ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Α. A., Αρ. Υπόθεσης: 21453/22, 16/10/2024

(4)(α), 14

(1)(γ)(στ)(ζ) και 19(η) του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμος του 2014, Ν. 91

(1)/2014. Σημειώνεται ότι οι κατηγορίες αρ. 1 και 2, περιλαμβάνουν στην νομική τους βάση και την παράγραφο

(7)του Άρθρου 6 του εν λόγω Νόμου, καθότι η παραπονούμενη στις κατηγορίες αυτές ήταν, κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, παιδί κάτω των 13 ετών. Ως συνάγεται από τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί, η έκνομη συμπεριφορά του στρεφόταν εναντίον εννέα

(9)ανήλικων κοριτσιών. Ειδικότερα: Έχει παραδεχθεί ότι στις 11/11/2022, συμμετείχε σε σεξουαλική πράξη με παιδί κάτω των 13 ετών, δηλαδή την Α.Β. γεννηθείσα την 24/12/2009, ήτοι την άγγιξε με το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της και στην συνέχεια την άγγιξε με το χέρι του στα οπίσθια της προς το μηρό της ενώ κατά τον ίδιο πιο πάνω χρόνο σε άλλη περίπτωση κόλλησε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της και με το χέρι του άγγιξε το μηρό της, χαϊδεύοντας την, καταχρώμενος και στις δύο περιπτώσεις τη θέση εμπιστοσύνης, εξουσίας ή επιρροής που είχε πάνω στο ανήλικο παιδί (βλ. κατηγορίες αρ. 1 και 2). Παραδέχθηκε, επίσης, ότι σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Σεπτεμβρίου 2022 και 11/11/2022 συμμετείχε σε σεξουαλική πράξη με παιδί που δεν είχε φτάσει στην ηλικία συναίνεσης, καταχρώμενος τη θέση εμπιστοσύνης, εξουσίας ή επιρροής που είχε πάνω στο ανήλικο παιδί και συγκεκριμένα ότι α) Κόλλησε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της Γ.Δ., γεννηθείσα την 9/11/2009, με αποτέλεσμα η ανήλικη να νιώθει το γεννητικό του όργανο στα οπίσθια της (κατηγορία αρ. 4), β) Κόλλησε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της Ε.Ζ., γεννηθείσα την 31/03/2009 και τριβόταν πάνω της (κατηγορία αρ. 6) γ) Άγγιζε την Η.Θ., γεννηθείσα την 24/03/2009 με την κοιλιά του και το γεννητικό του όργανο στην πλάτη της (κατηγορία αρ. 10), δ) Κόλλησε το σώμα του πάνω στην Ι.Κ. γεννηθείσα την 21/04/2009, κουνώντας το δεξιά - αριστερά και πάνω - κάτω (κατηγορία αρ. 12) και ε) Έτριβε το σώμα του στα οπίσθια της Λ.Μ., γεννηθείσα την 17/02/2009 (κατηγορία αρ. 15). Περαιτέρω, παραδέχθηκε ότι στις 07/11/2022 κόλλησε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της Ν.Ξ., γεννηθείσα την 24/06/2009 και τριβόταν πάνω της (κατηγορία αρ. 8), ότι την 01/11/2022 κόλλησε το σώμα του πάνω στην Ο.Π. γεννηθείσα την 03/07/2009, κουνώντας το δεξιά - αριστερά και πάνω - κάτω (κατηγορία αρ. 11) και ότι την 11/11/2022 κόλλησε το σώμα του στην πλάτη της Ρ.Σ. και την άγγιξε στο μηρό με το χέρι του (κατηγορία αρ. 13), καταχρώμενος σε όλες τις περιπτώσεις τη θέση εμπιστοσύνης, εξουσίας ή επιρροής που είχε πάνω στα ανήλικα παιδιά. Τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης όλων των πιο πάνω αδικημάτων, έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση και τα παραθέτουμε αυτούσια: «1. Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για τα αδικήματα της Σεξουαλικής Κακοποίησης ανηλίκου κατά παράβαση των άρθρων 6

(3)και 4(α) και

(7)του περί Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης παιδιών και της Παιδικής πορνογραφίας Νόμου και για Σεξουαλική παρενόχληση κατά παράβαση του άρθρου 7, του Νόμου 91(Ι)/

2. Οι παραπονούμενες κατά τον επίδικο χρόνο ήταν μαθήτριες της Β τάξης στο Γυμνάσιο Ύψωνα και έκαναν όλες μάθημα χημείας, με καθηγητή τον κατηγορούμενο.
3. Το μάθημα χημείας λάμβανε χώρα στο Εργαστήριο Χημείας το οποίο βρίσκεται στον πρώτο όροφο του σχολείου και έχει μέσα μεγάλα θρανία/τραπέζια και σκαμπό, κάποια από τα οποία έχουν πίσω πλάτη και κάποια που δεν έχουν.
4. Μπροστά από τα θρανία/τραπέζια των μαθητών από τις αρχές της φετινής σχολικής χρονιάς υπήρχαν σκαμπό χωρίς πλάτες.
5. Ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 59 ετών και εργαζόταν ως καθηγητής χημείας στο σχολείο που φοιτούσαν οι ανήλικες παραπονούμενες. Καταχρώμενος τη θέση εξουσίας που κατείχε έναντι των μαθητριών του, προέβη σε παράνομες πράξεις εναντίον τους.
6. Πιο συγκεκριμένα, στις 11/11/22 ενώ είχε μάθημα με το τμήμα της 1ης παραπονούμενης, Α.Β. γεννηθείσα την 24.12.2009, ο κατηγορούμενος προφασιζόμενος ότι ήθελε να την βοηθήσει, την προσέγγισε και ενώ καθόταν σε σκαμπό χωρίς να ακουμπά η πλάτη της, άγγιζε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της και ακολούθως την άγγιξε στα οπίσθια και στη γάμπα με το χέρι του, συμβάν που αντιλήφθηκε ο διπλανός της ο οποίος προσπαθούσε να την βοηθήσει με το να τον απομακρύνει από δίπλα της. Το συμβάν την έκανε να νοιώσει πολύ άβολα προκαλώντας της μεγάλη συναισθηματική σύγχυση αφού η ίδια ήταν έτοιμη να δακρύσει και ένοιωσε τρόμο. Το ίδιο περιστατικό επαναλήφθηκε ακόμη μια φορά εκείνη την ημέρα.
7. Η 2η παραπονούμενη, Γ.Δ. γεννηθείσα την 9/11/2009, ανέφερε ότι και η ίδια έπεσε θύμα της επιλήψιμης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Συγκεκριμένα, σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Σεπτεμβρίου 2022 και 11/11/2022, κόλλησε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της. Η ίδια αναφέρει ότι ένιωσε το γεννητικό όργανο του κατηγορούμενου πάνω της και συγκεκριμένα στο κάτω μέρος της πλάτης της, γεγονός που της προκάλεσε αηδία. Ανέφερε επίσης, ότι κατά τη διάρκεια του 2ου μαθήματος χωρίς να δώσει κάποια εξήγηση, άλλαξε τις θέσεις όλων των μαθητών και πιο συγκεκριμένα έβαλε τα αγόρια να κάθονται στο μπροστινό μέρος της τάξης ενώ τα κορίτσια από πίσω.
8. Η 3η παραπονούμενη Ε.Ζ. γεννηθείσα την 31/03/2009, αναφέρει ότι σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Σεπτεμβρίου 2022 και 11/11/2022 και παρόλες τις προσπάθειες που έκανε για να μην την αγγίζει ο κατηγορούμενος αφού τραβούσε το σώμα της μπροστά, αυτός κόλλησε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της και τριβόταν πάνω της. Αναφέρει επίσης ότι ο κατηγορούμενος της πρότεινε προσωπικά να της κάνει επανάληψη και επειδή φοβόταν, πήγε μαζί με άλλες συμμαθήτριες της. Σε μία άλλη περίπτωση που έτυχε να είναι και κάποια αγόρια στο επαναληπτικό μάθημα που ζήτησε ο ίδιος να κάνει, ο τελευταίος αρνήθηκε να το πραγματοποιήσει. Όλα αυτά της προκάλεσαν μεγάλο αίσθημα φόβου σε σημείο που σκεφτόταν να μην μπαίνει στη τάξη για το μάθημα.
9. Η 4η παραπονούμενη Ν.Ξ., γεννηθείσα την 24/06/2009, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος την 7/11/22, κόλλησε το σώμα του στο πίσω μέρος του σώματος της και τριβόταν πάνω της. Ένοιωθε ότι πήγε σχεδόν να ξαπλώσει πάνω της γεγονός που την τρόμαξε και την έκανε να νιώσει απέχθεια.
10. Η 5η κατηγορούμενη Η.Θ., γεννηθείσα την 24/03/2009 αναφέρει ότι σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Σεπτεμβρίου 2022 και 11/11/2022, ο κατηγορούμενος έτριβε τόσο την κοιλιά όσο και το πέος του στο πίσω μέρος του σώματος της ανήλικης κατά τη διάρκεια του μαθήματος, ενώ η ίδια προσπαθούσε με κάθε τρόπο να του δείξει ότι ένιωθε άβολα. Παρόλα αυτά ο κατηγορούμενος συνέχιζε τις πράξεις του. Ανέφερε επίσης, ότι συμμαθήτριες της, της εκμυστηρεύτηκαν ότι είδαν τον κατηγορούμενο να κοιτά επίμονα το πίσω μέρος του σώματος της. Τέλος, λόγω του ότι η ανήλικη μαθήτρια κάθεται στη μέση της τάξης, ανέφερε ότι είδε να κάνει ακριβώς τα ίδια και σε ακόμα μια συμμαθήτρια της.
11. Η 6η παραπονούμενη Ο.Π. γεννηθείσα την 03/07/2009, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος την 01/11/2022, κατά τη διάρκεια του μαθήματος έτριβε το σώμα του πάνω, κάτω, δεξιά και αριστερά πάνω στο σώμα της ανήλικης ενώ την είχε βάλει να καθίσει στο τελευταίο θρανίο της τάξης. Επιβεβαίωσε επίσης το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος χώρισε τα κορίτσια από τα αγόρια σε διαφορετικά θρανία χωρίς κάποια εξήγηση.
12. Η 7η παραπονούμενη, Ι.Κ., γεννηθείσα την 24/04/2009 αναφέρει ότι σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Σεπτεμβρίου 2022 και 11/11/2022, κατά τη διάρκεια ενός πειράματος στο μάθημα του κατηγορουμένου, η ίδια καθόταν σε σκαμπό χωρίς πλάτη. Ο κατηγορούμενος πήγε από πίσω της και ακουμπούσε μέρος του σώματος του και συγκεκριμένα την κοιλιά του στο πίσω μέρος της ανήλικης και έτριβε το σώμα του πάνω, κάτω, δεξιά και αριστερά πάνω στο σώμα της ανήλικης. Η ίδια προσπαθούσε να απομακρυνθεί, ωστόσο ο κατηγορούμενος επέμενε.
13. Η 8η παραπονούμενη, Ρ.Σ., γεννηθείσα την 04/06/2009 αναφέρει ότι την ίδια και άλλες 2 συμμαθήτριες της, τους άλλαξε θέση και από μπροστά τις μετέφερε στο πίσω μέρος της τάξης. Την 11/11/2022 κατά τη διάρκεια του μαθήματος, ο κατηγορούμενος κόλλησε το σώμα του στην πλάτη της και την άγγιξε στο μηρό με το χέρι του. Η παραπονούμενη είδε τον κατηγορούμενο να κάνει τα ίδια και στη διπλανή της η οποία ήθελε να δακρύσει.
14. Η 9η παραπονούμενη, Λ.Μ., γεννηθείσα την 17/02/2009 αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του μαθήματος και καθώς έλυνε την άσκηση της ο κατηγορούμενος την πλησίασε αρκετά και έτριβε το σώμα του στα οπίσθια της. Η ίδια είπε ότι τον είδε επανειλημμένα να κάνει τα ίδια και στις συμμαθήτριες της.» Πέραν των πιο πάνω, έχει αναφερθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, κατάθεσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση, την οποία έχουμε μελετήσει και την λαμβάνουμε, στην ολότητα της, σοβαρά υπόψη μας. Συνοπτικά, η πιο πάνω συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τους τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, οι οποίες περιλαμβάνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και την οποία υιοθέτησε. Εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του κατηγορούμενου και ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος θέλει να τιμωρηθεί για τις πράξεις του και είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει την ποινή ως εξιλέωση για τον ίδιο αρχικά αλλά και για τις ανήλικες παραπονούμενες. Ζήτησε, επίσης, όπως ληφθεί υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο, η συνεργασία με την Αστυνομία και η παραδοχή του κατηγορούμενου, δίνοντας σε αυτή τη δέουσα σημασία λαμβανομένου υπόψη ότι με αυτή αποφεύχθηκε η κατάθεση των ανήλικων θυμάτων και οι δυσμενείς συνέπειες που θα επέφερε σε αυτές η ακροαματική διαδικασία. Πέραν των πιο πάνω, η συνήγορος του κατηγορουμένου, ανάφερε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό καθότι ο κατηγορούμενος είναι καθηγητής τα τελευταία 15 χρόνια και δεν απασχόλησε με τη συμπεριφορά του. Η σχέση του με τους άλλους συναδέλφους αλλά και μαθητές του σχολείου ήταν άψογη. Ανάφερε, επίσης, ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν κάτω από συνθήκες ψυχολογικών προβλημάτων και λόγω της σεξουαλικής ανικανότητας του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος για τα προβλήματα αυτά λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή η οποία τον βοήθησε να αντιληφθεί και να μετανοήσει για τις πράξεις του. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται για άτομο με γενικότερη, επαναλαμβανόμενη παραβατική συμπεριφορά, λαμβάνοντας, επίσης, υπόψη τις προσωπικές του συνθήκες όπως αυτές έχουν παρουσιαστεί, την ηλικία του σε συνάρτηση με το λευκό του ποινικό μητρώο, τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και τις προσπάθειες που καταβάλλει για να τα ξεπεράσει. Επισυνάπτονται στην αγόρευση της συνηγόρου, ιατρικές βεβαιώσεις του Δρ. Αλέξανδρου Καλαϊτζή -Ψυχιάτρου, ημερ. 09/08/2024 και 04/07/2024 ως τεκμήριο Β και αναφέρει ότι μετά τη διάπραξη των αδικημάτων ο κατηγορούμενος παρακολουθείται πλέον από τον ως άνω ιατρό - ψυχίατρο και λαμβάνει ψυχοφαρμακευτική αγωγή, σε μια προσπάθεια να καταπολεμήσει την αιτία του προβλήματος του, καθότι πάσχει από κατάθλιψη, η οποία ήταν και η γενεσιουργός αιτία που τον οδήγησε στην διάπραξη των αδικημάτων. Αναγνώρισε το πρόβλημα αυτό και αναζήτησε τρόπους προς τη ριζική αντιμετώπιση του, στοιχείο το οποίο κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του. Επιπλέον, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου, ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος τα τελευταία περίπου 20 χρόνια παρουσιάζει προβλήματα σεξουαλικής δυσλειτουργίας εξ ου και δεν κατάφερε να πετύχει την απόκτηση κι άλλων παιδιών καθώς ως ένα άτομο που μεγάλωσε σε μια πολύτεκνη οικογένεια αλλά και την αγάπη που έχει για τα παιδιά, ήταν η επιθυμία τόσο του κατηγορούμενου όσο και της συζύγου του, να φτιάξουν και αυτοί μια επίσης μεγάλη και πολύτεκνη οικογένεια και αυτό ομολογουμένως στοίχισε την ψυχολογική του υγεία. Ο κατηγορούμενος, συνεχίζει, μέχρι και σήμερα, εξακολουθεί να ζει στη δυστυχία της δυσλειτουργίας του στο σεξουαλικό τομέα με αποτέλεσμα να επηρεάζεται και στον επικοινωνιακό αλλά και στο συναισθηματικό τομέα. Ο κατηγορούμενος χρειάζεται τόσο ιατρική όσο και συναισθηματική στήριξη. Επισυνάπτεται στην αγόρευση ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Ιωάννη Χριστοδουλίδη, ουρολόγου - ανδρολόγου, ως τεκμήριο Δ. Στην βάση των πιο πάνω, η συνήγορος του κατηγορουμένου, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τα προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου. Περαιτέρω, ζήτησε όπως να ληφθεί υπόψη ότι τα εν λόγω προβλήματα συνέτειναν ώστε να αναπτυχθεί μέσα του μια σύγχυση. Αποτέλεσμα των ανωτέρω σε συνδυασμό με το ότι είχε αναλάβει περισσότερες ευθύνες, ο κατηγορούμενος ήταν να είναι ευάλωτος και εύκολο υπό τις περιστάσεις να οδηγηθεί στη διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρθηκε ότι η σύζυγος του κατηγορούμενου αντιμετωπίζει οπτική αναπηρία, είναι τυφλή και επισυνάπτεται στην αγόρευση σχετική Βεβαίωση για την φοίτηση της στην Σχολή Τυφλών ως τεκμήριο Γ. Ο κατηγορούμενος έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη φροντίδα, μέριμνα, στήριξη και προστασία της συζύγου του και είναι καθόλα αρμόδιος για την καθημερινή στήριξη της με σκοπό την επιβίωση της. Έχει αναλάβει την φροντίδα της συζύγου του τα τελευταία χρόνια, μεταφέροντας την από και προς την εργασία της και φροντίζοντας την καθημερινότητα της και η πιθανότητα φυλάκισης του κατηγορουμένου θα επιφέρει καταστροφικές συνέπειες στη σύζυγο του αλλά και στα παιδιά του, καθότι θα αναγκαστούν να αναλάβουν αυτά την φροντίδα της μητέρας τους, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τη δική τους και της οικογένειας τους. Η συνήγορος ζήτησε, επίσης, όπως ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι έχει ανασταλεί η εργασία του κατηγορούμενου εξαιτίας της υπόθεσης αυτής και λόγω της τόσο μικρής μας κοινωνίας και την έκταση που πήρε η υπόθεση του, η συνέχεια της ζωής του από την ημέρα διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα είναι ήδη τιμωρητική. Αναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, όταν γίνεται κατά κατάχρηση θέσης εμπιστοσύνης, εξουσίας ή επιρροής επάνω στο παιδί, το άρθρο 6

(4)(α) του Ν.91(Ι)/2014 προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου. Η ίδια ποινή προβλέπεται και στην περίπτωση που το θύμα είναι παιδί το οποίο, κατά την διάπραξη του αδικήματος, ήταν ηλικίας κάτω των δεκατριών

(13)ετών. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.

(1990)2 Α.Α.Δ.264, Souilmi v. Aστυνομίας

(1992)2Α.Α.Δ.248, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, διαγράφεται από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής. Η πρόβλεψη από τον Νομοθέτη για ποινικό αδίκημα, ιδιαιτέρως ποινής φυλάκισης, αλλά και το μέγεθος της, δίδουν και το στίγμα του μεγέθους της απαρέσκειας ή και αποστροφής της κοινωνίας για πράξεις ή παραλείψεις, των οποίων, μέσω αυτής, επιδιώκεται η αποτροπή. Όσο μεγαλύτερη είναι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, τόσο σοβαρότερο πρέπει να θεωρείται και το ποινικό αδίκημα. Το Δικαστήριο εφαρμόζει το Νόμο, πρέπει να τον εφαρμόζει αποτελεσματικά ώστε οι σκοποί του να επιτυγχάνονται και για αυτό ακριβώς τον λόγο, η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, ως οροθετείται από τον Νομοθέτη και η ανάγκη για αποτροπή, πρέπει να αντανακλώνται και στην ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 272). Τα αδικήματα στα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, απορρέουν από τον Νόμο 91(I)/2014. Οι σκοποί του και η φιλοσοφία της ποινικοποίησης πράξεων και συμπεριφορών, που, με βάση τις πρόνοιες του, αποτελούν σεξουαλική εκμετάλλευση ή και κακοποίηση παιδιών, σε σχέση και με το ζήτημα της διαμόρφωσης των ποινών από το Δικαστήριο για τα σχετικά ποινικά αδικήματα, εξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Αστυνομία ν Πατούρη, Ποινική Έφεση Αρ. 51/2020, 03/12/2020, από την απόφαση του οποίου, για σκοπούς επεξήγησης, παραθέτουμε την ακόλουθη περικοπή: «Ο Νόμος 91(Ι)/2014 θεσπίστηκε με σκοπό την καλύτερη εφαρμογή του νομικού γίγνεσθαι αναφορικά με την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, η οποία καθιερώθηκε με πράξεις Διεθνών Οργανισμών. Προπαντός, όμως, έγινε προς εναρμόνιση της ημεδαπής νομοθεσίας με πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο συγκεκριμένο τομέα του δικαίου. Από αυτές, ξεχωρίζει, ιδιαίτερα, η Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου, 2011, (η «Οδηγία»), την οποία ο εν λόγω Νόμος έχει, εν πολλοίς, ως πρότυπο. Στο Προοίμιό της, εκτιμάται, διά της αιτιολογικής σκέψεως 1, ότι:- "Η σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας, συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων, ειδικότερα των δικαιωμάτων των παιδιών στην προστασία και τη φροντίδα που είναι αναγκαίες για την ευημερία τους, όπως προβλέπονται στη σύμβαση του 1989 των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης." Ακολούθως, στην αιτιολογική σκέψη 2, εκτιμάται, σύμφωνα με ό,τι διαλαμβάνει το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, πως:- "Μια ανοικτή και ασφαλής Ευρώπη που εξυπηρετεί και προστατεύει τους πολίτες παρέχει σαφή προτεραιότητα στην καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας." Εμφανώς, η προστασία του παιδιού αναγνωρίζεται από το διεθνές και ημεδαπό δίκαιο ως κοινωνική ανάγκη, πηγάζουσα εκ της εγγενούς φύσεώς του. Στο προοίμιο της Σύμβασης περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού, κυρωθείσας με τον ομώνυμο Νόμο του 1990, (Ν. 243/1990), αναφέρεται, συναφώς ότι: "..., όπως υποδεικνύεται στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού, 'το παιδί, λόγω της σωματικής και διανοητικής του ανωριμότητας, χρειάζεται ειδική προστασία και φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης και της κατάλληλης νομικής προστασίας, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννησή του'". Στο επίπεδο, ειδικά, της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, εκτιμάται, στην αιτιολογική σκέψη 12 της Οδηγίας, πως:- "Για τις σοβαρές μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών θα πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινές." Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, έχοντας ως πρότυπο τις πιο πάνω αρχές, διαμόρφωσε, ανάλογα, τις ποινές οι οποίες επιβάλλονται για αδικήματα που εμπίπτουν στον υπό αναφορά τομέα του δικαίου.». Στην Σ. Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 155/2019, ECLI:CY:AD:2021:B57, Ημερομηνίας 25/02/2021, αναφέρθηκε και το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα: «Η γενετήσια ελευθερία είναι έκφανση της προσωπικής ελευθερίας. Κάθε ενήλικο πρόσωπο έχει τη δυνατότητα να τελεί γενετήσιες πράξεις με πρόσωπα που συνειδητά επιλέγει. Οι ανήλικοι βρίσκονται σε μια κρίσιμη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας τους. Έχουν μειωμένη δυνατότητα αντίληψης των δικαιωμάτων τους και των συνεπειών των πράξεων τους. Κατ΄ επέκταση δεν έχουν την ωριμότητα να επιλέγουν τους ερωτικούς τους συντρόφους ή τα πρόσωπα με τα οποία θα αναπτύξουν σεξουαλικές δραστηριότητες. Ο πιο πάνω Νόμος έχει στο επίκεντρο του την προστασία των παιδιών. Όσοι διαπράττουν αξιόποινες πράξεις εις βάρος των παιδιών, βρίσκονται αντιμέτωποι με αυστηρές ποινές.» Όπως, περαιτέρω, έχει νομολογηθεί σεξουαλικής φύσεως αδικήματα τιμωρούνται από τα Δικαστήριο με αποτρεπτικές ποινές, τόσο επειδή στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά, όσο και επειδή προσβάλλουν και συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου

(2008)2 Α.Α.Δ. 562). Όπως έχει λεχθεί στην Λευκαρίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 135/14 (σχ. με 138/14), ημερ. 22.11.2016 «Ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, η ποινή μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Όταν στρέφονται κατά νεαρών προσώπων, τα οποία δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη και ορθή αντίληψη για τη σεξουαλική πτυχή της ζωής ούτε σταθερές δυνάμεις αντίστασης, τα αδικήματα αυτά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, παρόλον που ένα νεαρό θύμα μπορεί, φαινομενικά, να είχε συναινέσει, η συμπεριφορά αυτή μπορεί να του προκαλέσει βλάβη, γι' αυτό ακριβώς ο νομοθέτης προνόησε για το συγκεκριμένο αδίκημα (R. v. Perry [2010] 2 Cr. App. R (S) 98).» Πέραν των πιο πάνω, αντλούμε δικαστική γνώση για την συχνότητα με την οποία διαπράττονται σεξουαλικής φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου. Άλλωστε και η νομολογία έχει αναγνωρίσει ήδη την κατάσταση αυτή τονίζοντας την ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών (βλ. Δημοκρατία ν Χατζηαθανασίου, Ποινική Έφεση Αρ. 20/2021, Ημερομηνίας 19/10/2021. Στην Κ. Α. Μ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 127/2021, Ημερομηνίας 04/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B419, λέχθηκε ότι «.η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου, ιδιαίτερα όταν τα θύματα είναι παιδιά ή ανήλικα πρόσωπα, την ανωριμότητα, την ευαισθησία ή και την αδυναμία των οποίων εκμεταλλεύονται οι δράστες για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους ορέξεις». Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση S. J. L. ν Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 129/2021, κ. α., Ημερομηνίας 27/10/2022: «. Αναμφίβολα στις περιπτώσεις όπου συγκεκριμένα αδικήματα παρουσιάζουν έξαρση δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών για σκοπούς αποτροπής (Abumazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551 και Selmani κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 235/2013 και 236/2013, ημερ. 5/10/2016). Μόλις σήμερα μας δόθηκε η ευκαιρία σε άλλη υπόθεση παρόμοιας φύσης (Robert Cionel Clarson ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 38/2022, ημερ. 27/10/2022), ECLI:CY:AD:2022:B411 να τονίσουμε τα ακόλουθα σε σχέση με την απαράδεκτη συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοια εγκλήματα: "Οι υποθέσεις αυτής της φύσεως και γενικά οι υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων και μάλιστα με θύματα παιδιά δεν βρίσκονται μόνο σε έξαρση, δεν αποτελούν απλώς αδικήματα που δεσπόζουν στο εγκληματικό στερέωμα της Κύπρου, αλλά έχουν πλέον εξελιχθεί σε πρωτοφανή μάστιγα. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί υποχρέωση στα δικαστήρια για επιβολή ιδιαίτερα αποτρεπτικών και συνεπώς αυστηρών ποινών, με αποτέλεσμα οι προσωπικές περιστάσεις να είναι δευτερεύουσας και η εξατομίκευση της ποινής, όσο επιβεβλημένη κι αν είναι, να μην έχει αποφασιστικό ρόλο. Ό,τι έχει σημαίνουσα σημασία είναι η προστασία των παιδιών και των θεμελιακών τους δικαιωμάτων από εγκλήματα αυτής της φύσης, τα οποία συνθλίβουν τον ψυχικό τους κόσμο και εξευτελίζουν την προσωπικότητα τους. [.] Καθοριστική είναι η έντονη ανάγκη αποτροπής και ο τονισμός της αυστηρότητας που απαιτείται σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το έγκλημα αυτής της φύσης. Έγκλημα εναντίον του παιδιού, της κοινωνίας και του πολιτισμού."». Όπως, λοιπόν, προκύπτει από όλα τα ανωτέρω και την νομολογία, σεξουαλικής φύσεως αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον παιδιών, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερα αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές (βλ. επίσης Δ.Β.Γ.Κ. v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 3/2022, Ημερ. 29/02/2024 και ARR v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 20/2022, Ημερ. 30/04/2024). Ένεκα της ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών οι προσωπικές περιστάσεις σε τέτοιας φύσης αδικήματα, αν και λαμβάνονται υπόψη και έχουν τον ρόλο τους στην επιμέτρηση της ποινής, εντούτοις είναι ήσσονος σημασίας. Εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία. Στην Γ.Α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 178/2017, ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457 λέχθηκε ότι «Η μεγάλη κοινωνική απαξία που τα αδικήματα αυτής της φύσης ενέχουν, η ανάγκη αποτροπής που πηγάζει από την απαράδεκτη συχνότητα με την οποία παρουσιάζονται και η μεγάλη σημασία που έχει το αγαθό που ο Νόμος θέλει να προστατεύσει, δηλαδή το παιδί, είναι παράγοντες που καθιστούν τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις δευτερεύουσας σημασίας». Σε σχέση με τον ύψος των επιληφθεισών ποινών σε τέτοιους είδους υποθέσεις, αυτό εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Άντληση καθοδήγησης μπορεί να γίνει και από το Εγχειρίδιο "Sexual Offences Definitive Guideline" του Sentencing Council, ("Definitive Guideline") του Ηνωμένου Βασιλείου, έχοντας όμως υπόψη ότι η προβλεπόμενη ποινή για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης βάσει του Άρθρου 6

(4)(α) του Νόμου 91

(1)/2014 είναι κατά πολύ χαμηλότερη και καθορίζεται στα 14 χρόνια ενώ η μέγιστη ποινή στο πιο πάνω δικό μας Άρθρο και για τα αδικήματα τα οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος είναι η δια βίου φυλάκιση (Αστυνομία v. Πατουρή (ανωτέρω)). Το Άρθρο 19 του Νόμου 91

(1)/2014, επίσης, καθορίζει συγκεκριμένες επιβαρυντικές περιστάσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκδίκαση τέτοιας φύσεως αδικημάτων, μεταξύ των οποίων, είναι το αδίκηµα να διεπράχθη από δηµόσιο λειτουργό κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι ο κατηγορούμενος, όντας καθηγητής σε δημόσιο σχολείο, κακοποιούσε σεξουαλικά εννέα ανήλικες μαθήτριες του, μια εκ των οποίων ηλικίας κάτω των 13 ετών. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος με την μάθηση και εκπαίδευση των ανηλίκων, κάτι το οποίο έπρεπε να ήταν το κύριο μέλημα του αλλά και η προστασία και καθοδήγηση των ανηλίκων, ο ίδιος καταχρώμενος αυτή τη θέση που κατείχε και την οποία του εμπιστεύθηκε η πολιτεία, προέβαινε στις πιο πάνω αναφερόμενες στα γεγονότα έκνομες συμπεριφορές εναντίον τους. Λαμβάνουμε υπόψη μας τον τρόπο που ο κατηγορούμενος κακοποιούσε σεξουαλικά τις ανήλικες παραπονούμενες, για σκοπούς διαβάθμισης της σοβαρότητας των πράξεων του και ότι επρόκειτο για αγγίγματα και τριψίματα πάνω από τα ρούχα, ως λεπτομερώς αναφέρονται ανωτέρω στα γεγονότα. Δεν μπορεί να παραγνωριστεί, όμως, το γεγονός ότι η σεξουαλική κακοποίηση στρεφόταν εναντίον εννέα ανήλικων προσώπων και ήταν συστηματική, αφού ο κατηγορούμενος διέπραξε των επίδικα αδικήματα εντός της περιόδου Σεπτεμβρίου - Νοεμβρίου του 2022, στοιχείο το οποίο είναι επιβαρυντικό. Επίσης, ο κατηγορούμενος, προκύπτει να ενέργησε και μεθοδευμένα, αφού προχωρούσε με την αλλαγή θέσεων στις μαθήτριες του, μεταφέροντας αυτές στα πίσω καθίσματα για να μπορεί, όπως αναφύεται, να προβαίνει στις έκνομες πράξεις εναντίον τους. Προσπάθησε, επίσης, όπως αναφύεται, να απομονώσει την Ε.Ζ. προτείνοντας της να της κάνει επανάληψη προσωπικά. Περαιτέρω, οι πράξεις του αυτές, σε κάποιες των περιπτώσεων, όπως διευκρινίζονται στα γεγονότα, γίνονταν αντιληπτές από άλλους μαθητές/τριες, οι ίδιες οι παραπονούμενες επιχειρούσαν να προφυλαχθούν από αυτές και ένιωθαν άβολα και αμήχανα καθώς επίσης φόβο και αηδία. Επιβαρυντικός παράγοντας, επίσης, είναι και το γεγονός ότι όλες οι πιο πάνω πράξεις του κατηγορουμένου, λάμβαναν χώρα στο σχολείο κατά τη διάρκεια του μαθήματος και εντός της τάξης, χώρος ο οποίος έπρεπε να ήταν ασφαλής και προστατευόμενος για τα θύματα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. ΧΧ, Ποιν. Έφεση Αρ. 36/2017, Ημερ. 14/06/2017), ECLI:CY:AD:2017:B219 και όχι ο κατηγορούμενος να τον είχε μετατρέψει σε χώρο όπου θα μπορούσε να ικανοποιούσε τις σεξουαλικές του ορέξεις. Δεν παραγνωρίζονται τα όσα η συνήγορος του ανάφερε σε σχέση με τους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, δηλαδή τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε και τη σεξουαλική του ανικανότητα, ζητήματα στα οποία θα αναφερθούμε και κατωτέρω. Με όλο το σεβασμό, όμως, τούτα δεν μπορεί να αποτελούν επαρκή δικαιολογία για την επίδειξη μιας τέτοιας συμπεριφοράς σε εννέα ανήλικες μαθήτριες της Β΄ τάξης Γυμνασίου. Κανένας λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Εntim Rumenov Iliev v Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 218/2016, Ημερ. 18/01/2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ. 154 και Μακρή ν. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ 15). Πόσο, μάλλον, όταν πρόκειται για σεξουαλικής φύσεως εγκλήματα, τα οποία στρέφονται εναντίον ανήλικων παιδιών και τα οποία πλήττουν τα δικαιώματα και συνθλίβουν την προσωπικότητα τους. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να αναφερθεί ότι έστω και αν ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε τα ψυχολογικά προβλήματα που η συνήγορος του επικαλέστηκε (κατάθλιψη) και το πρόβλημα σεξουαλικής δυσλειτουργίας, κατά τους ουσιώδεις χρόνους, δεν μας έχει εξηγηθεί και δεν τεκμηριώνεται πώς αυτά τα προβλήματα υγείας αποτέλεσαν την γενεσιουργό αιτία για την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και πώς αυτά επηρέασαν την κρίση του. Ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ένας άνθρωπος ηλικίας 59 ετών, μορφωμένος, καθηγητής στο επάγγελμα, μπορούσε να έχει πλήρη αντίληψη των πράξεων του και η φύση των προβλημάτων υγείας του, δεν μειώνει την ευθύνη του (βλ. Γ.Α. v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 178/2017, Ημερ. 24/10/2018), ECLI:CY:AD:2018:B

1. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και να δεχθούμε ότι αυτός περιήλθε σε σύγχυση ένεκα των εν λόγω προβλημάτων υγείας, τούτο έχει μειωμένη σημασία, υπό τις περιστάσεις και εν πάση περιπτώσει, δεν συνηγορούν στο ότι ο κατηγορούμενος είχε μειωμένη αντίληψη και γι' αυτό το λόγο η ευθύνη του, υπό τις περιστάσεις είναι μειωμένη (βλ. Στέλιος Στυλιανού v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 73/2012, Ημερ. 13/10/2015). Περαιτέρω, ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας στην παρούσα είναι και η μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ κατηγορούμενου και παραπονουμένων. Ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 59 χρόνων ενώ οι παραπονούμενες στην ηλικία των 13 χρόνων και σε μια περίπτωση κάτω των 13 ετών (βλ. Ν.Σ. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 184/2015, Ημερ. 13/02/2018), ECLI:CY:AD:2018:B
2. Η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου σε συνδυασμό με την μεγάλη διαφορά ηλικίας του με τις παραπονούμενες, η ιδιότητα του και ο χώρος που λάμβαναν χώρα τα αδικήματα, μόνο αποστροφή και απαξία δημιουργεί και επιβάλλει την πρόσδοση αποτρεπτικότητας στην ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί. Ο κατηγορούμενος κακοποιούσε σεξουαλικά εννέα ανήλικες μαθήτριες του, καταχρώμενος τη θέση και ιδιότητα του, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες των πράξεων του. Αντικειμενικά τέτοιες πράξεις και ενέργειες απολήγουν σε πλήγμα της προσωπικότητας του θύματος και του ψυχικού του κόσμου, χωρίς να χρειάζεται σχετική μαρτυρία περί τούτο (βλ. Blackstone΄s, Criminal Practice, Έκδοση 2009, σελ. 3109 και Μηνά ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 228/18, ημερ. 16.3.2020), ECLI:CY:AD:2020:B
3. Όπως έχει λεχθεί στην Σ. Π. ν. Αστυνομίας,

(2014)2 Α.Α.Δ. 468: «Η αμαύρωση και σπίλωση της παιδικής ψυχικής αθωότητας αποσυνθέτει τον χαρακτήρα του παιδιού σε βαθμό που αποστερείται της φυσιολογικής ζωής.». Δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής, επίσης, ότι στην παρούσα, με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, η συμπεριφορά του κατηγορούμενου έθετε τα θύματα σε μια άβολη θέση και τους δημιουργούσε φόβο και ανασφάλεια. Συγκεκριμένα, προκύπτει ότι από τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου η ΑΒ ένοιωσε άβολα, περιήλθε σε μεγάλη συναισθηματική σύγχυση αφού ήταν έτοιμη να δακρύσει και ένοιωσε τρόμο ενώ η Γ.Δ. αηδία. Η Ε.Ζ. ένοιωσε μεγάλο αίσθημα φόβου σε σημείο που σκεφτόταν να μην μπαίνει στην τάξη για μάθημα, η Ν.Ξ. τρόμαξε και ένοιωσε απέχθεια. Άβολα ένοιωθε και η Η.Θ. Τέτοιου είδους συμπεριφορές οι οποίες διαπράττονται σε βάρος ανήλικων παιδιών δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές και εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία και η αποτροπή. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να προστατέψει τα δικαιώματα των παιδιών, να διαφυλάξει την υγιή ανάπτυξη τους και να προστατέψει τον ψυχικό τους κόσμο καθώς και την αξιοπρέπεια των γυναικών. Η επιβολή της ποινής αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου και η δικαστική διεργασία για την επιμέτρηση της δεν είναι εύκολη. Απαιτείται εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και της εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη (βλ. Κωνσταντίνος Λευκαρίτης κ.α. v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 135/2014 και 138/2014). Παρά τα πιο πάνω και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη που υπάρχει για αυστηρή αντιμετώπιση τους, η υποχρέωση του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής, ώστε η ποινή που τελικά θα επιβληθεί από το Δικαστήριο, να αρμόζει στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας πραγματικά υπόψη, όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν, δεν ατονεί. Η εξατομίκευση της ποινής όμως σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν μπορεί εξουδετερώνει τα στοιχεία εκείνα που σχετίζονται με τη σοβαρότητα του ποινικού αδικήματος και την ανάγκη, ως και προελέχθη, για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου προς προστασία των παιδιών ειδικά και της κοινωνίας γενικότερα (βλ. Κ. Χ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 272/2017, 26/09/2019, ECLI:CY:AD:2019:B397, Γ. Α. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 178/2017, 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, Αστυνομία ν Πατούρη (ανωτέρω) και A. D. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 177/2021, 16/03/2022), ECLI:CY:AD:2022:B96. Προς όφελος του κατηγορούμενου και για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο, στοιχείο το οποίο του δίνει την ευχέρεια να αιτείται την επιείκια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 40). Ιδιαίτερη βαρύτητα προσδίδουμε στην παραδοχή του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Θα δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα στην παραδοχή αυτή του κατηγορούμενου, η οποία αποτελεί και ένδειξη μεταμέλειας στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016: «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, Okmelashvili ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 146/2020, Ημερ. 22/12/2021 και M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, Ημερ. 14/10/2022), ECLI:CY:AD:2022:B

1. Σημειώνεται, περαιτέρω, ότι η παραδοχή σε τέτοιου είδους υποθέσεις αποκτά αυξημένη σημασία καθότι έχει ως αποτέλεσμα να μην υποβληθεί ένα παιδί στην τραυματική εμπειρία της δίκης (βλ. Γ. Α. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), Αστυνομία ν Πατούρη (ανωτέρω), A. D. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 177/2021, 16/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:B96, Filip ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2019, 03/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:D412, Κ. Α. Μ. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), M. C. T. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), Ν. Σ. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω) και Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022). Η παραδοχή, λοιπόν, του κατηγορούμενου, η απολογία και μεταμέλεια του όπως εκφράστηκαν από τη συνήγορο του και αντίληψη της σοβαρότητας και του μεμπτού των πράξεων του, καταδεικνύει την έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορούμενου, στοιχείο στο οποίο θα δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα. Προς περαιτέρω μετριασμό και εξατομίκευση της ποινής που θα επιβληθεί, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, όπως αυτές αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία η συνήγορος του υιοθέτησε. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος είναι σήμερα ηλικίας 62 χρόνων, έγγαμος, ο οποίος διαμένει με την σύζυγο και τα τρία ενήλικα παιδιά του, ηλικίας 27, 27 και 23 ετών, σε διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων. Έχει άλλα τέσσερα αδέλφια και είναι ο προτελευταίος σε σειρά γέννησης. Μεγάλωσε σε ένα φτωχό οικογενειακό περιβάλλον και είχε σχετικά ευχάριστα βιώματα. Υπήρχαν συχνές μετακινήσεις της οικογένειας του κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Είναι απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος μετά την αποφοίτηση του από την Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση με πολύ καλή επίδοση, υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία και ακολούθως, μετέβη για σπουδές στην Αθήνα σε Σχολή Ανώτερης Τεχνικής και Επαγγελματικής Κατάρτισης, ωστόσο διέκοψε και επέστρεψε πίσω στην Κύπρο, μετά από δύο χρόνια, όπου απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες. Την περίοδο εκείνη, εισήχθη στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μετά από Παγκύπριες εξετάσεις. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του μετά από αρκετά χρόνια και κατά τη διάρκεια της φοίτησης του, παράλληλα, εργαζόταν. Ο κατηγορούμενος εργαζόταν ως καθηγητής, ενώ σήμερα λαμβάνει αναλογία μισθού από την εργασία του ύψους €1,900 μηνιαίως, μετά από αναστολή των καθηκόντων του λόγω ποινικής υπόθεσης. Η σύζυγος του εργάζεται ως ωρομίσθια εργάτρια στην Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών με μηνιαίες απολαβές ύψους €1,
2. Όσο αφορά τις διαπροσωπικές τους σχέσεις με την σύζυγο και τα τρία ενήλικα του παιδιά, ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι υπάρχει αλληλοβοήθεια και αλληλοϋποστήριξη μεταξύ των μελών της. Επιπρόσθετα, περιέγραψε την οικογένεια του ως συγκροτημένη και ότι συναναστρέφεται με μερικούς φίλους. Μετά το περιστατικό για το οποίο κατηγορείται, ο κατηγορούμενος ζήτησε συνεργασία από ιατρό - ψυχίατρο. Παράλληλα, ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι είχε τάσεις αυτοκτονίας και κοινωνικής απομόνωσης. Τους τελευταίους πέντε - έξι μήνες, παρακολουθείται από τον ψυχίατρο Αλέξανδρο Καλαϊτζή και λαμβάνει κανονικά φαρμακευτική αγωγή. Συνολικά συμμετείχε μέχρι σήμερα σε δύο συνεδρίες του. Τα τελευταία 15 - 20 χρόνια παρουσιάζει προβλήματα σεξουαλικής δυσλειτουργίας. Σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση, προκύπτει ότι πέραν από το μισθό του ιδίου και της συζύγου του, είναι ιδιοκτήτες ακίνητης ιδιοκτησίας και συγκεκριμένα, γεωργικής γης στο χωριό Απαισιά, σημερινής αξίας περίπου €2,500 στο όνομα του και στο όνομα της συζύγου του ένα διαμέρισμα στην Αγία Φύλα, σημερινής αξίας €120,000 περίπου. Είναι, επίσης, ιδιοκτήτης ενός οχήματος μάρκας Mitsubishi, στο όνομα του σημερινής αξίας €4,000 περίπου. Υπάρχει χρέος ύψους €63.199 σε Τράπεζα από οικιστικό δάνειο στο όνομα του και στο όνομα της συζύγου του για το οποίο καταβάλλεται κανονικά η δόση ύψους €700 περίπου. Επίσης, υπάρχει χρέος ύψους €10,267 στην Τράπεζα Κύπρου το οποίο αφορά ανακαίνιση κουζίνας και καταβάλλεται κανονικά η δόση ύψους €200 περίπου. Λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και τις οικονομικές του συνθήκες, όπως αποκαλύπτονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, όμως θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε αδικήματα αυτής της φύσης, δηλαδή αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά τα οποία χρήζουν αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις, δεν μπορούν να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει η ποινή. Η σημασία τους, έναντι της ανάγκης για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, η οποία, για προστασία των παιδιών ειδικά, και του κοινωνικού συνόλου, γενικότερα, προέχει, είναι μειωμένη (Κ. Χ. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), Γ. Α. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), Αστυνομία ν Πατούρη (ανωτέρω) και A. D. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω). Έχουμε, επίσης, εξετάσει τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, στο βαθμό που μας έχουν αναφερθεί και αποκαλύπτονται από τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά. Όπως προκύπτει από αυτά (βλ. τεκμήρια Β και Δ επί της αγόρευσης), ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε τους σχετικούς ιατρούς μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και ζήτησε βοήθεια. Σύμφωνα με τα ιατρικά πιστοποιητικά του του Δρ. Καλαϊτζή - Ψυχιάτρου (τεκμήριο Β), ο κατηγορούμενος πάσχει κάτω από μια βαριά χρόνια κατάθλιψη και ο ίδιος (κατηγορούμενος) ανάφερε συμπτώματα από το
3. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Από το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Χριστοδουλίδη - Ουρολόγου - Ανδρολόγου, ημερ. 22/12/2020, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στυτική δυσλειτουργία. Έχει ιστορικό αρτηριακής υπέρτασης και ταχυσφυγμίας και δεν ανταποκρίνεται στην φαρμακευτική αγωγή. Από τη διενέργεια δυναμικής σηραγγομετρίας διαπιστώθηκε εικόνα σοβαρού βαθμού φλεβικής διαφυγής. Αναφέρεται, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος πληρεί τις προϋποθέσεις πεϊκής πρόθεσης. Αν και δεν προκύπτει από τα ιατρικά πιστοποιητικά τα εν λόγω προβλήματα υγείας να προϋπήρχαν, εντούτοις, φαίνεται από αυτά και μας έχει λεχθεί από τη συνήγορο του, χωρίς να τύχει αμφισβήτησης από την Κατηγορούσα Αρχή ότι τα προβλήματα αυτά υπήρχαν και πριν την επίσκεψη του κατηγορούμενου στους σχετικούς ιατρούς. Λαμβάνουμε υπόψη τα εν λόγω προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου, τόσο την φύση όσο και την έκταση τους, ως αποκαλύπτεται και τους δίνεται η ανάλογη βαρύτητα. Δεν προκύπτει, όμως, τα εν λόγω προβλήματα υγείας να αποτελούν μια εξαιρετική περίσταση (βλ. Χρύσανθος Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 67/2024, Ημερ. 26/04/2024). Περαιτέρω, δεν μάς αφήνει αδιάφορους η κατάσταση της συζύγου του κατηγορούμενου και ότι αυτή αντιμετωπίζει οπτική αναπηρία και ο κατηγορούμενος είναι επιφορτισμένος με την παροχή σε αυτήν βοήθειας στην καθημερινότητα της. Ούτε οι συνέπειες από ενδεχόμενη τυχόν φυλάκιση του στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του και συγκεκριμένα στα παιδιά του. Συνυπολογίζονται και λαμβάνονται υπόψη οι ενδεχόμενες συνέπειες και δυσχέρειες από τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του κατηγορούμενου, εντούτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Πέραν των πιο πάνω, έχει τεθεί από τη συνήγορο υπεράσπισης, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ένεκα της διάπραξης των επίδικων αδικημάτων, βρίσκεται σε αναστολή από την εργασία του και ότι έχει επηρεαστεί αρνητικά η φήμη και τιμή του ιδίου και της οικογένειας του. Η εξωδικαστηριακή τιμωρία είναι παράγοντας ελαφρυντικός και λαμβάνεται υπόψη σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Στην Λοϊζου Πετρίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 194/2015, Ημερ. 27/01/2016 λέχθηκε ότι «το στοιχείο της εξωδικαστηριακής τιμωρίας, ως παράγοντα μετριασμού της ποινής, εγείρεται στις περιπτώσεις όπου αυτή καθ΄ εαυτή η διάπραξη ενός αδικήματος επιφέρει, άνευ ετέρου, στο δράστη άμεσες και σοβαρές ζημιογόνες συνέπειες.» (βλ. επίσης Στέλιος Κουλουντής v. Αστυνομίας

(2015)2Β Α.Α.Δ 870). Στην Αστυνομία v. Α.Α., Ποινική Έφεση Αρ. 4/2021 (Σχ. 5/2021) η οποία αφορούσε βρισιές, ξυλοδαρμό και εκδήλωση ρατσιστικής συμπεριφοράς εναντίον της παραπονούμενης είχε κυκλοφορήσει στα ΜΜΕ σχετικό βίντεο και ολόκληρη η κοινωνία καταδίκαζε το επεισόδιο λήφθηκε υπόψη ως εξωδικαστηριακή τιμωρία. Λέχθηκε ότι «οι εφεσίβλητες και ιδίως η πρώτη εφεσίβλητη, έχουν ήδη υποστεί σοβαρή εξωδικαστηριακή τιμωρία λόγω του δημόσιου διασυρμού τους και των συνεπειών του». Τα όσα αναφέρθηκαν στην παρούσα για το ζήτημα αυτό, υπό τις περιστάσεις, δεν μπορεί να αποτελούν εξωδικαστηριακή τιμωρία. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι σε αναστολή από την εργασία του, δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να αποτελεί μια τέτοια εξωδικαστηριακή τιμωρία. Ο κατηγορούμενος ενώ ήταν καθηγητής, λειτούργημα το οποίο του εμπιστεύτηκε η πολιτεία, αυτός καταχράστηκε τη θέση του και κακοποιούσε σεξουαλικά εννέα ανήλικες μαθήτριες του. Στην Μαληκκίδης v. Δημοκρατίας

(2016)2Β Α.Α.Δ 1186 λέχθηκε ότι οι συνέπειες στη σταδιοδρομία ενός δημόσιου λειτουργού που καταχράται τη θέση του θα ήταν αντιφατικό να προβάλλονται ως μετριαστικός παράγοντας τη στιγμή που ο ίδιος δεν σεβάστηκε τη θέση που του εμπιστεύτηκε η Πολιτεία. Όσον αφορά το ζήτημα της φήμης και τιμής, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, τούτο τέθηκε κατά τρόπο γενικό και αόριστο και δεν προκύπτει, πέραν από την διάπραξη των αδικημάτων, να έλαβε χώρα οποιοδήποτε περιστατικό το οποίο να είχε τις συνέπειες που η συνήγορος του ανάφερε. Δεν τέθηκαν ενώπιον μας οποιαδήποτε στοιχεία περί της γνώσης του κοινού για την παρούσα υπόθεση, που εν πάση περιπτώσει αυτό αφορά εξωγενή παράγοντα (βλ. Σουτζής ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 424 και χχχ v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 252/2017, Ημερ. 28/02/2019). Περαιτέρω, θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μετριαστικό στοιχείο τούτο, το οποίο είναι το αποτέλεσμα της εγκληματική του συμπεριφοράς και το οποίο όφειλε να γνώριζε. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να αποφευχθεί στην παρούσα. Τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά και οποιαδήποτε άλλη ποινή, πέραν αυτή της φυλάκισης, θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα και δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες και σκοπούς του Νόμου. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου και οι προσωπικές του περιστάσεις δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής και αυτά θα παίξουν ρόλο στο ύψος της ποινής φυλάκισης που θα επιβληθεί. Προηγούμενες αποφάσεις επιβολής ποινών δεν ενέχουν δεσμευτικό χαρακτήρα καθότι είναι αλληλένδετες με τη φύση και συνθήκες διάπραξης του εκάστοτε αδικήματος και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Είναι, όμως, ενδεικτικές ως προς τον καθορισμό του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων αδικημάτων και των παραμέτρων καθορισμού της ποινής (βλ. Ναζίπ ν Αστυνομίας

(2014)2Β Α.Α.Δ 808, Bistriceanu ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2017, 26/04/2018, ECLI:CY:AD:2018:B199 και Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Ν. Ν., Ποιν. Έφεση Αρ. 69/2017, ημερ. 05/12/2017 ποινή φυλάκισης 18 μηνών που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο από το πρωτόδικο Δικαστήριο, σε μία κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του Άρθρου 6

(3)του Νόμου 91

(1)/2014, αυξήθηκε κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Η σεξουαλική κακοποίηση συνίστατο σε τρίψιμο των γεννητικών οργάνων ανήλικου παιδιού ηλικίας 6 ½ χρόνων ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 36 χρονών και φιλικό, προς την οικογένεια της ανήλικης, άτομο. Το περιστατικό, έλαβε χώρα σε χρόνο που η ανήλικη βρισκόταν υπό την εποπτεία της μητέρας του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος, είχε πάρει την ανήλικη μαζί με ακόμη ένα συγγενικό του παιδί, να παίξουν στην αυλή της οικίας του. Εκεί, στις κούνιες, ενώ ο κατηγορούμενος κουνούσε την ανήλικη στην κούνια, βρίσκοντας την κατάλληλη ευκαιρία, έβαλε το χέρι του μέσα από το φόρεμα της και κάτω από το εσώρουχο της και έτριψε τα γεννητικά της όργανα. Ως αποτέλεσμα του συμβάντος, ήταν η πρόκληση ψυχικού τραύματος στην ανήλικη, η οποία, σύμφωνα με την γνώμη παιδοψυχίατρου, έχρηζε ψυχολογικής υποστήριξης και θεραπείας για να συνεχίσει απρόσκοπτα η φυσιολογική ψυχό-συναισθηματική της ανάπτυξη. Σε εκείνη την υπόθεση, όμως, δεν υπήρξε προσχεδιασμός για την εγκληματική δράση του κατηγορουμένου, βία ή απειλή από πλευράς του προς την ανήλικη, ούτε και υπήρξε ποτέ στο παρελθόν από μέρους κατηγορουμένου τέτοιου είδους συμπεριφορά. Ο κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώου, άγαμος, άνεργος και χρόνιος καρδιοπαθής. Παραδέχθηκε αμέσως στον ποινικό ανακριτή την εγκληματική του δράση και στην συνέχεια, παραδέχθηκε αμέσως και ενώπιον του Δικαστηρίου. Δήλωσε προς το Δικαστήριο, αναφερόμενος και στην συναισθηματική του συντριβή λόγω της εγκληματικής του δράσης, την μεταμέλεια του. Τονίστηκε η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, στις περιπτώσεις παιδιών κάτω των 13 ετών και σημειώθηκε ότι με βάση το Definite Guideline, η υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία 2 αφορώσα «Τοuching of naked genitalia, Sexual assault of a child under 13», όπου η αφετηρία για την επιβολή ποινής καθορίζεται στα δύο χρόνια, χωρίς όμως να παραγνωρίζεται ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο οι προβλεπόμενες ποινές είναι χαμηλότερες από ότι στην Κύπρο, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω. Στην Α.R.R. v. Aστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 20/2022, Ημερ. 30/04/2024, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3,5 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα σε δύο κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του Άρθρου 6

(4)(α) του Νόμου 91

(1)/2014, μειώθηκαν κατ' έφεση σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών καθότι λανθασμένα λήφθηκε ως επιβαρυντικός παράγοντας η κατάχρηση θέσης εμπιστοσύνης, αφού αποτελούσε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. Ο εφεσείοντας διέπραξε τα αδικήματα κατά των δυο ανηλίκων παιδιών της συζύγου του από προηγούμενο γάμο, ήτοι της Ι.Κ. και Κ.Κ., γεννηθείσες περί τον Οκτώβριο του 2006 και Φεβρουάριο του 2005, αντίστοιχα. Κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ο Εφεσείων ήταν παντρεμένος με τη μητέρα των ανηλίκων με την οποία απέκτησαν ένα παιδί. Συζούσαν όλοι μαζί στην οικογενειακή κατοικία από το 2016. Τα αδικήματα κατά της Ι.Κ. διαπράχθηκαν στις 17.11.2020, όταν το θύμα βρισκόταν σε ηλικία 14 ετών. Ο Εφεσείων εισήλθε αργά το βράδυ περί τις 11μ.μ., στο δωμάτιο της ανήλικης φορώντας μόνο το εσώρουχο του και της ζήτησε να του κάνει μασάζ, το οποίο η ανήλικη έπραξε για λίγο. Ακολούθως ο Εφεσείων της είπε να ξαπλώσει μπρούμυτα και «αφού κάθισε στα οπίσθια της, της έβγαλε τη φανέλα και το στηθόδεσμο και της έγλειψε την πλάτη». Η ανήλικη του είπε ότι δεν ήθελε άλλο και τότε ο Εφεσείων έφυγε από το δωμάτιο, λέγοντας της να μην αποκαλύψει τι έγινε στη μητέρα της. Τα δε αδικήματα κατά της Κ.Κ. διαπράχθηκαν μεταξύ των ημερομηνιών 1.1.2018 και 31.7.2020, σε δυο διαφορετικές περιπτώσεις στις οποίες ο Εφεσείων «την αγκάλιαζε σφικτά αγγίζοντας την παράλληλα σε διάφορα μέρη του σώματος της κυρίως πάνω από τον κόκκυγα και στα πλαϊνά της κοιλιάς της». Ως επιβαρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη η μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ του Εφεσείοντος και της Ι.Κ. (29 έτη) και το γεγονός ότι η Ι.Κ. ήταν ευάλωτο παιδί το οποίο πάσχει από Δ.Ε.Π.Υ. Προς μετριασμό της ποινής λήφθηκε υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο και το ότι είναι πατέρα μιας θυγατέρας την οποία απέκτησε με τη μητέρα του θύματος. Στην Αστυνομία ν. Πατούρη (ανωτέρω) συντρέχουσες ποινές 10 μηνών για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού ηλικίας 13½ ετών, βάσει των Άρθρων 6

(3)και 6

(4)(α) του Ν.91(Ι)/2014, κρίθηκαν έκδηλα ανεπαρκείς και αυξήθηκαν σε 3 έτη. Τα γεγονότα αφορούσαν δυο ξεχωριστά περιστατικά κατά τα οποία ο Εφεσείων ηλικίας 51 ετών, όντας σύντροφος και συμβίος της διαζευγμένης μητέρας της ανήλικης, (α) της τράβηξε την φανέλα που φορούσε προς τα πάνω πιάνοντας την από το στήθος και σφίγγοντας την συγχρόνως, το οποίο συνέχισε παρότι του ζήτησε να σταματήσει, (β) την επομένη ημέρα επανέλαβε την ίδια συμπεριφορά και πρόσθετα την έγλειψε στο στήθος και την φίλησε στο στόμα. Αποτελούσε αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο συμβίος της μητέρας της βρισκόταν σε θέση εμπιστοσύνης προς την ανήλικη, το οποίο αποτέλεσε επιβαρυντικό παράγοντα, καθώς και η μεγάλη διαφορά ηλικίας. Αναφορά γίνεται και στο Sexual Offences Definitive Guideline (σελ. 45-47), όπου για παρόμοια περιστατικά επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης μεταξύ 2 και 6 ετών. Για άλλη μια φορά επισημαίνεται η σημασία της παραδοχής σε σεξουαλικής φύσης αδικήματα, καθότι το θύμα δεν υπόκειται εκ νέου στην ψυχολογική δοκιμασία αναβίωσης της τραυματικής εμπειρίας. Στην ΧΧΧ ΑL Dhess v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 177/2021, Ημερ. 16/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:B96, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 χρόνων για τα αδικήματα της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων και επιθέσεις. Επρόκειτο για αγγίγματα και χαϊδέματα των ανήλικων. Συγκεκριμένα, ο εφεσειών ο οποίος ήταν σύντροφος της μητέρας των ανηλίκων, Μ.Μ., Ν.Ν. και Α.Α. και διέμενε μαζί τους στην ίδια κατοικία, από τον Ιανουάριο του 2017 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020, σε δέκα περιπτώσεις συμμετείχε σε σεξουαλικές πράξεις με την ανήλικη Μ.Μ., δηλαδή την χαΐδευε τόσο στο στήθος όσο και στα οπίσθια. Ξεκίνησε όταν η Μ.Μ. ήταν 10 χρόνων και τερματίστηκε όταν ήταν 13 ετών. Της επιτέθηκε, επίσης, κτυπώντας την στα χέρια και σε διάφορα σημεία του σώματος της. Την ίδια περίοδο, ο εφεσειών σε δέκα περιπτώσεις συμμετείχε σε σεξουαλικές πράξεις με την Ν.Ν., δηλαδή την χαΐδευε στο στήθος και στα οπίσθια. Κατά την ίδια περίοδο ο Εφεσείων σε τέσσερις περιπτώσεις κτύπησε, επίσης, την εν λόγω ανήλικη σε διάφορα σημεία του σώματος της. Οι ανήλικες παρουσίαζαν ψυχικά ενοχλήματα από τη συμπεριφορά του εφεσείοντα. Λήφθηκε υπόψη η παραδοχή του κατηγορούμενου σε εκείνη την υπόθεση καθώς και το γεγονός ότι η υπόθεση εντασσόταν στην κατηγορία της επαφής δια του αγγίγματος στο σώμα του θύματος, χωρίς να υπάρχει επαφή σε γυμνό σημείο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Σ. Σ., ανωτέρω, ο κατηγορούμενος, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ηλικίας 46 χρόνων, ήταν γείτονας και φίλος με την οικογένεια της ανήλικης, ηλικίας τότε 11 χρονών. Ήταν μαθήτρια της Στ' Δημοτικού και παιδί με περιορισμένες διανοητικές δυνατότητες. Ο πατέρας της βρισκόταν στη φυλακή. Ζούσε με τη μητέρα της. Ένα βράδυ, αργά, μετά τα μεσάνυχτα, ο κατηγορούμενος χτύπησε την πόρτα του σπιτιού της ανήλικης. Αυτή του άνοιξε. Η μητέρα της κοιμόταν στον πάνω όροφο. Ο κατηγορούμενος κάθισε στον καναπέ και την ρώτησε αν ήθελε να τη φιλήσει στο στόμα. Η ανήλικη αρνήθηκε. Μετά από παραινέσεις του κάθισε κοντά του. Τη φίλησε τότε στο στέρνο, λίγο πάνω από το ύψος του στήθους και στον ώμο. Την ακούμπησε με τις παλάμες στο στήθος, της έκαμε μαλάξεις στην περιοχή της κοιλιάς και στο πάνω μέρος του μηρού και την αγκάλιαζε. Όλα αυτά πάνω από τα ρούχα. Η ανήλικη αντιδρούσε φεύγοντας τα χέρια του και αυτός τα ξανάβαζε. Στη συνέχεια όμως σηκώθηκε, πήγε και ξύπνησε τη μητέρα της η οποία κατέβηκε κάτω και έδιωξε τον κατηγορούμενο. Αυτός έφυγε χωρίς να πει οτιδήποτε. Το Δικαστήριο (εκδικάστηκε συνοπτικά), μετά από ακροαματική διαδικασία, καταδίκασε τον κατηγορούμενο στο κατηγορητήριο του (υπήρξε καθυστέρηση στην διαπίστωση της ποινής του ευθύνης 4 χρόνων για την οποία δεν έφερε ευθύνη) και στην κατηγορία που αφορούσε το ποινικό αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, του επέβαλε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Ο κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώου και νυμφευμένος. Κατ' έφεση, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε την εν λόγω ποινή έκδηλα ανεπαρκή υπό τις περιστάσεις και την αντικατέστησε με ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην υπόθεση Ν. Σ. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 99/2021, 11/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:B183, στον κατηγορούμενο, σε είκοσι επτά διαφορετικές κατηγορίες για το ποινικό αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης ανηλίκου, στις οποίες καταδικάστηκε μετά από ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο επέβαλε ποινές φυλάκισης 8 χρόνων, τις οποίες διέταξε να συντρέχουν. Η έφεση που κατάθεσε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου εναντίον της προαναφερόμενης ποινής που του επιβλήθηκε, την οποία πρόσβαλε ως έκδηλα υπερβολική, ουσιαστικά απορρίφθηκε (παρά την τροποποίηση που έγινε από το Ανώτατο Δικαστήριο στο κατηγορητήριο). Παραπονούμενη σε όλες τις κατηγορίες ήταν η θυγατέρα του, η οποία, κατά τους χρόνους που οι κατηγορίες αφορούσαν, ήταν, αναλόγως περίπτωσης, από 5 μέχρι 11 χρονών. Ο κατηγορούμενος από την εποχή που η θυγατέρα του ήταν 6 χρόνων την παρενοχλούσε κατ' επανάληψη. Ξαπλώνοντας μαζί της, πότε στον καναπέ και πότε σε κρεββάτι, προσποιείτο τον κοιμισμένο και ακουμπούσε στα γεννητικά της όργανα, πότε το δάκτυλο του, κάνοντας κυκλικές κινήσεις, πότε το πέος του που ήταν σκληρό κάνοντας κινήσεις εμπρός - πίσω και πότε και με τους δύο τρόπους. Η εγκληματική του δράση, διήρκησε για 6 περίπου χρόνια. Ψυχολογική αξιολόγηση της ανήλικης κατέδειξε την παρουσία σοβαρής και επίμονης συμπτωματολογίας διαταραχής μετα-τραυματικού στρες η οποία συνοδευόταν από συνδετικά συμπτώματα αποπροσωποποίησης. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 51 χρονών, είχε λευκό ποινικό μητρώο και ήταν πατέρας άλλων δύο ανήλικων παιδιών. Στην Γ.Α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 178/2017, Ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, επιβλήθηκαν στο εφεσείοντα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών για κάθε κατηγορία σεξουαλικής κακοποίησης, κατά παράβαση του Άρθρου 6

(4)(α) του Νόμου 91

(1)/2014 και 15 μηνών για κάθε κατηγορία Άσεμνης Επίθεσης, κατά παράβαση του Άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Η έκνομη συμπεριφορά του εφεσείοντα στρεφόταν εναντίον της 10 χρονης τότε παραπονούμενης εκδηλούμενη από τον Μαϊο του 2015 μέχρι το Μαϊο του 2016. Κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε 22 κατηγορίες, οι οποίες συνίσταντο στο ότι σε μια περίπτωση τη φίλησε στο στόμα, σε άλλες επτά περιπτώσεις τη φίλησε στο στόμα, τη «χαϊδεψε» στα γεννητικά όργανα, στα οπίσθια και στο στήθος, σε άλλες δύο περιπτώσεις τη φίλησε, τη χαϊδεψε στα γεννητικά όργανα, στα οπίσθια και στο στήθος, καθώς επίσης ότι τη φίλησε στο στόμα. Σε μια άλλη περίπτωση, φίλησε την ανήλικη, την αγκάλιασε και τη χαϊδεψε. Λήφθηκαν υπόψη ότι ο εφεσείοντας ενήργησε με μεθοδευμένο τρόπο δράσης και οι προσωπικές του συνθήκες και τονίστηκε η ιδιαίτερη σοβαρότητα τέτοιας φύσεων αδικημάτων και η ανάγκη για αποτροπή. Στην υπόθεση Filip ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2019, 03/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:D412, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 7 χρόνων που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα από το πρωτόδικο Δικαστήριο σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, κατά παράβαση του Άρθρου 6

(4)(α) του Νόμου 91

(1)/2014, μειώθηκαν κατ' έφεση σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 χρόνων φυλάκισης. Ο κατηγορούμενος, ήταν ο πατέρας της ανήλικης, η οποία όταν έλαβαν χώρα τα επίδικα περιστατικά, ήταν ηλικίας 13 χρονών. Ήταν ο μοναδικός γονέας και προστάτης της ανήλικης και άλλων δύο ανήλικων παιδιών. Ο κατηγορούμενος, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις στην διάρκεια του ιδίου έτους, είχε εισέλθει στο υπνοδωμάτιο της ανήλικης, ενώ αυτή ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της. Την πλησίασε και άρχισε να την αγγίζει σε διάφορα μέρη του σώματος της. Και τις δύο φορές, η ανήλικη αντέδρασε, φωνάζοντας για να τον απωθήσει. Κατά την διάρκεια του πρώτου περιστατικού μάλιστα, όταν η ανήλικη έπραξε ως προαναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος την κτύπησε στο πρόσωπο με αποτέλεσμα αυτή να πέσει στο κρεβάτι και να κτυπήσει στην συνέχεια με το κεφάλι της στο πάτωμα. Και στις δύο περιπτώσεις, ο κατηγορούμενος δεν πτοήθηκε από την αντίδραση της ανήλικης. Ξάπλωσε στην συνέχεια δίπλα της στο κρεβάτι, της αφαίρεσε τα ρούχα και της άγγιζε στα γεννητικά όργανα. Ο κατηγορούμενος, ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε αμέσως ενώπιον του Δικαστηρίου την εγκληματική του συμπεριφορά, επιδεικνύοντας μεταμέλεια. Ως μετριαστικός παράγοντας της ποινής του κατηγορουμένου που δεν ελήφθη υπόψη από το Δικαστήριο, κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ήταν, η επίδραση που θα είχε η ποινή φυλάκισης στα άλλα δύο ανήλικα παιδιά του κατηγορουμένου. Στην Ν.Σ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 184/2015, Ημερομηνίας 13/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:B72, ο εφεσειών κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση για το αδίκημα του Άρθρου 6

(3)του Νόμου 91

(1)/2014. Ποινή φυλάκισης 3 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα αυξήθηκε κατ' εφέση στα 5 έτη. Το θύμα ήταν ηλικίας 13 ετών και εφεσείοντας 63 ετών. Εντοπίστηκαν να στέκονται σε σημείο πολυκατοικίας και φιλιόνταν, γλείφονταν στο λαιμό, αγκαλιάζονταν και ο εφεσείοντας έπιανε τα οπίσθια και άλλα μέρη του σώματος της. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Η ηλικία του ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας ως προς την ίδια τη διάπραξη του αδικήματος και την ηλικία του θύματος. Επιβαρυντικά στοιχεία επίσης θεωρήθηκαν ο απόμερος και σκοτεινός τόπος που συντελέστηκε το αδίκημα, καθώς και οι λοιπές του συνθήκες, όπως ο εξ' αντικειμένου αντίκτυπος της πράξης στο συγκεκριμένο θύμα. Τονίστηκε περαιτέρω η σημασία που υπέχει η παραδοχή σε τέτοιου είδους αδικήματα, η οποία δεν υπήρχε σε εκείνη την υπόθεση. Σημειώνεται ότι η καταδίκη του εφεσείοντα για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης με κατάχρηση ευάλωτης θέσης, εδραζόμενο στο άρθρο 6

(4)(β) του ιδίου Νόμου και στην οποία πρωτόδικα επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 έτη, ακυρώθηκε κατ' έφεση. Προτού προχωρήσουμε και να καταλήξουμε στο ύψος των επιβαλλόμενων ποινών, θα αναφερθούμε στο ζήτημα του κατά πόσο οι ποινές στην παρούσα θα πρέπει να δομηθούν ως συντρέχουσες ή διαδοχικές, έχοντας πάντοτε κατά το νου την αρχή της συνολικότητας των ποινών. To Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να επιβάλει συντρέχουσες ή διαδοχικές ποινές ή συνδυασμό τους. Είτε όμως οι ποινές δομηθούν ως συντρέχουσες είτε ως διαδοχικές, η ποινή που θα επιβληθεί θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι ανάλογη της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Όπως έχει αναφερθεί στην χχχ Νικολάου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 54/2019, Ημερ. 19/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:D195, η πρωταρχική αρχή είναι ότι η συνολική ποινή πρέπει να είναι δίκαια και αναλογική. Στην χχχ Μούζου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 127/2020, Ημερ. 18/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:B119 λέχθηκε ότι όταν τα αδικήματα διαπράττονται στα πλαίσια μιας εγκληματικής ενέργειας ή συνδέονται μεταξύ τους θεματικά και χρονικά, είναι ενδεδειγμένο να τιμωρούνται με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης. Από την άλλη, σε διακριτές εγκληματικές συμπεριφορές μπορούν να επιβληθούν διαδοχικές ποινές. Παραθέτουμε επίσης το κάτωθι σχετικό απόσπασμα από την Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. xxx (xxx) Θωμά, Ποινική Έφεση Αρ. 132/2017, σχ. με 136/2017, Ημερ. 26/06/2019, αναφορικά με τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά πόσο οι ποινές μπορούν να συντρέχουν ή ενδείκνυται να είναι διαδοχικές: «Οι αρχές που εφαρμόζονται ως προς τις συντρέχουσες ή τις διαδοχικές ποινές είναι γνωστές. Συντρέχουσες ποινές επιβάλλονται κατά κανόνα όταν τα αδικήματα απορρέουν από μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά, τέτοια που χρονικά και τοπικά να συνδέονται. (Thomas: Principles of Sentencing σελ. 47 κ. επ.). Η ομοιότητα των παρανόμων πράξεων, η σύνδεση και συνάφεια των γεγονότων και η συσχέτιση τους αποτελούν οδηγό για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Achilleos v. P.

(1989)2 C.L.R. 331, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123, Ευσταθίου ν. Δημοκρατίας

(2014)2 Α.Α.Δ. 541 και Γ. Μ. Πική: Sentencing in Cyprus, 2η Έκδ. σελ. 19 κ.ε.). Από την άλλη, η διαδοχικότητα των ποινών είναι δυνατή όπου τα αδικήματα είναι μεταξύ τους ασύνδετα σε τόπο και χρόνο ή υποδηλώνουν συμπεριφορά που να δικαιολογεί τη διαδοχικότητα όπως όταν κάποιος διαπράττοντας σεξουαλικό αδίκημα, προχωρεί ταυτόχρονα φεύγοντας και σε ληστεία του θύματος (R. v. Sam Buckland [2013] EWCA Crim 91, Ομήρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 91/2017 ημερ. 2.5.2018), ECLI:CY:AD:2018:B

1. Η αρχή που υπερίπταται στη διαδοχικότητα είναι αυτή της συνολικότητας. Οι διαδοχικές ποινές δεν πρέπει να είναι δυσανάλογες εν τω συνόλω τους με τη γενικότερη αποτίμηση της παράνομης συμπεριφοράς. Η επιβαλλόμενη ποινή οφείλει σφαιρικά να είναι δίκαιη και ανάλογη. Αυτή είναι και η οδηγούσα αρχή του Sentencing Guidelines Council: Definitive Guideline του
2. Σημειώνεται όμως επίσης ότι αδικήματα τα οποία έστω και αν απορρέουν από την ίδια συμπεριφορά ή είναι μεταξύ τους συνδεδεμένα εκ της φύσεως τους, δυνατόν να επισύρουν την ανάγκη για διαδοχικές ποινές εάν οι συντρέχουσες ποινές δεν επαρκούν για να στιγματίσουν την ολική εγκληματική συμπεριφορά. Ακόμη και αν το αποτέλεσμα των διαδοχικών ποινών είναι η σωρευτική ποινή να υπερβαίνει το ανώτατο όριο που επιτρέπεται από το Νόμο, αυτό δεν αποκλείεται όταν κρίνεται αναγκαίο (George Blake [1961] 45 Cr. App. Rep. 292). Στον Thomas, ανωτέρω, σελ. 56, αναφέρεται ότι ακόμη και εάν δύο αδικήματα είναι χρονικά συνδεδεμένα αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι θα αντιμετωπισθούν ως μέρος μιας συμπεριφοράς εάν είναι κατ' ουσίαν διαφορετικά σε χαρακτήρα ή έχουν αναφορά σε διαφορετικό θεματολόγιο. (βλ. επίσης Στέλιος Στυλιανού v. Δημοκρατίας

(2015)2Β Α.Α.Δ 680). Όπως υπεδείχθη στην Κατσιαρή ν. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφεση 163/2019, ημερ. 20.12.2019: «Όταν αδικήματα του ίδιου ή παρόμοιου χαρακτήρα στρέφονται εναντίον διαφορετικών προσώπων και μάλιστα κατά τρόπο επανειλημμένο, η επιβολή συντρεχουσών ποινών είναι δυνατό να μην αντανακλά τη συνολική εγκληματικότητα της συμπεριφοράς (Ευσταθίου ν. Δημοκρατίας

(2014)2 ΑΑΔ 541, R .v. Jamienson & Jamienson [2008] EWCA Crim 2761, Sentencing Council, Offences Taken into Consideration and Totality, Definitive Guideline, 2012, Ορφανίδη ν. xxx Χατζηχριστοδούλου Λτδ κ.α., Ποιν. Εφ. Αρ. 19/18, ημερ. 25.1.2019). Κατά γενική δε αρχή, το σύνολο των διαδοχικών ποινών θα πρέπει να βρίσκεται σε αναλογία προς τη σοβαρότητα των επιμέρους κατηγοριών (Δημητρίου, Παπαγεωργίου (ανωτέρω)).» (βλ. επίσης Κ.Ι. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 126/2019, Ημερ. 25/02/2021, ECLI:CY:AD:2021:B60, Γ.Χ. v Δημοκρατίας

(2015)2 Α.Α.Δ. 586, Α.Κ. v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 55/2019, Ημερ. 12/04/2021), ECLI:CY:AD:2021:B139, και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Γεώργιου Κυρρη, Ποιν. Έφεση Αρ. 70/2022, Ημερ. 07/02/2022). Έχουμε αναλογιστεί το ορθό ποινικό μέτρο σε κάθε κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, λαμβάνοντας καθοδήγηση και από την σχετική νομολογία. Κρίνουμε ότι στην παρούσα, οι ποινές που θα επιβληθούν θα πρέπει να δομηθούν ως συντρέχουσες καθότι μπορούν και με αυτό τον τρόπο να αντικατοπτρίζουν την όλη εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Η κατάληξη μας για επιβολή συντρεχουσών ποινών φυλάκισης, εδράζεται στο γεγονός ότι η εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου έλαβε χώρα σε ένα σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα, δηλαδή μεταξύ των μηνών Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου του 2022, τα αδικήματα είναι τα ίδια και παρά το ότι στρέφονταν εναντίον εννέα παραπονουμένων, η διάπραξη τους λάμβανε χώρα στον ίδιο χώρο, με τον ίδιο τρόπο και κάτω από τις ίδιες συγκεκριμένες περιστάσεις. Έχοντας λοιπόν υπόψη μας όλα τα πιο πάνω, θα προχωρήσουμε με την επιβολή των αρμόζουσων ποινών στις κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Κατά τον καθορισμό των ποινών, λαμβάνουμε υπόψη όλα τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν, επιβαρυντικές περιστάσεις και ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, καθώς επίσης τη φύση έκαστης πράξης που αφορούν οι κατηγορίες της σεξουαλικής κακοποίησης και την ηλικία εκάστης των παραπονούμενων, ειδικότερα την ηλικία της Α.Β., η οποία κατ' εκείνο το χρόνο ήταν κάτω των 13 ετών. Καταλήγοντας, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο, οι κάτωθι ποινές: 1) Στην κατηγορίες αρ. 1 και 2, ποινή φυλάκισης 4,5 χρόνων σε έκαστη από αυτές. 2) Στις κατηγορίες αρ. 4, 6, 8, 10, 11, 12, 13 και 15 ποινή φυλάκισης 4 χρόνων, σε έκαστη από τις κατηγορίες αυτές. Όλες οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν να συντρέχουν. Τα τεκμήρια να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. (Υπ.) ----------------------------------------- Χρ. Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ----------------------------------------- Μιχάλης Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ----------------------------------------- Ε. Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο