ανέφερε ότι είχε δεχθεί επίθεση, μήτε πρόσεξε οποιεσδήποτε εμφανείς εκδορές ή σημάδια τραυματισμού στο σώμα τους. Την 6.12.20 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Στην γραπτή κατηγορία που του απέδωσε ο τελευταίος απάντησε: «Δεν παραδέχομαι δεν έκαμα έτσι πράγμα». Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι σύμφωνα με τον ανακριτικό φάκελο η παραπονούμενη μετέβη στο σταθμό την 22:40 της 23.10.20 για να υποβάλει παράπονο. Η ανακριτική κατάθεση και η γραπτή κατηγορία που αποδόθηκαν στον κατηγορούμενο κατατέθηκαν στη διαδικασία ως Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα. Στη παραπονούμενη παραδόθηκε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό για να μπορέσει να εξεταστεί από Κυβερνητικό Ιατρό. Αντεξετασθείς ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί κάτι σε σχέση με το περιστατικό πέραν των όσων ανέφερε στην κατάθεση του. Θυμάται ότι μίλησε και με τους δύο και ότι υπήρχε μια διαφωνία. Εξ' όσων θυμάται, κανείς δεν έφερε εμφανή σημάδια τραυματισμού όταν επισκέφθηκε το μέρος. Ιατρικό Πιστοποιητικό Κρίνεται κατάλληλο στάδιο να σημειωθεί ότι το Ιατρικό Πιστοποιητικό (Τεκμήριο 3) κατατέθηκε στη διαδικασία εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του. Εκεί, καταγράφονται τα ακόλουθα: «73χρ. Προσήλθε με ολιγάριθμες εκδορές και μώλωπες στα άνω και κάτω άκρα καθώς και άλγος (διάστρεμμα) ΠΧΚ Δεξ. από αναφερόμενη επίθεση/ ξυλοδαρμό. Από λοιπή κλινική εξέταση: ΑΣ, ΚΣ, ΓΕΣ, Κοιλία: Xωρίς ιδιαίτερα ευρήματα και χωρίς νευρολογική σημειολογία. Xrays: Χωρίς εικόνα κατάγματος»[3]. Η ημερομηνία εξέτασης ήταν η 24.10.20 και ώρα 20:
  2. Μαρτυρία Υπεράσπισης: Ανακριθείς ο κατηγορούμενος απάντησε[4] ότι ποτέ δεν κτύπησε μήτε και επιτέθηκε της παραπονούμενης, παρά μόνο συζητούσαν έντονα μεταξύ τους. Κληθείς να απαντήσει κατά την κυρίως του εξέταση ως προς το γιατί βρίσκεται κατηγορούμενος, απάντησε: «Άδικα, ψέματα με έφεραν εδώ, διότι η παραπονούμενη στην κατάθεση της καλεί τον κύριο Λύτρα Κωνσταντίνο, εγώ είμαι Χρυσόστομος, επομένως εγώ για να ξέρετε ουδέποτε άγγιξα ούτε χτύπησα την παραπονούμενη, ουδέποτε χειροδίκησα σε άνθρωπο, ούτε γυναίκα, ούτε παιδί. Το τι θέλω να πω είναι ότι ο John που παρουσιάστηκε εδώ δεν ήταν ο κύριος αυτός και ήθελα να ήταν εδώ να μας δώσει την ταυτότητα του, τι είναι; Τούρκος, Αρμένης από ποια φυλή είναι, εν έχει επίθετο; Και επίσης ο John που γνώρισα εγώ ήταν νεότερος σαν εσάς (δείχνει τον κ. Μαυρή), με μαύρα μαλλιά, αυτός ήταν με άσπρα μαλλιά χοντρός»[5]. Κανένα προηγούμενο δεν έχει με την παραπονούμενη. Παρόντες στο συμβάν ήταν ο ίδιος, ο υδραυλικός, ο John και η ΜΚ
  3. Η παραπονούμενη δεν άφηνε τον υδραυλικό να εκτελέσει την οποιαδήποτε εργασία αρπάζοντας τον σωλήνα, κτυπώντας τον επί του αυτοκινήτου του τελευταίου. Μετά από αυτό, ο υδραυλικός αποχώρησε από το σημείο. Διερωτήθηκε ο μάρτυρας πως είναι δυνατόν να κτύπησε την παραπονούμενη από την στιγμή που και οι δύο τηλεφώνησαν της αστυνομίας. Πρόσθεσε ότι όταν ήρθαν οι αστυνομικοί η ΜΚ1 ήταν ευδιάθετη, χαμογελαστή δεν έκλαιγε μήτε και παραπονέθηκε για οτιδήποτε. Τη χαρακτήρισε ως «μια αυταρχική γυναίκα», «για να μην πει κάτι παραπάνω». Ο ίδιος ήταν «έξω φρενών με την αλλαγή του σωλήνα». Αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν αφού δεν κτύπησε την παραπονούμενη να εντοπίστηκαν από το «δήθεν ιατρό που την εξέτασε» σημάδια στο σώμα της, διερωτώμενος αν το πρόσωπο που την εξέτασε ήταν πράγματι ιατρός ή αν το εν λόγω πρόσωπο ενδέχεται να έτυχε χρηματισμού για να αποτυπώσει όσα καταγράφονται επί του Τεκμηρίου
  4. Υποστήριξε επίσης ότι η ΜΚ1 είτε προκάλεσε μόνη της τα τραύματα της σε κατοπινό στάδιο ή ζήτησε από κάποιο τρίτο πρόσωπο να της τα προκαλέσει. Εξ' όσων άκουσε, ανέφερε αντεξεθασθείς η γυναίκα αυτή δεν είναι καλής διαγωγής, σε αντίθεση με τον ίδιο που «. έχει σπουδάσει στα καλύτερα σχολεία, πήγε Πανεπιστήμιο στη Γερμανία και έχει μια θέση στην κοινωνία». Συμφώνησε με την κατηγορούσα αρχή ότι ο υδραυλικός πήγε στο μέρος για να αλλάξει τη σωλήνα, αρνούμενος ότι κτύπησε την ΜΚ1 αφού σύμφωνα με την αστυνομία, κανένα σημάδι δεν έφερε. Σε ότι αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 κρίνεται κατάλληλο στάδιο όπως παρατεθούν αυτούσιες οι απαντήσεις του μάρτυρα: Η κα Σ. Ναθαναήλ συνεχίζει: «E. Βλέπετε τον εαυτό σας σε αυτό το βίντεο; A. Ούτε πρόσωπο φαίνεται και αυτήν την εποχή δεν φορώ short. E. Τι εποχή ήταν; A. Θα ήταν τέλος του Δεκέμβρη. E. Δεν ήσαστε εσείς στο video; A. Όχι, εν φαίνομαι να είμαι εγώ. E. Την κοπέλα την αναγνωρίζετε; A. Να τη δω ξανά. (Προβάλλεται εκ νέου το video) Ο μάρτυρας συνεχίζει: A. Το είπαμε ότι δεν φορώ short ούτε μοιάζω εγώ. E. Δεν είστε εσείς στο video, είναι η παραπονούμενη στο βίντεο ή όχι; A. Δεν την αναγνωρίζω, να σας πω το γιατί. Αν προσέξετε την κυρία που ερχόταν εδώ είχε κοντά μαλλιά και ξανθοκάστανα μαλλιά και τούτη εν σκούρα και είδετε τη γάμπα της το short που φορούσε η madame. E. Εν τη γάμπα της που εντοπίσετε; A. Τα μαλλιά της. E. Άρα εσείς εν φορείτε κοντό παντελόνι; A. Μόνο στη θάλασσα. E. Σε άλλες περιπτώσεις; A. Εν συνηθίζω. E. Τον χώρο τον αναγνωρίζεις ή ούτε τούτον τον αναγνωρίζεις; A. Που μπορώ να δω δρόμο; E. Μεινίσκεις τόσα χρόνια εκεί. A. Εν μεινίσκω εκεί, μεινίσκω πίσω. E. Δεν αναγνωρίζεις ούτε τον τόπο; A. Έναν δρόμο, ένα αυτοκίνητο, και έναν κύριο να την κουντά. E. Το αυτοκίνητο σας λέει κάτι; Εν του υδραυλικού; A. Μοιάζει, εν φαίνουνται ούτε τα νούμερά του. E. Εν αναγνωρίζεις κάτι από το βίντεο; A. Εν ξέρω ποιου είναι. Το αυτοκίνητο μοιάζει, αλλά εν είμαι βέβαιος, το μόνο που ξέρω εν ότι μας δείχνει μια νεαρή γυναίκα και ενώ η madame είναι πιο μεγάλη και τα μαλλιά της καστανόξανθα. E. Ξέρεις κανένα που να είναι συνέχεια ο ίδιος; Μπορεί να τα άλλαξε, να τα έβαψε, αλλάσσουμε γενικά. A. (Ο μάρτυρας απλά χαμογελά) E. Σου υποβάλλω ότι την επίδικη μέρα επιτέθηκες εναντίον της παραπονούμενης και της προκάλεσες σωματική πραγματική βλάβη. A. Δεν καταλαβαίνω, και είναι όλοι ψεύτες που ήρταν εδώ, ο κύριος John ήταν άλλος και έπρεπε να ζητήσουμε ταυτότητα. E. Δηλαδή υπάρχει μια σκευωρία εναντίον σας; A. Εγώ διερωτώμαι γιατί βρίσκομαι εδώ. E. Δεν έχω κάτι άλλο να ρωτήσω». Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είναι τοις πάσι γνωστό στον νομικό κόσμο ότι το βάρος απόδειξης του συνόλου των λεπτομερειών του αδικήματος, όπως αυτές καταγράφονται στο κατηγορητήριο, οφείλει να αποδείξει η Κατηγορούσα Αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η υπεράσπιση, επ' ουδενί δεν φέρει οποιοδήποτε βάρος για απόδειξη της αθωότητας του κατηγορούμενου ή συμπλήρωσης τυχόν κενών στη μαρτυρία της πρώτης (Woolmington v. DPP 25 Cr. APP. R. 72) το δε Δικαστήριο έχει καθήκον όπως αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία συνολικά και όχι αποσπασματικά. Με δεδομένη την πιο πάνω αρχή προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, έχοντας ως γνώμονα μου την ευρεία νομολογία που άπτεται του ζητήματος της αξιολόγησης. Ως έχει εύστοχα λεχθεί στην Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401: «.η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει Τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων». Το Δικαστήριο αποτιμά ότι η ΜΚ1 και δη η παραπονούμενη, ήταν μάρτυρας της αλήθειας με τις θέσεις της να παραμένουν σταθερές τόσο κατά την κυρίως εξέταση της, αλλά και κατά την αντεξέταση της. Η μάρτυρας απαντούσε με αμεσότητα χωρίς περιστροφές, με ειλικρίνεια, ενώ το Δικαστήριο δεν εντόπισε από μέρους της καμία διάθεση είτε για υπερβολή είτε για απόκρυψη των γεγονότων. Ο χειμαρρώδης τρόπος περιγραφής των όσων έλαβαν χώρα εκείνη την ημέρα, περιλαμβανομένης των όσων προηγήθηκαν της επίθεσης αλλά και της ίδιας της επίθεσης, δεν αφήνει καμία αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου περί της φιλαλήθειας της μάρτυρος ότι τα όσα με επάρκεια περιέγραψε, αποτελούν πράγματι τα όσα επεσυνέβησαν την 23.10.20. Ειλικρινής κρίνεται η θέση της ότι με τον ΜΚ2 ξεκίνησαν να αποτυπώνουν δια της λήψης φωτογραφιών τις εργασίες που διεξάγονταν στην πρόσοψη της πολυκατοικίας, οι οποίες λήφθηκαν προς υποστήριξη των θέσεων της παραπονούμενης ότι ο κατηγορούμενος «κατέστρεφε την περιουσία της». Η δε θέση της ΜΚ1 ότι το πρόσωπο που της επιτέθηκε είναι ο κατηγορούμενος, κρίνεται ως αξιόπιστη, αναγνωρίζοντας τον επί του εδωλίου, ενώ δεν μπορεί εδώ παρά να σημειωθεί ως γεγονός ότι η υπεράσπιση ουδέποτε υποστήριξε ή υπέβαλε στη μάρτυρα ότι το πρόσωπο που φέρεται να της επιτίθεται στο Τεκμήριο 2, δεν ήταν ο κατηγορούμενος. Η μάρτυρας απαντούσε χωρίς καμία υστεροβουλία στις ερωτήσεις αμφότερων συνηγόρων ενώ σε καμία αντίφαση δεν υπέπεσε κατά την αντεξέταση της σε σχέση με την έναρξη και εξέλιξη του όλου περιστατικού. Αντίθετα, οι απαντήσεις που έδιδε κατά την αντεξέταση της αντανακλούσαν τα όσα ανέφερε ανακρινόμενη στην αστυνομία προς μιας τριετίας με τη μάρτυρα να επεξηγεί όχι μόνο πώς ξεκίνησε το όλο επεισόδιο αλλά και πώς αυτό κλιμακώθηκε, βρίσκοντας αυτή κατά τη κορύφωση του με την πλάτη της επί του εδάφους, τον κατηγορούμενο από πάνω της, σπρώχνοντας την προς τα κάτω, τραυματίζοντας την. Οι αναφορές της μάρτυρος επί του προκείμενου τυγχάνουν επίρρωσης μέσω του κατατεθειμένου οπτικοακουστικού υλικού (Τεκμήριο 2) αλλά και μέσω της μαρτυρίας αυτόπτη μάρτυρα στο συμβάν. Σε σχέση δε με τα τραύματα της ΜΚ1 τονίζεται ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχει κατατεθεί εκ συμφώνου σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 3, για την αλήθεια του περιεχομένου του. Το γεγονός ότι η παραπονούμενη δεν ανέφερε τα περί επίθεσης στον ΜΚ3 συγκεκριμένα, ουδόλως κρίνω, αφαιρούν από την αξιοπιστία της, με δεδομένο ότι το ίδιο βράδυ μετέβη στον αστυνομικό σταθμό παραπονούμενη προφορικά για τα όσα έλαβαν χώρα, παραλαμβάνοντας σχετικό ιατρικό έντυπο για εξέταση της από κυβερνητικό ιατρό. Η μαρτυρία της ΜΚ1 αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή συμπερασμάτων και συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία της ως αξιόπιστη στην ολότητα της, χωρίς κανένα ενδοιασμό. Αντίστοιχα ειλικρινή κρίνει το Δικαστήριο την μαρτυρία του αυτόπτη στο συμβάν μάρτυρα, ΜΚ2, την παρουσία του οποίου ειρήσθω εν παρόδω, επιβεβαίωσε δια της μαρτυρίας του και ο κατηγορούμενος. Παρότι φίλος με την παραπονούμενη, γεγονός το οποίο δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου, κανένα αλλότριο κίνητρο δεν εντόπισε το Δικαστήριο στην μαρτυρία του. Το Δικαστήριο δεν διέκρινε καμία προσπάθεια εκ μέρους του όπως, είτε αποσιωπήσει γεγονότα ή μεγεθύνει αυτά. Ο ίδιος περιέγραψε επαρκώς στο Δικαστήριο γιατί βρέθηκε στο χώρο, γιατί έκρινε ορθό να καταγράψει δια της κινητής του συσκευής τις εργασίες που λάμβαναν χώρα, τις προσπάθειες που έκανε ο ίδιος για διακοπή των εργασιών και τί επιμαρτύρησε σε σχέση με την επίθεση από τον κατηγορούμενο προς την παραπονούμενη. Η μαρτυρία του ως προς τα γεγονότα συμπλέει με την μαρτυρία της ΜΚ1, ενισχύοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τα λεγόμενα της τελευταίας. Η μαρτυρία του ΜΚ2 ενόψει όλων των πιο πάνω κρίνεται ως ανεξάρτητη και ως τέτοια αποτελεί ασφαλές έδαφος για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Οι απαντήσεις του μάρτυρα ήταν άμεσες και πηγαίες, ενώ δίδονταν χωρίς κανένα δισταγμό, με το μάρτυρα να κρίνεται από το Δικαστήριο ως μάρτυρα της αλήθειας. Εν σχέσει με τη μαρτυρία του ΜΚ3 αυτήν επίσης αποδέχεται το Δικαστήριο ως ειλικρινή. Αποδέχομαι το μέρος της μαρτυρίας του που αφορά στις ενέργειες που προέβη. Αποδέχομαι επίσης ότι καμία αναφορά δεν έγινε στο πρόσωπο του από τους εκεί εμπλεκομένους σε ότι αφορά τη φερόμενη επίθεση, ως επίσης αποδέχομαι ως αξιόπιστες τις αναφορές του ότι στο σημείο υπήρχε ένταση κατά το χρόνο της επίσκεψης του. Επιβεβαίωσε και ο ίδιος με τη σειρά του, ενισχύοντας καθ' αυτόν τον τρόπο τη μαρτυρία των ΜΚ1 και 2 ότι αφετηρία της μεταξύ των μερών διαφοράς αποτέλεσαν οι εργασίες του υδραυλικού που είχε καλέσει στο μέρος ο κατηγορούμενος και ότι η παραπονούμενη είχε μεταβεί το ίδιο βράδυ στον αστυνομικό σταθμό, για την έκφραση παραπόνου και παραλαβή ιατρικού πιστοποιητικού. Σε αντίθεση με την θετική εντύπωση που άφησαν στο Δικαστήριο οι μάρτυρες κατηγορίας, οι θέσεις του κατηγορούμενου, δεν έπεισαν. Ποτέ τελικά, δεν κατάφερε όπως δώσει μια ξεκάθαρη εικόνα ως προς τα γεγονότα, με τη μαρτυρία του να κρίνεται ως νεφελώδης και συγκεχυμένη στο σύνολο της. Η θέση του ότι ποτέ δεν κτύπησε την παραπονούμενη απορρίπτεται. Και τούτο γιατί, από την μία ο κατηγορούμενος αρνείτο πεισματικά ότι χειροδίκησε εναντίον της και από την άλλη, τη θέση τούτη ποτέ δεν προωθήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία αφού δεν τέθηκε το καίριο αυτό ερώτημα ή θέση εις απάντηση στην κύρια μάρτυρα κατηγορίας. Μήτε και τέθηκε στην ΜΚ1 η θέση ότι το πρόσωπο που απεικονίζεται στο Τεκμήριο 2 να την σπρώχνει δεν είναι ο κατηγορούμενος. Αντίθετα, η όλη υπεράσπιση του κατηγορούμενου, στηρίχθηκε στο γεγονός ότι ο ΜΚ3 κατά την άφιξη του στη σκηνή δεν είχε εντοπίσει οποιαδήποτε εμφανή σημάδια επάνω στην παραπονούμενη από την επίθεση και ότι η τελευταία δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με αυτήν στον μάρτυρα. Οι πιο πάνω όμως τοποθετήσεις της υπεράσπισης απαντήθηκαν δεόντως από την μάρτυρα, με τις εν λόγω απαντήσεις της επί του προκείμενου να κρίνονται λογικοφανείς, εύλογες και αληθείς. Ενώ τοποθετούσε εαυτόν παρόντα στο περιστατικό, με την περιγραφή ως προς την εξέλιξη των γεγονότων προ του σημείου της επίθεσης να συμπλέει με τις αναφορές της ΜΚ1, ξαφνικά κληθείς να σχολιάσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 αναίρεσε κάθε προηγούμενη απάντηση του, μη αναγνωρίζοντας (δήθεν) τελικώς, μήτε το χώρο, το μέρος, το όχημα του υδραυλικού που φαίνεται σταθμευμένο μπροστά από την πολυκατοικία, εαυτόν ή την παραπονούμενη. Η πιο πάνω στάση του κατηγορούμενου δημιούργησε προβληματισμό στο Δικαστήριο κατά πόσον πράγματι έλεγε την αλήθεια σε σχέση με τη συμπεριφορά και αντίδραση του εκείνη την ημέρα στο πρόσωπο της παραπονούμενης. Εν συνεχεία των ανωτέρω σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι προσπαθούσε πάση θυσία όπως αποποιηθεί οποιασδήποτε ευθύνης. Η πρόθεση του κατηγορούμενου να ψευσθεί ενώπιον Δικαστηρίου προκύπτει και από το γεγονός ότι ενώ, κατατέθηκε εκ συμφώνου το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 3, ως προς τους τραυματισμούς της ΜΚ1, εν τέλει ο κατηγορούμενος όχι μόνο αμφισβήτησε τα όσα εκεί καταγράφονται αλλά άφησε αιχμές ως προς το κατά πόσον ο ιατρός που εξέτασε την παραπονούμενη ήταν δεόντως καταρτισμένος. Πώς είναι δυνατόν από τη μία ο κατηγορούμενος να αρνείται την όποια εμπλοκή του στο εν λόγω περιστατικό και κατά συνέπεια τους όποιους τραυματισμούς της παραπονούμενης και από την άλλη η υπεράσπιση να μην υποβάλλει στην παραπονούμενη τους εν λόγω πιο πάνω ισχυρισμούς του κατηγορούμενου, ως προωθήθηκαν από τον ίδιο στη διαδικασία; Οξύμωρο επίσης κρίνεται το γεγονός ότι καμία ερώτηση δεν τέθηκε στην παραπονούμενη από την υπεράσπιση σε σχέση με τους τραυματισμούς της. Μήτε ζητήθηκαν εξηγήσεις από την ΜΚ1 ως προς το γιατί αποτυπώνεται στο Τεκμήριο 2 με διαφορετικό χρώμα μπλούζας σε τρείς περιπτώσεις. Τη θέση αυτή έθεσε στον ΜΚ2 μόνο, με την απάντηση του μάρτυρα να έχει αξιολογηθεί δεόντως. Διαμήνυε συνεχώς ο κατηγορούμενος ότι η παραπονούμενη παράτυπα αντικατέστησε την υδρορροή στην πολυκατοικία. Ενδεχομένως τα παράπονα του αυτά να είναι βάσιμα. Αναρμόδιο όμως είναι το παρόν Δικαστήριο όπως αποφασίσει επί αυτών, όμως, κληθείς να απαντήσει τί τελικώς συνέβη, ο ίδιος αδυνατούσε όπως δώσει μια κατατοπιστική απάντηση. Αντίθετα, οι μόνες απαντήσεις που έδιδε περιστρέφονταν και περιορίζονταν στο γεγονός ότι ο ΜΚ3 δεν είδε σημάδια επί του σώματος της ΜΚ1, ωσάν αυτό να είναι από μόνο του αρκετό προς επιβεβαίωση των θέσεων του. Κρίνεται επίσης σημαντικό ότι η θέση του κατηγορούμενου ότι ουδέποτε χειροδίκησε εναντίον της παραπονούμενης διαψεύδεται από όλη την λοιπή, προσκομισθείσα μαρτυρία, περιλαμβανομένης της προφορικής μαρτυρίας του ΜΚ2 αυτόπτη μάρτυρα, της ιατρικής μαρτυρίας αλλά και της χωρίς ένσταση κατατεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου, πραγματικής μαρτυρίας (Τεκμήριο 2). Νομική Πτυχή: Σε ότι αφορά την κατηγορία, ήτοι αυτή της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης αυτή (η επίθεση), διαπράττεται, όταν κατηγορούμενος ασκεί παράνομα βία σε άλλο πρόσωπο (battery) (βλ. Πετρόπουλος ν Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574, 579). Το αδίκημα διαπράττεται είτε με πρόθεση ή απερίσκεπτα (βλ. R v Venna [1976] QB 421, R. v. Ireland, R v Burstow [1998] AC 147 HL). Σύμφωνα με το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Η πραγματική σωματική βλάβη ορίζεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως, «ασθένεια ή διαταραχή, είτε μόνιμη είτε προσωρινή». Στην Georghiades v Police
(1985)2 CLR 56, η επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο συνοδευόμενη από κοκκίνισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 του Κεφαλαίου 154. Δεν είναι ανάγκη ο τραυματισμός να έχει μόνιμο χαρακτήρα ή να είναι τέτοιος που να τον κατατάσσει στη βαριά σωματική βλάβη. Χρειάζεται όμως να διαπιστωθεί ως πραγματικό γεγονός η σωματική βλάβη, η απουσία της οποίας θα κατέτασσε την περίπτωση στο αδίκημα του Άρθρου 242 ΠΚ, για απλή επίθεση (βλ. Αχτάρ ν Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ 397). Ευρήματα Δικαστηρίου Σε χρόνο προ της 23.10.20 ο ΜΚ2 βοήθησε την ΜΚ1 η οποία ξόδεψε το ποσό των €1.300 για την αφαίρεση και αντικατάσταση της σωλήνας / υδρορροής που ευρίσκεται στην πρόσοψη της πολυκατοικίας στην Οδό ΧΧΧΧΧ στη Λευκωσία. Η παραπονούμενη αποτελεί ένοικο της πολυκατοικίας. Ο κατηγορούμενος είναι εκ των ιδιοκτητών του οικήματος. Την 23.10.20 ο κατηγορούμενος επιστράτευσε υπηρεσίες υδραυλικού για αφαίρεση της σωλήνας που είχε τοποθετήσει η ΜΚ1 και (εκ νέου) αντικατάσταση της με άλλη. Ο ΜΚ2 ο οποίος τη δεδομένη στιγμή βρισκόταν εντός της οικίας της ΜΚ1 κατέβηκε στο ισόγειο σε μια προσπάθεια όπως ζητήσει εξηγήσεις για τις αλλαγές που γίνονταν στο χώρο. Με προτροπή της παραπονούμενης ο ΜΚ2 ανέβηκε εκ νέου πάνω στο διαμέρισμα. Η ΜΚ1 κατέβηκε στο ισόγειο προσπαθώντας να μεταπείσει τον κατηγορούμενο. Εκεί ξεκίνησαν να διαπληκτίζονται. Ο ΜΚ2 ξεκίνησε να μαγνητοσκοπεί τη μεταξύ των μερών λεκτική διαμάχη. Η συζήτηση μεταξύ των μερών οδήγησε σε διαφωνία και η διαφωνία σε επίθεση στο πρόσωπο της παραπονούμενης από τον κατηγορούμενο. Στη προσπάθεια της παραπονούμενης να εισέλθει εντός της αυλής της πολυκατοικίας ο κατηγορούμενος αρπάζοντας την από τους καρπούς έριξε αυτήν στο έδαφος, κρατώντας και σπρώχνοντας το σώμα της προς τα κάτω, τραυματίζοντας την. Λόγω της πιο πάνω επίθεσης, η παραπονούμενη υπέστη τους τραυματισμούς που καταγράφονται στο Τεκμήριο
  1. Σύμφωνα με τη νομολογία που καταγράφηκε ανωτέρω οι τραυματισμοί της παραπονούμενης εμπίπτουν εντός της έννοιας της πραγματικής σωματικής βλάβης. Το Δικαστήριο είναι βέβαιο ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στη παραπονούμενη την 23.10.
  2. Κατάληξη Στην προκείμενη, δυνάμει των ευρημάτων του Δικαστηρίου έχει αποδειχθεί ότι (α) ο κατηγορούμενος την 23.10.20 άσκησε σωματική βία στην παραπονούμενη, αρπάζοντας την από τους καρπούς, σπρώχνοντας την στο έδαφος, εγκλωβίζοντας την ανάμεσα στο τοιχαράκι επί του εδάφους και του σώματος του, προκαλώντας εκδορές και μώλωπες στα άνω και κάτω άκρα καθώς και διάστρεμμα ΠΧΚ δεξιά, δηλαδή πραγματική σωματική βλάβη εντός της έννοιας του Νόμου, (β) χωρίς τη συγκατάθεση της τελευταίας. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο φρονεί ότι η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει στην απόδειξη όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπογρ.)............. M. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. Πρακτικά ημερ. 16.7.24 σελ. 6 και
  3. [2] Υπέδειξε τον κατηγορούμενο ως τον γείτονα της παραπονούμενης. [3] Η καταγραφή αποτελεί πιστή αποτύπωση των εκεί καταγεγραμμένων. [4] Βλ. Τεκμήριο
  4. [5] Βλ. Πρακτικά ημερ. 20.9.24 σελ.
  5. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.