Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. G.P., Υπόθεση αρ. 9858/24, 23/9/2024

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. G.P., Υπόθεση αρ. 9858/24, 23/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ. Υπόθεση αρ. 9858/24 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. G.P. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 23.09.24 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νικολάου Για Κατηγορούμενο: κα. Α. Ιωάννου Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά τρεις κατηγορίες: Η μία αφορά στο αδίκημα διάρρηξης κτιρίου και κλοπής, η οποία κατ' ισχυρισμό έλαβε χώρα στις 15.12.23 σε αποθήκη που βρίσκεται στη γωνία των οδών Ιωάννη Κυριακίδη και Κασσιανής και από την οποία κλάπηκαν διάφορα τιμαλφή, συνολικής εκτιμώμενης αξίας Ευρώ 2.500, τα οποία βρίσκονταν σε χρηματοκιβώτιο που βρέθηκε τρυπημένο στη σκηνή (κατηγορία αρ. 1). Οι άλλες δύο κατηγορίες αφορούν στα αδικήματα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από κατοικία (κατηγορίες αρ. 2 και 3 αντίστοιχα). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων αυτών, την 01.05.24 ο κατηγορούμενος διέρρηξε το διαμέρισμα που βρίσκεται σε πολυκατοικία, στην οδό ●, στη Λεμεσό και από εκεί έκλεψε αντικείμενα συνολικής αξίας Ευρώ

1. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε συνολικά 7 μάρτυρες. Εκ μέρους της Υπεράσπισης δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ενώ ο κατηγορούμενος άσκησε το δικαίωμά του στη σιωπή. Νοείται ότι το Δικαστήριο δεν δύναται εξάγει οποιοδήποτε συμπέρασμα ενοχής λόγω της άσκησης του εν λόγω δικαιώματος[i]. Περαιτέρω, σειρά από γεγονότα έχουν δηλωθεί από κοινού ως παραδεκτά και έχουν εγκριθεί ως τέτοια. Ειδική αναφορά σε αυτά θα γίνει πιο κάτω όπου κριθεί σκόπιμο. Παραθέτω περιγραφή της προσκομισθείσας μαρτυρίας, ως αυτή μπορεί να συνοψιστεί από το Δικαστήριο: Κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως παραδεκτά γεγονότα για την αλήθεια του περιεχομένου τους (και εγκρίθηκαν ως τέτοια από το Δικαστήριο): (α) η κατάθεση του Αστ. 1991 στην οποία αναφέρεται ότι ο εν λόγω αστυφύλακας επισκέφθηκε στις 02.02.24 το υποστατικό που βρίσκεται στην οδό Ιωάννη Κυριακίδη 6 στη Λεμεσό, κατόπιν καταγγελίας για διάρρηξη και κλοπή (κατηγορία αρ. 1) και παρέλαβε από τη σκηνή δειγματοληψίες που λήφθηκαν από την αριστερή, δεξιά και μπροστινή πλευρά του χρηματοκιβωτίου που βρισκόταν εκεί[ii], και (β) η κατάθεση του Α/Αστ. 1570 ημερομηνίας 05.07.24, στην οποία περιγράφονται γεγονότα που οδήγησαν στον εντοπισμό και τη σύλληψη του κατηγορούμενου στις 05.07.24 η ώρα 01:00 π.μ. σε σχέση με τα αδικήματα που αφορούν στις κατηγορίες αρ. 1 και 2[iii]. Περαιτέρω δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η παραλαβή, συσκευασία, σφράγιση, διακίνηση και φύλαξη όλων των τεκμηρίων της υπόθεσης μέχρι την κατάθεση τους στο Δικαστήριο έγινε ορθά και νομότυπα, χωρίς να διασπαστεί η αλυσίδα και χωρίς να επέλθει οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στα τεκμήρια, εκτός για σκοπούς διενέργειας των απαραίτητων εξετάσεων στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης. Μ.Κ.1 - Αστ. 2163 Ο αστυφύλακας ανέφερε ότι την 01.05.23 καταγγέλθηκε από τον παραπονούμενο (Μ.Κ.3) ότι την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 09:30-11:30 π.μ. διαρρήχθηκε το διαμέρισμά του που βρίσκεται στην οδό [●], με αρ.
2. Ο αστυφύλακας μετέβη την ίδια μέρα στη σκηνή και από έλεγχο που διενέργησε, διαπίστωσε ότι η είσοδος/έξοδος του δράστη επετεύχθη από το αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο του διαμερίσματος, το οποίο προηγουμένως ήταν λίγο ανοιχτό. Την επόμενη μέρα, στις 02.05.23, ο μάρτυρας παρέλαβε από υπάλληλο εταιρείας που εδρεύει πλησίον του σημείου, την καταγραφή του ΚΚΠ όπου φαίνεται η είσοδος/έξοδος της πολυκατοικίας όπου έλαβε χώρα η κατ' ισχυρισμό διάρρηξη κατά τον επίδικο χρόνο (Τεκμήριο 11). Ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι ώρες που καταγράφονται στο ΚΚΠ δεν είναι ακριβείς και συγκεκριμένα ότι ενώ φαίνεται ότι η καταγραφή που περιέχεται στο Τεκμήριο 11 καλύπτει τις ώρες από 08:00 - 11:00 π.μ., ο πραγματικός χρόνος που έλαβαν χώρα τα όσα καταγράφονται είναι από τις 9:00 π.μ. - 12:00 μ.μ., δηλαδή η ρύθμιση στο ΚΚΠ είναι μία ώρα πίσω. Επίσης, διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει άλλη είσοδος/έξοδος στην πολυκατοικία, πέραν από αυτή που καταγράφεται στο ΚΚΠ. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε και σε γεγονότα που αφορούν την 1η κατηγορία, προχωρώντας ουσιαστικά στην κατάθεση τεκμηρίων που αφορούν τη λήψη δειγματοληψιών από το χρηματοκιβώτιο που κατ' ισχυρισμό βρισκόταν εντός του συγκεκριμένου υποστατικού[iv], δειγματοληψίες ως προς τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου[v] καθώς και σχετικών εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης[vi]. Κατά την κατάθεση των εν λόγω τεκμήριων, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το μπροστινό μέρος του χρηματοκιβωτίου αλλά ότι δεν εντοπίστηκε το γενετικό του υλικό σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας περιέγραψε τις ενέργειες που προέβη στο πλαίσιο της διερεύνησης της υπόθεσης που αφορά στην κατηγορία αρ.
3. Δεν ειπώθηκε κάτι άξιο περαιτέρω σχολιασμού. Σε σχέση με τις κατηγορίες αρ. 2 και 3, ανέφερε ότι προέβη σε έλεγχο του ΚΚΠ[vii] και διαπίστωσε ότι δεν φαίνεται κανένα άλλο πρόσωπο να εισέρχεται στην πολυκατοικία, εκτός από τον κατηγορούμενο. Μ.Κ.2 - Αστ. 3981 Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο στις 05.07.24 η ώρα 8:00 π.μ. κατόπιν δικαστικού εντάλματος που εκδόθηκε σε σχέση με την κατηγορία αρ. 1 και ότι, κατόπιν συγκατάθεσής του, έλαβε τα παρειακά του επιχρίσματα[viii]. Περαιτέρω, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στη μητρική του γλώσσα με τη βοήθεια διερμηνέα, η οποία έπειτα μεταφράστηκε στην ελληνική γλώσσα[ix]. Κατά την ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι όντως επισκέφθηκε την οικεία του Μ.Κ.3 την 01.05.24 αλλά αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στο αδίκημα της διάρρηξης και της κλοπής της κατοικίας του. Τοποθετεί τον εαυτό του έξω από την οικεία του παραπονούμενου κατά το χρόνο της παρουσίας του στην πολυκατοικία. Όσον αφορά στην κατηγορία αρ. 1, ο κατηγορούμενος είχε καταθέσει στην αστυνομία ότι ήταν άστεγος και κοιμόταν στην παραλία και ότι «το Μάρτιο του 2024» πήγε σε ένα «εγκαταλειμμένο κτίριο», του οποίου η πόρτα ήταν σπασμένη «για να δει». Εκεί υπήρχε ένα εγκαταλειμμένο ανοιχτό χρηματοκιβώτιο και «πιθανό να το άγγιξε», αλλά δεν έκλεψε οτιδήποτε. Η αντεξέταση του μάρτυρα ήταν σύντομη και επικεντρώθηκε στη διατύπωση από μέρους του κάποιων ερωτήσεων κατά τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου, υποβάλλοντάς του ότι επιχείρησε να παραπλανήσει τον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας, αρνούμενος ότι επιχείρησε να παραπλανήσει το μάρτυρα, εξήγησε ότι κατά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης υπέβαλε στο μάρτυρα ερωτήσεις που σχετίζονταν με τα υπό διερεύνηση αδικήματα, ενημερώνοντάς τον, όμως, ως όφειλε, για τη μαρτυρία που είχε εντοπιστεί εναντίον του. Μ.Κ.3 - K.J.S. Ο μάρτυρας, κατέθεσε[x] ότι διαμένει σε ένα μικρό, μονόκλινο διαμέρισμα σε πολυκατοικία που βρίσκεται στην οδό [●] στην περιοχή Γερμασόγειας στη Λεμεσό, το οποίο φέρει αρ.
4. Το διαμέρισμα βρίσκεται στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας, στον οποίο υπάρχουν και δύο είσοδοι που οδηγούν προς την οροφή. Η βόρια είσοδος προς την οροφή βρίσκεται στην πλευρά που βρίσκεται το διαμέρισμά του, ενώ η άλλη βρίσκεται στην πλευρά του μονόκλινου διαμερίσματος που βρίσκεται απέναντι από το δικό του (στον ίδιο όροφο). Την 01.05.24, ο μάρτυρας έφυγε από το διαμέρισμά του η ώρα 9:30 π.μ. περίπου και επέστρεψε περί η ώρα 11:30 π.μ. Είχε αφήσει το ένα από τα δύο αλουμινένια παράθυρα του διαμερίσματος του λίγο ανοιχτό (περίπου 5 εκατοστά). Όταν επέστρεψε είδε ότι η μία πόρτα που οδηγεί προς την οροφή ήταν ανοικτή ενώ, όταν εισήλθε στο διαμέρισμά του, είδε ότι το ένα παράθυρο ήταν ανοικτό ολόκληρο και από τις δύο πλευρές. Από το διαμέρισμά του έλειπαν δύο κινητά τηλέφωνα, μία κονσόλα παιχνιδιών μάρκας Nintendo, ένα ρολόι χεριού (smart watch) και το χρηματικό ποσό των Ευρώ 50, όλα συνολικής αξίας Ευρώ
5. Ο μάρτυρας ανέφερε στην αστυνομία ότι δεν υποψιαζόταν κανένα για τη διάρρηξη ενώ τα αντικείμενα που κλάπηκαν δεν ήταν σφαλισμένα. Στις 02.05.24 προέβη σε συμπληρωματική κατάθεση αναφέροντας ότι παρακολούθησε την καταγραφή ΚΚΠ εταιρείας που εδρεύει πλησίον της πολυκατοικίας και από αυτή διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στην πολυκατοικία εκείνη την ημέρα. Πρόκειται για άτομο, το οποίο γνωρίζει ο Μ.Κ.3 εδώ και αρκετά χρόνια και το οποίο είχε επισκεφθεί μία φορά το διαμέρισμά του, το περασμένο έτος. Κατέθεσε, επίσης, ότι δεν είχε δώσει ποτέ άδεια, ούτε είχε ζητήσει από τον κατηγορούμενο να επισκεφθεί το διαμέρισμα του εκείνη την ημέρα. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, διευκρίνισε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο εδώ και 2-3 χρόνια. Είναι ομοεθνείς. Την τελευταία φορά που τον είδε, ήταν πριν ένα έτος όταν ο κατηγορούμενος είχε επισκεφθεί το διαμέρισμά του για να τον βοηθήσει να μετακομίσει. Ο κατηγορούμενος δεν είχε τηλεφωνήσει στο Μ.Κ.3 για να τον ειδοποιήσει ότι επρόκειτο να τον επισκεφθεί. Επίσης, ανέφερε ότι στην πολυκατοικία υπάρχει μόνο μια είσοδος και είναι αυτή που παρουσιάζεται στο ΚΚΠ. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι λαμβάνει μηνιαίο εισόδημα της τάξεως των Ευρώ 1.200- 1.500 (ανάλογα με το εάν θα εργαστεί υπερωρίες) και καταβάλει ενοίκιο ύψους Ευρώ
6. Ρωτήθηκε πώς με αυτό το εισόδημα, κατάφερε να αγοράσει τα αντικείμενα που κατ' ισχυρισμό είχαν κλαπεί από το διαμέρισμά του και τα οποία άξιζαν γύρω στα Ευρώ
7. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι πρόκειται για αντικείμενα που αγόρασε με τη σύζυγό του. Η κονσόλα παιχνιδιών ανήκει στο γιο του, ο οποίος διαμένει μαζί του κάποιες μέρες της εβδομάδας, ενώ ένα από τα κινητά τηλέφωνα μάρκας SAMSUNG GALAXY (αξίας Ευρώ 1000), το είχε αγοράσει η σύζυγός του με δόσεις. Αντεξετάστηκε ο μάρτυρας ως προς τη σχέση του με τον κατηγορούμενο. Απάντησε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν κοντινός του φίλος, ήταν «γνωστός» του. Ποτέ δεν «μάλωσαν», απλά δεν κράτησαν στενή επαφή λόγω του ότι ο Μ.Κ.3 είναι αφοσιωμένος στην εργασία του και εργάζεται πολλές ώρες. Ο μάρτυρας ανέφερε, επίσης, ότι το διαμέρισμά του βρίσκεται στην οροφή του κτιρίου. Η είσοδος του διαμερίσματος βρίσκεται στον τελευταίο όροφο και δίπλα υπάρχει πόρτα που οδηγεί στην οροφή. Από την οροφή, υπάρχει πρόσβαση στα παράθυρα του διαμερίσματός του. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι θα μπορούσε, συνεπώς, οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να εισέλθει στο διαμέρισμά του μέσω της οροφής του κτιρίου και ο ίδιος απάντησε ότι από το ΚΚΠ φαίνεται μόνο ο κατηγορούμενος να εισέρχεται στην πολυκατοικία, ενόσω αυτός απουσίαζε. Μ.Κ.4 - Αστ. 4472 Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ότι στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης ανέκρινε προφορικά τον κατηγορούμενο στις 05.07.
8. Ο κατηγορούμενος, αρνούμενος τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν στις κατηγορίες αρ. 2 και 3, του ανέφερε την 01.05.24, πράγματι πήγε στην κατοικία του Μ.Κ.3, τον οποίο γνωρίζει. Κτύπησε την πόρτα, δεν του άνοιξε κανένας, ήπιε ένα τσιγάρο και έφυγε. Τα όσα του ανέφερε ο κατηγορούμενος καταγράφονται σε ημερολόγιο ενεργείας που ετοίμασε ο μάρτυρας και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
9. Ο μάρτυρας περιέγραψε, επίσης, την πολυκατοικία στην οποία διαμένει ο Μ.Κ.
10. Ανέφερε ότι το διαμέρισμα του Μ.Κ.3 βρίσκεται στην οροφή του κτιρίου. Η είσοδος του διαμερίσματος βρίσκεται απέναντι από τη σκάλα, ενώ υπάρχει και μία άλλη πόρτα που οδηγεί προς την οροφή. Η απόσταση από το έδαφος μέχρι την οροφή είναι περίπου 5 μέτρα. Κατά την αντεξέταση υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι ουδέποτε επισκέφθηκε το συγκεκριμένο κτίριο. Ο μάρτυρας απάντησε ότι όντως επισκέφθηκε το κτίριο και ότι αυτό καταγράφεται και σε ημερολόγιο ενεργείας[xi]. Επίσης, υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος, κατά την προφορική ανάκριση, του ανέφερε ότι γνώριζε καλά τον Μ.Κ.3 και ότι επισκέφθηκε πολλές φορές το σπίτι του στο παρελθόν. Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν διευκρινίστηκε η σχέση του κατηγορούμενου με το Μ.Κ.3, πέραν από το ότι είναι «γνωστός» του, το οποίο κατέγραψε και στο ημερολόγιο ενεργείας. Μ.Κ.5 - Αστ. 2463 Ο μάρτυρας, υιοθετώντας το περιεχόμενο της κατάθεσής του ημερομηνίας 06.07.24, ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και στις 02.02.24 έλαβε καταγγελία από τον Μ.Κ.6, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ των ημερομηνιών 15.12.23 και 28.01.24 διαρρήχθηκε το κτίριο που βρίσκεται στη γωνιά των οδών Ιωάννη Κυριακίδη και Κασσιανής στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό. Κλάπηκαν διάφορα αντικείμενα αξίας, τα οποία περιέχονταν σε χρηματοκιβώτιο που βρισκόταν εκεί. Ο Μ.Κ.6 του ανέφερε ότι είναι συνιδιοκτήτης του κτιρίου με τα δύο αδέλφια του και ότι τα τελευταία 25 χρόνια, χρησιμοποιείται από αυτούς ως αποθήκη. Επισκέφθηκε τη σκηνή και από επιτόπιες εξετάσεις διαπίστωσε ότι η είσοδος στο κτίριο επιτεύχθηκε από σταθερό παράθυρο- τζαμαρία που βρίσκεται στη νότια πλευρά του κτιρίου, του οποίου έσπασε το γυαλί με άγνωστο αντικείμενο. Η έξοδος επιτεύχθηκε από ανοιγόμενο αλουμινένιο παράθυρο στη δυτική πλευρά του κτιρίου, του οποίου έσπασε το εσωτερικό ασφάλιστρο - σύρτης, με τη χρήση άγνωστου αντικειμένου. Εντός του κτιρίου υπήρχε ακαταστασία και στο μεσοπάτωμα ο Μ.Κ.6 του υπέδειξε το μεταλλικό χρηματοκιβώτιο εντός του οποίου βρισκόταν η περιουσία που κλάπηκε. Το χρηματοκιβώτιο ήταν στο πάτωμα και σε αυτό υπήρχε τρύπα, η οποία δημιουργήθηκε με τη χρήση εργαλείων. Ο Μ.Κ.6 τον ενημέρωσε ότι προηγουμένως το χρηματοκιβώτιο ήταν τοποθετημένο σε άλλο σημείο στο μεσοπάτωμα του κτιρίου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ο μάρτυρας ότι το χρηματοκιβώτιο ήταν διαστάσεων 80 Χ 60 cm περίπου και υπολογίζει ότι θα πρέπει να ζυγίζει περίπου 50kg. Διευκρίνισε, όμως, ότι δεν το ζύγισε. Επίσης ανέφερε ότι αποδέχτηκε τον ισχυρισμό του παραπονούμενου ότι εντός του χρηματοκιβωτίου περιλαμβάνονταν διάφορα αντικείμενα αξίας περίπου Ευρώ 2.500, χωρίς περαιτέρω διερεύνηση ως προς τον εν λόγω ισχυρισμό, αφού ο παραπονούμενος του φάνηκε ειλικρινής. Μ.Κ.6 - Δ.Ψ. O M.K.6 κατέθεσε[xii] ότι είναι ένας εκ των ιδιοκτητών της αποθήκης που βρίσκεται στη γωνιά των οδών [●] στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό. Στις 02.02.24 ο Μ.Κ.6 μετέβη στο συγκεκριμένο κτίριο καθότι, λίγες μέρες προηγουμένως, είχε ενημερωθεί από το γιο του ότι η τζαμαρία του κτιρίου ήταν σπασμένη. Ο λόγος που δεν επισκέφθηκε το σημείο ο γιος του νωρίτερα ήταν επειδή φοβόταν και ανέμενε τον ίδιο να επιστρέψει από το εξωτερικό. Η τελευταία φορά που επισκέφθηκε την αποθήκη ο Μ.Κ.6, πριν το ταξίδι του στο εξωτερικό, ήταν στις 15.12.
11. Όταν εισήλθε παρατήρησε ότι στο κτίριο επικρατούσε μεγάλη ακαταστασία: κιβώτια ήταν ανοιγμένα με αντικείμενα πεταγμένα έξω, οι τοίχοι ήταν λαδωμένοι ενδεχομένως επειδή οι δράστες επιχείρησαν να χρησιμοποιήσουν ένα χειρονακτικό μηχάνημα ανύψωσης (forklift) το οποίο λειτουργούσε με «πιεστικό λαδιού», το οποίο βρισκόταν στην αποθήκη. Βρήκε το μεταλλικό χρηματοκιβώτιο που βρισκόταν εντός της αποθήκης και συγκεκριμένα στο μεσοπάτωμα, στο έδαφος τρυπημένο. Το χρηματοκιβώτιο, διαστάσεων 50 Χ 80 cm περίπου, είχε μετακινηθεί περί τα 5 μέτρα από το σημείο που βρισκόταν προηγουμένως. Τα αντικείμενα που βρίσκονταν εντός του χρηματοκιβωτίου απουσίαζαν. Πρόκειται για δέκα χρυσές λίρες της Βασίλισσας Βικτώριας, μια χρυσή ανδρική καδένα χεριού, δύο πέννες μάρκας Parker χρυσού χρώματος και διάφορα άλλα γυναικεία κοσμήματα. Η συνολική αξία των αντικειμένων, σύμφωνα με την εκτίμηση του μάρτυρα, ανέρχεται στο ποσό των Ευρώ 2.
12. Στο κτίριο δεν υπήρχε συναγερμός ή ΚΚΠ. Το χρηματοκιβώτιο ήταν πολύ βαρύ, επιχείρησε ο ίδιος μαζί με ένα άλλο άτομο να το μεταφέρει αλλά δεν τα κατάφεραν. Χρειάζεται τέσσερα άτομα για να το μετακινήσουν, ως είπε. Ο Μ.Κ.6 δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το χρηματοκιβώτιο δεν θα μπορούσε να μετακινηθεί με το forklift που βρισκόταν εκεί, εφόσον επιχείρησε και ο ίδιος να το μετακινήσει αλλά ανεπιτυχώς. Επίσης, ερωτώμενος σχετικά, απάντησε ότι ο λόγος που άφησε τα αντικείμενα αξίας στη συγκεκριμένη αποθήκη είναι επειδή στο σπίτι του δεν έχει χρηματοκιβώτιο και θεωρούσε ότι θα ήταν πιο ασφαλή εκεί. Δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα της αξία των αντικειμένων, λόγω του ότι αυτά είναι παλαιά, αλλά η εκτίμησή του είναι ότι ανέρχονται στα περί τα Ευρώ 2.
13. Δεν διαφώνησε με την εισήγηση ότι η αξία τους θα μπορούσε να είναι και μικρότερη. Μ.Κ.7 - Κ.Π. Ο Μ.Κ.7 εργάζεται στην εταιρεία που εδρεύει πλησίον της πολυκατοικίας που διαμένει ο Μ.Κ.
14. Κατέθεσε στο Δικαστήριο[xiii] ότι στις 02.05.24 του ζητήθηκε από την αστυνομία να παραδώσει πλάνα από καταγραφή της προηγούμενης μέρας, ήτοι 01.05.23 του ΚΚΠ του καταστήματος. Ο ίδιος αποθήκευσε τα πλάνα σε USB, το οποίο αναγνώρισε το Δικαστήριο ως το Τεκμήριο
15. Παρεμβάλλεται ότι δηλώθηκε από κοινού ως παραδεκτό γεγονός ότι τα πλάνα που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 11 αποτελούν την καταγραφή του ΚΚΠ της εταιρείας που εδρεύει δίπλα από την οικεία του Μ.Κ.
16. Διευκρίνισε, επίσης, ο μάρτυρας ότι λόγω του ότι αμέλησε να αλλάξει τη ρύθμιση της ώρας που καταγράφεται στο ΚΚΠ, στην πραγματικότητα το ΚΚΠ είναι ρυθμισμένο μία ώρα πίσω από την πραγματική ώρα και για αυτό το λόγο οι ώρες που αναγράφονται στις λήψεις του ΚΚΠ, ήτοι από 08:00 - 11:00 π.μ. στην πραγματικότητα είναι 09:00π.μ. - 12:00 μ.μ.. Κατά την αντεξέταση, υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι άλλαξε τις ώρες του ΚΚΠ γιατί αυτό του ζήτησε η αστυνομία. Αρχικά απάντησε «συμφωνώ», αλλά εξήγησε ότι όταν παρέδωσε το USB στην αστυνομία, τους είχε πει ότι οι ώρες που καταγράφονται εκεί είναι λάθος και έπειτα του ζητήθηκε από την αστυνομία να δώσει καταθέσεις όπου να διευκρινίζει αυτό το ζήτημα. Αυτή ήταν η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Με το πέρας της παράθεσης της μαρτυρίας, οι δύο πλευρές αγόρευσαν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Έχω αποτιμήσει τα όσα έχουν αναφέρει και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Αξιολόγηση Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία, και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή κακό μνημονικό τους και, γενικότερα, τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Μαρτυρία που γίνεται αποδεκτή, προτού χρησιμοποιηθεί ως υπόβαθρο διαπιστώσεων και ευρημάτων αξιολογείται στο σύνολό της με σκοπό να κριθεί αν είναι ή όχι αξιόπιστη[xiv], με την αναξιόπιστη μαρτυρία να μην αποτελεί αποδεικτικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου και να μην αποδεικνύει οτιδήποτε[xv]. Παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα είναι η εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο, μέσω των αντιδράσεών του, τον τρόπο που απαντά, την ευχέρεια που είχε να αντιληφθεί τα γεγονότα και την ιδιοσυγκρασία του. Όμως, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία[xvi]. Δεν είναι ορθή η μικροσκοπική εξέτασή της μαρτυρίας. Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα που συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας και να απορρίψει το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας ως αναξιόπιστο[xvii]. Μόνο όταν διαπιστωθεί ότι μαρτυρία που παρουσίασε ο διάδικος περιέχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας, μπορεί το Δικαστήριο να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο που αφορά στο βάρος και επίπεδο απόδειξης[xviii]. Σε γενικές γραμμές ο Μ.Κ.1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του αναλώθηκε στην κατάθεση διαφόρων τεκμηρίων, όπως οι διάφορες δειγματοληψίες αλλά και οι εκθέσεις πραγματογνώμονα σε σχέση με την ταύτιση του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο μπροστινό μέρος του χρηματοκιβωτίου (τα οποία αφορούν στην κατηγορία αρ. 1) αλλά και η κατάθεση του USB στο οποίο βρίσκονται αποθηκευμένες οι καταγραφές του ΚΚΠ από την είσοδο/έξοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει ο Μ.Κ.3 (που αφορούν τις κατηγορίες αρ. 2 και 3). Η αυθεντικότητα (και νομιμότητα λήψης) των τεκμηρίων αυτών αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός και δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Όσον αφορά τις ενέργειες που έλαβε ο ίδιος στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης (λήψη καταγγελίας από τον Μ.Κ.3, επίσκεψη στο χώρο διαμονής του Μ.Κ.3 και διαπίστωση ότι η είσοδος/έξοδος του δράστη επετεύχθη μέσω του αλουμινένιου συρόμενου παραθύρου), κανένας από τους ισχυρισμούς του δεν αντικρούστηκε κατά την αντεξέτασή του ενώ δεν διαπιστώνεται οποιοδήποτε κίνητρο του μάρτυρα να παραθέσει ψεύδη στο Δικαστήριο ως προς αυτά τα ζητήματα. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. Όμως, ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος παρακολούθησε το ΚΚΠ και διαπίστωσε ότι κανένα άλλο πρόσωπο δεν εισέρχεται στην πολυκατοικία, πέραν από τον κατηγορούμενο, κατά τη διάρκεια της καταγραφής του ΚΚΠ που έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός εφόσον, ως προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11, ένας άνδρας φαίνεται να εισέρχεται στην πολυκατοικία μαζί με το παιδί του στις 09:57 π.μ. (ώρα ρύθμισης του ΚΚΠ - πραγματική ώρα 10:57 π.μ.) ενώ λίγο νωρίτερα μια γυναίκα φαίνεται να εξέρχεται της πολυκατοικίας με ένα κοριτσάκι. Καμία αναφορά ή περιγραφή δεν δόθηκε στο Δικαστήριο σε σχέση με αυτά τα πρόσωπα, εάν δηλαδή πρόκειται για ένοικους της πολυκατοικίας ή όχι. Αντιθέτως, με την εν λόγω δήλωση, επιχειρήθηκε να δοθεί η εντύπωση ότι κατά το χρόνο απουσίας του Μ.Κ.3 από την οικεία του, κατά τον επίδικο χρόνο, το μόνο πρόσωπο που εισέρχεται ή εξέρχεται της πολυκατοικίας είναι ο κατηγορούμενος. Αυτό δεν ευσταθεί. Βεβαίως, έχοντας παρακολουθήσει τη συμπεριφορά του Μ.Κ.1 στο εδώλιο του μάρτυρα, δεν θεωρώ ότι ο ίδιος επιτηδευμένα επιχείρησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο σε σχέση με αυτή την πτυχή της μαρτυρίας του. Φαίνεται, όμως, να του έχουν διαφύγει, πιθανότητα εκ παραδρομής, κάποιες κινήσεις προσώπων που έχουν καταγραφεί από το ΚΚΠ, ενόψει και του ότι η εν λόγω καταγραφή διαρκεί 3 ώρες. Αυτό το μέρος της μαρτυρίας του δεν γίνεται αποδεκτό. Καταγραφή ΚΚΠ - Τεκμήριο 11 Η καταγραφή του ΚΚΠ που περιέχεται στο Τεκμήριο 11 έχει κατατεθεί ως πραγματική μαρτυρία παρέχοντας έτσι στο Δικαστήριο την ευχέρεια της άμεσης παρακολούθησης των όσων διαδραματίζονται σε αυτή. Αυτά που ενδιαφέρουν, εν προκειμένω, είναι τα αρχεία των καταγραφών της 2ης κάμερας του υποστατικού, όπου φαίνεται καθαρά η είσοδος/έξοδος της πολυκατοικίας και οποιαδήποτε πρόσωπα εισέρχονται ή εξέρχονται από αυτή. Έχοντας μελετήσει τα αρχεία αυτά, επισημαίνω ότι η καταγραφή αφορά την 01.05.24 και τη χρονική περίοδο από 08:00 π.μ. μέχρι 11:00 π.μ. (ως η ρύθμιση του ΚΚΠ - πραγματική ώρα 09:00 π.μ. - 12 μ.μ.). Έχω παρακολουθήσει τα όσα διαδραματίζονται κατά τη διάρκεια της καταγραφής του ΚΚΠ που έχει τεθεί ενώπιον μου και επισημαίνω τα ακόλουθα: - Δεν παρουσιάζεται σε οποιοδήποτε σημείο, ο παραπονούμενος/ Μ.Κ.3 να εξέρχεται της πολυκατοικίας πριν την άφιξη του κατηγορούμενου. Αυτό συνεπάγεται ότι η καταγραφή που δόθηκε στο Δικαστήριο δεν περιλαμβάνει ολόκληρη την περίοδο από το χρόνο που ο Μ.Κ.3 εξήλθε το κτιρίου μέχρι την επιστροφή του, ώστε να δύναται να διαπιστωθεί πόσα και ποια πρόσωπα εισήλθαν ή εξήλθαν του κτιρίου κατά την απουσία του. - Στις 09:36 π.μ. (πραγματική ώρα) παρουσιάζεται ο κατηγορούμενος[xix] να σταθμεύει το ποδήλατό του έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας και να εισέρχεται σε αυτή κρατώντας μια τσάντα ώμου. - Στις 10:07 παρουσιάζεται μια γυναίκα να εξέρχεται της πολυκατοικίας μαζί με ένα μικρό κοριτσάκι. - Στις 10:08 παρουσιάζεται ο κατηγορούμενος να βγαίνει από την πολυκατοικία και πάλι κρατώντας μια τσάντα ώμου. - Στις 10:57 παρουσιάζεται ένας άνδρας να εισέρχεται στην πολυκατοικία μαζί με ένα αγοράκι. Αν και ο σωματότυπος του άνδρα αυτού προσομοιάζει με αυτόν του παραπονούμενου/Μ.Κ.3, ως είχα την ευκαιρία να τον παρατηρήσω κατά την ακροαματική διαδικασία, εντούτοις η καταγραφή δεν είναι αρκετά ευκρινής ώστε να επιτρέπει στο Δικαστήριο να προβεί σε οποιοδήποτε συμπέρασμα ως προς εάν πρόκειται για το Μ.Κ.3, ούτε τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία που να διευκρινίζει κάτι τέτοιο. Αυτό το ζήτημα δεν απασχόλησε καμία από τις δύο πλευρές κατά την ακροαματική διαδικασία. Ο Μ.Κ.2 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η ουσία της μαρτυρίας του αφορά στον ισχυρισμό του ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και ότι οι απαντήσεις του περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 15 Α και Β που κατέθεσε στο Δικαστήριο. Δεν αμφισβητήθηκε η αυθεντικότητα των τεκμηρίων αυτών ή η νομιμότητα λήψης της ανακριτικής κατάθεσης ή η πιστότητα της μετάφρασης στην ελληνική γλώσσα. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. Από το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος αποδέχτηκε ότι επισκέφθηκε την οικεία του παραπονούμενου Μ.Κ.3 και παρέμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα έξω από αυτή. Ο κατηγορούμενος, δηλαδή, δεν ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε την πολυκατοικία για οποιοδήποτε άλλο λόγο, μη συνδεόμενο με την οικεία του παραπονούμενου, αλλά, μέσω της δήλωσής του, τοποθέτησε τον εαυτό του έξω από το μόνο διαμέρισμα που διαρρήχθηκε στην εν λόγω πολυκατοικία κατά τον επίδικο χρόνο. Στο ίδιο σημείο, υπήρχε και η πόρτα που οδηγούσε στην οροφή της πολυκατοικίας από την οποία ο δράστης εισήλθε μέσω του παραθύρου στην οικεία του παραπονούμενου. Αν και ο κατηγορούμενος επέλεξε να μην καταθέσει ενόρκως στο Δικαστήριο, ως είναι δικαίωμά του, εντούτοις η συγκεκριμένη αποτελεί δήλωση (εκτός Δικαστηρίου), η οποία συμπεριλήφθηκε στο μαρτυρικό υλικό και η οποία λειτουργεί εναντίον των συμφερόντων του κατηγορούμενου, επιτρέποντας έτσι στο Δικαστήριο να δώσει βαρύτητα σε αυτή και να την συνεκτιμήσει με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του[xx]. Ο Μ.Κ.3 άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας αλήθειας. Απαντούσε με ευθύτητα, φυσικότητα και με πηγαίο τρόπο στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν ενώ δεν διαφάνηκε να τρέφει οποιαδήποτε εχθρότητα προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου. Οι υποψίες του στράφηκαν προς τον κατηγορούμενο όταν είδε, από το ΚΚΠ, ότι αυτός εισήλθε στην πολυκατοικία την 01.05.24, χωρίς να είχε προηγηθεί οποιαδήποτε συνεννόηση μεταξύ τους. Ο μάρτυρας δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις, ούτε παρατήρησα οποιαδήποτε προσπάθεια υπεκφυγής στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Ήταν σε θέση να δώσει λογικοφανείς εξηγήσεις ως προς τον τρόπο που απόκτησε τα αντικείμενα που ισχυρίστηκε ότι κλάπηκαν από την οικεία του και ενόψει του ότι αυτά δεν καλύπτονταν από σχετική ασφάλεια, δεν διαφαίνεται κάποιος λόγος να καταθέσει ψευδώς είτε ότι αυτά κλάπηκαν, είτε ότι αυτά άξιζαν συνολικά Ευρώ
17. Η περιγραφή του διαμερίσματός του και του γεγονότος ότι κάποιο πρόσωπο θα μπορούσε να είχε πρόσβαση στο διαμέρισμά του, μέσω της πόρτας που οδηγεί στην οροφή του κτιρίου, συνάδει και με τις περιγραφές που προέβησαν οι αστυνομικοί που επισκέφθηκαν τη σκηνή. Παρατηρώ, όμως, ότι ο μάρτυρας ανέφερε ότι την 01.05.24 έφυγε από το διαμέρισμά του περί η ώρα 9:30 π.μ. και επέστρεψε η ώρα 11:30 π.μ. περίπου. Από την καταγραφή του ΚΚΠ, η οποία ξεκινά από τις 08:00 π.μ. (ώρα ρύθμισης του ΚΚΠ - πραγματική ώρα 9:00 π.μ.), δεν παρουσιάζεται καθόλου ο Μ.Κ.3 να φεύγει από την πολυκατοικία. Αυτό σημαίνει ότι ο μάρτυρας έφυγε από το σπίτι του πριν από τις 9:00 π.μ. (πραγματική ώρα) και όχι περί η ώρα 9:30 π.μ. Επίσης, παρουσιάζεται κάποιο πρόσωπο, το οποίο προσομοιάζει με το μάρτυρα να εισέρχεται στο κτίριο, μαζί με ένα μικρότερο αγόρι, η ώρα 9:57 π.μ. (ώρα ρύθμισης του ΚΚΠ - πραγματική ώρα 10:57 π.μ.). Δεν έχει, βεβαίως, τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία στο Δικαστήριο ως προς το εάν το πρόσωπο που απεικονίζεται στο ΚΚΠ να εισέρχεται στο κτίριο είναι ο Μ.Κ.3 με το γιο του ή όχι[xxi]. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν φαίνεται να εισέρχεται στο κτίριο μέχρι η ώρα 12:00 μ.μ. (πραγματική ώρα), όταν και τελειώνει η καταγραφή του ΚΚΠ. Επομένως, εάν και αποδέχομαι τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι την 01.05.24 είχε αποχωρήσει από το σπίτι του, κατά τις πρωινές ώρες και ότι επέστρεψε λίγες ώρες αργότερα, δεν μπορώ να αποδεχθώ ως ακριβείς τις συγκεκριμένες ώρες απουσίας του από την οικεία ως τις παρέθεσε, κατά προσέγγιση, στην κατάθεσή του, εφόσον αυτές δεν συνάδουν με τα όσα καταγράφονται από το ΚΚΠ. Αποδέχομαι, όμως, χωρίς ενδοιασμούς και ως απαύγασμα της όλης συμπεριφοράς του μάρτυρα στο Δικαστήριο ότι ο ίδιος απουσίαζε από την οικεία του κατά το χρόνο που επισκέφθηκε την οικεία του ο κατηγορούμενος και ότι, όταν ο ίδιος επέστρεψε, διαπίστωσε ότι η οικεία του είχε διαρρηχθεί και ότι είχαν κλαπεί τα αντικείμενα που ανέφερε στην αστυνομία. Έπειτα κατήγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία. Πέραν του πιο πάνω σημείου, λοιπόν, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ.4 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας αλήθειας. Απαντούσε με απλότητα και αμεσότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν και δεν εντόπισα οποιαδήποτε αντίφαση ή παλινδρόμηση στα όσα ανέφερε. Δεν πρόκειται για πρόσωπο το οποίο έχει οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η περιγραφή του κτιρίου και του διαμερίσματος του Μ.Κ.3 συνάδει και με τα όσα κατέθεσε ο ίδιος ο Μ.Κ.
18. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος του είπε ότι επισκέφθηκε την οικεία του Μ.Κ.3 την 01.05.24, κτύπησε το κουδούνι του συγκεκριμένου διαμερίσματος και εφόσον κανένας δεν απάντησε, έκανε ένα τσιγάρο και έφυγε, αυτός δεν αμφισβητήθηκε, μέσω της αντεξέτασης, από την πλευρά της Υπεράσπισης. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ.4 στην ολότητά της ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ.5 άφησε, επίσης, θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως πρόσωπο το οποίο προσήλθε για να καταθέσει την αλήθεια. Δεν εντοπίζεται κανένα προσωπικό κίνητρο ή συμφέρον από μέρους του για να χαλκέψει την μαρτυρία του ενώ η ευθύτητα και η αμεσότητα με την οποία απαντούσε, έδιναν την εντύπωση ανθρώπου που περιέγραφε τα όσα πραγματικά έζησε, χωρίς υπεκφυγές, αντιφάσεις ή υπερβολές. Η μαρτυρία, εξάλλου, ήταν τυπικής φύσεως. Ο μάρτυρας περιέγραψε το υποστατικό όπου κατ΄ισχυρισμό έλαβε χώρα η διάρρηξη και η κλοπή που αφορά στην 1η κατηγορία, το γεγονός ότι το γυαλί της μπροστινής τζαμαρίας του κτιρίου ήταν σπασμένο και άρα ο δράστης φαίνεται να εισήλθε στην αποθήκη μέσω αυτής και ότι στο χώρο επικρατούσε ακαταστασία. Στο μεσοπάτωμα της αποθήκης ανευρέθηκε το χρηματοκιβώτιο μικρών διαστάσεων, το οποίο είχε μετακινηθεί από την αρχική του θέση και στο μέσο μέρος υπήρχε μια τρύπα, η οποία ανοίχθηκε με τη χρήση εργαλείων. Δεν αντεξετάστηκε επί αυτών του των ισχυρισμών ο μάρτυρας και άρα η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, ούτε αντικρούστηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Το μόνο σημείο, το οποίο δεν αποδέχομαι από τη μαρτυρία του Μ.Κ.5 είναι η εκτίμησή του ότι το χρηματοκιβώτιο ζύγισε περίπου 50 Kg και ότι θα μπορούσε ένα άτομο να το σύρει στο πάτωμα στο σημείο όπου βρέθηκε. Αυτός ο ισχυρισμός προσκρούει στη μαρτυρία του Μ.Κ.
19. Βεβαίως, δεν μου διαφεύγει ότι, επί της ουσίας, πρόκειται για εκτίμηση του Μ.Κ.5 ως προς το βάρος του χρηματοκιβωτίου στη βάση των μικρών του διαστάσεων, εφόσον ο ίδιος διευκρίνισε ότι δεν επιχείρησε να το ζυγίσει για να γνωρίζει το ακριβές του βάρος. Με εξαίρεση τούτο, αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της ως αξιόπιστη. Ομοίως, από τη συμπεριφορά του Μ.Κ.6 στο εδώλιο του μάρτυρα και τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, δεν έχω αμφιβολία ότι πρόκειται για πρόσωπο, το οποίο προσήλθε για να παραθέσει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Απαντούσε με ευθύτητα, χωρίς υπεκφυγές και με πηγαίο τρόπο ενώ δεν παρατηρούνται αντιφάσεις στη μαρτυρία του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ.7 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας που προσήλθε για να πει την αλήθεια. Η μαρτυρία του ήταν τυπικής φύσεως και το μόνο σημείο που αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Υπεράσπισης ήταν κατά πόσο η ρύθμιση της ώρας που αναγράφεται στο ΚΚΠ είναι ορθή ή όχι. Παρά το ότι παρατήρησα μια σύγχυση στις απαντήσεις του καθώς επιχειρούσε να εξηγήσει τη θέση του, αυτό, ως προκύπτει από τα πρακτικά, φαίνεται να οφείλεται και στον τρόπο διατύπωσης των ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν, ήτοι εάν είναι η αστυνομία που του ζήτησε να αλλάξει τις ώρες στο ΚΚΠ ή όχι. Ήταν εμφανές, κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και από τις μετέπειτα διευκρινίσεις του ίδιου του μάρτυρα, ότι όταν ο ίδιος συμφώνησε ότι του ζήτησε η αστυνομία να «αλλάξει τις ώρες», εννοούσε ότι του ζητήθηκε να δώσει συμπληρωματική κατάθεση όπου να διευκρινίζει την πραγματική ώρα σε σχέση με αυτή που καταγράφεται στο ΚΚΠ. Με απλότητα και με πηγαίο τρόπο, ανέφερε ότι είχε δει από την αρχή, ήτοι στις 02.05.24, ότι οι ώρες του ΚΚΠ ήταν λανθασμένες, λόγω του ότι δεν είχε ρυθμίσει το σύστημα προηγουμένως με αποτέλεσμα το ΚΚΠ να παρουσιάζει μία ώρα πίσω σε σχέση με την πραγματική ώρα. Επισήμανε ότι το ανέφερε στην αστυνομία όταν τους παρέδωσε το USB. Δεν είχε κανένα κίνητρο ο μάρτυρας (ή η αστυνομία), υπό τις περιστάσεις να αλλοιώσει τις ώρες καταγραφής του ΚΚΠ. Αποδέχομαι, λοιπόν, τη μαρτυρία του Μ.Κ.7, συμπεριλαμβανομένου του ότι η ώρες που φαίνονται στο ΚΚΠ δεν είναι οι πραγματικές, αλλά ότι το σύστημα ήταν, εκ παραδρομής, ρυθμισμένο να δείχνει μία ώρα πίσω, ως αξιόπιστη. Ευρήματα Έχοντας αξιολογήσει και μελετήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, των παραδεκτών, αλλά και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Σε σχέση με την 1η κατηγορία: - Ο Μ.Κ.6 είναι ένας εκ των ιδιοκτητών της αποθήκης που βρίσκεται στη γωνιά των οδών [●] στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό. - Στις 02.02.24 ο Μ.Κ.6 μετέβη στο συγκεκριμένο κτίριο καθότι, λίγες μέρες προηγουμένως, είχε ενημερωθεί από το γιο του ότι η τζαμαρία του κτιρίου ήταν σπασμένη. Η τελευταία φορά που επισκέφθηκε την αποθήκη ο Μ.Κ.6 ήταν στις 15.12.23 επειδή απουσίαζε στο εξωτερικό. - Στο μεσοπάτωμα του κτιρίου, υπήρχε ένα μεταλλικό χρηματοκιβώτιο, διαστάσεων 50 Χ 80 cm περίπου, στο οποίο ο Μ.Κ.6 είχε τοποθετήσει διάφορα αντικείμενα αξίας. Πρόκειται για δέκα χρυσές λίρες της Βασίλισσας Βικτώριας, μια χρυσή ανδρική καδένα χεριού, δύο πέννες μάρκας Parker χρυσού χρώματος και διάφορα τιμαλφή. Η συνολική αξία των αντικειμένων, σύμφωνα με την εκτίμηση του Μ.Κ.6, ανέρχεται στο ποσό των Ευρώ 2.
20. Το χρηματοκιβώτιο ήταν πολύ βαρύ και δεν θα μπορούσε να μετακινηθεί από ένα άτομο. - Στις 02.02.23, όταν ο Μ.Κ.6 εισήλθε εντός του κτιρίου, στο κτίριο επικρατούσε μεγάλη ακαταστασία. Το μεταλλικό χρηματοκιβώτιο, είχε μετακινηθεί περίπου 5 μέτρα από το σημείο που ήταν αρχικά τοποθετημένο. Βρέθηκε στο έδαφος με τη μία πλευρά του τρυπημένη. Τα αντικείμενα που βρίσκονταν εντός του χρηματοκιβωτίου απουσίαζαν. Ο Μ.Κ.6 προχώρησε σε καταγγελία στην αστυνομία την ίδια μέρα. - Η είσοδος στην αποθήκη επιτεύχθηκε από σταθερό παράθυρο- τζαμαρία που βρίσκεται στη νότια πλευρά του κτιρίου, του οποίου κάποιο πρόσωπο έσπασε το γυαλί με άγνωστο αντικείμενο. Η έξοδος επιτεύχθηκε από ανοιγόμενο αλουμινένιο παράθυρο στη δυτική πλευρά του κτιρίου, του οποίου έσπασε το εσωτερικό ασφάλιστρο - σύρτης, με τη χρήση άγνωστου αντικειμένου. Η τρύπα στο χρηματοκιβώτιο δημιουργήθηκε με τη χρήση εργαλείων. - Το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου ταυτίστηκε με γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο χρηματοκιβώτιο. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το μπροστινό μέρος του χρηματοκιβωτίου. Δεν εντοπίστηκε το γενετικό του υλικό σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Σε σχέση με τη 2η κατηγορία: - Ο Μ.Κ.3 διαμένει σε ένα μονόκλινο διαμέρισμα σε πολυκατοικία που βρίσκεται στην οδό [●] στην περιοχή Γερμασόγειας στη Λεμεσό, το οποίο φέρει αρ. 202 και βρίσκεται στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας. Στον τρίτο όροφο, πλησίον της εισόδου του διαμερίσματος του Μ.Κ.3, στο οποίο υπάρχει πρόσβαση μέσω της εσωτερικής σκάλας που βρίσκεται στην πολυκατοικία, υπάρχει μία πόρτα που οδηγεί στην οροφή του κτιρίου. Από την οροφή του κτιρίου, υπάρχει πρόσβαση στα παράθυρα του διαμερίσματος του Μ.Κ.3, εφόσον το διαμέρισμα είναι κτισμένο πάνω στην οροφή. - Την 01.05.24, ο Μ.Κ.3 έφυγε το πρωί από την οικεία του και επέστρεψε αργότερα το μεσημέρι. Η πολυκατοικία έχει μόνο μία είσοδο/έξοδο. Πριν φύγει εκείνο το πρωί, ο Μ.Κ.3 είχε αφήσει το ένα από τα δύο αλουμινένια παράθυρα του διαμερίσματος του λίγο ανοιχτό (περίπου 5 εκατοστά). Όταν επέστρεψε είδε ότι η πόρτα που βρίσκεται στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας και οδηγεί προς την οροφή ήταν ανοικτή ενώ, όταν εισήλθε στο διαμέρισμά του, είδε ότι το ένα παράθυρο ήταν ανοικτό ολόκληρο και από τις δύο πλευρές. - Από το διαμέρισμά του έλειπαν δύο κινητά τηλέφωνα, μία κονσόλα παιχνιδιών μάρκας Nintendo, ένα ρολόι χεριού (smart watch) και το χρηματικό ποσό των Ευρώ 50, όλα συνολικής αξίας Ευρώ
21. Κατήγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία την ίδια μέρα. - Η είσοδος/έξοδος του δράστη επετεύχθη, μέσω της οροφής του κτιρίου, από το αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο του διαμερίσματος, το οποίο προηγουμένως ήταν ανοιχτό. - Την 01.05.24, στις 09:36 π.μ. ο κατηγορούμενος στάθμευσε το ποδήλατό του έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας και εισήλθε σε αυτή κρατώντας μια τσάντα ώμου. Παρέμεινε στο κτίριο περίπου 30 λεπτά, και εξήλθε της πολυκατοικίας στις 10:08 π.μ. και πάλι κρατώντας μια τσάντα ώμου. - Ο Μ.Κ.3 και ο κατηγορούμενος είναι ομοεθνείς και στο παρελθόν διατηρούσαν φιλικές σχέσεις. Ο κατηγορούμενος είχε επισκεφθεί μία φορά το διαμέρισμα του Μ.Κ.3 ένα χρόνο προηγουμένως και τον είχε βοηθήσει να μετακομίσει εκεί. Έκτοτε, όμως, δεν είχαν επαφές εφόσον ο Μ.Κ.3 εργαζόταν πολλές ώρες. Την 01.05.24 ο κατηγορούμενος δεν είχε ενημερώσει τον Μ.Κ.3 ότι θα επισκεπτόταν την οικεία του, ούτε τον ενημέρωσε με οποιοδήποτε τρόπο αργότερα ότι εκείνη την ημέρα βρισκόταν εκεί. Βάρος απόδειξης - Συμπεράσματα Ως έχει αναφερθεί πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες: Αναφορικά με την 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με το άρθρο 294 (α) του Ποινικού Κώδικα 294, όποιος διαρρήχνει και εισέρχεται σε αποθήκη και διαπράττει κάποιο κακούργημα είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Αναφορικά με την 2η κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 292(α) του Ποινικού Κώδικα, όποιος διαρρήχνει και εισέρχεται σε κτίριο το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων με σκοπό διάπραξης κακουργήματος σε αυτό, είναι ένοχος του κακουργήματος της διάρρηξης και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Περαιτέρω, σε συνάρτηση με την 3η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα, διαλαμβάνει ότι ένα πρόσωπο διαπράττει το αδίκημα της κλοπής, όταν, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό. Η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος να αποδείξει, παρουσιάζοντας αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία, τη σωρευτική συνύπαρξη των συστατικών στοιχείων του κάθε αδικήματος «πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Εάν στο τέλος της υπόθεσης και στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τίθεται ενώπιον του, μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να λειτουργήσει υπέρ του κατηγορούμενου και να οδηγήσει στην απαλλαγή του από την κατηγορία που του προσάπτεται[xxii]. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής για την απόδειξη όλων των πιο πάνω αδικημάτων είναι, καθ' ολοκληρία, «περιστατικής φύσεως». Επισημαίνεται ότι η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Σε περιπτώσεις όπου η μαρτυρία στηρίζεται ολοκληρωτικά ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, εάν η περιστατική μαρτυρία αρκεί για να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορούμενου, κρίνοντας κατά πόσο αυτή τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας, μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας, την ενοχή του κατηγορούμενου. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενό της. Αν και ένα-ένα τα κομμάτια της περιστατικής μαρτυρίας δεν συνιστούν από μόνα τους απόδειξη της ενοχής ενός κατηγορούμενου, το συλλογικό τους αποτέλεσμα, όταν τα στοιχεία αποτιμηθούν αθροιστικά, δύναται να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, νοουμένου πάντοτε ότι το αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας δεν είναι συμβατό με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα, πέραν από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. Νοείται ότι οι διαζευκτικές θεωρίες, εάν υφίστανται, πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται εύλογα από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, διαφορετικά τα Δικαστήρια θα καλούνταν να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες ως προς τα συμβάντα, τα οποία δεν μπορούν να εξαχθούν εύλογα από το υλικό που τίθεται ενώπιον τους[xxiii]. Σε σχέση με την 1η κατηγορία που εξετάζεται, το μόνο στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το μπροστινό μέρος του χρηματοκιβωτίου. Αυτό το στοιχείο τοποθετεί τον κατηγορούμενο εντός της αποθήκης που διαρρήχτηκε. Ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ενόρκως καμία εξήγηση για το λόγο που βρισκόταν εκεί. Τέτοια εξήγηση, όμως, θα απαιτείτο προκειμένου να αποφευχθεί η καταδίκη του, εάν η ισχύς της περιστατικής μαρτυρίας ήταν τέτοια που να καταδείκνυε ότι το γενετικό υλικό εναποτέθηκε στο χρηματοκιβώτιο κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος. Διαφορετική προσέγγιση, θα αποτελούσε ανεπίτρεπτη αντιστροφή του αποδεικτικού βάρους από τους ώμους της Κατηγορούσας αρχής προς τους ώμους της Υπεράσπισης[xxiv]. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι γνωστό πότε διαρρήχθηκε η αποθήκη αλλά ούτε και πότε ο κατηγορούμενος εναπόθεσε το γενετικό του υλικό στο χρηματοκιβώτιο. Ο ιδιοκτήτης της δεν την επισκέφθηκε από τις 15.12.23 μέχρι τις 28.01.24, ενώ η τζαμαρία από την οποία εισήλθε ο δράστης (ή οι δράστες) θεάθηκε σπασμένη από το γιο του κάποιες μέρες προηγουμένως. Συνάγεται ότι το αδίκημα μπορεί να διαπράχθηκε οποτεδήποτε μεταξύ τις 15.12.23 και της ημέρας που θεάθηκε η τζαμαρία σπασμένη από το γιο του Μ.Κ.6 (λίγες μέρες πριν τις 28.01.24). Περαιτέρω, το χρηματοκιβώτιο ήταν τόσο βαρύ που ένα άτομο δεν θα μπορούσε να το μετακινήσει μόνο του, ούτε ακόμη και με τη χρήση του forklift που βρισκόταν εντός της αποθήκης. Εξ ου και το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο χρηματοκιβώτιο ήταν μικτό, δηλαδή εντοπίστηκε και γενετικό υλικό άγνωστων προσώπων. Με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορεί, βάσει της μαρτυρίας, να αποκλειστεί η πιθανότητα, η αποθήκη να διαρρήχθηκε από άλλα άτομα, πριν από την άφιξη του κατηγορούμενου στο σημείο και ο κατηγορούμενος να εισήλθε στην αποθήκη, σε άλλη ημερομηνία, έπειτα από τη διάπραξη του αδικήματος (αλλά εντός της πιο πάνω περιόδου) και να άγγιξε το χρηματοκιβώτιο ενώ βρισκόταν εκεί[xxv]. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι άστεγος, ως αναφέρεται στο κατηγορητήριο αλλά και στην ανακριτική κατάθεση του ίδιου, καθιστά πιο ορατό το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να εισήλθε και να περιπλανήθηκε για σκοπούς στέγασης εντός της αποθήκης, νοουμένου ότι υπήρχε εύκολη πρόσβαση σε αυτήν λόγω του σπασμένου γυαλιού της τζαμαρίας. Προκύπτει, δηλαδή, από την πιο πάνω περιστατική μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στην αποθήκη εντός της χρονικής περιόδου που διαπράχθηκε το αδίκημα, όχι όμως κατ' ανάγκη ότι διέπραξε και το κακούργημα της κλοπής ενόσω βρισκόταν εκεί. Συνακόλουθα, η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί προς απόδειξη της 1ης κατηγορίας, δεν είναι τέτοιας δυναμικής ώστε να οδηγεί στο μόνο λογικό συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που διέπραξε το υπό κρίση αδίκημα. Αναφορικά με τις κατηγορίες αρ. 2 και 3, που αφορούν στη διάρρηξη του διαμερίσματος του Μ.Κ.3 την 01.05.24, έχουν τεθεί ενώπιον μου τα εξής στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας: - Την 01.05.24, στις 09:36 π.μ. ο κατηγορούμενος στάθμευσε το ποδήλατό του έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας και εισήλθε σε αυτή κρατώντας μια τσάντα ώμου. Εξήλθε της πολυκατοικίας στις 10:08 π.μ. και πάλι κρατώντας μια τσάντα ώμου. Εκείνη τη χρονική περίοδο ο παραπονούμενος απουσίαζε από την οικεία του. - Ο κατηγορούμενος γνώριζε τον παραπονούμενο ενώ είχε επισκεφθεί και το διαμέρισμά του ένα χρόνο πριν τη διάπραξη του αδικήματος. Τότε ο κατηγορούμενος είχε βοηθήσει τον παραπονούμενο να μετακομίσει στο διαμέρισμα. Γνώριζε, δηλαδή, ο κατηγορούμενος τη δομή του διαμερίσματος και το ότι υπήρχε εύκολη πρόσβαση σε αυτό από την οροφή του κτιρίου. - Από τον τρίτο όροφο όπου βρισκόταν η είσοδος του διαμερίσματος του παραπονούμενου, υπήρχε είσοδος που οδηγούσε προς την οροφή της πολυκατοικίας, απ' όπου υπήρχε εύκολη πρόσβαση στο παράθυρο μέσω του οποίου εισήλθε ο δράστης στο διαμέρισμα του παραπονούμενου. - Ο κατηγορούμενος τοποθετεί τον εαυτό του στο χώρο πλησίον του διαμερίσματος του παραπονούμενου, κατά το χρόνο της παρουσίας του στην πολυκατοικία. Δεν εισήλθε, δηλαδή, στην πολυκατοικία για να επισκεφθεί κάποιο άλλο διαμέρισμα ή πρόσωπο. - Ο κατηγορούμενος παραμένει στο σημείο για περίπου 30 λεπτά, χωρίς να δίδεται κάποια εξήγηση για τη διάρκεια της παραμονής του εκεί. Πρόκειται για χρονική διάρκεια που θα του επέτρεπε τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. - Ο κατηγορούμενος και ο παραπονούμενος, εάν και γνωρίζονταν στο παρελθόν, δεν είχαν πλέον στενές σχέσεις. Έχασαν επαφή για ένα περίπου χρόνο πριν τη διάπραξη του αδικήματος. Ο παραπονούμενος δεν ανέμενε ότι ο κατηγορούμενος θα τον επισκεπτόταν εκείνη την ημέρα στο διαμέρισμά του. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος δεν επικοινώνησε με τον παραπονούμενο για να τον ενημερώσει ότι θα επισκεπτόταν την οικεία του εκείνη τη μέρα, ούτε κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο κτίριο τον ενημέρωσε ότι βρισκόταν εκεί, αλλά ούτε και μετέπειτα. Αντικειμενικά αποτιμώμενα, κανένα από τα πιο πάνω στοιχεία δεν τοποθετεί τον κατηγορούμενο εντός του διαμερίσματος του παραπονούμενου κατά τον επίδικο χρόνο αλλά ούτε και στο σημείο της οροφής του κτιρίου από το οποίο ο δράστης απέκτησε πρόσβαση σε αυτό. Ούτε ο κατηγορούμενος συνδέθηκε με την κλαπείσα περιουσία με οποιοδήποτε τρόπο ή με το σημείο παραβίασης του διαμερίσματος του παραπονούμενου[xxvi]. Σαφώς, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επιχείρησε να επισκεφθεί τον παραπονούμενο εκείνη την ημέρα χωρίς προηγούμενη συνεννόηση, η παρουσία του εντός της πολυκατοικίας για 30 λεπτά παρά το ότι ο παραπονούμενος απουσίαζε από το διαμέρισμά του, σε συνάρτηση με την προγενέστερη σχέση του κατηγορούμενου με τον παραπονούμενο, του οποίου το διαμέρισμα διαρρήχθηκε εγείρουν ισχυρές και εύλογες υποψίες ως προς την εμπλοκή του κατηγορούμενου στα υπό κρίση αδικήματα. Το ερώτημα, όμως που απασχολεί το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο η αιτιώδης σχέση μεταξύ των στοιχείων περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορούμενου είναι άμεση, αφενός, και δεν μπορεί να συμβιβαστεί, αφετέρου, με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας ώστε να δικαιολογείται η καταδίκη του, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το γεγονός ότι το σημείο που παρουσιάζεται στην καταγραφή του ΚΚΠ είναι η μόνη είσοδος/έξοδος στην πολυκατοικία περιορίζει, βεβαίως, τον αριθμό των προσώπων που είχαν τη δυνατότητα να διαπράξουν τα υπό εξέταση αδικήματα. Εμφανώς πρόκειται για ένα από τα πρόσωπα που εισήλθαν ή βρίσκονταν ήδη εντός της πολυκατοικίας κατά το χρόνο της απουσίας του παραπονούμενου από το διαμέρισμά του εκείνη την ημέρα. Σε αυτά τα πρόσωπα περιλαμβάνεται και ο κατηγορούμενος. Όμως, εντοπίζονται κάποια κενά στην προσκομισθείσα μαρτυρία ως προς αυτό το ζήτημα: Συγκεκριμένα, δεν έχει διευκρινιστεί η χρονική περίοδος κατά την οποία ο παραπονούμενος απουσίαζε από το διαμέρισμά του την 01.05.
22. Στην κατάθεσή του είχε αναφέρει ότι απουσίαζε από της 9:30 π.μ. - 11:30 π.μ. περίπου, αλλά αυτό δεν συνάδει με την καταγραφή του ΚΚΠ. Το απόσπασμα της καταγραφής που έχει προσκομισθεί στο Δικαστήριο έχει διάρκεια 3 ώρες και ξεκινά από τις 9:00 π.μ. Δεν φαίνεται ο παραπονούμενος να εξέρχεται της πολυκατοικίας σε αυτό το χρονικό διάστημα. Συνάγεται ότι ο παραπονούμενος είχε εξέλθει του κτιρίου πριν τις 9:00 π.μ., αφήνοντας έτσι κενό στη μαρτυρία και ανοικτό το ενδεχόμενο να εισήλθε και άλλο πρόσωπο, πέραν από τον κατηγορούμενο, εντός της πολυκατοικίας στο διάστημα που μεσολάβησε από την ώρα που έφυγε μέχρι τις 9:00 π.μ.. Περαιτέρω, η ώρα 10:57 παρουσιάζεται ένας άνδρας να εισέρχεται στην πολυκατοικία, μαζί με ένα παιδί, χωρίς να έχει προσδιοριστεί κατά πόσο το πρόσωπο αυτό είναι ο παραπονούμενος με το γιο του ή εάν είναι άλλο πρόσωπο. Εν πάση περιπτώσει, δεν έχει τεθεί μαρτυρία ως προς τον αριθμό των προσώπων που βρίσκονταν ήδη εντός της πολυκατοικίας κατά την επίδικη περίοδο και εάν αυτά είχαν λόγο να βρίσκονται εκεί ή τη δυνατότητα ή το κίνητρο να διαπράξουν τα υπό κρίση αδικήματα. Σημειώνεται ότι η ώρα 10:07, παρουσιάζεται μια γυναίκα να εξέρχεται της πολυκατοικίας μαζί με ένα κοριτσάκι, στοιχείο το οποίο υποδηλώνει ότι βρίσκονταν και άλλα πρόσωπα εντός του κτιρίου κατά το χρόνο της απουσίας του παραπονούμενου. Συνεπώς, υπήρχαν και άλλα πρόσωπα εντός της πολυκατοικίας, τα οποία είχαν επίσης τη δυνατότητα να διαπράξουν τα υπό κρίση αδικήματα. Τα ζητήματα αυτά δεν απασχόλησαν τις δύο πλευρές κατά την ακροαματική διαδικασία. Ενώ καταχωρήθηκε το Τεκμήριο 11, χωρίς ένσταση από την πλευρά της Υπεράσπισης, εντάσσοντάς το στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, εντούτοις, κατά την ακροαματική διαδικασία, προβλήθηκε από αυτό μόνο τα αποσπάσματα που παρουσιάζουν τον κατηγορούμενο να εισέρχεται και να εξέρχεται της πολυκατοικίας. Τελούσαν, ως φαίνεται υπό την εντύπωση, ενόψει ενδεχομένως και της σχετικής διαβεβαίωσης του Μ.Κ.1, ότι η υπόλοιπη καταγραφή του ΚΚΠ δεν χρειαζόταν να προβληθεί στο Δικαστήριο εφόσον δεν παρουσίαζε κάτι ουσιώδες για την παρούσα υπόθεση και ότι το μόνο πρόσωπο που εισήλθε στο κτίριο και είχε την ευκαιρία να διαπράξει τα υπό κρίση αδικήματα, κατά το χρόνο απουσίας του παραπονούμενου από την οικεία του, ήταν ο κατηγορούμενος. Στην πραγματικότητα, όμως, ως εξηγείται πιο πάνω, η θέση αυτή δεν τεκμηριώνεται από προσεκτική μελέτη του μαρτυρικού υλικού που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενόψει των πιο πάνω κενών, λοιπόν, κρίνω ότι τα υπό εξέταση στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας δεν είναι αρκούντως συμπαγή ώστε να οδηγούν σε αναπόδραστο συμπέρασμα ενοχής του κατηγορούμενου, αναιρώντας, ταυτόχρονα, την υποβόσκουσα αμφιβολία που αφέθηκε να εμφιλοχωρήσει και η οποία αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο τα αδικήματα να έχουν διαπραχθεί και από κάποιο άλλο πρόσωπο που βρισκόταν εντός της πολυκατοικίας εκείνη την ημέρα. Θεωρώ σκόπιμο σε αυτό το σημείο να αναφερθώ στη δήλωση του κατηγορούμενου προς το Μ.Κ.4, ότι δηλαδή την 01.05.24 κτύπησε το κουδούνι του διαμερίσματος του Μ.Κ.3 και αφού κανένας δεν του απάντησε, ήπιε ένα τσιγάρο και έφυγε, και στο κατά πόσο αυτή θα μπορούσε να αναχθεί σε «ψεύδος του κατηγορούμενου εκτός Δικαστηρίου». Σε τέτοια περίπτωση, και παρά το ότι η δήλωση δεν έγινε ενόρκως, το «ψέμα» δυνατόν να αποτελούσε στοιχείο ενισχυτικής μαρτυρίας εις βάρος του κατηγορούμενου και να εντασσόταν στο πλέγμα της υπόλοιπης μαρτυρίας που έχει προσκομισθεί εναντίον του. Νοείται ότι τα ψέματα που λέγει ένας κατηγορούμενος εκτός Δικαστηρίου δεν συνιστούν υποχρεωτικώς ενισχυτική μαρτυρία εναντίον του. Το ψέμα, όταν εντοπίζεται, θα πρέπει να εξετάζεται βάσει των ιδιαζουσών περιστάσεων της υπόθεσης, ώστε να διασφαλίζεται ότι όταν ο κατηγορούμενος προβάλλει ψευδής ισχυρισμούς, το πράττει από συναίσθηση ενοχής και φόβου προκειμένου να αποφύγει τυχόν καταδίκη, και όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Τα ψέματα του κατηγορούμενου εκτός δικαστικής διαδικασίας μπορούν να θεωρηθούν ως ενισχυτική μαρτυρία εναντίου του, νοουμένου ότι (α) αυτά γίνονται σκόπιμα, (β) αφορούν σε ουσιώδες ζήτημα, (γ) κίνητρό τους είναι η επίγνωση ενοχής και φόβος για την αλήθεια και (δ) αποδεικνύονται με ανεξάρτητη μαρτυρία ή παραδοχή του ίδιου του κατηγορούμενου[xxvii]. Στην προκειμένη περίπτωση, αποδέχομαι, στο πλαίσιο της ανθρώπινης εμπειρίας, ότι για τις πιο πάνω ενέργειες του κατηγορούμενου (ήτοι να κτυπήσει το κουδούνι και να καπνίσει ένα τσιγάρο) δεν χρειάζεται χρόνος πέραν των 10-15 λεπτών, ενώ ως προκύπτει από το Τεκμήριο 11, ο κατηγορούμενος παρέμεινε εντός της πολυκατοικίας περίπου 30 λεπτά. Παρά το ότι, σαφώς, η πιο πάνω δήλωση του κατηγορούμενου προς το Μ.Κ.4 παρουσιάζει μια ανακολουθία σε σχέση με το χρόνο της παρουσίας του ως καταγράφηκε από το ΚΚΠ, εντούτοις δεν θεωρώ ότι ο χρόνος που παρέμεινε ο κατηγορούμενος εντός της πολυκατοικίας είναι τέτοιος που, υπό τις περιστάσεις, να αποδεικνύεται, με καταφανή τρόπο, ότι η πιο πάνω δήλωσή του κατηγορούμενου ήταν επιτηδευμένα ψευδής. Εξάλλου, η δήλωσή του ο κατηγορούμενου θα μπορούσε εύκολα να ερμηνευτεί και διαφορετικά, ότι, δηλαδή, ο κατηγορούμενος κτύπησε το κουδούνι του Μ.Κ.3 και παρέμεινε στο σημείο για λίγη ώρα, καπνίζοντας ένα τσιγάρο. Τέτοια ερμηνεία δεν θα ήταν ασύμβατη με την παραμονή του στο μέρος για 30 λεπτά. Στην απουσία διευκρινιστικών ερωτήσεων από την αστυνομία, κατά τη λήψη της ανακριτικής του κατάθεσής, ως προς το χρόνο που ο κατηγορούμενος παρέμεινε στην πολυκατοικία, ποιες ήταν οι ακριβείς ενέργειές του εκεί και τί πραγματικά εννοούσε με την πιο πάνω δήλωση, που ενδεχομένως, σε συνάρτηση με την καταγραφή του ΚΚΠ, θα αναδείκνυαν με πιο ξεκάθαρο τρόπο, εάν ο κατηγορούμενος όντως προσέφυγε στο ψέμα ή όχι, δεν κρίνω ότι η δήλωση αυτή, με τον τρόπο που έγινε και με τη γενικότητα που τη χαρακτηρίζει, αποδεικνύεται, υπό τις περιστάσεις, ως «ψεύδος του κατηγορούμενου», ωθούμενο από συναίσθημα ενοχής ή φόβου με σκοπό την αποφυγή τυχόν καταδίκης του. Θα ήταν, συνεπώς, επισφαλές να στηριχθεί το Δικαστήριο σε αυτό το σημείο, αξιολογώντας το ως ενισχυτική μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου και εντάσσοντάς στο σύνολο της περιστατικής μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου. Κατάληξη Για τους λόγους που έχω εξηγήσει, κατά την κρίση μου, η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει καταφέρει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες που προσάπτει στον κατηγορούμενο. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. [Υπ.] ........... Θ. Συμεωνίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Βλ. άρθρο 12