← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. O.A., Αρ. Υπόθεσης: 696/23, 12/12/2024

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. O.A., Αρ. Υπόθεσης: 696/23, 12/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Π.Ε.Δ. Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. Α. Λουκά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 696/23 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. O.A. Ημερομηνία: 12 Δεκεμβρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Όλγα Σοφοκλέους. Για Κατηγορούμενο: Η κα Χ. Κωνσταντίνου με τον κ. Ρ. Βούργια. Κατηγορούμενος παρών. ----------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ
  2. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στο σύνολο 8 κατηγορίες με σοβαρότερη αυτής του φόνου εκ προμελέτης, κατά παράβαση των άρθρων 203 και 204 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε («ΠΚ») (κατηγορία 1).
  3. Αντιμετωπίζει επίσης 4 κατηγορίες απόπειρας φόνου, κατά παράβαση του άρθρου 214(α) ΠΚ (κατηγορίες 2 - 5), μια κατηγορία κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1), 44 και 51 και του Πρώτου Παραρτήματος Μέρος Ι του περί Πυροβόλου Όπλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν.113(Ι)/2004, όπως τροποποιήθηκε («Ν.113(Ι)/2004») (κατηγορία 6), μια κατηγορία κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4
(1)(ε)
(4)(δ)
(5)του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε («Κεφ. 54») (κατηγορία 7) και μια κατηγορία μεταφοράς μαχαιριού εκτός της οικίας κατά παράβαση των άρθρων 82
(2)
(3)
(4), 85, 86 και 29 ΠΚ (κατηγορία 8).
  1. O Κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή σε όλες τις κατηγορίες. Β. Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ
  2. Είναι η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε τα πιο πάνω αναφερόμενα αδικήματα τις βραδινές ώρες της 5/2/
  3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, ο Κατηγορούμενος την 5/2/2023 εκ προμελέτης με παράνομη πράξη, δηλαδή με τη χρήση πυροβόλου όπλου επέφερε το θάνατο του Ahmad Alsweidani (στο εξής «το θύμα») (κατηγορία 1) και αποπειράθηκε παράνομα να επιφέρει τον θάνατο του Kassem A. (στο εξής «Kassem») (κατηγορία 2), του Moufid A. (στο εξής «Moufid») (κατηγορία 3), του Mohammed A. (στο εξής «Mohammed») (κατηγορία 4) και του Mahmood A. (στο εξής «Mahmood») (κατηγορία 5). Κατηγορείται επίσης για την κατοχή του πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, δηλαδή πιστολιού χωρίς άδεια (κατηγορία 6), για την κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, δηλαδή των 8 πλήρων φυσιγγίων που χρησιμοποίησε (κατηγορία 7) και για τη μεταφορά μαχαιριού μήκους 7 εκατοστών εκτός της οικίας του χωρίς νόμιμο σκοπό (κατηγορία 8).
  4. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της παρουσίασε 14 μάρτυρες. Έγιναν επίσης παραδεκτά αρκετά γεγονότα (βλ. Έγγραφα Π1, Π2 και Π3) αλλά και Τεκμήρια. Αναφορά σ' αυτά γίνεται στη συνέχεια.
  5. Οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής διαχωρίζονται σε μάρτυρες που είχαν συμμετάσχει στη διερεύνηση της υπόθεσης και σε μάρτυρες που είχαν εμπλοκή στο επίδικο συμβάν της 5/2/
  6. Μέρος του μαρτυρικού υλικού αποτέλεσαν και πλάνα από κλειστά κυκλώματα βιντεοπαρακολούθησης («ΚΚΒΠ») αναφορά στα οποία θα γίνει στη συνέχεια.
  7. Οι μάρτυρες που συμμετείχαν στη διερεύνηση ήταν ο Αστ. 1092, Στ. Στεφάνου (ΜΚ 1), η Δρ. Α. Παπέττα (ΜΚ 2), ο Α/Αστ. 3324, Ε. Ευαγόρου (ΜΚ 3), ο Αστ. 3900, Ν. Ναθαναήλ (ΜΚ 8), ο Λοχ. 865, Ν. Τόμας (ΜΚ 10), η Α/Αστ. 4916, Θ. Νεοφύτου (ΜΚ 12), ο Λοχ. 1783, Σ. Ζαχαρίου (ΜΚ 13) και η κα Μ. Ευσταθίου (ΜΚ 14).
  8. Οι μάρτυρες που κατέθεσαν σε σχέση με τα επίδικα περιστατικά ήταν ο Ρ. Ραχπάν (ΜΚ 4) (στο εξής «Ραχπάν (ΜΚ 4)»), ο Mahmood (ΜΚ 5), ο Mohamed (ΜΚ 9) και ο Moufid (ΜΚ 11). Οι H. Swedani (ΜΚ 6), ο F. Asaleh (ΜΚ 7), συγκάτοικοι του Κατηγορούμενου, κατέθεσαν σε σχέση με την κατάσταση του Κατηγορούμενου το επίδικο βράδυ πριν συναντήσει το θύμα και τους παραπονούμενους.
  9. Κατατέθηκαν συνολικά 141 τεκμήρια.
  10. Μετά το πέρας της παρουσίασης της υπόθεσής της, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ζήτησε να μην προσφερθούν δυο μάρτυρες των οποίων τα ονόματα αναγράφονταν στο κατηγορητήριο για σκοπούς αντεξέτασης. Με ενδιάμεση απόφασή μας ημερ. 29/7/2024 κρίναμε ότι δεν χωρούσε επέμβαση μας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Κατηγορούσας Αρχής. Αξίζει να αναφερθεί ότι εν τέλει ένας από τους μάρτυρες, ο M. Al Oklat (ΜΥ 1), κατέθεσε εκ μέρους της Υπεράσπισης.
  11. Η Υπεράσπιση δεν ζήτησε να αντεξετάσει οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα. Γ. Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
  12. Όταν ο Κατηγορούμενος κλήθηκε να προβάλει την Υπεράσπισή του κατέθεσε ενόρκως ο ίδιος και κάλεσε ως μάρτυρα τον προαναφερθέντα M. Al Oklat (ΜΥ 1).
  13. Δεν κατατέθηκαν οποιαδήποτε τεκμήρια από πλευράς Υπεράσπισης.
  14. Η Υπεράσπιση δέχεται ότι ο Κατηγορούμενος τραυμάτισε θανάσιμα το θύμα πυροβολώντας το με πυροβόλο όπλο (βλ. σελ. 50 της αγόρευσης). Εγείρει όμως τα ακόλουθα:
(1)ο πυροβολισμός (και συνακόλουθα όλοι οι πυροβολισμοί) έγιναν στο πλαίσιο αυτοάμυνας·
(2)σε κάθε περίπτωση δεν υπήρξε προσχεδιασμός, στην χείριστη επομένως των περιπτώσεων για τον Κατηγορούμενο, αυτός πρέπει να κριθεί ένοχος για ανθρωποκτονία κατά παράβαση του άρθρου 205 ΠΚ.
  1. Προβάλλει ασφαλώς τη δική του εκδοχή γεγονότων, στην οποία αναφορά γίνεται κατωτέρω. Δ. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
  2. Το βάρος απόδειξης της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή. Το επίπεδο απόδειξης είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορουμένου (βλ. Woolmington v DPP [1935] AC 462(HL), R v Majid [2009] EWCA Crim 2563, ΓΕ v Ismail κ.α.,
(2016)2Β ΑΑΔ 891, 943 και The Crown Court Compendium Part I: Jury and Trial Management and Summing Up, Judicial College, June 2023, σελ. 5 - 1 και 5 - 3, §§ 1 και 8). 18. Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα ευρήματα του, παραμένει με έστω υποβόσκουσα αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485). Ακόμη και η απόρριψη της εκδοχής ενός κατηγορουμένου δεν μεταβάλλει την ανάγκη απόδειξης των κατηγοριών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και δεν είναι δυνατόν να καταδικαστεί σε περίπτωση απόρριψης της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. ΓΕ v Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, 250). Η απόρριψη της εκδοχής ενός κατηγορούμενου είναι μοιραία για την Υπεράσπιση, μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής παραμένει ισχυρή στο τέλος ώστε να οδηγήσει με την απαιτούμενη ασφάλεια σε καταδίκη (βλ. Τρύφωνος v Αστυνομία, Ποινική Έφεση 41/2019, 8/4/2020, ECLI:CY:AD:2020:B119, με αναφορά στην Kafalos v The Queen, 19 CLR 121). 19. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιοριστήκαμε στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαραβάλαμε και την εξετάσαμε στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa v Κακουρή κ.α.
(2002)1Α ΑΑΔ 165, 172 και Στυλιανίδης v Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, 1061) αλλά και των αμοιβαίως αποδεκτών θέσεων.
  1. Αμοιβαίως αποδεκτά γεγονότα τα οποία επίσης είναι αξιόπιστα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ελέγχου της αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. A Guide for the Magistrate in the Commonwealth: Fundamental Principles and Recommended Practice, January 2017, στη σελ. 83[1] και T. Bingham (LJ), The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues, The Business of Judging, Selected Essays and Speeches (OUP 2000), σελ. 6[2]).
  2. Όπως αναφέρθηκε υπήρξε αριθμός παραδεκτών γεγονότων και τεκμηρίων. Όταν ένα γεγονός καθίσταται παραδεκτό γεγονός, τότε το παραδεκτό αυτό γεγονός αποτελεί, όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο, το οποίο έχει τέτοια σημασία που ακόμα και στην περίπτωση μαρτυρίας η οποία αντίκειται προς αυτό η μαρτυρία εκείνη να κρίνεται ανάλογα (βλ. Γεωργίου v Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 444, 452, Ανδρέα κ.α. v Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 498, 501 και Sbaih v Αστυνομίας
(2015)2Β ΑΑΔ 542, 553). 22. Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα την ευχέρεια, νοουμένου ότι η σχετική προσέγγιση του αιτιολογείται επαρκώς και ικανοποιητικά, να δεχθεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα, είτε στο σύνολο της είτε εν μέρει (βλ. Kades v Nicolaou a.o.
(1986)1 CLR 212, 216, Ομήρου v Δημοκρατίας
(2001)2 AAΔ 506, 528, Magistrato Gardens Ltd v ΓΕ
(2012)1Α ΑΑΔ 220, 231, Μελικίδης v Παπαγεωργίου κ.α.
(2013)1Α ΑΑΔ 832, 844 και Λαγοποδίδης v Αναστασιάδη κ.α., Πολιτική Έφεση 250/2011, 18/5/2017), ECLI:CY:AD:2017:A
  1. Ε. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ
  2. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας σε σχέση με τη διερεύνηση ήταν παραδεκτό ή δεν αμφισβητήθηκε. Κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε στα παραδεκτά γεγονότα και να παρεμβάλουμε, στα σημεία που πρέπει, τη μαρτυρία των Αστυνομικών και των άλλων μαρτύρων που συμμετείχαν στη διερεύνηση ώστε να δοθεί η πλήρης εικόνα της. Ε.
  3. Η έναρξη της διερεύνησης
  4. Στις 5/2/2023, περί ώρα 21:50 λήφθηκε πληροφορία από το ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ότι είχε μεταφερθεί εκείνη την ώρα στο Τμήμα πρόσωπο το οποίο έφερε τραύμα στο κεφάλι από σφαίρα. Παράλληλα η Αστυνομία έλαβε και δεύτερη πληροφορία για ρίψη πυροβολισμών στην οδό Ναύπακτου, στη Λευκωσία. Είχε γίνει αναφορά και σε δύο οχήματα ένα άσπρο βαν και ένα BMW Χ3 (Έγγραφο Π1, § 5). Δεν αμφισβητούνται οι αριθμοί κυκλοφορίας των δύο οχημάτων. Στο εξής θα αναφέρονται ως το «βαν» και ως το «BMW».
  5. Μέλη του ΤΑΕ Λευκωσίας, ο Λoχ. 3848, Κ. Παπαγεωργίου και η Α/Αστ. 4916, Θ. Νεοφύτου, μετέβησαν στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Διαπίστωσαν ότι ο τραυματίας ήταν το θύμα, ο οποίος απεβίωσε στις 22:45 της ίδιας μέρας στο ΤΑΕΠ. Ο θάνατος του πιστοποιήθηκε από τη Δρ. Χ. Κωνσταντινίδου (Έγγραφο Π1, § 6). Το θύμα αναγνωρίστηκε από τον M. Al Oklat (ΜΥ 1) (Έγγραφο Π1, § 13).
  6. Ο E/Αστ. 5810, Μ. Θεοχάρους, περί ώρα 22:00, εντόπισε σε χώρο στάθμευσης του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας το βαν με μισάνοιχτη την πίσω πόρτα όπου μέσα υπήρχε αίμα. Επρόκειτο για το όχημα που μετέφερε το θύμα στο ΤΑΕΠ (Έγγραφο Π1, § 7).
  7. Το βαν και το BMW μεταφέρθηκαν με ρυμουλκό και συνοδεία της Αστυνομίας στο Αρχηγείο της Αστυνομίας για επιστημονικές εξετάσεις και παραλήφθηκε αριθμός τεκμηρίων (Έγγραφο Π1, § 15).
  8. Κατά τον ίδιο χρόνο, μέλη της Αστυνομίας μετέβησαν στην οδό Ναύπακτου στη Λευκωσία για επιτόπιες εξετάσεις. H σκηνή αποκλείστηκε και εξετάστηκε τόσο στις 5/2/2023 όσο και στις 6/2/2023 από μέλη της ΥΠ.ΕΓ.Ε. (Αστ. 3116, Μ. Φυλακτού και Λοχ. 1783, Σ. Ζαχαρίου), ενώ παραλήφθηκε αριθμός τεκμηρίων. Κατά τη διάρκεια εξέτασης της σκηνής λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών από τους Αστ. 3276, Γ. Μικελλίδη και Αστ. 1665, Α. Νεοφύτου (Έγγραφο Π1, § 8). Οι εν λόγω δέσμες φωτογραφιών κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήρια 2, 3, 4 και
  9. Ο Αστ. 1092, Στ. Στεφάνου (Αστ. ΜΚ 1) (Έγγραφα Α1, η κατάθεση του και Α2 - Α6, ημερολόγια ενεργείας που τήρησε), στις 5/2/2023 στις 22:00 μετέβη επίσης στην οδό Ναυπάκτου μαζί με τους Αστ. 2601, Χ. Λουκά και Αστ. 4928, Μ. Μαυρουδή για επιτόπιες εξετάσεις. Περί ώρα 03:20 ενημέρωσε τον Αστ. 3116, Μ. Φυλακτού, ότι εντοπίστηκαν κάλυκες φυσιγγίων πυροβόλου όπλου σε άδειο οικόπεδο επί της οδού Ναυπάκτου. Στις 6/2/2023 ο Αστ. ΜΚ 1 ορίστηκε ως μέλος της ανακριτικής ομάδας και υπεύθυνος τεκμηρίων. Οι ενέργειες του Αστ. ΜΚ 1 το επίδικο βράδυ ως και τις επόμενες μέρες επικεντρώθηκαν στον εντοπισμό καταγραφών από κλειστά κυκλώματα βίντεο-παρακολούθησης («ΚΚΒΠ»), στη λήψη πληροφοριών από περίοικους (Έγγραφα Α1 - 4), των ενδυμάτων και υποδημάτων του Κατηγορούμενου (Έγγραφο Α 6) και στον χειρισμό τεκμηρίων. Ήταν επίσης παρών στην ιατροδικαστική εξέταση του Κατηγορούμενου στις 16/2/2023 (Έγγραφο Α
(5)). Ο Αστ. ΜΚ 1 κατέθεσε επίσης τα Τεκμήρια 21 -
  1. Στα εν λόγω Τεκμήρια θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Ο Αστ. ΜΚ 1 δεν αντεξετάστηκε.
  2. Αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι την 5/2/2023 περί ώρα 20:45 ενώ το θύμα βρισκόταν μαζί με τους Moufid (MK 11), Kaseem, Mahmood (MK 5) και Mohamed (ΜΚ 9), εντός του BMW μετέβησαν στα αρτοποιεία «Ζορπάς» και «Πανδώρα» στη Λεωφ. Διγενή Ακρίτα στη Λευκωσία. Εκεί συνάντησαν τον Ρ. Ραχπάν (ΜΚ 4). Το θύμα είχε μιλήσει τηλεφωνικώς προηγουμένως μαζί του και διευθέτησαν να συναντηθούν στο εν λόγω σημείο. Ενόσω βρίσκονταν εκεί, στο σημείο μετέβη και o Κατηγορούμενος (Έγγραφο Π1, § 9). Μεταξύ του Κατηγορουμένου και των ατόμων που ήταν μαζί με το θύμα υπήρξε διαπληκτισμός (Έγγραφο Π1, § 10).
  3. Δεν αμφισβητείται ότι η διαφορά μεταξύ των εμπλεκόμενων εκτυλίχθηκε σε δύο φάσεις. Η πρώτη, έξω από περίπτερο επί της λεωφόρου Διγενή Ακρίτα, όπου οι παραπονούμενοι διαπληκτίστηκαν με τον Κατηγορούμενο. Η δεύτερη, επί της οδού Ναυπάκτου, όπου είναι παραδεκτό ότι ο Κατηγορούμενος πυροβόλησε, από χωράφι στο οποίο βρισκόταν, εναντίον των παραπονούμενων και του θύματος, οι οποίοι βρίσκονταν εντός οχήματος. Όπως αναφέραμε οι περιστάσεις και οι λόγοι τελούν υπό αμφισβήτηση.
  4. Οι Ρ. Ραχπάν (ΜΚ 4), Mahmood (MK 5), Mohamed (ΜΚ 9) και Moufid (MK 11) προέβησαν σε υποδείξεις σκηνών στις 7/2/2023 και ο Kaseem στις 8/2/
  5. Τα έντυπα υποδείξεων σκηνών (Τεκμήρια 14, 15, 16, 17 και 19, αντίστοιχα) κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως υποδείξεις που έγιναν από τον καθένα από αυτούς (Έγγραφο Π1, §§ 30 - 34). Σχετικές φωτογραφίες κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 13 (φωτογραφίες υποδείξεων ΜΚ 4), Τεκμήριο 18 (φωτογραφίες υποδείξεων ΜΚ 5, 9 και 11) και Τεκμήριο 20 (Kaseem). Από όλους τους προαναφερθέντες λήφθηκαν γραπτώς συγκαταθέσεις για έρευνα του χώρου διαμονής τους και των σχημάτων τους (Έγγραφο Π1, § 35). Ε.2 Οι εξετάσεις σε σχέση με τα φυσίγγια και το όπλο που χρησιμοποιήθηκε
  6. Ο Αστ ΜΚ 1, κατέθεσε 8 κάλυκες που βρέθηκαν στο χωράφι επί της οδού Ναυπάκτου ως Τεκμήρια 21 - 28, ενώ θραύσματα βολίδων πυροβόλου όπλου κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 39 και
  7. Βολίδα φυσιγγίου όπλου και θραύσμα από βολίδα φυσιγγίου όπλου, όπως βρέθηκαν στο BMW κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 56 και
  8. Δειγματοληψίες για υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου από τους 8 κάλυκες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 69 -
  9. Σχετική έκθεση σε σχέση με τη λήψη δειγματοληψιών της Δρ. Μ. Ε. Ελευθερίου, Αστυνόμου Β (Εργαστήριο Εξέτασης Μικροϊχνών) από τους κάλυκες κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο 128 (Έγγραφο Π2, § 8). Έκθεση που αφορά τα αποτελέσματα της δακτυλοσκοπικής τους εξέτασης, με αρνητικό αποτέλεσμα, από τον Λοχ. 2748, Ν. Νεοφύτου κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 130 (Έγγραφο Π2, § 10) για την αλήθεια του περιεχομένου της.
  10. Ο Αστ ΜΚ 1 κατέθεσε επίσης swab από το εσωτερικό μέρος του BMW (Τεκμήρια 41 - 49 και 51 - 55). Τα swab από το εσωτερικό του βαν κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 60 -
  11. Σε κάποια από αυτά τα swab λήφθηκε ουσία που ομοιάζει με αίμα.
  12. Δειγματοληψίες εκπυρσοκρότησης όπλου από το BMW και το βαν κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 58 και 59 αντίστοιχα. Τα swab αυτά είχαν ληφθεί από τον Λοχ. 1783, Σ. Ζαχαρίου (ΜΚ 13). Ο Λοχ. ΜΚ 13 (Έγγραφο ΙΒ, η έκθεση που ετοίμασε), τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών, στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνής Εγκλήματος και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων. Ο Λοχ. ΜΚ 13 προέβη στις εν λόγω δειγματοληψίες στα οχήματα την 6/2/
  13. Κατά την κυρίως του εξέταση, εξήγησε επακριβώς τη μέθοδο που ακολουθείται για τη λήψη των ως άνω ως εξής: Για τη δειγματοληψία υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλου υπάρχει συγκεκριμένο κουτί δειγματοληψίας από όχημα. Σ' αυτό το κουτί περιέχονται πλαστικά φιαλίδια, τα οποία με τη μέθοδο του «stamping», δηλαδή με κολλητική ταινία, γίνεται δειγματοληψία, ακολουθώντας οδηγίες που περιέχονται στο κουτί. Οι σχετικές οδηγίες αναφέρονται ακόμα και στα σημεία του οχήματος από τα οποία λαμβάνονται δειγματοληψίες (Τεκμήριο 140). Αφού ολοκληρωθεί η δειγματοληψία, σημειώνονται με τα αρχικά από τα σημεία τα οποία έχουν ληφθεί οι δειγματοληψίες και τοποθετούνται εκ νέου στο σακούλι της δειγματοληψίας για να αποσταλούν στο Γενικό Χημείο του κράτους για αναλύσεις. Πάντα, γίνεται αρχικά έλεγχος του δειγματολήπτη, ώστε να αποφευχθεί η όποια επιμόλυνση από τον ίδιο, να διαφανεί δηλαδή ότι δεν υπάρχει η όποια μόλυνση που φέρει το πρόσωπο που διενεργεί τη δειγματοληψία.
  14. Οι δειγματοληψίες για εκπυρσοκρότηση όπλου, τις οποίες ο Λοχ. ΜΚ 13 έλαβε από τα δύο οχήματα (Τεκμήρια 58 και 59) καλύπτουν όλους τους χώρους των οχημάτων. Ο Λοχ. ΜΚ 13 διευκρίνισε ότι αρχικά είχε εξετάσει τα οχήματα για εντοπισμό τεκμηρίων και γενετικού υλικού. Όταν του ζητήθηκε να προβεί και στη δειγματοληψία για υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου άλλαξε στολή και έπλυνε τα χέρια του, για σκοπούς αποφυγής επιμόλυνσης. Λήφθηκαν όλα τα απαραίτητα προστατευτικά μέτρα όπως προβλέπεται στις οδηγίες Τεκμήριο 140, Εξαίρεση αποτελεί το ότι στο Τεκμήριο 140 οι οδηγίες ορίζουν όπως εάν υπάρχουν περισσότερα από ένα αυτοκίνητα η δειγματοληψία να γίνεται από διαφορετικό χρήστη και σε διαφορετικό χώρο. Τη συγκεκριμένη μέρα, ο Λοχ. ΜΚ 13 ήταν το πρόσωπο το οποίο εξέταζε και παραλάμβανε τεκμήρια από το πρωί και δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο για να προβεί σε ξεχωριστή εξέταση. Έτσι αποφάσισε να προχωρήσει στις δειγματοληψίες και από τα δύο αυτοκίνητα. Για να διαφυλάξει όμως την γνησιότητα και αξιοπιστία της δειγματοληψίας, αφού ολοκλήρωσε τη λήψη από το πρώτο όχημα, άλλαξε στολή και ακολούθως προέβη σε σχετικό έλεγχο του δευτέρου οχήματος. Εν πάση περιπτώσει, ήταν η θέση του, ότι δεν προέκυψε ζήτημα επιμόλυνσης κατά τη σχετική εξέταση από το χημείο.
  15. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι η δειγματοληψία για υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου κάλυπτε όλους τους χώρους των οχημάτων και το εσωτερικό των παραθύρων. Το εξωτερικό τους καλυπτόταν από νάιλον, ώστε να μην δεχθεί νερά βροχής. Ο ίδιος δεν μετακίνησε τίποτα. Η ουσία που εξάγεται, δε, κατά τον πυροβολισμό, αιωρείται, όπως ο μάρτυρας είπε, για να εξηγήσει ότι αν κάποιος βρισκόταν στο όχημα και πυροβόλησε, πιθανότατα να βρίσκονταν υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου. Αν και υπήρχαν λερωμένες επιφάνειες στα οχήματα η δειγματοληψία δεν επηρεάστηκε ουσιαστικά.
  16. Η κα Μ. Ευσταθίου (ΜΚ 14) (Έγγραφο ΙΓ, το βιογραφικό της σημείωμα) εργάζεται ως Χημικός στο Εργαστήριο Δικανικής Χημείας και Τεχνολογίας του Γενικού Χημείου της Δημοκρατίας. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια 123 - 125 ως τις εκθέσεις που ετοίμασε και οι οποίες είχαν κατατεθεί ως παραδεκτές ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους (Έγγραφο Π2, §§ 3 - 5). Σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 140 διασαφήνισε πως ό,τι έχει ετοιμαστεί από το Εργαστήριο Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας σε συνεργασία με το Εργαστήριο του ΥΠ.ΕΓ.Ε., είναι σύμφωνα με το εγχειρίδιο GSR Gunshot Residues το οποίο είναι εγχειρίδιο οδηγός για την ορθή δειγματοληψία και ανάλυση των υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλου με την τεχνική ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης.
  17. Ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο εναποτίθενται σε επιφάνειες υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου και τη διαδικασία εκπυρσοκρότησης όπλου, στις συνθήκες που δυνατόν να επηρεάσουν την ορθή δειγματοληψία από τεκμήρια και τις επιπτώσεις που δυνατόν να έχουν οι καιρικές συνθήκες ή ο χρόνος παρέλευσης από τη λήψη δείγματος.
  18. Η ΜΚ 14, ουσιαστικά εξέτασε επιστημονικά τη μαρτυρία που συνέλεξε ο Λοχ. ΜΚ
  19. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω είναι παραδεκτό ότι η Έκθεση Τεκμήριο 123, καταδεικνύει ότι έγινε δειγματοληψία εκπυρσοκρότησης από το BMW και το βαν και δεν ανιχνεύθηκαν υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου. Αρνητικός ήταν ο σχετικός έλεγχος και σε ρούχα (βλ. Τεκμήρια 123, 124 και 125, Εκθέσεις Γενικού Χημείου του Κράτους, που είναι παραδεκτές Έγγραφο Π2, §§ 3 - 5).
  20. Ο Α/Αστ. 3324, Ε. Ευαγόρου (ΜΚ 3) είναι ειδικός σε πυροβόλα όπλα. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την έκθεση Έγγραφο Β, ημερομηνίας 28/2/
  21. Στο εν λόγω Έγγραφο αναφέρει ότι στη σκηνή βρέθηκαν 8 κάλυκες διαμετρήματος 9 x 19 χιλιοστών, για να καταλήξει ότι «έχουν πυροβοληθεί μέσα σε ένα όπλο του ιδίου διαμετρήματος» (βλ. Έγγραφο Β, σελ. 4). Δύο πυροβολισμοί έπληξαν το ΒΜW, στο οποίο επέβαινε το θύμα και οι παραπονούμενοι. Οι εν λόγω πυροβολισμοί έπληξαν την πόρτα του οδηγού. Δεν διέθεταν χαρακτηριστικά για περαιτέρω σύγκριση οι επενδυτές βολίδων. Αναγνώρισε το σημείο εντοπισμού των καλύκων στο Τεκμήριο 2 φωτογραφίες 35 και
  22. Όπως αναφέρει, στο Τεκμήριο 3 φαίνεται βολίδα (σημείο 13), μέσα στον δρόμο. Εκεί κατέληξαν οι βολίδες, χωρίς να μπορεί να διαπιστωθεί αν αυτές συνδέονται με τους κάλυκες.
  23. Στο Τεκμήριο 5 απεικονίζεται το βαν το οποίο οδηγούσε ο Ραχπάν (MK 4) και φαίνεται σημάδι από βολίδα. Στο Τεκμήριο 4 φωτογραφίες 4 και 71 φαίνονται 2 οπές στο BMW, όπου επήλθε διάτρηση από βολίδα και ο Α/Αστ. ΜΚ 3 το συνέδεσε με την § 2 της σελ. 2 του Εγγράφου B. Άρα 4 βολίδες διέτρησαν το BMW (ΕΕ 1, ΕΕ 2 και ΕΕ 5, όπως φαίνονται στην φωτογραφία 71 του Τεκμηρίου 4 και ΕΕ4 όπως φαίνεται στην φωτογραφία 81 του ίδιου τεκμηρίου). Οι βολίδες Τεκμήρια 56 και 57 προέρχονται από φυσίγγιο πυροβόλου όπλου.
  24. Στη βολίδα φαίνονται εσωτερικές γραμμές, ραβδώσεις του εσωτερικού της κάννης. Από τη στιγμή που δεν βρέθηκε το όπλο δεν μπορούν να τύχουν σύγκρισης. Ανέλυσε ενώπιον του Δικαστηρίου τη μηχανική λειτουργία του όπλου κατά τον πυροβολισμό φυσιγγίου και την αποβολή των καλύκων. Στη σκηνή γύρω από το σημείο που βρίσκεται ο δράστης, ανέφερε, αναμένεται φυσιολογικά να βρεθούν αντίστοιχοι κάλυκες με τον αριθμό των πυροβολισμών. Είναι λογικό, είπε επίσης, μετά από πυροβολισμό να υπάρχουν υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου στο χώρο, εκτός και αν η ποσότητα που μπορεί να αποβλήθηκε ή οι περιστάσεις που μπορεί να υπήρχαν, να μην ήταν τέτοιες ούτως ώστε να μπορεί να γίνει απόσπαση τέτοιου υλικού.
  25. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι σε πιστόλια, αφού εκπυρσοκροτήσουν, ο κάλυκας αναμένεται να βρεθεί 1 με 2 μέτρα από τον πυροβολισμό, ενώ λόγω καιρικών συνθηκών είναι πιθανόν να μετακινηθούν περαιτέρω οι κάλυκες. Αναφέρθηκε επίσης σε πιθανή κίνηση του Κατηγορούμενου κατά τους πυροβολισμούς, αφού οι κάλυκες βρέθηκαν διάσπαρτοι στο χωράφι, όπου ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε να πυροβόλησε. Δεν ανηύρε ότι βολίδα διαπέρασε το όποιο παράθυρο του BMW. Ε.
  26. Ο εντοπισμός και η σύλληψη του κατηγορούμενου
  27. Στις 6/2/2023 εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του Κατηγορουμένου. Αυτός αναζητήθηκε χωρίς αποτέλεσμα και τα στοιχεία του καταχωρίστηκαν στο κατάλογο αναζητούμενων (Έγγραφο Π1, § 12).
  28. Στις 8/2/2023 λήφθηκε πληροφορία από τη Μ. Πούπου, ότι ο Κατηγορούμενος κρύβεται στην οικία της Ε. Λιασή. Εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας. H πολυκατοικία στην οποία διαμένει η Λιασή, τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση και η είσοδος στο διαμέρισμα της επιτεύχθηκε στις 9/2/2023 και ώρα 00:
  29. Με την είσοδο της Αστυνομίας, η Λιασή παραδέχθηκε ότι ο Κατηγορούμενος κρυβόταν στην οικία της από τις 6/2/2023 μέχρι τις 9/2/2023 (Έγγραφο Π1, § 16).
  30. Μετά από γραπτή συγκατάθεση της διενεργήθηκε έρευνα στην οικία της και παραλήφθηκε αριθμός τεκμηρίων για τα οποία η Λιασή ανέφερε ότι ανήκουν στον Κατηγορούμενο. H Λιασή κατά τον χρόνο που η Αστυνομία της χτύπησε την πόρτα, άνοιξε την μπαλκονόπορτα του σαλονιού της και πέταξε από τον 2ο όροφο ρούχα του Κατηγορούμενου τα οποία κατέληξαν σε παρακείμενο χωράφι και τα οποία υπέδειξε και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια (Έγγραφο Π1, § 17). Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 85 - 91 από τον Αστ. ΜΚ
  31. Παντελόνι, παπούτσια και παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορούμενου κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 101, 102 και 104 αντίστοιχα, ενώ κινητό του τηλέφωνο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  32. Το περιεχόμενο του εν λόγω κινητού τηλεφώνου εξάχθηκε και αποθηκεύτηκε σε DVD Τεκμήριο
  33. Πλαστική κάρτα κινητής τηλεφωνίας, που βρέθηκε σε ταξιδιωτική βαλίτσα σε άλλο διαμέρισμα κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  34. Εναντίον της Λιασή την ίδια μέρα εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα για το αδίκημα της συνέργειας μετά την διάπραξη κακουργήματος και συνελήφθη η ώρα 04:15 και στις 9/2/2023 εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο 8 ημερών (Έγγραφο Π1, § 18). Ακολούθως, σε σχέση με αυτή, καταχωρίστηκε άλλη υπόθεση (Έγγραφο Π1, § 19).
  35. Ο Κατηγορούμενος συνελήφθη στις 15/2/23 η ώρα 23:55 στο ΤΑΕ Λευκωσίας και αυτός απάντησε «Εντάξει» (Έγγραφο Π1, § 20). Είχε προσέλθει οικειοθελώς με τη συνήγορο του (Έγγραφο Π3, § 5). Εναντίον του εκδόθηκε στις 16/2/2023 διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο 8 ημέρων (Έγγραφο Π1, § 21).
  36. Στις 16/2/2023, μεταξύ των ωρών 14:28 - 15:48, ο Κατηγορούμενος προέβη σε υποδείξεις σκηνών στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή και στην οδό Ναυπάκτου, καθώς επίσης και σε χώρο εντός του πάρκου Ακαδημίας στη Λεωφ. Λάρνακος για τον οποίο ανέφερε ότι είναι ο χώρος όπου έριξε το πιστόλι που είχε στην κατοχή του (Έγγραφο Π1, § 23). Κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 8, τα έγγραφα υποδείξεως σκηνών και ως Τεκμήριο 7 οι φωτογραφίες. Το πιστόλι δεν εντοπίστηκε (Έγγραφο Π1, § 26). Υποδείξεις σκηνών έγιναν και στο χωριό Πύλα (Τεκμήριο 10, οι υποδείξεις και Τεκμήριο 11, οι φωτογραφίες) (Έγγραφο Π1, § 25).
  37. Στις 18/2/2023, μεταξύ των ωρών 10:20 - 19:40, στο ΤΑΕ Λευκωσίας, ο Λοχ. 865 Ν. Τόμας (ΜΚ 10) (Έγγραφο Θ, η κατάθεση του), στην παρουσία της Αστ. 4255, Σ. Γρηγορίου και της δικηγόρου του έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 9). Στις 22/2/2023 και μεταξύ των ωρών 11:22 - 13:45 στο ΤΑΕ Λευκωσίας, ο Λοχ. ΜΚ 10, στην παρουσία της Αστ. 4255, Σ. Γρηγορίου και της δικηγόρου του, έλαβε νέα ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 12) (Έγγραφο Π1, §§ 24 και 28). Στις 22/2/2023 ο Κατηγορούμενος εξετάστηκε επίσης από κυβερνητικές ψυχίατρους οι οποίες αποφάνθηκαν ότι ο Κατηγορούμενος είναι προσανατολισμένος σε χρόνο, χώρο και πρόσωπα και είναι ικανός να παρακολουθήσει δικαστική διαδικασία (Έγγραφο Π1, § 27).
  38. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός το πιστό των μεταφράσεων από την Αραβική στην Ελληνική όλων των καταθέσεων που έδωσε ο Κατηγορούμενος και οι υπόλοιποι μάρτυρες, ως επίσης και των εντύπων υποδείξεως σκηνών.
  39. Ο Λοχ. ΜΚ 10 τέθηκε επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας την 6/2/
  40. Η μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου αφορούσε κυρίως την απουσία του Kassem ο οποίος δεν βρίσκεται πλέον στην Κύπρο και τη μη λήψη πλάνων από το ΚΚΒΠ από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου μεταφέρθηκε το θύμα. Σε σχέση με την απουσία του Kassem κατέθεσε το Τεκμήριο 139, από το οποίο προκύπτει ότι το εν λόγω πρόσωπο αναχώρησε από την Κύπρο για Βηρυτό την 25/2/
  41. Την 16/2/24 αναχώρησε για Βελιγράδι και οι δύο αναχωρήσεις έγιναν από τον αερολιμένα Λάρνακας. Όσον αφορά τη μη λήψη πλάνων ΚΚΒΠ από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ανέφερε ότι η λήψη τους δεν ήταν αναγκαία αφού υπήρχαν τα άλλα ΚΚΒΠ, τα οποία καταδείκνυαν τι επεσυνέβη και δεν χρειαζόταν οτιδήποτε άλλο να ληφθεί από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Μετά τη λήψη της πληροφορίας για πυροβολισμούς αστυνομικοί μετέβησαν αμέσως στο ΤΑΕΠ όπου εντόπισαν τα άτομα τα οποία μετέφεραν τον τραυματία. Ε.
  42. Η διενέργεια ιατροδικαστικής εξέτασης στο θύμα
  43. Στις 6/2/2023 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διάταγμα μεταθανάτιας εξέτασης (Έγγραφο Π1, § 13). Στη σορό του θύματος διενεργήθηκε νεκροτομή από τους ιατροδικαστές Δρ. A. Παπέττα (ΜΚ 2) και Δρ. Ο. Ορθοδόξου. Ο θάνατος του θύματος προήλθε από βαρύτατη κρανιοεγκεφαλική κάκωση προκληθείσα από πυροβόλο όπλο (Έγγραφο Π1, § 14). Η ΜΚ 2 υιοθέτησε την έκθεση που ετοίμασε (Τεκμήριο 118). Είναι η Προϊστάμενη της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Κύπρου. Η ιατροδικαστική εξέταση του θύματος διενεργήθηκε στις 6/2/
  44. Η ΜΚ 2 εξήγησε ότι η βολίδα της σφαίρας εισήλθε στη δεξιά μετωπιαία υπερόφρυα χώρα του θύματος, διαπέρασε τον εγκέφαλο και εξήλθε από την ινιακή χώρα που βρίσκεται πάνω από τον αυχένα. Συσχέτισε τα ευρήματα της με τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
  45. Επειδή, ήταν η θέση της, ανευρέθηκε είσοδος και έξοδος της βολίδας, δεν αναμενόταν ο εντοπισμός της στο σώμα του θύματος. Τα ευρήματα της αυτά δεν αμφισβητήθηκαν.
  46. Σημειώνουμε ότι ο Α/Αστ. ΜΚ 13 είχε αναφέρει ότι αν εξήλθε η βολίδα, ως η ιατροδικαστής, ΜΚ 2, ανέφερε, θα έπρεπε αυτή να βρεθεί πλησίον θύματος. Ε.
  47. Η διενέργεια ιατροδικαστικής εξέτασης στον Κατηγορούμενο
  48. Η ΜΚ 2 προέβη επίσης στις 16/2/2023 σε ιατροδικαστική εξέταση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 117, η έκθεση της) (Έγγραφο Π1, § 22). Διέγνωσε ότι ο Κατηγορούμενος είχε θλαστικό τραύμα με εφελκίδα στην αριστερή εξωτερική βραχιόνια χώρα 2,5 x 0,4 εκατοστών. Είχε προκληθεί σε προγενέστερο χρόνο, πέραν των 24 ωρών από την 16/2/2024, που ήταν η ημερομηνία της εξέτασης. Εξήγησε τα ευρήματα της με αναφορά στις φωτογραφίες 5 - 7 του Τεκμηρίου 7, όπου φαίνεται πληγή στο πάνω μέρος του βραχίονα του Κατηγορούμενου. Με την έννοια «θλαστικό» διευκρίνισε ότι εννοούσε πως το τραύμα δεν ήταν επιφανειακό, αλλά είχε «διασχίσει και υποδόρια, υποδόριους ιστούς, και η δημιουργία εφελκίδας . δεν [ήταν] επιφανειακή, αλλά εν τω βάθει». Ε.
  49. Οι υπόλοιπες ενέργειες της Αστυνομίας
  50. Ο Αστ. ΜΚ 1 κατέθεσε επίσης swab που λήφθηκαν από το οδόστρωμα ως Τεκμήρια 29 - 33, αποτυπώματα δακτύλων και παλαμών, όπως και δείγμα αίματος του θύματος ως Τεκμήρια 34 και
  51. Η έκθεση που ετοίμασε ο Αστ. 2558, Π. Πέτρου, όσον αφορά τη σύγκριση των δακτυλικών αποτυπωμάτων του θύματος, του Κατηγορουμένου (και της φίλης του) συγκρίθηκαν με αυτά που είναι καταχωρισμένα στη συλλογή του ΑΣΑΔΑ, με αρνητικό αποτέλεσμα, κατατέθηκε και ως Τεκμήριο
  52. Κατατέθηκαν ακόμα ψηφιακοί δίσκοι αποθήκευσης τύπου usb ως Τεκμήρια 36 έως 38, 93 έως 96, 98 και 106 έως 110, όπου περιέχεται υλικό από ΚΚΒΠ. Στα usb Τεκμήρια 115 και 116 περιλαμβάνεται όλο το περιεχόμενο των ΚΚΒΠ. Σε μεταγενέστερο στάδιο μάλιστα, μέσω των καταθέσεων του Κ. Κερλένγκου (Τεκμήριο 131), του Α. Στατιώτη (Τεκμήριο 132) και της Κ. Μελαναρκίτη (Τεκμήριο 133), οι οποίες κατατέθηκαν από κοινού και για την αλήθεια του περιεχομένου τους, γίνεται αναφορά στην ώρα που φαίνεται σε κάθε κάμερα και την απόκλιση της, ώστε σε κάθε βίντεο που προβάλλεται να διευκρινίζεται η ορθή ώρα και άρα να είναι δυνατή η σύγκριση βίντεο από διαφορετικές κάμερες και οπτικές γωνίες, με ορθή αναφορά στον χρόνο. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι αυτά τα τεκμήρια έτυχαν εκτενούς ανάλυσης και αποτέλεσαν γνώμονα για την αξιολόγηση της μαρτυρίας.
  53. Με βάση το κείμενο παραδεκτών Έγγραφο Π3 και τις παραδεκτές ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους καταθέσεις και εκθέσεις, Τεκμήρια 135 - 137 προκύπτει ως αδιαμφησβήτητο το γνήσιο της λήψης των φωτογραφιών, η νομότυπη σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση του βαν και του BMW, όπως και των καλύκων. Το Τεκμήριο 138 αποτελεί δικανική εξέταση του κινητού τηλεφώνου.
  54. Όπως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα (Έγγραφο Π2) και σχετικά τεκμήρια που κατατέθηκαν με βάση αυτά (Τεκμήρια 121 - 130), το αίμα που βρέθηκε στην ταπετσαρία της πόρτας οδηγού, στο χώρο αποσκευών και πίσω από τον οδηγό και στο μεσαίο πίσω κάθισμα του BMW, ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του θύματος. Ταυτίστηκε επίσης το γενετικό υλικό από το χώρο αποσκευών του βαν. Τα ως άνω είναι ευρήματα που γίνονται επί του Τεκμηρίου
  55. Μέσω του Τεκμηρίου 122 ταυτίστηκε το γενετικό υλικό του θύματος με τα ρούχα που φορούσε τον επίδικο χρόνο, όπως και το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου με ρούχα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 86 -
  56. Στην Έκθεση Εξέτασης Τεκμήριο 126, αναφέρεται ότι ανευρέθηκαν διάφορες ουσίες στα όργανα του θύματος. Πέραν της τραμαδόλης, η οποία ανήκει στην κατηγορία των οπιούχων αναλγητικών φαρμάκων, όσα άλλα φάρμακα ανιχνεύθηκαν, χορηγούνται κατά την ενδονοσοκομειακή νοσηλεία.
  57. Τηλεπικοινωνιακά δεδομένα όπως εξασφαλίστηκαν με τα διατάγματα αρ. 20/23 και 21/23 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 97 και 99 αντίστοιχα για την ΑΤΗΚ και Τεκμήρια 111 και 112 αναφορικά με την EPIC. Σχετικά με το διάταγμα 20/23 κατατέθηκαν τηλεπικοινωνιακά δεδομένα της εταιρείας Primetel ως Τεκμήριο
  58. Από τα δεδομένα αυτά, ως εξήγησε και η Α/Αστ 4916, Θ. Νεοφύτου (ΜΚ 12) (Έγγραφο ΙΑ, η κατάθεση της), δεν προέκυψε οτιδήποτε. Σημειώνεται ότι η τηλεφωνική συσκευή που χρησιμοποίησε ο Κατηγορούμενος την επίδικη ημερομηνία δεν εντοπίστηκε. Η έρευνα αφορούσε τηλεφωνικούς αριθμούς που χρησιμοποιούσε ο Κατηγορούμενος. Δεν καταδείχθηκε η όποια άλλη ουσιαστική εμπλοκή της στην υπόθεση και για τα ως άνω δεν αμφισβητήθηκε. Ε.
  59. Η ανάλυση των ΚΚΠΒ
  60. Πριν αναφερθούμε στην κατάθεση του Αστ. 3900, Ν. Ναθαναήλ (ΜΚ 8), θα πρέπει να επαναλάβουμε ότι λήφθηκε σειρά υλικού από ΚΚΒΠ (Τεκμήρια 36, 37, 38, 93, 94, 95, 96, 98, 107, 108, 109, 110), τα οποία υποδείχθηκαν σε μάρτυρες. Με τις παραδεκτές καταθέσεις, Τεκμήρια 131 μέχρι 133, καταδείχθηκε η απόκλιση κάθε τεκμηρίου, από την πραγματική ώρα. Ο Αστ. ΜΚ 8 ετοίμασε το Τεκμήριο 134, χρονολόγιο επιθεώρησης των ΚΚΒΠ. Μέσω του Τεκμηρίου 134, κατέγραψε τις κινήσεις των παραπονούμενων, του θύματος και του Κατηγορούμενου από τις 20:50:47 μέχρι την 21:45:
  61. Συνδύασε το υλικό κάθε Τεκμηρίου, συγχρόνισε την ώρα, ώστε στο Τεκμήριο 134 να φαίνεται και η πραγματική και παρουσίασε όλη την κίνηση των πρωταγωνιστών του περιστατικού.
  62. Τα όσα κατέθεσε Αστ. ΜΚ 8 σε σχέση με τον χρόνο που ανάλωσε και τον τρόπο ετοιμασίας του χρονολογίου αποτελούν επαρκές υπόβαθρο μαρτυρίας, ώστε να μπορεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου περιγραφή των όσων παρατήρησε ως expert ad hoc σύμφωνα με τη νομολογία επί του θέματος (βλ. Μαμαλικόπουλος κ.α. v Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 25/2014 και 29/2014, 20/9/2018, A-G's Reference (No. 2 of 2002) [2003] 1 Cr App R 21 (CA), R v Clare a.o. [1995] 2 Cr App R 333, (CA), R v Dean [2004] EWCA Crim 319 (CA), Henry v HM Advocate [2012] HCJAC 128 (High Court of Justiciary) και R v Leaney and Rawlinson, 38 CCC
(3d)263, 267 (Alberta Court of Appeal). Δεχόμαστε επίσης ότι, υπό τις περιστάσεις, και παρά την ύπαρξη μαρτυρίας από αυτόπτες μάρτυρες (βλ. Gubinas a.o. v HM Advocate [2017] HCJAC 59 (High Court of Justiciary) στην § 65) με τη μαρτυρία του βοήθησε το Δικαστήριο βάζοντας στη σωστή σειρά χρονικά και δίδοντας την εικόνα της περιοχής και των κινήσεων όλων των εμπλεκομένων συνδυάζοντας και επεξηγώντας αποσπασματική κατά τα άλλα μαρτυρία από αριθμό ΚΚΒΠ (βλ. Clare, ανωτέρω, σελ. 337 - 338 στην οποία επίσης γίνεται αναφορά στην R v Howe [1982] 1 NZLR 618 (Court of Appeal of New Zealand).
  1. Η μαρτυρία του κατέδειξε μέσω του Τεκμηρίου 93 ότι φαίνονται το θύμα και ο Moufid (ΜΚ 11) να κατεβαίνουν σε χώρο στάθμευσης αρτοποιείου (στο εξής «ο φούρνος») στις 21:00:
  2. Την 21:07:31 το θύμα βρίσκεται με τον Ραχπάν (ΜΚ 4) στον ίδιο χώρο έξω από τον φούρνο, ενώ κατεβαίνουν από το αυτοκίνητο και οι άλλοι παραπονούμενοι μέχρι την 21:08:27 και συζητούν μεταξύ τους. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4) κάνει νόημα δείχνοντας απέναντι με το χέρι του την 21:11:
  3. Από τις 21:04:58 μέχρι την 21:11:18 ο Κατηγορούμενος βρίσκεται εντός του φούρνου. Την 21:12:14 ο Κατηγορούμενος προσεγγίζει τους παραπονούμενους και το θύμα και κάνουν χειραψία.
  4. Από το Τεκμήριο 38 φαίνεται να μεταβαίνουν έξω από το περίπτερο απέναντι από τον φούρνο ο Κατηγορούμενος, ο Moufid (ΜΚ 11) και ο Mahmoud (ΜΚ 5) την 21:12:
  5. Ο πρώτος σπρώχνεται από τον δεύτερο την 21:13:51, ο τρίτος προσπαθεί να τους απωθήσει. Την 21:14:04 ο Moufid (ΜΚ 11) τρέχει απέναντι προς τον φούρνο και την 21:14:20 μεταβαίνουν οι παραπονούμενοι και το θύμα έξω από το περίπτερο. Ο Kaseem χτυπά και σπρώχνει τον Κατηγορούμενο την 21:14:26 και έρχονται σε αντιπαράθεση την 21:14:
  6. Το θύμα προσπάθησε να μπει ανάμεσα τους, ενώ στη συνέχεια φαίνονται όλοι οι ενεχόμενοι να συζητούν εντός της λεωφόρου Διγενή Ακρίτα την 21:16:
  7. Ο Κατηγορούμενος την 21:17:12 αποχωρεί πεζός με κανονικό βήμα.
  8. Από το Τεκμήριο 96 φαίνεται φιγούρα που ομοιάζει με τον Κατηγορούμενο να κατευθύνεται από την οδό Ναυπάκτου προς την οδό Ίμβρου και να συναντάται με άγνωστο άνδρα την 21:18:26 και αμέσως μετά τρέχει προς την οδό Ίμβρου από την Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα. Εν τω μεταξύ το θύμα, οι Ραχπάν (ΜΚ 4), Mahmood (ΜΚ 5), Mohamed (ΜΚ 9), Moufid (ΜΚ 11) και ο Kaseem φαίνονται στο Τεκμήριο 38 να περιμένουν για κάποιο διάστημα έξω από το περίπτερο και τελικά φεύγουν την 21:34:15, ενώ ο Ραχπάν (ΜΚ 4) και το θύμα φεύγουν την 21:36:
  9. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4) εισέρχεται στην οδό Ναυπάκτου, ενώ το BMW από την Διγενή Ακρίτα οδεύει προς Καλλιπόλεως.
  10. Στο Τεκμήριο 37 φαίνεται άτομο που ομοιάζει με τον Κατηγορούμενο να περπατά στην οδό Ναυπάκτου και να καταλήγει στη διασταύρωση με την οδό Θεοτόκη την 21:37:51, όταν και στέκεται έξω από κτήριο. Την 21:38:44 σταματά δίπλα από το πρόσωπο αυτό όχημα, το πρόσωπο του δείχνει προς τον φούρνο και στη συνέχεια το όχημα αποχωρεί την 21:39:
  11. Το όχημα αυτό ομοιάζει με το βαν του Ρ. Ραχπάν (ΜΚ 4) και φαίνεται στο Τεκμήριο 38 να εισέρχεται στη λεωφόρο Γρίβα Διγενή, να κατευθύνεται στον φούρνο για να κάνει επαναστροφή για να επιστρέψει στην οδό Ναυπάκτου την 21:40:
  12. Το άτομο που ο σωματότυπος του ομοιάζει με του Κατηγορούμενου περπατά στην οδό Ναυπάκτου και εισέρχεται στο χωράφι, δίπλα από πολυκατοικία, στον επίδικο χώρο την 21:40:47, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
  13. Την 21:41:08 περνούν από το χωράφι με κατεύθυνση εντός της οδού Ναυπάκτου τα οχήματα του Ραχπάν (ΜΚ 4) και ακριβώς πίσω του το BMW. Ένα δευτερόλεπτο μετά ο οδηγός του BMW ανοίγει την πόρτα και αμέσως την κλείνει. Την 21:41:11 ανοίγει την πόρτα το θύμα και γυρίζει το κεφάλι του πίσω δεξιά, προς το χωράφι. Φαίνεται αυτή να είναι η στιγμή που δέχεται τον πυροβολισμό, αφού η πόρτα δεν κλείνει και το σώμα του θύματος πέφτει στο εσωτερικό του οχήματος. Δεν φάνηκε λάμψη από πυροβολισμό ή να κρατά κάποιος από τους επιβαίνοντες στο BMW όπλο, στη σκηνή αυτή.
  14. Οι διαπιστώσεις και αναφορές του Αστ. ΜΚ 8 δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση, παρά μόνο ερωτήθηκε γιατί δεν λήφθηκαν τα ΚΚΒΠ από το Γενικό Νοσοκομείο, πράγμα που δεν γνώριζε. Ε.
  15. Αξιολόγηση και ευρήματα όσον αφορά τη διερεύνηση
  16. Αυτά στην ουσία, ήταν τα γεγονότα της διερεύνησης και των ενεργειών της Αστυνομίας.
  17. Η μαρτυρία των αστυφυλάκων ΜΚ 1, 3, 8, 10, 12 και 13 αφορούσε τον εντοπισμό, τη συλλογή, ανάλυση και επεξεργασία τεκμηρίων η διακίνηση των οποίων δεν αμφισβητήθηκε. Ο Αστ. ΜΚ 8 κατέθεσε ως expert ad hoc σε σχέση με τα προβαλλόμενα πλάνα των ΚΚΒΠ.
  18. Οι Αστ. ΜΚ 1 και ΜΚ 12 δεν αντεξετάστηκαν, ούτε αμφισβητήθηκε η μαρτυρία τους. Η μαρτυρία τους είχε συνοχή και λογική συνέπεια. Γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της.
  19. Ο Αστ. MK 3 κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας πυροβόλων όπλων. Η ΜΚ 14 ως ειδικός στην ανίχνευση υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλου. Η μαρτυρία της ΜΚ 2 αφορούσε την ιατροδικαστική εξέταση του θύματος και του Κατηγορούμενου. Αφού λάβαμε υπόψη τα προσόντα - που δεν έχουν αμφισβητηθεί - και την πείρα τους σε συνάρτηση με τη νομική πλευρά του θέματος (βλ. Evangelou a.o. v Ambizas a.o.
(1982)1 CLR 41, 57 - 58) κρίνουμε ότι ο καθένας από αυτούς είναι εμπειρογνώμονας μάρτυρας σε θέματα της ειδικότητας του και ότι κατέθεσαν στο πλαίσιο της εμπειρογνωμοσύνης τους.
  1. Ο Α/Αστ. ΜΚ 3 ήταν σαφής, κατέθετε εντός του πεδίου γνώσης του και δεν εκτεινόταν σε ζητήματα που δεν έχει γνώση. Τα ευρήματα του δεν αμφισβητήθηκαν. Κρίνουμε τη μαρτυρία του αξιόπιστη και την αποδεχόμαστε στο σύνολο της.
  2. Ο Λοχ. ΜΚ 13 κατέθεσε ως προς τον τρόπο που διενήργησε τη δειγματοληψία για σκοπούς υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλου. Η ΜΚ 14 ανέλυσε τα δεδομένα αυτά. Τα αποτελέσματα ως αυτά αναγράφηκαν στις εκθέσεις της είναι παραδεκτά. Κρίνουμε τον Λοχ. ΜΚ 13 αξιόπιστο και δεχόμαστε τη μαρτυρία του ως προς τον τρόπο που έλαβε δειγματοληψίες. Ως εκ τούτου το υπόβαθρο των αναλύσεων της ΜΚ 14 ήταν ασφαλές, ότι δηλαδή δεν ανιχνεύθηκαν υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου στο βαν και στο BMW ή σε οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο το οποίο της δόθηκε να αναλύσει.
  3. Τα ευρήματα του Αστ. ΜΚ 8 δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση, παρά μόνο ερωτήθηκε γιατί δεν λήφθηκαν τα ΚΚΒΠ από το Γενικό Νοσοκομείο, πράγμα που δεν γνώριζε. Το ίδιο είχε ερωτηθεί και ο Λοχ. ΜΚ
  4. Η σημασία αυτού δεν συσχετίστηκε από πλευράς Υπεράσπισης με την αξιοπιστία τους. Τα όσα κατέθεσε ο Αστ. ΜΚ 8 σε σχέση με το τι φαινόταν στα πλάνα και τις ώρες καταγραφής δεν αμφισβητήθηκαν. Κρίνουμε τη μαρτυρία του αξιόπιστη και την αποδεχόμαστε στο σύνολο της.
  5. Ο Λοχ. MK 10 επίσης μας έκανε καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε με πληρότητα στις ενέργειες στις οποίες προέβη. Πέραν του ζητήματος της λήψης καταγραφών από το ΚΚΒΠ το οποίο αναλύσαμε πιο πάνω, αναφέρθηκε και στους λόγους που δεν εντοπιζόταν πλέον ο Kaseem. Κρίνουμε ότι ο Λοχ. ΜΚ 10 κατέθεσε με πληρότητα σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη, τον κρίνουμε αξιόπιστο και δεχόμαστε τη μαρτυρία του. Δεν μπορεί να ληφθεί βεβαίως υπόψη η άποψη του περί αξιολόγησης των καταθέσεων του Κατηγορούμενου, αλλά κατά τα άλλα κατέδειξε ότι λήφθηκε όλη η απαραίτητη μαρτυρία, η οποία θα καταστεί αρωγός στην ανεύρεση της αλήθειας.
  6. Όσον αφορά την ιατροδικαστή, ΜΚ 2, δεν αμφισβητήθηκαν τα ευρήματα της, ενώ μέσω της λεπτομερούς ανάλυσης της κατέστησε αδιαμφισβήτητα τα ευρήματα της. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της στα όσα εντόπισε σε σχέση με το θύμα και τον Κατηγορούμενο στην ολότητα της.
  7. Οι μάρτυρες που ασχολήθηκαν με τη διερεύνηση κατέθεσαν με αμεσότητα και συνέπεια και έδωσαν πλήρεις απαντήσεις όσον αφορά την εμπλοκή του καθενός στα πλαίσια της διερεύνησης. Ήταν βασική θέση της Υπεράσπισης πως οι Αστυνομικοί δεν έκαναν ολοκληρωμένη και αντικειμενική διερεύνηση της υπόθεσης. Ειδικότερα οι αιτιάσεις είχαν να κάνουν με τη διερεύνηση κάποιων ισχυρισμών του Κατηγορουμένου και τη μη διερεύνηση του ΚΚΒΠ του ΤΑΕΠ. Εδώ περιοριζόμαστε στη διαπίστωση μας πως η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων αναφορικά με τις ενέργειες τους κρίνεται αξιόπιστη και δεκτή.
  8. Ως εκ τούτου προβαίνουμε και σε ανάλογα ευρήματα σε σχέση με τα όσα καταγράφονται στην Ενότητα Ε.
  9. - 9, ανωτέρω. ΣΤ. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤ.
  10. Η μαρτυρία Ραχπάν (ΜΚ 4)
  11. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4), υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την κατάθεση του ημερομηνίας 6/2/2023, Έγγραφο Γ. Εκεί καταγράφεται η δική του εκδοχή για το τι έλαβε χώρα κατά τον επίδικο χρόνο. Αναφέρει ότι το θύμα τον κάλεσε τηλεφωνικώς και του είπε ότι θέλει να μιλήσουν. Συναντήθηκαν τελικά έξω από τον φούρνο, πλησίον της οικίας του ΜΚ
  12. Το θύμα μετέβη εκεί με ακόμα 4 άτομα, ομοεθνείς του, τους παραπονούμενους. Σε κάποια στιγμή πήγε προς το μέρος τους ο Κατηγορούμενος και τους χαιρέτησε. Ο ΜΚ 4 τότε εισήλθε στον φούρνο και όταν βγήκε, είδε στην απέναντι πλευρά του δρόμου τον Κατηγορούμενο με δύο από τους παραπονούμενους, να συζητούν έντονα. Βρίσκονταν έξω από περίπτερο. Ο Κατηγορούμενος κρατούσε μαχαίρι, ο ΜΚ 4 προσπάθησε να τον πείσει να το αφήσει και αφού σπρώχτηκαν ο Κατηγορούμενος έφυγε τρέχοντας προς την απέναντι πλευρά του δρόμου. Οι άλλοι τον ενημέρωσαν ότι τους είπε ότι πάει να φέρει όπλο. Έμειναν για κάποιο διάστημα στον χώρο και ο ΜΚ 4 έφυγε.
  13. Το θύμα τότε τον κάλεσε τηλεφωνικώς για να βρεθούν εκ νέου, γιατί δεν είχαν ολοκληρώσει την κουβέντα τους. Σε κάποιο σημείο της οδού Ναυπάκτου συνάντησε τον Κατηγορούμενο, με τον τελευταίο να του λέει να φύγει γιατί κάτι κακό θα συμβεί. Δεν αντιλήφθηκε να είχε στην κατοχή του όπλο. Ο Κατηγορούμενος κάποιον είχε καλέσει μέσω σφυρίγματος και τότε είδε ένα όχημα να μπαίνει στον επίδικο χώρο, το χωράφι, όπου έλαβαν χώρα οι πυροβολισμοί. Ο ΜΚ 4 ενημέρωσε το θύμα για το ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στην οδό Ναυπάκτου και ξεκίνησαν όλοι με τα αυτοκίνητα τους να πάνε εκεί. Φτάνοντας στο ύψος του χωραφιού, ανάμεσα στις πολυκατοικίες, εντός της οδού Ναυπάκτου, είδε τον Κατηγορούμενο εντός του χωραφιού, να κάνει κίνηση που ομοιάζει ως να οπλίζει πιστόλι και αμέσως άκουσε πυροβολισμούς με τον ένα πυροβολισμό προς το μέρος του δικού του οχήματος. Τους άλλους πυροβολισμούς δέχθηκε το BMW, όπου μετέβαιναν τα άλλα πρόσωπα, παραπονούμενοι και θύμα. Φεύγοντας από τον χώρο ξανασυναντήθηκε με το BMW, έβαλε το θύμα στο όχημα του και το πήγε στο νοσοκομείο, γιατί οι άλλοι δεν γνώριζαν τους δρόμους. Στο νοσοκομείο έμαθε ποιος είναι ο Κατηγορούμενος, του είπαν το τηλέφωνο του, βρήκε φωτογραφία του μέσω της εφαρμογής επικοινωνίας «WhatsApp» και την έδωσε στην Αστυνομία.
  14. Κατά την κυρίως του εξέταση είπε, για πρώτη φορά, ότι ο Kassem μαχαίρωσε τον Κατηγορούμενο στο χέρι κατά τον διαπληκτισμό τους. Στη φωτογραφία 51 του Τεκμηρίου 18 δείχνει που ήταν το αυτοκίνητο του και πίσω κινείτο το BMW. Υπέδειξε ότι το εν λόγω όχημα ήταν σε ευθεία γραμμή με τους κάλυκες. Στη φωτογραφία 53 του Τεκμηρίου 18 υπέδειξε ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόταν περίπου εκεί που βρέθηκαν οι κάλυκες. Έγινε φίλος με τους άλλους παραπονούμενους, μετά το περιστατικό, είπε, ενώ με το θύμα είχαν γίνει φίλοι κάποιες βδομάδες πριν τον επίδικο χρόνο, όταν ο τελευταίος τον βοήθησε σε ένα καυγά. Ο Kassem και ο Moufid (ΜΚ 11) είχαν διαφορές με τον Κατηγορούμενο και ήθελαν να τον σκοτώσουν, είπε αντεξεταζόμενος.
  15. Προέβη σε υποδείξεις επί των βιντεογραφήσεων που λήφθηκαν από τα ΚΚΒΠ. Συγκεκριμένα στο Τεκμήριο 93, με την ώρα επί του τεκμηρίου 21:10:43 την 5/2/2024, δείχνει προς το αυτοκίνητο που πήρε τον Κατηγορούμενο έξω από συγκεκριμένο φούρνο. Ο Moufid (ΜΚ 11) είπε στον ΜΚ 4 ότι θέλουν να χτυπήσουν τον Κατηγορούμενο. Τους είπε να πάνε απέναντι γιατί στο σημείο που βρίσκονταν είχε κάμερες. Την 21:11:13 φαίνεται στο πλάνο ο Κατηγορούμενος να χαιρετά τον ΜΚ 4, το θύμα και τους άλλους παραπονούμενους. Την 21:11:28 μπήκε στον φούρνο ο ΜΚ 4 για να φέρει νερό και την 21:11:47 ο Κατηγορούμενος με τον Moufid (ΜΚ 11) και τον Mahmoud (ΜΚ 5) πάνε απέναντι πλησίον περιπτέρου. Στη συνέχεια βρέθηκαν όλοι οι παραπονούμενοι και ο Κατηγορούμενος στο μέρος.
  16. Πήγε με το αυτοκίνητο του προς το περίπτερο γιατί γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος και ο Kaseem κρατούσαν μαχαίρι. Στο αυτοκίνητο του είχε σπρέι και πήγε εκεί αν χρειαστεί να το χρησιμοποιήσει. Αφού έφυγε ο Κατηγορούμενος από εκεί, ο Kaseem του είπε ότι ο Κατηγορούμενος πάει να φέρει όπλο. Στο Τεκμήριο 38 φαίνεται ότι για κάποιο χρονικό διάστημα ο ΜΚ 4, οι παραπονούμενοι και το θύμα, περίμεναν τον Κατηγορούμενο να επιστρέψει, αλλά δεν ήρθε και έφυγαν. Δεν ήταν οπλισμένος κανένας τους, υποστήριξε ο ΜΚ
  17. Κατέδειξε την κατάσταση σοκ στην οποία βρίσκονταν όλοι μετά το θάνατο του θύματος. Ανέλαβε ο ίδιος να πάει το θύμα στο νοσοκομείο αφού ήξερε τους δρόμους σε αντίθεση με τους άλλους παραπονούμενους, ενώ περιέγραψε ότι τέτοιο ήταν το σοκ του Mahmood (ΜΚ 5) που έτρεχε στους δρόμους και φώναζε.
  18. Του υποβλήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος είχε αγοράσει όπλο από τον ΜΚ 4 μέσω του θύματος. Του υποδείχθηκε μάλιστα σχετικό μήνυμα στα αραβικά (Τεκμήριο 120, για περιορισμένο σκοπό). Ο ΜΚ 4 απέρριψε κατηγορηματικά αυτή την εκδοχή. Είπε ότι αφενός δεν ασχολείται με εμπόριο όπλων και αφετέρου ότι δεν γνώριζε καν τον Κατηγορούμενο. Ούτε τους παραπονούμενους γνώριζε τον επίδικο χρόνο. Είναι το θύμα που τους είχε γνωρίσει. Ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε διαφορά ή συνδιαλλαγή με τον Κατηγορούμενο. Σημειώνουμε ότι δεν παρουσιάστηκε μάρτυρας που να επεκτείνει τον σκοπό κατάθεσης του Τεκμηρίου 120 και να αποδείξει το περιεχόμενο του. ΣΤ.
  19. Η μαρτυρία Mahmood (ΜΚ 5)
  20. O Mahmood (ΜΚ 5) στην κατάθεση του Έγγραφο Δ.1, αναφέρει ότι το θύμα ήταν ξάδερφος του και τους τελευταίους μήνες, πριν το περιστατικό, ζούσαν μαζί. Την 5/2/2023, περί τις 19:30 - 20:00, το θύμα του είχε πει να πάνε περίπατο με τους Kaseem, Moufid (ΜΚ 11) και Mohammed (ΜΚ 9). Το θύμα είχε επικοινωνήσει με τον Ραχπάν (ΜΚ 4) για να βρεθούν και τότε πήγαν όλοι μαζί στον φούρνο.
  21. Ενώ ήταν εκεί, σε κάποια στιγμή, είδε τον Κατηγορούμενο να κατεβαίνει από αυτοκίνητο, να αγοράζει δύο καφέδες, να επιστρέφει στο αυτοκίνητο και αυτό να φεύγει. Μόλις τον είδε ο Moufid (ΜΚ 11) τους είπε ότι θέλει να τσακωθεί μαζί του. Ο Κατηγορούμενος πλησίασε τον ΜΚ 5 και τα άλλα άτομα που βρίσκονταν εκεί, ρώτησε τι τον θέλει ο Moufid (ΜΚ 11) και εκείνοι του είπαν ότι δεν ξέρουν, να πάει να τον ρωτήσει. Έτσι βρέθηκαν στην απέναντι πλευρά του δρόμου έξω από το περίπτερο. Ο Κατηγορούμενος κάλεσε κάποιον μέσω «WhatsApp» σε ανοικτή ακρόαση. Ο ΜΚ 5 του είπε να κλείσει το τηλέφωνο. Ο Κατηγορούμενος και ο Moufid (ΜΚ 11) συζητούσαν έντονα και βρίζονταν. Ο Κατηγορούμενος είπε στον Moufid (ΜΚ 11) να μιλήσουν στην πάροδο, ο τελευταίος δεν δέχθηκε και ο Κατηγορούμενος έβγαλε μαχαίρι. Τότε ο ΜΚ 5 έπιασε τον Κατηγορούμενο και ο Moufid (ΜΚ 11) έτρεξε προς το αυτοκίνητο. Αφού έφτασαν και οι άλλοι, παραπονούμενοι και θύμα, στο χώρο ο Kaseem έδωσε 2 - 3 χαστούκια τον Κατηγορούμενο. Κατόρθωσαν τελικά να τους χωρίσουν, ο Κατηγορούμενος είπε στο τηλέφωνο «φέρτε τα όπλα και ελάτε κάτω» και έφυγε. Ο ΜΚ 4 τους είχε πει ότι ο Κατηγορούμενος πάει στο σπίτι του αδερφού του.
  22. Στη συνέχεια μπήκαν στο BMW για να φύγουν. Αφού διένυσαν 200 με 300 μέτρα ο Ραχπάν (ΜΚ 4) κάλεσε τηλεφωνικώς το θύμα. Μίλησαν σε ανοικτή ακρόαση αλλά ο ΜΚ 5 δεν έδωσε σημασία στη συνομιλία. Αφού έκλεισαν το θύμα είπε να πάνε πίσω γιατί ο Ραχπάν (ΜΚ 4) του είπε ότι ο Κατηγορούμενος «έχει τα παιδιά στο πάρκινγκ». Βρέθηκαν με τον Ραχπάν (ΜΚ 4), τους έδειξε προς την οδό Ναυπάκτου. Κατευθύνθηκαν προς τα εκεί και αφού είδαν τον Κατηγορούμενο, το αυτοκίνητο τους είχε σχεδόν σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος ύψωσε το χέρι και ξεκίνησε να τους πυροβολεί. Είναι σίγουρος ότι ήταν και άλλο πρόσωπο στο χώρο. Δεν είδε τον Κατηγορούμενο να σημαδεύει αλλά ο ένας πυροβολισμός διαδεχόταν τον άλλο και πίστευε ότι ήθελε να τους σκοτώσει όλους. Το θύμα είχε ανοίξει την πόρτα για να κατέβει και τότε πυροβολήθηκε, ως ανέφερε, στον λαιμό. Περιέγραψε το σοκ που ένιωσε. Φώναζε ότι το θύμα πέθανε. Αργότερα, με τον Mohamed (ΜΚ 9) να οδηγεί το BMW, αναζήτησαν ένα συγκάτοικο του τελευταίου, ο οποίος γνώριζε τους δρόμους για να τους πάει στο νοσοκομείο. Όταν δύο μέρες μετά είδε τον Ραχπάν (ΜΚ 4) τον ρώτησε γιατί τους είπε να πάνε στο χώρο στάθμευσης αφού γνώριζε ότι είχαν όπλα, για να του απαντήσει ότι δεν γνώριζε ότι είχαν όπλα και ότι δεν είναι αυτό που είχε πει στο θύμα.
  23. Ενώ στην κατάθεση του ρητώς ανέφερε ότι ο Kassem δεν κρατούσε μαχαίρι, τελικώς παραδέχθηκε ότι όχι μόνο κρατούσε αλλά τραυμάτισε και τον Κατηγορούμενο με αυτό. Απέδωσε αυτή του την αντίφαση στο σοκ που τον διακατείχε μετά τη δολοφονία του ξαδέρφου του, του θύματος. Είπε ότι δόθηκε αποζημίωση στην οικογένεια του θύματος, ως συνηθίζεται στη χώρα τους για να μην γίνουν περισσότεροι σκοτωμοί. Απέρριψε τη θέση ότι έγινε φίλος με τον Ραχπάν (ΜΚ 4).
  24. Υποδείχθηκαν και στον ΜΚ 5 σκηνές από τα ΚΚΒΠ. Στο Τεκμήριο 93 την 21:10:57, πάντα σύμφωνα με το ότι καταγράφει το Τεκμήριο, φαίνεται να μιλά ο ΜΚ 5 με τον Moufid (ΜΚ 11). Αμέσως μετά έρχεται και ο Κατηγορούμενος. Την 21:12:03 ο Κατηγορούμενος, ο Moufid (ΜΚ 11) και ο ίδιος πάνε απέναντι προς το περίπτερο. Στο Τεκμήριο 38 και ώρα 21:09:59 φαίνονται να τσακώνονται οι παραπονούμενοι με τον Κατηγορούμενο έξω από το περίπτερο. Περί τις 21:10:06 πάει προς το περίπτερο και ο Ραχπάν (ΜΚ 4). Κατά τη συμπλοκή δεν φαίνεται ο Κατηγορούμενος να κρατάει κινητό τηλέφωνο ως ο ισχυρισμός του ΜΚ 5, αλλά ο τελευταίος εξήγησε ότι καθ' όλη τη διάρκεια της συμπλοκής ο Κατηγορούμενος είχε ανοιχτή ακρόαση μέσω εφαρμογής, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε το τηλέφωνο. Κατά την 21:11:09 φαίνεται να σπρώχνουν τον Κατηγορούμενο για να του αποσπάσουν το μαχαίρι.
  25. Πολύ σημαντική υπήρξε η προβολή του Τεκμηρίου
  26. Το εν λόγω Τεκμήριο περιέχει καταγραφές σκηνών έξω από την πολυκατοικία που βρίσκεται δίπλα από το χωράφι, όπου πυροβολούσε ο Κατηγορούμενος. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω έγινε παραδεκτό ότι στον χρόνο, την ώρα που εμφαίνεται στο εν λόγω βίντεο, υπάρχει μια ώρα απόκλιση από την πραγματική. Ότι προβάλλεται, δηλαδή, επεσυνέβη μία ώρα πριν την εκεί αναφερόμενη. Όταν στο εν λόγω Τεκμήριο η ώρα φαίνεται να είναι 22:41:39, η πραγματική ώρα είναι 21:41:
  27. Εκείνη την ώρα φαίνεται το βαν που οδηγούσε ο Ραχπάν (ΜΚ 4) να προπορεύεται του BMW. Το BMW βρίσκεται σε ευθεία με την πολυκατοικία, λοξώς δεξιά από το χωράφι. Οι πόρτες του οδηγού και πίσω από τον οδηγό ανοίγουν ελαφρώς και αμέσως κλείνουν και τότε ξεκινούν και τα δύο οχήματα βιαστικά για να φύγουν. Δεν φαίνεται σε αυτό το σημείο να πυροβόλησε κάποιος από το BMW, ενώ δεν βρέθηκαν ίχνη εκπυρσοκρότησης στο εν λόγω όχημα, όπως έγινε παραδεκτό (Τεκμήριο 123). Ο ΜΚ 5 υποστήριξε ότι μετά τους πυροβολισμούς ξεκίνησε να τρέχει προς τον Κατηγορούμενο χωρίς να τον προλάβει. ΣΤ.
  28. Η μαρτυρία του Mohamed (ΜΚ 9)
  29. Ο Mohamed (MK 9) ήταν ένα από τα πρόσωπα που επέβαιναν στο BMW μαζί με τους Moufid (ΜΚ 11) και Kaseem, ενώ στη συνέχεια μαζί τους μπήκαν στο αυτοκίνητο το θύμα και ο Mahmood (ΜΚ 5). Στην κατάθεση του Έγγραφο Η1 περιγράφει τι έκανε εκείνη τη μέρα πριν βρεθούν όλοι οι ως άνω στον φούρνο, την έλευση του ΜΚ 4 και του Κατηγορούμενου και τη συμπλοκή τους έξω από το περίπτερο. Είχε δει τον Κατηγορούμενο να κρατά μαχαίρι, αλλά μαχαίρι κρατούσε και ο Kassem όπως διευκρίνισε κατά την κυρίως του εξέταση. Ο Kassem είχε δώσει 2 χαστούκια στον Κατηγορούμενο, γιατί τους είχε απειλήσει με μαχαίρι. Φεύγοντας από το μέρος ο Κατηγορούμενος τους είπε με απειλητικό τρόπο, «μείνετε όλοι δαμέ και εν να δείτε τι θα γίνει». Αναφέρθηκε στο τηλεφώνημα του Ραχπάν (ΜΚ 4) στο θύμα, με το οποίο τον ενημέρωνε ότι ο Κατηγορούμενος με άλλους περιμένουν στον επίδικο χώρο, στο χώρο στάθμευσης δίπλα από το περίπτερο. Περιγράφει τη στιγμή των πυροβολισμών. Ο ίδιος καθόταν πίσω από την πόρτα του συνοδηγού, δεν είδε τον Κατηγορούμενο, απλώς άκουσε πυροβολισμούς και είδε τον Kaseem και το θύμα να ανοίγουν την πόρτα. Όταν κτυπήθηκε το θύμα τον τράβηξε προς τα μέσα και έκλεισε την πόρτα. Όταν σήκωσε το κεφάλι του είδε το θύμα μέσα στα αίματα, ήταν φοβισμένος και σε πανικό. Ο ΜΚ 4 μαζί με τον Kaseem και τον Moufid (ΜΚ 11) μετέφεραν το θύμα στο νοσοκομείο, ενώ ο ίδιος επέστρεψε σπίτι του με τον Mahmood (ΜΚ 5), για να τους πάει ο συγκάτοικος του στο νοσοκομείο γιατί δεν γνώριζε τους δρόμους.
  30. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος όφειλε χρήματα στον Moufid (ΜΚ 11) και ότι μετέφεραν όπλα στο όχημα τους. Αν και ο Kaseem είχε λάβει κυπριακή ταυτότητα, είχε φύγει πριν περίπου ενάμιση χρόνο και απ' ότι ήξερε σήμερα είναι στην Αγγλία. ΣΤ.
  31. Η μαρτυρια του Moufid (ΜΚ 11)
  32. Στην κατάθεση του, Έγγραφο Ι, καταγράφεται ότι γνώριζε τον Κατηγορούμενο αφού κατάγονταν από το ίδιο χωριό στη Συρία και όταν βρέθηκαν στον φούρνο τον έβλεπε περίεργα, ωσάν να ήθελε να του πει κάτι. Τον ρώτησε τι ήθελε, τόσο έξω από τον φούρνο όσο και όταν πήγαν απέναντι έξω από περίπτερο επί της λεωφόρου Διγενή Ακρίτα. Ο Κατηγορούμενος τότε έβγαλε μαχαίρι και ξεκίνησε να του φωνάζει και να τον απειλεί. Όταν πήγαν και οι υπόλοιποι έξω από το περίπτερο, ο Κατηγορούμενος έβαλε το μαχαίρι στην τσέπη του και έφυγε. Τότε έφυγε και ο ίδιος με τους υπόλοιπους παραπονούμενους. Στη συνέχεια ο Ραχπάν (ΜΚ 4) τηλεφώνησε στο θύμα και αυτός τους είπε ότι ο Κατηγορούμενος είναι στο χωράφι δίπλα από το περίπτερο και τους περιμένει. Αφού κατευθύνθηκαν προς τα εκεί ακολουθώντας το όχημα του Ραχπάν (ΜΚ 4) άκουσε πυροβολισμούς και είδε φλόγα. Σφαίρες κτυπούσαν τη λαμαρίνα του αυτοκινήτου και το θύμα κατέβασε το παράθυρο του με αποτέλεσμα να κτυπηθεί στο κεφάλι από σφαίρα. Αφού προχώρησαν, έβαλαν το θύμα στο όχημα του Ραχπάν (ΜΚ 4), ο ίδιος κάθισε ως συνοδηγός και τον πήγαν στο Νοσοκομείο. Ανέφερε τέλος στο Έγγραφο Ι ότι δεν είχαν διαφορές με τον Κατηγορούμενο και ότι δεν γνώριζε γιατί έγινε το όλο περιστατικό. ΣΤ.
  33. Οι υπόλοιποι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής
  34. Ως MK 6 και 7 κατέθεσαν οι H. Alswedani και F. Asaleh αντίστοιχα. Μέσω των καταθέσεων τους καταδεικνύεται ότι φιλοξενείτο σε διαμέρισμα που διέμεναν ο Κατηγορούμενος για διάστημα 2 ή 3 εβδομάδων πριν το συμβάν. Σε αυτό το διάστημα διανυκτέρευσε στο σπίτι 2 ή 3 φορές, όταν και κοιμήθηκε στο σαλόνι. Δεν είδαν τον Κατηγορούμενο να καταναλώνει αλκοόλ ή ναρκωτικά την 5/2/2023, ενώ από το απόγευμα μαγείρεψαν και έφαγαν όλοι μαζί, μέχρι το βράδυ που ο Κατηγορούμενος με το φίλο του, N., αποχώρησαν από το σπίτι. Δεν κατάλαβαν να είναι μεθυσμένος. Μετά το περιστατικό τον κάλεσαν για να τους πληρώσει το ενοίκιο που όφειλε. Παραδέχθηκαν ότι ο Κατηγορούμενος είναι φίλος με τον Ν. και τον έφερνε κάποιες φορές σπίτι τους. Παρά τις υποβολές της υπεράσπισης, επέμειναν ότι δεν είδαν, τουλάχιστον, τον Κατηγορούμενο να καταναλώνει αλκοόλ ή ναρκωτικά. Ζ. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ Ζ.
  35. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου
  36. Όπως προαναφέρθηκε ο Κατηγορούμενος έδωσε δύο καταθέσεις στην Αστυνομία, Τεκμήρια 9 και
  37. Πάντα σε ό,τι αφορά στα επίδικα, στην κατάθεση του Τεκμήριο 9, αναφέρει ότι τη μέρα του περιστατικού του χτύπησαν στο κεφάλι και δεν θυμάται καλά από τότε. Είπε ότι διατηρούσε δύο αριθμούς τηλεφώνου και δύο συσκευές κατά την παραμονή του στην Κύπρο. Η πρώτη είχε σπάσει και τη δεύτερη την πέταξε μετά το επίδικο περιστατικό, όταν και διέφυγε στην Πύλα. Δεν σκέφτηκε να φύγει στα κατεχόμενα, ανέφερε στο Τεκμήριο 9, ενώ εξήγησε πως κρυβόταν στην Πύλα για να μην αναγνωριστεί.
  38. Όπως καταγράφεται πολλές φορές στην κατάθεση του την ώρα του φόνου ήταν μεθυσμένος και υπό την επήρεια ναρκωτικών (βλ. απαντήσεις 27, 36, 38, 44, 59 και 60). Το θύμα ήταν φίλος του, υποστήριξε, δεν είχαν μεταξύ τους διαφορές.
  39. Όπως ανέφερε, ενώ ήταν στο σπίτι με τους H. Alswedani (ΜΚ 6) και F. Asaleh (ΜΚ 7), περί τις 18:00 της 5/2/2023, είχε τσακωθεί με τη σύντροφο του και ξεκίνησε να καταναλώνει αλκοόλ και ναρκωτικά, ήτοι «¾ της μπουκάλας του λίτρου βότκα, μισή μπουκάλα ουίσκι του λίτρου και 4-6 τσιγάρα χόρτο». Ισχυρίστηκε ότι δεν έπινε μπροστά από τους H. Alswedani (ΜΚ 6) και F. Asaleh (ΜΚ 7), γιατί αυτό απαγορεύεται λόγω θρησκείας. Αργότερα κάποιος φίλος του με το αυτοκίνητο του τον πήγε στον φούρνο, όπου έλαβε χώρα η πρώτη φάση του επίδικου περιστατικού. Είχε σταματήσει απέναντι από τον φούρνο και καθώς διασταύρωνε τον φώναξε το θύμα. Παραξενεύτηκε που τον είδε εκεί, γιατί δεν είναι περιοχές, όπου συχνάζει. Μπήκε στον φούρνο, αγόρασε δύο ροφήματα ζεστής σοκολάτας και όταν βγήκε έξω εκεί συνάντησε τον Moufid (ΜΚ 11) μαζί με ένα άλλο πρόσωπο, τον Sahyouni, οι οποίοι του είπαν ότι «θέλουν να του πουν μια κουβέντα» και να τον οδηγήσουν πίσω από τον φούρνο. Τους είπε να περιμένουν και πήγε στο φίλο του που τον πήγε στον φούρνο, αφήνοντας του τα ροφήματα που αγόρασε. Αναφέρει ότι τα άτομα που βρίσκονταν έξω τον φούρνο ήταν οι Kassem, Sahyouni, Mahmood (ΜΚ 5), Ν., Ραχπάν (ΜΚ 4), Mohamed (ΜΚ 9) και Moufid (ΜΚ 11). Τον Ραχπάν (ΜΚ 4) δεν τον είχε δει προηγουμένως και του τον σύστησε ο Kassem. Ρώτησε τον τελευταίο αν υπήρχε κάποιος λόγος που βρίσκονταν εκεί για να του απαντήσει ότι δεν γνωρίζει.
  40. Τότε οι Mahmood (ΜΚ 5) και Moufid (ΜΚ 11) του είπαν να πάνε απέναντι να μιλήσουν. Φοβήθηκε ότι προσπαθούν να τον απομακρύνουν από τον κόσμο. Προσπαθούσαν να τον οδηγήσουν σε παρακείμενο χωράφι. Τότε έβγαλε μαχαίρι, ένα ανοιγόμενο μαύρο 14 εκατοστών με 7 περίπου εκατοστά λεπίδα. Το κρατούσε δίπλα στο σώμα τους και τους είπε να φύγουν. Αμέσως ο Moufid (ΜΚ 11) έτρεξε στο αυτοκίνητο του και επέστρεψε με τους υπόλοιπους που βρίσκονταν έξω από τον φούρνο. Άρχισαν να τον κτυπούν και ο Kassem τον μαχαίρωσε στο αριστερό χέρι. Κατάλαβε ότι ήθελαν να τον σκοτώσουν και προσπάθησε να τους οδηγήσει έξω από περίπτερο, όπου υπήρχε κάλυψη από ΚΚΒΠ. Συνέχισαν να τον κτυπούν και μεταφέρθηκαν έξω από παρακείμενο πλυντήριο αυτοκινήτων. Ρώτησε τον Kassem γιατί τα κάνουν αυτά και εκείνος του είπε να κλείσει το στόμα του γιατί θα τον σκότωνε. Όταν ο Κατηγορούμενος του είπε ότι δεν μπορεί να το κάνει, τότε έβγαλε ένα πιστόλι και του το έβαλε στην κοιλιά. Στην κατάθεση του ο Κατηγορούμενος αναφέρει ότι τράβηξε το πιστόλι και του το έπιασε.
  41. Αφού έπιασε το πιστόλι έτρεξε απέναντι στον φούρνο και από εκεί πλησίον μάντρας αυτοκινήτων σε χωράφι, όπου έβγαλε τις σφαίρες από το όπλο. Τότε τον κάλεσε το θύμα και του είπε να επιστρέψει το όπλο γιατί θα είχε πρόβλημα. Ξαναέβαλε τις σφαίρες πίσω στο πιστόλι και από άλλο δρόμο πήγε σε πάροδο της λεωφόρου όπου βρίσκεται ο φούρνος, με σκοπό να επιστρέψει το όπλο ώστε να μην έχει προβλήματα. Εκεί βρήκε τον Ραχπάν (ΜΚ 4), ο οποίος τον ρώτησε αν έφερε το όπλο και όταν απάντησε ναι του είπε να πάει στο χωράφι της οδού Ναυπάκτου για να φωνάξει και τους άλλους. Ενώ πήγαινε στο χωράφι είδε το βαν του Ραχπάν (ΜΚ 4) να πηγαίνει προς τα εκεί και πίσω του το BMW όπου επέβαιναν οι υπόλοιποι, το θύμα οι Mahmood (ΜΚ 5), Mohamed (ΜΚ 9), Moufid (ΜΚ 11) και ο Κassem. Όταν έφτασαν στο χωράφι ο τελευταίος του είπε «ήρθες με τα πόδια στο θάνατο». Τότε ανέβασε το πιστόλι που κρατούσε προς το μέρος τους. Το θύμα κρατούσε όπλο και τον πυροβόλησε, δύο με τρεις φορές. Ο Κατηγορούμενος τότε ξεκίνησε και ο ίδιος να πυροβολεί. Ήταν η θέση του ότι πυροβόλησε μόνο προς το BMW και ότι δεν αντιλήφθηκε να τραυματίστηκε κάποιος από τους πυροβολισμούς του. Στη συνέχεια της κατάθεσης του, Τεκμήριο 9, αναφέρεται, στον τρόπο που διέφυγε, αλλά και στο ότι πέταξε το πιστόλι και το μαχαίρι. Σημαντική είναι η παραδοχή του στο τέλος της κατάθεση του, στην απάντηση 98 ως εξής: «Σκότωσα ένα άνθρωπο μετά που προκλήθηκα ο οποίος ήταν και φίλος μου».
  42. Στη δεύτερη του κατάθεση, Τεκμήριο 12, ημερομηνίας 22/2/2023 διευκρινίζει ζητήματα που αφορούν την εργασία του πριν το επίδικο περιστατικό και τους αριθμούς τηλεφώνου που χρησιμοποιούσε πριν και μετά. Καταθέτει επίσης ότι η οικογένεια του στη Συρία μίλησε με την οικογένεια του θύματος και βρήκαν λύση. Όταν το έμαθε τότε πέταξε και το όπλο.
  43. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος δεν υιοθέτησε όλο το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο
  44. Διαφοροποίησε τα γεγονότα ως ακολούθως:
(1)Δεν πήρε το όπλο από τον Κassem κατά την εξέλιξη της συμπλοκής έξω από το περίπτερο. Αγόρασε το όπλο μέσω του θύματος από τον Ραχπάν (ΜΚ 4) έναντι €5.000 περίπου 7 με 8 μήνες πριν το περιστατικό. Ήθελε να αγοράσει όπλο για αυτοπροστασία. Είναι φυσιολογικό, ανέφερε, για Άραβες να κατέχουν όπλα.
(2)Γνώριζε από προηγουμένως το θύμα, από την παιδική τους ηλικία. Γνώρισε επίσης και τον Ραχπάν (ΜΚ 4) 7 με 8 μήνες προηγουμένως μέσω του θύματος. Γνώριζε επίσης από παλιά τους Mahmood (ΜΚ 5), Moufid (ΜΚ 11) και Κassem, αφού κατοικούσαν στην ίδια περιοχή στη Συρία.
(3)Λόγω οικονομικών δυσχερειών δεν εξόφλησε το οφειλόμενο ποσό. Δανείστηκε ποσό €500 από τον εργοδότη του για να το καταβάλει έναντι, επειδή ο Κassem τον απείλησε 2 - 3 μέρες προηγουμένως ότι θα τον «αποτελείωναν» αν δεν εξοφλούσε. Παρά τις προσπάθειες του δεν εξασφάλισε το ποσό που όφειλε.
(4)Το επίδικο βράδυ όταν συναντήθηκε με το θύμα και τον Ραχπάν (ΜΚ 4) ανέφερε ότι €500 μπορούσε να δώσει. Του είπαν ότι αυτό δεν γινόταν. Μπήκε μέσα στον φούρνο και αγόρασε ζεστή σοκολάτα και όταν βγήκε έξω βρήκε τον Moufid (ΜΚ 11) και τον Mahmood (ΜΚ 5).
(5)Όταν καβγάδισαν έξω από το περίπτερο ο Κassem τον απειλούσε ότι θα τον σκοτώσει. Ο Κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θα μπορούσε, αφού υπήρχαν κάμερες παντού. Τότε, ως ανέφερε ο Κατηγορούμενος (σελ. 390 των πρακτικών): «.με τράβηξαν προς τον δρόμο, μέσα στη μέση του δρόμου, τότε ήρθαν όλοι γύρω μου, γύρω μου, έβαλε το χέρι του μέσα στην τσέπη του και ένιωθα κάτι σαν σίδερο, όπλο, προς την κοιλιά μου, η απάντηση του ήταν δεν μας ενδιαφέρει, θα σε καθαρίσω εδώ και θα σε πάρουμε μαζί μας. Ή θα πάεις να φέρεις το όπλο ή θα φέρεις τα λεφτά».
(6)Έφυγε να τους φέρει το όπλο. Προσπάθησε να επικοινωνήσει με το θύμα. Το θύμα του είχε πει να φέρει το όπλο και θα λυθεί το πρόβλημα. Δεν ήθελε να επιστρέψει το όπλο μέσα σε κεντρικό δρόμο ώστε να μην τον δει κανείς. Συνάντησε στον δρόμο τον Ραχπάν (ΜΚ 4). Ο Ραχπάν (ΜΚ4) ρώτησε τον Κατηγορούμενο αν κρατά το όπλο και ο τελευταίος του απάντησε καταφατικά. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4) αρνήθηκε να το παραλάβει. Του είπε ότι θα τους φώναζε για να τους το παραδώσει αφού και αυτός ήταν μεσάζων. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4) τηλεφώνησε στο θύμα και τους ζήτησε να επιστρέψουν. Υπέδειξε στον ίδιο να μεταβεί σε χωράφι και να τους περιμένει εκεί.
(7)Εκεί ήρθαν τα δύο αυτοκίνητα, οπότε, σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο (σελ. 391 των πρακτικών): «. όπως ήταν σταματημένος ο Kassem με το αυτοκίνητο του τζιαί άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου, τότε είδα ένα όπλο στο χέρι του με κατεύθυνση προς εμένα, να το δείχνει προς εμένα, το είχε πάνω από τα πόδια του, δεν το είχε στο χέρι του, πάστα πόδια του, γελούσε και φώναζε ήρθες στον θάνατο με τα πόδια σου, εγώ δεν κατάλαβα τι εννοεί πώς ήρθα στον θάνατο με τα πόδια μου; Τι εννοεί; Είναι αρκετά επικίνδυνοι, το έκαμναν, μπορούσαν να το κάμουν, είδα από πίσω [το θύμα] να ανοίγει και εκείνος την πόρτα, άμα είδα και [το θύμα] να κρατεί όπλο στο χέρι, φοβήθηκα, ξεκίνησα να πυροβολώ και έτρεξα.»
(8)Υπέδειξε ως τη χρονική στιγμή των λεχθέντων του Κassem, στις 22:41:41 - 22:41:47 (Τεκμήριο 37, δηλαδή πραγματική ώρα 21:41:08 - 21:41:14 περίπου). Ανέφερε ότι ο Κassem κρατούσε με το δεξί χέρι το τιμόνι και είχε το αριστερό μέσα στα πόδια του να κρατεί πιστόλι. Πυροβόλησε γιατί ήξερε ότι είναι επικίνδυνοι και ότι θα τον πυροβολούσαν.
(9)Το πιστόλι το πέταξε στο πάρκο, έστειλε μήνυμα μετά στον Κassem και το «location».
  1. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλης. Ανέφερε ότι «ήξερε τί έκανε». Ο λόγος που είπε ότι άρπαξε το όπλο ήταν γιατί φοβόταν ότι θα τον σκότωναν. Η οικογένεια του στη Συρία επίσης, είναι απροστάτευτη. Αυτός ήταν ο λόγος που αρχικά κρύφτηκε και μετέβη στα κατεχόμενα αφού απειλείτο. Επειδή ήξερε ότι δεν έκανε κάτι λάθος επέστρεψε και παραδόθηκε. Ουδέποτε, ήταν η θέση του, κάλεσε οποιονδήποτε «να φέρει τα όπλα». Άφησε επίσης το ενδεχόμενο ανοικτό τελικά ο θάνατος του θύματος να μην είχε προκληθεί από τον δικό του πυροβολισμό. Ζ.
  2. Η μαρτυρία του ΜΥ 1
  3. Ο M. Al Oklat (ΜΥ 1), ήταν πρώτος εξάδελφος του θύματος και το άτομο που αναγνώρισε τη σορό του. Είχε πατρική σχέση με το θύμα και καλές σχέσεις με τον Κατηγορούμενο. Αναφορικά με τους Κassem, Mohamed (ΜΚ 9) και Moufid (ΜΚ 11) είπε ότι είχαν αναπτύξει σχέσεις με το θύμα και συναναστρέφονταν μαζί του όταν έρχονταν στη Λευκωσία. Προσπάθησε να τον αποτρέψει από τη μεταξύ τους επαφή, καθώς αυτοί ασχολούνταν με παράνομες δραστηριότητες, ναρκωτικά, όπλα και πυρομαχικά, μαζί με τον Ραχπάν (ΜΚ 4). Το θύμα είχε μεσολαβήσει για να γνωριστεί ο Ραχπάν (ΜΚ 4) με τους υπόλοιπους. Ο Kassem είχε ζητήσει όπλο από το θύμα, ανέφερε ο ΜΥ 1 και έτσι το θύμα έφερε σε επαφή τον πρώτο με τον Ραχπάν (ΜΚ 4). Ως πηγή πληροφόρησης του όρισε τον Mahmood (ΜΚ 5). Την επίδικη μέρα, το θύμα δεν είχε μαζί του το τηλέφωνο του, γιατί γνώριζε ότι ο ΜΥ 1 θα τον έψαχνε και ότι δεν ενέκρινε την παρέα με τα ως άνω πρόσωπα. Ενημερώθηκε μέσω τρίτου προσώπου ότι το θύμα είχε σκοτωθεί. Η. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
  4. Σε υποθέσεις αυτής της φύσης είναι φυσικό οι εκδοχές των εμπλεκομένων να διίστανται για διάφορους λόγους, οπότε η αναζήτηση ανεξάρτητης μαρτυρίας είναι πάντα βοηθητική. Έχουμε ήδη αναφέρει ότι ανεξάρτητη μαρτυρία που κρίνεται αξιόπιστη σε συνάρτηση με κοινώς αποδεκτά γεγονότα τα οποία επίσης είναι αξιόπιστα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ελέγχου της αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. § 20, πιο πάνω). Η πραγματική μαρτυρία είναι επίσης βαρύνουσας σημασίας στην επίλυση διιστάμενων εκδοχών.
  5. Εν προκειμένω βάση αξιολόγησης της μαρτυρίας των εμπλεκομένων μπορεί να αποτελέσει η εξής πραγματική ή ανεξάρτητη μαρτυρία που δεν αμφισβητήθηκε ή είναι αμοιβαίως αποδεκτή:
(1)οι καταγραφές των πλάνων από τα ΚΚΒΠ αλλά και η χρονική διάρκεια τους, και οι κινήσεις των εμπλεκομένων όπως αναλύθηκαν, άνευ αμφισβητήσεως, από τον Αστ. ΜΚ 8∙
(2)ο μη εντοπισμός ιχνών εκπυρσοκρότησης όπλου στα δύο οχήματα∙
(3)ο εντοπισμός των καλύκων σε σημείο στο χωράφι όπου είναι παραδεκτό ότι στεκόταν ο Κατηγορούμενος και ο μη εντοπισμός βολίδων ή καλύκων που να προέρχονται από διαφορετικούς τύπους όπλων∙ και
(4)η ύπαρξη τραύματος στον αριστερό βραχίονα του Κατηγορουμένου το οποίο, όπως διαπίστωσε η ΜΚ 2, χρονικά και στο είδος του, συνάδει με τραυματισμό από μαχαίρι το επίδικο βράδυ. 111. Μας προβλημάτισαν ευθύς εξαρχής δύο ζητήματα που αφορούσαν τη μαρτυρία των Ραχπάν (ΜΚ 4), Mahmood (ΜΚ 5), Mohamed (ΜΚ 9) και Moufid (ΜΚ 11):
(1)ουδείς των μαρτύρων διευκρίνισε ποτέ τον λόγο της συνάντησης ή το θέμα της συνομιλίας μεταξύ του θύματος και του Ραχπάν (ΜΚ 4) ή τον λόγο της προκύψασας διαφοράς με τον Κατηγορούμενο∙ και
(2)η μη αναφορά στις καταθέσεις τους, ότι ο Kassem είχε τραυματίσει με μαχαίρι τον Κατηγορούμενο κατά την αρχική συμπλοκή. Αναφορά έγινε μόνο στην προφορική μαρτυρία των Ραχπάν (ΜΚ 4), Mahmood (ΜΚ 5) και Mohamed (ΜΚ 9) όχι όμως του Moufid (ΜΚ 11).
  1. Η εντύπωση που μας έδωσαν όλοι οι εμπλεκόμενοι μάρτυρες ήταν ότι αρχικώς δεν ήθελαν να αποκαλύψουν το μαχαίρωμα του Κατηγορούμενου από τον Kassem ούτε την ουσία της προκύψασας διαφοράς. Η θέση της Υπεράσπισης, κατά την ακρόαση και όχι στην ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου, ήταν βέβαια ότι αντικείμενο της διαφοράς ήταν η εμπορία του όπλου και των σφαιρών που εν τέλει χρησιμοποιήθηκαν από τον Κατηγορούμενο. Για τους λόγους που εξηγούμε κατωτέρω, λόγω της απόρριψης των θέσεων του Κατηγορούμενου, η θέση αυτή παρέμεινε μετέωρη και δεν υφίσταται άλλη μαρτυρία η οποία μπορεί να αποτελέσει βάση για τέτοιο εύρημα. Εκείνο το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να διαπιστώσει με σιγουριά είναι ότι προηγήθηκε του πυροβολισμού βίαιη συμπλοκή μεταξύ παραπονούμενων και Κατηγορούμενου. Είναι εμφανές από τα πλάνα του ΚΚΒΠ, όπως αυτά εξηγήθηκαν από τον Αστ. ΜΚ 8 ότι ασκήθηκε βία κατά του Κατηγορουμένου, αρχικά από τον Moufid (ΜΚ 11) και ακολούθως από τον Kassem. Δεν μας διαφεύγει ότι ο Κατηγορούμενος με δική του παραδοχή είχε προτάξει πρώτος μαχαίρι στον Moufid (ΜΚ 11). Σε σχέση με το ζήτημα αυτό ο Mahmood (ΜΚ 5) και ο Ραχπάν (ΜΚ 4) ανέφεραν ότι ο Moufid (ΜΚ 11) είχε πρόθεση να τον κτυπήσει χωρίς να λέει το λόγο.
  2. Τούτων λεχθέντων, οι περιγραφές των συμβάντων από τους Ραχπάν (ΜΚ 4), Mahmood (ΜΚ 5) και Mohamed (ΜΚ 9) συμπίπτουν με τα πλάνα που προβλήθηκαν. Τούτο μας επιτρέπει να δεχθούμε τους εν λόγω μάρτυρες ως αξιόπιστους και να δεχθούμε τη μαρτυρία του καθενός ξεχωριστά. Η περιγραφή τους ως προς το λεκτικό που χρησιμοποίησε ο Κατηγορούμενος όταν έφυγε, διαφέρει, όχι όμως η εντύπωση που δημιουργήθηκε στον καθένα ξεχωριστά. Αυτή ήταν ότι ο Κατηγορούμενος θα επέστρεφε, ενδεχομένως με άλλους και ένοπλος. Το γεγονός ότι ο καθένας αντιλήφθηκε διαφορετικά το τί λέχθηκε δεν δημιουργεί ρήγμα στη μαρτυρία τους, αντιθέτως είναι φυσικό και μας δημιουργεί την πεποίθηση ότι δεν υπήρξε προσυνεννόηση. Αυτό είναι και το μόνο εύρημα που μπορεί να εξαχθεί σε σχέση με τα όσα λέχθηκαν κατά την αποχώρηση του Κατηγορουμένου. Τούτο ισχύει και για τα διαμειφθέντα του Ραχπάν (ΜΚ 4), με το θύμα όταν συνάντησε τον Κατηγορούμενο στη συνέχεια στη στροφή. Εκείνο που έχει σημασία και καθιστούμε εύρημα μας είναι ότι ο Ραχπάν (ΜΚ 4) τους ενημέρωσε ότι ο Κατηγορούμενος επέστρεψε και ότι θα πήγαινε στο χωράφι όπου τελικά έριξε τους πυροβολισμούς. Δεχόμαστε ότι ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον Ραχπάν (ΜΚ 4) να φύγει γιατί κάτι κακό θα συνέβαινε.
  3. Πέραν της κατοχής μαχαιριού από τον Kassem, από τη μαρτυρία των Ραχπάν (ΜΚ 4), Mahmood (ΜΚ 5) και Mohamed (ΜΚ 9) δεχόμαστε ότι ουδείς από τους ίδιους ή ο Moufid (ΜΚ 11) ή ο Kassem κατείχε πυροβόλο όπλο.
  4. Η θέση των Mahmood (ΜΚ 5) και Mohamed (ΜΚ 9) ότι δεν καθαρίστηκε το BMW υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία, ήτοι τις φωτογραφίες (βλ. Τεκμήριο 4 φωτ. 37 έως 56), οι οποίες καταδεικνύουν ότι το εν λόγω όχημα ήταν ιδιαίτερα λερωμένο, σε αυτό φαίνονται χώματα και σκουπίδια, όταν το έλαβε η αστυνομία, πέραν του αίματος. Απολύτως λογικό, δε, ήταν να εμπιστευτούν το θύμα στον Ραχπάν (ΜΚ 4) ο οποίος γνώριζε καλύτερα τους δρόμους και θα μπορούσε να μεταφέρει στο Νοσοκομείο το θύμα το συντομότερο.
  5. Όσον αφορά τον Moufid (ΜΚ 11), κρίνουμε ότι δεν ήταν αξιόπιστος μάρτυρας. Επέμενε στη θέση ότι ο Kassem δεν κρατούσε μαχαίρι, παρά το γεγονός ότι το τραύμα του Κατηγορούμενου καταδεικνύει το αντίθετο. Ο Moufid (ΜΚ 11) επίσης ήταν ασαφής ως προς τους λόγους που είχε προκληθεί καβγάς ευθύς εξαρχής, αν δηλαδή ήταν τον ίδιο που προκάλεσε με το βλέμμα του ο Κατηγορούμενος αρχικά ή άλλον από την παρέα. Το σίγουρο είναι ότι σε κάποια στιγμή έσπρωχνε τον Κατηγορούμενο. Είπε ακόμα ότι το θύμα άνοιξε το παράθυρο του για να δεχθεί τη σφαίρα, ενώ μετά ανέφερε ότι άνοιξε την πόρτα, όπως επιβεβαιώνουν και τα ΚΚΒΠ. Τέλος κατά την αντεξέταση είπε ότι ο Ραχπάν (ΜΚ 4) όταν τηλεφώνησε στο θύμα μετά τη συμπλοκή, δεν τους είπε ότι τους περίμενε ο Κατηγορούμενος, κάτι που αντιφάσκει με την κατάθεση του Έγγραφο Ι, όπου αναφέρει ακριβώς το αντίθετο. Η εντύπωση που μας έδωσε ήταν ότι απέφευγε να δώσει σαφή εικόνα στο Δικαστήριο, ιδιαιτέρως ως προς το τί διαμείφθηκε μεταξύ του ιδίου και του Κατηγορούμενου.
  6. Όπως αναφέραμε κατά την παράθεση της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου οι θέσεις που προέβαλε στη δίκη διέφεραν ουσιωδώς με το τί ανέφερε στην κατάθεση του.
  7. Οι διαφοροποιήσεις αυτές αφορούσαν το πρόσωπο του και την κατάσταση στην οποία βρισκόταν αλλά και τον τρόπο απόκτησης του όπλου. Το δεύτερο σημείο έχει τη σημασία του, αφού οι αναφορές του έπλητταν τον Ραχπάν (ΜΚ 4). Αν προβάλλονταν εγκαίρως θα μπορούσαν να διερευνηθούν.
  8. Αξίζει να αναφερθεί ότι η θέση που υποβλήθηκε στους Ραχπάν (ΜΚ 4) και Mohamed (MK 9) ήταν ότι ο Κατηγορούμενος όφειλε χρήματα στον Moufid (ΜΚ 11) για όπλο που αγόρασε μέσω του θύματος και του ΜΚ
  9. Αμφότεροι οι μάρτυρες απέρριψαν κατηγορηματικά τη θέση αυτή. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στις καταθέσεις όχι μόνο δεν αναφέρει κάτι τέτοιο, αλλά, ως προς τον τρόπο που εξασφάλισε το όπλο, είπε ότι το απέσπασε από τον Kaseem την ώρα της συμπλοκής (Τεκμήριο 9, γρ. 220), ενώ στην επ' ακροατηρίω μαρτυρία του δεν αναφέρει ότι το όπλο ήταν του Moufid (ΜΚ 11), αλλά του Ραχπάν (ΜΚ 4) ή του Κassem. Ως είναι νομολογημένο αντιφατική υποβολή με τις θέσεις που προωθούνται εν τέλει ενόρκως ουσιωδώς πλήττουν την αξιοπιστία της όλης εκδοχής ενός μάρτυρα (βλ. Πολυκάρπου v Αστυνομίας, Πoινική Έφεση 149/2015, 25/4/2017).
  10. Το πλέγμα των αντιφάσεων του Κατηγορούμενου όμως δεν σταματά εδώ. Αναπτύχθηκε σε κάθε εγειρόμενο ζήτημα ως θα εξηγηθεί. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 9 αναφέρει πολλές φορές ότι ήταν μεθυσμένος και υπό την επήρεια ναρκωτικών, καταναλώνοντας «¾ της μπουκάλας του λίτρου βότκα, μισή μπουκάλα ουίσκι του λίτρου και 4 - 6 τσιγάρα χόρτο». Σε απαντήσεις του στις ερωτήσεις 27, 36 και 60 επεκτείνει την επήρεια αλκοόλης και ναρκωτικών λέγοντας ότι δεν ήξερε τι έκανε. Σε ευθεία αντίφαση με αυτή την αναφορά βρίσκεται η δήλωση του στο Δικαστήριο ότι δεν είχε πιει πολύ και ήξερε τι έκανε.
  11. Πολλοί από τους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου ηγέρθηκαν πρώτη φορά κατά την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς προηγουμένως να έχουν υποβληθεί σε άλλους μάρτυρες ή να αναφερθούν στην κατάθεση του. Για παράδειγμα ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι κατά την συμπλοκή ο Kassem τον απείλησε ακουμπώντας του όπλο μέσα από το μπουφάν. Κατά την αντεξέταση είπε ότι το σκηνικό αυτό φαίνεται στο βίντεο, για να το αναιρέσει τελικώς όταν του υποδείχθηκε το σχετικό τεκμήριο. Τούτος ο ισχυρισμός πρώτη φορά ηγέρθηκε στην κυρίως εξέταση του Κατηγορούμενου, αντιφάσκει με τα λεγόμενα στην κατάθεση του και δεν υποβλήθηκε σε κανένα από τους μάρτυρες κατηγορίας. Άλλοι ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν τέθηκαν σε κανένα μάρτυρα, ούτε στις καταθέσεις του, είναι ότι η Αστυνομία, το ΤΑΕ, έδωσε την κατάθεση του Κατηγορούμενου στον Kassem, ότι το όπλο με το οποίο πυροβόλησε το θύμα το έλαβε από αυτοκίνητο, όπου το είχε φυλαγμένο και ότι ευθύνονται άλλοι για το θάνατο του θύματος, ενώ παραδέχεται ότι κανένας άλλος δεν πυροβόλησε.
  12. Ήγειρε τον ισχυρισμό ότι όταν συναντήθηκε με τον Ραχπάν (ΜΚ 4) μετά τη συμπλοκή και πριν τους πυροβολισμούς, του πρόσφερε το όπλο και εκείνος δεν το δέχθηκε γιατί δεν ήταν δικό του. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός υποβλήθηκε στον Ραχπάν (ΜΚ 4), ενώ ο Κατηγορούμενος στο Τεκμήριο 9 ερωτήθηκε ειδικώς γιατί δεν παρέδωσε το όπλο στον Ραχπάν (ΜΚ 4) κατά την εν λόγω συνάντηση τους, για να απαντήσει, «Δεν ξέρω, ήμουν μεθυσμένος». Ένα χρόνο μετά και αφού άκουσε όλη την ενώπιον μας μαρτυρία, ξαφνικά υποστήριξε ότι δεν ήταν μεθυσμένος και προέβη σε πράξεις που δεν ανέφερε κάποιες μέρες μετά τον επίδικο χρόνο, ενώ ερωτήθηκε συγκεκριμένα για αυτές.
  13. Η σειρά αντιφάσεων του Κατηγορούμενου, κορυφώνεται με τις κατά καιρούς αναφορές του για το περιστατικό όπου πυροβολεί εναντίον του θύματος και των παραπονούμενων. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 9 ανέφερε ότι το θύμα τον πυροβόλησε και τότε ξεκίνησε ο ίδιος να πυροβολεί. Ο ισχυρισμός αυτός βέβαια, διαψεύδεται από το σύνολο της μαρτυρίας, αλλά κυρίως από τα ΚΚΒΠ. Αντιλαμβανόμενος ότι αυτός ο ισχυρισμός του δεν ευσταθεί, ως διαφάνηκε από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας, ο Κατηγορούμενος στην κατάθεση του στο Δικαστήριο τον διαφοροποίησε. Για να δικαιολογήσει αυτή την αντίφαση του μάλιστα, ανέφερε ότι νόμισε πως τον πυροβόλησε το θύμα, λόγω της λάμψης που βγήκε από το όπλο του όταν πυροβολούσε ο ίδιος. Πρόκειται για καταφανώς παράλογη θέση.
  14. Είπε ακόμα ότι ο Kassem και το θύμα κρατούσαν όπλα, ο πρώτος άνοιξε την πόρτα και του είπε: «Ήρθες στον θάνατο με τα πόδια σου, είσαι βλάκας, είσαι ηλίθιος, ήρθαμε να σε καθαρίσουμε». Όταν άνοιξαν την πόρτα πρόσεξε ότι στα πόδια τους είχαν πιστόλια. Αφού του είπε αυτή τη φράση ο Kassem τότε ξεκίνησε να πυροβολεί. Η εκδοχή αυτή του Κατηγορούμενου είναι αδύνατον να είναι αληθής για μια σειρά από λόγους. Αρχικά ο Κατηγορούμενος, στεκόταν περί τα 10 μέτρα από τα αυτοκίνητα, ήταν νύχτα και στεκόταν σε σκοτεινό σημείο, επομένως είναι από δύσκολο έως αδύνατον να δει πιστόλια που είχαν ανάμεσα στα πόδια τους άτομα, όταν οι πόρτες του οχήματος στο οποίο επέβαιναν άνοιξαν για 3 μόλις δευτερόλεπτα. Ο χρόνος που άνοιξε η πόρτα του οχήματος από τον Kassem και το θύμα είναι ελάχιστος και σε αυτόν δεν θα μπορούσαν να εκτυλιχθούν τα όσα ο Κατηγορούμενος ισχυρίζεται.
  15. Οι αντιφάσεις του Κατηγορούμενου εντείνονταν ενόσω αυτός προσπαθούσε να τις δικαιολογήσει. Όταν αντιλήφθηκε το πλήθος των αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσε, είπε ότι φοβόταν να πει κάτι εναντίον των παραπονούμενων, κατά την κατάθεση του, γιατί μπορούσε να τον σκοτώσουν. Ο ισχυρισμός αυτός είναι διάτρητος, αφού κατά την κατάθεση του εξήγησε πως τον μαχαίρωσαν και είπε, ψευδώς, ότι το θύμα τον πυροβόλησε. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης είπε ότι ήθελε να απαντήσει μέσα στο Δικαστήριο. Με κάθε σεβασμό αλλά είναι πέραν κάθε λογικής το επιχείρημα ότι είπε ψέματα στην κατάθεση του για να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Προχωρεί μάλιστα ένα βήμα παρακάτω και προσπαθεί να εξιλεωθεί εστιάζοντας στο ότι δεν βρέθηκε η βολίδα του όπλου που διέτρησε το θύμα και ότι δεν συνελήφθη ο Kassem που τον μαχαίρωσε. Υποστήριξε μάλιστα ότι ο ίδιος δεν είχε αντιληφθεί ότι σκότωσε το θύμα. Τούτο βέβαια δημιουργεί άλλη μια αντίφαση, αφού στην κατάθεση του Τεκμήριο 9 σε απάντηση στην ερώτηση 98 αναφέρει ρητώς ότι σκότωσε έναν άνθρωπο, φίλο του, εννοώντας το θύμα.
  16. Γενικότερα τόσο οι απαντήσεις όσο και η στάση του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο ανέδειξαν την εικόνα ατόμου που προσπαθούσε να εξωραΐσει τις πράξεις του. Προσπαθούσε να αποποιηθεί τις βαρύτατες ευθύνες που επέφεραν οι πυροβολισμοί εναντίον του θύματος και των παραπονουμένων, αναιρώντας κατά το δοκούν τις ενοχοποιητικές αναφορές που έκανε στην κατάθεση του και μεταλλάσσοντας τη στάση του αναλόγως της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να υποπίπτει σε αντιφάσεις επί παντός εγειρόμενου ζητήματος και να εγείρει αναληθείς ισχυρισμούς.
  17. Η μαρτυρία των H. Alswedani (ΜΚ 6) και F. Asaleh (ΜΚ 7) αφορούσε τη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου πριν να αναχωρήσει από το διαμέρισμα το επίδικο βράδυ. Σημειώνουμε ότι η σημασία της μαρτυρίας τους έγκειτο στο ότι ο Κατηγορούμενος στην κατάθεση του είχε προβάλει ισχυρισμούς ότι ήταν υπό την επήρεια ουσιών και αλκοόλης εκείνο το βράδυ. Ουδείς των δύο αυτών μαρτύρων επιβεβαίωσε τέτοια θέση. Ο Κατηγορούμενος εν τέλει, ενώπιον μας, μετέβαλε τη θέση του και είπε ότι κατανάλωσε αλκοόλ όμως αντιλαμβανόταν τι έκανε.
  18. Από την ενώπιον μας μαρτυρία δεν τέθηκαν εν αμφιβόλω τα όσα κατέθεσαν ο H. Alswedani (ΜΚ 6) και ο F. Asaleh (ΜΚ 7). Κατέθεσαν για ένα δευτερεύων ζήτημα που έχει να κάνει με την αξιοπιστία των ισχυρισμών του Κατηγορούμενου. Καθένας από αυτούς δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Αν και κρίνουμε ότι και οι δύο είπαν την αλήθεια ως προς το πως αντιλήφθηκαν την κατάσταση του Κατηγορούμενου εκείνο το βράδυ, δεν φαίνεται να γνώριζαν ιδιαίτερα καλά τον Κατηγορούμενο ή τις συνήθειες του ευρύτερα. Δεχόμαστε επομένως ότι όταν ο Κατηγορούμενος έφυγε από το διαμέρισμα το επίδικο βράδυ ήταν σε νηφάλια κατάσταση.
  19. Η μαρτυρία του M. Al Oklat (ΜΥ 1) είναι εξ ακοής, εξαγόμενη από τα όσα του είπε ο Mahmood (ΜΚ 5). Τέτοια εκδοχή δεν υποβλήθηκε στον Mahmood (ΜΚ 5). Δεν μας διαφεύγει πως ο M. Al Oklat (ΜΥ 1) παραδέχθηκε ότι ήρθε να καταθέσει για να βοηθήσει την υπεράσπιση του Κατηγορούμενου, γιατί μετά την πληρωμή αποζημίωσης από την οικογένεια του στην οικογένεια του θύματος, λιμοκτονούν και τους λυπάται. Διαφάνηκε προσπάθεια του να θέσει ένα τέλος στην όλη προκύψασα διένεξη μεταξύ των οικογενειών τους. Η μαρτυρία του, ως εκ τούτου, δεν είναι ανεξάρτητη, υφίσταται αλλότριο κίνητρο και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Θ. ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ
  20. Η Υπεράσπιση ήγειρε ζήτημα πλημμελούς διερεύνησης. Η βασική επιχειρηματολογία της κας Κωνσταντίνου εστιάστηκε στη μη έγκαιρη διερεύνηση των ρούχων των εμπλεκομένων για ίχνη πυρίτιδας, στη μη έγκαιρη λήψη μέτρων σε σχέση με το BMW, το οποίο έφτασε σε μεταγενέστερο χρόνο στο ΤΑΕΠ, που θα μπορούσε να διαπιστωθεί από το ΚΚΒΠ του Νοσοκομείου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διερευνηθεί εγκαίρως αν οι παραπονούμενοι χρησιμοποίησαν πυροβόλα όπλα. Περαιτέρω δεν εξετάστηκαν τα κινητά τηλέφωνα, ούτε λήφθηκαν συμπληρωματικές καταθέσεις όταν διαφάνηκε ότι ο Κατηγορούμενος είχε μαχαιρωθεί.
  21. Έχουμε εξετάσει τις θέσεις της Υπεράσπισης με αναφορά στη Νομολογία επί του θέματος. Στη Νικολάου v Δημοκρατίας
(2014)2Α ΑΑΔ 376, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 389: «.το δικαίωμα για δίκαιη δίκη επεκτείνεται και στο στάδιο των ανακρίσεων (Panovits ανωτέρω) και ότι στην κατάλληλη περίπτωση σοβαρές παραλείψεις των Ανακριτικών Αρχών δυνατόν να οδηγήσουν και σε απαλλαγή ενός κατηγορούμενου (Κάππελος, ανωτέρω). Όμως, για να οδηγηθούν τα πράγματα σε τέτοια εξέλιξη, οι παραλείψεις πρέπει να θέτουν τον κατηγορούμενο σε μειονεκτική θέση έναντι της Κατηγορούσας Αρχής (Sofri a.ο. v. Italy [2004] Crim. L.R. 846) και, το βάρος απόδειξης, ότι όντως ο κατηγορούμενος έχει τεθεί σε μειονεκτική θέση, το φέρει η Υπεράσπιση και αποσείεται στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Monat v. DPP [2001] 2 Cr. App.R.23[3]).»
  1. Όταν το αποδεικτικό βάρος μετατίθεται στην Υπεράσπιση το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται και να προσεγγίζει το ζήτημα ως ακολούθως (βλ. The Crown Court Compendium Part I: Jury and Trial Management and Summing Up, ανωτέρω, §§ 5 - 1): «
  2. Where the defence bears an evidential burden to raise a defence the burden of disproving it to the criminal standard is on the Crown: Williams[4]. There must be some evidence. The issue cannot simply be raised by the defence advocate[5].»
  3. Το ερώτημα που πρέπει να τίθεται είναι το κατά πόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η παράλειψη δημιουργεί, έστω και δυνητικά, κίνδυνο άδικης ετυμηγορίας ή αφήνει κενό στα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής (βλ. Θεμιστοκλέους v Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 176/2018 και 202/2018, 11/1/2019, με αναφορά στις Οδυσσέα v Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 490, Ζαχαρία v Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 180, Rana v Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489, Γιαλλούρης v Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 282 και Τζιάμαλης v Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 542). 134. Οι θέσεις που προβλήθηκαν είναι άνευ ερείσματος για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος προφορικά ανέφερε ότι δεν δέχθηκε πυροβολισμό.
(2)Σε κάθε περίπτωση τα δύο οχήματα εξετάστηκαν και δεν εντοπίστηκαν ίχνη εκπυρσοκρότησης όπλου. Το BMW δεν φαίνεται να είχε καθαριστεί. Η θέση των Mahmood (ΜΚ 5) και Mohamed (MK 9) ότι δεν καθαρίστηκε το BMW υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία, ήτοι τις φωτογραφίες (βλ. Τεκμήριο 4 φωτ. 37 - 56), οι οποίες καταδεικνύουν ότι το εν λόγω όχημα ήταν ιδιαίτερα λερωμένο, σε αυτό φαίνονται χώματα και σκουπίδια, όταν το έλαβε η αστυνομία, πέραν του αίματος του θύματος.
(3)Η μεταφορά του θύματος στο ΤΑΕΠ από τον Ραχπάν (ΜΚ 4) επίσης ήταν λογική αφού οι παραπονούμενοι δεν γνώριζαν τους δρόμους. Δεν έχουμε αντιληφθεί γιατί η λήψη πλάνων του ΚΚΒΠ από το ΤΑΕΠ θα ήταν τόσο ουσιώδης. Τί ήταν δηλαδή αυτό που θα αποκαλυπτόταν. Ι. Η ΜΗ ΚΛΗΤΕΥΣΗ ΤΟΥ KASSEM
  1. Αποτέλεσε επίσης επιχείρημα της Υπεράσπισής ότι η μη κλήτευση του Kassem επηρέασε τα δικαιώματα του Κατηγορούμενου σε δίκαιη δίκη. Ο Kassem ήταν μάρτυρας στο κατηγορητήριο, όποτε η Κατηγορούσα Αρχή είχε υποχρέωση να διασφαλίσει την παρουσία του. Συνδέει την απουσία του με την προγενέστερη επιχειρηματολογία της για πλημμελή διερεύνηση αλλά και τη μη δυνατότητα αντεξέτασης του. Τα ζητήματα αυτά συναρτώνται, σύμφωνα με την Υπεράσπιση και με την προβαλλόμενη υπεράσπιση αυτοάμυνας.
  2. Έχοντας κατά νου τη νομολογία επί του θέματος (βλ. ΧΧΧ v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 177/2017, 20/12/2018, ECLI:CY:AD:2018:B550, Σταυρινού v Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 706, Κλεοβούλου v Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 17, Fournaris v The Republic
(1978)2 CLR 20, Πέγκερος v Δημοκρατίας
(1995)2 ΑΑΔ 143, Ισίδωρου v GM Christofi Enterprises Ltd
(1998)2 ΑΑΔ 204, Ιωάννου κ.α. v Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 657, Τυμπιώτης v Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 612, Rana κ.ά. v Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489, Κυριάκου v Αστυνομίας
(2014)2Α ΑΑΔ 242, και Ομήρου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 9/2017, 2/5/2018), ECLI:CY:AD:2018:D213 δεν δεχόμαστε ότι επηρεάστηκε δυσμενώς η Υπεράσπιση.
  1. Ως και η νομολογία του ΕΔΔΑ ορίζει σε τέτοια ζητήματα ισχύει η αρχή impossibilium nulla est obligatio (the impossible is no legal obligation), ώστε οι Αρχές να μην καθίστανται υπαίτιες παρουσίασης μάρτυρα όταν τούτο είναι αδύνατο (βλ. Gossa v Poland, Αίτηση 47986/99, 9/1/2007, §55). Λαμβάνεται επίσης σοβαρά υπόψη αν η μαρτυρία του προσώπου που δεν παρουσιάστηκε είναι αποφασιστικής σημασίας για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Sitnevskiy αnd Chaykovskiy v Ukraine, Αιτήσεις 48016/06 και 7817/07, 10/11/2016, § 125) και αν υφίστανται αντισταθμιστικοί παράγοντες που να καθιστούν την όλη διαδικασία δίκαιη (βλ. Schatschaschwili v Germany, Αίτηση 9154/10, 15/12/2015, §§ 126 - 131).
  2. Ο Λοχ. ΜΚ 10 αναφέρθηκε συγκεκριμένα στη μαρτυρία που είχαν για την μετάβαση του Kassem στο εξωτερικό. Προέβαλε επομένως λόγο για τη μη κλήτευση του. Οι Mohamed (ΜΚ 9) και Moufid (MK 11), οι οποίοι γνωρίζουν τον Kassem έθεσαν διαφορετικούς ισχυρισμούς ως προς το που φέρεται να βρίσκεται. Από κει και πέρα δεν έχει προσδιοριστεί από την Υπεράσπιση κατά τρόπο συγκεκριμένο ενδεχόμενο κενό που προκάλεσε η απουσία του μάρτυρα στην όλη υπόθεση αλλά και στην παρουσίαση της υπόθεσης της Υπεράσπισης. Το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του, ούτε έλαβε υπόψη την όποια μαρτυρία του εν λόγω προσώπου. Τέλος οι υπόλοιποι αυτόπτες μάρτυρες, με αποδεκτή μαρτυρία εξήγησαν την όλη εμπλοκή του, παραδέχτηκαν παράνομη ενέργεια στην οποία προέβη ο Kassem και με λεπτομέρεια εξήγησαν το ρόλο του. Επομένως δεν προκύπτει να γεννάται η όποια αδικία ή έστω να επηρεάστηκε με τον όποιο τρόπο η Yπεράσπιση. ΙΑ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  3. Τα άρθρα 203
(1)και 204 ΠΚ ορίζουν ότι: «203
(1)Κάθε πρόσωπο το οποίο εκ προμελέτης επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου με παράνομη πράξη ή παράλειψη, είναι ένοχο του κακουργήματος του φόνου εκ προμελέτης.
(2)[.]
  1. Προμελέτη είναι η πρόθεση πρόκλησης θανάτου οποιουδήποτε προσώπου η οποία αποδεικνύεται με ευθύ τρόπο ή συμπερασματικά, αδιάφορα αν τέτοιο πρόσωπο είναι εκείνο που εφονεύθη ή όχι, η οποία υπάρχει τόσο πριν από τη διενέργεια της πράξης ή παράλειψης που θα προκαλέσει το θάνατο όσο και κατά το χρόνο τέτοιας διενέργειας.»
  2. Σε ό,τι αφορά το πρωταρχικό συστατικό στοιχείο, εκείνο της «παράνομης πράξης (ή παράλειψης)», πρέπει να αποδειχθεί η παράνομη πράξη της οποίας πιθανή και πραγματωθείσα εν τέλει συνέπεια ήταν ο θάνατος του θύματος (βλ. Στυλιανού v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 240/2018, 21/2/2021). Είναι αρκετή η απόδειξη της πρόθεσης για τέλεση της παράνομης πράξης που επέφερε το θάνατο ώστε να αποδειχθεί η πρόθεση πρόκλησης του θανάτου (βλ. Στυλιανού, ανωτέρω με αναφορά στις Fostieri v Republic
(1969)2 CLR 105, Bo Yo Hong κ.α. v Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 293). 141. «Παράνομη» είναι η πράξη που δεν επιτρέπεται ή δικαιολογείται ή εξουσιοδοτείται από νόμο (βλ. M Shanahan and others, Carter's Criminal Law of Queensland (21st edn, LexisNexis Butterworths, Chatswood 2016) σελ. 485 ως επίσης Police v Djioppou
(1972)10 JSC 1365, B A Garner and others, Black's Law Dictionary (11th edn Thomson Reuters, Dallas 2019) στη σελ. 1850 - 'unlawful - Not authorized by law'), όπως λ.χ. πράξης που δεν εμπίπτει εντός των παραμέτρων του άρθρου 17 ΠΚ (κατάσταση ανάγκης). Λόγω επίκλησης της υπεράσπισης της αυτοάμυνας θα επανέλθουμε σ' αυτό στη συνέχεια.
  1. Η πρόθεση πρόκλησης θανάτου δεν επιμαρτυρεί αφ' εαυτής προμελέτη. Η προμελέτη διακρίνεται από την πρόθεση πρόκλησης θανάτου και πρέπει να αποδεικνύεται ανεξάρτητα, ως το επιπρόσθετο συστατικό στοιχείο το οποίο διακρίνει το έγκλημα του φόνου εκ προμελέτης από εκείνο της ανθρωποκτονίας με βάση το άρθρο 205 ΠΚ (βλ. Στυλιανού, ανωτέρω).
  2. Όπως ξεκαθαρίστηκε στην Ονησίλλου v Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 556 στις σελ. 569 - 570: «Η πρόκληση θανάτου δεν επιμαρτυρεί αφεαυτής προμελέτη. Η προμελέτη δεν εξομοιώνεται αλλά αντίθετα διακρίνεται από την πρόθεση πρόκλησης θανάτου, εκδηλούμενη με την παράνομη πράξη που επιφέρει το θάνατο, που ήταν το κύριο γνώρισμα του εγκλήματος του φόνου με δόλια πρόθεση (murder with malice aforethought), γνωστό στο Κυπριακό Δίκαιο πριν την ανεξαρτησία. Η προμελέτη, όπως υποδηλώνει ο όρος, και στερεότυπα επαναλαμβάνει η νομολογία των κυπριακών δικαστηρίων, πρέπει να αποδειχθεί ανεξάρτητα από οποιαδήποτε πρόθεση πρόκλησης του θανάτου του θύματος, εκδηλούμενη από την παράνομη πράξη που επιφέρει το θάνατο. Η προμελέτη πρέπει να αποδειχθεί ως η κινητήρια δύναμη για τη φόνευση του θύματος. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της προμελέτης και της θανάτωσης (του θύματος) πρέπει να είναι άμεση.» 144. Ο φόνος πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μελετημένης πράξης η οποία συνελήφθη και εκτελέστηκε εν ψυχρώ (βλ. Ονησίλλου, ανωτέρω, σελ. 574 - 575 και HadjiSavvas v Republic
(1988)2 CLR 37, 44). Η προμελέτη αποτελεί θέμα πραγματικό (βλ. Anastassiades v R
(1977)2 CLR 97, 148 και R v Shaban, 8 CLR 82, 84). Απαιτεί προγενέστερο σχεδιασμό ή σκέψη της αποτρόπαιης πράξης, υπό περιστάσεις που επιτρέπουν ψύχραιμο αναλογισμό. Για να καταστεί ο φόνος προμελετημένος, ο δράστης θα πρέπει να είχε την ευκαιρία να προβεί στον σχετικό αναλογισμό και να την απέρριψε (βλ. Ζαρή v Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2015)2 ΑΑΔ 766, 781). 145. Η ύπαρξη ή όχι προμελέτης συνάγεται συνήθως από περιστατική μαρτυρία, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Γι' αυτό αποδίδεται βαρύτητα στην κατάσταση του δράστη κατά τον ουσιώδη χρόνο, στην ηρεμία του μυαλού του και στο κατά πόσο είχε επαρκή ευκαιρία, μετά που σχημάτισε την πρόθεση του, να την αναλογιστεί και να υπαναχωρήσει. Η χρονική αυτή ανάπαυλα για τον αναλογισμό των πράξεων του από τον δράστη και η ευκαιρία απεμπόλησης της φονικής πρόθεσης κάτω από την επίδραση της συνείδησης του ανθρώπου, αποτελεί αναγκαίο στοιχείο της έννοιας του φόνου εκ προμελέτης (βλ. Στυλιανού, ανωτέρω, με αναφορά στις Shaban, ανωτέρω, Γιουρούκης v Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 402 και Anastassiades, ανωτέρω). Η προμελέτη κρίνεται με αυστηρό τρόπο αφού απαιτείται απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. ΓΕ v Αυξεντίου
(2005)2 ΑΑΔ 197, 204).
  1. Ακόμη και αν δεν εγερθεί, το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν συντρέχουν οι διατάξεις του άρθρου 208 ΠΚ (βλ. Στυλιανού, ανωτέρω). Το άρθρο 208 ΠΚ ορίζει ότι: «Όταν πρόσωπο το οποίο φονεύει παράνομα άλλο κάτω από περιστάσεις οι οποίες με την έλλειψη των διατάξεων του άρθρου αυτού θα συνιστούσαν φόνο εκ προμελέτης, διενεργεί την πράξη η οποία επιφέρει το θάνατο σε βρασμό ψυχικής ορμής που οφείλεται σε ξαφνική πρόκληση, δηλαδή σε άδικη πράξη, ύβρη ή εκνευρισμό τέτοιας φύσης ώστε να αποστερεί το συνετό άνθρωπο της ικανότητας για αυτοέλεγχο και πριν παρασχεθεί ο χρόνος για κατευνασμό της ψυχικής ορμής τέτοιου ανθρώπου, είναι ένοχος μόνο ανθρωποκτονίας.».
  2. Στην R v Erodotou, 19 CLR 144, 147 (τότε άρθρο 202 ΠΚ), αναφέρθηκε ότι η εν λόγω πρόνοια δεν αποτελεί εξαντλητική διατύπωση του κοινοδικαίου. Στην R v Duffy [1949] 1 All ER 932 η έννοια της πρόκλησης ορίστηκε ως ακολούθως από τον Devlin J (και υιοθετήθηκε από το Court of Appeal): 'Provocation is some act, or series of acts, done by the (victim) to the accused which would cause in any reasonable person, and actually causes in the accused, a sudden and temporary loss of self - control, rendering the accused so subject to passion as to make him or her for the moment not master of his mind.' Σε δική μας ελεύθερη μετάφραση: «Πρόκληση είναι κάποια πράξη, ή σειρά πράξεων, που γίνεται από το (θύμα) προς τον κατηγορούμενο, η οποία θα προκαλούσε σε οποιοδήποτε λογικό πρόσωπο, και στην πραγματικότητα προκαλεί στον κατηγορούμενο, μια ξαφνική και προσωρινή απώλεια αυτοελέγχου, καθιστώντας τον κατηγορούμενο τόσο υποκείμενο στο πάθος ώστε τη δεδομένη στιγμή να μην είναι κύριος του μυαλού του.»
  3. Αφορά την κλασική διατύπωση της πρόκλησης στο κοινοδίκαιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Άγγλος Νομοθέτης προέβη σε νομοθετικές ρυθμίσεις στη συνέχεια (βλ. s. 3, Homicide Act 1957 και s.s. 54 - 56, Coroners and Justice Act 2009) οι οποίες δεν μας αφορούν.
  4. Ο ορισμός που δόθηκε στην Duffy, ανωτέρω, υιοθετήθηκε στη ΓΕ v Αεροπόρος
(1997)2 ΑΑΔ 17, 23 - 24, όπου αναφέρθηκε ότι «.τo κατά πόσο υπάρχει ή όχι πρόκληση αποτελεί θέμα πραγματικό προδιαγεγραμμένο όμως νομικά από τις ιδιότητες που το συνθέτουν». Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξετάζεται στη βάση αποδεκτής μαρτυρίας και το βάρος παραμένει στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. R v Haralambou, 18 CLR 61, 62, Halil v R
(1961)CLR 432, 438, Ayres v R
(1971)2 CLR 16, 25 - 26 και 35 - 36 και Anastassiades, ανωτέρω, σελ. 154, 155, 156, 194, 200 και 283). Όπως αναφέρθηκε στην Στυλιανού, ανωτέρω: «.η απόρριψη της εξήγησης που προωθήθηκε, είναι μοιραία μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, στο βαθμό που παραμένει ακλόνητη από την υπεράσπιση, είναι επαρκώς ισχυρή ώστε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου (Kafalos v. The Queen, 19 CLR 121). Τούτο, ως απότοκο της θεμελιώδους αρχής ότι είναι η κατηγορούσα αρχή που έχει το βάρος να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου και όχι ο κατηγορούμενος την αθωότητα του. Συνεπώς δεν απαιτείται η εκδοχή του κατηγορούμενου να γίνει δεκτή από το δικαστήριο ως αληθινή. Αρκεί, στο τέλος, να παραμένει από το σύνολο της μαρτυρίας, έστω και αν προέρχεται από την κατηγορούσα αρχή (R. v. Bullard [1957] A.C. 63), εύλογη, έστω και υποβόσκουσα, αμφιβολία (lurking doubt) (Woolmington v. DPP, 25 Cr.App.R. 72, Prince, 28 Cr.App.Rep. 60, [1941] 3 All ER 37, R. v. McPherson (Franklin Roupert)
(1957)41 Cr.App.R. 213, Charitonos a.o. v. Republic
(1971)2 CLR 40, Ayres v. The Republic
(1971)2 CLR 40, Attorney General v. Hassan
(1971)2 CLR 316, R. ν. Murtagh and Kennedy, 39 Cr. App. R. 72, 83, Koutras v. The Republic
(1976)2 CLR 13, Fournaris v. The Republic
(1978)2 CLR 20, Κυπρίζογλου κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. Αρ. 53/17 κ.α., 15.12.2017, Μαμαλικόπουλος v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)).»
  1. Εν προκειμένω η Υπεράσπιση εγείρει και την υπεράσπιση της αυτοάμυνας. Σύμφωνα με το άρθρο 17 ΠΚ: «
  2. Πράξη ή παράλειψη, που διαφορετικά θα συνιστούσε ποινικό αδίκημα, δυνατόν να μη καταλογιστεί σε αυτόν που διέπραξε, αν αυτός μπορέσει να αποδείξει ότι αυτή έγινε ή παραλείφθηκε μόνο για αποτροπή συνεπειών διαφορετικά αναπότρεπτων, οι οποίες, αν δεν αποτραπούν θα επιφέρουν σε αυτό ή σε πρόσωπα τα οποία αυτός έχει υποχρέωση να προστατεύσει, αναπότρεπτο και ανεπανόρθωτο κακό, ότι η πράξη δεν υπερέβη το εύλογα αναγκαίο με αυτό, επίσης ότι το κακό που προκλήθηκε από αυτόν δεν ήταν δυσανάλογο με εκείνο το οποίο αποτράπηκε.»
  3. Το άρθρο 17 ΠΚ καθιστά, συγχωρητέα τη χρήση βίας προς αποτροπή μεγαλύτερου και ανεπανόρθωτου κακού σε άλλο πρόσωπο, το οποίο ο ασκών τη βία έχει υποχρέωση να προστατεύσει, νοουμένου ότι η βία, η οποία ασκείται, είναι εύλογη, υπό τις συνθήκες, και όχι δυσανάλογη προς το κακό το οποίο αποτρέπεται (βλ. Πετρόπουλος v Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574, 579). Η χρήση βίας για σκοπούς αυτοάμυνας αναγνωρίζεται ως υπεράσπιση στο Κυπριακό Δίκαιο (βλ. Miliotis v Police
(1971)2 CLR 292, 296, 297) η οποία εμπίπτει στον όρο κατάστασης ανάγκης (necessity) του άρθρου 17 του ΠΚ (βλ. Maifoshis v Police
(1978)2 CLR 9, 11). Όπου εγείρεται η υπεράσπιση της αυτοάμυνας, το βάρος είναι στην Κατηγορούσα Αρχή να την αποκλείσει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Γιάλλουρου v Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 320, 325). 152. Η υπεράσπιση της αυτοάμυνας (ή άμυνας άλλου) έχει δύο σκέλη:
(1)Πεποίθηση από πλευράς κατηγορουμένου ότι δέχεται, αυτός ή το άλλο πρόσωπο ή ότι θα δεχθεί, αυτός ή το άλλο πρόσωπο, επίθεση· και
(2)της άσκησης, υπό τις περιστάσεις, εύλογης και όχι δυσανάλογης προς αυτής της οποίας αποτρέπεται, βίας (βλ. Πετρόπουλος, ανωτέρω, σελ. 579 και The Crown Court Compendium Part I: Jury and Trial Management and Summing Up, Judicial College, June 2023, § 18 - 1 μέχρι 18 - 5). 153. Το σκέλος
(1)εξετάζεται υποκειμενικά, το σκέλος
(2)αντικειμενικά.
  1. Παρά το γεγονός ότι δεν αναμένεται κάποιος να περιμένει μέχρι να κτυπηθεί για να αντιδράσει (βλ. R v Deana [1909] 2 Cr App R 75, R v Beckford [1987] 85 Cr App R 378), η δυνατότητα να υποχωρήσει ή να αποφύγει τη χρήση βίας αποτελεί παράμετρο εξέτασης του εύλογου της ασκηθείσας βίας (βλ. R v Bird [1985] 81 Cr App R 110, [1985] EWCA Crim 2, R v Ray [2017] EWCA Crim 1391, § 38). Όπως αποφασίστηκε στην Beckford, ανωτέρω, σελ. 385, οι συνθήκες μπορεί να δικαιολογούν ένα προληπτικό κτύπημα (pre-emptive strike), θα πρέπει όμως να υφίσταται μαρτυρικό υπόβαθρο για να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα (βλ. R v Williams [2005] EWCA Crim 669). Σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο, εφόσον εγείρεται υπεράσπιση αυτοάμυνας ή άμυνας τρίτου το ζήτημα αφήνεται να αποφασιστεί στο τέλος από τους ενόρκους (βλ. The Crown Court Compendium, ανωτέρω, § 18 - 2 και DPP (Jamaica) v Bailey [1995] 1 Cr App R 257). Αφορά δηλαδή, ζήτημα αξιολόγησής της μαρτυρίας.
  2. Εάν επομένως, το Δικαστήριο με βάση την αποδεχθείσα μαρτυρία, είναι σίγουρο ότι ο κατηγορούμενος είναι ο επιτιθέμενος και όχι αυτός που απειλήθηκε με επίθεση, τότε με την απόδειξη των υπολοίπων συστατικών του αδικήματος, δύναται να τον καταδικάσει. Εάν όμως, δεχθεί ότι ο κατηγορούμενος δεχόταν (ή ότι ενδεχομένως δεχόταν) επίθεση ή ότι πίστευε ότι θα δεχθεί επίθεση, τότε πρέπει να εξετάσει αν η αντίδραση του ήταν, υπό τις περιστάσεις, εύλογη. Αντίδραση που κρίνεται εύλογη οδηγεί σε αθώωση του. Αντίδραση που δεν κρίνεται εύλογη ανατρέπει την υπεράσπιση της αυτοάμυνας, και στην απουσία άλλης αμφιβολίας, οδηγεί σε συμπέρασμα ενοχής του (βλ. The Crown Court Compendium, ανωτέρω, § 18 - 5). Κατ' ανάλογο τρόπο αποφασίζονται οι ενέργειες κατηγορουμένου όταν ενεργεί με σκοπό την άμυνα άλλου προσώπου.
  3. Σύμφωνα με το άρθρο 214 (α) ΠΚ: «
  4. Όποιος- (α) αποπειράται παράνομα να επιφέρει το θάνατο άλλου ή (β) .. είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης διά βίου.»
  5. Εκείνο που απαιτείται στο άρθρο 214 (α) ΠΚ είναι να αποδειχθεί πρόθεση θανάτωσης (βλ. Pefkos a.o. v R
(1961)CLR 340, 378, Τσέκουρα v Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 563, 581 και Σεργίου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 172/2015, 13/3/2018), ECLI:CY:AD:2018:D108. Λαμβάνονται κατά την εξέταση του ζητήματος της ύπαρξης ή μη πρόθεσης θανάτωσης, παράγοντες όπως «το ελατήριο, οι προπαρασκευαστικές πράξεις, οι δηλώσεις του κατηγορούμενου, το όπλο που χρησιμοποιήθηκε, η επιμονή στην επίθεση, η φύση των τραυμάτων που προκλήθηκαν και το μέρος του σώματος στο οποίο τα τραύματα εντοπίστηκαν» (βλ. Μενελάου v Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 407, 413). ΙΒ. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  1. Την 5/2/2023, περί τις 21:00, οι παραπονούμενοι έφτασαν έξω από φούρνο επί της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή στη Λευκωσία.
  2. Περί τις 21:03 έφτασε ο Κατηγορούμενος, με αυτοκίνητο που οδηγούσε τρίτο πρόσωπο, κατέβηκε στην απέναντι πλευρά του δρόμου και διασταύρωσε για να πάει στον φούρνο, έξω από τον οποίο βρίσκονταν οι παραπονούμενοι.
  3. Περί τις 21:07 έφτασε στον χώρο του φούρνου και ο Ραχπάν (ΜΚ 4) και στάθηκε μαζί με τους παραπονούμενους έξω από το φούρνο.
  4. Ο Moufid (ΜΚ 11) είχε εκφράσει την πρόθεση του, όπως τσακωθεί με τον Κατηγορούμενο. Αφού ο Κατηγορούμενος αγόρασε δύο ροφήματα, εξήλθε του φούρνου περί τις 21:
  5. Ένα λεπτό μετά ο Κατηγορούμενος πλησίασε τους παραπονούμενους και τον Ραχπάν (ΜΚ 4). Μετά από σύντομη συνομιλία και μετά από προτροπή του Moufid (ΜΚ 11), ο Κατηγορούμενος και οι Mahmood (ΜΚ 5) και Moufid (ΜΚ 11) διασταύρωσαν τον δρόμο και έφτασαν έξω από περίπτερο. Εκεί ξεκίνησε συμπλοκή μεταξύ του Moufid (ΜΚ 11) και του Κατηγορούμενου με τον τελευταίο να ανασύρει μαχαίρι. Το μαχαίρι, σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, ήταν ανοιγόμενο, μαύρο, μήκους 14 εκατοστών με λεπίδα μήκους 7, περίπου, εκατοστών. Μόλις ο Moufid (ΜΚ 11) είδε το μαχαίρι πήγε πίσω στο αυτοκίνητο των παραπονούμενων που ήταν σταθμευμένο έξω από το φούρνο.
  6. Στις 21:14:25 όλοι οι παραπονούμενοι είχαν μεταβεί έξω από το περίπτερο, και έσπρωχναν τον Κατηγορούμενο. Ο Kassem τον χτύπησε στο πρόσωπο και τον τραυμάτισε με μαχαίρι στον αριστερό βραχίονα. Στο μεταξύ, έξω από το περίπτερο, έφτασε και ο Ραχπάν (ΜΚ 4). Η συμπλοκή μεταξύ των παραπονούμενων και του Κατηγορούμενου συνεχίστηκε και μεταφέρθηκε εντός της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή. Ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να απωθήσει τους παραπονούμενους, αλλά εκείνοι και κυρίως ο Kassem συνέχιζαν να του επιτίθενται. Σε κλήση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια της συμπλοκής κάλεσε κάποιον να φέρει όπλα. Στις 21:17:13 ο Κατηγορούμενος αποχώρησε από την εν λόγω σκηνή απειλώντας το θύμα και τους παραπονούμενους.
  7. Οι παραπονούμενοι, το θύμα και ο Ραχπάν (ΜΚ 4) παρέμειναν έξω από το περίπτερο. Οι Mahmood (ΜΚ 5), Mohamed (MK 9), Moufid (ΜΚ 11) και Κassem αποχώρησαν η ώρα 21:34:15, ενώ το θύμα και ο Ραχπάν (ΜΚ 4), έφυγαν από εκεί την 21:36:
  8. Το θύμα μαζί με τους υπόλοιπους παραπονούμενους αποχώρησαν με το BMW ενώ ο Ραχπάν (ΜΚ 4) με το βαν.
  9. Δεχόμαστε από τις υποδείξεις του Αστ. ΜΚ 8, ότι ο Κατηγορούμενος διασταύρωσε τον δρόμο προς τον φούρνο, κινήθηκε στη συνέχεια στο απέναντι μέρος του δρόμου, περπάτησε με κατεύθυνση από την οδό Ναυπάκτου στην οδό Ίμβρου. Αφού τον πλησίασε άγνωστος άνδρας ξεκίνησε να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Την 21:37:51 ο Κατηγορούμενος αφού κινήθηκε στην οδό Ναυπάκτου κατέληξε στη διασταύρωση με την οδό Θεοτόκη και στάθηκε έξω από κτήριο. Την 21:38:44 σταμάτησε δίπλα του με το όχημα του ο Ραχπάν (ΜΚ 4) και μίλησε μαζί του. Ο Κατηγορούμενος τότε του είπε να φύγει γιατί κάτι κακό θα συμβεί. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4) δεν αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του όπλο.
  10. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4) ενημέρωσε το θύμα για το ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στην οδό Ναυπάκτου και ξεκίνησαν όλοι με τα αυτοκίνητα τους να πάνε εκεί. Ο Ραχπάν (ΜΚ 4) προπορεύθηκε με το όχημα του και ακολούθησαν οι παραπονούμενοι με το δικό τους. Στη θέση του οδηγού βρισκόταν ο Kassem, πίσω του καθόταν το θύμα, συνοδηγός ήταν ο Mahmood (ΜΚ 5) και δίπλα από το θύμα κάθονταν οι Mohamed (MK 9) και Moufid (ΜΚ 11). Εν τω μεταξύ, ο Κατηγορούμενος κατευθύνθηκε πεζός εντός της οδού Ναυπάκτου και την 21:40:47 εισήλθε σε χωράφι, με ελλιπή φωτισμό. Πρόκειται για το χωράφι όπου βρέθηκαν οι κάλυκες.
  11. Στις 21:41:08 περνούν από το χωράφι με κατεύθυνση εντός της οδού Ναυπάκτου τα οχήματα του Ραχπάν (ΜΚ 4) και το BMW. Εκείνη τη στιγμή και μόλις σταμάτησαν τα οχήματα ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε να τρέχει μέσα στο χωράφι και να πυροβολεί προς το όχημα των παραπονούμενων. Ένα δευτερόλεπτο μετά ο οδηγός του BMW άνοιξε την πόρτα και αμέσως την έκλεισε. Την 21:41:11 άνοιξε την πόρτα το θύμα και γύρισε το κεφάλι του πίσω δεξιά, προς το χωράφι. Αυτή είναι η στιγμή που δέχθηκε τον πυροβολισμό πάνω από το δεξί του φρύδι, αφού η πόρτα δεν έκλεισε και το σώμα του θύματος έπεσε στο εσωτερικό του οχήματος. Η πόρτα που είχε ανοίξει το θύμα έκλεισε τρία δευτερόλεπτα μετά.
  12. Ο Κατηγορούμενος έριξε συνολικά 8 πυροβολισμούς προς το BMW.
  13. Τα οχήματα του Ραχπάν (ΜΚ 4) και των παραπονούμενων έφυγαν με ταχύτητα και σε κατοπινό σημείο του δρόμου ο Kassem με τον Moufid (ΜΚ 11) μετέφεραν το θύμα στο όχημα του Ραχπάν (ΜΚ 4), για να τον πάρει στο νοσοκομείο. Ο Mahmood (ΜΚ 5) κατέβηκε από το όχημα σε κατάσταση σοκ και έτρεξε προς το μέρος του Κατηγορούμενου χωρίς να τον προλάβει. Ο Κατηγορούμενος διέφυγε στην Πύλα και αργότερα στις κατεχόμενες περιοχές, μέχρι την 15/2/2024, όταν και συνελήφθη.
  14. Ο θάνατος του θύματος επήλθε από βαρύτατη κρανιοεγκεφαλική κάκωση προκληθείσα από πυροβόλο όπλο την 5/2/
  15. Από τη λήξη της συμπλοκής μέχρι τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος πυροβόλησε πέρασαν περίπου 24 λεπτά.
  16. Αναφορικά με τις κατηγορίες της κατοχής πυροβόλου όπλου, εκρηκτικών υλών και μεταφορά μαχαιριού εκτός οικίας, αυτές έχουν γίνει παραδεκτές από τον Κατηγορούμενο κατά την ενώπιον μας προφορική του μαρτυρία. Ειδικότερα το άρθρο 4 του N.113(I)/2004 απαγορεύει την εισαγωγή, εξαγωγή, απόκτηση, κατοχή ή μεταφορά πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών των Κατηγοριών Α, Β και Γ. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι κρατούσε πιστόλι και με αυτό πυροβόλησε τους παραπονούμενους και το θύμα. Το όπλο του εξακόντισε βολίδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 του ως άνω Νόμου, ως ο Αστ. ΜΚ 3 κατέδειξε.
  17. Η μεταφορά εκρηκτικής ύλης, ποινικοποιείται στο άρθρο 4
(4)του Κεφ. 54, εκτός και αν κατέχεται άδεια από το Διευθυντή. Ο Κατηγορούμενος επίσης παραδέχθηκε ότι το πιστόλι που κρατούσε ήταν έμφορτο με εκρηκτικές ύλες. Δεχόμαστε ότι τα 8 φυσίγγια που εντοπίστηκαν πυροβολήθηκαν από το πιστόλι που κρατούσε, ως εκ τούτου τα κατείχε. 173. Δεν τίθεται επομένως ζήτημα με την κατοχή του όπλου ή των εκρηκτικών αφού ο Κατηγορούμενος όχι μόνο δέχθηκε τη φυσική κατοχή τους αλλά είχε και την απαραίτητη γνώση κατοχής τους (βλ. ΓΕ v Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, 74). 174. Περαιτέρω, εξ αρχής, παραδέχθηκε τη μεταφορά και χρήση μαχαιριού κατά τη συμπλοκή του με τους Mahmood (ΜΚ 5) και Moufid (ΜΚ 11), ως προβλέπεται στο άρθρο 82
(2)ΠΚ. Υπεράσπιση κατοχής του μαχαιριού για νόμιμο σκοπό, σύμφωνα με το άρθρο 82
(4)ΠΚ, δεν προβλήθηκε. Σε κάθε περίπτωση όμως με την απόρριψη της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου δεν υφίσταται υπόβαθρο εξέτασης τέτοιας Υπεράσπισης. Ούτε προκύπτει τέτοιο υπόβαθρο από την υπόλοιπη αποδεχθείσα μαρτυρία.
  1. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 6, 7 και 8 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
  2. Με την απόρριψη της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου οι υπερασπίσεις που εγείρονται θα πρέπει να εξεταστούν με βάση την αποδεχθείσα μαρτυρία.
  3. Εν προκειμένω δεν αμφισβητείται από τον Κατηγορούμενο ότι τέλεσε την πράξη, δηλαδή των πυροβολισμών προς το όχημα BMW, της οποίας πιθανή και πραγματωθείσα εν τέλει συνέπεια ήταν ο θάνατος του θύματος. Εξετάσαμε επομένως αν αυτή ήταν «παράνομη», αν δεν έγινε δηλαδή στο πλαίσιο αυτοάμυνας.
  4. Καμία μαρτυρία που να δικαιολογεί προκαταβολικό κτύπημα δεν έγινε αποδεκτή. Η αρχική θέση του Κατηγορούμενου ότι είχε δεχθεί πυροβολισμούς εγκαταλείφθηκε από τον ίδιο. Η μεταγενέστερη θέση του ότι είδε τον Κassem και το θύμα να κρατούν όπλα, πέραν του ότι δεν υποστηρίζεται από άλλη ενώπιον μας μαρτυρία, απορρίφθηκε αφού, όπως εξηγήθηκε πιο πάνω δεν έχει έρεισμα στη λογική. Με την απόρριψη της μαρτυρίας του και στην απουσία άλλης αποδεκτής μαρτυρίας δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι υποκειμενικά είχε σχηματίσει την πεποίθηση ότι δεχόταν (ή ότι θα δεχόταν) επίθεση. Ο Κατηγορούμενος είχε όντως δεχθεί επίθεση αρχικά, εγκατέλειψε όμως στη συνέχεια το αρχικό σημείο της συνάντησης και επανήλθε στην περιοχή με έμφορτο όπλο. Ενώ δηλαδή είχε την ευκαιρία να αποφύγει τον όποιο κίνδυνο ενείχε η όποια περαιτέρω επαφή μαζί τους, από μόνος του, χωρίς να υπάρχει μαρτυρία ότι πιέστηκε προς τούτο, τους αναζήτησε. Επομένως, ελλείπει και το στοιχείο της αντικειμενικής αναλογικότητας σε κάθε περίπτωση. Σημειώνουμε ότι είχε πυροβολήσει 8 φορές.
  5. Με βάση την ενώπιον μας μαρτυρία έχουμε ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος δεν ενήργησε αμυνόμενος αλλά ως επιτιθέμενος.
  6. Ως εκ τούτου η πράξη του ήταν παράνομη και έγινε με πρόθεση. Κρίνουμε ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η πρόθεση του να προκαλέσει τον θάνατο του θύματος αλλά και των υπολοίπων επιβαινόντων στο BMW (βλ. Στυλιανού, ανωτέρω).
  7. Προχωρήσαμε και εξετάσαμε αν υπήρχε προμελέτη ή αν το αδίκημα τελέστηκε ενώ υφίσταντο οι περιστάσεις του άρθρου 208 ΠΚ. Καταλήγουμε ότι υπήρξε προμελέτη και ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και στην κατηγορία 1, για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Ενώπιον μας δεν διαφάνηκε ότι η συνάντηση του Κατηγορουμένου με το θύμα ή τους παραπονούμενους είχε προσυνεννοηθεί. Αντιθέτως διαφάνηκε να ήταν τυχαία.
(2)Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε μαχαίρι, δεχόμαστε ότι οι παραπονούμενοι κινήθηκαν επιθετικά κατά του Κατηγορουμένου και ότι ασκήθηκε πραγματική βία εναντίον του. Είχε δεχθεί κτύπημα με μαχαίρι, τραυματίστηκε και ήταν εμφανής η πρόθεση τους να του κτυπήσουν. Από τις ίδιες τις αναφορές των παραπονουμένων διαφαίνεται ότι τουλάχιστον ο Kassem τον προσέβαλε.
(3)Το συμβάν όμως έληξε και ο Κατηγορούμενος είχε την ευκαιρία να διαφύγει και εγκατέλειψε τη σκηνή. Το έπραξε λέγοντας τους ότι θα επανέλθει «με όπλα», δείχνοντας ότι από την επίθεση και τα χτυπήματα που δέχθηκε του γεννήθηκε η σκέψη και η θέληση να ανταποδώσει με πυροβολισμούς. Αξίζει να αναφερθεί ότι και στη νομολογία αναγνωρίζεται ότι κανένας δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τις νοητικές διεργασίες του άλλου και δεν είναι λίγες οι φορές που για ασήμαντη αιτία κάποιος οδηγείται στο έγκλημα (βλ. Παφίτης κ.ά. v Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 102 και Νεοπτολέμου v Δημοκρατίας
(2016)2 ΑΑΔ 1247).
(4)Μεσολάβησαν στη συνέχεια μέχρι τον χρόνο του πυροβολισμού 24 λεπτά. Δεχόμαστε ότι ο Κατηγορούμενος είχε επικοινωνήσει με άλλο πρόσωπο στο μεσοδιάστημα, άγνωστο ποιο, επανερχόμενος με έμφορτο όπλο.
(5)Στο σημείο που συνάντησε τον Ραχπάν (ΜΚ 4) τον προειδοποίησε ότι θα γίνει μεγάλο κακό. Προχώρησε στη συνέχεια στο χωράφι, σε χώρο δηλαδή σκοτεινό, όπου και τους περίμενε. Είναι γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε αν είχε καθοριστεί ως σημείο συνάντησης ούτε ποιες ήταν οι τελικές προθέσεις των παραπονουμένων. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Κατηγορούμενος τους ανέμενε με έμφορτο όπλο.
(6)Ο Κατηγορούμενος στη συνέχεια πυροβόλησε κατά του οχήματος 8 φορές χωρίς προειδοποίηση. Το θύμα μάλιστα δέχθηκε απευθείας πλήγμα στο κεφάλι.
(7)Έχει καταδειχθεί, τόσο μέσω των αντιφάσεων και της εν γένει μαρτυρίας του Κατηγορούμενου, αλλά και από ανεξάρτητη μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είπε ψέματα λέγοντας ότι το θύμα τον είχε πυροβολήσει και αυτός ανταπέδωσε τους πυροβολισμούς. Τούτη η θέση διαψεύστηκε τόσο από τους αυτόπτες μάρτυρες, όσο και από τα ΚΚΒΠ στα οποία δεν φαίνεται το θύμα να πυροβολεί. Τούτη τη θέση του μάλιστα άλλαξε όταν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και αντιλήφθηκε ότι αποκαλύφθηκε η αλήθεια μέσω της παρουσίασης της μαρτυρίας. Είπε ότι τους είδε να κρατούν όπλο, κάτι που επίσης δεν επιβεβαιώνεται από την ενώπιον μας μαρτυρία και όπως εξηγήθηκε πιο πάνω, είναι αδύνατο να επεσυνέβη. Σημειώνουμε και μια σειρά από άλλα ψέματα που ο Κατηγορούμενος είπε στην κατάθεση του και τελικά τα αναίρεσε, όπως τον τρόπο που έλαβε το όπλο και το ότι βρισκόταν σε κατάσταση μέθης.
(8)Κρίνουμε ότι η επιστροφή του με έμφορτο όπλο, ο τρόπος που κινήθηκε προς το χωράφι και τα όσα ανέφερε αρχικώς όταν έφευγε και ακολούθως στον Ραχπάν (ΜΚ4) ότι ο Κατηγορούμενος είχε σχηματίσει όχι μόνο την αναγκαία πρόθεση αλλά ότι ενήργησε και με προμελέτη. Είχε προεξοφλήσει την επίθεση εναντίον τους με όπλο, απειλώντας παραπονούμενους και θύμα καθώς έφευγε από το χώρο της συμπλοκής. Η περίοδος των 24 λεπτών που μεσολάβησε του έδιδε επαρκή χρόνο να σκεφτεί και να απεμπολήσει το οποιοδήποτε φονικό σχέδιο.
(9)Από την ενώπιον μας μαρτυρία δεν διαφαίνεται ο Κατηγορούμενος να τελούσε υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών ουσιών. Ο ίδιος άλλωστε ανέφερε ότι ήξερε τί έκανε.
(10)Ανατρέχοντας στη νομολογία παρατηρείται ότι προηγούμενη συμπλοκή ή πρόκληση, δεν αποκλείει από μόνη της την ύπαρξη προμελέτης. Παράδειγμα αποτελεί η ΓΕ v Θωμά, Ποινικές Εφέσεις 132/2017 και 136/2017, 26/6/
  1. Εκεί τα θύματα είχαν προστριβές με τον Κατηγορούμενο και την επίδικη μέρα πήγαν στην ταβέρνα του πατέρα του, όπου ο τελευταίος εργαζόταν και ξεκίνησαν να κάνουν ζημιές και να τον βρίζουν. Εκείνος έπιασε ένα μαχαίρι και αφού τους καταδίωξε σε πολυσύχναστους δρόμους της Λεμεσού, με τον πατέρα του να προσπαθεί να τον αποτρέψει, φόνευσε διαδοχικά τρία πρόσωπα. Το Ανώτατο Δικαστήριο, λειτουργώντας, ανέτρεψε την πρωτόδικη κρίση και καταδίκασε τον Εφεσίβλητο σε φόνο εκ προμελέτης. Από τη συμπλοκή μέχρι τη θανάτωση τον θυμάτων εκεί, είχαν περάσει 10 λεπτά.
  2. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα μας και έχοντας ικανοποιηθεί ότι ο Κατηγορούμενος πυροβολώντας προς το BMW είχε πρόθεση θανάτωσης και των υπολοίπων παραπονουμένων, τον κρίνουμε ένοχο και στις κατηγορίες 2 -
  3. ΙΓ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  4. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. (Υπ.) Α. Λουκά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 'As indicated in Fox v Percy there are other techniques for assessing the credibility and reliability of a witness other than that based on a personal assessment of demeanour:
  5. Assess the evidence of a witness by reference to undisputed or indisputable facts. The witness is likely to be considered to be unreliable if their evidence is, in any serious respect, inconsistent with those facts; ...' [2] 'The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred; ....' [3] Η ορθή αναφορά είναι Mouat v DPP [2001] 2 Cr App R 23, 427. [4]
(1984)78 Cr App Rep
  1. [5] Pascoe Petgrave [2018] EWCA Crim
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.