Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Α. Ι, Αρ. Υπόθεσης: 153/21, 22/10/2024

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Α. Ι, Αρ. Υπόθεσης: 153/21, 22/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ντ. Βαρωσιώτου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 153/21 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή ν. Α. Ι Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Π. Ευριπίδου Για κατηγορούμενο: κος Στ. Αλβάνης Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20/03/2020 και γύρω στις 06:30 π.μ ο κατηγορούμενος εκινείτο με το όχημα με αριθμούς εγγραφής HPN ΧΧΧ με ανατολική κατεύθυνση στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου. Εκείνη τη στιγμή, διασταύρωνε πεζός τον δρόμο, από νότια προς βόρεια, ο Ιωσήφ Διάκος. Το όχημα του κατηγορούμενου κτύπησε τον Ιωσήφ Διάκου, ο οποίος δυστυχώς πέθανε ακαριαία. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για την πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154) και των άρθρων 19 και 20 Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τον εξεταστή της υπόθεσης, τον Αρχιλοχία 2700 - Τρύφωνα Θεοχάρους (ΜΚ1). Ο κατηγορούμενος κληθείς σε απολογία επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Ο εξεταστής της υπόθεσης, Αρχιλοχίας 2700 - Τρύφωνας Θεοχάρους (ΜΚ1) υπηρετεί στον κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Οδικών Δυστυχημάτων της Τροχαίας Λεμεσού πέραν των 28 ετών. Στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 13). Ανάμεσα στα καθήκοντα του ΜΚ1 είναι ο σχεδιασμός σκηνών δυστυχημάτων, ο εντοπισμός ιχνών τροχοπέδησης και πλαγιολίσθησης και ο προσδιορισμός της ταχύτητας των οχημάτων. Στη μαρτυρία του είπε ότι στις 20/03/2020 και γύρω στις 06:35 π.μ πληροφορήθηκε για την πρόκληση σοβαρού τροχαίου δυστυχήματος. Μετέβη αμέσως μαζί με συναδέλφους του στη σκηνή. Το δυστύχημα έγινε στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου μεταξύ των κάθετων προς αυτήν οδών Ιπποκράτους και Σουλίου. Βρήκε το όχημα του κατηγορούμενου στην τελική του θέση με το μπροστινό του μέρος να έχει ανατολική κατεύθυνση (Α3 επί του Τεκμηρίου 20). Λίγο πιο μπροστά από το όχημα, βρισκόταν ένας άνδρας πεσμένος μπρούμυτα στην άσφαλτο, μέσα σε λίμνη αίματος (Β3 επί του Τεκμηρίου 20). Διαπιστώθηκε πως επρόκειτο για τον 89χρονο Ιωσήφ Διάκου. Αυτός δεν έφερε σημεία ζωής. Ακολούθως, το θύμα μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του (Τεκμήριο 1). Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, ο θάνατος του επήλθε λόγω βαρύτατης κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος (Τεκμήριο 10). Σύμφωνα με τις τοξικολογικές εξετάσεις στο αίμα του θύματος ανευρέθηκε αιθυλική αλκοόλη 15 mg/d L (Τεκμήριο 10). Συνεχίζοντας, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι από τις επιτόπιες εξετάσεις διαπιστώθηκαν ζημιές στο μπροστινό μέρος του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Ο ανεμοθώρακας είχε θρυμματιστεί. Στην άσφαλτο εντοπίστηκαν ίχνη τροχοπέδησης, μεγάλη κηλίδα αίματος του θύματος, ίχνος τριβής της κεφαλής του θύματος επί της ασφάλτου, ένα παπούτσι που ανήκε στο θύμα και ένα μικρό κομμάτι μπογιάς από το ενεχόμενο όχημα. Στον ανεμοθώρακα του οχήματος ανευρέθηκε ανθρώπινο δέρμα. Αναφερόμενος στα πιο πάνω σημεία, ο ΜΚ1 παρέπεμψε σε σχετικές φωτογραφίες που λήφθησαν από την αστυνομία (Τεκμήριο 17). Αφού έγιναν οι αναγκαίες μετρήσεις ετοιμάστηκε το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 15) βάσει του οποίου ετοιμάστηκε στη συνέχεια το σχέδιο επί κλίμακος (Τεκμήριο 20). Στη σκηνή βρισκόταν ο κατηγορούμενος ο οποίος εμφανώς συγχυσμένος είπε στον ΜΚ1 πως όταν είδε τον πεζό δεν πρόλαβε να σταματήσει και τον κτύπησε. Δεν ήταν όμως σε θέση να δείξει στον ΜΚ1 το σημείο του δρόμου όπου κτύπησε το θύμα. Συνεχίζοντας ο ΜΚ1 είπε ότι η πλησιέστερη διάβαση πεζών ήταν 94 μέτρα ανατολικότερα από το σημείο όπου έγινε το δυστύχημα. Πρόσθετα, ανέφερε ότι από τα κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης του πρατηρίου και του περιπτέρου που βρίσκονται στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου διαφάνηκε η πορεία του θύματος επί του πεζοδρομίου και το σημείο από το οποίο άρχισε να διασταυρώνει από νότια προς βόρεια, δηλαδή από τα δεξιά προς τα αριστερά ως η πορεία του κατηγορούμενου. Πρόσθετα, από τις καταγραφές του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης διαφάνηκε το σημείο όπου το όχημα του κατηγορούμενου σταμάτησε εκτινάσσοντας το θύμα στην άσφαλτο (Τεκμήριο 16). Ο ΜΚ1 προσδιόρισε το σημείο όπου το όχημα του κατηγορούμενου κτύπησε το θύμα (Χ επί του Τεκμηρίου 20). Κατέληξε σε αυτό, λαμβάνοντας υπόψη το σημείο επί της ασφάλτου όπου ανευρέθηκε το μικρό κομμάτι μπογιάς του οχήματος, το σημείο όπου ο πεζός άρχισε να διασταυρώνει και τα σημεία σύγκρουσης που εντοπίστηκαν στο όχημα. Τη στιγμή του δυστυχήματος, το θύμα είχε ήδη καλύψει απόσταση 7,7 μέτρων. Ερωτηθείς στην αντεξέταση, ο ΜΚ1 ανέφερε πως το πλάτος του δρόμου ήταν 10,5 μέτρα. Συνεχίζοντας στη μαρτυρία του, ο ΜΚ1 είπε ότι μαζί με συνάδελφους του προέβησαν στις 21/03/2020 και 22/03/2020 σε αναπαραστάσεις του δυστυχήματος για έλεγχο της ορατότητας (Τεκμήρια 23, 24). Όπως είπε στη μαρτυρία του ο ΜΚ1, σκοπός ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο η ορατότητα του κατηγορουμένου επηρεαζόταν από τον ήλιο. Επί αυτού, ο ΜΚ1 ανέφερε πως κατά την αναπαράσταση λήφθηκε υπόψη η ώρα της ανατολής του ηλίου, σύμφωνα με τον πίνακα της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (Τεκμήριο 18). Συνεχίζοντας επί αυτού του σημείου, ο ΜΚ1 είπε ότι ο ίδιος οδηγούσε το ενεχόμενο όχημα και οι άλλοι συνάδελφοι του παρίσταναν το θύμα. Ο ΜΚ1 διαπίστωσε πως όταν προσέγγιζε τη γέφυρα του ποταμού Γαρύλλη, η οποία βρίσκεται σε απόσταση 233 μέτρων από το σημείο που έγινε το δυστύχημα, ο ήλιος ήταν απέναντι του και σε κάποιο βαθμό ήτο εκτυφλωτικός επηρεάζοντας την ορατότητα του ανεξάρτητα από τη χρήση του σκιαδίου. Αφού κάλυψε απόσταση 133 περίπου μέτρων, η αντανάκλαση του ήλιου διακοπτόταν για 38 μέτρα λόγω της ύπαρξης πολυκατοικίας στη νότια πλευρά του δρόμου. Συνεχίζοντας, είπε ότι 72 μέτρα πριν από το σημείο που έγινε το δυστύχημα ο ήλιος επανεμφανιζόταν επηρεάζοντας και πάλι την ορατότητα. Και τις τρεις φορές που έγινε η αναπαράσταση του δυστυχήματος, ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι ο ήλιος επηρέαζε την ορατότητα του. Ο ΜΚ1 κατόρθωσε να δει τους συναδέλφους του που αναπαρίσταναν τον πεζό, όταν τους πλησίαζε σε απόσταση 60 μέτρων. Η ορατότητα σε εκείνο το σημείο ήταν απεριόριστη. Από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, διαπίστωσε ότι τη στιγμή που το θύμα διασταύρωνε, δεν περνούσε οποιοδήποτε εξ αντιθέτου ερχόμενο όχημα, ώστε να επηρεάζεται με οποιονδήποτε τρόπο η ορατότητα του κατηγορουμένου. Σε σχετική ερώτηση στην αντεξέταση, διευκρίνισε πως στα 60 μέτρα ήταν ορατό όλο το εύρος του δρόμου περιλαμβανομένων και των πεζοδρομίων νότια και βόρεια. Στην αντεξέταση υποδείχθηκε στον ΜΚ1 πλάνο από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, στο οποίο φαίνεται σταθμευμένο ένα μαύρο όχημα και υποβλήθηκε στον μάρτυρα πως αυτό ενδεχομένως να επηρέαζε την ορατότητα του κατηγορουμένου. Ο ΜΚ1 είπε πως το συγκεκριμένο όχημα δεν επηρέαζε καθ᾽ οιονδήποτε τρόπο την ορατότητα του κατηγορουμένου, αφού ήταν μακριά από το σημείο της διασταύρωσης. Επανέλαβε δε πως το θύμα είχε ήδη περάσει τα μέσα του δρόμου, καλύπτοντας απόσταση 7,7 μέτρων. Από τα ίχνη τροχοπέδησης διαπιστώθηκε ότι η ταχύτητα με την οποία εκινείτο ο κατηγορούμενος ήταν 49 km/h, δηλαδή εντός του επιτρεπόμενου ορίου που είναι 50 km/h (Τεκμήριο 22). Σύμφωνα με την καταγραφή του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, το θύμα περπατούσε στον δρόμο για 7 δευτερόλεπτα. Όπως είπε ο ΜΚ1, με δεδομένο ότι το θύμα κάλυψε απόσταση 7,7 μέτρα, σημαίνει πως ο ρυθμός βάδισης του ήταν 1,1 μέτρο ανά δευτερόλεπτο. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, είπε ότι στα 60 μέτρα απόσταση όταν το θύμα ήταν πλέον ορατό, ο κατηγορούμενος με βάση την ταχύτητα με την οποία εκινείτο, είχε 4,4 δευτερόλεπτα να αντιδράσει. Επί αυτού, σημείωσε ότι ο χρόνος αντίδρασης του μέσου οδηγού στη θέα κινδύνου είναι 1,5 δευτερόλεπτο. Όπως εξήγησε, ένας οδηγός αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο τουλάχιστον 1,5 δευτερόλεπτο προτού αντιδράσει, δηλαδή πριν κάνει χρήση του συστήματος πέδησης και προτού αφεθούν ίχνη τροχοπέδησης στην άσφαλτο. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, ο κατηγορούμενος είχε επαρκή ορατότητα και χρόνο για να αντιδράσει και να αποφευχθεί το δυστύχημα. Σε ερώτηση που τέθηκε στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση, αυτός ανέφερε πως το σύστημα πέδησης του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος λειτουργούσε κανονικά, εξ᾽ ού και αφέθησαν ίχνη τροχοπέδησης στο δρόμο. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, τα ίχνη τροχοπέδησης δεικνύουν πως ο κατηγορούμενος αντέδρασε αλλά όταν το έπραξε ήταν ήδη αργά. Ο κατηγορούμενος κληθείς σε απολογία επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία την ημέρα του δυστυχήματος (Τεκμήριο 14). Όπως είπε, ξημερώματα της επίδικης ημέρας, μετέφερε την σύζυγο του στην εργασία της και κατευθυνόμενος προς την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας γύρω στις 06:30 π.μ πέρασε από την οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου. Εκινείτο περίπου με ταχύτητα 45 km/h. Ανέφερε ότι μόλις πέρασε το περίπτερο το οποίο βρισκόταν στη δεξιά πλευρά του δρόμου σύμφωνα με την πορεία του, είδε ξαφνικά μπροστά του, σε απόσταση που δεν μπορούσε να προσδιορίσει, «μια σκιά» να κινείται από τα δεξιά προς τα αριστερά του. Αμέσως πάτησε φρένο αλλά κτύπησε με το μπροστινό μέρος του οχήματος του το θύμα. Όπως περιγράφει στην κατάθεση του, το θύμα αρχικά εκτινάχθηκε πάνω στον ανεμοθώρακα, στη συνέχεια κτύπησε στο καπό και ακολούθως έπεσε στην άσφαλτο. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει το σημείο που έγινε το δυστύχημα. Συνεχίζοντας ανέφερε, πως αμέσως σταμάτησε το όχημα και είδε το θύμα μέσα στα αίματα. Έτρεξε αμέσως προς το περίπτερο που βρισκόταν απέναντι και ζήτησε βοήθεια. Αναφορικά με την ορατότητα αναφέρει τα εξής στην κατάθεση του: «Είχε ήδη ξημερώσει κανονικά, υπήρχε φως της ημέρας και η ορατότητα μπροστά μου ήταν απεριόριστη, έβλεπα ώσπου έφτανε το μάτι μου». Είπε ότι η τροχαία κίνηση ήταν πολύ αραιή. Μπροστά του δεν προπορεύετο άλλο όχημα. Δεν θυμόταν αν εξ αντιθέτου περνούσαν οχήματα ούτε κατά πόσο ο ήλιος εμπόδιζε την ορατότητα του. Όπως περαιτέρω είπε, όταν οδηγεί έχει πάντοτε κατεβασμένο το σκιάδιο του αυτοκινήτου ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών. Στην προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε πως ο ήλιος επηρέαζε την ορατότητα του αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Ερωτηθείς για ποιο λόγο δεν ανέφερε αυτό στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, ο κατηγορούμενος είπε ότι όταν έδιδε κατάθεση ήταν σοκαρισμένος. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν ωστόσο σε θέση να πει σε ποιο σημείο άρχισε να επηρεάζεται η ορατότητα του από τον ήλιο. Πρόσθεσε, πως νόμιζε πως αυτό που είδε «σαν σκιά» ήταν αυτοκίνητο και όχι άνθρωπος. Εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης (ΜΚ1) και του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ1 ήταν σαφής και επεξηγηματικός. Με αναφορά στις καταγραφές από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και στα ευρήματα του επί της σκηνής εξήγησε τον τρόπο πρόκλησης του δυστυχήματος. Βάσει των πιο πάνω, ετοιμάστηκε το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος που όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί αποτελεί σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του ατυχήματος. (Βλ. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας