Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Δ. Α, Αρ. Υπόθεσης: 94/21, 23/10/2024

(1)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 (2η κατηγορία). Το σοβαρό δυστύχημα συνέβη στις 24/08/2019 και γύρω στις 20:45 στον πολυσύχναστο δρόμο Καντού-Σουνίου. Στο δυστύχημα ενεπλάκησαν 5 οχήματα. Ο κατηγορούμενος εκινείτο με το όχημα του στον κύριο δρόμο Καντού - Σουνίου με νότια κατεύθυνση προς Καντού. Σε κάποιο σημείο του δρόμου κινήθηκε με μεγάλη ταχύτητα στη δυτική λωρίδα κυκλοφορίας επιχειρώντας να προσπεράσει τα προπορευόμενα του οχήματα Golf (HMB ΧΧΧ) και Chevrolet (ΕΑΤ ΧΧΧ). Το εξ αντιθέτου ερχόμενο όχημα BMW (KYK ΧΧΧ) το οποίο κατευθυνόταν βόρεια προς Σούνι, όταν είδε το όχημα του κατηγορουμένου να εισέρχεται στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας κινήθηκε απότομα δεξιά στην ανατολική λωρίδα κυκλοφορίας για να αποφύγει τη σύγκρουση με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το Chevrolet (ΕΑΤ ΧΧΧ). Από τη σύγκρουση μεταξύ των οχημάτων Chevrolet (ΕΑΤ ΧΧΧ) και BMW (KYK ΧΧΧ ), ο οδηγός του Chevrolet (ΕΑΤ ΧΧΧ) Σάββας Χαραλάμπους τραυματίστηκε θανάσιμα. Το BMW (ΚΥΚ ΧΧΧ) συνεπεία της σύγκρουσης με το Chevrolet (ΕΑΤ ΧΧΧ), άρχισε δεξιόστροφη περιστροφή και πριν από την ακινητοποίηση του κτυπήθηκε από το Golf (HMB ΧΧΧ) το οποίο ακολουθούσε το Chevrolet (ΕΑΤ ΧΧΧ). Ενώ τα οχήματα BMW (ΚΥΚ ΧΧΧ) και Chevrolet (ΕΑΤ ΧΧΧ) βρίσκονταν σε σύγκρουση και μέχρι την απεμπλοκή τους, ο κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, δηλαδή στη δυτική λωρίδα, επιχειρώντας να κινηθεί ελαφρώς προς τα αριστερά για να επανέλθει στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας. Πίσω από το BMW (ΚΥΚ ΧΧΧ) ακολουθούσε το Tiguan (MPY ΧΧΧ). Λόγω του ότι το BMW (ΚΥΚ ΧΧΧ) από τη δυτική λωρίδα κυκλοφορίας εισήλθε στην ανατολική, το Suzuki (MZZ ΧΧΧ) που οδηγούσε ο κατηγορούμενος συγκρούστηκε σχεδόν μετωπικά με το Tiguan (MPY ΧΧΧ ). Ο κατηγορούμενος έχει 6 βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης του. H εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε πως ο κατηγορούμενος έχει δύο προηγούμενες καταδίκες. Από το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου όμως διαπιστώνεται πως τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος δεν είναι παρόμοιας φύσεως με το υπό εξέταση αδίκημα. Πρόσθετα, οι εν λόγω καταδίκες είναι πρόσφατες και αφορούν αδικήματα τα οποία διαπράχθησαν μεταγενέστερα του αδικήματος της παρούσας υπόθεσης. Επομένως δεν λαμβάνονται υπόψη. Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Από το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας περιορίζομαι μόνο σε ό,τι αφορά την παρούσα υπόθεση. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 47 ετών και πατέρας τριών παιδιών ηλικίας 6, 15 και 19 ετών, τα οποία απέκτησε με τρεις διαφορετικές συντρόφους. Η νυν σύζυγος του δεν εργάζεται λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων που έχει ως μονογονιός. Ο κατηγορούμενος διαμένει με τους γονείς του ενώ η νυν σύζυγος του με το ανήλικο παιδί τους διαμένουν σε ξεχωριστό σπίτι σε γειτνιάζουσα περιοχή. Η συνήγορος υπεράσπισης, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχουν οποιοιδήποτε επιβαρυντικοί παράγοντες σε σχέση με τον τρόπο οδήγησης του κατηγορούμενου, που να καταδεικνύουν εκ μέρους του εγωιστική συμπεριφορά και αδιαφορία για την ασφάλεια τρίτων προσώπων. Εξέφρασε την άποψη πως από τη στιγμή που δεν προσδιορίστηκε η ταχύτητα με την οποία εκινείτο ο κατηγορούμενος, το εύρημα του Δικαστηρίου ότι αυτός εκινείτο με μεγάλη υπό τις περιστάσεις ταχύτητα, δεν πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο κατά την επιμέτρηση της ποινής. Συνεχίζοντας η συνήγορος υπεράσπισης ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη η παρέλευση 5 και πλέον χρόνων από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Ανέφερε πως η καθυστέρηση που προκλήθηκε εξ υπαιτιότητας του κατηγορουμένου είναι μικρή. Επί του τελευταίου αυτού σημείου που ήγειρε η συνήγορος υπεράσπισης, αναφέρω πως από το φάκελο της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα: Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 24/08/2019 και η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 15/01/2021, δηλαδή 1 χρόνο και 5 μήνες μετά τη διάπραξη τους. Επί αυτού, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε πως το εν λόγω χρονικό διάστημα ήταν αναγκαίο για τη διερεύνηση των συνθηκών πρόκλησης του δυστυχήματος από την αστυνομία, λαμβάνοντας υπόψη πως επρόκειτο για περίπλοκο και πολύ σοβαρό δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκησαν 5 οχήματα. Η υπόθεση ορίστηκε για επίδοση στις 19/03/2021, 09/07/2021 και 29/10/2021. Το κατηγορητήριο επιδόθηκε και ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 27/01/2022. Ζήτησε χρόνο για να απαντήσει στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε και η υπόθεση ορίστηκε την 01/03/2022 για τούτο το σκοπό. Εκείνη την ημέρα, ο κατηγορούμενος ζήτησε περαιτέρω χρόνο για απάντηση και η υπόθεση επαναορίστηκε στις 11/05/2022. Την ημέρα εκείνη, ο κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή. Ακολούθως, η υπόθεση ορίστηκε στις 03/11/2022 για ακρόαση. Την εν λόγω δικάσιμο υποβλήθηκε αίτημα αναβολής από την υπεράσπιση. Ως εκ τούτου, η υπόθεση επαναορίστηκε για ακρόαση στις 25/04/2023. Λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου, η ακρόαση εκείνη την ημέρα αναβλήθηκε. Επαναορίστηκε για ακρόαση στις 21/09/2023, ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε πως ο κατηγορούμενος δεν εντοπίζετο. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης το οποίο ορίστηκε για έλεγχο στις 03/10/2023 και μετέπειτα στις 13/10/2023. Στις 24/11/2023 ο κατηγορούμενος προσήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου κατόπιν εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε υπό κράτηση μέχρι την αποπεράτωση της υπόθεσης. Η εγγενής σοβαρότητα του αδικήματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154) είναι δεδομένη αφού έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες ποινές όπως διατυπώνονται στο άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154) [1]. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (Λεβέντης v. Aστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ 632). Σοβαρό είναι και το αδίκημα της 2ης κατηγορίας στην οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος. [2] Οι σοβαρές διαστάσεις που έχουν προσλάβει τα θανατηφόρα ατυχήματα στη χώρα μας και η αναγκαιότητα συμμόρφωσης των οδηγών με τον κώδικα οδικής συμπεριφοράς έχουν αποτελέσει αντικείμενο σχολιασμού στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σάββα v. Aστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 242, στην οποία ο Χρ. Αρτεμίδη Πρ., (σύνθεση: Αρτεμίδης Πρ., Κραμβής Δ., Χατζηχαμπής Δ.), ανέφερε τα εξής: «Τα θανατηφόρα δυστυχήματα κατάντησαν τραγικό καθημερινό φαινόμενο στον τόπο μας, ο οποίος κατέχει χείριστη θέση στον κατάλογο των ευρωπαϊκών χωρών, ειδικά για τα θανατηφόρα δυστυχήματα αλλά και γενικότερα, για παραβάσεις του Κώδικα Οδικής συμπεριφοράς. Ο Κώδικας Οδικής συμπεριφοράς αποτελεί αναπόσπαστο μέρος, σε μια σύγχρονη και αναπτυγμένη πολιτεία με τον κώδικα κοινωνικής συμπεριφοράς. Γι' αυτό και αποτελεί μια από τις τιμές μέτρησης και αξιολόγησης του σεβασμού του ανθρώπου προς το συνάνθρωπο. Τα τροχαία αδικήματα, όπως συνηθίσαμε να αναφερόμαστε στις παραβάσεις της οικείας νομοθεσίας ή γενικότερα τα αδικήματα που διαπράττονται κατά την οδήγηση, θεωρούνται πλέον σοβαρά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Τα Δικαστήρια, που παρακολουθούν και είναι ευαίσθητα στις μεταβολές συμπεριφοράς της κοινωνίας, αναπροσαρμόζουν τις ποινές που επιβάλλουν ώστε να γίνει συνείδηση πως η ορθή ρύθμιση της τροχαίας κίνησης έχει άμεση σχέση με την καθημερινή λειτουργία της ζωής των ανθρώπων». Όπως σημείωσε και ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου (όπως ήταν τότε) Πικής στην απόφαση Charalambous v. Police

(1986)2 CLR 128 (σύνθεση: Λοίζου Πρ., Δημητριάδης Δ., Πικής Δ.), τα θανατηφόρα δυστυχήματα έχουν πάρει διαστάσεις κοινωνικής μάστιγας γεγονός που καθιστά την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών εντονότερη. Η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον νομοθέτη, όπως ορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της εκάστοτε υπόθεσης, για την επιλογή της αρμόζουσας ποινής. Εν προκειμένω, λαμβάνω υπόψη τις πολύ σοβαρές συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Το εγχείρημα του κατηγορουμένου να προσπεράσει με μεγάλη ταχύτητα στο συγκεκριμένο δρόμο, όπου υπήρχε πυκνή κυκλοφορία και σκότος, συνιστούσε αλόγιστη και απερίσκεπτη ενέργεια. Ο κατηγορούμενος αγνόησε και παρέβλεψε το σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης δυστυχήματος και σύγκρουσης με οχήματα που χρησιμοποιούσαν εκείνη τη στιγμή το δρόμο και προς τις δύο κατευθύνσεις. Προκλήθηκαν διαδοχικές συγκρούσεις μεταξύ 5 ενεχόμενων οχημάτων. Εξαιτίας της οδικής του συμπεριφοράς, χάθηκε δυστυχώς μια ανθρώπινη ζωή. Οδηγοί και συνοδηγοί των ενεχόμενων οχημάτων τραυματίστηκαν και τα οχήματα υπέστησαν σφοδρότατες ζημιές. Για σκοπούς εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου. Το κυριότερο στοιχείο που προσμετρώ προς όφελος του κατηγορουμένου είναι η παρέλευση 5 και πλέον ετών από την ημέρα διάπραξης των αδικημάτων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Aβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ 355). Από το ιστορικό που παρατέθηκε πιο πάνω, η προκληθείσα καθυστέρηση οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Συνέδραμε όμως στην καθυστέρηση και ο κατηγορούμενος. Ιδιαίτερη δε βαρύτητα δίδω στο γεγονός πως εκκρεμούσης της εκδίκασης της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος παρέλειψε να εμφανιστεί. Προσήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου κατόπιν εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης το οποίο είχε εκδοθεί εναντίον του. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, στην 1η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει στην απόφαση μου, η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να ανασταλεί. Η έκτιση της ποινής θα προσμέτρα από τις 24/11/2023, ημερομηνία που ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση. Στη 2η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή διότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν εμπεριέχονται στα γεγονότα της 1ης κατηγορίας στην οποία έχω ήδη επιβάλει ποινή. Η αυξημένη, υπό τις περιστάσεις ταχύτητα, με την οποία εκινείτο ο κατηγορούμενος ήταν ένας από τους παράγοντες πρόκλησης του θανατηφόρου δυστυχήματος. (Υπ.) ............ Ντ. Βαρωσιώτου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή [1] Άρθρο 210 του Κεφ. 154: Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες. [2] [2] άρθρο 6.-

(1)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72: Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα δυναμένην να θέση εν κινδύνω ανθρωπίνην ζωήν ή να προκαλέση ζημίαν ή βλάβην εις οιονδήποτε πρόσωπον ή περιουσιακόν στοιχείον, λαμβανομένων υπ' όψιν πασών των περιστάσεων, ιδία δε της φύσεως, της καταστάσεως και της χρήσεως της οδού ως και του όγκου της τροχαίας, ήτις πραγματικώς υπάρχει κατά τον δεδομένον χρόνον ή ήτις ευλόγως θα αναμένετο να υπάρχη κατά τον εν λόγω χρόνον επί της οδού ταύτης, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον τα δύο έτη ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις πέντε χιιλιάδες ευρω (€5.000) ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο