ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. WELSEY TEIXERA DA SILVA, Αρ. Υπόθεσης: 20018/2023, 2/7/2024

(8)άσπρα νάιλον σακούλια σε καθένα από τα οποία υπήρχε μία πλαστική διαφανής συσκευασία, κλειστή αεροστεγώς, ενώ οι εφτά

(7)από αυτές έφεραν από ένα φερμουάρ. Σε όλες τις συσκευασίες υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ακολούθως, η ΜΚ1 προχώρησε σε κατάσχεση του εν λόγω κιβωτίου και του περιεχομένου του και αφού εξασφαλίστηκε έγκριση για ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών ουσιών, ο Αστ. 2702 προέβη σε αντικατάσταση των συσκευασιών κάνναβης με ομοιώματα, τα οποία την ίδια ημέρα παρέδωσε στον Υπό Κάλυψη Αστυνομικό της Υ.ΚΑ.Ν Αρχηγείου, ΜΚ25 επί του κατηγορητηρίου. Στις 05/10/2023, ο ΜΚ25 κάλεσε από τον εταιρικό αριθμό ταχυμεταφορικής ACS τον αριθμό που αναγραφόταν στο πακέτο, δηλαδή, το «...127» και διευθετήθηκε, λόγω απουσίας του παραλήπτη εκείνη τη μέρα, όπως η παράδοση του πακέτου γίνει την επόμενη ημέρα το πρωί. Στις 06/10/2023 και ώρα 10:06 σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο ΜΚ25 με τον παραλήπτη του πακέτου διευθετήθηκε όπως ο τελευταίος κατέβει από την πολυκατοικία για να το παραλάβει. Όταν ο κατηγορούμενος πλησίασε τον ΜΚ25 και του ανέφερε ότι είναι ο παραλήπτης του πακέτου του, ο ΜΚ25 του έδωσε το σχετικό έντυπο παράδοσης παραλαβής το οποίο και υπέγραψε. Ακολούθως, του υπέδειξε το πακέτο και όταν ο κατηγορούμενος έβαλε τα χέρια του σε αυτό για να το παραλάβει, ο ΜΚ25 του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα, τον πληροφόρησε στην Αγγλική γλώσσα ότι στο πακέτο υπάρχει κάνναβη η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Τότε ο κατηγορούμενος έκανε κίνηση προς τα πίσω και ο ΜΚ25 με την βοήθεια και άλλων συναδέλφων του τον σταμάτησε, τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή, κάνναβης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, αυτός του απάντησε «οκ». Ακολούθως, σε σωματική έρευνα που ο ΜΚ25 έκανε στο κατηγορούμενο εντόπισε ένα κινητό τηλέφωνο με αριθμό κλήσης «..127», δηλαδή, τον αναγραφόμενο αριθμό τηλεφώνου στα στοιχεία του παραλήπτη του πακέτου. Όταν ο ΜΚ25 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι το κινητό τηλέφωνο θα κρατηθεί για εξετάσεις και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «It's mine». Στην συνέχεια, τον πληροφόρησε προφορικά για όλα τα νομικά του δικαιώματα ως συλληφθέντας, χωρίς να επιθυμεί να τα ασκήσει την δεδομένη στιγμή. Στην συνέχεια, κατά τη διάρκεια έρευνας στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου, η οποία διενεργήθηκε με τη συγκατάθεση του, εντοπίστηκαν ακόμη δυο τηλεφώνα και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο, αυτός δεν απάντησε οτιδήποτε. Εντοπίστηκε ακόμη μια συσκευασία κάρτας Sim της εταιρείας cytamobile Vodafone με αριθμό κλήσης «....127» από την οποία έλειπε η κάρτα, η οποία όταν υποδείχθηκε στο κατηγορούμενο, αυτός και πάλι δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Επίσης, κάτω από τον καναπέ εντοπίστηκαν 4 άδεια χάρτινα κιβώτια σε δύο εκ των οποίων αναγράφονταν χειρόγραφα τα ίδια στοιχεία παραλήπτη με το επίδικο πακέτο, στο ένα αναγραφόταν μόνο η διεύθυνση και στο άλλο τίποτε. Υποδείχθηκαν και αυτά στο κατηγορούμενο και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο, απάντησε «not mine sir». Την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος συνελήφθη με δικαστικό ένταλμα για όλα τα υπό διερεύνηση εναντίον του αδικήματα και αφού του επεξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν είναι δικά μου, δεν συμφωνώ». Στην ανακριτική του κατάθεση που έδωσε αργότερα της ίδιας μέρας, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα το ενοικίαζε για περίπου ένα χρόνο και ότι για το ενοίκιο του έδιναν χρήματα «άλλοι», τους οποίους δεν γνωρίζει. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν έχει σχέση ο ίδιος με ναρκωτικές ουσίες και ότι το πακέτο που του είχε παραδοθεί την ίδια ημέρα δεν ήταν δικό του και ότι το παρέλαβε, γιατί άλλα πρόσωπα του ζήτησαν να το παραλάβει ως «χάρη» και ως αντάλλαγμα θα λάμβανε χρήματα για τη διαμονή του και για φαγητό. Επιπρόσθετα ανέφερε, ότι 3 - 4 άντρες περιστασιακά του έδιναν φακέλους με χρήματα ως «δώρο». Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος ενοικίαζε το συγκεκριμένο διαμέρισμα από τον Ιανουάριο του 2023, από τον ΜΚ5 επί του κατηγορητηρίου, για το ποσό των €1.700 μηνιαίως, το οποίο του το πλήρωνε με μετρητά. Ο κατηγορούμενος είχε συστηθεί στον ΜΚ5 με το όνομα Εμανουέλ και πριν τον Ιανουάριο ενοικίαζε από το ίδιο πρόσωπο άλλα δυο διαμερίσματα. Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν, διαφάνηκε ότι το επίδικο πακέτο παραδόθηκε στην ACS Ελλάδας στην Αθήνα στις 03/10/23, με στοιχεία αποστολέα SILVA LUIS, «....» και στοιχεία παραλήπτη MARCO ΑΝΟΝΙΟ FIORI, «...», αρ. τηλ. «..127» και είχε δηλωμένο ότι περιείχε προσωπικά είδη και ρούχα, συνολικού βάρους 13,9 κιλών. Για το πακέτο έχει πληρωθεί το χρηματικό ποσό των €96,56 και για αυτό έχει εκδοθεί δελτίο αποστολής. Ακόμη, διαπιστώθηκε στα πλαίσια των εξετάσεων της υπόθεσης, ότι μέσω της εταιρείας ACS, με τα ίδια στοιχεία αποστολέα και παραλήπτη αφίχθηκαν στην Κύπρο ακόμη 9 πακέτα, εκ των οποίων το ένα βρισκόταν ακόμη στην αποθήκη της ACS στη Λεμεσό, ενώ τα υπόλοιπα 8 είχαν ήδη παραδοθεί. Το πακέτο που βρισκόταν ακόμη στην αποθήκη εντοπίστηκε από μέλη της Αστυνομίας και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για ένα χαρτοκιβώτιο ίδιου μεγέθους με το επίδικο, ότι έφερε τα ίδια στοιχεία αποστολέα και παραλήπτη, ότι σε αυτό αναγραφόταν ότι περιείχε ρούχα και ότι είχε βάρος 13,8 κιλά. Αφού ελέγχθηκε το περιεχόμενο του πακέτου από μέλη της Αστυνομίας, διαπιστώθηκε ότι αυτό περιείχε 8 διαφανείς συσκευασίες, κλειστές αεροστεγώς με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Για το εν λόγω πακέτο είχε γίνει προσπάθεια παράδοσης του στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου, χωρίς αποτέλεσμα αφού απουσίαζε. Όσον αφορά τα υπόλοιπα 8 πακέτα διαπιστώθηκε ότι αυτά είχαν παραδοθεί στον κατηγορούμενο σε διάφορες ημερομηνίες από τις 23/6/23 μέχρι τις 21/9/

1. Στις 10/10/23 ο κατηγορούμενος σε νέα ανακριτική κατάθεση του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι το επίδικο διαμέρισμα το ενοικίασε μέσω κάποιου Άλεξ, ότι προηγουμένως ενοικίαζε άλλο διαμέρισμα στη Λεμεσό, ότι στην Κύπρο δεν εργαζόταν και ότι το ενοίκιο του το πλήρωναν άλλοι, οι οποίοι του έδιναν και έξτρα χρήματα, χωρίς να ξέρει όπως απάντησε, τί όφελος είχαν οι ίδιοι με το να το κάνουν αυτό. Ανέφερε, επίσης, ότι εκτός από το επίδικο πακέτο είχε παραλάβει και άλλο, με αντάλλαγμα €800, κατόπιν οδηγιών που του έδωσαν άγνωστα προς αυτόν πρόσωπα. Όπως ισχυρίστηκε δεν είχε διερωτηθεί για τον λόγο που έπρεπε να παραλαμβάνει πακέτα με χρηματικό αντάλλαγμα, ούτε υποψιάστηκε οτιδήποτε. Σε νέα ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο την επόμενη ημέρα, αυτός αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Από τις εξετάσεις της Αστυνομίας διαφάνηκε, ότι ο κατηγορούμενος μεταξύ της 9ης Ιουνίου 2022 και της 15ης Σεπτεμβρίου 2023 απέστειλε σε αρκετές περιπτώσεις, μέσω των εταιρειών Western Union, MoneyGram και SMART PAY SERVICES, σε διάφορα πρόσωπα στη Βραζιλία, στην Ολλανδία και στην Ισπανία, το συνολικό ποσό των €45.999,
2. Το χρηματικό ποσό αυτό, ο κατηγορούμενος το κατείχε και το χρησιμοποίησε με το πιο πάνω τρόπο, γνωρίζοντας ότι αυτό αποτελούσε έσοδο από παράνομες δραστηριότητες και συγκεκριμένα την εισαγωγή, κατοχή και προμήθεια ναρκωτικών ουσιών. Στις 17/10/23 λήφθηκε νέα ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο όπου ερωτηθείς για τα πιο πάνω χρήματα, απάντησε ότι τα είχε φέρει μαζί του από την Ισπανία, ότι τα είχε συνεχώς μαζί του όπου πήγαινε, ότι δεν τα φύλαγε κάπου και ότι τα έστελνε σε γνωστά του πρόσωπα που τους χρωστούσε χρήματα. Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους, διαφάνηκε ότι το επίδικο πακέτο, το οποίο εισήγαγε ο κατηγορούμενος από την Ελλάδα στις 04.10.23 και το οποίο στις 06.10.23 κατείχε με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, περιείχε 8 κιλά κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα ανάφερε, περαιτέρω, ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Η συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, κατάθεσε γραπτή αγόρευση στην οποία αναφέρει και επεξηγεί όλους τους μετριαστικούς παράγοντες τους οποίους κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής. Συμφώνησε, επίσης, και υιοθέτησε όλα τα γεγονότα ως αυτά εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Διευκρίνισε, επίσης, το ρόλο του, ο οποίος είπε ήταν να παραλάβει το επίδικο πακέτο για λογαριασμό τρίτων προσώπων έναντι αμοιβής, ως ο ίδιος ανάφερε στην ανακριτική του κατάθεση. Η συνήγορος, κατ' αρχάς αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και μετέφερε στο Δικαστήριο την απολογία και μεταμέλεια του. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, στοιχείο ενδεικτικό της έμπρακτης μεταμέλειας του, τη συνεργασία του με την Αστυνομία, το λευκό του ποινικό μητρώο και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Σε ότι αφορά τις προσωπικές του περιστάσεις, η συνήγορος υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Καταληκτικά εισηγήθηκε, όπως οι ποινές που θα επιβληθούν στον κατηγορούμενο να είναι συντρέχουσες και ότι το Δικαστήριο, έχοντας υπόψη του τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον κατηγορούμενο ως ένα εγκληματικό στοιχείο, αλλά ως ένα άνθρωπο που έχει μετανοήσει πραγματικά για τα λάθη του. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της παράνομης εισαγωγής και κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκιση, ενώ για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και τις δύο αυτές ποινές. Σε σχέση με το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, στην περίπτωση που πρόσωπο γνώριζε ότι οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος και προβαίνει σε οποιεσδήποτε ενέργειες που περιγράφονται στο άρθρο 4

(1)του Νόμου, ο νομοθέτης προβλέπει ποινή φυλάκισης 14 ετών ή χρηματική ποινή μέχρι €500.000 ή και τις δύο αυτές ποινές και, επιπρόσθετα, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα δήμευσης, αφού ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ. α.,

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας,

(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου,

(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας,

(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας,

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος. Στην υπόθεση Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας,

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής σχετικά: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Σε ότι αφορά τα υπό τιμωρία αδικήματα των ναρκωτικών, υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα τους, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Τρύφωνος v. Αστυνομίας,

(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak,

(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Ως απαύγασμα της νομολογίας, αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά, καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία, οπόταν σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Alexander dos Santos,

(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Hassan v. Αστυνομίας,

(2006)2 Α.Α.Δ 356: «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.». Ο ίδιος ο Ν. 29/1977, στο Άρθρο 30

(4)(α) και (β) παραθέτει τα περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα των ναρκωτικών ως περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθότι: «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας και η συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία.». (βλ. Κλεομένης v. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ. 350 και Γενικός Εισαγγελέας v. Σωκράτους, Ποινική Έφεση Αρ. 67/2021, 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας των αδικημάτων για ναρκωτικά και του τρόπου αντιμετώπισης τους, είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Bora v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, 13/03/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110 όπου λέχθηκαν τα εξής από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.». Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016).». Πέραν των πιο πάνω, αντλούμε δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού η έξαρση που παρατηρείται δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως έχει λεχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 193/2019, 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221: «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, "αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών". Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών.». Περαιτέρω, στην υπόθεση Valdez v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 144/2016, 21/02/2017, ECLI:CY:AD:2017:B57, αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής: «Διαχρονικά έχουμε τονίσει τη σημασία του ρόλου του Δικαστηρίου ως προς την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε συνάρτηση με αδικήματα ναρκωτικών, ειδικά όταν αφορούν την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ (όπως εδώ, κοκαϊνης) με σκοπό την προμήθεια. Είναι φανερό ότι τέτοιες ενέργειες, ως των εφεσειόντων, δίδουν τη δυνατότητα της άμεσης εξάπλωσης και χρήσης ναρκωτικών σε ευρύ αριθμό ατόμων με άμεσο καταστρεπτικό αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστό. Γι΄ αυτό το λόγο, όπως επίσης έχει νομολογηθεί, οι προσωπικές περιστάσεις αν και δεν ατονούν, έχουν σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου.». Παραπέμπουμε επίσης, στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, 11/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:B180 και Νάζιπ v. Αστυνομίας,

(2014)2Β Α.Α.Δ 808, όπου αναφέρθηκε ότι η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή, κατά μείζονα λόγο, με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή, ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου, Ποιν. Έφ. 71/22, Ημερ. 01/12/22, μετά την επισήμανση ότι η κατάρα των ναρκωτικών έχει για τα καλά ριζώσει στον τόπο μας με ολέθριες συνέπειες όχι μόνο για τους παραβάτες, δυστυχώς νεαρούς, ακόμα και ανηλίκους αλλά και για την ίδια την κοινωνία, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε ακόμα μια φορά ότι επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών ποινών, ιδίως εκεί όπου η κατοχή των ναρκωτικών συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας ή με πρόθεση προμήθειας αυτών σε τρίτα πρόσωπα. Σοβαρό είναι και το αδίκημα της 9ης κατηγορίας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, δηλαδή, το αδίκημα της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Στην υπόθεση Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 298/2018, ημερ. 27.6.2019, επισημάνθηκε ότι το συγκεκριμένο αδίκημα: «..., όπως το ίδιο αυτοπροσδιορίζεται, συνίσταται στη χρήση/απόλαυση από τον αδικοπραγούντα των καρπών της παρανομίας του. Ό,τι έχει σημασία, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, είναι το είδος και το ύψος των καρπών της παρανομίας που απόλαυσε ο αδικοπραγήσας ως αποτέλεσμα της παράνομης δραστηριότητας του. Είναι αυτή την απόλαυση που έχει στο επίκεντρο του το υπό αναφορά αυτοτελές αδίκημα (...), και αυτό για πρόληψη ή πάταξη της παρανομίας με την πρόβλεψη αυστηρών ποινών αναφορικά με την απόλαυση των καρπών της.» (βλ. επίσης Ευτύχιος Μαληκκίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 40/2015, Ημερ. 25/11/2016). Η σοβαρότητα λοιπόν των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση τους είναι δεδομένη. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος, εισήγαγε και είχε στην κατοχή του 8 κιλά κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Λαμβάνουμε υπόψη μας το είδος των ναρκωτικών, τα οποία επρόκειτο για τάξης Β, καθώς επίσης τη σημαντική ποσότητα της κάνναβης που εισήγαγε και είχε στην κατοχή του, η διοχέτευση της οποίας σε τρίτα πρόσωπα θα προκαλούσε βλάβη σε πλειάδα χρηστών, αλλά και στην κοινωνία γενικότερα η οποία και αποφεύχθηκε λόγω της έγκαιρης παρέμβασης του Τμήματος Τελωνείων και της Αστυνομίας (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας

(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276).. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, «το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, . μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής.» (βλ. Berne v. Δημοκρατίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 437). Δεν παραγνωρίζουμε τα όσα στις ανακριτικές του καταθέσεις στην Αστυνομία ανάφερε σχετικά με το δικό του ρόλο και εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση, τα οποία υιοθέτησε η συνήγορος του και τα οποία δεν αμφισβητούνται από την Κατηγορούσα Αρχή με την παράθεση των γεγονότων, πλην όμως ο ρόλος του αυτός ήταν ουσιώδης και σημαντικός. Ο κατηγορούμενος αποτέλεσε αναγκαίο και σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα και επιχείρηση εισαγωγής και διακίνησης των ναρκωτικών και μάλιστα έδρασε έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, Valdez ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ.144/2016 κ. α., 21/02/2017). Στην υπόθεση Xhaferi ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι, η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους, από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές, με παράλληλη, όμως, επισήμανση, ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό, ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι, όπως λέχθηκε, είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος, είτε για άλλο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή, η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους, δεν διαφέρει, αφού, κοινός είναι ο σκοπός και το αντικείμενο, δηλαδή, η μόλυνση της κοινωνίας και το κέρδος (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 466 και Salaryand v. Αστυνομίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 541). Ενδεικτικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από τη ίδια υπόθεση: «Εκείνο το οποίο, ωστόσο, παραμένει ως γεγονός στην παρούσα περίπτωση είναι ότι ο Εφεσείων αναμφίβολα κατέστη συνεργός κάποιου ή κάποιων οργανωμένων εμπόρων ναρκωτικών. Με τις ενέργειες του προσέφερε σημαντική εκδούλευση και συνδρομή στον τελικό προμηθευτή και έμπορο ναρκωτικών, όποιος και αν ήταν αυτός. Η κατάληξη της ενέργειας του αυτής δεν μπορούσε να ήταν άλλη εκτός από τη συνδρομή στη διακίνηση και διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Οφείλουμε δε καθηκόντως να παρατηρήσουμε και τα ακόλουθα: Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του». Η πιο πάνω έκνομη συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν ήταν, ωστόσο, και η μοναδική αφού όπως προκύπτει από τα ενώπιον μας γεγονότα, αυτός εντός ενός μεγάλου χρονικού διαστήματος και συγκεκριμένα από τις 09/06/2022 έως και τις 15/09/2023 απέστειλε από την Κύπρο σε διάφορα πρόσωπα στο εξωτερικό το συνολικό ποσό των €45.992,42, το οποίο γνώριζε ότι αποτελούσε έσοδο από παράνομες δραστηριότητες και συγκεκριμένα τη εισαγωγή, κατοχή και προμήθεια ναρκωτικών ουσιών. Τα πιο πάνω αναφερόμενα, δεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος απόλαυσε και χρησιμοποίησε ένα σημαντικό ποσό για την πιο πάνω χρονική περίοδο, γνωρίζοντας ότι προερχόταν από την πιο πάνω παράνομη δραστηριότητα. Εκείνο το οποίο προβάλλει επιτακτικά, στη βάση των πιο πάνω γεγονότων, είναι η αυστηρή τιμωρία με σκοπό την πάταξη της εισαγωγής, κατοχής, διακίνησης και εμπορίας των ναρκωτικών και την αντιμετώπιση των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν από αυτή (βλ. Νάρζιπ v. Αστυνομίας, (ανωτέρω), Λαζάρου v. Αστυνομίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633 και Γκυκερίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 171/2020, 08/07/2022), ECLI:CY:AD:2022:B287. Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας,

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς μετριασμού λαμβάνουμε υπόψη την παραδοχή του κατηγορούμενου, η οποία σημειώνεται πως έλαβε χώρα πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 Α.Α.Δ 28). Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022), ECLI:CY:AD:2022:B386. Βέβαια η σημασία της παραδοχής δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος (βλ. Ahmad Azizi Inloo v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 441). Δεν παραγνωρίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση η Κατηγορούσα Αρχή είχε στη διάθεση της ικανοποιητική μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο κατηγορούμενος με την παραδοχή του, βοήθησε στην καταδίκη του και περίσωσε πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου γι' αυτό θα της δοθεί η πρέπουσα και ανάλογη βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις (βλ. Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2019, 03/07/2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Στην Ανδρέου κ. α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 34/2017 κ. α., 18/09/2019, τονίστηκε ότι το γεγονός ότι ο πρώην κατηγορούμενος αρ. 1 σε εκείνη την υπόθεση, είχε συλληφθεί επ' αυτοφόρω έχοντας στην κατοχή του τα πέντε κιβώτια εντός των οποίων βρίσκονταν οι ναρκωτικές ουσίες, δεν μπορούσε να εξουδετερώσει εντελώς την παραδοχή του. Η πιο πάνω στάση του κατηγορούμενου, δηλαδή, η παραδοχή του στο Δικαστήριο, η συνεργασία του με την Αστυνομία στο βαθμό που αναφέρθηκε πιο πάνω και η απολογία του, καταδεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια του, στοιχείο το οποίο, επίσης, θα λάβουμε υπόψη μας. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη μας το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, στοιχείο το οποίο του δίνει την ευχέρεια να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας,

(1992)2 Α.Α.Δ. 40). Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη το ότι είδος των ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος κατείχε ήταν τάξης Β που δεν είναι η σοβαρότερη κατηγορία ναρκωτικών, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζουμε τη σημαντική ποσότητα τους. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη, ότι απουσιάζουν οι περιστάσεις που μνημονεύονται στο άρθρο 30

(4)(α) του Ν.29/77, οι οποίες, αν υπήρχαν, θα καθιστούσαν τα αδικήματα ως ιδιαίτερα σοβαρά. Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 43 ετών, γεννήθηκε στη Βραζιλία και έχει τρία αδέλφια. Η μητέρα του απεβίωσε και ο πατέρας του απασχολείται ως οδηγός. Φοίτησε για δύο χρόνια σε πανεπιστήμιο στον κλάδο Πολιτικές Επιστήμες, αλλά λόγω προβλημάτων προσαρμογής του διέκοψε τη φοίτηση του. Όπως ανάφερε, επίσης, είναι διαζευγμένος και πατέρας 7 παιδιών, χωρίς όμως να τα αναγνωρίσει όλα. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε σε διαμέρισμα. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζεται ότι στις περιπτώσεις διακίνησης ναρκωτικών, περιλαμβανομένης της εισαγωγής αυτών και γενικότερα σοβαρών αδικημάτων τα οποία χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης και αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου έχουν μόνο οριακή σημασία. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών, τον ρόλο του ως ανωτέρω αναφέρθηκε καθώς και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το προαναφερόμενο είδος της ποινής που θα του επιβληθεί, αλλά θα διαδραματίσουν ρόλο στο ύψος αυτής. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «Ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ελ Χαπιρ Ναζίπ ν Αστυνομίας (ανωτέρω): «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:B485, αναφέρθηκε ότι η αναφορά σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων δεν συνιστά ουσιαστική καθοδήγηση και ενίοτε αποπροσανατολίζει. Θα πρέπει να επιλέγονται οι υποθέσεις εκείνες όπου γεγονότα, στο βαθμό που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος προσομοιάζουν. Και εξυπηρετεί να καταγράφονται οι ουσιαστικές παράμετροι που συνέδραμαν στην ποινή που μνημονεύεται, ώστε να καθίσταται ευχερής η όποια σύγκριση. Στην Χαραλάμπους κ. α. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 127/2019, κ. α., ο Εφεσειών στην Ποινική Έφεση Αρ. 127/2019, σε κάποιο στάδιο που η ακροαματική διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη, άλλαξε απάντηση και παραδέχτηκε τις κατηγορίες της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα κάνναβης 4 κιλών και 785,7 γραμμαρίων κάνναβης και της κατοχής της ίδιας ποσότητας. Ο Εφεσειών συμμετείχε στην εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο αποστέλλοντας τα με εταιρεία ταχυμεταφορέα, αφού είχε προηγουμένως μεταβεί στην Αθήνα για να το πράξει. Τα ναρκωτικά ήταν κρυμμένα μέσα σε παιχνίδια. Ο Εφεσειών ήταν λευκού ποινικού μητρώου, επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό και απολύθηκε από την εργασία του. Ποινή φυλάκισης 9 χρόνων που επιβλήθηκε στην κατηγορία της εισαγωγής των ναρκωτικών, μειώθηκε στα επτά χρόνια καθότι λήφθηκαν υπόψη επιβαρυντικά γεγονότα και τα οποία αποτελούσαν γεγονότα για τις κατηγορίες της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος καθώς και κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, κατηγορίες οι οποίες αναστάληκαν. Επίσης, δεν δόθηκε η δέουσα βαρύτητα στην παραδοχή του Εφεσείοντα. Στον συγκατηγορούμενο και εφεσείοντα στην Ποιν. Έφεση Αρ. 130/2019, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, επικυρώθηκαν οι ποινές φυλάκισης των 10 χρόνων που επιβλήθηκαν για τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στην υπόθεση Μαυρουδή ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, 19/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:B485, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 13 χρόνων, που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα, κατόπιν καταδίκης στη βάση της δικής του παραδοχής, για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία (μέσω του αερολιμένα Λάρνακας, σε ταξιδιωτική βαλίτσα) ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 24.939 γραμμαρίων κάνναβης, και της παράνομης κατοχής του με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Ο εφεσείοντας, ήταν ηλικίας 33 ετών, διαζευγμένος, πατέρας δύο παιδιών ηλικίας 9 κα 7 ετών, άνεργος με οικονομικά προβλήματα, λευκού ποινικού μητρώου, ο οποίος ενεπλάκη στην όλη επιχείρηση μόνο ως μεταφορέας για να εισπράξει μία μικρή αμοιβή (€1.000), χωρίς να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη στην οργάνωση της. Στην Κλεομένης v. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ. 350 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης επτά χρόνων που επιβλήθηκε πρωτόδικα στην κατηγορία της εισαγωγής 2.307,5256 γραμμάρια κάνναβης, αφού κρίθηκε ότι δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Σε εκείνη την υπόθεση υπήρχε επαγγελματικός σχεδιασμός αποστολής των ναρκωτικών στην Κύπρο, συστατικά στοιχεία του οποίου συνιστούσαν, η λήψη μέτρων με στόχο την παρεμπόδιση ανίχνευσης των ναρκωτικών και η σύσταση εταιρείας που δήθεν εμπορευόταν ινδικά αντικείμενα λαϊκής τέχνης. Ο εφεσειών καταδικάστηκε μετά από ακρόαση, ήταν ηλικίας 27 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και απόφοιτος γυμνασίου. Στην Γρηγόρης Α. Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 221, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για τα αδικήματα της εισαγωγής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων, στα οποία καταδικάστηκε μετά από ακρόαση. Ο Εφεσείων ήταν ηλικίας 22 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και εισήγαγε από το εξωτερικό τα ναρκωτικά στη βάση οργανωμένου σχεδίου, χρησιμοποιώντας προς τούτο άλλο άτομο το οποίο είχε στην κατοχή του αποσκευή στην οποία αυτά συσκευάζονταν και το οποίο συνταξίδευε με τον εφεσείοντα. Στην Faal ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 203/2020, 04/10/2022, ECLI:CY:AD:2022:B373, ο κατηγορούμενος είχε καταδικαστεί μετά από ακροαματική διαδικασία, στις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, της παράνομης κατοχής και κατοχής του με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των έξι χρόνων, για τα αδικήματα της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και της παράνομης κατοχής του με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος είχε συνομωτήσει με άγνωστο πρόσωπο για την εισαγωγή, μέσω του ταχυδρομείου, ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι κάνναβης 1 κιλού και 41,9 γραμμαρίων, συμφωνία που μεταγενέστερα υλοποιήθηκε με αποτέλεσμα την κατοχή της από τον κατηγορούμενο με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος, καταγόταν από την Γκάμπια, ήταν αιτητής πολιτικού ασύλου, ήταν 27 ετών και είχε λευκό ποινικό μητρώο. Επίσης, ήταν μονογονέας ενός ανήλικου παιδιού, το οποίο διέμενε με την μητέρα του, η οποία ήταν καρκινοπαθής σε κρίσιμη κατάσταση, στην Γκάμπια. Ένα χρόνο προηγουμένως, είχε χάσει, από αυτοκινητιστικό δυστύχημα, το άλλο του παιδί και την μητέρα τους, με την οποία ήταν αρραβωνιασμένος. Στην Λαζάρου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, η Εφεσείουσα μετέφερε 9 κιλά και 803,9 γραμμάρια φυτικής κάνναβης από το εξωτερικό, καλά συσκευασμένα στη βαλίτσα της έναντι πρότασης για χρηματική αμοιβή ύψους 3.500, η οποία έγινε σε αυτή στο εξωτερικό από τρίτο πρόσωπο, με στόχο τη διοχέτευσή τους στην Κύπρο, συνεργαζόμενη με τον εφεσείοντα ο οποίος ήταν ο ιθύνων νους της όλης παράνομης επιχείρησης. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών στην κατηγορία της συνομωσίας και 13 ετών σε κάθε μια από τις κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, και για τους δύο εφεσείοντες, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι μετά από ακρόαση Οι ποινές για τον εφεσείοντα επικυρώθηκαν ενώ οι ποινές για την εφεσείουσας μειώθηκε σε 9 έτη σε κάθε μια από τις κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ενόψει του περιορισμένου ρόλου που αυτή διαδραμάτισε σε συσχετισμό με τις προσωπικές περιστάσεις της. Στην Κυριάκος Κουλουμής v. Δημοκρατίας

(2015)2 Α.Α.Δ. 248 ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα 2 κιλών και 373,8 γραμμαρίων κάνναβης δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Σε εκείνη την υπόθεση τα ναρκωτικά μεταφέρθηκαν στην Κύπρο μέσα σε βαλίτσα κατά την άφιξη της συγκατηγορούμενης του εφεσείοντα στο αεροδρόμιο Πάφου. Η συγκατηγορούμενη συνεργάστηκε με τις αρχές για να εντοπιστούν οι παραλήπτες και διευθετήθηκε ελεγχόμενη παράδοση στο ξενοδοχείο που η κατηγορούμενη θα τα παρέδιδε. Το ξενοδοχείο τέθηκε υπό παρακολούθηση και η συγκατηγορούμενη συναντήθηκε με τον εφεσειόντα έξω από το ξενοδοχείο και αφού του παράδωσε τα ναρκωτικά, τα τοποθέτησε στο καπό του αυτοκινήτου, οπόταν συνελήφθηκε. Λήφθηκε υπόψη ο περιορισμένος ρόλος του εφεσείοντα, του μεταφορέα των ναρκωτικών, το λευκό του ποινικό μητρώο, η παραδοχή και μεταμέλεια του, η άθλια οικονομική του κατάσταση που τον ώθησε στη διάπραξη των αδικημάτων και το ότι ήταν ηλικίας 24 ετών και προερχόταν από διαλυμένη οικογένεια. Στην υπόθεση Παύλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 44/2016, 04/04/2019, ECLI:CY:AD:2019:B130, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την απόφαση του Κακουργιοδικείου να επιβάλει στον εφεσείοντα, μεταξύ άλλων, ποινή φυλάκισης 9 χρόνων, για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, δηλαδή, 11.454,9473 γραμμαρίων κάνναβης. Ο εφεσείοντας, ο οποίος ανακόπηκε από την Αστυνομία και συλλήφθηκε επ' αυτοφώρω να έχει στην κατοχή του την προαναφερόμενη ποσότητα κάνναβης, θα έκανε την διακίνηση της για τρίτο πρόσωπο, το οποίο δεν κατονόμασε στην Αστυνομία, έναντι ανταλλάγματος €500. Ο εφεσείοντας, κατά τα υπόλοιπα, είχε συνεργαστεί με την Αστυνομία και παραδέχθηκε αμέσως ενώπιον του Κακουργιοδικείου την διάπραξη του προαναφερόμενου ποινικού αδικήματος. Ήταν νεαρής ηλικίας, 23 ετών, προερχόταν από συγκροτημένη οικογένεια, με οικονομικά όμως προβλήματα, ήταν αρραβωνιασμένος και είχε λευκό ποινικό μητρώο. Περαιτέρω, ήταν χρήστης κάνναβης, άνεργος και αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας. Στην υπόθεση Γεωργίου ν Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 118/2019, η οποία αφορούσε 9.984,1 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσίβλητο (στην έφεση με αρ. 119/2019) των 6 χρόνων, για το σχετικό ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, στο οποίο το Κακουργιοδικείο τον καταδίκασε μετά από δική του παραδοχή. Ο εφεσίβλητος, αν και κατά την επιχείρηση της Αστυνομίας για την ανακοπή και έλεγχο του, διέφυγε, μετά πάροδο δύο περίπου μηνών και κατόπιν έκδοσης από το Δικαστήριο εντάλματος σύλληψης του, παραδόθηκε στην Αστυνομία και ανακρινόμενος, παραδέχθηκε γεγονότα από τα οποία κατ' αρχήν θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί εναντίον του η κατηγορία για το προαναφερόμενο ποινικό αδίκημα. Ο εφεσίβλητος, έκρινε το Κακουργιοδικείο, ο οποίος ήταν και λευκού ποινικού μητρώου, αν και δεν ήταν ο ιθύνον νους, είχε συμμετάσχει σε μία καλά οργανωμένη επιχείρηση και έδρασε, ως διακινητής της κάνναβης, στην βάση συγκεκριμένου και καλά μελετημένου σχεδίου, που σκοπό είχε την διοχέτευση της παράνομα σε χρήστες στην Κύπρο. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα των ναρκωτικών, τον τρόπο εμπλοκής του και το ρόλο του ως ανωτέρω αναφέρθηκε και γενικότερα την όλη εγκληματική συμπεριφορά του και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω και ειδικότερα την παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο και τις προσωπικές του συνθήκες επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 2η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στην 3η κατηγορία: Καμία ποινή, αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 4ης κατηγορίας στην οποία θα επιβληθεί ποινή (βλ. Βασιλείου v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Στην 4η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στην 9η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να μειωθούν κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και δη από τις 20/10/23. Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ.) .................... Χριστόδουλος Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Μιχάλης Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................... Εύη Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο