Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Lenuta Stanescu, Αρ. Υπόθεσης:797/23, 29/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:797/23 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Lenuta Stanescu Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Μ. Χαραλάμπους Για τον Κατηγορούμενη: κ. Κ. Μάμαντος Κατηγορούμενη: Παρούσα AΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Η ενώπιον του Δικαστηρίου κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες αφορούσες στην κατ' ισχυρισμό διάπραξη του αδικήματος της απειλής. Σύμφωνα με τα πρωτογενή γεγονότα των κατηγοριών η κατηγορούμενη, στις 7.2.23 και 8.2.23 στη Λευκωσία, προκάλεσε φόβο στη Σιμόνη Τηλεμάχου απειλώντας τη με βία ήτοι, με τις φράσεις, «Δεν θα γλιτώσεις που τα χέρια μου μην παίζεις την παράλυτη την επόμενη φορά θα σε αφήσω παράλυτη, θα σε σκοτώσω να πάεις στα ανάθεμα πουλημένη τζαι εσύ τζαι οι αστυνομικοί «τζαι ο Δικαστής όπως τζαι τους γιατρούς» (1η κατηγορία), και «θα σε σκοτώσω και θα σε αφήσω παράλυτη» (2η κατηγορία). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, η κατηγορούμενη κλήθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου σε απολογία. Αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως καλώντας ακόμη ένα μάρτυρα προς υπεράσπιση της. Κρίνεται κατάλληλο στάδιο να λεχθεί ότι κατά την πρώτη δικάσιμο η κατηγορούμενη επέλεξε να εμφανιστεί αυτοπροσώπως και να αντεξετάσει τον μάρτυρα που ανακριτή της υπόθεσης, αποσύροντας ταυτοχρόνως το αίτημα της που αφορούσε σε παροχή του ευεργετήματος της δωρεάν εκπροσώπησης δια νομικής αρωγής. Ο κ. Μάμαντος εμφανίστηκε στη διαδικασία μετά το πέρας της πρώτης δικασίμου. Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ1), ο Λοχίας Μυλωνάς. Σύμφωνα με την κατάθεση του Τεκμήριο 1, ενώ ήταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου, έλαβε την 10.2.23 παρουσία της Αστυφύλακας 3647, ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη. Την ίδια μέρα την κατηγόρησε γραπτώς για τα πιο πάνω αδικήματα. Η κατηγορούμενη δεν υπέγραψε την κατάθεση της, μήτε και απάντησε στην γραπτή κατηγορία αφού αυτή ήταν, σύμφωνα με την ίδια η συμβουλή του δικηγόρου της (Τεκμήρια 3 και 4). Τα δικαιώματα ύποπτου προσώπου η κατηγορούμενη αρνήθηκε να παραλάβει (Τεκμήριο 2), με τον μάρτυρα να της τα εξηγεί προφορικώς. Ερωτηθείς κατά πόσον υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες, ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Στη θέση της κατηγορούμενης ότι ποτέ δεν μετέβη στο σταθμό την 10.2.23 αλλά την 8.2.23, ο μάρτυρας δεν απέκλεισε ότι μπορεί να μίλησαν τηλεφωνικώς την 8.2.23, όμως δηλώνει βέβαιος ότι η κατηγορούμενη ήταν παρούσα στο σταθμό την 10.2.23, ημέρα που επιχείρησε να της λάβει κατάθεση. Επί του εγγράφου της καταθέσεως υπάρχει και η υπογραφή της συναδέλφου του, Αστυφύλακας Χριστοθέα. Συμπλήρωσε ότι η κατηγορούμενη επισκεπτόταν πολύ συχνά το σταθμό το εν λόγω διάστημα, συνεπώς μπορεί να ήταν παρούσα στο χώρο και την 8.2.23 προσθέτοντας ότι, δεν υπάρχει κανένας λόγος όπως καταγραφούν άλλες ημέρες και ώρες επί των εγγράφων που βρίσκονται εντός του ανακριτικού φακέλου. Αν πράγματι η κατηγορούμενη επισκεπτόταν τον σταθμό στις 8.2.23, τότε αυτό θα καταγραφόταν. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την θέση της κατηγορούμενης ότι την ημέρα που τον επισκέφθηκε στο σταθμό του υπέδειξε φωτογραφίες και σχετικό οπτικοακουστικό υλικό που δεικνύουν την απουσία της από τη σκηνή των αδικημάτων, λέγοντας ότι αν του παρουσιάζετο τέτοιο υλικό, υπέχει καθήκον παραλαβής του, μελέτης του και τελικώς, τοποθέτησης του εντός του φακέλου. Τις θέσεις της παραπονούμενης έθεσε στην κατηγορούμενη η οποία πέραν των πρώτων ερωτήσεων, καμία απάντηση δεν έδωσε. Διατείνετο η κατηγορούμενη ότι ο ΜΚ1 απάντησε τις ερωτήσεις εκ μέρους της, επιμένοντας ότι ποτέ δεν υπέγραψε την κατάθεση της, μήτε και παρέλαβε τα έγγραφα δικαιώματα της. Στις θέσεις αυτές ο ΜΚ1 απάντησε ότι συμφωνεί, προσθέτοντας ότι η κατηγορούμενη, αρνήθηκε να υπογράψει τόσο την κατάθεση της, αλλά και την παραλαβή των έγγραφων δικαιωμάτων της, αρνούμενος σθεναρά τον υπαινιγμό της κατηγορούμενης περί πλαστογράφησης εκ μέρους του της φερόμενης επί του Τεκμηρίου 2, υπογραφής της. Επόμενη μάρτυρας η Αστυφύλακας 3841 Άντρη Αναξαγόρου (ΜΚ2). Σύμφωνα με την κατάθεση της Τεκμήριο 6 την 8.2.23 έλαβε το γραπτό παράπονο της παραπονούμενης. (Κατάθεση- Τεκμήριο 5). Αντεξετασθείσα διευκρίνισε, ότι η εμπλοκή της στην παρούσα περιορίστηκε στην περισυλλογή της πιο πάνω μαρτυρίας. ΜΚ3 η παραπονούμενη, Σιμόνη Τηλεμάχου. Αναγνωρίζοντας την κατηγορούμενη επί του εδωλίου ανέφερε ότι η τελευταία αποτέλεσε για σειρά ετών ενοικιάστρια της. Τα πρώτα 10 περίπου χρόνια δεν υπήρχαν προβλήματα μεταξύ τους, αφού η κατηγορούμενη κατέβαλλε το ενοίκιο που της αναλογούσε σε μηνιαία βάση. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν η κατηγορούμενη σταμάτησε να καταβάλλει τις υποχρεώσεις της, αναγκάζοντας την μάρτυρα όπως εκκινήσει διαδικασίες έξωσης μέσω δικηγόρου. Από εκείνη την ημέρα δήλωσε, ξεκίνησε το μαρτύριο της. Η μάρτυρας έκανε αναφορά σε αριθμό ποινικών υποθέσεων που εκκρεμούν εναντίον της κατηγορούμενης δυνάμει παραπόνων που υπέβαλε η ΜΚ3 στην αστυνομία. Λόγος έγινε για περιστατικά απειλών, βίας, ξυλοδαρμών και πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, σημειώνοντας ότι, αναφορικά με το τελευταίο περιστατικό το 2021, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο πόδι, παραμένοντας μετά για περίοδο 5 μηνών σε αναπηρικό καροτσάκι. Το σπίτι της βρίσκεται στον 1ο όροφο σε υποστατικό της Λευκωσίας. Ο χώρος που ενοικίαζε η κατηγορούμενη βρισκόταν στο ισόγειο, κάτω από το σπίτι της, στο πλάι του οικοδομήματος. Οι είσοδοι των οικιών είναι σε ξεχωριστά μεταξύ τους, σημεία, διατηρώντας μεταξύ τους μια απόσταση περί τα 50 περίπου μέτρα. Οι δύο κυρίες δεν συναντιούνται κατά την είσοδο- έξοδο τους από το χώρο, ένεκα του πιο πάνω. Η κατηγορούμενη έχει προσφάτως φύγει από το χώρο. Σύμφωνα με την κατάθεση της, την 7.2.23 περί τις 09:30 το πρωί, ενώ βρισκόταν στο μπαλκόνι του σπιτιού της σκουπίζοντας, η κατηγορούμενη, ενώ περνούσε ακριβώς κάτω από το μπαλκόνι της, άρχισε να την απειλεί με τη φράση της πρώτης κατηγορίας. Η ίδια δεν απάντησε κάτι, επιλέγοντας όπως εισέλθει εντός της οικίας της. Αντίστοιχο περιστατικό έλαβε χώρα και την 8.2.23 όπου πάλι γύρω στις 09:30 και ενώ άπλωνε ρούχα, η κατηγορούμενη την απείλησε με τη φράση της 2ης κατηγορίας. Παρά το ότι η κατηγορούμενη έβριζε και απειλούσε σχεδόν καθημερινά, οι συγκεκριμένες απειλές της προκάλεσαν ιδιαίτερο φόβο, αναγκάζοντας την όπως, παρά τα κινητικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό για υποβολή παραπόνου και καταγγελίας. Ερωτηθείσα ποιος ο λόγος για τις εκστόμιση των απειλών, η μάρτυρας απάντησε ότι η κατηγορούμενη έχει «απίστευτες εμμονές» σε ότι αφορά το πρόσωπο της. Εναντίον της κατηγορούμενης δήλωσε, εκκρεμούν ακόμη 11 υποθέσεις, όλες αφορούσες σε βία προς την ίδια. Το μαρτύριο της δήλωσε, ήταν καθημερινό. Με το πέρας της χειρουργικής της επέμβασης στις 3.7.22 η μάρτυς παρέμεινε εντός της οικίας της για μια περίοδο 5 μηνών, όπου κινείτο, όταν μπορούσε, με το αναπηρικό καροτσάκι και τις πατερίτσες. Όταν ξεκίνησε να βγαίνει στον κήπο της, ή να πηγαίνει δουλειά, η κατηγορούμενη την κυνηγούσε, αναγκάζοντας την όπως, είτε να μένει εντός της οικίας της, είτε να συνοδεύεται από τρίτο πρόσωπο στις μετακινήσεις της. Ο λόγος που δεν μετέβη για κατάθεση στον αστυνομικό σταθμό την 7.2.23 ήταν γιατί δεν είχε κανέναν να τη συνοδεύσει και δεν επρόκειτο να ρισκάρει να πάει μόνη της, λόγω φόβου προς την κατηγορούμενη η οποία πάντοτε καραδοκεί. Ανέφερε αντεξετασθείσα ότι διατηρούσε μια καφετέρια η οποία έκλεισε τον τελευταίο χρόνο. Εξήγησε ότι ένεκα των τραυματισμών της, η λειτουργία της επιχείρησης ήταν δύσκολη, ένεκα και του μικρού μεγέθους της, γεγονός που την οδήγησε σε κλείσιμο. Στη θέση της υπεράσπισης ότι το Φλεβάρη του 2023 η κατάσταση της υγείας σας δεν ήταν καλή και συνεπώς, ψεύδεται, όταν ισχυρίζεται ότι σκούπιζε ή άπλωνε ρούχα στο μπαλκόνι της, η ΜΚ3 απάντησε ότι είχε προηγηθεί αριθμός φυσιοθεραπειών, γεγονός που την βοήθησε να κινείται εντός της οικίας προσεκτικά, και εκτός αυτής με πατερίτσες. Προσπαθούσε συμπλήρωσε, να επανέλθει, ως οι οδηγίες των ιατρών στους ρυθμούς της, μεταβαίνοντας σποραδικά και στην εργασία της, με τη βοήθεια του υιού της. Στη θέση της υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη δεν βρισκόταν καν στο χώρο, την επτά και οκτώ Φεβρουαρίου 2023, η μάρτυρας αρνήθηκε τη θέση αυτή, προσθέτοντας ότι με το που την είδε η κατηγορούμενη στο μπαλκόνι ξεκίνησε να βιντεοσκοπεί, όπως άλλωστε έπραττε, καθημερινώς. Εξ' όσων γνωρίζει, το τότε διάστημα η κατηγορούμενη εργαζόταν σε φαρμακείο με την εργασία της να ξεκινά περί τις 09:30 το πρωί. Για να μεταβεί η κατηγορούμενη από την οικία της στο όχημα της, περνούσε αναγκαστικά κάτω από το μπαλκόνι της παραπονούμενης. Αρνήθηκε σθεναρά τη θέση ότι η κατηγορούμενη είχε ήδη μετακομίσει από τον χώρο τον Φεβρουάριο του 2023, δηλώνοντας ότι συνέχισε να διαμένει εκεί ακόμη και μετά το Φεβρουάριο του 2023, κάνοντας λόγο για δύο άλλες ποινικές υποθέσεις που καταχωρήθηκαν εναντίον της κατηγορούμενης, για συμπεριφορά που επέδειξε εναντίον της μάρτυρος, ενόσω διέμενε εκεί, μετά τον προαναφερθέν μήνα. Στη θέση ότι την 7.2.23 η κατηγορούμενη μετέβη στην οικία για την λήψη προσωπικών της αντικειμένων, αποχωρώντας από το σημείο πολύ πριν της 9:30, η μάρτυρας απάντησε ότι η κατηγορούμενη όχι μόνο ήταν στο σημείο περί τις 09:30 αλλά προχώρησε και στην εκστόμιση απειλών στο πρόσωπο της. Επανήλθε η υπεράσπιση υποβάλλοντας στη μάρτυρα ότι η κατηγορούμενη πήγε να παραλάβει την αλληλογραφία που βρισκόταν μέσα στο γραμματοκιβώτιο, όταν η παραπονούμενη ξεκίνησε να της φωνάζει ότι «της κλέβει τα γράμματα». Η παραπονούμενη ανέφερε ότι κάτι τέτοιο δεν έλαβε χώρα την 7.2.23 ενώ σε σχέση με τις επιστολές αυτό δήλωσε, συνέβαινε, ανά διαστήματα αφού η κατηγορούμενη της πετούσε τους λογαριασμούς και τις επιστολές της στον κάλαθο. Ακόμη και ένα ρούχο πρόσθεσε να έπεφτε κατά λάθος από το μπαλκόνι της, η κατηγορούμενη το περιμάζευε και τα πέταγε στα σκουπίδια. Διαφώνησε επίσης με τη θέση ότι στις 8.2.23 η κατηγορούμενη βρισκόταν καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους εντός της οικίας, μη εξερχόμενη σε κανένα σημείο από το σπίτι. Στη θέση του κ. Μάμμαντος ότι είναι αδύνατον η μάρτυρας να αισθάνθηκε φόβο από τη στιγμή που μετά την καταγγελία μετέβη στην εργασία της, συνεχίζοντας την ρουτίνα της, η μάρτυρας αποκρίθηκε: «Αν είναι ποτέ δυνατό! Θα έπρεπε να πάω. Σας είπα κάτι και δεν το λάβατε υπόψη τούτο ήταν καθημερινό αν ήταν έτσι, έπρεπε να συνεχίσω τη ζωή μου, εκεί έμενα τα τελευταία 2 χρόνια που κυνηγάει για να με σκοτώσει. Δεν έπρεπε να είχα ζωή εγώ. Έπρεπε να ήμουν κλεισμένη σπίτι μου εγώ, άρα έπρεπε να πάω στη Αστυνομία και στη δουλειά μου». Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της απάντησε ως ακολούθως: «Είχα πει προηγουμένως ότι το πρώτο περιστατικό δεν είχα κάποιον να πάει μαζί μου και δεν επρόκειτο να βγω έξω από το σπίτι μου, μόνη μου, ρωτήστε να δείτε πώς πήγαινα δουλειά. Έπρεπε να με συνοδεύσει κάποιος. Γιατί; Γιατί κρυβόταν πίσω από τα δέντρα μου, που τα κάγκελα, που τις πόρτες μου, είχε μια πόρτα το σπίτι που ενοικίαζε, κινδύνου, η οποία πόρτα κινδύνου έβγαινε στην αυλή τη δική μου, από εκεί που δέχθηκα όλες τις επιθέσεις και τα χειρουργεία». Τέλος, στην υποβολή της υπεράσπισης ότι είναι αδύνατον για την κατηγορούμενη να εκφρασθεί στη Κυπριακή διάλεκτο ένεκα της Ρουμανικής καταγωγής της, η μάρτυρας απάντησε ότι την Κυπριακή η κατηγορούμενη χειρίζεται απταίστως. Μαρτυρία Υπεράσπισης Η κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κατάγεται από τη Ρουμανία. Μιλά και αντιλαμβάνεται την Ελληνική όμως δεν είναι σε θέση να μιλήσει Κυπριακά. Ως ανέφερε «μπορεί να αναφέρει κάποιες λέξεις, όμως δεν μπορεί να μιλήσει καθαρά». Ποτέ, σύμφωνα με την εκδοχή της δεν έλαβαν χώρα τα επίδικα περιστατικά. Σε ότι αφορά τις 7.2.23 παρέδωσε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της θέσης της ότι δεν ήταν παρούσα στο χώρο, φωτογραφικό υλικό, Τεκμήριο 7 στο οποίο αποτυπώνεται, ένα γραμματοκιβώτιο και το τιμόνι του αυτοκινήτου της. Η ώρα λήψης των φωτογραφιών σύμφωνα με τα έγγραφα είναι η 09:11. Τις φωτογραφίες έλαβε καθώς έφευγε από το σπίτι. Ερωτηθείσα από τον κ. Μάμμαντος ως προς το πού βρισκόταν τελικά περί τις 09:30 το πρωί την 7.2.23 η κατηγορούμενη ανέφερε ότι, βρισκόταν μεταξύ του οχήματος της και του αυτοκινήτου της, ακούγοντας την παραπονούμενη να φωνασκεί και να βιντεοσκοπεί. Προς επίρρωση των θέσεων της ότι την 8.2.23 βρισκόταν εντός της οικίας της, παρέδωσε σχετικό φωτογραφικό υλικό, Τεκμήριο 8. Παρέδωσε στο Δικαστήριο, ενιαίο σειριακό δίαυλο (USB), Tεκμήριο 9, εντός του οποίου μετέφερε βιντεοσκόπηση που έλαβε από τις κινήσεις της εντός της οικίας της την 8.2.23. Περιπλέον, παρέπεμψε επί του ιδίου Τεκμηρίου και σε μαγνητοσκόπηση των κινήσεων της και συγκεκριμένα της εξόδου της από την οικία στις 10:03. Την 10.2.23, ήτοι την φερόμενη ημέρα λήψεως της καταθέσεως της, δεν είχε επισκεφθεί τον αστυνομικό σταθμό. Αυτόν επισκέφθηκε όχι την 10.2.23 αλλά την 8.2.23, συνοδεία του ΜΥ1, δηλώνοντας ότι έλαβε και σχετική φωτογραφία εντός του σταθμού που απεικονίζει τον φίλο της, ΜΥ1 που τη συνόδευσε εκείνη την ημέρα. Τη δε «γραμμή που φαίνεται να έγινε με τη ρίγα» πάνω από την υπογραφή της επί του Τεκμηρίου 2 (έγγραφα δικαιώματα) δεν δημιούργησε η ίδια. Παρουσίασε μαγνητοσκόπηση (βίντεο) από το εσωτερικό της οικίας της, (Τεκμήριο 12) βίντεο το οποίο σύμφωνα με την ίδια έλαβε την 10.2.23 και ώρα 08:33. Αυτό σύμφωνα με την ίδια δείχνει περίτρανα ότι σε καμία περίπτωση, δεν βρισκόταν εκείνη την ώρα στον αστυνομικό σταθμό Στροβόλου, αποκαλύπτοντας έτσι τη σκευωρία που δημιούργησε η αστυνομία, στο πρόσωπο της. Δυστυχώς, πρόσθεσε, επειδή το εν λόγω υλικό αποθηκεύτηκε αυτομάτως (update) στα δεδομένα της συσκευής, την επομένη ημέρα, φέρει ως ημερομηνία δημιουργίας 11.2.23 και όχι 10.2.23. Ως προς το πιο πάνω γεγονός έλαβε επιβεβαίωσε από την ομάδα υποστήριξης της Google, Τεκμήριο 11. Κατά τον επίδικο χρόνο συνέχισε, ήταν στο στάδιο μετακόμισης της από την οικία. Είχε ήδη αλλάξει τη διεύθυνση της (Τεκμήριο 14- Επιστολή ημερ. 8.2.23 από την Αρχή Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού Κύπρου), όμως τα βράδια ακόμη κοιμόταν εκεί. Δήλωσε αντεξετασθείσα ότι διαμένει στην Κύπρο από το 2006. Στο χώρο που ενοικίαζε από την παραπονούμενη διέμενε από το 2007. Συμφώνησε ότι ούτε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ζήτησε την παρουσία μεταφραστή, μήτε κατά οποιαδήποτε επίσκεψη της στον αστυνομικό σταθμό, αντιλαμβανόμενη πλήρως την ελληνική. Αντιλήφθηκε πλήρως δήλωσε, τί της λέχθηκε την ημέρα που επισκέφθηκε για σκοπούς της παρούσας, τον αστυνομικό σταθμό. Αρνήθηκε τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι είχε κηρυχθεί διαδικασία έξωσης της από το σπίτι, επιμένοντας ότι ο λόγος για όλη αυτή την αναστάτωση ήταν η άρνηση της παραπονούμενης για έκδοση αποδείξεων ενοικίου. Παρουσίασε επιστολή, Τεκμήριο 15 προς υποστήριξη των θέσεων της. Στην εν λόγω επιστολή καταγράφεται η επιθυμία της παραπονούμενης όπως το ενοίκιο συνεχίσει να καταβάλλεται όπως και τα προηγούμενα χρόνια, εκφράζοντας την επιθυμία της όπως μην παραδώσει στοιχεία τραπεζικού λογαριασμού, στην κατηγορούμενη. Συμφώνησε με την κα. Χαραλάμπους ότι για να πάει στο αυτοκίνητο της, έπρεπε να περάσει «κάτω και δίπλα» από το μπαλκόνι της παραπονούμενης. Δυνάμει της διαρρύθμισης του χώρου η παραπονούμενη μπορούσε να δει την κατηγορούμενη που περνούσε από κάτω, όπως αντίστοιχα μπορούσε να πράξει και η κατηγορούμενη προς τα πάνω. Το 2023 η εργασία της ξεκινούσε περί τις 09:00 το πρωί. Τον επίδικο χρόνο (Τεκμήριο 14), ήταν άνεργη. Ποτέ δεν είδε την παραπονούμενη να κινείται με πατερίτσες, παρά το ότι αρέσκεται στο να «παριστάνει την κουτσή Μαρία». Ερωτηθείσα προς τί η ανάγκη λήψης σωρείας φωτογραφιών επί καθημερινής βάσης, η κατηγορούμενη απάντησε ότι η παραπονούμενη την καταγγέλλει συνεχώς, μη αφήνοντας της άλλη επιλογή. Εναντίον της καταχωρήθηκαν εντός ενός έτους, 14 ποινικές υποθέσεις, και αυτό γιατί, η παραπονούμενη «έχει μέσο με την αστυνομία», αφού ο γιος της είναι αστυνομικός. Δυνάμει των πιο πάνω, η λήψη φωτογραφιών αποδεικνύει πού βρισκόταν σε κάθε δεδομένη στιγμή. Συμφώνησε με την κα. Χαραλάμπους ότι το μόνο που φαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμήρια 7 και 8, είναι ένα γραμματοκιβώτιο, ένα τιμόνι αυτοκινήτου και ένα πρόσωπο το οποίο δεν μπορεί να αναγνωριστεί. Απουσιάζουν από τη φωτογραφία η Οδός ή ο αριθμός της οικίας, όπως επίσης και το πρόσωπο της κατηγορούμενης. Στη θέση της κυρίας Χαραλάμπους ότι όλα αυτά τα κατ' ισχυρισμόν άλλοθι (φωτογραφίες και μαγνητοσκοπήσεις) μπορούσε να δείξει στην αστυνομία όταν επισκέφθηκε το σταθμό, απάντησε ότι τα πιο πάνω έδειξε στον αστυνομικό, όμως επιθυμία της ήταν να μην δώσει κατάθεση. Αρνήθηκε επίσης τη θέση ότι την 10.2.23 ήταν στο σταθμό. Πρόσθεσε ότι ο λόγος που οι αστυνομικοί κατέθεσαν ψευδώς, εκ μέρους της, (ετοιμάζοντας οι ίδιοι την κατάθεση της) ήταν γιατί η ίδια είχε προηγουμένως καταγγείλει την Αστυνομία Στροβόλου για κατάχρηση εξουσίας. Ως μάρτυρας υπεράσπισης παρουσιάστηκε ο κ. Παντελής Νικολάου (ΜΥ1), φίλος της κατηγορούμενης. Η κατηγορούμενη εργάστηκε κοντά του ως βοηθός σε καφενείο που διατηρούσε. Την 8.2.23 μετέβησαν μαζί στον αστυνομικό σταθμό αφού κλήθηκε η κατηγορούμενη στο μέρος. Ο ίδιος τη συνόδευσε γιατί αδυνατούσε να πάει μαζί της η δικηγόρος της. Ο ίδιος είπε στη κατηγορούμενη να μην υπογράψει οτιδήποτε, υπενθυμίζοντας της τις οδηγίες της δικηγόρου της. Όταν ο αστυνομικός βγήκε έξω από το δωμάτιο, η κατηγορούμενη έλαβε μια φωτογραφία του. Η φωτογραφία φέρει ημερομηνία 8.2.23 και ώρα 14:00 (Τεκμήριο 16). Αντεξετασθείς συμφώνησε ότι η κατηγορούμενη μετά που του ζήτησε να έρθει να καταθέσει εκ μέρους της, του έδειξε τη σχετική φωτογραφία για να του υπενθυμίσει τις ημέρες που αφορούσαν στην παρούσα. Ο ίδιος δεν ήταν παρών στην εκστόμιση των φερόμενων απειλών, δηλώνοντας σίγουρος ότι συνόδευσε την κατηγορούμενη την 8.2.23 το μεσημέρι, στο σταθμό. Στη θέση ότι μπορεί να μετέβη στο σταθμό την 10.2.23 μόνη της, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Βάρος Απόδειξης/Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είναι γνωστό τοις πάσι στον νομικό κόσμο ότι το βάρος απόδειξης του συνόλου των λεπτομερειών του αδικήματος όπως αυτές καταγράφονται στο κατηγορητήριο οφείλει να αποδείξει η κατηγορούσα αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η υπεράσπιση επουδενί δεν φέρει οποιοδήποτε βάρος για απόδειξη της αθωότητάς του κατηγορούμενου, ή συμπλήρωσης τυχόν κενών στην μαρτυρία της πρώτης (Woolmington v DPP 25 Cr. App.R.72, Munteanu v Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ.459). Με δεδομένη την πιο πάνω αρχή, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Έχω ως γνώμονά μου την ευρεία νομολογία επί του ζητήματος που άπτεται την αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, την οποία έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή, ενώ κατά την αξιολόγησή της δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας έκαστου μάρτυρος, αλλά ως προτάσσει η νομολογία την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της (Μουσταφά ν. Κακουρή
(2002)1 Α.Α.Δ 165). Είναι γεγονός ότι όπου υπάρχουν δύο αντικρουόμενες ουσιαστικά εκδοχές, το Δικαστήριο παρακολουθεί τους μάρτυρες με ιδιαίτερη προσοχή αφού, η εντύπωση: «...που αποκομίζει από τους μάρτυρες (..) φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)».[1] Ξεκινώντας από την μαρτυρία του ΜΚ1 αναφέρω ότι αυτήν αποδέχομαι στην ολότητα της ως ειλικρινή και αξιόπιστη. Το μέρος της μαρτυρίας του που αφορά στις πράξεις και ενέργειες στις οποίες προέβη ως ανακριτής της υπόθεσης, γίνεται καθόλα αποδεκτό από το Δικαστήριο. Ο ανακριτής απαντούσε με αμεσότητα και πάσα ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που του έθετε η ίδια η κατηγορούμενη, εξηγώντας τα διαβήματα στα οποία προέβη ο ίδιος σε ότι αφορούσε τη διερεύνηση της παρούσας. Δεν αρνήθηκε ποτέ τη θέση που του υπέβαλε η κατηγορούμενη ότι ενδεχομένως να συνομίλησαν τηλεφωνικώς και στις 8.2.
- Παρά όμως την επιμονή της κατηγορούμενης ότι αυτή ποτέ δεν μετέβη στον αστυνομικό σταθμό την 10.2.23, τα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, Τεκμήρια 2 και 3, διαψεύδουν τον εν λόγω ισχυρισμό. Επέμενε η κατηγορούμενη ότι ο ΜΚ1 προέβη αυτοβούλως, χωρίς τη συναίνεση της, στη συμπλήρωση της κατάθεσης της, απαντώντας ο ίδιος εκ μέρους της, αφού η ίδια «δεν επιθυμούσε να δώσει κατάθεση», πλαστογραφώντας παράλληλα την υπογραφή της επί του εγγράφου δικαιωμάτων που της παραδόθηκαν. Οι θέσεις αυτές όχι μόνο καταρρίπτονται από την κοινή λογική αλλά και από τις απαντήσεις του μάρτυρα, τις οποίες το Δικαστήριο αποδέχεται ως ειλικρινείς ότι, ποτέ δεν θα ρίσκαρε την εργασία ή υπόληψη του για να παραθέσει μια υπογραφή εκ μέρους ενός υπόπτου. Η δε αξιοπιστία του ΜΚ1 επί του σημείου διαφαίνεται από την ακόλουθη στιχομυθία το περιεχόμενο της οποίας μιλά από μόνο του. Σημειώνεται ότι τις ερωτήσεις στο στάδιο αυτό της διαδικασίας υπέβαλλε η ίδια η κατηγορούμενη. Αυτές έχουν ως εξής: «Ε. Ναι, την υπόθεση. Γιατί έγραψες το όνομα μου αν εγώ δεν σου έδωσα δικαίωμα; Α. Κατάλαβα. Επειδή δεν μου υπογράψατε εννοείτε γιατί προχώρησα την υπόθεση; Επειδή η υπόθεση μπορεί να καταχωρηθεί και εγώ γράφω ότι αρνήθηκες να υπογράψεις και την κατάθεση και την κατηγορία. Πλέον είναι θέμα Δικαστηρίου. Ε. Ναι, αλλά έγραψες και το όνομα μου. Αυτό είναι το πρόβλημα. Στο Τεκμήριο
- A. Α, εννοείτε ότι πλαστογράφησα την υπογραφή σας στα δικαιώματα; E. Όχι, έγραψες και το όνομα μου - Α. Συμπλήρωσα απλώς τα στοιχεία πάνω που κάνουμε για τον κάθε ύποπτο, κατηγορούμενου, δικαιώματα και αυτό που πρέπει να υπογράψετε ή να μην υπογράψετε είναι η παραλαβή δικαιωμάτων (ο μάρτυρας δείχνει τις γραμμές 1, 3 και 4 του Τεκμηρίου 2). Ε. Όταν μου έδωσε να υπογράψω δεν ήταν το όνομα μου. Αυτό είναι το πρόβλημα και κρατούσες το χέρι πάνω και μου είπες υπόγραψε και με παγίδευες να υπογράφω. Α. Αυτό το πράγμα δεν ισχύει. Δεν έγινε τέτοιο πράγμα. Ε. Γι΄αυτό δεν έγινε με σωστό τρόπο, γιατί δεν είναι πού έπρεπε να υπογράφω και όταν μου είπε ο Παντελής «μην υπογράφεις τίποτα» γιατί είπε η δικηγόρος μου, σταμάτησα και έμεινε η υπογραφή μου στη μέση, και προχωρήσατε εσείς με μια ρίγα, κάτι να φαίνεται τέλεια η υπογραφή μου». Καθίσταται συνεπώς ξεκάθαρο από τα πιο πάνω, ότι η κατηγορούμενη αυτοβούλως ξεκίνησε να υπογράφει επί των έγγραφων δικαιωμάτων της, αφήνοντας την υπογραφή της ατελή, με τον μάρτυρα να διαγράφει αυτήν, τοποθετώντας μια γραμμή πάνω από αυτήν, αντικατοπτρίζοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο την επιθυμία της δια μη παραλαβή και υπογραφή αυτών. Στη δε κατάθεση της Τεκμήριο 3 αντανακλάται και πάλι η θέση της κατηγορούμενης η οποία αφορούσε σε άρνηση να απαντήσει ως προς την ουσία των ερωτήσεων που της τέθηκαν, ως επίσης και η άρνηση της για υπογραφή και παραλαβή του κειμένου. Η δε θέση του ΜΚ1 ότι η κατάθεση λήφθηκε την 10.2.23 επίσης γίνεται δεκτή ενόψει τόσο του αξιόπιστου της μαρτυρίας του, αλλά και του περιεχομένου των ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμηρίων, τα οποία επιβεβαιώνουν τις αναφορές του. Η θέση της κατηγορούμενης επί του σημείου, και δη της φερόμενης απουσίας της από τον σταθμό την 10.2.23 έχει τύχει φυσικά εξέτασης και αντιπαραβολής με τις θέσεις που πρόβαλε ο ΜΚ
- Οφείλει εδώ βεβαίως να σημειωθεί ότι μήτε οι φωτογραφίες, μήτε οι οτπτικογραφήσεις αλλά μήτε και η περιβόητη φωτογραφία ημερομηνίας 8.2.23 υποδείχθηκαν στον μάρτυρα για να μπορέσει να τοποθετηθεί επί του προκείμενου, αφήνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τους ισχυρισμούς της κατηγορούμενης μετέωρους και ανυποστήρικτους. Υπενθυμίζεται στο στάδιο αυτό ότι ο ΜΚ1 εν τη ειλικρίνεια του, δεν απέκλεισε τη θέση της κατηγορούμενης ότι ενδεχομένως να μετέβη στο σταθμό και την 8.2.23, εξ' ου ίσως και το τυπογραφικό λάθος που προκύπτει επί της καταθέσεως σε σχέση με την ημερομηνία, εμμένοντας όμως στις θέσεις του περί της ορθότητας των αναφορών του. Για τους λόγους που θα εξηγηθούν κατωτέρω, η μαρτυρία της κατηγορούμενης επί του προκείμενου πίπτει και δεν γίνεται αποδεκτή. Δυνάμει όλων των ανωτέρω, η μαρτυρία του ΜΚ1 γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της ως ειλικρινής και αξιόπιστη. Η μαρτυρία της ΜΚ2 ήταν τυπική στη φύση της, με την εμπλοκή της μάρτυρος να περιορίζεται στη λήψη του παραπόνου της κύριας μάρτυρος κατηγορίας, ήτοι της παραπονούμενης. Αποδέχεται συνεπώς το Δικαστήριο τη μαρτυρία της ως προς τις περιορισμένες ενέργειες που διενήργησε στα πλαίσια των καθηκόντων της. Ως προς την ουσία της υπόθεσης, η μαρτυρία της ΜΚ2 τίποτα δεν είχε να προσδώσει. Στρέφεται το Δικαστήριο στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης (ΜΚ3). Η μάρτυρας περιέγραψε παραστατικά, τα όσα κατά την δική της εκδοχή έλαβαν χώρα τις επίδικες ημερομηνίες, εξηγώντας με πάσα λεπτομέρεια πώς έλαβαν χώρα τα επίδικα, υπό του κατηγορητηρίου, συμβάντα. Η μάρτυρας κατέθετε με αμεσότητα και φυσικότητα, δίδοντας λεπτομέρειες ως προς την εξέλιξη των γεγονότων. Σημειώνεται ότι με πλείστες εκ των προβαλλόμενων θέσεων της, συμφωνεί (τελικώς), και η μαρτυρία της κατηγορούμενης αφού, παρά τις αρχικές τοποθετήσεις της τελευταίας περί απουσίας της από το χώρο, αποδέχθηκε δια αναίρεσης αυτών την παρουσία της στο μέρος. Η μαρτυρία της παραπονούμενης δε, επουδενί επηρεάστηκε ή κλονίστηκε από την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε, με τις απαντήσεις της να δίδονται πηγαία, με φυσικότητα και χωρίς υστεροβουλία. Παρά την αντεξέταση της, η μάρτυρας δεν υπέπεσε σε καμία αντίφαση με τα όσα ανέφερε προφορικώς ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντιθέτως, κάθε απάντησή της αντανακλούσε και ενίσχυε τις αρχικές της θέσεις, ως αυτές καταγράφηκαν στην κατάθεση της, πριν ένα χρόνο, σχεδόν. Οι απαντήσεις που έδωσε αναφορικά με το χρόνο που χρειάστηκε για να μεταβεί στην αστυνομία για να καταγγείλει τα γεγονότα κρίνονται ως αξιόπιστες, ως επίσης αξιόπιστες κρίνονται οι αναφορές της ότι η κατηγορούμενη την απείλησε και τις δύο ημερομηνίες, ένεκα των προηγούμενων προστριβών που υπήρχαν μεταξύ τους. Το γεγονός δε ότι άμεσα μετέβη στην αστυνομία μετά το πέρας του δεύτερου περιστατικού, για να καταγγείλει τα όσα προηγήθηκαν φανερώνει το φόβο που αισθάνθηκε από τα όσα της ανέφερε η κατηγορούμενη. Δεν μπορεί εδώ να μην γίνει μνεία στο γεγονός ότι η υπεράσπιση δεν υπέβαλε μήτε και υπέδειξε στην κύρια μάρτυρα κατηγορίας είτε το σχετικό οπτικοακουστικό υλικό, για να μπορέσει αυτή να απαντήσει επί των καίριων, κατά τα άλλα υπερασπιστικών γραμμών που προώθησε περί απουσίας της από το μέρος. Περιπλέον, καμία θέση δεν τέθηκε στη μάρτυρα περί οποιουδήποτε ζητήματος αφορούσε σε αίτημα έξωσης ή απόκρυψης φόρων, ή μη αποδοχής καταβολής ενοικίων, θέσεις τις οποίες η κατηγορούμενη επέλεξε να προωθήσει κατά τη ζώσα μαρτυρία της, χωρίς να τις έχει προηγουμένως παραθέσει στην ΜΚ
- Ως μας υπενθυμίζει ο Δικαστικός Λόγος στην Πολυκάρπου ν Αστυνομίας Ποινική Έφεση 149/2015 ημερ. 25.4.17, ECLI:CY:AD:2017:D145: «Είναι παγίως εδραιωμένη αρχή του δικαίου ότι παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει. 'Οπως ετέθη στην υπόθεση Pal κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551 η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Αυτή δε η υποχρέωση καθίσταται ιδιαίτερα βαρύνουσα αν πρόκειται για ουσιώδη ισχυρισμό. (βλ. επίσης Adidas Sportshunfanbriken Adi Dassler KG v. The Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 και Τάκη ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 599 και Σιακαλλής ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 146). Ομοίως, αντιφατική υποβολή με τις θέσεις που προωθούνται εν τέλει ενόρκως ουσιωδώς πλήττουν την αξιοπιστία της όλης εκδοχής ενός μάρτυρα». Δια τους λόγους που το Δικαστήριο έχει επεξηγήσει, αποδέχεται ως πλήρως αξιόπιστη και χωρίς κανένα ενδοιασμό τη μαρτυρία της παραπονούμενης. Σε αντίθεση με την θετική εντύπωση που άφησαν στο Δικαστήριο οι μάρτυρες κατηγορίας, οι θέσεις της κατηγορούμενης δεν έπεισαν, στο σύνολο τους. Η μαρτυρία της βρίθει από ανακρίβειες ενώ μπορεί να χαρακτηριστεί ως νεφελώδης επί ουσιαστικών σημείων σε ότι αφορά τα γεγονότα. Ποτέ τελικά, δεν κατάφερε όπως δώσει μια ξεκάθαρη εικόνα ως προς τα γεγονότα αφού οι θέσεις που παρουσίασε, ήταν συνεχώς εναλλασσόμενες. Από την μία ισχυρίζετο ότι δεν ήταν στον ευρύτερο χώρο της οικίας κατά τις επίδικες ημερομηνίες. Τη θέση αυτή ουσιαστικά αναίρεσε χωρίς κανένα δισταγμό κατά τη ζώσα μαρτυρία της, προβάλλοντας μάλιστα φωτογραφίες και βίντεο που τη δείχνουν είτε εντός του οχήματος της (7.2.23) είτε εντός της οικίας της (8.2.23) σε ώρες κοντά στις επίδικες. Συνεπώς, η θέση της ότι «δεν ήταν εκεί» ή ότι είχε ήδη, μόνιμα μετακομίσει από την οικία δεν ευσταθεί[2]. Προσπάθησε η κατηγορούμενη να πείσει δια των Τεκμήριών 7, 8 και 9 ότι η ώρα 09:30 το πρωί, είτε έλειπε από το σπίτι, είτε βρισκόταν εντός της οικίας και συνεπώς, η θέση ότι συνομίλησε με την παραπονούμενη, δεν ευσταθεί. Καταρχάς σημειώνεται ότι η παραπονούμενη ουδέποτε ανέφερε ότι οι εκστομισθείσες απειλές έλαβαν χώρα την 09:30, ακριβώς. Αντίθετα, στην κατάθεση της αναφέρει ότι τα περιστατικά σε αμφότερες ημερομηνίες έλαβαν χώρα περί τις 09:30 το πρωί ήτοι, σε χρόνο που βρισκόταν στο μπαλκόνι της. Ως προς το πού βρισκόταν η κατηγορούμενη κατά τους δεδομένους χρόνους, τα ακόλουθα αποσπάσματα από την αντεξέταση της κρίνονται ως βαρύνουσας σημασίας, αφού τείνουν να καταδείξουν το μεταβλητό των θέσεων της: «Ε. Είχατε φύγει από τον χώρο; A. Σωστό. Από αυτό που δείχνει τη φωτογραφία στο αυτοκίνητο. E. Να σας διαβάσω ένα σημείο που την κυρίως εξέτασή σας 25/09/24 σελίδα που τα πρακτικά 6, σας ρωτά ο δικηγόρος σας, γραμμή 26, «άρα, συνυπολογίζοντας, κυρία μάρτυς, 07/02/23 και ώρα 09:30 πού ήσασταν»; Τζιαι απαντάτε «δίπλα στο αυτοκίνητό μου και πώς ανάμεσα σε εκείνο το κουτί που παίρνουμε τις επιστολές, πριν να φεύγω και την άκουσα που φώναζε και αυτά έκανα». A. Και αυτό πού υπάρχει; Μέσα στα πρακτικά; E. Αυτή ήταν η απάντησή σας. Με ποια συμφωνείτε; Η απάντησή σας με αυτό που είπατε σήμερα ή με αυτό που είπατε εδώ στην κυρίως εξέταση; A. Υπάρχουν αποδείξεις πάνω στα στοιχεία. Είναι 9:
- E. Εσείς τα είπατε. A. Οk, αν έγινε αυτό, αποκλείεται να το είπα. E. Είναι πρακτικά του Δικαστηρίου. Αμφισβητάτε ό,τι γράφει το Δικαστήριο; A. Όχι, δεν αμφισβητώ, απλώς τα στοιχεία δείχνουν όλα αυτά. Μπορεί και να λες λάθος, γίνεται. E. Διαβάζω σου που τα πρακτικά. Είναι σφραγισμένα που το Δικαστήριο. A. Δεν είπα ότι δεν είναι σωστά, προς Θεού, κάνουμε λάθη. Όμως τα στοιχεία εκείνα λέει πιο πολλά, είναι απόδειξη. E. Λοιπόν, 08/02 η παραπονούμενη άπλωνε τα ρούχα της πάνω στη βεράντα. Είδες την φαντάζομαι, αφού επερνούσες που τζιαμέ; A. Δεν ήμουν εκεί 7, αυτή είναι η φάση. (Η μάρτυρας γελά) A. Δεν ήμουν εκεί. E. Δεν ήσουν; Πού ήσουν; Πού ήσουν; A. Να πάρω λίγο το χαρτί, να μου επιτρέψετε να πάρω τα στοιχεία, θέλω να δω. E. Τι θέλετε να δείτε; A. Το χαρτί με το 08/
- Μπορώ να το πάρω; E. Το Τεκμήριο 8; A. Μπράβο, το Τεκμήριο
- E. Τις φωτογραφίες; A. Τις φωτογραφίες. Αυτές είναι οι φωτογραφίες, είναι το Τεκμήριο
- Ορίστε αυτό και το επόμενο. (Υποδεικνύεται στη μάρτυρα το Τεκμήριο 8) A. 08/02 τι ώρα είπατε; E. 08/02 πού ήσασταν; A. Τι ώρα να μου πείτε. Ήμουν σπίτι. E. Που τι ώρα ήσουν σπίτι εκείνη τη μέρα; A. Δεν μπορώ, θέλω να το δω, να το έχω μπροστά μου να μιλήσω. (Υποδεικνύεται ξανά στη μάρτυρα το Τεκμήριο 8) E. Τι δεν μπορείτε; A. Θέλω να δω. E. Είναι κάτι που εβιώσατε. Άρα, θυμάστε το, δεν χρειάζεται να δείτε κάτι. A. Είναι τόσα πολλά. E. Εσυγχύσετε τα! A. 09:30 είμαι μέσα στο σπίτι. .. E. Και δείχνει μας μετά μια άλλη φωτογραφία, 10:03 φεύγεις από το σπίτι, παρόλο που δεν βλέπουμε κάτι, βλέπουμε δύο πόδια τζιαι μετά μαύρα, όλο μαύρο, τζιαι καταλήγετε μετά σε ένα αυτοκίνητο; A. Ναι, αλλά με βλέπετε ότι φεύγω από το σπίτι. E. Βλέπουμε πόδια, κυρία μάρτυς. Θέλετε να δείτε ότι είναι μόνο πόδια;» Σε σχέση με το περιστατικό στις 8.2.23 σχετική επίσης είναι και η ακόλουθη στιχομυθία: «E. Έρχομαι στα πρακτικά σας, ημερομηνίας 25/09/24, σελίδα 13 στη γραμμή 26 τζιαι διαβάζω την ερώτηση του συνηγόρου σας «άρα, κυρία μάρτυς, ποια είναι η θέση σας σε σχέση με τις 08/02/23 στις 09:30; Πού ήσασταν εσείς»; και απαντάτε «έφευγα από το σπίτι μου». A. Όχι 09:30, είπα 9 και
- E. Αυτά αναφέρονται μέσα στα πρακτικά. Ποιο είναι το σωστό τελικά; Τούτο που λέτε; A. Υπάρχουν και φωτογραφίες, εντάξει; Μπορούμε να δούμε. Γίνονται λάθη προφορικά. E. Εν πολλά τα λάθη. A. Όχι, δεν έκανα λάθος. Ότι δεν θέλετε εσείς να καταλάβετε ότι εκάνετε όλα αυτά, υπάρχουν στοιχεία, εντάξει; Εγώ έφευγα 8 η ώρα. Δεν έχω φωτογραφία μπροστά μου να δω, γιατί 8/2/23 εκείνη τη μέρα ήμουν στο σπίτι μου, όταν με πήρε ο Πάρης και στις 14:00 επίσης ήμουν στον Σταθμό 14:00 η ώρα και υπάρχει ο Παντελής Νικολάου. (Η μάρτυρας γελά)». Τα δεδομένα που παρουσίασε η κατηγορούμενη, την ύπαρξη των οποίων επικαλείτο συνεχώς προς επίρρωση των κατά τα άλλα, μεταβαλλόμενων θέσεων της ως προς το πού βρισκόταν τελικώς, ποσώς τη βοήθησαν προς υποστήριξη των προβαλλόμενων θέσεων της, αφού τίποτα σχετικό δεν δείχνουν που να επιβεβαιώνουν κατ΄ελάχιστο, τους ισχυρισμούς της. Εικόνες οι οποίες λήφθηκαν είτε από το εσωτερικό της οικίας της, ή μια εικόνα ενός γραμματοκιβωτίου ή ενός τιμονιού, ιδωμένες στο απόγειο τους σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν απόδειξη της απουσίας της κατηγορούμενης από την οικία ή την ευρύτερη σκηνή του εγκλήματος. Αντίθετα, η ίδια με τις πιο πάνω αναφορές της έχει τοποθετήσει εαυτόν τόσο στην οικία αλλά και στους εξωτερικούς χώρους αυτής. Και εξηγώ. Το γεγονός ότι στις 09:11 μετέβαινε προς το όχημα της την 7.2.23 ή βρισκόταν πλησίον αυτού περί τις 09:30, δεν ακυρώνει αυτομάτως την αξιόπιστη επί του προκείμενου μαρτυρία της παραπονούμενης, αλλά αντίθετη επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς της τελευταίας περί παρουσίας της κατηγορούμενης στο μέρος. Το γεγονός ότι η κατηγορούμενη παρουσίασε οπτικοακουστικό υλικό που δείχνει μια μαύρη εικόνα συνοδευόμενη από ήχο ή τα πόδια ενός προσώπου που περπατά περί την ώρα του εκστομίσθηκε η απειλή την 8.2.23, τίποτα δεν προσφέρει εν σχέσει με τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς της. Δεν μπορεί να διαλάθει της προσοχής του Δικαστηρίου η θέση της ίδιας της κατηγορούμενης ότι, το εν λόγω κινητό τηλέφωνο από το οποίο έλαβε το προαναφερθέν υλικό δεν κατέχει σήμερα, μήτε μπορεί να αναφέρει αν οι ρυθμίσεις του ήταν ή είναι σωστές σε σχέση με την ημερομηνία και ώρα αφού, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, «Θα έπρεπε να πάει σε ειδικό να της πει»[3]. Στο σημείο αυτό πρέπει επίσης να τονισθεί η παραδοχή της κατηγορούμενης ότι υπήρχε η δυνατότητα μετονομασίας του φακέλου εντός του οποίου αποθηκεύτηκε το αρχείο από την ίδια, γεγονός το οποίο δημιουργεί περαιτέρω προβληματισμό προς την ήδη μη αποδεκτή ποιότητα της μαρτυρίας που παρουσίασε. Η υπερασπιστική της γραμμή λοιπόν και επιχειρηματολογία της περί απουσίας της από τον ευρύτερο χώρο ένεκα της ύπαρξης των Τεκμηρίων 7 μέχρι 9 , απορρίπτεται. Απορριπτέοι είναι και οι ισχυρισμοί της κατηγορούμενης σε ότι αφορά τη μη μετάβαση της στον αστυνομικό σταθμό την 10.2.
- Παραθέτω την αντεξέταση της επί του προκείμενου και τους λόγους ευθύς κατωτέρω για τους οποίους, οι θέσεις της δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές: «E. Έφερες μας τζιαι έναν άλλο βίντεο που θέλεις να δείξεις ότι εν 10/02; A. Μιλάτε για τις 10; Ένα λεπτό. E. Ότι 10/02 και ώρα 08:33 φεύγεις και θέλεις να αποδείξεις ότι αποκλείεται να ήσουν στον Αστυνομικό Σταθμό 10/02, αφού φεύγεις εκείνη την ώρα από το σπίτι σου. Συμφωνείς; A. Δεν ήμουν σπίτι. E. Συμφωνείς; A. Δεν ήμουν σπίτι, όχι. Φεύγω από το σπίτι 08:
- E. Λοιπόν, οι πρώτες φωτογραφίες 08/02, η πρώτη τουλάχιστον, φαίνεται να βγήκε 9:12 Η άλλη 10:03, Τεκμήριο
- Το Τεκμήριο 12 αναπαράχθηκε, τέλος πάντων, η ώρα 8:33 και όμως είπατε μας ότι έχει ημερομηνία 11/02 τζιαι είπατε μας ότι εν του google; A. Δεν είπα εγώ. Το απόδειξα. E. Μας αποδείξετε; A. Υπάρχουν στοιχεία. E. Ωραία. Πέστε μας, εξηγάτε τούτο το πράγμα, γιατί δεν εκατάλαβα γιατί επεράστηκε στις 11 και όχι
- A. Καλή ερώτηση. ..... E. Και οι δύο ημερομηνίες που μας επαρουσιάσετε εσείς και στις 11 που είναι 10, οι φωτογραφίες πάρθηκαν και το βίντεο το πρωί η ώρα 08:30 και 09:
- Άρα, δεν θα είχαν επόμενη ημερομηνία αλλά θα είχαν την ημερομηνία ακριβώς της μέρας που εσείς τις επήρατε. Άρα, γιατί υπάρχει τούτη η διαφοροποίηση, αν το παίρνατε το δεύτερο βίντεο 10 του μήνα θα ήταν 10, δεν θα ήταν
- Το άλλο που ήταν 8, αν υπάρχει τούτη η διαφοροποίηση στην ημέρα, γιατί γράφει 8 τζιαι δεν γράφει 9; A. Δεν γίνεται σε όλες. Εδώ μετράει, όταν μιλάμε για το σας είπα ότι είναι στο cloud που πηγαίνουν. Πλέον πρέπει να ξέρετε τι σημαίνει cloud, τι σημαίνει backup, τι σημαίνει upgrade. E. Εγώ κινήθηκα βάσει αυτού που εφέρετε. Τούτα που εφέρετε λένε ακριβώς το αντίθετο. A. Όχι, για αυτόν τον λόγο έφερα αυτό σαν Τεκμήριο 11 στο Δικαστήριο, γιατί για εμένα ήταν κάτι καινούργιο. (.)». Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 δεν επιβεβαιώνει αυτά που ισχυρίζεται η κατηγορούμενη, περί αυτόματης αποθήκευσης των εγγράφων σε διαφορετικές ημερομηνίες, μόνο. Αντίθετα, εκεί γίνεται λόγος και για πιθανή αλλοίωση ή λάθος στις ρυθμίσεις της κάμερας στο κινητό σε σχέση με την ημερομηνία και ώρα, ή ακόμη και για αποθήκευση αρχείων με διαφορετική ανάλυση από την αρχική, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάσει την ταξινόμηση. Συνεπώς, το περιεχόμενου του Τεκμηρίου 11 δεν αποδίδει το λανθασμένο της ημέρας και ώρας επί του υλικού ένεκα της αυτόματης αποθήκευσης του στο «Google Photos». Ακόμη και αν ήθελε δε γίνει αποδεκτή η αναφορά επί του Τεκμηρίου ότι τα αρχεία που δημιουργούνται πριν τις 4 π.μ ταξινομούνται την προηγούμενη ημέρα, τότε ευλόγως προκύπτει το ερώτημα που έθεσε η κα. Χαραλάμπους στη μάρτυρα ανωτέρω, χωρίς να ληφθεί προς τούτο μια ικανοποιητική ή λογικοφανής απάντηση. Η θέση της συνεπώς ότι το Τεκμήριο 12 φανερώνει την απουσία της από τον αστυνομικό σταθμό στις 10.2.23, απορρίπτεται. Δεν μπορεί να μην γίνει εδώ μνεία στο γεγονός ότι η ίδια η κατηγορούμενη τοποθετεί εαυτόν στο σταθμό την 10.2.23, ημερομηνία κατά την οποία ως φανερώθηκε δια αξιόπιστης επί του προκείμενου μαρτυρίας, ξεκίνησε να υπογράφει επί των έγγραφων δικαιωμάτων της, ως η ίδια άλλωστε ανέφερε, αφήνοντας την υπογραφή της ημιτελή. Σε σχέση δε με τα κίνητρο που απέδωσε στον ΜΚ1 περί δημιουργίας μιας κατάθεσης στην απουσία της, η κατηγορούμενη παρέλειψε και πάλι, να θέσει τη θέση αυτή στον μάρτυρα, αφού πέραν από τις γενικόλογες αναφορές της ότι «κατήγγειλε το σταθμό ή τον εκεί υπεύθυνο», κανένα έγγραφο δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη των αναφορών της. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τη θέση ότι η κατηγορούμενη δεν καταφέρθηκε εναντίον της ΜΚ3 με τις φράσεις των κατηγοριών. Οι θέσεις της αυτές όχι μόνο δεν πείθουν, αλλά καταρρίπτονται από την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΚ3, ενώ δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου η μεροληπτική στάση της κατηγορούμενης σε ότι αφορούσε την παραπονούμενη, κάνοντας αναφορά στο γεγονός ότι «πάντα παίζει θέατρο», «παριστάνει την κουτσή Μαρία», «τους έχει όλους στο χέρι, έχοντας μέσο με την αστυνομία», φράσεις και στάση οι οποίες συνάδουν απόλυτα με τις εκστομισθείσες από την κατηγορούμενη, εναντίον της παραπονούμενης, απειλές. Το Δικαστήριο δεν διατηρεί καμία αμφιβολία, εξετάζοντας τη μαρτυρία της συνολικά ότι, η κατηγορούμενη για λόγους που αφορούν την ίδια, έχασε την ψυχραιμία και αυτοέλεγχο της, εκφράζοντας τα όποια παράπονα της, με φωνασκίες και απειλές. Την θέση της ότι, ποτέ δεν εξύβρισε την ΜΚ3 με την χρήση των συγκεκριμένων φράσεων, δεν αποδέχομαι ως αληθή. Η μαρτυρία της κατηγορούμενης δεν έπεισε, και απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Σε ότι αφορά δε τη μαρτυρία του ΜΥ1 το Δικαστήριο τονίζει ότι ο εν λόγω μάρτυρας καμία γνώση επί των επίδικων γεγονότων δεν έχει, και συνεπώς τίποτα δεν είχε να προσφέρουν στο Δικαστήριο σε ότι αφορά την επίδικη διαφορά. Περιπλέον, το μέρος της μαρτυρίας του που αφορά στη παρουσία του στο σταθμό την 8.2.23 δεν αποδέχεται το Δικαστήριο και αυτό γιατί ο μάρτυρας εν τη ειλικρίνεια του δήλωσε ότι η κατηγορούμενη τον είχε ενημερώσει για όσα διαμείφθηκαν εντός της αιθούσης κατά το στάδιο της μαρτυρίας του ΜΚ1, ενώ σε σχέση με τη φωτογραφία που παρουσίασε, αυτήν, ως ανέφερε του την έδωσε η κατηγορούμενη για να την παραδώσει στο Δικαστήριο, έχοντας την στην κατοχή της προ της εισόδου του στην αίθουσα. Σημειώνεται επιπλέον, ότι ο μάρτυρας δεν είδε τί έγγραφα κρατούσε η κατηγορούμενη μήτε ποια ήταν αυτά επί των οποίων προτίθετο ή δεν προτίθετο να υπογράψει. Νομική Πτυχή: Σύμφωνα με το άρθρο 91(Α) του Κεφ. 154, απειλή διαπράττεται όταν: «Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη». Η Κατηγορούσα Αρχή όφειλε να αποδείξει, ότι η κατηγορούμενη ήταν αυτή που απείλησε την παραπονούμενη συμφώνως των λεπτομερειών που καταγράφονται στις κατηγορίες. Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου του Νόμου, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που οφείλουν όπως αποδειχθούν αφορούν στην ύπαρξη απειλής για βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη η οποία να προκαλεί στον άλλον, τρόμο ή ανησυχία. Στην υπόθεση Νετζιήπ ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ 1, η οποία αφορούσε συναφές αδίκημα, ήτοι της απειλής βιοπραγίας δυνάμει του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα, λέχθηκε ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ' αντικειμένου την δυνατότητα εκφοβισμού. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Λέχθηκε επίσης ότι, το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό, αλλά αντικειμενικό. Με παραπομοπή στην απόφαση Kallenos v Police
(1969)2 C.L.R. 210, το Ανώτατο Δικαστήριο διευκρίνισε ότι δεν απαιτείται να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ' αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα και μαρτυρία προκύπτει ότι η κατηγορούμενη εκστόμισε τις εν λόγω απειλές στο πρόσωπο της παραπονούμενης. Οι θέσεις της υπεράσπισης ότι η παραπονούμενη ουδέποτε φοβήθηκε από τις απειλές που δέχθηκε απορρίπτεται. Η ανησυχία και ο φόβος που ένιωσε από τα όσα εκστόμισε η κατηγορούμενη στο πρόσωπο της επιβεβαιώνονται από την άμεση μετάβαση της στην αστυνομία, ζητώντας την παρέμβαση της. Οι απειλές της κατηγορούμενης ότι «θα τη σκοτώσει», «θα την αφήσει παράλυτη» και «δεν θα γλιτώσει από τα χέρια της», με δεδομένο ότι το κλίμα ήταν (ήδη) τεταμένο μεταξύ των μερών (γεγονός παραδεκτό από την υπεράσπιση), ουδόλως μπορεί να συνηγορήσει υπέρ της εισήγησης ότι η απειλή ήταν κενή περιεχομένου. Το τι συνιστά απειλή είναι ζήτημα πραγματικό το οποίο κρίνεται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις της υπόθεσης (βλ. Ιωσήφ ν Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 119/21 ημερ. 20.1.22, ECLI:CY:AD:2022:B13). Οι απειλές της κατηγορούμενης προκάλεσαν τρόμο στην παραπονούμενη για το τι θα ακολουθούσε, εξ' ου και η καταγγελία της. Δυνάμει των πιο πάνω το Δικαστήριο είναι ικανοποιημένο ότι η κατηγόρουμενη είχε πρόθεση εκφοβισμού της ΜΚ3 (έστω και αν δεν είχε σκοπό να διενεργήσει πράξη βίας στο πρόσωπο της το δεδομένο χρόνο), με την παραπονούμενη να τρομοκρατείται (βλ. DPP v Ramos [2000] All E.R.(D) 544 και Public Order Act 1986 s.4). Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπογρ.)............. M. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] (Cyprus Popular Bank Public Co Ltd - Υπό εξυγίανση δυνάμει των προνοιών του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Αλλών Ιδρυμάτων Νόμου Ν.17
(1)/2013 (Ενεργώντας Μέσω της Ειδικής Διαχειρίστριας της, Άντρης Αντωνιάδου) ν Otis Elevators (Cyprus) Ltd, Πολ. Εφ. 371/2009 ημερ. 16.2.2015). [2] (Βλ. Πρακτικά ημερ. 25.10.24 σελ. 28). [3] (Βλ. Πρακτικά ημερ. 25.10.24 σελ. 18). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο