ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Μ . Α., Αρ. Υπόθεσης: 9920/24, 29/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, Α.E.Δ. Α. Τζ. Σολομωνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9920/24 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Μ . Α. Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 29/10/2024 Για τη Δημοκρατία: κα Λ. Σίγαρ. Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Παυλίδου (κανείς για να ακούσει την απόφαση). Κατηγορούμενος παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία πράξεων που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και μια κατηγορία βαριάς σωματικής βλάβης (κατηγορίες 1 και 2 αντίστοιχα). Από τις λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών προκύπτει ότι αυτό που αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι, στις 03/06/2024, στη Λεμεσό, παράνομα έχυσε λάδι στο σώμα και στο πρόσωπο του παραπονουμένου, προκαλώντας του εγκαύματα. Σήμερα, αφού διορίσθηκε η κα Παυλίδου για να εκπροσωπήσει τον κατηγορούμενο, κατόπιν εγκρίσεως της Αίτησης του για νομική αρωγή, το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 20/01/2025. Μετά από αυτό η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση. Η συνήγορος Υπεράσπισης έφερε ένσταση στο αίτημα. Ήταν βασικά η θέση της κας Παυλίδου ότι υπάρχουν νέα δεδομένα, τα οποία διαφοροποιούν το θέμα της κράτησης. Συγκεκριμένα, η συνήγορος ανέφερε ότι το πρώτο νέο δεδομένο είναι ότι πλέον υπάρχει δυνατότητα ο κατηγορούμενος να καταθέσει εγγύηση σε μετρητά ύψους €10.000, πέραν του να υπογράψει εγγύηση με αξιόχρεο εγγυητή (ο οποίος θα καταθέσει πιστοποιητικό ιδιοκτησίας αυτοκινήτου). Το δεύτερο νέο δεδομένο, σύμφωνα με την κα Παυλίδου, είναι ότι τα μέλη της οικογένειας του κατηγορουμένου (δηλαδή η γυναίκα του και τα παιδιά του), τα οποία βρίσκονται στην Κύπρο ως αιτητές πολιτικού ασύλου, δεν μπορούν πλέον να συντηρηθούν εφόσον δεν έχουν τους οικονομικούς πόρους για τούτο. Πιο συγκεκριμένα, ως είπε η κα Παυλίδου, η οικογένεια αδυνατεί να βγάλει τα προς το ζην, είναι σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση και χρειάζεται την παρουσία του κατηγορουμένου. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου πως συντηρείτο μέχρι τώρα η οικογένεια του κατηγορουμένου, η κα Παυλίδου ανέφερε ότι η σύζυγος του δεν εργάζεται και ότι δανειζόταν χρήματα από άλλα πρόσωπα για να τα βγάλει πέρα, κάτι που δεν μπορεί να κάνει πλέον. Η κα Σίγαρ απαντώντας, ανέφερε ότι δεν δέχεται τα πιο πάνω ως δεδομένα, επειδή, ως είπε, είναι απλά ισχυρισμοί που δεν έχουν τεθεί με τέτοιο τρόπο ή υπόβαθρο που να αποδεικνύονται. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με την κα Σίγαρ, τα νέα αυτά δεδομένα δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν την απόφαση του Δικαστηρίου επί του αιτήματος κράτησης του κατηγορουμένου. Ως έχει νομολογηθεί, οι διαπιστώσεις ενός Δικαστηρίου για γεγονότα που άπτονται της κράτησης και δεν είναι μεταβλητά δεν υπόκεινται σε αναθεώρηση σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας. Μετά λοιπόν από την πρώτη διαταγή Δικαστηρίου για κράτηση, είτε αυτή δίδεται χωρίς ένσταση είτε κατόπιν ένστασης (και αφού στην τελευταία περίπτωση δεν ασκηθεί έφεση ή επικυρωθεί κατ' έφεση η εν λόγω διαταγή), το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούν την κρίση επί του θέματος της κράτησης. Ως επίσης έχει νομολογηθεί, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Εκείνο δε που έχει σημασία και εξετάζεται σε επόμενο αίτημα είναι η τυχόν ύπαρξη μεταβληθέντων ή νέων ή διαφοροποιητικών στοιχείων (βλ. την πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 103 και 108/24, ημερ. 03/06/2024, όπου επαναλαμβάνονται οι σχετικές με το θέμα αρχές και παραπέμπει, μεταξύ άλλων, στις V.B. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 113/22, ημερ. 21/06/2022, Μ.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 274/22, ημερ. 23/01/2023, Μ.Β. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 10/23, ημερ. 23/02/2023, Buesaquillo ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 56/23, ημερ. 08/052023, D.R.M. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 138/23, ημερ. 30/06/2023 και Khasawneh ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 220/23, ημερ. 04/12/2023). Με βάση το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, το υπό κρίση αίτημα κράτησης θα εξετασθεί ως επαναλαμβανόμενο, στο πλαίσιο του οποίου εξετάζεται δηλαδή μόνο η ύπαρξη κάποιου διαφοροποιητικού στοιχείου και η επιμήκυνση του χρόνου κράτησης (βλ. Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 165/20, ημερ. 22/10/2020 και Ivanov v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 85/24, ημερ. 30/04/2024). Αναφορικά με το θέμα της δυνατότητας του κατηγορουμένου να καταθέσει το ποσό των €10.000 σε μετρητά ως εγγύηση, δέον όπως λεχθούν τα ακόλουθα: Στις 24/09/2024, η κα Παυλίδου, στο πλαίσιο της προηγούμενης ένστασης της σε αίτημα κράτησης, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος μπορεί να καταθέσει εγγύηση ύψους €2.000 και επιπλέον να υπογράψει με αξιόχρεο εγγυητή για το ποσό των €5.000 (ο οποίος να εγγυηθεί μέσω τίτλου ιδιοκτησίας οχήματος τέτοιας αξίας). Εξετάσαμε δε το θέμα αυτό και καταλήξαμε (βλ. απόφαση μας ημερομηνίας 24/09/2024) ότι ενόψει όλων όσων τέθηκαν ενώπιον μας και λαμβάνοντας υπόψη ότι η φύση και η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, ως αυτή προκύπτει από τις συνθήκες διάπραξης τους, καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει, οι παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε η κα Παυλίδου, δεν είναι τέτοιοι ώστε να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης, το οποίο επιβάλλει την παρουσία του κατηγορουμένου στη δίκη του (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Ως περαιτέρω λέχθηκε στην ίδια απόφαση μας, πρόκειται για παράγοντες που ενόψει της σοβαρότητας της υπόθεσης δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως ικανό αντιστάθμισμα έναντι του κινδύνου φυγοδικίας και να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσης του κατηγορουμένου, «υπό τους όρους που εισηγήθηκε η κα Παυλίδου ή υπό οποιουσδήποτε άλλους όρους». Είναι λοιπόν εμφανές από τα πιο πάνω ότι εξετάσαμε και το θέμα της κατάθεσης εγγύησης σε μετρητά από πλευράς του κατηγορουμένου και κρίναμε ότι αυτό δεν ήταν ικανό αντιστάθμισμα έναντι του κινδύνου φυγοδικίας. Είναι επίσης εμφανές ότι η ως άνω κατάληξη μας δεν είχε να κάνει με το ύψος της εγγύησης που μπορούσε να καταθέσει ο κατηγορούμενος. Δεν κρίθηκε δηλαδή ότι κάτι τέτοιο αποτελούσε κατάλληλο όρο και ότι στην περίπτωση του κατηγορουμένου το ποσό που είχε τη δυνατότητα να καταθέσει (δηλαδή €2.000) δεν ήταν επαρκές. Δεν μας διαφεύγει ότι το ποσό των €10.000 που μπορεί πλέον να καταθέσει ο κατηγορούμενος, είναι πενταπλάσιο του ποσού που δηλώθηκε ότι μπορούσε να καταθέσει στις 24/09/2024 (δηλαδή €2.000). Παρά ταύτα, ως έχουμε υποδείξει ανωτέρω, ο κίνδυνος φυγοδικίας του κατηγορουμένου δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, να εξαλειφθεί με την επιβολή οποιουδήποτε όρου, περιλαμβανομένης της κατάθεσης ποσού ως χρηματικής εγγύησης και συναφώς η νέα δυνατότητα του κατηγορουμένου να καταθέσει το ποσό των €10.000, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα και κατ' επέκταση την κρίση επί του θέματος της κράτησης του. Να υπομνήσουμε ότι η οικονομική δυνατότητα ενός κατηγορουμένου για παροχή εγγυήσεων, από μόνη της δεν μπορεί να επενεργήσει ως ασπίδα για υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας των αδικημάτων και κατ' επέκταση να θεωρηθεί ότι εξαλείφει τον κίνδυνο φυγοδικίας (βλ. Memic κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 81-83/19, ημερ. 16/07/2019 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 1/24, ημερ. 02/02/2024). Αναφορικά με την οικονομική αδυναμία των μελών της οικογένειας του κατηγορουμένου δέον όπως λεχθούν τα ακόλουθα: Κατ' αρχάς, στις 24/09/2024, στο πλαίσιο έκδοσης της προηγουμένης κρίσης μας για την κράτηση του κατηγορουμένου, αναφερθήκαμε στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από τη Συρία και βρίσκεται στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου και υπό το καθεστώς διεθνούς προστασίας και ότι στην Κύπρο, υπό το ίδιο καθεστώς, βρίσκεται και η σύζυγος του και τα 3 ανήλικα τέκνα του, ηλικίας 5, 4 και 1,5 ετών. Δεν τέθηκε δε τότε οποιοδήποτε θέμα οικονομικής δυσκολίας και συναφούς αδυναμίας επιβίωσης της οικογένειας του κατηγορουμένου, ως εκ του ότι αυτός βρίσκεται υπό κράτηση. Ως προς το ότι σήμερα η οικογένεια του κατηγορουμένου δεν έχει πλέον τους οικονομικούς πόρους να συντηρηθεί, δέον όπως αναφέρουμε τα ακόλουθα: Κατ' αρχάς το δεδομένο αυτό και δη το ότι τίθεται θέμα επιβίωσης της συζύγου και των 3 ανηλίκων τέκνων του κατηγορουμένου, λόγω οικονομικής τους αδυναμίας, δεν βρίσκει απαθές το Δικαστήριο. Για τους λόγους όμως που θα εξηγήσουμε στη συνέχεια, κρίνουμε ότι αυτό δεν μεταβάλλει τα δεδομένα της υπόθεσης όσον αφορά το θέμα της κράτησης του κατηγορουμένου. Η κα Παυλίδου, στις 24/09/2024, αγορεύοντας στο πλαίσιο της προηγούμενης ένστασης της, μας παρέπεμψε στον περί Προσφύγων Νόμο 6(Ι)/2000, υποστηρίζοντας ότι αυτός παρέχει δικαίωμα παραμονής του κατηγορουμένου και της οικογένειας του στη Δημοκρατία και ότι αυτοί απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα ωσάν να ήταν Κύπριοι πολίτες. Να λεχθεί ότι με βάση τον ως άνω Νόμο (άρθρο 9ΙΑ με τον πλαγιότιτλο «Γενικοί κανόνες για την κάλυψη των υλικών συνθηκών υποδοχής των αιτητών») τίθεται υποχρέωση στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας να παρέχουν υλικές συνθήκες υποδοχής σε αιτητές (για παραχώρηση διεθνούς προστασίας), οι οποίοι διαμένουν στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές, ώστε να εξασφαλίζουν σε αυτούς επαρκές βιοτικό επίπεδο, ικανό να διασφαλίζει τη συντήρησή τους και να προστατεύει τη σωματική και ψυχική τους υγεία (εδάφιο 1). Σύμφωνα δε με το εδάφιο 5 του ίδιου άρθρου, οι αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας μεριμνούν ώστε να επιτυγχάνεται το βιοτικό επίπεδο που αναφέρεται στο εδάφιο
(1). Είναι λοιπόν εμφανές από τα πιο πάνω ότι η οικογένεια του κατηγορουμένου, ως αιτητές για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, έχουν δικαίωμα, μεταξύ άλλων, να τους εξασφαλίσουν οι αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας, επαρκές βιοτικό επίπεδο ικανό να διασφαλίσει τη συντήρηση τους. Δεν έχει δε τεθεί οτιδήποτε από την κα Παυλίδου που να καταδεικνύει ότι οι αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας αρνήθηκαν ή ότι αμέλησαν να εκπληρώσουν τις προαναφερόμενες υποχρεώσεις τους έναντι της οικογένειας του κατηγορουμένου. Πέραν όμως και ανεξάρτητα των πιο πάνω θα πρέπει να πούμε και το εξής. Η κα Παυλίδου, προς υποστήριξη της ένστασης της, επικαλέσθηκε από τη μια την προαναφερόμενη οικονομική αδυναμία της οικογένειας του κατηγορουμένου. Από την άλλη όμως ταυτόχρονα δήλωσε κάτι που αναιρεί το εν λόγω γεγονός και δη ότι ο πελάτης της μπορεί να καταθέσει ως εγγύηση σε μετρητά το ποσό των €10.000, γεγονός που δείχνει ότι, ακόμη και εάν δεν υπάρχει η συνδρομή των αρμόδιων αρχών της Δημοκρατίας, υπάρχουν οι οικονομικοί πόροι για τη διαβίωση και συντήρηση της οικογένειας του. Ως εκ των άνω κρίνουμε ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να διαφοροποιεί τη μέχρι τώρα κρίσης μας επί του θέματος της κράτησης του κατηγορουμένου. Τέλος, αναφορικά με τον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη δικάσιμο, που είναι στοιχείο που επίσης λαμβάνεται υπόψη, πρέπει να λεχθούν τα εξής: Ο χρόνος για τον οποίο διατάσσεται η κράτηση υποδίκου αναμφίβολα αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εφόσον η κράτηση προσώπου χωρίς καταδίκη από αρμόδιο Δικαστήριο είναι ένα μέτρο που λαμβάνεται κατ' εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Οι προεκτάσεις της χρονικής διάρκειας της κράτησης αποτελούν θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξετάζεται μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων περιστατικών κάθε περίπτωσης (βλ. Κρασοπούλης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 450 και Χαμπή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 231/23, ημερ. 13/12/2023). Σήμερα, με σκοπό να δώσουμε τη συντομότερη δυνατή ημερομηνία ακρόασης της υπόθεσης, κάναμε αναφορά στο λοιπό πρόγραμμα του Δικαστηρίου και στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη βέβαια και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Ήταν λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, που ορίσαμε την υπόθεση για ακρόαση στις 20/01/2025. Έχοντας δε υπόψη το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, δέον όπως λεχθεί ότι στην προκειμένη, ο χρόνος που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη δικάσιμο (2 μήνες και 23 ημέρες περίπου), συνυπολογιζομένου του χρόνου που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης μέχρι σήμερα (από 12/07/2024, δηλαδή 3 μήνες και 17 ημέρες περίπου), δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικός ή ότι εκφεύγει των επιτρεπτών χρονικών ορίων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανουσαρίδη
(2001)2 Α.Α.Δ. 639 και Salib v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 49) και δεν μεταβάλλει τα δεδομένα με τρόπο ώστε να επιδρά επί της κρίσης για την κράτηση του κατηγορουμένου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που εξηγήσαμε ανωτέρω, διατάσσουμε όπως ο κατηγορούμενος συνεχίσει να τελεί υπό κράτηση μέχρι την επόμενη δικάσιμο, ήτοι μέχρι τις 20/01/2025. (Υπ.) ................. Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .................... Α. Φυλακτού, Α.E.Δ. (Υπ.) .................. Α. Τζ. Σολομωνίδου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο