ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Θ. Σ., Υπόθεση Αρ.: 10002/2022, 28/6/2024

(1)[(α) και (β)] του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 κλήθηκε σε απολογία. Κατόπιν, και με βάση το Άρθρο 74

(1)[(γ) και (δ)] του Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος για προβολή της υπεράσπισης του, έδωσε, ως επέλεξε, με βάση τα σχετικά δικαιώματα του, τα οποία του επεξηγήθηκαν από το Δικαστήριο, μαρτυρία από τη θέση εξεταζόμενου μάρτυρα, αφού ορκίστηκε ως μάρτυρας. Επιπρόσθετα, κάλεσε ως μάρτυρες τους: Ελένη Χριστοφή («Μ.Υ.1») και Άριστο Αριστοκλέους («Μ.Υ.2»). Αναφερόμαστε στην μαρτυρία αυτή, στην συνέχεια. ΙΙΙ. Η μαρτυρία: Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής Βασική μάρτυρας κατά την ακρόαση, σε ότι αφορά την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής για τα επίδικα γεγονότα, ήταν η παραπονούμενη. Ως εκ τούτου, ακολούθως, προχωρούμε να παραθέτουμε τους κυριότερους ισχυρισμούς της και στην συνέχεια, με βάση την αφήγηση των γεγονότων κατά χρονολογική σειρά, αλλά και το χρονικό, ως προκύπτει, της διερεύνησης τους από την Αστυνομία, για καλύτερη κατανόηση, σκιαγραφούμε και την υπόλοιπη μαρτυρία, ανεξαρτήτως της σειράς παρουσίασης των μαρτύρων. Κατά την κυρίως εξέταση της από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, η παραπονούμενη αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε, αναφορικά με αυτή την υπόθεση, στην Αστυνομία, στα Νεπαλικά μέσω διερμηνείας, στις 04/06/2022, 09/06/2022 και 17/06/2022, Έγγραφα Α1, Β1 και Γ1 αντίστοιχα, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της μαρτυρίας της. Μεταφράσεις τους στα Αγγλικά και Ελληνικά, αποτελούν τα Έγγραφα Α2, Α3, Β2, Β3, Γ2 και Γ3, που επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Ακολουθώντας βασικά τους ισχυρισμούς της κατάθεσης της στην Αστυνομία ημερομηνίας 17/06/2022, Έγγραφο Γ1, ενώπιον του Δικαστηρίου, η παραπονούμενη αναφέρθηκε στις προσωπικές της περιστάσεις, στους λόγους για την απόφαση της να έρθει στην Κύπρο και στην συμπεριφορά του κατηγορουμένου έναντι της, αποκορύφωμα της οποίας ήταν τα περιστατικά της 03ης/06/

1. Σχετικά με τις προσωπικές της περιστάσεις, η παραπονούμενη είπε ότι κατάγεται από πολύ φτωχή, ενδεκαμελή οικογένεια, που διέμενε, υπό πολύ δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, σε ένα χωριό της επαρχίας στο Νεπάλ και έβγαζε τα προς το ζην από την γεωργία. Λόγω των δυσκολιών της οικογένειας της, ολοκλήρωσε μόνο την δημοτική εκπαίδευση, καθότι, από την ηλικία των 12 ετών, αναγκάστηκε να διακόψει την φοίτηση της στο σχολείο για να βοηθάει τους γονείς της στις εργασίες τους. Ως εκ τούτου, εκτός από κάποια βασικά Αγγλικά, γνωρίζει να μιλάει μόνο την Νεπαλική γλώσσα, της οποίας όμως την ανάγνωση και γραφή δεν κατέχει πολύ καλά. Σε ηλικία 16 ετών, κανονίστηκε από τον πατέρα της και παντρεύτηκε. Έκανε δύο γάμους. Ο πρώτος της γάμος διαλύθηκε, μετά που ο σύζυγος της, λόγω της πολύ κακής τους οικονομικής κατάστασης, είχε μεταναστεύσει προσωρινά στο εξωτερικό για να εργαστεί, έλειπε για πολλά χρόνια και τελικά δεν επέστρεψε κοντά της. Κατά την περίοδο της απουσίας του, για να αντιμετώπιζε τα οικονομικά προβλήματα και χρέη τους, είχε και η ίδια μεταναστεύσει προσωρινά στο εξωτερικό για να εργαστεί. Κάτι το οποίο επανέλαβε, όταν, μετά τον επαναπατρισμό της και την επιστροφή στην οικία των γονέων της, η εξακολουθούμενη πολύ κακή οικονομική τους κατάσταση, το επέβαλλε. Όταν και πάλι επέστρεψε στο Νεπάλ από το εξωτερικό, τέλεσε τον δεύτερο της γάμο με τον νυν σύζυγο της, ο οποίος ήταν επίσης διαζευγμένος και πατέρας δύο παιδιών, ηλικίας τότε 16 και 14 ετών. Μαζί του, απέκτησε ένα παιδί τεσσάρων περίπου ετών σήμερα και, πριν την έλευση της στην Κύπρο, διαβίωναν, μαζί και με τα παιδιά του από τον προηγούμενο του γάμο, ως οικογένεια και εργάζονταν ως αγρότες. Για τις περιστάσεις ερχομού και εγκατάστασης της στην Κύπρο, η παραπονούμενη είπε ότι, με τον σύζυγο της, λόγω της πολύ κακής οικονομικής τους κατάστασης, αποφάσισαν να μεταναστεύσει προσωρινά για να εργαστεί και, μέσω πράκτορα στο Νεπάλ, με χρήματα από δάνειο που έλαβαν, βρήκε εργασία στην Κύπρο στον τομέα της γεωργίας. Είχε συμφωνήσει, όταν ακόμη βρισκόταν στο Νεπάλ και υπέγραψε προς τούτο και σχετική σύμβαση, ότι θα εργαζόταν στον συγκεκριμένο τομέα, καθημερινές και Σαββατοκύριακο, με μισθό €500 κάθε μήνα. Μισθός, σχεδόν διπλάσιος από αυτόν που θα μπορούσε, λόγω και της μόρφωσης της, να έχει στο Νεπάλ. Ήταν μία αναγκαία αλλά πολύ δύσκολη απόφαση, καθότι, για να ερχόταν στην Κύπρο να εργαστεί, θα άφηνε πίσω το ανήλικο της παιδί. Για την Κύπρο, δεν γνώριζε τίποτα αναφορικά με την κουλτούρα ή τους Νόμους και την θεσμική λειτουργία της Αστυνομίας και των Δικαστηρίων. Στην Κύπρο ταξίδευσε στις 18/04/2022 και στο αεροδρόμιο όταν αφίχθηκε, την συνάντησε αντιπρόσωπος του πράκτορα στο Νεπάλ, ο οποίος, την ίδια ημέρα, την οδήγησε τελικά, στο τόπο όπου θα διέμενε και θα εργαζόταν, και την σύστησε στον εργοδότη της. Δηλαδή, στον κατηγορούμενο. Η τοποθεσία, ήταν μακριά από την πλησιέστερη πόλη, περί την μία ώρα διαδρομή με το αυτοκίνητο. Μετά την γνωριμία τους, ο κατηγορούμενος την οδήγησε σε ένα σπίτι το οποίο βρισκόταν εκεί, δηλαδή, στην αγροτική έκταση όπου και θα εργαζόταν και της έδειξε το υπνοδωμάτιο της που βρισκόταν στον πρώτο όροφο. Το υπνοδωμάτιο αυτό, μαζί με άλλα που προορίζονταν για το εργατικό προσωπικό, εξυπηρετείτο από μικρή κουζίνα και μπάνιο που βρίσκονταν στον ίδιο όροφο. Εκείνο τον καιρό, υπήρχε άλλος ένας εργάτης που διέμενε στην αγροικία, ένας άνδρας από το Μπαγκλαντές. Ο κατηγορούμενος δεν κατοικούσε εκεί, ωστόσο, στο ισόγειο διατηρούσε το δικό του δωμάτιο, το οποίο μέσα είχε την δική του κουζίνα και μπάνιο. Για τον κατηγορούμενο, ανέφερε επίσης η παραπονούμενη, εργάστηκε περί τους δυόμιση μήνες. Κατά την διάρκεια εκείνης της περιόδου, κατοικούσε στην αγροικία, δεν είχε κάπου αλλού για να διαμείνει και εργαζόταν για τον κατηγορούμενο χωρίς άλλη πηγή εισοδήματος. Τους μισθούς της, θα τους έστελνε στην οικογένεια της στο Νεπάλ. Παρ' όλο που τον πρώτο της μισθό ο κατηγορούμενος της τον είχε πληρώσει καθυστερημένα, για την συνέχεια, επειδή την εξυπηρετούσε καλύτερα, του ζήτησε να πληρωνόταν για τα δεδουλευμένα της, μετά την συμπλήρωση δύο μηνών, ώστε να έστελνε τα χρήματα στην οικογένεια της στο Νεπάλ με μία μεταφορά. Για την διατροφή της, είπε επίσης, μεριμνούσε ο κατηγορούμενος, παρέχοντας της όλα τα αναγκαία. Η ίδια έπρεπε μόνο να μαγειρεύει. Για οτιδήποτε άλλο χρειαζόταν, όπως για παράδειγμα κάποια φαρμακευτική αγωγή, εξαρτάτο και πάλι από τον κατηγορούμενο, ο οποίος, λόγω και της μεγάλης απόστασης της αγροικίας από την πλησιέστερη πόλη, φρόντιζε και για τις αναγκαίες μετακινήσεις της. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της παραπονούμενης, ένα περίπου μήνα αφότου ξεκίνησε να εργάζεται για τον κατηγορούμενο, εκείνος, όταν αυτή βρισκόταν πάνω σε σκάλα και μάζευε πορτοκάλια, για πρώτη φορά, την άγγιξε στα πόδια, πάνω από το μακρύ παντελόνι που φορούσε, κατά τρόπο ανάρμοστο, απαλά και αργά. Ένιωσε άσχημα. Αντέδρασε, δείχνοντας την εναντίωση της, λέγοντας του στην αγγλική γλώσσα, «Don't touch me, I no like», «I no happy» και ο κατηγορούμενος, μόλις άκουσε τι του είχε πει, χαμογέλασε και έφυγε. Μετά από αυτό, ακολούθησαν και άλλα τέτοια περιστατικά. Κάποιες ημέρες αργότερα, ενώ βρισκόταν μόνη της στο ισόγειο της αγροικίας και εκτελούσε εργασία που της είχε αναθέσει ο κατηγορούμενος, αυτός την προσέγγισε από πίσω και την αγκάλιασε. Ήθελε να την αγγίξει «στα προσωπικά της μέρη». Εκείνη, είχε και πάλι αντιδράσει αρνητικά, σπρώχνοντας τον με το χέρι της στο σημείο του χεριού του, οπόταν ο κατηγορούμενος, όπως και την προηγούμενη φορά, χαμογέλασε και έφυγε. Το περιστατικό την έκανε να νιώσει πολύ άσχημα. Κάποια άλλη φορά, και ενώ βρισκόταν στον ίδιο τόπο και εργαζόταν καθ' υπόδειξη του κατηγορουμένου, αυτός και πάλι την προσέγγισε από πίσω, αλλά αυτή την φορά, την άγγιξε με τα χέρια του στα στήθη. Είχε και πάλι αντιδράσει και έδειξε την αρνητικότητα της λέγοντας του, «Don' t touch me», «I no happy», οπόταν ο κατηγορούμενος, όπως και τις άλλες φορές, χαμογέλασε και έφυγε. Και πάλι το περιστατικό την έκανε να νιώσει πολύ άσχημα. Υπήρξε επίσης περίπτωση όπου, κατά το βράδυ και ενώ βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο της, ο κατηγορούμενος την κάλεσε να κατέβει στο ισόγειο όπου βρισκόταν, λέγοντας της ότι την ήθελε κάτι σχετικά με την εργασία της. Όταν εκείνη τον προσέγγισε, εκείνος, αφού την τράβηξε κοντά του, την αγκάλιασε. Είχε και τότε αντιδράσει δείχνοντας την εναντίωση της, σπρώχνοντας τον μακριά της και κάνοντας ένα βήμα πολύ μακριά του για να απομακρυνθεί. Μετά από αυτό, ο κατηγορούμενος της είπε για τις εργασίες που έπρεπε να εκτελέσει την επόμενη ημέρα και έφυγε. Όπως και τις άλλες φορές, το περιστατικό την έκανε να νιώσει πολύ άσχημα. Τέτοια περιστατικά εναντίον του προσώπου της, όπως τα προαναφερόμενα, ισχυρίστηκε η παραπονούμενη, με δράστη τον κατηγορούμενο, που αφορούσαν αγγίγματα στα πόδια, τα χέρια και τα στήθη της, καθώς και αγκαλιές, έγιναν περί τις 10 με 15 φορές, και πάντοτε όταν βρίσκονταν μόνοι τους. Αν και αυτά της είχαν προκαλέσει φόβο, ανασφάλεια, αλλά και αγωνία ότι ο κατηγορούμενος θα της έκανε μεγαλύτερο κακό, δεν τα ανέφερε σε οποιονδήποτε. Αφενός, επειδή δεν είχε κάποιο γνωστό της εκεί (αν και ένα ζευγάρι από το Νεπάλ είχε σε κάποια φάση εργοδοτηθεί από τον κατηγορούμενο και κατοικούσε μαζί της στην αγροικία) και αφετέρου, επειδή εκτός από φόβο για τις επιπτώσεις μιας τέτοιας αναφοράς, ένιωθε και ντροπή. Στα περιστατικά αυτά, ισχυρίστηκε η παραπονούμενη, υπήρξε συνέχεια. Κάποια ημέρα, και πάλι ενώ βρισκόταν μόνη της στο ισόγειο της αγροικίας και εργαζόταν όπως της είχε πει, ο κατηγορούμενος πήγε εκεί, όπως εκείνη την στιγμή αντιλήφθηκε, για να έλεγχε την εργασία της. Την προσέγγισε και στην συνέχεια, αφού άνοιξε την πόρτα του δωματίου του στο ισόγειο που βρισκόταν παρακείμενα, της είπε, «Come Diki». Κατόπιν, ο κατηγορούμενος εισήλθε σε αυτό, από όπου και συνέχισε να την καλεί με τον ίδιο τρόπο. Εκείνη, επειδή υπήρξαν και άλλες περιπτώσεις που χρειάστηκε για σκοπούς της δουλειάς που έκαναν να μπει στο δωμάτιο του κατηγορούμενου, επειδή σε αυτό υπήρχε ψυγείο που φυλάσσονταν πράγματα, νομίζοντας ότι ο κατηγορούμενος την ήθελε κάτι σχετικά με την εργασία της, μπήκε στο δωμάτιο και πήγε κοντά του. Τότε, ο κατηγορούμενος, αμέσως έκλεισε την πόρτα του δωματίου και την έσπρωξε μέσα στο δωμάτιο του μπάνιου. Αφού γρήγορα ξεγυμνώθηκε, της έβγαλε την φανέλα, τον στηθόδεσμο και το παντελόνι και μετά πέταξε τα ρούχα τους έξω από αυτό. Ακολούθως, αφού της έλεγε, «Come, come», την έσπρωξε και μπήκαν μέσα στην ντουζιέρα. Εκείνη, ήταν αρνητική και του είπε, «Don' t touch me», ενώ συνέχιζε να του φωνάζει, «Don' t like», την στιγμή που ο κατηγορούμενος της έλεγε, κατά επανάληψη, «No problem, no problem». Στην συνέχεια, ο κατηγορούμενος, και ενώ εκείνη βρισκόταν στην γωνιά της ντουζιέρας, με νερό και σαμπουάν καθάρισε το πέος του. Συγχρόνως, αυτό ήρθε σε στύση. Ακολούθως, αφού ο κατηγορούμενος έκλεισε το νερό της ντουζιέρας, την έσπρωξε από τους ώμους προς τα κάτω λέγοντας της, «Down». Με τον τρόπο αυτό, εκείνη είχε γονατίσει μέσα στην ντουζιέρα μπροστά του και ο κατηγορούμενος, γρήγορα έσπρωξε το πέος του μέσα στο στόμα της. Με το ένα του χέρι την κρατούσε από το κεφάλι και με το άλλο του χέρι κρατούσε το πέος του. Κινήθηκε με αυτό μέσα στο στόμα της τρείς ή τέσσερεις φορές και μετά, και ενώ βρισκόταν μέσα της, εκσπερμάτωσε. Δεν είχε ποτέ στο παρελθόν κάνει κάτι τέτοιο, δεν το περίμενε, ένοιωσε πόνο στον λαιμό της, ήταν φοβισμένη και σοκαρισμένη από τα περιστατικά, δεν ήξερε τι να κάνει και τελικά, αφού έφτυσε το σπέρμα του κατηγορουμένου, καθάρισε το στόμα της με νερό. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος κατά την διάρκεια του όλου περιστατικού, που διήρκησε περί τα τρία λεπτά, δεν είχε πει οτιδήποτε άλλο εκτός από τα προαναφερόμενα, αφού άρχισε να ντύνεται, δείχνοντας της τα ρούχα της, της είπε, «Diki come, take» και μετά, «Diki go» και στην συνέχεια έφυγε. Εκείνη, της οποίας ο λαιμός πονούσε πάρα πολύ, έτρεμε και ήταν φοβισμένη και μη γνωρίζοντας τι να κάνει, αφού ντύθηκε, κλαίγοντας επέστρεψε στην εργασία που έκανε αμέσως πριν από το συμβάν. Αν και σκέφτηκε να έφευγε από την αγροικία, τον κατηγορούμενο και την εργοδότηση του, δεν είχε που να πάει και, αναλογιζόμενη ότι για να ερχόταν στην Κύπρο για να εργαστεί είχε υποστεί έξοδα τα οποία κάλυψε με δάνειο που έλαβε, αλλά και την ανάγκη της οικογένειας της του μισθού της από την εργασία που είχε, δεν το έπραξε και δεν ανέφερε για το συμβάν σε κανένα. Μετά το προαναφερόμενο περιστατικό, ισχυρίστηκε επιπλέον η παραπονούμενη, ο κατηγορούμενος συμπεριφέρονταν ως αν αυτό να μην είχε συμβεί. Εκείνη ωστόσο αισθανόταν άσχημα, ειδικά όταν βρίσκονταν μόνοι τους και διαισθανόταν ότι θα της έκανε και άλλο κακό. Πράγματι, ισχυρίστηκε, το κακό αυτό συνέβη δύο ή τρείς ημέρες αργότερα. Ήταν ημέρα Παρασκευή, κατά το πρωινό, που, αφού σε όλους τους άλλους εργάτες είχαν ανατεθεί από τον κατηγορούμενο διάφορες εργασίες αλλού, έμεινε μόνη της στην αγροικία στον χώρο του ισογείου να καθαρίζει κρεμμύδια. Δεκαπέντε περίπου λεπτά αργότερα, ο κατηγορούμενος πήγε από πίσω της και γρήγορα την αγκάλιασε με δύναμη. Εναντιώθηκε στην πράξη του αυτή, λέγοντας του, «Don' t touch me», όμως ο κατηγορούμενος, τραβώντας την από το δεξί της χέρι, την πήγε στο δωμάτιο του, η πόρτα του οποίου ήταν ήδη ανοικτή. Αφού εισήλθαν σε αυτό, ο κατηγορούμενος έκλεισε βιαστικά πίσω τους την πόρτα και λέγοντας της, «Come, come», με δύναμη την έσπρωξε μέσα στο δωμάτιο του μπάνιου. Προσπάθησε με τα λίγα αγγλικά που γνωρίζει να του εκφράσει την αρνητικότητα της, λέγοντας του, «Don' t touch me» και «I no like» και τον έσπρωξε με τα χέρια της για να έφευγε. Ο κατηγορούμενος όμως ήταν σαφώς πιο δυνατός και ακλόνητος. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος την έσπρωξε μέσα στην ντουζιέρα και αφού ξεγυμνώθηκε, της έβγαλε βιαστικά την φανέλα, τον στηθόδεσμο, το παντελόνι και το εσώρουχο που φορούσε. Το πέος του ήταν ήδη σε στύση όταν, μέσα στην ντουζιέρα, αφού την χαστούκισε στα οπίσθια, το καθάρισε, όπως έκανε μετά και στο δικό της γεννητικό όργανο, με νερό και σαμπουάν. Κατόπιν, ο κατηγορούμενος, ο οποίος την κρατούσε δυνατά από τους ώμους, πήγε πίσω της και, αφού της είπε, «Down», ασκώντας της δύναμη για να λυγίσει την πλάτη της, όπως και έγινε, παρά το ότι του έλεγε «No, no», με δύναμη διείσδυσε το πέος του στον κόλπο της. Ακολούθως, κινήθηκε μέσα της τρείς ή τέσσερεις φορές. Στο πέος του, ο κατηγορούμενος δεν φόρεσε προφυλακτικό. Το όλο περιστατικό, διήρκησε τρία ή τέσσερα περίπου λεπτά. Πονούσε πάρα πολύ, ήταν σοκαρισμένη και, αν και τα είχε χαμένα και δεν μπορούσε να σκεφτεί, συνέχισε να λέει στον κατηγορούμενο «No», ενώ, στα Νεπαλικά, του έλεγε επίσης ότι πονούσε πάρα πολύ. Όταν ο κατηγορούμενος αποτράβηξε το πέος του από μέσα της, άγνωστο αν προηγουμένως είχε εκσπερματώσει, διαπίστωσε, όπως και ο κατηγορούμενος, ότι αιμορραγούσε πολύ από τον κόλπο. Ο κατηγορούμενος, αφού προηγουμένως την ρώτησε τι συνέβη και εκείνη του αποκρίθηκε ότι δεν γνώριζε, αλλά πονούσε πολύ, της έδωσε μία μικρή πετσέτα για να σταματούσε την αιμορραγία και της είπε στα αγγλικά, «Go sleep for an hour». Αιμορραγώντας και πονώντας πολύ, ισχυρίστηκε περαιτέρω η παραπονούμενη, πήγε στο υπνοδωμάτιο της και ξάπλωσε στο κρεβάτι. Δεν υπήρχε κανένας άλλος στην αγροικία εκείνη την ώρα. Όλοι οι άλλοι εργάτες δούλευαν στα χωράφια. Ο κατηγορούμενος, είχε επίσης φύγει. Επέστρεψε όμως μετά από πέντε περίπου ώρες και την ρώτησε αν ήταν καλά και εκείνη του είπε ότι δεν ήταν και ότι χρειαζόταν να πάει στο νοσοκομείο. Τότε ο κατηγορούμενος της είπε, «You go hospital, Ι crazy», την στιγμή που εκείνη προσπάθησε να σηκωθεί από το κρεβάτι και δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της. Στο μεταξύ, η αιμορραγία είχε σταματήσει και επανέλθει δύο φορές. Κατόπιν, ο κατηγορούμενος της είπε να κοιμηθεί και της καταχώρησε στο κινητό της τηλέφωνο τον αριθμό κλήσης του δικού του, για να του τηλεφωνούσε αν δεν ένοιωθε καλά. Μετά από λίγα λεπτά και ενώ βρισκόταν σε κατάσταση εφίδρωσης και ζάλης, τον κάλεσε. Ο κατηγορούμενος, αν και δεν απάντησε στην κλήση της, πήγε αμέσως στο υπνοδωμάτιο της και αφού την ρώτησε αν ήθελε νερό, της έδωσε ένα μπουκάλι και της είπε, όπως και πιο πριν, να κοιμηθεί. Προσπάθησε, αλλά δεν μπορούσε και στην συνέχεια, έχασε τις αισθήσεις της. Επανήλθε σε αυτές, όταν ο κατηγορούμενος της έριξε νερό στο πρόσωπο. Μετά από αυτά, ο κατηγορούμενος φώναξε στους υπόλοιπους εργάτες να πάνε κοντά τους και στην συνέχεια, ίσως κάλεσε και ασθενοφόρο για να την μεταφέρει στο νοσοκομείο. Ακολούθως, την τοποθέτησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του, όπου μαζί της επιβιβάστηκαν, η συνάδελφος της από το Νεπάλ και ο συνάδελφος της από το Μπαγκλαντές. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος έδειχνε ανήσυχος και κατά την διαδρομή της έλεγε «Wait wait Diki, 2 - 5 minutes», τους οδήγησε με το αυτοκίνητο του για να συναντήσουν κάπου στην διαδρομή για το νοσοκομείο, το ασθενοφόρο, το πλήρωμα του οποίου, δύο άντρες, την επιβίβασαν σε αυτό. Σε κάποια φάση, έχασε τις αισθήσεις της, όμως θυμάται ότι, πριν από αυτό, ο κατηγορούμενος της είχε πει ότι το ασθενοφόρο θα την πήγαινε στο νοσοκομείο για να γίνει καλά. Το ασθενοφόρο, ανέφερε επίσης η παραπονούμενη, την μετέφερε στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όπου και, κατά την παραμονή της εκεί, γνώρισε κάποια ομοεθνή της με το όνομα Kopila, η οποία έτυχε να βρίσκεται εκεί μαζί με τον εργοδότη της, ο οποίος, λόγω ασθένειας, βρισκόταν στο νοσοκομείο. Η γυναίκα αυτή, την ρώτησε στα Νεπαλικά να της πει τι της είχε συμβεί και εκείνη αποκρίθηκε, επίσης στα Νεπαλικά, ότι την βίασε ο εργοδότης της. Σε επακόλουθη ερώτηση της Kopila αναφορικά με το πού αυτό της συνέβη, της απάντησε ότι ο βιασμός της έλαβε χώρα στο δωμάτιο του εργοδότη της, στο ισόγειο της αγροικίας που κατοικούσε. Κατόπιν, η Kopila απομακρύνθηκε από κοντά της και την είδε να συνομιλεί με τον γιατρό που βρισκόταν εκεί στο Τ.Α.Ε.Π. ο οποίος στην συνέχεια την περιέθαλψε. Την καθάρισε στην περιοχή του γεννητικού της οργάνου όπου είχε αιμορραγήσει και της δόθηκαν καθαρά ρούχα για να αλλάξει. Ακολούθως, μεταφέρθηκε σε άλλο δωμάτιο όπου συνεχίστηκε ο καθαρισμός της περιοχής του γεννητικού της οργάνου και η υποβολή της σε χειρουργική επέμβαση. Στην συνέχεια, μεταφέρθηκε σε άλλο δωμάτιο που βρισκόταν σε διαφορετικό όροφο του νοσοκομείου, όπου και νοσηλεύτηκε. Οι Punam Rana, Μ.Κ.20 και Khum Prassad Shakma, Μ.Κ.21 οι οποίοι κατάγονται από το Νεπάλ, ήταν συνάδελφοι της παραπονούμενης στην εργοδότηση του κατηγορουμένου και συγκάτοικοι της στην αγροικία. Σύμφωνα με τις καταθέσεις της Μ.Κ.20 στην Αστυνομία, ημερομηνίας 04/06/2022 και 19/06/2022, Έγγραφα Υ και Φ, αντίστοιχα, τις οποίες κατά την ακρόαση υιοθέτησε για να αποτελέσουν μέρος της μαρτυρίας της, στις 03/06/2022, περί τις 11:00 η ώρα, η παραπονούμενη έφυγε από το χωράφι με τις φυτείες ντομάτας και κρεμμυδιού όπου όλοι μαζί οι εργάτες βρίσκονταν για εργασία από νωρίτερα το πρωί και μεταφέρθηκε από τον κατηγορούμενο με το αυτοκίνητο του, μαζί με κάποιο άλλο συνάδελφο τους από το Βιετνάμ, στην αγροικία όπου θα αποθήκευαν την συγκομιδή τους. Όταν, μετά από μία περίπου ώρα, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο χωράφι όπου βρισκόταν και την μετέφερε στην αγροικία για άλλη εργασία, όταν είχε πάει στην τουαλέτα του πρώτου ορόφου πλησίον του υπνοδωματίου της, είδε την παραπονούμενη, στο δικό της υπνοδωμάτιο, να ξαπλώνει στο κρεβάτι. Στην ερώτηση της, κατά πόσο ήταν καλά, η παραπονούμενη της είπε ότι είχε έμμηνο ρύση και την παρακάλεσε, αν είχε, για κάποια επιθέματα περιόδου, με τα οποία και την προμήθευσε από το υπνοδωμάτιο της. Όπως υποστήριξε κατά την αντεξέταση της, όταν η παραπονούμενη της είπε ότι είχε έμμηνο ρύση, ήταν πειστική. Κατόπιν, ισχυρίστηκε επίσης, και αφού εργάστηκε στον ισόγειο χώρο της αγροικίας καθαρίζοντας κρεμμύδια για μία περίπου ώρα, όταν είχε επιστρέψει από το χωράφι και ο σύζυγος της, Μ.Κ.21, μπήκαν μαζί μέσα στην αγροικία για να γευματίσουν. Η παραπονούμενη, την οποία τότε είχαν ρωτήσει αν θα έτρωγε μαζί τους, τους είπε ότι δεν ήθελε να φάει και παρέμεινε στο υπνοδωμάτιο της. Εκείνοι, μετά το γεύμα τους, επέστρεψαν στην εργασία τους στον χώρο της αγροικίας, μέχρι που, κατά τις 14:00, είδαν τον κατηγορούμενο να μπαίνει στην αγροικία, να ανεβαίνει στον πρώτο όροφο και να πηγαίνει στο υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης. Κατόπιν, και σε χρόνο μετά από κάποια λεπτά, είδαν τον κατηγορούμενο να επιστρέφει και να φωνάζει τον συνάδελφο τους από το Βιετνάμ να πάει κοντά του. Συνειδητοποίησαν ότι κάτι κακό πρέπει να είχε συμβεί και ανέβηκαν και εκείνοι στον πρώτο όροφο και πήγαν προς το υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης για να δουν τι ακριβώς συνέβαινε. Εκεί, είδαν τον κατηγορούμενο να ρίχνει νερό στο πρόσωπο της παραπονούμενης, η οποία φαινόταν να είναι αναίσθητη, ενώ τα ρούχα και το κρεβάτι της ήταν ματωμένα. Επειδή η παραπονούμενη δεν ανταποκρινόταν, είπε επίσης, μαζί με τον κατηγορούμενο και τον σύζυγο της, την μετέφεραν στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, την επιβίβασαν στο πίσω του μέρος, όπου και κάθισε μαζί της και ξεκίνησαν για να την μετέφερναν στο νοσοκομείο. Καθ' οδόν, ο κατηγορούμενος, με το κινητό του τηλέφωνο, κάλεσε για ασθενοφόρο και εκείνη μιλούσε στην παραπονούμενη για να την κρατούσε ξύπνια. Μετά πάροδο 10 ή 15 λεπτών, στην διαδρομή για το νοσοκομείο, συναντήθηκαν με το ασθενοφόρο, στο οποίο η παραπονούμενη μεταφέρθηκε για την διακομιδή της στο νοσοκομείο. Κατά την αντεξέταση της, η Μ.Κ.20 ανέφερε επίσης ότι, με την παραπονούμενη, με την οποία ήταν ομοεθνής, περνούσαν καθημερινά πάρα πολλές ώρες μαζί. Εργάζονταν και έκαναν τα διαλείμματα τους μαζί (μαγείρευαν και έτρωγαν μαζί, κ. τ. λ.), «ήταν σαν αδελφές». Είπε επίσης ότι, αν και για θέματα που αφορούσαν την εργασία τους, συζητούσαν με την παραπονούμενη, η τελευταία δεν της είχε ποτέ εκφράσει οποιοδήποτε σχετικό παράπονο ή πει ότι ο κατηγορούμενος την παρενοχλούσε σεξουαλικά ή άλλως πως. Ο Μ.Κ.21, σύμφωνα και με την κατάθεση του στην Αστυνομία ημερομηνίας 04/06/2022, Έγγραφο Χ, κατέθεσε ότι, στις 03/06/2022, σε κάποια φάση της ημέρας, είδαν, μαζί με την σύζυγο του, Μ.Κ.20, ότι η παραπονούμενη αιμορραγούσε από τα γεννητικά της όργανα και η Μ.Κ.20 του ανέφερε ότι η παραπονούμενη είχε έμμηνο ρύση. Μετά, είπε επίσης, εξ όσων αντιλήφθηκε, λόγω τούτου, ο κατηγορούμενος μετέφερε την παραπονούμενη στο νοσοκομείο. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Κ.21 ισχυρίστηκε ότι, με την παραπονούμενη, οι σχέσεις του ήταν καλές και ότι με την σύζυγο του, Μ.Κ.20, η παραπονούμενη «ήταν σαν αδελφές». Ο Μενέλαος Μενελάου, Μ.Κ.6, είναι νοσηλευτής και εργάζεται στην Υπηρεσία Ασθενοφόρων του Οργανισμού Κρατικών Υπηρεσιών («Ο.Κ.ΥΠ.Υ»). Με βάση την κατάθεση του στην Αστυνομία ημερομηνίας 03/06/2022, Έγγραφο Η, την οποία κατά την ακρόαση υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της κυρίως εξέτασης του, στις 14:48 της 03ης/06/2022 είχε κληθεί από το Κέντρο Κλήσεων Ασθενοφόρων για να ανταποκρινόταν σε επείγον περιστατικό που αφορούσε γυναίκα με κολπική αιμορραγία και απώλεια αισθήσεων. Όπως είχε ενημερωθεί, η εν λόγω γυναίκα μεταφερόταν ήδη με αυτοκίνητο από κάποιον άνδρα για να τους συναντούσε καθ' οδόν για το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Επρόκειτο για τους παραπονούμενη και κατηγορούμενο. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, κατά την μετάβαση τους με τον οδηγό του ασθενοφόρου προς την τοποθεσία που τους είχε δοθεί, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο για να συνεννοούνταν για το ακριβές σημείο που θα συναντιόντουσαν για την παραλαβή της παραπονούμενης, αλλά και για να ενημερωνόταν σχετικά με την κατάσταση της. Ο κατηγορούμενος, είπε επίσης, του είχε πει πού βρίσκονταν, καθώς επίσης ότι η παραπονούμενη ήταν λιπόθυμη και εκείνος σε κατάσταση πανικού. Κατόπιν, συναντήθηκαν στον κυκλικό κόμβο Γερμασόγειας στις 15:00, όπου και ο κατηγορούμενος τους βοήθησε για να μεταφέρουν την παραπονούμενη από το αυτοκίνητο του στο ασθενοφόρο. Αντεξεταζόμενος, είπε περαιτέρω ότι, κατά την συνάντηση τους, ο κατηγορούμενος εξακολουθούσε να είναι σε κατάσταση πανικού και έδειχνε ότι ενδιαφερόταν για την παραπονούμενη. Η παραπονούμενη, ισχυρίστηκε επίσης, ήταν ολοκληρωτικά βρεγμένη και το παντελόνι της, ανάμεσα στα σκέλια της, ματωμένο. Όπως επίσης ισχυρίστηκε, τόσο κατά την προαναφερόμενη τηλεφωνική τους επικοινωνία, όσο και όταν συναντήθηκαν για την παραλαβή της παραπονουμένης, είχε επανειλημμένως ρωτήσει τον κατηγορούμενο για το ενδεχόμενο το περιστατικό να αφορούσε εγκυμοσύνη ή αποβολή εμβρύου, χωρίς όμως να λάβει από εκείνον σαφή απάντηση. Μετά την μεταφορά της παραπονούμενης μέσα στο ασθενοφόρο, ανέφερε περαιτέρω, είχαν αφαιρέσει τα ρούχα της και ελέγξει την περιοχή των γεννητικών της οργάνων από όπου φαινόταν ότι υπήρξε αιμορραγία, για να διαπίστωναν κατά πόσο εξακολουθούσε να υπάρχει ενεργός αιμορραγία. Και ακολούθως, αφού της έβαλαν ορό και της χορήγησαν ενδοφλέβια παυσίπονα, της φόρεσαν ρόμπα και την μετέφεραν στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού όπου και στις 15:28 την παρέδωσαν στον Μ.Κ.
2. Προτού αναχωρήσουν για το νοσοκομείο, ισχυρίστηκε επιπρόσθετα, ενόσω ο ίδιος περιέθαλπε την παραπονούμενη εντός του ασθενοφόρου, ο οδηγός του είχε βγει έξω και, αφού τον άκουσε να καθησυχάζει τον κατηγορούμενο για την κατάσταση, τον άκουσε να τον ρωτά για το τί συνέβη στην παραπονούμενη και τον κατηγορούμενο να αποκρίνεται ότι η κατάσταση της οφειλόταν σε ερωτική επαφή που είχε («στο σεξ»). Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε ερωτηθεί τρεις φορές από τον συνάδελφο του, προτού δώσει την προαναφερόμενη απάντηση του. Κατά την εξέταση του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Μ.Κ.6 ανέφερε περαιτέρω ότι, όταν είχαν την προαναφερόμενη τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος ήταν πανικοβλημένος και σε όλες τις ερωτήσεις που του υπέβαλλε για να αντιλαμβανόταν την κατάσταση της παραπονούμενης και να καθόριζε το πλάνο για την συνέχεια, αρχικά του απαντούσε συνεχώς: «Δεν ξέρω». Την ίδια απάντηση, ανέφερε επίσης, ο κατηγορούμενος του την είχε δώσει και όταν τον ρώτησε, πως είχε προκληθεί η κολπική αιμορραγία στην παραπονούμενη, ως ήταν η αναφορά της κλήσης που δέχθηκε από το Κέντρο Κλήσεων Ασθενοφόρων. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι, όταν παρέλαβαν την παραπονούμενη, αυτή, εκτός από βρεγμένη και ματωμένη στο παντελόνι μεταξύ των ποδιών της, ήταν αναίσθητη, κρύα, το δέρμα της ήταν ωχρό και οι αναπνοές της δεν ξεχώριζαν. Για σκοπούς αξιολόγησης της κατάστασης της και περίθαλψης της, είπε επίσης, μετά την τοποθέτηση της μέσα στο ασθενοφόρο, είχε ελέγξει, εφαρμόζοντας τον κανόνα διάσωσης «ABCD», ότι ο αεραγωγός της ήταν καθαρός και περαιτέρω ότι είχε αναπνοή, κυκλοφορία και συνείδηση. Σταδιακά, η παραπονούμενη επανάφερε τις αισθήσεις της, ωστόσο δεν μιλούσε και δεν είχε καμία λεκτική επικοινωνία μαζί της. Για να διαπίστωνε ότι ο αεραγωγός της παραπονούμενης ήταν καθαρός, ισχυρίστηκε περαιτέρω, επειδή η παραπονούμενη αν και αναίσθητη, κρατούσε το στόμα της σφιχτά κλειστό, εφάρμοσε σε αυτήν την τεχνική της ώθησης της γνάθου («jaw-thrust maneuver»). Πρόκειται για τεχνική, εξήγησε, εφαρμογής πίεσης με τα δάκτυλα των δύο χεριών, στις δύο γωνίες της γνάθου, για να ανάγκαζε την παραπονούμενη να ανοίξει, όπως και έγινε, το στόμα της. Στο σημείο όπου εφαρμόζεται η πίεση με τα δάκτυλα, είπε επίσης, δηλαδή: «πίσω, κάτω από το αυτί πάνω που είναι η γωνιά της κάτω γνάθου», μπορεί να αποτυπωθούν τα δάκτυλα (και τα νύχια των δακτύλων) με κοκκινίλα ή μώλωπα, επειδή η πίεση που ασκείται, ασκείται στον υπερθετικό βαθμό, μέχρι να υπάρξει η επιδιωκόμενη αντίδραση από τον ασθενή. Ο Δρ. Γρηγόρης Τρύφωνος, Μ.Κ.2, είναι ιατρικός λειτουργός και στις 03/06/2022, ήταν αυτός που, όπως ανέφερε, περίθαλψε την παραπονούμενη στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όταν διακομίστηκε εκεί από ασθενοφόρο με κολπική αιμορραγία. Με βάση την κατάθεση που έδωσε σχετικά με αυτή την υπόθεση στην Αστυνομία στις 21/06/2022, Έγγραφο Δ, την οποία κατά την ακρόαση υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της μαρτυρίας του, ισχυρίστηκε ότι, λόγω της διαπίστωσης του ότι η επικοινωνία με την παραπονούμενη δεν ήταν καλή, επειδή η τελευταία δεν μιλούσε ελληνικά και πολύ λίγο αγγλικά, είχε ζητήσει από κάποια ομοεθνή της η οποία έτυχε να βρίσκεται στο Τ.Α.Ε.Π. και γνώριζε την αγγλική γλώσσα, να προβεί σε διερμηνεία, ρωτώντας την τί της είχε συμβεί. Όπως ισχυρίστηκε, όταν αυτό έγινε, έλαβε από την παραπονούμενη την απάντηση ότι, ο εργοδότης της, αφού της έκανε ένεση πίσω από το δεξιό της αυτί, σημείο στο οποίο συγχρόνως του έδειχνε, την βίασε. Στο συγκεκριμένο σημείο, παρατήρησε, υπήρχε μια κυκλική ερυθρότητα και στο κέντρο της οπή. Σε ερώτηση του που σχετιζόταν με την παρατήρηση του ότι δεν είχε στο σώμα της εκδορές, μώλωπες ή κάτι άλλο που θα μπορούσε να καταδείξει πάλη ή βία από περιστατικό βιασμού, η παραπονούμενη, επαναλαμβάνοντας, του είπε ότι ο εργοδότης της, αφού της έκανε ένεση πίσω από το αυτί και την κοίμισε, την βίασε. Ότι, δηλαδή, ο τραυματισμός της, ήταν επακόλουθο του βιασμού της. Κατά την εξέταση του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Μ.Κ.2 διευκρίνισε ότι, όταν στην κατάθεση του στην Αστυνομία αναφερόταν ότι η παραπονούμενη μιλούσε πολύ λίγο αγγλικά, στην πραγματικότητα, ουσιαστικά, με την παραπονούμνενη δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν καθόλου. Όπως επεξήγησε, αφού εξέτασε την παραπονούμενη και διαπίστωσε ότι αιμορραγούσε κολπικά αθρόα, ως περιστατικό, έπρεπε να τύγχανε άμεσης και επείγουσας αντιμετώπισης. Ωστόσο, λόγω της αδυναμίας που είχε στην επικοινωνία τους, είχε διαγνωστικό πρόβλημα επειδή δεν γνώριζε τα αίτια της αιμορραγίας. Λόγω τούτου, συζητούσε το ζήτημα με το παραϊατρικό προσωπικό με το οποίο περιέθαλπαν μαζί την παραπονούμενη. Αυτή τους την συζήτηση, εικάζει, πρέπει να την είχε ακούσει η ομοεθνής της παραπονούμενης που βρισκόταν στον χώρο του εξεταστηρίου του Τ.Α.Ε.Π., η οποία και τους προσέγγισε και τους προσέφερε την βοήθεια της. Δηλαδή, να προέβαινε σε διερμηνεία ώστε να λυνόταν το πρόβλημα τους με την επικοινωνία. Είναι πιθανόν, ανέφερε επίσης ο Μ.Κ.2, η εν λόγω ομοεθνής της παραπονούμενης, αφής στιγμής κατάλαβε την συζήτηση που είχε με τις νοσοκόμες και προσφέρθηκε να βοηθήσει, να γνώριζε ελληνικά και η συζήτηση του μαζί της να είχε γίνει, αντί στην αγγλική, στην ελληνική γλώσσα. Η Dham Maya Basnet Bista, M.K.4, κατάγεται από το Νεπάλ και στην Κύπρο βρίσκεται για σκοπούς εργασίας. Συγκεκριμένα, εργάζεται ως οικιακή βοηθός για την εργοδότη της, σε οικία στην κοινότητα Ακρωτηρίου στην Επαρχία Λεμεσού. Κατά την κυρίως εξέταση της από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, η Μ.Κ.4 αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία αναφορικά με αυτή την υπόθεση, στα Νεπαλικά μέσω διερμηνείας, στις 09/06/2022, Έγγραφο ΣΤ1, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της μαρτυρίας της. Στο Δικαστήριο κατατέθηκαν και οι μεταφράσεις της στα Αγγλικά και Ελληνικά, Έγγραφα ΣΤ2 και ΣΤ3, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Μ.Κ.4 στην εν λόγω κατάθεση της, στις 03/06/2022, ενώ βρισκόταν στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού μαζί με την εργοδότη της που ασθενούσε, είδε για πρώτη φορά την παραπονούμενη, η οποία βρισκόταν δίπλα τους και για την οποία κατάλαβε ότι ήταν ομοεθνής της, όταν ο γιατρός που βρισκόταν κοντά της την ρώτησε αν καταγόταν από το Νεπάλ και αυτή του έγνεψε καταφατικά. Η παραπονούμενη, φαινόταν ότι δεν μπορούσε να μιλήσει και όταν εκείνη την πλησίασε και την ρώτησε αν καταγόταν από το Νεπάλ, άρχισε να κλαίει. Δεν μίλησαν, αλλά είχε παρατηρήσει ότι η παραπονούμενη αιμορραγούσε στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Στην συνέχεια, ισχυρίστηκε επίσης, η παραπονούμενη μεταφέρθηκε σε άλλο χώρο και ακολούθως, όταν πλέον ξεκίνησε να μιλάει, ο γιατρός που την περιέθαλπε, την κάλεσε κοντά τους για να την ρωτούσε στα Νεπαλικά, τί την προβλημάτιζε. Όταν την ρώτησε, η παραπονούμενη της αποκρίθηκε: «Ο εργοδότης μου με βίασε. Νομίζω θα πεθάνω. Έχω μεγάλη αιμορραγία.». Σε επακόλουθη ερώτηση της, αναφορικά με το πού της συνέβη αυτό, η παραπονούμενη της είπε: «Ο εργοδότης μας έδωσε ένα σπίτι να μείνουμε, ήρθε εκεί και με βίασε.». Κατόπιν, η παραπονούμενη εισάχθηκε στον χειρουργικό θάλαμο. Μετά την χειρουργική επέμβαση στην οποία η παραπονούμενη υποβλήθηκε, ισχυρίστηκε περαιτέρω, την επισκέφτηκε στο δωμάτιο όπου είχε μεταφερθεί για νοσηλεία και μίλησαν. Η παραπονούμενη, της επανέλαβε ότι ο εργοδότης της την βίασε, διεισδύοντας, όπως επιπρόσθετα της ανέφερε, την στιγμή που βρισκόταν από πίσω της, το πέος του στον κόλπο της και ότι, το εν λόγω περιστατικό, έλαβε χώρα στο σπίτι όπου εκείνη κατοικούσε, στο ισόγειο του. Ακολούθως, της είπε η παραπονούμενη επίσης, ο εργοδότης της, την έστειλε στο υπνοδωμάτιο της για να ξεκουραστεί. Κατά την εξέταση της ενώπιον του Δικαστηρίου, η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι, όταν είχε προσφέρει την βοήθεια της στον ιατρό στο Τ.Α.Ε.Π. (αν και στην παραπονούμενη ο ιατρός, στην προσπάθεια του να επικοινωνούσε μαζί της, άκουσε ότι μιλούσε στην αγγλική γλώσσα), μίλησε στα ελληνικά. Διευκρίνισε ότι, την ελληνική γλώσσα την έμαθε στην Κύπρο, στα πέντε περίπου χρόνια που βρίσκεται εδώ, από την εργοδότη της. Και ότι, την χρησιμοποιεί μόνο για να συνομιλεί με την εργοδότη της και την οικογένεια της. Ισχυρίστηκε επίσης ότι, μετά που προσέγγισε την παραπονούμενη, είχε παρατηρήσει κόκκινα σημάδια πίσω από το αυτί της και ζήτησε από τον ιατρό να τα ελέγξει. Ο ιατρός, αφού εξέτασε την παραπονούμενη και είδε ότι πράγματι υπήρχαν, της είπε ότι κάτι μπορεί να της είχαν βάλει και της ζήτησε να ρωτούσε για αυτό την παραπονούμενη. Όταν το έκανε, η παραπονούμενη της απάντησε ότι ο εργοδότης της δεν της είχε βάλει οτιδήποτε. Αντεξεταζόμενη σχετικά με τον πιο πάνω ισχυρισμό της, ήταν ρητή στην τοποθέτηση της ότι, ήταν το πρώτο πρόσωπο που είχε δει τα κόκκινα σημάδια πίσω από το αυτί της παραπονούμενης και ότι, η παραπονούμενη, δεν της είχε ποτέ πει και εκείνη μεταφράσει στο ιατρό, ότι ο εργοδότης της, της είχε χορηγήσει κάτι με ένεση στο συγκεκριμένο σημείο, για να κοιμηθεί και να την βιάσει. Κατά την αντεξέταση της, είπε επίσης ότι, ο ιατρός, δεν είχε ποτέ ερωτήσει την παραπονούμενη, αφού ήταν ο ισχυρισμός της ότι βιάστηκε από τον εργοδότη της, πως και δεν έφερε στο σώμα της οποιαδήποτε σημάδια από εκδορές ή μώλωπες και ότι, αντιθέτως, ο ιατρός της είχε πει ότι ίσως ο εργοδότης της παραπονούμενης, εκτός από το πέος του, στον κόλπο της είχε διεισδύσει και κάποιο αντικείμενο («μπουκάλι»). Είχε μάλιστα, κατά ακολουθία ρωτήσει για αυτό την παραπονούμενη, όπως ο ιατρός της είχε ζητήσει, και εκείνη απάντησε αρνητικά. Επιπρόσθετα, η Μ.Κ.4 ισχυρίστηκε ότι, εκείνη την ημέρα, δεν βοήθησε με διερμηνεία μόνο τον ιατρό στο Τ.Α.Ε.Π. στην επικοινωνία τους με την παραπονούμενη, αλλά και δύο αστυνομικούς. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι ήταν δύο γυναίκες αστυνομικοί, με πολιτική περιβολή. Τους είχε πει στα ελληνικά, όταν την ρώτησαν τί συνέβη στην παραπονούμενη, ότι η παραπονούμενη βιάστηκε και μετά, όταν της ζήτησαν να ρωτήσει την παραπονούμενη πόσες φορές, τους μετέφερε την απάντηση της, που ήταν ότι ήταν η πρώτη φορά. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι, όταν οι αστυνομικοί ρώτησαν την παραπονούμενη τί είχε γίνει, εκείνη, αν και δυσκολευόταν να μιλήσει, τους απάντησε αργά μεν, αλλά αμέσως, ότι ο εργοδότης της την βίασε. Ο Α./Αστ.2851 Ιωάννης Μαυρομούστακος, Μ.Κ.15, ασκεί τα καθήκοντα του στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του, Έγγραφο Π, το περιεχόμενο της οποίας, κατά την ακρόαση, το υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας του, στις 03/06/2022 και περί τις 15:00, ενώ βρισκόταν στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για λόγους υπηρεσιακούς άσχετους όμως με αυτή την υπόθεση, προσεγγίστηκε από τον Μ.Κ.2 ο οποίος τον πληροφόρησε για την εκεί μεταφορά της παραπονούμενης με ασθενοφόρο με κολπική αιμορραγία. Μαζί του, είπε επίσης, βρισκόταν και ο Αστ.3708, Π. Γεωργίου. Επιπρόσθετα, ανέφερε, ο Μ.Κ.2 του υπέδειξε, σε σημείο πίσω από το δεξιό αυτί της παραπονούμενης, μίαν οπή η οποία πιστευόταν ότι είχε προέλθει από τρύπημα σύριγγας. Στην συνέχεια, αφού εξακρίβωσε τα στοιχεία της παραπονούμενης, ενημερώθηκε για την κατάσταση της υγείας της από τους Μ.Κ.2 και τον γυναικολόγο Δρ. Ευάγγελο Γένη, ότι δηλαδή έφερε ρήξη του οπίσθιου θόλου του κόλπου, και ποια θα ήταν η αντιμετώπιση της. Για όλα τα προαναφερόμενα, ενημέρωνε τον Υπεύθυνο Αλλαγής Βάρδιας του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, Αν. Υπαστυνόμο, Α. Παντελίδη. Η Αστ. 4552, Εύρη Φράγγου, Μ.Κ.3, κατά τον επίδικο χρόνο, υπηρετούσε στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού και ήταν από τους αστυνομικούς που, στις 03/06/2022, είχαν επισκεφθεί την παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με την κατάθεση της αναφορικά με αυτή την υπόθεση, ημερομηνίας 23/06/2022, Έγγραφο Ε, το περιεχόμενο της οποίας, κατά την ακρόαση, το υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της μαρτυρίας της, κατόπιν οδηγιών που έλαβε από προϊστάμενο της, στις 20:00 εκείνης της ημέρας, κατέφθασε στο νοσοκομείο και αναζήτησε την παραπονούμενη. Πληροφορήθηκε από τον Δρ. Ευάγγελο Γένη ότι, λόγω χειρουργικής επέμβασης στην οποία, μεταξύ των ωρών 17:00 και 17:50, είχε υποβληθεί για συρραφή του οπίσθιου κόλπου της στον οποίο είχε διαπιστωθεί ρήξη, κοιμόταν. Όπως της είχε επίσης λεχθεί, η κατάσταση της παραπονούμενης ήταν καλή και σταθερή. Κατόπιν, ισχυρίστηκε, περί τις 20:30, στο νοσοκομείο συνάντησε την M.K.4, η οποία βρισκόταν εκεί για να επισκεφθεί την παραπονούμενη. Όπως είχε πληροφορηθεί, ήταν ομοεθνής της παραπονούμενης και το πρόσωπο που, λόγω γνώσης της ελληνικής γλώσσας σε ικανοποιητικό επίπεδο, είχε βοηθήσει την επικοινωνία των ιατρικών λειτουργών του νοσοκομείου με την παραπονούμενη, όταν η τελευταία είχε μεταφερθεί στο Τ.Α.Ε.Π. Με την βοήθεια της Μ.Κ.4, ισχυρίστηκε περαιτέρω, κατάφερε στην συνέχεια και είχε επικοινωνία με την παραπονούμενη, η οποία, αν και δεν είχε επανέλθει πλήρως από την κατάσταση νάρκωσης λόγω της χειρουργικής επέμβασης, μπόρεσε να της δώσει κάποιες πληροφορίες για το τί της συνέβη. Όπως είπε, η παραπονούμενη της πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι, κατά το πρωινό εκείνης της ημέρας, μεταξύ των ωρών 08:30 και 09:00 και ενώ βρισκόταν στην οικία του εργοδότη της, ο τελευταίος, ασκώντας βία, παρά την θέληση της, κατάφερε και ήρθε μαζί της σε σεξουαλική επαφή. Ήταν η πρώτη φορά, κατά τα λεγόμενα της παραπονούμενης, είπε επίσης, που η παραπονούμενη είχε σεξουαλική επαφή με άντρα. Θυμόταν μόνο, της είχε επίσης ισχυριστεί η παραπονούμενη, ότι κατά το συμβάν φώναζε και προσπαθούσε να ξεφύγει, όμως ανεπιτυχώς, επειδή ο εργοδότης της δεν την άφησε. Κατά την εξέταση της ενώπιον του Δικαστηρίου, η Μ.Κ.3 διευκρίνισε ότι, η παραπονούμενη, αν και μπόρεσε, μέσω της Μ.Κ.4, να επικοινωνήσει μαζί της, ήταν σε μία μισοκοιμισμένη κατάσταση, ανοιγόκλεινε τα μάτια της αραιά και μιλούσε χαμηλόφωνα. Φαίνονταν, δηλαδή, ότι ήταν ναρκωμένη, ενώ φαινόταν και κουρασμένη. Σχετικά με τον τρόπο επικοινωνίας της με την παραπονούμενη και την ποιότητα της, ισχυρίστηκε ότι, αν και δεν ήταν καλή, και αυτό λόγω της μέτριας προς κακής γνώσης της ελληνικής γλώσσας από την Μ.Κ.4, ήταν ότι καλύτερο είχε στην διάθεση της υπό τις περιστάσεις. Μπορούσε, είπε επίσης, να βγάλει το νόημα των όσων η Μ.Κ.4 της μετέφερε στην ελληνική γλώσσα, ωστόσο, η Μ.Κ.4 δεν μιλούσε καλά την ελληνική γλώσσα. Η Μ.Κ.3, η οποία, όπως ανέφερε, πριν την ένταξη της στις τάξεις της Αστυνομίας, ήταν δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης, εξήγησε με όρους γραμματικής τις δυσκολίες που η Μ.Κ.4 είχε με την ελληνική γλώσσα και έδωσε σχετικά παραδείγματα από το περιστατικό. Αντεξεταζόμενη, η Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι, όταν, παρουσία και της Μ.Κ.4, είχε επισκεφτεί την παραπονούμενη, δεν είχε άλλο συνάδελφο της μαζί και, αν και φορούσε πολιτική περιβολή, είχε μαζί της το σήμα της Αστυνομίας με τα διακριτικά της, το οποίο και τους υπέδειξε και αμφότερες, κατάλαβε, λόγω του ότι έγνεψαν καταφατικά το κεφάλι τους, ότι αντιλήφθηκαν την ιδιότητα της. Αυτής δηλαδή, της αστυνομικού. Ο Αστ.3928, Ξένιος Κωνσταντίνου, Μ.Κ.12, ασκεί τα καθήκοντα του στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού. Όπως ισχυρίστηκε, με βάση και την κατάθεση του ημερομηνίας 18/06/2022, Έγγραφο Ν, την οποία κατά την ακρόαση υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας του, στις 03/06/2022 και περί τις 16:20, πληροφορήθηκε από τον Μ.Κ.15 του Τ.Α.Ε. Λεμεσού ότι, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλο συνάδελφο του στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, ο Μ.Κ.2 τους προσέγγισε και τους ανέφερε για την περίπτωση της παραπονούμενης. Ειδικότερα, είπε, ο Μ.Κ.2 είχε αναφέρει στους συναδέλφους του, ότι η παραπονούμενη είχε μεταφερθεί στο Τ.Α.Ε.Π. με κολπική αιμορραγία και τους υπέδειξε μία οπή πίσω από το δεξιό της αυτί, η οποία πιστεύετο ότι είχε προκληθεί από σύριγγα. Ακολούθως, ο Μ.Κ.15 του ανέφερε για τα όσα έτυχαν ενημέρωσης σχετικά με τα κλινικά ευρήματα των ιατρών και για την θεραπεία που έλαβε η παραπονούμενη. Ο ίδιος, ισχυρίστηκε επίσης, αφού ενημέρωσε για τα προαναφερόμενα τον Λοχία 4744, Κ. Κωνσταντίνου του Αστυνομικού Σταθμού Καλού Χωριού, μετέβη στο νοσοκομείο και έκανε κάποιες ενέργειες σχετικά με την εξασφάλιση μαρτυρίας για την υπόθεση. Για τις εν λόγω ενέργειες του, καθώς και για κάποια γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψη του ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο, αλλά και σε σχέση με την επικοινωνία που είχε με την παραπονούμενη εκείνη την ημέρα, ο Μ.Κ.12 αναφέρθηκε κατά την εξέταση του ενώπιον του Δικαστηρίου. Με βάση τα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του, κατά την επικοινωνία του με τον Μ.Κ.15 από το Τ.Α.Ε. Λεμεσού, είχε επίσης πληροφορηθεί ότι, η παραπονούμενη, πιθανόν να είχε βιαστεί από τον εργοδότη της. Όταν πλέον ήταν στο νοσοκομείο, σχετικά με τον τραυματισμό της παραπονούμενης, είχε ακούσει και την υπεύθυνη του Γυναικολογικού Τμήματος, Μ.Κ.16, να αναφέρει ότι, ο Μ.Κ.6, πλήρωμα του ασθενοφόρου που μετέφερε την παραπονούμενη στο Τ.Α.Ε.Π., της είχε αναφέρει ότι ο εργοδότης της παραπονούμενης είχε πει ότι αυτός οφείλετο στη συνουσία. Στις 21:00 της ίδιας ημέρας, ισχυρίστηκε επιπρόσθετα, στα πλαίσια της προσπάθειας του να πληροφορείτο τί ακριβώς είχε συμβεί στην παραπονούμενη που είχε ως αποτέλεσμα την κατάληξη της στο νοσοκομείο, αμέσως μετά την επάνοδο της από την αναισθησία στην οποία βρισκόταν εξαιτίας της χειρουργικής επέμβασης στην οποία είχε υποβληθεί, την επισκέφτηκε στον Γυναικολογικό Θάλαμο. Διαπίστωσε, όμως, ότι η επικοινωνία τους ήταν αδύνατη, επειδή η παραπονούμενη δεν γνώριζε, ούτε την ελληνική, αλλά ούτε και την αγγλική γλώσσα που ο ίδιος κατείχε ως μέσο επικοινωνίας. Ως εκ τούτου, ισχυρίστηκε περαιτέρω, στην συνέχεια είχε καλέσει τηλεφωνικώς τον διερμηνέα Νεπαλικών, Mantun Sin Posual, μέσω του οποίου η παραπονούμενη, αν και με μεγάλη δυσκολία συνεννόησης, του ισχυρίστηκε, βασικά, ότι είχε βιαστεί από τον εργοδότη της στο σπίτι όπου κατοικεί με την οικογένεια του, που βρίσκεται 40 περίπου λεπτά οδική απόσταση από το αγρόκτημα στο οποίο εργαζόταν, όπου την είχε πάρει εκείνο το πρωινό για να καθαρίσει. Ο Αναπληρωτής Λοχίας 563, Θεόδωρος Πέτρου, Μ.Κ.18, είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού όπου εκτελεί χρέη Βοηθού Σταθμάρχη. Σχετικά με αυτή την υπόθεση, ήταν, σύμφωνα με την μαρτυρία του, μέλος της ανακριτικής ομάδας. Αναφορικά με τις ενέργειες του, κατέθεσε στο Δικαστήριο και υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων του ημερομηνίας 22/06/2022 και 13/09/2022, Έγγραφα Τ και Τ1 αντίστοιχα. Με βάση αυτές, κατά το απόγευμα της 03ης/06/2022, ενημερώθηκε από τον Μ.Κ.12, ότι στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού, είχαν λάβει πληροφορία από το Τ.Α.Ε. Λεμεσού, ότι μέλη του που βρίσκονταν στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, προσεγγίστηκαν από τον Μ.Κ.2 ο οποίος τους ενημέρωσε για την μεταφορά της παραπονούμενης με ασθενοφόρο στο Τ.Α.Ε.Π. και για την κατάσταση της υγείας της. Σύμφωνα με την πληροφορία, η παραπονούμενη αιμορραγούσε από τον κόλπο και το περιστατικό αντιμετωπιζόταν ως σοβαρό και επείγον. Βάσει πάντοτε της πληροφορίας, ο Μ.Κ.2, είχε επίσης αναφέρει στους Αστυνομικούς ότι, ενώ η παραπονούμνενη βρισκόταν στο Τ.Α.Ε.Π., μετά από συνομιλία που είχε με την ομοεθνή της, Μ.Κ.4, η τελευταία του είπε ότι ο εργοδότης της παραπονούμενης, είχε κάνει στην παραπονούμενη ένεση πίσω από το αυτί και μετά την βίασε. Κατόπιν, ισχυρίστηκε, ενώ ο Μ.Κ.12 μετέβη στο νοσοκομείο για διερεύνηση της πληροφορίας, ο ίδιος στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού, με βάση τα στοιχεία της παραπονούμενης, διερεύνησε και βρήκε ότι ο εργοδότης της ήταν ο κατηγορούμενος, τον οποίο κάλεσε στον αστυνομικό σταθμό και του έλαβε γραπτώς την ανοικτή κατάθεση, Τεκμήριο
3. Όπως επίσης ισχυρίστηκε, για σκοπούς των εξετάσεων της Αστυνομίας σχετικά με αυτή την υπόθεση, είχε προβεί και σε σειρά άλλων ενεργειών. Μεταξύ αυτών, ήταν η λήψη της κατάθεσης, Έγγραφο Α1, από την παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, στις 04/06/
4. Κάτι το οποίο είχε γίνει μαζί με τον Υπεύθυνο του Αστυνομικού Σταθμού Καλού Χωριού, Λοχία 4744, Κ. Κωνσταντίνου και την Μ.Κ.11 του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, καθώς και τον διερμηνέα της Νεπαλικής γλώσσας, Μ.Κ.
5. Κατάθεση από την παραπονούμενη με την συμμετοχή του, ήτοι το Έγγραφο Β1, ισχυρίστηκε επίσης, αυτή την φορά, πέραν του Λοχία 4744, Κ. Κωνσταντίνου, στην παρουσία της Μ.Κ.13 του Αστυνομικού Σταθμού Πισσουρίου και με τις υπηρεσίες και πάλι του διερμηνέα Μ.Κ.19, λήφθηκε και στις 09/06/
6. Κατά την ακρόαση, ο Μ.Κ.18, αναφορικά με την κατάθεση της παραπονούμενης ημερομηνίας 04/06/2022, Έγγραφο Α1, ανέφερε ότι, αυτή είχε ληφθεί στην προσπάθεια τους να διαπίστωναν, που είχε λάβει χώρα ο ισχυριζόμενος βιασμός της από τον εργοδότη της. Σύμφωνα με ενημέρωση που είχαν από τους αστυνομικούς που είχαν επισκεφθεί την παραπονούμενη στο νοσοκομείο το προηγούμενο βράδυ στις 03/06/2022, ο εργοδότης της, είχε ισχυριστεί η παραπονούμενη, την είχε βιάσει στο σπίτι όπου κατοικούσε με την οικογένεια του. Ωστόσο, από εξετάσεις που είχε κάνει για το ζήτημα αυτό ο Λοχίας 4744, Κ. Κωνσταντίνου με τον κοινοτάρχη της Διερώνας, υπήρχε η πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος κατοικούσε σε χωριό της Επαρχίας Λάρνακας και άρα, τίθετο ζήτημα ποιος αστυνομικός σταθμός είχε την τοπική αρμοδιότητα για διερεύνηση της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, ισχυρίστηκε επιπρόσθετα, επισκέφτηκαν την παραπονούμενη και την ρώτησαν να τους πει τί της είχε συμβεί, με αναφορά στα όσα είχε αναφέρει στους δύο συναδέλφους τους την προηγούμενη ημέρα. Δηλαδή, στους Μ.Κ.3 και Μ.Κ.
7. Η παραπονούμενη ωστόσο, πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι, ο βιασμός της, έλαβε χώρα στον τόπο της εργασίας της (όπως ο Μ.Κ.18 είπε συγκεκριμένα: «στα χωράφια όπου δούλευε») και τους αρνήθηκε ότι την είχαν επισκεφτεί οι αστυνομικοί το προηγούμενο βράδυ. Για αυτό τον λόγο, η Μ.Κ.11, η οποία, λόγω γένους ελάμβανε την κατάθεση από την παραπονούμενη, της είπε ότι θα της έδιδαν λίγο χρόνο για να σκεφτόταν και να ξεκαθάριζε τα πράγματα στο μυαλό της και επιπρόσθετα, την πληροφόρησε ότι η ψευδής κατάθεση παραπόνου στην Αστυνομία ποινικού αδικήματος, αποτελεί ποινικό αδίκημα. Όπως περαιτέρω ισχυρίστηκε, κατόπιν, είχαν βγει από το δωμάτιο της παραπονούμενης και επανήλθαν πέντε περίπου λεπτά αργότερα, όταν η ίδια τους φώναξε. Στην συνέχεια, της ελήφθη η εν λόγω κατάθεση της, με την οποία τους ανέφερε ότι η συνουσία που είχε με τον εργοδότη της ήταν συναινετική. Είναι για αυτό τον λόγο, είπε επίσης, που την ίδια ημέρα, κάλεσε ξανά τον κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού και του έλαβε γραπτώς, την συμπληρωματική ανοικτή κατάθεση, Τεκμήριο
8. Αναφορικά με την κατάθεση της παραπονούμενης ημερομηνίας 09/06/2022, Έγγραφο Β1, κατά την ακρόαση, ο Μ.Κ.18 ισχυρίστηκε ότι ελήφθη από την παραπονούμενη, επειδή το είχε ζητήσει ο Λοχίας 4744, Κ. Κωνσταντίνου. Όπως ο Λοχίας 4744, Κ. Κωνσταντίνου του είχε πει, ισχυρίστηκε, είχε επικοινωνήσει μαζί του τηλεφωνικώς αξιωματικός από το Αρχηγείο Αστυνομίας στις 08/06/2022 και του ανέφερε ότι υπήρξε κάποια ανάρτηση (στην Ελληνική γλώσσα) στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης «Facebook» από κάποια ομάδα, περί «κουκουλώματος» από την Αστυνομία υπόθεσης βιασμού αλλοδαπής στην Λεμεσό. Εκ των υστέρων, είπε επίσης, πληροφορήθηκε ότι η ομάδα αυτή πιθανόν να ήταν της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό («Κ.Ι.Σ.Α.»), Ως εκ τούτου, έλαβε οδηγίες για να λαμβανόταν από την παραπονούμενη εκ νέου κατάθεση. Όπως και έγινε. Όταν επισκέφτηκαν την παραπονούμενη στο νοσοκομείο, είπε επίσης, και την πληροφόρησαν ότι πήγαν να της πάρουν ξανά κατάθεση και συγκεκριμένα, να τους έλεγε αν τα όσα τους είχε καταθέσει στις 04/06/2022 τα υιοθετούσε ή αν ίσχυε κάτι άλλο, η παραπονούμενη, αμέσως τους είπε ότι δεν ίσχυαν και ότι ήθελε να τους πει τι πραγματικά της συνέβη. Η Αστ.4738, Έλενα Χαριλάου, Μ.Κ.11, υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Όπως ισχυρίστηκε κατά την ακρόαση, αναφερόμενη και στην κατάθεση της ημερομηνίας 18/12/2023, Έγγραφο Μ την οποία στο Δικαστήριο υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας της, στις 04/06/2022, κατόπιν οδηγιών του Βοηθού Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού, μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, μαζί με τους Λοχία 4744, Κ. Κωνσταντίνου και Μ.Κ.18 του Αστυνομικού Σταθμού Καλού Χωριού και στην παρουσία τους έλαβε, μέσω διερμηνείας, κατάθεση της παραπονούμενης. Ο διερμηνέας που τους παρείχε τις υπηρεσίες του, είπε επίσης, ήταν ο Μ.Κ.
9. Αυτή η ενέργεια της, εξήγησε, ήταν η μοναδική εμπλοκή που είχε σε αυτή την υπόθεση. Δεν είχε ρόλο ανακριτή, όπως είχαν οι συνάδελφοι της που ήταν μαζί της, δεν ήταν καν μέλος της ανακριτικής ομάδας και η δική της συνδρομή στην διαδικασία της λήψης της κατάθεσης της παραπονούμενης, ήταν απλώς η καταγραφή της. Εξεταζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνώρισε τα Έγγραφα Α1, Α2 και Α3, ως, αντιστοίχως, την κατάθεση στα Νεπαλικά που έλαβε της παραπονούμενης μέσω διερμηνέα στις 04/06/2022 και τις μεταφράσεις της στην αγγλική και μετέπειτα στην ελληνική γλώσσα. Επίσης, εξήγησε και την διαδικασία που ακολουθήθηκε, σε ότι αφορούσε την λήψη της μέσω του Μ.Κ.19 και για την μετάφραση της. Όπως ανέφερε, ο Μ.Κ.19 κατέγραφε, βάσει της κατάθεσης της παραπονούμενης, τα αναφερόμενα της στο Έγγραφο Α1 στην Νεπαλική γλώσσα. Συγχρόνως, ο Μ.Κ.19 έκανε την διερμηνεία τους στην Αγγλική γλώσσα και εκείνη τα κατέγραφε, επίσης στην Αγγλική γλώσσα όπως τα άκουγε, στο Έγγραφο Α
10. Μετάφραση της στο Έγγραφο Α2, με την οποία ο Μ.Κ.19, στο τέλος, αφού την διάβασε, συμφώνησε ότι ανταποκρίνεται πιστά στο περιεχόμενο του Εγγράφου Α
11. Στην συνέχεια, είπε επίσης, εκείνη μετέφρασε το Έγγραφο Α2 στην Ελληνική γλώσσα, ως φαίνεται στο Έγγραφο Α
12. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι, όταν κατά την συνάντηση της με την παραπονούμενη στις 04/06/2022, την είχε πληροφορήσει για τον λόγο της επίσκεψης τους και της ζήτησε να της καταθέσει τους ισχυρισμούς της, η παραπονούμενη, την αντιλήφθηκε, ήταν συγχυσμένη. Ο λόγος της, επεξήγησε, δεν είχε συνοχή και πρόβαλλε αντιφατικούς ισχυρισμούς. Αφού τελικά η παραπονούμενη της πρόβαλε προφορικά κάποιους ισχυρισμούς, εκείνη της ανέφερε ότι, η μη κατάθεση στην Αστυνομία της πραγματικότητας για διάπραξη ποινικού αδικήματος αποτελεί ποινικό αδίκημα και ακολούθως, της έλαβε γραπτώς την προαναφερόμενη κατάθεση της. Η Λοχίας 395, Αυγή Παπαχαραλάμπους, Μ.Κ.13 είναι η υπεύθυνη του Αστυνομικού Σταθμού Πισσουρίου. Όπως κατέγραψε και στην κατάθεση της ημερομηνίας 12/12/2023, Έγγραφο Ξ το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε στο Δικαστήριο κατά την ακρόαση, στις 09/06/2022, αφού είχε κληθεί προς τούτο από τον Υπεύθυνο Υπαίθρου Επαρχίας Λεμεσού, Υπαστυνόμο Κουλουντή, μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και, στην παρουσία των Λοχία 4744, Κ. Κωνσταντίνου και Μ.Κ.18, βοήθησε (αν και ήταν εκτός καθήκοντος εκείνη την ώρα), επειδή ήταν απαραίτητη η παρουσία γυναίκας Αστυνομικού, στην καταγραφή της κατάθεσης της παραπονούμενης στα Νεπαλικά, μέσω του διερμηνέα Μ.Κ.19, σχετικά με υπόθεση που διερευνούσε ο Αστυνομικός Σταθμός Καλού Χωριού. Εξεταζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου, η Μ.Κ.13 αναγνώρισε τα Έγγραφα Β1, Β2 και Β3, ως, αντιστοίχως, την εν λόγω κατάθεση στα Νεπαλικά που λήφθηκε από την παραπονούμενη μέσω διερμηνέα στις 09/06/2022 και τις μεταφράσεις της στην αγγλική και μετέπειτα στην ελληνική γλώσσα. Επίσης, εξήγησε και την διαδικασία που ακολουθήθηκε, σε ότι αφορούσε την λήψη της μέσω του διερμηνέα και για την μετάφραση της. Όπως ισχυρίστηκε, η ίδια κατέγραψε το αγγλικό κείμενο, Έγγραφο Β2, με βάση την διερμηνεία που έκανε ο Μ.Κ.19 και μετά, με βάση αυτό, πιστοποίησε και την μετάφραση του στα ελληνικά, Έγγραφο Β3 ως ορθή, παρά το γεγονός ότι αυτή είχε ετοιμαστεί από άλλο πρόσωπο. Η προαναφερόμενη, είπε επίσης, ήταν η μοναδική εμπλοκή που είχε σε αυτή την υπόθεση, για την οποία, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν γνώριζε οτιδήποτε και, ούτε και μεταγενέστερα, πληροφορήθηκε για αυτήν κάτι. Ο Νεόφυτος Νεοφύτου, Μ.Κ.8, είναι δημοσιογράφος και εργάζεται στον ραδιοφωνικό σταθμό «Astra» από τον οποίο παρουσιάζει την εκπομπή «Η επικαιρότητα αλλιώς». Σύμφωνα με την κατάθεση του στην Αστυνομία ημερομηνίας 21/06/2022, Έγγραφο Ι, την οποία υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της κυρίως εξέτασης του, κατά την διάρκεια της εκπομπής του στις 10/06/2022, δέχθηκε από ακροατή του, ο οποίος δεν του είχε αποκαλύψει την ταυτότητα του, καταγγελία περί του ότι, κάποια αλλοδαπή που νοσηλευόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, είχε κακοποιηθεί από τον εργοδότη της και πιθανόν, ήταν θύμα εμπορίας προσώπων. Καταγγελία την οποία ο ίδιος, μετά το τέλος της εκπομπής του, θεώρησε ορθό να κοινοποιήσει, όπως και έπραξε, στην υπεύθυνη του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων της Αστυνομίας, Μ.Κ.
13. Η Υπαστυνόμος Ελένη Μιχαήλ, Μ.Κ.17, είναι η Υπεύθυνη του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων του Αρχηγείου Αστυνομίας από τον Απρίλιο του έτους
14. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, βάσει και της κατάθεσης της ημερομηνίας 22/06/2022, Έγγραφο Σ, την οποία και, κατά την ακρόαση, υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας της, το απόγευμα της 10ης/06/2022, επικοινώνησε μαζί της ο Μ.Κ.8, δημοσιογράφος στον ραδιοφωνικό σταθμό «Astra» και την ενημέρωσε ότι, κατά την παρουσίαση της εκπομπής του, ακροατής του κατήγγειλε ότι, κάποιος εργοδότης στην Λεμεσό, κακοποίησε υπάλληλο του η οποία βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και πιθανόν να ήταν θύμα εμπορίας προσώπων. Ως εκ τούτου, ανέφερε επιπρόσθετα, επικοινώνησε με τον Σταθμάρχη του Αστυνομικού Σταθμού Καλού Χωριού, Λοχία 4744, Κ. Κωνσταντίνου και έτυχε ενημέρωσης για την υπόθεση και την διερεύνηση της μέχρι εκείνη την στιγμή. Λόγω του ότι η παραπονούμενη, με βάση τις πληροφορίες που είχε στην διάθεση της, ήταν πιθανό θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ζήτησε από τον εν λόγω συνάδελφο της, την μετακίνηση της από το νοσοκομείο, μέσω των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, σε καταφύγιο θυμάτων εμπορίας προσώπων. Ακολούθως, ανέθεσε στην Μ.Κ.10, να επισκεπτόταν την παραπονούμενη, ώστε να της έπαιρνε συνέντευξη με σκοπό την εξακρίβωσή κατά πόσο επρόκειτο για θύμα εμπορίας προσώπων. Όπως και έγινε, με αποτέλεσμα η παραπονούμενη να αναγνωριστεί ως θύμα εμπορίας προσώπων στις 15/06/
15. Σχετική είναι η επιστολή ημερομηνίας 15/06/2022, Τεκμήριο
16. Κατά την εξέταση της ενώπιον του Δικαστηρίου, η Μ.Κ.17 αναφέρθηκε, γενικά, στην δυσκολία που παρουσιάζουν στην διερεύνηση τους οι υποθέσεις θυμάτων εμπορίας προσώπων. Τα πρόσωπα αυτά, είπε, είναι συνήθως αλλοδαποί, που προέρχονται από χώρες όπου η συνεργασία των πολιτών με τις Αρχές είναι προβληματική και δεν υπάρχει εμπιστοσύνη προς την Αστυνομία. Πρόκειται, είπε επιπρόσθετα, συνήθως, για άτομα χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση και τα οποία στο εξωτερικό όπου ταξιδεύουν για να εργαστούν, εξαρτώνται πλήρως από άλλα πρόσωπα που μπορούν να τα εκμεταλλευτούν, χωρίς τα ίδια να μπορούν να αναγνωρίσουν ότι θυματοποιούνται. Λόγω των προαναφερόμενων, ισχυρίστηκε επίσης, και επειδή τα άτομα αυτά δεν εμπιστεύονται εύκολα την Αστυνομία, χρειάζεται χρόνος, κάποτε μπορεί και μερικές συναντήσεις, μέχρις ότου να συνεργαστούν με τα μέλη του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων και να πουν την ιστορία τους. Αρχικά, είτε δεν λένε την αλήθεια, είτε δεν λένε όλη την αλήθεια, είτε αρνούνται να μιλήσουν εξολοκλήρου και για αυτό, η προσπάθεια τους στο Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων, είναι η δημιουργία μεταξύ τους και των ατόμων αυτών, σχέσης εμπιστοσύνης, για να μπορέσουν να τους αποκαλύψουν τα σημαίνοντα γεγονότα. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι, η προαναφερόμενη ενημέρωση που έτυχε από τον Λοχία 4744, Κ. Κωνσταντίνου, ήταν ότι η υπόθεση αφορούσε «βιασμό» της παραπονούμενης, η οποία όμως είχε καταθέσει στην Αστυνομία ότι η συνουσία ήταν συναινετική. Από τα όσα πληροφορήθηκε, ισχυρίστηκε επίσης, υπήρχαν οι ενδείξεις ότι η παραπονούμενη πιθανόν να ήταν θύμα εμπορίας προσώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση και για αυτό η υπόθεση, ανεξαρτήτως του τί είχε προηγηθεί, όφειλε να διερευνηθεί από το Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων. Αυτές οι ενδείξεις, ισχυρίστηκε, αφορούσαν στο ότι: η παραπονούμενη ήταν αλλοδαπή, η οποία είχε πρόσφατα έρθει στην Κύπρο για να εργαστεί και δεν μπορούσε εύκολα να επικοινωνήσει λόγω της γλώσσας που μιλούσε· ότι, ύποπτος για τον βιασμό της, ήταν ο εργοδότης της και ότι, από την συνουσία προέκυψε τραυματισμός της για τον οποίο μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Η συνέντευξη που γίνεται με τα άτομα αυτά, γενικά, όπως έγινε και με την περίπτωση της παραπονούμενης από την Μ.Κ.10, που σκοπό έχει την εξακρίβωσή κατά πόσο είναι θύματα εμπορίας προσώπων, επεξήγησε, είναι ένας διάλογος από τον οποίο γίνεται συλλογή πληροφοριών. Αυτές τις πληροφορίες, προσπαθούν σε κάθε συνάντηση τους με το πιθανόν θύμα να τις αναβαθμίζουν και ακολούθως, αν είναι δυνατόν, να τις επιβεβαιώνουν με άλλα στοιχεία ή εξετάσεις. Όταν πλέον το άτομο αναγνωριστεί ως θύμα εμπορίας προσώπων, εάν υπάρχει η συναίνεση του, το Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων προχωρεί με την διερεύνηση της υπόθεσης κανονικά. Αυτό έγινε και στην περίπτωση της παραπονούμενης. Η αναγνώριση, γενικά, θυμάτων εμπορίας προσώπων, υποστήριξε, είναι, σύμφωνα με τον Νόμο, της αρμοδιότητας των μελών του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων και γίνεται στη βάση συγκεκριμένου Πρωτοκόλλου που τηρείται, το οποίο βασίζεται σε ενδείξεις θυματοποίησης. Στην προκείμενη περίπτωση, σύμφωνα με τα όσα είχε ενημερωθεί από την Μ.Κ.10 κατά την εξέλιξη της διερεύνησης, υπήρχαν οι δείκτες ότι η παραπονούμενη ήταν θύμα εμπορίας προσώπων. Ήταν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της για τις πράξεις του εργοδότη της έναντι της, θύμα σεξουαλικής κακοποίησης. Η παραπονούμενη, ισχυρίστηκε, ήταν ευάλωτη. Εξαρτιόταν οικονομικά, αποκλειστικά από την εργοδότηση και τον εργοδότη της, είχε έρθει στην Κύπρο για να εργαστεί μόλις κάποιους μήνες προηγουμένως και είχε έρθει λόγω της πολύ κακής οικονομικής της κατάστασης στην χώρα της. Επειδή δεν γνώριζε την ελληνική γλώσσα, η ευχέρεια επικοινωνίας που είχε ήταν αρκετά δύσκολη και επιπρόσθετα, το μορφωτικό της επίπεδο και κατά επέκταση και το επίπεδο αντίληψης της, ήταν χαμηλό. Παρά τις τραυματικές επιπτώσεις που είχε το περιστατικό που κατήγγειλε σχετικά με τον εργοδότη της, δεν το ανέφερε στα μέλη της οικογένειας της από φόβο για τις επιπτώσεις που τυχόν να είχε και ειδικότερα, στην περίπτωση που θα έχανε την δυνατότητα εργασίας στην Κύπρο και έπρεπε να επιστρέψει στην χώρα της. Η Αστ.809, Όλγα Ησαΐα, Μ.Κ.10, ασκεί τα καθήκοντα της στο Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων του Αρχηγείου Αστυνομίας. Όπως ανέφερε στο Δικαστήριο κατά την ακρόαση, ήταν μέλος της ανακριτικής ομάδας που διερεύνησε αυτή την υπόθεση. Σχετικά με τις ενέργειες της, αναφέρθηκε στην κατάθεση της, Έγγραφο Λ, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας της. Ισχυρίστηκε ότι, στις 11/06/2022, μέσω διερμηνέα στα Νεπαλικά, πήρε συνέντευξη από την παραπονούμενη, καθότι υπήρχε η πιθανότητα να ήταν θύμα εμπορίας προσώπων. Μετά την ολοκλήρωση της και επειδή είχε εντοπίσει δείκτες θυματοποίησης της, η παραπονούμενη μεταφέρθηκε σε καταφύγιο θυμάτων στην Λευκωσία. Ακολούθως, και μετά από σχετική αξιολόγηση, η παραπονούμενη αναγνωρίστηκε ως θύμα εμπορίας προσώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση. Επίσης, υποστήριξε ότι, στις 17/06/2022, στα γραφεία του Τμήματος της, μέσω διερμηνέα στα Νεπαλικά, έλαβε κατάθεση από την παραπονούμενη. Ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνώρισε τα Έγγραφα Γ1, Γ2 και Γ3, ως, αντιστοίχως, την εν λόγω κατάθεση της παραπονούμενης στα Νεπαλικά και τις μεταφράσεις της στην αγγλική και μετέπειτα στην ελληνική γλώσσα. Στις 15/06/2022, είπε επίσης, η παραπονούμενη, στην παρουσία της και στην παρουσία και άλλων μελών της Αστυνομίας, είχε προβεί, σχετικά με τους ισχυρισμούς της, και σε υποδείξεις σκηνών. Επιπρόσθετα ισχυρίστηκε ότι, στις 21/06/2022, στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, μαζί με τον Μ.Κ.9, έλαβε από τον κατηγορούμενο, στην παρουσία του δικηγόρου του, ανακριτική κατάθεση. Κατά την εξέταση της ενώπιον του Δικαστηρίου, η Μ.Κ.10 ισχυρίστηκε ότι, σχετικά με τα καθήκοντα της στο Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων, τυγχάνει συνεχούς εκπαίδευσης. Ειδικότερα, σε σχέση με το θέμα της αναγνώρισης θυμάτων εμπορίας προσώπων με σκοπό τη σεξουαλική, την εργασιακή και την εγκληματική εκμετάλλευση, αναφέρθηκε σε εκπαιδευτικά προγράμματα που κάθε χρόνο παρακολουθεί στην Κύπρο και στο εξωτερικό, τα οποία διοργανώνονται από φορείς όπως η CEPOL, η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία («Europol») και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής («Frontex»). Σχετικά με την προαναφερόμενη συνέντευξη που πήρε από την παραπονούμενη στις 11/06/2022, διευκρίνισε ότι ήταν προφορική και εξήγησε ότι, με βάση το Πρωτόκολλο που ακολουθείται από το Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων, ήταν διάβημα πρακτικής που ακολούθησε για τον εντοπισμό, πιθανόν, δεικτών θυματοποίησης της, με βάση τους αναγνωρισμένους γενικούς δείκτες θυματοποίησης. Όπως είπε, κατά την διάρκεια τέτοιων συνεντεύξεων, ο συνεντευξιαζόμενος αναφέρεται στο ιστορικό του και ο συνεντεύκτης καταλήγει στα συμπεράσματα του. Στην περίπτωση της παραπονούμενης, ισχυρίστηκε, αποτελούσαν δείκτη θυματοποίησης της, το γεγονός ότι ήταν αλλοδαπή, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, χωρίς γνώση της ελληνικής γλώσσας, η οποία εργαζόταν και κατοικούσε κάπου απομονωμένα. Σχετικά με την εν λόγω κατάθεση της παραπονούμενης ημερομηνίας 17/06/2022, Έγγραφο Γ1, ισχυρίστηκε ότι ήταν το αποτέλεσμα μίας σταδιακής διαδικασίας από όταν η παραπονούμενη μεταφέρθηκε στο καταφύγιο θυμάτων στις 11/06/
17. Όπως υποστήριξε, λόγω της άσχημης κατάστασης τότε της παραπονούμενης, την οποία και περιέγραψε, χρειάστηκε χρόνος για να μπορέσει η παραπονούμενη με ηρεμία και αδιάκοπα να της καταθέσει για τα επίδικα γεγονότα. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, είπε επίσης, επισκεπτόταν την παραπονούμενη και την παρότρυνε να της εξιστορούσε τα συμβάντα και κάθε φορά λάμβανε σημειώσεις για τους ισχυρισμούς της. Αυτοί οι ισχυρισμοί της παραπονούμενης, τελικά, ισχυρίστηκε επίσης, συνοψίζονται στην προαναφερόμενη κατάθεση της. Σχετικά με την λήψη της εν λόγω κατάθεσης της παραπονούμενης, εξήγησε ότι, κάτι που είπε αποτελεί και την γενική πρακτική σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν επικεντρώνεται στα περιστατικά που αφορούν την σεξουαλική κακοποίηση ή την αξιόποινη πράξη, αλλά επιδιώκει η εξιστόρηση του καταθέτη να περιλαμβάνει το ιστορικό του γενικότερα, καθότι, είναι με αυτό τον τρόπο που γίνεται η ανίχνευση εκείνων των δεικτών θυματοποίησης του ατόμου. Στην προκείμενη περίπτωση, υποστήριξε, με βάση την κατάθεση της παραπονούμενης, αποκαλύπτονται ισχυροί δείκτες θυματοποίησης της. Αυτοί, κατά την θέση της, βάσει των προσωπικών περιστάσεων της παραπονούμενης, ήταν: το γεγονός του χαμηλού μορφωτικού της επιπέδου· ότι μεγάλωσε κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες φτώχιας· ότι κανονίστηκε από τον πατέρα της και παντρεύτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία και η κακή της οικονομική κατάσταση. Ενώ, βάσει των περιστάσεων της στην Κύπρο: το γεγονός ότι εργαζόταν και κατοικούσε στον ίδιο τόπο και σε τοποθεσία απομονωμένη· ότι ο εργοδότης της, λόγω της οικονομικής της ανάγκης, βρισκόταν έναντι της σε θέση εξουσίας και ότι, σε διάφορα χρονικά σημεία από την έναρξη της εργοδότησης της, είχε υποστεί σεξουαλική παρενόχληση από τον εργοδότη της, κάτι που τελικά κατέληξε και στην άσκηση βίας σε βάρος της. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι, η αναγνώριση οποιουδήποτε προσώπου ως θύματος εμπορίας προσώπων, είναι της αρμοδιότητας του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων και διευκρίνισε ότι, την αξιολόγηση, στην βάση της εν λόγω συνέντευξης και κατάθεσης που έλαβε της παραπονούμενης και τελικά, την απόφαση για αναγνώριση της παραπονούμενης ως θύματος εμπορίας προσώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση, έλαβε η Υπεύθυνη του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων, Μ.Κ.
18. Ο Α./Αστ.1512 Φίλιππος Κόκκινος, Μ.Κ.9 ασκεί τα καθήκοντα του στο Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων του Αρχηγείου Αστυνομίας. Όπως προκύπτει από την κατάθεση του, Έγγραφο Κ, την οποία υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο, ήταν από του αστυνομικούς που έλαβαν μέρος στην διερεύνηση αυτής της υπόθεσης. Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τους τους ισχυρισμούς του, προέβη στις ακόλουθες ενέργειες. Στις 19/06/2022, ισχυρίστηκε, είχε προβεί στην σύλληψη του κατηγορουμένου, εκτελώντας το ένταλμα σύλληψης που υπήρχε εναντίον του, Τεκμήριο 8, αφού προηγουμένως του το υπέδειξε, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο. Ο κατηγορούμενος, είπε επίσης, του είχε τότε αναφέρει ότι, όπως είχε ήδη καταθέσει στην Αστυνομία, δεν είχε κάνει στην παραπονούμενη τίποτα με την βία. Αμέσως μετά, ανέφερε επιπρόσθετα, είχε επιδώσει στον κατηγορούμενο, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 9, έγγραφο με τα δικαιώματα του ως πρόσωπο που τελούσε υπό σύλληψη. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε, στις 21/06/2022, μαζί με την Μ.Κ.10, έλαβε από τον κατηγορούμενο την ανακριτική κατάθεση Τεκμήριο 11, αφού προηγουμένως του επέδωσε, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 10, τα δικαιώματα του ως πρόσωπο που ήταν ύποπτος για την διάπραξη ποινικού αδικήματος και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο. Ο Kismat Poudel, Μ.Κ.19, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που κατέθεσε στο Δικαστήριο κατά την ακρόαση, σε αυτή την υπόθεση, ενεπλάκη, παρέχοντας τις υπηρεσίες του προς την Αστυνομία, ως διερμηνέας. Λόγω γνώσης της Νεπαλικής γλώσσας, η οποία, λόγω καταγωγής, είναι η μητρική του γλώσσα, καθώς επίσης και της Αγγλικής γλώσσας, όταν κλήθηκε από την Αστυνομία για αυτό τον σκοπό, προέβη σε διερμηνεία για σκοπούς λήψης καταθέσεων από την παραπονούμενη. Όπως υποστήριξε, είναι γνώστης της Αγγλικής γλώσσας, λόγω της δωδεκάχρονης φοίτησης του σε αγγλόφωνο σχολείο κατά τα μαθητικά του χρόνια όταν ζούσε στο Νεπάλ, καθώς επίσης, λόγω της φοίτησης του στην Κύπρο σε αγγλόφωνο πανεπιστήμιο σε πτυχιακό και μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών. Ο Μ.Κ.19, ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνώρισε τις καταθέσεις που λήφθηκαν από την Αστυνομία από την παραπονούμενη στα Νεπαλικά με την συμμετοχή του ως διερμηνέα, Έγγραφα Α1, Β1 και Γ1, καθώς επίσης και τις μεταφράσεις τους με την συμμετοχή του στην Αγγλική γλώσσα, Έγγραφα Α2, Β2 και Γ2 και εξήγησε την διαδικασία που ακολουθήθηκε. Η Δρ. Ζωή Κινίκλη, Μ.Κ.5, εργάζεται ως ειδική ψυχολόγος στη Διεύθυνση Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας («Υ.Ψ.Υ.») του Ο.Κ.ΥΠ.Υ στο Κέντρο Εξειδικευμένων Αξιολογήσεων Υγείας («Κ.ΕΞ.Α.Ψ.Υ.») και στο Δικαστήριο παρουσιάστηκε ως πραγματογνώμονας. Όπως καταγράφεται στο βιογραφικό της σημείωμα, Τεκμήριο 4, είναι πτυχιούχος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης στην Ψυχολογία Κλινικής και Υγείας του Πανεπιστημίου Eotvos Lorand Βουδαπέστης. Περαιτέρω, είναι διπλωματούχος του προγράμματος επαγγελματικής μετεκπαίδευσης στη Συνθετική Ψυχοθεραπεία του Κυπριακού Ινστιτούτου. Επιπρόσθετα, και στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων της στο Κ.ΕΞ.Α.Ψ.Υ., παρακολούθησε εκπαιδευτικά σεμινάρια, διοργανωτής των οποίων ήταν η Αστυνομία, σε συνεργασία με τον οργανισμό «Hope for Justice» του Ηνωμένου Βασιλείου, στο θέμα της Σύγχρονης Δουλείας και της Εμπορίας Ανθρώπων. Όπως ανέφερε κατά την εξέταση της ενώπιον του Δικαστηρίου και καταγράφεται και στο βιογραφικό σημείωμα της, εργάζεται ως ειδική ψυχολόγος στο Κ.ΕΞ.Α.Ψ.Υ. από το έτος
19. Εκεί, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, χειρίζεται και άτομα που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, ή σε ότι αφορά τα οποία διερευνάται το ενδεχόμενο να έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση. Προηγουμένως, από το έτος 2017, ως εργαζόμενη στο «Σπίτι του Παιδιού» του Οργανισμού «Hope for Children», χειριζόταν ανάλογες περιπτώσεις, οι οποίες όμως αφορούσαν ανήλικους. Πιο πριν, από το έτος 2015, ως λειτουργός προγραμμάτων στον Σύνδεσμο για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια, μεταξύ άλλων, χειριζόταν και περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης. Συναφώς, ανέφερε, στην καριέρα της έχει χειριστεί ένα μεγάλο αριθμό ατόμων που υπήρξαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Σε ότι αφορά την παρούσα υπόθεση, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, η Μ.Κ.5, κατόπιν αιτήματος της Αστυνομίας προς την Διεύθυνση Υ.Ψ.Υ., ασκώντας τα καθήκοντα της στο Κ.ΕΞ.Α.Ψ.Υ., προέβη σε ψυχολογική αξιολόγηση της παραπονούμενης και ετοίμασε σχετικό σημείωμα, το Έγγραφο Ζ. Κατά την κυρίως εξέταση της, αναφέρθηκε λεπτομερώς στην διαδικασία που ακολουθήθηκε με την παραπονούμενη, περιλαμβανομένης και της μεθοδολογίας που εφάρμοσε, για σκοπούς της εν λόγω αξιολόγησης της, καθώς και στα συμπεράσματα της. Όπως εξήγησε, μετά από ψυχοδιαγνωστική εκτίμηση της τότε τρέχουσας κατάστασης της παραπονούμενης, η οποία αφορά μέχρι και δύο εβδομάδες προηγουμένως, δεν εντόπισε στοιχεία ψυχοπαθολογίας σε έκταση και βαθμό που να ικανοποιούν τα κριτήρια της ψυχικής διαταραχής. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις της, η παραπονούμενη ήταν άτομο επιμελημένης εμφάνισης, προσανατολισμένο σε τόπο, χρόνο και εαυτό. Αντιμετώπιζε ήπιες δυσκολίες στις εκτελεστικές λειτουργίες («στην οπτικοχωρική αντίληψη»), στην προσοχή, στη ροή της σκέψης και την αφαιρετική σκέψη, οφειλόμενες, με βάση και τα δημογραφικά της στοιχεία και προσωπικό ιστορικό που ελήφθησαν, κυρίως στην έλλειψη ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, οι οποίες όμως δεν εκδηλώνονταν σε βαθμό περιορισμού της λειτουργικότητας της. Είχε ανεμπόδιστη ροή και περιεχόμενο σκέψεων, απαλλαγμένο παραληρητικών και αυτοκαταστροφικών ιδεών και η αντίληψη της ήταν καλή, χωρίς ψευδαισθητικά ή παραισθητικά ενοχλήματα, ιδέες μεγαλείου και στοιχεία αποπροσωποποίησης ή αποπραγματοποίησης. Ήταν πολύ ευγενική και, σε ότι αφορούσε την έκφραση συναισθημάτων ή πληροφοριών και την στάση της στον χώρο, εσωστρεφής, ήπιων τόνων, διακριτική και συγκαταβατική. Είχε δυσκολία προσαρμογής στην Κύπρο, επειδή δεν γνώριζε τον τόπο και πως να κυκλοφορεί σε αυτόν, όπως επίσης και την κουλτούρα και τον πολιτισμό του, καθώς και την ελληνική ή έστω την αγγλική γλώσσα, για σκοπούς επικοινωνίας. Η παραπονούμενη, ισχυρίστηκε, κατά την εξιστόρηση των συμβάντων που κατήγγειλε στην Αστυνομία για σεξουαλική κακοποίηση της, υπήρξε ευσυγκίνητη. Είχε, δηλαδή, ένα έντονο συναίσθημα το οποίο εκδηλωνόταν σωματικά, με δάκρυα στα μάτια, χαμηλή ένταση στη φωνή και έλλειψη βλεμματικής επαφής. Ευσυγκίνητη η παραπονούμενη, είπε περαιτέρω, υπήρξε και όταν αναφερόταν στην οικογένεια της στο Νεπάλ, με την οποία εστίαζε να διαφυλάξει την καθημερινή επικοινωνία που διατηρούσε. Όπως της είχε αναφέρει η παραπονούμενη, τα μέλη της οικογένειας της, δεν γνώριζαν για τα όσα της συνέβησαν στην Κύπρο, σχετικά με τα καταγγελλόμενα περιστατικά. Κατά την άποψη της, με βάση τα όσα της είπε, η παραπονούμενη δεν τους ήθελε να γνωρίζουν για να μην στεναχωριόνταν, για να τους προστατέψει και συγχρόνως, για να μην σκέφτονταν για την ίδια κάτι αρνητικό. Αυτό, είπε επιπλέον, ήταν εμφανές ότι στην παραπονούμενη προκαλούσε και έντονο άγχος. Υπήρχε, δηλαδή, η ανησυχία και η ενοχή στην παραπονούμενη, κάτι που δεν είναι ασύνηθες σε τέτοιες περιπτώσεις, ότι ο σύζυγος της και άλλα μέλη της οικογένειας της, δεν θα την πίστευαν και θα της επιρρίπταν την ευθύνη για αυτό που της συνέβη. Ευθύνη του τύπου, γιατί δεν αντέδρασε ή γιατί δεν είχε πράξει διαφορετικά ώστε να μην είχε βρεθεί στην συγκεκριμένη κατάσταση. Ως εκ τούτων, ισχυρίστηκε, η παραπονούμενη δεν επιθυμούσε να μπει στην διαδικασία να τους επικοινωνήσει την οποιαδήποτε σχετική πληροφορία. Επιπλέον, στην παραπονούμενη υπήρχε και το άγχος της συνειδητοποίησης των επιπτώσεων που θα μπορούσαν να υπάρξουν λόγω της καταγγελίας της, που σχετιζόταν με το βιοποριστικό της. Είχε ανάγκη το εισόδημα από την εργασία της και η προσοχή της και η έννοια της ήταν, στο να μπορέσει να διατηρήσει την παραμονή της στην Κύπρο και την εργασία της, ούτως ώστε να μπορούσε να συνεχίσει να αποστέλλει στην οικογένειά της χρήματα. Υποστήριξε ότι, το γεγονός ότι η ψυχοδιαγνωστική εκτίμηση της τρέχουσας κατάστασης της παραπονούμενης, δεν κατέδειξε στοιχεία ψυχοπαθολογίας σε έκταση και βαθμό που να ικανοποιούν τα κριτήρια της ψυχικής διαταραχής, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν καθόλου τέτοια στοιχεία. Τα συναισθήματα της θλίψης, τους άγχους και της ανησυχίας που προαναφέρθηκαν, υποστήριξε, είναι τέτοια στοιχεία. Το γεγονός, επεξήγησε, ότι δεν πληρούνταν τα κριτήρια, στην απαιτούμενη έκταση και βαθμό, για διάγνωση ψυχικής διαταραχής στην παραπονούμενη, δεν παίζει κανένα ρόλο σε μία περίπτωση σεξουαλικής κακοποίησης, διότι, το πώς το κάθε άτομο αναπτύσσει / εκδηλώνει ψυχικά συμπτώματα, διαφέρει και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες (όπως είναι, για παράδειγμα, η ύπαρξη ή μη υποστηρικτικού περιβάλλοντος και οι συνθήκες ζωής). Ένα θύμα σεξουαλικής κακοποίησης, είπε επίσης, μπορεί να εκδηλώσει συμπτωματολογία ψυχοπαθολογίας, μέχρι και δύο χρόνια μετά το συμβάν της σεξουαλικής κακοποίησης του. Επιπλέον, υποστήριξε ότι, στην παραπονούμενη, διαπίστωσε τα χαρακτηριστικά που πολύ συχνά συναντώνται σε θύματα σεξουαλικής κακοποίησης που έχουν μεταναστευτικό ιστορικό για σκοπούς εργασίας. Προς υποστήριξη της θέσης της, παρουσίασε στο Δικαστήριο την μελέτη: «Migrant Domestic Workers' Experiences of Sexual Harassment: A Qualitative Study in Four EU countries», Τεκμήριο 5, η οποία αφορά και την Κύπρο, στο περιεχόμενο της οποίας αναφέρθηκε. Η Δρ. Άλκιστη Βίκτωρος, Μ.Κ.7, είναι η υπεύθυνη του Μαιευτικού - Γυναικολογικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Είναι γυναικολόγος και ασκεί το λειτούργημα του ιατρού από το έτος
20. Όπως προκύπτει από την κατάθεση της στην Αστυνομία ημερομηνίας 13/12/2023, Έγγραφο Θ, το περιεχόμενο της οποίας, κατά την ακρόαση της μαρτυρίας της από το Δικαστήριο, το υιοθέτησε για να αποτελέσει μέρος της κυρίως εξέτασης της, ήταν η ιατρός που χειρούργησε την παραπονούμενη (υπό κατάσταση ολικής αναισθησίας), για συρραφή της ρήξης του βλεννογόνου του οπίσθιου κολπικού τοιχώματος (μεγέθους 4 - 5 εκ.), η οποία είχε διαγνωστεί από τον Δρ. Ευάγγελο Γένη, γυναικολόγο, κατά την εφημερία του. Διάγνωση, στην οποία προέβη και η ίδια κατά την εξέταση της παραπονούμενης πριν από την εγχείρηση της. Εγχείρηση, η οποία ήταν επείγουσα, λόγω της αιμορραγίας που είχε η παραπονούμενη και τα πήγματα αίματος στην περιοχή του κόλπου της. Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, η Μ.Κ.7 επεξήγησε ότι, όταν γίνεται αναφορά σε ρήξη του βλεννογόνου του οπίσθιου κολπικού τοιχώματος, εννοείται τραυματισμός του κάτω μέρους του κόλπου. Είπε επίσης ότι, παρά το γεγονός ότι από μία βίαιη είσοδο του πέους ενός άντρα στο κόλπο μιας γυναίκας, μπορεί να προκληθεί πόνος και επακόλουθα ρήξη της βλεννογόνου του, γενικά, τέτοιος τραυματισμός μπορεί να προκληθεί στον γυναικείο κόλπο, όποτε αυτός δεν είναι προετοιμασμένος. Ο Δ./Αστ.2666 Ανδρέας Παπαθεοδώρου, Μ.Κ.14, υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού. Στο Δικαστήριο, κατέθεσε για τις ενέργειες του σχετικά με αυτή την υπόθεση, οι οποίες, όπως φαίνεται και στις καταθέσεις του ημερομηνίας 22/06/2022 και 13/09/2022, Τεκμήρια Ο και Ο1, αντίστοιχα, τις οποίες στο Δικαστήριο υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας του, αφορούσαν την παραλαβή, φύλαξη, διακίνηση και παράδοση τεκμηρίων, τα οποία η Αστυνομία συνέλεξε κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Η Μαρία Παναγιώτου, Μ.Κ.16, είναι νοσηλεύτρια στο Τμήμα Γυναικολογικού - Μαιευτηρίου του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Κατά την ακρόαση, κατέθεσε για τις ενέργειες της στις 05/06/2022, σχετικά με μία τσάντα με προσωπικά αντικείμενα της παραπονούμενης, την οποία είχε βρει πάνω σε τρόλεϊ που χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά και μετακίνηση της παραπονούμενης εντός του νοσοκομείου. Σχετική είναι η κατάθεση της στην Αστυνομία ημερομηνίας 21/06/2022, Έγγραφο Ρ, την οποία, κατά την ακρόαση, την υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας της. IV. Η μαρτυρία: Η εκδοχή της Υπεράσπισης Στον αντίποδα, όσον αφορά τα επίδικα γεγονότα, βασικός μάρτυρας κατά την ακρόαση για την υπεράσπιση, ήταν ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Με την μαρτυρία του στο Δικαστήριο, αποδέχθηκε την θεληματικότητα των καταθέσεων του στην Αστυνομία ημερομηνίας 03/06/2022, 04/06/2022 και 21/06/2022, Τεκμήρια 16, 17 και 11 αντίστοιχα, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε, και σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα και τις περιβάλλουσες αυτών περιστάσεις, πρόβαλε την ακόλουθη εκδοχή. Κατ' αρχάς, ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στις προσωπικές του περιστάσεις. Μεταξύ άλλων, είπε για την οικογενειακή και εργασιακή του κατάσταση. Ανέφερε επίσης ότι, ως επαγγελματίας γεωργός, εργοδοτεί προσωπικό από τρίτες χώρες και περιέγραψε τους όρους και συνθήκες εργοδότησης τους. Μίλησε ειδικά και για την περίπτωση της παραπονούμενης. Ακολούθως, περιέγραψε την σχέση του με την παραπονούμενη από την αρχή της εργοδότησης της, και την εξέλιξη της. Ειδικότερα, αναφέρθηκε σε διάφορα περιστατικά από τα οποία αντιλήφθηκε ότι η παραπονούμενη ενδεχομένως να είχε ερωτικές διαθέσεις έναντι του, καθώς και στο επακόλουθο περιστατικό που αποτέλεσε για εκείνον ξεκάθαρη ένδειξη ότι η παραπονούμενη ήθελε να έχουν σεξουαλική επαφή. Κατέληξε, προβάλλοντας τους ισχυρισμούς του σχετικά με το πώς τελικά συνευρέθηκε ερωτικά με την παραπονούμενη. Πρώτα, περί τα μέσα Μάϊου του έτους 2022, όταν η παραπονούμενη του έκανε στοματικό έρωτα και μετά, στις 03/06/2022, όταν είχαν ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή με διείσδυση του πέους του στον κόλπο της. Περιέγραψε τα περιστατικά αυτά και υποστήριξε ότι, η παραπονούμενη, με την θέληση της συμμετείχε και συναινούσε σε όλα όσα έγιναν μεταξύ τους. Είπε επίσης, και για τα περιστατικά της 03ης/06/2022 που επακολούθησαν την ερωτική τους συνεύρεση, αναφορικά με το γιατί και πώς η παραπονούμενη κατέληξε στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού με κολπική αιμορραγία. Καθώς επίσης, αναφέρθηκε και στα όσα περιστατικά αφορούν την διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία και ποια ήταν, σε αυτήν, η δική του εμπλοκή. Η Ελένη Χριστοφή, Μ.Υ.1, είναι γιαγιά του κατηγορουμένου. Κληθείσα στο Δικαστήριο, κατέθεσε ότι, αρχές Μαΐου του έτους 2022, μια ημέρα όταν βοηθούσε τον κατηγορούμενο στην συγκομιδή των πορτοκαλιών από χωράφι της στην Διερώνα, παρατήρησε ότι, η αλλοδαπή υπάλληλος του, που επίσης ήταν παρούσα για την ίδια εργασία και η οποία μεταγενέστερα έμαθε ότι υπέβαλε εναντίον του παράπονο με αποτέλεσμα την παρούσα υπόθεση, είχε ερωτικές διαθέσεις έναντι του κατηγορουμένου. Όπως ισχυρίστηκε, αυτό το κατάλαβε από την συμπεριφορά της εν λόγω κοπέλας, η οποία, κατά την διάρκεια της εργασίας τους, όταν, από ψηλά κοντά στο δέντρο όπου βρισκόταν, έδινε τον κουβά με τα πορτοκάλια στον κατηγορούμενο κατά το μάζεμα τους, «χαχάνιζε» με τρόπο που την αντιλήφθηκε ότι «ετρέσιετουν». Ότι δηλαδή, «ήθελε έρωτα» από τον κατηγορούμενο. Για αυτό μάλιστα τον λόγο, είχε προειδοποιήσει τον κατηγορούμενο να ήταν προσεχτικός μαζί της, μην τυχόν και τον παρέσυρε. Ο Άριστος Αριστοκλέους, Μ.Υ.2, σύμφωνα και με την κατάθεση του στην Αστυνομία ημερομηνίας 21/06/2022, Έγγραφο Α, την οποία κατά την ακρόαση υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας του, είναι ιδιοκτήτης του γραφείου εξευρέσεως εργασίας, το οποίο, με προσωπικές του ενέργειες, σε σύμπραξη με πράκτορα στο Νεπάλ, διευθέτησε για τον ερχομό της παραπονούμενης στην Κύπρο με άδεια απασχόλησης και την εργοδότηση της ως εργάτριας στο τομέα της γεωργίας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η παραπονούμενη αφίχθηκε στην Κύπρο στις 16/03/2024 και, αφού την παρέλαβε από το αεροδρόμιο συνάδελφος του, την οδήγησε τελικά ο ίδιος στο αγρόκτημα του κατηγορουμένου, ο οποίος, ως είχε από προηγουμένως συμφωνηθεί, θα ήταν ο εργοδότης της. Όπως επίσης ισχυρίστηκε, στις 03/06/2022, επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς ο κατηγορούμενος και του ζήτησε την ασφάλεια ευθύνης εργοδότη για την παραπονούμενη, για την εγγραφή της στο Γενικό Σύστημα Υγείας. Κάποιες ημέρες μετά, ίσως δύο, ο κατηγορούμενος, και πάλι επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς και, κατά την συνομιλία τους, του είπε ότι η παραπονούμενη, 15 ημέρες προηγουμένως, του έκανε, ανεπανάληπτο για τον ίδιο, στοματικό έρωτα. Του είπε επίσης ότι, μετά από εκείνο το περιστατικό, όταν της πρόσφερε τον μισθό της, η παραπονούμενη του ζήτησε να κρατούσε τα χρήματα για λογαριασμό της, έτσι ώστε, να της τα κατέβαλλε αργότερα, μαζί με τον μισθό της του επόμενου μήνα, για να τα έστελνε μαζεμένα στην οικογένεια της στο Νεπάλ. Επιπρόσθετα, του είπε ότι, 15 ημέρες μετά το προαναφερόμενο συμβάν, μετά το πέρας της εργασίας τους, είπε στην παραπονούμενη να πάει για μπάνιο και τελικά κατέληξαν να λουστούν μαζί. Όπως περαιτέρω του ανέφερε, η παραπονούμενη τον έτριψε μέσα στο μπάνιο, του έκανε και πάλι στοματικό έρωτα και, ακολούθως, με την συναίνεση της, συνευρέθηκαν ερωτικά. Κατόπιν, του είπε επίσης, είδε ότι η παραπονούμενη αιμορραγούσε και, αφού συμβουλεύτηκε τηλεφωνικώς τον πατέρα του, κάλεσε ασθενοφόρο για την μεταφορά της στο νοσοκομείο. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο ίδιος, αφού πληροφορήθηκε τα πιο πάνω από τον κατηγορούμενο, επικοινώνησε με τον πράκτορα στο Νεπάλ και τον ενημέρωσε σχετικά. Εκείνος, του είπε ότι θα επικοινωνούσε απευθείας με την παραπονούμενη. Κάποιες ημέρες αργότερα, ισχυρίστηκε επίσης, η Αστυνομία τον ενημέρωσε τηλεφωνικώς ότι η παραπονούμενη μπορούσε να λάβει εξιτήριο από το νοσοκομείο και, ως ο πράκτορας της στην Κύπρο, ερωτήθηκε αν υπήρχε χώρος για την διαμονή της. Ο ίδιος, προθυμοποιήθηκε στην προσωρινή φιλοξενία της στην οικία του, ωστόσο, όταν στις 10/06/2022 πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για να την παραλάμβανε, πληροφορήθηκε ότι η παραπονούμενη τελικά θα διέμενε κάπου αλλού. V. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας Έχοντας παραθέσει την προσκομισθείσα κατά την ακρόαση μαρτυρία, για την οποία, στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, είχαμε την ευχέρεια, παρακολουθώντας επιστάμενα τα όσα οι μάρτυρες κατέθεταν, τον τρόπο με τον οποίο κατέθεταν και την λογική που η μαρτυρία τους ανέδυε με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης, να αποκομίσουμε τις αναγκαίες εντυπώσεις ως προς την αξιοπιστία της, προχωρούμε, ως η ευθύνη του Δικαστήριο, στην αξιολόγηση της (βλ. Brierley v. Αστυνομίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 476). Το πράττουμε, ακολουθώντας την σειρά με την οποία παραθέσαμε πιο πάνω την μαρτυρία των μαρτύρων, αφήνοντας όμως τελευταία, αυτή των παραπονούμενης και κατηγορουμένου, που ήταν και οι βασικοί μάρτυρες για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και υπεράσπισης, αντίστοιχα. Όπως είναι νομολογημένο, η αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο, γίνεται συνολικά και στη βάση μιας ενιαίας λογικής προσέγγισης και όχι μικροσκοπικά ή αποσπασματικά και, κατά κύριο λόγο, στη βάση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα (βλ. Brierley v. Αστυνομίας, ανωτέρω, Al Ittihad Al Watani κ. α. ν. Παπαδόπουλου,

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1924 και Τσιαττές ν. Solomonides (Cartridges Industries) Ltd,

(2009)1 A.A.Δ. 974). Τα στοιχεία εκείνα, σε σχέση και αναφορικά με την μαρτυρία, που επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου για το προκείμενο, όπως είναι για παράδειγμα, οι διαφορές και οι αντιφάσεις που εντοπίζονται, πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής, ώστε να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία των μαρτύρων ή να φανερώνουν τη διάθεση τους στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της (βλ. Χαμπή ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ. 70). Συναφώς, μικροδιαφορές ή μικρόαντιφάσεις σε λεπτομέρειες και επουσιώδη θέματα, στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θεωρούνται ότι ενδυναμώνουν μια μαρτυρία που, κατά τα άλλα, είναι πειστική και καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων (βλ. Σιβιτανίδης ν. Δημοκρατίας,

(2011)2 Α.Α.Δ. 166). Η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο, είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, αλλά και η συνάρτηση των ισχυρισμών του με την υπόλοιπη μαρτυρία, συνιστούν επίσης καθοριστικούς, για την αξιοπιστία του, παράγοντες (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Kartashov,

(2011)1 Α.Α.Δ. 55). Ένας μάρτυρας, συνεπώς, μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Όταν γίνει πιστευτός, η μαρτυρία του μπορεί να γίνει αποδεκτή εν όλω ή εν μέρει. Μερικώς όταν, παρά το ότι γίνεται πιστευτός, μέρος μόνο της μαρτυρίας του, κρίνει το Δικαστήριο, εκφράζει την πραγματικότητα, καθότι, εκείνο που απορρίπτει, θεωρεί, για λόγους, όπως είναι για παράδειγμα, η αδυναμία μνήμης ή η ανεπίγνωστη ανεπαρκής παρατήρηση, ότι είναι λανθασμένο (βλ. Mohamed v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 266). Η αξιοπιστία της μαρτυρίας, εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (βλ. Wynne v. Mavronicola,

(2009)1 A.A.Δ. 1138). Οι Punam Rana, Μ.Κ.20 και Khum Prassad Shakma, Μ.Κ.21, εντυπωσίασαν θετικά το Δικαστήριο με την μαρτυρία τους. Η μαρτυρία τους ήταν αυθόρμητη, είχε συνοχή, λογική και σε κάποιο βαθμό αλληλοϋποστήριξη και δεν έχουμε εντοπίσει οτιδήποτε το οποίο θα δικαιολογούσε να μην δοθεί από το Δικαστήριο πίστη σε αυτή. Άλλωστε, από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου, η μαρτυρία τους δεν αμφισβητήθηκε, αλλά επιδιώχθηκε, όπως παρατηρήσαμε, η εξαγωγή γεγονότων υποστηρικτικών της δικής του υπόθεσης. Παρά την ιδιάζουσα σχέση τους με τον κατηγορούμενο, ως εργοδοτούμενοι του και του γεγονότος ότι με την παραπονούμενη είναι ομοεθνείς και δήλωσαν ότι ήταν φίλοι, η μαρτυρία τους σχετικά με τα επίδικα γεγονότα κρίνεται ότι ήταν αμερόληπτη και ειλικρινής. Για τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία των Μ.Κ.20 και Μ.Κ.21 για τα επίδικα γεγονότα, γίνεται αποδεκτή. Ο Μενέλαος Μενελάου, Μ.Κ.6, άφησε στο Δικαστήριο θετική εντύπωση και με την μαρτυρία του έπεισε ότι προσήλθε στην ακρόαση με διάθεση την κατάθεση της αλήθειας. Η εμπλοκή του στα γεγονότα αναφορικά με τα οποία κατέθεσε, η προσωπική του γνώση για αυτά και η αμεροληψία του, δεν αμφισβητήθηκαν, ενώ οι σχετικοί ισχυρισμοί του, αντικειμενικά, κρίνεται ότι είχαν σαφήνεια, την απαιτούμενη υπό της περιστάσεις λεπτομέρεια και συνοχή. Δεν εντοπίζονται σε αυτούς, ανακολουθία, αυτοαναιρέσεις ή αντιφάσεις, που θα μπορούσαν να πλήξουν την αξιοπιστία του. Σημειώνεται, σε ότι αφορά την μαρτυρία του, για την εφαρμογή προς την παραπονούμενη, για τους λόγους που ανέφερε, της τεχνικής της ώθησης της γνάθου, ότι ήταν σαφής ότι, όπως γίνεται και σε κάθε άλλη περίπτωση, το σημείο όπου για αυτό τον σκοπό εφάρμοσε πίεση με τα δάκτυλα των χεριών του, ήταν: «πίσω, κάτω από το αυτί, πάνω που είναι η γωνιά της κάτω γνάθου». Δηλαδή, στο σημείο της κάτω γνάθου, όπου βρίσκεται η κροταφογναθική άρθρωση. Όπως και κατά την ακρόαση της μαρτυρίας του υπέδειξε στο Δικαστήριο, η εν λόγω περιοχή, δεν βρίσκεται πίσω από το αυτί, αλλά κάτω από αυτό. Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι, ο Μ.Κ.6, αν και γενικά αναφέρθηκε ότι, κατά την εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής, είναι δυνατόν να αποτυπωθούν τα δάκτυλα και τα νύχια των δακτύλων, με κοκκινίλα ή μώλωπα, επειδή η πίεση που ασκείται, ασκείται στον μέγιστο βαθμό μέχρι να υπάρξει η επιδιωκόμενη αντίδραση από τον ασθενή, σαφώς δεν ανέφερε ότι κάτι τέτοιο έγινε ή και παρατήρησε να συνέβη στην περίπτωση της παραπονούμενης, στο συγκεκριμένο σημείο ή πλησίον αυτού. Κατά ακολουθία των πιο πάνω, η μαρτυρία του Μ.Κ.6 για τα επίδικα γεγονότα, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο Δρ. Γρηγόρης Τρύφωνος, Μ.Κ.2, επίσης εντυπωσίασε θετικά το Δικαστήριο. Η εμπλοκή του στα γεγονότα αναφορικά με τα οποία κατέθεσε, η προσωπική του γνώση για αυτά και η αμεροληψία του, δεν αμφισβητήθηκαν, ενώ οι σχετικοί ισχυρισμοί του, αντικειμενικά, κρίνεται ότι είχαν σαφήνεια, την απαιτούμενη υπό της περιστάσεις λεπτομέρεια και συνοχή. Δεν εντοπίζονται σε αυτούς, ανακολουθία, αυτοαναιρέσεις ή αντιφάσεις, που θα μπορούσαν να πλήξουν την αξιοπιστία του. Μάλιστα, όπως υποστήριξε και δεν αμφισβητήθηκε, για τα γεγονότα που κατέθεσε στο Δικαστήριο, είχε συντάξει, την ίδια ημέρα που διαδραματίστηκαν, καταγράφοντας για αυτά τις παρατηρήσεις του, οι οποίες συνάδουν με την μαρτυρία του στο Δικαστήριο, την Ιατρική Έκθεση, Τεκμήριο

1. Αξιοσημείωτο είναι ότι, στο εν λόγω έγγραφο, καταγράφεται και ο ισχυρισμός του περί του ότι η παραπονούμενη του ανέφερε, μέσω διερμηνέα, για τον βιασμό της από τον εργοδότη της, μετά που ο τελευταίος της «έβαλε ένεση πίσω από το αυτί της». Αυτό, όπως ισχυρίστηκε, το είχε παραδώσει στην Αστυνομία, όταν, 18 ημέρες αργότερα, αστυνομικός του έλαβε την κατάθεση του ημερομηνίας 21/06/2022, Έγγραφο Δ, κατά την οποία περιέγραψε το εν λόγω συμβάν και αναφέρθηκε στα λεγόμενα της παραπονούμενης με περισσότερη λεπτομέρεια. Άλλωστε, ο ισχυρισμός του κατά την εν λόγω κατάθεση του στην Αστυνομία, ότι η παραπονούμενη του ανέφερε ότι ο εργοδότης της, αφού της έκανε ένεση πίσω από το δεξιό της αυτί, σημείο στο οποίο συγχρόνως του έδειχνε, την βίασε, καθώς και ότι στο συγκεκριμένο σημείο, παρατήρησε, υπήρχε μια κυκλική ερυθρότητα και στο κέντρο της οπή, υποστηρίζονται και από την μαρτυρία του Μ.Κ.
2. Ο οποίος, Μ.Κ.15, την μαρτυρία του οποίου αξιολογούμε ως στην συνέχεια θα αναφέρουμε, για το προκείμενο ισχυρίστηκε ότι, ο Μ.Κ.2, όταν στο Τ.Α.Ε.Π. τον πληροφορούσε για την περίπτωση της παραπονούμενης, δεν του είπε απλά, αλλά και του «υπέδειξε», σε σημείο πίσω από το δεξιό της αυτί, μίαν οπή, η οποία πιστευόταν ότι είχε προέλθει από τρύπημα σύριγγας. Ας σημειωθεί ότι, η όποια αμφιβολία του Μ.Κ.2, την οποία συσχέτισε και με την πάροδο του χρόνου από τα επίδικα γεγονότα μέχρι και την κατάθεση του στο Δικαστήριο, σχετικά με την γλώσσα επικοινωνίας του με την διερμηνέα, δηλαδή, κατά πόσο αυτή έγινε χρησιμοποιώντας την Ελληνική ή την Αγγλική γλώσσα και με το κατά πόσο, η παραπονούμενη, για το σημείο της «ένεσης», του έδειξε πίσω από το δεξιό ή το αριστερό της αυτί, δεν μπορεί να δημιουργήσει αμφιβολία σχετικά με τα όσα προαναφερόμενα με βεβαιότητα κατέθεσε ότι του λέχθηκαν από την παραπονούμενη μέσω της διερμηνέα (της οποίας, ας σημειωθεί, θυμόταν ακόμη και το χρώμα της μπλούζας που φορούσε), αναφορικά με τον ισχυριζόμενο βιασμό της, όχι μόνο μία, αλλά δύο φορές, και διαδοχικά. Επισημαίνουμε ότι, ο Μ.Κ.2, παρουσιάστηκε ως μάρτυρας από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, χωρίς από την μαρτυρία του να μπορεί να λεχθεί ότι τίθεται ζήτημα ότι, τα όσα πιο πάνω πρόβαλε ως ισχυρισμούς του, δεν αποτελούν την πραγματικότητα, αλλά παρανόηση των όσων η Μ.Κ.4 του μετέφερε ως λεγόμενα της παραπονούμενης, ενδεχομένως λόγω κακής διερμηνείας. Εξάλλου, ο Μ.Κ.2, η αμεροληψία του οποίου, ως προ ειπώθηκε, δεν αμφισβητήθηκε από οποιανδήποτε άποψη, ως ένας επαγγελματίας υγείας, που καμία σχέση δεν είχε ή έχει, είτε με τον κατηγορούμενο, είτε με την παραπονούμενη, δεν είναι λογικό ότι θα θεωρούσε σημαντικό να σημειώσει στην Ιατρική Έκθεση, Τεκμήριο 2, σχετικά με το επίδικο περιστατικό (για το οποίο, επισημαίνεται, ήταν ο πρώτος που ενημέρωσε την Αστυνομία) και θα πρόβαλλε και στην συνέχεια καταθέτοντας στην Αστυνομία, ισχυρισμούς για γεγονότα (αντικειμενικά, εύκολα αντιληπτά για ένα άτομο της θέσης του ότι έχουν σημασία, επειδή αφορούν την διάπραξη, ενδεχομένως, ενός σοβαρού ποινικού αδικήματος, όπως είναι αυτό του βιασμού), άνευ λόγου και αιτίας, διαφοροποιημένα. Και πολύ περισσότερο, αν δεν αποτελούσαν την πραγματικότητα, ή αν είχε αμφιβολία για την ακρίβεια τους λόγω της διερμηνείας που είχε από την Μ.Κ.
3. Με βάση τα πιο πάνω, η μαρτυρία του Μ.Κ.2, γίνεται από το Δικαστήριο αποδεκτή. Η Dham Maya Basnet Bista, M.K.4, με την μαρτυρία της, δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αξιοπιστία της. Ως προ ειπώθηκε, η Μ.Κ.4, μεταξύ άλλων, κατέθεσε και για τα όσα έλαβαν χώρα και ειπώθηκαν στον Μ.Κ.2 από την παραπονούμενη, διαμέσου της ως διερμηνέα, κατά τον χρόνο που η παραπονούμενη βρισκόταν στο Τ.Α.Ε.Π. στις 03/06/
4. Οι εν λόγω ισχυρισμοί της, ουσιώδεις κατά την κρίση του Δικαστηρίου σχετικά με την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, εφόσον άπτονται, εκτός του ζητήματος της αξιοπιστίας της προσαχθείσας από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρίας για το προκείμενο, αλλά νομικά, ενδεχομένως, και του ζητήματος του πρώτου παραπόνου ενός θύματος σεξουαλικού ποινικού αδικήματος, είναι σε απευθείας αντίθεση με την μαρτυρία του Μ.Κ.2 για τα ίδια γεγονότα, η οποία και, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Κατ' αρχάς, προβλημάτισε αρνητικά το Δικαστήριο, το γεγονός ότι, ενώ η Μ.Κ.4, καμία σχετική αναφορά δεν κάνει για το ζήτημα αυτό στην κατάθεση της στην Αστυνομία ημερομηνίας 09/06/2022, Έγγραφο ΣΤ1, όταν ερωτήθηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής για το εάν, κατά την επαφή της με την παραπονούμενη στο Τ.Α.Ε.Π. στις 03/06/2022, είχε παρατηρήσει ή δει κάτι στο «πρόσωπο» της, αμέσως, και χωρίς η απάντηση της να αφορά οτιδήποτε σχετικά με το πρόσωπο της παραπονούμενης, πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι είχε παρατηρήσει «κόκκινα σημάδια πίσω από το αυτί» της, δείχνοντας συγχρόνως και διευκρινίζοντας, ότι επρόκειτο για το δεξιό της αυτί. Ήταν ένας ισχυρισμός, ο οποίος φάνηκε ότι, τουλάχιστον, δεν ήταν αυθόρμητος. Ήταν μάλιστα, ακολούθως, ο ισχυρισμός της, όπως τον ανέπτυξε, ότι, αφού είχε παρατηρήσει αυτά τα κόκκινα σημάδια πίσω από το δεξιό αυτί της παραπονούμενης, υπέθεσε ότι «κάποιος είχε βάλει κάτι» στην παραπονούμενη στο εν λόγω σημείο και για αυτό είχε ζητήσει από τον Μ.Κ.2 να το ελέγξει. Ο Μ.Κ.2, είπε επίσης, αφού το έπραξε, της είπε ότι, όντως, «κάτι μπορεί να της είχαν βάλει» και της ζήτησε να ερωτήσει για αυτό την παραπονούμενη. Η δε παραπονούμενη, υποστήριξε περαιτέρω, της απάντησε ότι, ο εργοδότης της, «δεν της είχε βάλει κάτι». Αξιοσημείωτο είναι ότι, από την Μ.Κ.4, ζητήθηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, να πει στο Δικαστήριο, πως, στην Ελληνική γλώσσα, ως ήταν ο ισχυρισμός της, είπε και είχε την προαναφερόμενη επικοινωνία με τον Μ.Κ.
5. Το έπραξε, και το Δικαστήριο, έχοντας ακούσει την Μ.Κ.4, κρίνει ότι, δεν θα μπορούσε, με βάση τα όσα η Μ.Κ.4 ισχυρίστηκε στο Δικαστήριο ότι είπε στον Μ.Κ.2, να τίθεται, σε κάθε περίπτωση, ζήτημα παρανόησης από πλευράς του Μ.Κ.2 των όσων, κατά ισχυρισμό της Μ.Κ.4, του λέχθηκαν από την παραπονούμενη, αν πράγματι τα γεγονότα διαδραματίστηκαν, ως οι ισχυρισμοί της. Ισχυρισμοί της, οι οποίοι, επαναλαμβάνουμε, είναι άκρως αντίθετοι με αυτούς που, για τα ίδια περιστατικά, παρουσίασε ο Μ.Κ.
6. Ενώ, σύγκριση τους και με τους αντίστοιχους της παραπονούμενης, στο πλαίσιο της αντιπαραβολής της μαρτυρίας της με το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας, και ανεξαρτήτως της αξιολόγησης της μαρτυρίας της τελευταίας, ως στην συνέχεια αναφέρουμε, δείχνει ότι, ούτε και με αυτούς συνάδει (βλ. Παναγή ν. Χρυσοδόντα, Ποινική Έφεση Αρ. 249/2015 κ. α., 06/06/2024 πιο κάτω). Ας σημειωθεί ότι, κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.4 από τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου, η θέση του Μ.Κ.2 για τα συγκεκριμένα περιστατικά, της τέθηκε ειδικά για να την σχολιάσει και η Μ.Κ.4 ήταν ρητή στην απάντηση της ότι, ούτε η παραπονούμενη, αλλά ούτε και η ίδια, του είπαν αυτά τα οποία ισχυρίζεται. Καταλήγουμε, συνεπώς, με βάση τα προαναφερόμενα, ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.4 για τα επίδικα γεγονότα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο και για αυτό απορρίπτεται. Ο Α./Αστ.2851 Ιωάννης Μαυρομούστακος, Μ.Κ.15, η μαρτυρία του οποίου ήταν σύντομη και ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου, ήταν σαφής, ακριβής και θετική. Έχουμε ικανοποιηθεί ότι ήταν προϊόν προσωπικής γνώσης και διαπίστωσης γεγονότων στα οποία ενεπλάκη κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του ως μέλος της Αστυνομίας, χωρίς να τίθεται ζήτημα έλλειψης από πλευράς του αμεροληψίας ή και αντικειμενικότητας. Ήταν, σημειώνεται, ο πρώτος αστυνομικός που, στις 03/06/2022, όταν τυχαία βρισκόταν για κάποια άλλη υπόθεση της Αστυνομίας στο Τ.Α.Ε.Π του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, έλαβε την πληροφόρηση από τον Μ.Κ.2 για την περίπτωση της παραπονούμενης που έχρηζε αστυνομικής διερεύνησης. Μεταγενέστερα, και αφού προέβη στις δέουσες ενέργειες για ενημέρωση τελικά του αρμόδιου Αστυνομικού Σταθμού Καλού Χωριού με κάποια αρχικά στοιχεία, δεν είχε άλλη ανάμειξη στην υπόθεση. Η μαρτυρία του στο Δικαστήριο, περιορίστηκε στο τί διαμείφθηκε με τον Μ.Κ.2 στο Τ.Α.Ε.Π. και τί ήταν που του υπέδειξε σχετικά στην Μ.Κ.2, ήτοι, την κυκλική ερυθρότητα στο δεξιό της αυτί που στο κέντρο της είχε μία οπή, σχετικά με τα οποία ήταν σαφής. Εξάλλου, οι σχετικοί ισχυρισμοί του, υποστηρίζονται και από τα όσα για τα ίδια περιστατικά κατέθεσαν, ο Μ.Κ.2, ως πιο πάνω αναφέραμε και ο Μ.Κ.12, στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του οποίου αναφερόμαστε στην συνέχεια. Ως εκ των ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.15 για τα επίδικα γεγονότα, γίνεται από το Δικαστήριο αποδεκτή. Η Αστ. 4552, Εύρη Φράγγου, Μ.Κ.3 προβλημάτισε αρνητικά το Δικαστήριο με την μαρτυρία της. Ενώ, ως αστυνομικός, σε σχέση με αυτή την υπόθεση και τα περιστατικά που κατέθεσε, καθηκόντως, όπως άλλωστε ισχυρίστηκε και δεν αμφισβητήθηκε, είχε εμπλοκή και ενήργησε, άφησε την εντύπωση ότι, για κάποιο άγνωστο για το Δικαστήριο λόγο, κατά την ακρόαση της μαρτυρίας της, προσπάθησε, και έντονα μάλιστα, να παρουσιάσει μία διαφορετική εικόνα από τα όσα με την κατάθεση της ημερομηνίας 23/06/2022, Έγγραφο Ε, έδιδε ως μάρτυρας. Ειδικότερα, αίσθηση προκάλεσε στο Δικαστήριο το γεγονός ότι, ενώ στην προαναφερόμενη κατάθεση της (η οποία, όπως ανέφερε, αποτελεί αναπαραγωγή του ημερολογίου ενέργειας στο οποίο προέβη το ίδιο βράδυ της επίσκεψης της, της παραπονούμενης, στις 21:00, Τεκμήριο 3), καμία επιφύλαξη δεν αναφέρει σχετικά με τις πληροφορίες που, παρά την κατάσταση της παραπονούμενης λόγω της εγχείρησης της που είχε προηγηθεί, κατάφερε να εξασφαλίσει από εκείνη με την διερμηνεία της Μ.Κ.4, κατά την ακρόαση, σχετικά με το ζήτημα αυτό, είπε ουσιαστικά στο Δικαστήριο κάτι που δεν μπορεί λογικά να γίνει εύκολα αποδεκτό ως προερχόμενο από αστυνομικό. Είπε ότι, η σχετική προφορική αναφορά που έλαβε από την παραπονούμενη και κατέγραψε, ήταν τα όσα η ίδια συμπερασματικά αντιλήφθηκε από αυτά που η Μ.Κ.4 της μετέφερε από την παραπονούμενη, με τα μέτρια προς κακά ελληνικά της. Δεν γίνεται εύκολα αποδεκτό ως εύλογο, η Μ.Κ.3, η οποία μάλιστα, ως πρώην δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης, αναφέρθηκε και στην δική της πάρα πολύ καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας, ως αστυνομικός πλέον, θα προχωρούσε, μετά που για την υπόθεση είχε ανοιχτεί από την Αστυνομία ποινικός φάκελος, και θα κατέγραφε στην προαναφερόμενη κατάθεση της (ακόμη και εάν δεν το είχε πράξει στο προαναφερθέν ημερολόγιο ενέργειας), τα όσα η παραπονούμενη της ανέφερε προφορικά (που μάλιστα, περιλάμβαναν και τον πολύ σοβαρό ισχυρισμό της περί βιασμού της από τον εργοδότη της, ενός κακουργήματος), χωρίς καμία αναφορά, στην κακή ποιότητα της διερμηνείας που ετύγχανε από την Μ.Κ.4 κατά τον ουσιώδη χρόνο (η οποία, όπως ισχυρίστηκε κατά την ακρόαση, της δημιουργούσε αβεβαιότητα) ή και στο ότι, λόγω αυτού του δεδομένου, τα όσα κατέγραψε, ήταν προϊόν των όσων η ίδια συμπερασματικά αντιλήφθηκε. Η λεπτομέρεια, άλλωστε, των όσων κατέγραψε ότι η παραπονούμενη προφορικά της κατέθεσε, δεν φαίνεται να υποστηρίζουν την δυσκολία στην οποία αναφέρθηκε. Δυσκολία που, όπως ισχυρίστηκε η Μ.Κ.3 έκαναν και κάπως χρονοβόρα την διαδικασία, η οποία, ούτε και από την μαρτυρία των παραπονούμενης και Μ.Κ.4, αν συγκριθεί η μαρτυρία τους (στο πλαίσιο της αντιπαραβολής της μαρτυρίας της με το σύνολο της υπόλοιπης προσαχθείσας μαρτυρίας), φαίνεται να υποστηρίζεται, ανεξαρτήτως της αξιολόγησης της μαρτυρίας των τελευταίων (βλ. Παναγή ν. Χρυσοδόντα, Ποινική Έφεση Αρ. 249/2015 κ. α., 06/06/2024 πιο κάτω). Τα προαναφερόμενα, σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, αφορούν την ουσία της μαρτυρίας Μ.Κ.3, και ως εκ τούτου, αυτή, στο βαθμό που δεν αφορά παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα, κρίνεται από το Δικαστήριο ότι δεν αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή των συμπερασμάτων του και απορρίπτεται. Ο Αστ.3928, Ξένιος Κωνσταντίνου, Μ.Κ.12, το Δικαστήριο εκτιμά ότι, κατά την ακρόαση, κατέθεσε ισχυρισμούς που αφορούν γεγονότα τα οποία προσωπικά βίωσε ή περιήλθαν στην αντίληψη του, με ακρίβεια και ειλικρίνεια. Το παρουσιαστικό του στο ειδώλιο του μάρτυρα, έπεισε το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια του. Αυτό, σε συνδυασμό με την αυτοπεποίθηση, καθαρότητα και σαφήνεια όταν εξιστορούσε τα σχετικά περιστατικά, κάτι που δείχνει επίσης ότι τα θυμόταν πάρα πολύ καλά, έπεισαν το Δικαστήριο ότι μπορεί να δοθεί πίστη στην μαρτυρία του. Άλλωστε, όπως ισχυρίστηκε και δεν αμφισβητήθηκε, για τις ενέργειες του σχετικά με την παρούσα υπόθεση, καθώς και για κάποια γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψη του ενώ βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, αλλά και σε σχέση με την επικοινωνία που είχε με την παραπονούμενη εκείνη την ημέρα, επικαλέστηκε τα σχετικά ημερολόγια ενέργειας που είχε ετοιμάσει αυθημερόν, στις 16:40 και 22:00, τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 12 και 13, αντίστοιχα. Όπως επίσης ανέφερε, σε ότι αφορά τα όσα διημείφθησαν με την παραπονούμενη μέσω του διερμηνέα Νεπαλικών, τα οποία στην συνέχεια, μία ώρα περίπου αργότερα, τα κατέγραψε στο ημερολόγιο ενέργειας, Τεκμήριο 13, συγχρόνως της εξέλιξης τους, τηρούσε για αυτά, γραπτώς, σημειώσεις, τις οποίες και χρησιμοποίησε για την εν λόγω καταχώριση. Η εμπλοκή του, εξάλλου, στα γεγονότα που ισχυρίστηκε και για τους λόγους που ανέφερε, ως μέλος της Αστυνομίας, εν ώρα υπηρεσίας και κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του, ή και η πραγματικότητα τους, δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Στην μαρτυρία του, δεν εντοπίζεται οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση, είτε την αντικειμενικότητα και αμεροληψία του, είτε την ακρίβεια των ισχυρισμών του. Σε ότι αφορά την μαρτυρία του, σημειώνεται, η διευκρίνηση που έκανε κατά την αντεξέταση του, σχετικά με την δυσκολία που είχε στην συνεννόηση του με την παραπονούμενη. Είπε ότι, δεν επρόκειτο για δυσκολία η οποία έγκειτο στην διερμηνεία, καθότι η χρήση της Αγγλικής γλώσσας, τόσο από τον ίδιο, όσο και από τον διερμηνέα, την οποία χρησιμοποιούσαν για την επικοινωνία τους, ήταν άπταιστη. Ο δε διερμηνέας, γνώριζε την Νεπαλική γλώσσα, επειδή ήταν η μητρική του γλώσσα και ήταν ένας εκ των δύο, παγκυπρίως, εγγεγραμμένων για επίσημη χρήση, διερμηνέων της Αστυνομίας. Η δυσκολία στην οποία αναφέρθηκε, περιέγραψε, οφειλόταν στην παραπονούμενη, η οποία, δεν απαντούσε ακριβώς στα όσα την ερωτούσε και όταν απαντούσε, ήταν «με νεκατωμένα γεγονότα», τα οποία είχε δυσκολία να βάλει σε μια σειρά. Κάτι το οποίο, με την λήψη σημειώσεων των όσων του έλεγε, τελικά έγινε. Στη βάση των πιο πάνω, η μαρτυρία του Μ.Κ.12, γίνεται από το Δικαστήριο αποδεκτή. Ο Αναπληρωτής Λοχίας 563, Θεόδωρος Πέτρου, Μ.Κ.18, ως μάρτυρας άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν σαφής, λεπτομερής και εύλογη, καθώς επίσης, απαλλαγμένη από οποιεσδήποτε αντιφάσεις ή και αυτοαναιρέσεις και κενά, που θα μπορούσαν να προβληματίσουν για την αξιοπιστία του. Ως αστυνομικός που ενεπλάκη στα περιστατικά αυτής της υπόθεσης κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του, έχουμε ικανοποιηθεί ότι, κατά την δράση του, υπήρξε αντικειμενικός και αμερόληπτος. Η μαρτυρία του, άλλωστε, εκτός της υποστήριξης που λαμβάνει, αναλόγως περίπτωσης, και από τους ισχυρισμούς των Μ.Κ.11 και Μ.Κ.13 στην αξιολόγηση της οποίας αναφερόμαστε στην συνέχεια, αλλά και από την προαναφερόμενη του Μ.Κ.12 την οποία έχουμε αποδεχθεί ως αξιόπιστη, από πλευράς υπεράσπισης, δεν έχει αμφισβητηθεί. Τουναντίον, όπως παρατηρήσαμε, κατά την αντεξέταση του, η προσπάθεια που καταβλήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης, ήταν για διευκρίνηση των ισχυρισμών του και η εξαγωγή γεγονότων που θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να υποστηρίξουν την υπόθεση του κατηγορουμένου. Αξιοσημείωτη, είναι η μαρτυρία του Μ.Κ.18 σχετικά με τα ακόλουθα. Κατ' αρχάς, ουσιώδης είναι, η ρητή και απερίφραστη τοποθέτηση του κατά την αντεξέταση του, σχετικά με το ότι, η παραπονούμενη, στις 04/06/2022, κατά την αντίληψη του ως αστυνομικός ανακριτής που ήταν παρών, όταν της λαμβανόταν η κατάθεση της Έγγραφο Α1, παρά το γεγονός ότι είχε εγχειριστεί την προηγούμενη ημέρα, φαινόταν κουρασμένη και μιλούσε με δυσκολία, ήταν σε θέση και υπήρχε η συνεννόηση μαζί της, ώστε να κατέθετε για τα επίδικα γεγονότα, ορθά και κατανοητά. Περαιτέρω, σημαντική κρίνεται και η μαρτυρία του, περί του ότι, όταν, στις 04/06/2022, θα ελάμβαναν την κατάθεση της παραπονούμενης, Έγγραφο Α1, και πριν από την έναρξη της, η Μ.Κ.11 είχε αναφέρει στην παραπονούμενη για το ποινικό αδίκημα της δημόσιας βλάβης, αυτό είχε γίνει στο πλαίσιο μίας ήρεμης συζήτησης, που δεν έδειξε, με αναφορά, είτε την έκφραση της παραπονούμενης εκείνη την στιγμή, είτε την στάση της μετέπειτα, ότι είχε φοβηθεί. Ήταν επίσης η θέση του ότι, η διαδικασία λήψης της εν λόγω κατάθεσης της παραπονούμενης, ήταν καθόλα κανονική και δεν υπήρξε οποιαδήποτε απολύτως ένδειξη ότι δεν ήταν θεληματική. Με βάση τα προαναφερόμενα, η μαρτυρία του Μ.Κ.18, γίνεται από το Δικαστήριο αποδεκτή. Η παρουσία της Αστ.4738, Έλενα Χαριλάου, Μ.Κ.11 στο ειδώλιο του μάρτυρα κατά την ακρόαση της μαρτυρίας της, έπεισε το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια της. Η εξιστόρηση της των περιστατικών που αφορούν στα επίδικα γεγονότα, ήταν καθαρή, περιγραφική και λεπτομερής, κατά τρόπο που έδειχνε ότι είχε πολύ καλή ανάμνηση τους, σαφής και εύλογη. Δεν εντοπίζετε οτιδήποτε στην μαρτυρία της το οποίο θα μπορούσε να δικαιολογήσει, είτε ότι η εμπλοκή της στα περιστατικά αυτής της υπόθεσης επηρεάστηκε από οτιδήποτε πέραν της διάθεσης της να εκτελέσει το καθήκον της ως αστυνομικός ή ότι, κατά την εκτέλεση του, επέδειξε υπέρμετρο ζήλο ή ότι, για κάποιο άλλο λόγο, δεν υπήρξε, ως όφειλε, αμερόληπτη και ανεπηρέαστη. Η μαρτυρία της, άλλωστε, από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου, ουσιαστικά, δεν αμφισβητήθηκε και η αντεξέταση της, στόχο είχε, ήταν προφανές, την εξαγωγή μαρτυρίας για την δική του υπόθεση. Περαιτέρω, αυτή υποστηρίζεται και από τα όσα αποδεκτά, για τα ίδια περιστατικά, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.18, στην μαρτυρία του οποίου έχουμε προαναφερθεί. Σε ότι αφορά την μαρτυρία της Μ.Κ.11, σημειώνεται η ρητή και απερίφραστη τοποθέτηση της κατά την αντεξέταση της, ότι, όταν στις 04/06/2022 είχε την προαναφερόμενη συνάντηση με την παραπονούμενη για την λήψη της κατάθεσης της Έγγραφο Α1, παρουσία και του Μ.Κ.18, σε καμία περίπτωση, σχετικά με τα όσα ειπώθηκαν μεταξύ τους, υπήρξε από πλευράς της έντονη ή και εκδηλώθηκε με θυμό. Στη βάση των ανωτέρω, η μαρτυρία της Μ.Κ.11 για τα επίδικα γεγονότα, γίνεται από το Δικαστήριο αποδεκτή. Η Λοχίας 395, Αυγή Παπαχαραλάμπους, Μ.Κ.13, προξένησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της, αν και σύντομη, ήταν περιεκτική και σαφής, χωρίς να εντοπίζεται σε αυτήν οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να πλήξει την αξιοπιστία της. Από την αντεξέταση της, εκτός του ότι δεν προέκυψε, σε σχέση με την μαρτυρία της, κάποια αντίφαση ή κάτι άλλο αρνητικό, διαφάνηκε ότι οι ισχυρισμοί της, δεν ήταν υπό αμφισβήτηση. Η μαρτυρία της, περαιτέρω, βρίσκουμε ήταν αυθόρμητη και ειλικρινής. Περιορίστηκε στα όσα αφορούσαν την λήψη της κατάθεσης της παραπονούμενης στις 09/06/2022, Έγγραφο Β
7. Η εμπλοκή της στα γεγονότα για τα οποία κατέθεσε, με βάση την μαρτυρία της, βρίσκουμε ότι ήταν στα πλαίσια της λειτουργίας της ως αστυνομικός, ακόμη και εάν ήταν εκτός καθήκοντος, που κανένα συμφέρον δεν είχε ή λόγο, να δράσει μεροληπτώντας σε ότι αφορούσε τον οποιονδήποτε εμπλεκόμενο. Για τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία της Μ.Κ.13, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο Νεόφυτος Νεοφύτου, Μ.Κ.8, ως μάρτυρας, άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η παρουσίαση των ισχυρισμών του, έπεισε το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια του. Ήταν σαφής με την μαρτυρία του για την εμπλοκή του στα περιστατικά αυτής της υπόθεσης, ως πιο πάνω αναφέρθηκε, με την λήψη της ανώνυμης καταγγελίας σχετικά με αυτή την υπόθεση κατά την διάρκεια της εκπομπής του στο ραδιόφωνο και την επικοινωνία της στην Μ.Κ.17 για σκοπούς, ενδεχομένως, διερεύνησης, και δεν έχει προκύψει οτιδήποτε που θα δικαιολογούσε να μην δοθεί πίστη στους ισχυρισμούς του. Η μαρτυρία του, άλλωστε, υποστηρίζεται και από τους ισχυρισμούς της Μ.Κ.17 για τα ίδια περιστατικά, την μαρτυρία της οποίας αξιολογούμε ως στην συνέχεια αναφέρουμε. Κατά ακολουθία των ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.8 για τα επίδικα γεγονότα, γίνεται από το Δικαστήριο αποδεκτή. Η Υπαστυνόμος Ελένη Μιχαήλ, Μ.Κ.17, αν και, σε ότι αφορά το γνωστικό μέρος της μαρτυρίας της σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου, με την κατάθεση της, προβλημάτισε κάπως αρνητικά το Δικαστήριο. Αίσθηση προκάλεσε, ειδικότερα, η τοποθέτηση της κατά την αντεξέταση της από τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου, ότι, παρά την κατάθεση της παραπονούμενης στην Αστυνομία ημερομηνίας 04/06/2022, Έγγραφο Α1 περί του ότι η συνουσία της με τον κατηγορούμενο ήταν συναινετική, δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα, οι ισχυρισμοί της τελικά σχετικά με τα επίδικα γεγονότα περί του αντιθέτου, να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, η απάντηση της όταν για πρώτη φορά ερωτήθηκε, ήταν ότι: «δεν υπάρχει πιθανότητα [η παραπονούμενη] να μην είναι θύμα εκμετάλλευσης και να ήταν συναινετικό το σεξ με τον κατηγορούμενο». Και στην συνέχεια, όταν ερωτήθηκε να εξηγήσει το γιατί, είπε: «Σε αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει. Δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν διαφορετικά τα πράγματα.». Επανέλαβε δε και για τρίτη διαδοχικά φορά την προαναφερόμενη βεβαιότητα της, όταν και πάλι της ζητήθηκε να εξηγήσει γιατί τοποθετείτο με αυτό τον τρόπο, λέγοντας: «Ήμασταν απόλυτα βέβαιοι ότι έχουμε ενώπιόν μας ένα θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης από τα περιστατικά και τις ενδείξεις που είχαμε.». Όταν, δεδομένης της πιο πάνω θέσης της, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, εύλογα της υπέβαλε ακολούθως ότι, το γεγονός ότι υπήρχαν στα περιστατικά αυτής της υπόθεσης, με βάση το σχετικό Πρωτόκολλο που ακολουθείται από το Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων και τους αναγνωρισμένους γενικούς δείκτες, δείκτες θυματοποίησης της παραπονούμενης, η ενοχή του κατηγορουμένου δεν θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη, δεν ανασκεύασε και επιμένοντας, επικαλέστηκε επιπρόσθετα και γενικά, την σχετική νομοθεσία, τις εξετάσεις που έγιναν από την ανακρίτρια, Μ.Κ.10 και την εμπειρία της τελευταίας στην διερεύνηση τέτοιου είδους υποθέσεων. Ερωτηθείσα ωστόσο περαιτέρω, σε ποιες εξετάσεις της Μ.Κ.10 αναφερόταν, είπε, χωρίς να συγκεκριμενοποιεί, ότι τις λεπτομέρειες αυτών τις γνωρίζει η Μ.Κ.10 και ότι ο δικός της ρόλος ήταν καθαρά εποπτικός. Στην συνέχεια της αντεξέτασης της, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τις προαναφερόμενες απόλυτες τοποθετήσεις της, ουσιαστικά τις επανέλαβε, δύο φορές μάλιστα, λέγοντας ότι, η παραπονούμενη, με βεβαιότητα ήταν θύμα εμπορίας προσώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση. Η Μ.Κ.17, υπενθυμίζουμε, είναι η Υπεύθυνη του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων και το πρόσωπο που έδιδε οδηγίες στους Μ.Κ.9 και Μ.Κ.10 για την διερεύνηση της υπόθεσης. Η ίδια, κατά το στάδιο της διερεύνησης, δεν είχε προσωπική επαφή με την παραπονούμενη και αντιλαμβανόμαστε ότι, τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο σε σχέση με τα οποία καταγράψαμε ανωτέρω τις παρατηρήσεις μας, ενδεχομένως, ήταν στο πλαίσιο της προσπάθειας της να εξηγήσει, με δεδομένη την γνώση της των αναγνωρισμένων γενικών δεικτών θυματοποίησης και του σχετικού Πρωτοκόλλου που ακολουθείται από το Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων για την διαπίστωση τους (και συμπλέκοντας σε αυτά, ίσως, και τις πρόνοιες του Άρθρου 12

(2)του Νόμου 60(Ι)/2014), γιατί στην προκείμενη περίπτωση, η παραπονούμενη αναγνωρίστηκε ως θύμα εμπορίας προσώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση· ώστε να μην τίθεται ζήτημα έλλειψης αντικειμενικότητας και αμεροληψίας της στους χειρισμούς της σχετικά με την παρούσα υπόθεση. Αυτό που, σε κάθε περίπτωση, γενικά μπορεί να λεχθεί αξιολογώντας την αξιοπιστία της, είναι ότι, κρίνεται ειλικρινής ως προς το ότι, πρόθεση της ήταν, οι ενέργειες της, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, να ήταν προς εφαρμογή και εντός του πλαισίου που ο Νόμος 60(I)/2014 (και ειδικότερα το Μέρος IV), ορίζει. Ωστόσο, δοσμένων των προαναφερόμενων παρατηρήσεων μας, κρίνουμε ότι, κατά την εξαγωγή από το Δικαστήριο των συμπερασμάτων του για τα επίδικα γεγονότα και ζητήματα, στην προαναφερόμενη κατάθεση της, δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα. Αποδεχόμαστε το μέρος της μαρτυρίας της που δεν αφορά στα προαναφερόμενα, το οποίο, ως άλλωστε προ ειπώθηκε ότι παρατηρούμε, δεν ετέθη υπό αμφισβήτηση από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου και το οποίο, βρίσκουμε, συνάδει και υποστηρίζεται, τόσο από την προαναφερόμενη αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.8, όσο και από την μαρτυρία της Μ.Κ.10 της οποίας η αξιολόγηση ακολουθεί. Σε κάθε περίπτωση, η γνώμη, όπου αυτή εκφράστηκε, από την Μ.Κ.17, σχετικά με την εφαρμογή του Νόμου 60(Ι)/2014 στα περιστατικά αυτής της υπόθεσης, ή και σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, δεν θα μπορούσε, ως προερχόμενη από μάρτυρα γεγονότων, να γίνει αποδεκτή. Κριτής των ζητημάτων αυτών, είναι μόνο το Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, και σε σχέση με το γεγονός της λήψης της απόφασης από την Μ.Κ.17 για το Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων για την αναγνώριση της παραπονούμενης ως θύμα εμπορίας προσώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση L., a. o. v. R, [2013] EWCA Crim 991 από Εφετείο του Ηνωμένου Βασιλείου, το Δικαστήριο, αν και μπορεί να λάβει υπόψη του την απόφαση της διοίκησης ως προς την εφαρμογή του Νόμου σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, δεν δεσμεύεται από αυτήν: «Whether the concluded decision of the competent authority is favourable or adverse to the individual it will have been made by an authority vested with the responsibility for investigating these issues, and although the court is not bound by the decision, unless there is evidence to contradict it, or significant evidence that was not considered, it is likely that the criminal courts will abide by it.». (βλ. επίσης, R v. Joseph, a. o., [2017] EWCA Crim 36) Η Αστ.809, Όλγα Ησαΐα, Μ.Κ.10, ως μάρτυρας άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της ήταν σαφής, λεπτομερής και εύλογη. Δεν εντοπίζονται σε αυτήν οποιεσδήποτε αντιφάσεις, αυτοαναιρέσεις, κενά ή και οτιδήποτε άλλο αρνητικό, που θα μπορούσε να προβληματίσει, είτε για την αξιοπιστία της, είτε για την ακρίβεια των ισχυρισμών της. Ως αστυνομικός που ενεπλάκη στα περιστατικά αυτής της υπόθεσης κατά την εκτέλεση του καθήκοντος της έχοντας ανακριτικά καθήκοντα, έχουμε ικανοποιηθεί ότι, κατά την δράση της, υπήρξε αντικειμενική και αμερόληπτη. Με την μαρτυρία της, ήταν σαφής σχετικά με τις ενέργειες της κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Ειδικότερα, αναφέρθηκε λεπτομερώς στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ήρθε σε επαφή με την παραπονούμενη και πώς και με ποια μεθοδολογία, με βάση και την εκπαίδευση της, την προσέγγισε και έλαβε τελικά την κατάθεση της στις 17/06/2022, Έγγραφο Γ1. Δεν έχουμε εντοπίσει οτιδήποτε στην εν λόγω μαρτυρία της που να προβληματίζει αρνητικά, η οποία, σε κάποιο βαθμό, υποστηρίζεται και από την προαναφερόμενη αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Κ.17. Αντεξεταζόμενη, η Μ.Κ.10 εξήγησε, με αναφορά στον χρόνο που έγιναν τα διάφορα διαβήματα της, αλλά και τους λόγους για αυτά, γιατί, ως ανακριτής, ενώ είχε πάρει την προαναφερόμενη προφορική συνέντευξη από την παραπονούμενη στις 11/06/2022 και μετέπειτα στις 17/06/2022 την προαναφερόμενη κατάθεση της, δεν ενήργησε ώστε, δεδομένης και της κατάθεσης της παραπονούμενης από 09/06/2022, Έγγραφο Β1, που επίσης έκανε λόγο για βιασμό της από τον κατηγορούμενο, η ανάκριση του κατηγορουμένου να γινόταν πολύ πιο πριν από τις 23/06/2022. Όπως υποστήριξε, απορρίπτοντας την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης για παραβίαση των Δικαστικών Κανόνων σχετικά με την ανάκριση του κατηγορουμένου ή και ότι υπήρξε άδικη αντιμετώπιση του, ως ανακριτής, ήταν έτοιμη να λάβει ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, όταν είχε ολοκληρώσει με την λήψη της κατάθεσης της παραπονούμενης στις 17/06/2022 και μετά. Το έπραξε στις 23/06/2022, όταν ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί και τελούσε υπό Αστυνομική κράτηση, με βάση τα σχετικά δικαιώματα του. Όφειλε, είπε επίσης, ενεργώντας στα πλαίσια δράσης του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων, να ολοκλήρωνε τ