Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Α. Α, Αρ. Υπόθεσης: 16782/21, 16/7/2024

(16)(δ) και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και του άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως ο θάνατος του οδηγού του φορτηγού, Μitko Mitev, οφείλεται σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση που προκλήθηκε από κτύπημα που δέχτηκε στο κεφάλι από μια ή περισσότερες γαλβανιζέ σωλήνες τις οποίες μετέφερε στην καμπίνα του οχήματος του ο κατηγορούμενος (Τεκμήριο 23). Η υπεράσπιση δέχεται ότι οι σωλήνες εξείχαν πέραν του επιτρεπόμενου μήκους στο πίσω μέρος του διπλοκάμπινου οχήματος του κατηγορουμένου και πως αυτές μετακινήθηκαν από τη θέση τους. Το αντιμαχόμενο ζήτημα είναι ουσιαστικά η αιτία που προκάλεσε τη μετακίνηση των σωλήνων από την καμπίνα του οχήματος του κατηγορουμένου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τον εξεταστή της υπόθεσης Αναπληρωτή Λοχία 2759 - Παύλο Χριστοφή (ΜΚ1), τον Υπαστυνόμο Μιχάλη Θεμιστοκλέους (ΜΚ2), τον Λοχία 2738 - Μάριο Ματθαίου (ΜΚ3), τον Elvis Forkwa Ndifon (ΜΚ4) και τον Άθω Προκοπίου (ΜΚ5). Ο κατηγορούμενος κληθείς σε απολογία επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Ως μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε ο Δημήτρης Τίτας (ΜΥ1). Ο Αναπληρωτής Λοχίας 2759 - Παύλος Χριστοφή (ΜΚ1) είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Υπηρετεί στον κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων της Τροχαίας Λεμεσού από το

1. Έτυχε ειδικής εκπαίδευσης αναφορικά με την αναπαράσταση τροχαίων ατυχημάτων. Υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 7). Σύμφωνα με αυτήν, στις 27/08/2020 και ώρα 11:25 π.μ μετέβη στη σκηνή του ατυχήματος το οποίο επεσυνέβη γύρω στις 11:00 π.μ. Παρόντες στη σκηνή ήταν ο κατηγορούμενος, ο Άθως Προκοπίου και ο Elvis Forkwa Ndifon, οι οποίοι ενημέρωσαν τον ΜΚ1 για τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος. Τα ενεχόμενα οχήματα βρίσκονταν στις τελικές τους θέσεις. Στην παρουσία του κατηγορούμενου και του Άθου Προκοπίου μαζί με τον Λοχία 2738 - Μάριο Ματθαίου (ΜΚ3) έλαβε τα σχετικά μέτρα στη σκηνή του ατυχήματος για την ετοιμασία του πρόχειρου σχεδιαγράμματος (Τεκμήριο 8). Ο Μitko Mitev οδηγούσε το φορτηγό με αριθμούς εγγραφής MEN ΧΧΧ με δυτική κατεύθυνση στον 8ο Δρόμο στα Κάτω Πολεμίδια. Συνοδηγός ήταν ο συνεργάτης του, Elvis Forkwa Ndifon. Στην ίδια κατεύθυνση και πίσω από το φορτηγό, εκινείτο o Άθως Προκοπίου με το όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΝΜΒ ΧΧΧ. Στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, δηλαδή με ανατολική κατεύθυνση εκινείτο ο κατηγορούμενος με το διπλοκάμπινο όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΗΕΝ ΧΧΧ, στην καμπίνα του οποίου μετέφερε 7 γαλβανιζέ σωλήνες. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι το μήκος του οχήματος του κατηγορούμενου είναι 4.9 μέτρα (Τεκμήριο 10) ενώ το μήκος των 7 γαλβανιζέ σωλήνων 6 μέτρα. Επί αυτού, ο ΜΚ1 ανέφερε πως οι σωλήνες εξείχαν 1 ½ μέτρο στο πίσω μέρος του οχήματος του κατηγορουμένου ενώ με βάση τη νομοθεσία επιτρέπεται η μεταφορά φορτίου που εξέχει μέχρι 10% του συνολικού μήκους του οχήματος. Όπως είπε, με βάση το μήκος του διπλοκάμπινου οχήματος, το φορτίο θα μπορούσε να εξέχει από το όχημα μέχρι 0.49 cm. Οι σωλήνες είχαν πάχος 22 μιλίμετρα και το άνοιγμα της ακτίνας δηλαδή η διάμετρος ήταν 2.20 cm. Προσκόμισε τις φωτογραφίες της νεκροψίας όπου φαίνονται στο κεφάλι του θύματος δύο στρογγυλά αποτυπώματα (Τεκμήριο 16). Όπως είπε, τα δύο κυκλικά σημάδια υποδηλώνουν ότι το θύμα κτυπήθηκε από δύο σωλήνες. Αυτό συνάδει, όπως είπε, με το γεγονός πως σε δύο σωλήνες βρέθηκαν ίχνη αίματος (Τεκμήριο 11 - φωτογραφίες 29-30). Οι σωλήνες δεν ήταν ίσιες αλλά σχημάτιζαν κάμψη. Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε στις ζημιές που προκλήθηκαν στα τρία οχήματα, παραπέμποντας στα έντυπα ζημιών και σε φωτογραφίες. Στο όχημα του θύματος, διαπιστώθηκε πως ο δεξιός καθρέφτης του οχήματος καταστράφηκε, παρατηρήθηκαν σημεία επαφής των σωλήνων στην πόρτα του οδηγού και στο προσκέφαλο της καρέκλας του οδηγού σχηματίστηκε μια τρύπα από το στόμιο της σωλήνας (Τεκμήριο 13, Τεκμήριο 11 - φωτογραφίες 8-11, 18-19, 58-62, 67-69, 81). Στο όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος διαπιστώθηκε πως η δοκός στην καμπίνα του οχήματος στράβωσε προς τα πίσω, υπήρξαν ζημιές στην οροφή του οχήματος και στο πίσω δεξιό φανάρι (Τεκμήριο 10, Τεκμήριο 11 - φωτογραφίες 48-53). Το όχημα του Άθου Προκοπίου υπέστη ζημιές στο μπροστινό δεξιό μέρος (Τεκμήριο 12, Τεκμήριο 11- φωτογραφίες 20-25). Οι έρευνες της Αστυνομίας έδειξαν πως οι σωλήνες λόγω του μήκους τους που εξείχε από την καμπίνα και της κατασκευής τους ταλαντεύονταν. Λόγω της δυνατής ταλάντευσης το σχοινί με το οποίο ήσαν δεμένες λύθηκε και οι σωλήνες μετακινήθηκαν από τη θέση τους. Οι σωλήνες δεν πήγαν όλες προς την ίδια κατεύθυνση. Άλλες έπεσαν στο οδόστρωμα, άλλες κτύπησαν στο όχημα του Άθου Προκοπίου ενώ δύο εξ αυτών εκτοξεύθηκαν «σαν ελατήριο» με αποτέλεσμα να φτάσουν στο ύψος των 2 ½ μέτρων από το έδαφος που αντιστοιχεί στο ύψος που βρισκόταν το θύμα την ώρα που οδηγούσε. Οι σωλήνες κτύπησαν πρώτα το καθρεφτάκι του φορτηγού και μετά μπήκαν από το παράθυρο του οδηγού το οποίο ήταν ανοικτό και τον κτύπησαν θανάσιμα στο κεφάλι. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, η δοκός της καμπίνας του οχήματος του κατηγορούμενου ζάβωσε προς τα πίσω λόγω της αντίστασης που προκλήθηκε από την ταλάντευση των σωλήνων ενόσω αυτές ήταν δεμένες (Τεκμήριο 11, φωτογραφίες 51-52). Κατά τον ίδιο τρόπο, ανέφερε πως τα βαθουλώματα που φαίνονται στην οροφή της καμπίνας του οχήματος του κατηγορουμένου προκλήθηκαν από την πίεση λόγω της αντίστασης των σωλήνων (Τεκμήριο 11- φωτογραφίες 51-53). Σύμφωνα με τις μετρήσεις της Αστυνομίας, το πλάτος του δρόμου στο σημείο όπου έγινε το ατύχημα είναι 6 μέτρα, το πλάτος του φορτηγού που οδηγούσε το θύμα είναι 2.40 μέτρα και το πλάτος του οχήματος του κατηγορούμενου 1.70 μέτρα (Τεκμήρια 10 και 13). Όπως είπε, η λωρίδα στην οποία εκινείτο το θύμα, δηλαδή με δυτική κατεύθυνση, είναι 3.20 μέτρα. Η λωρίδα στην οποία εκινείτο ο κατηγορούμενος, δηλαδή με ανατολική πορεία είναι πιο στενή δηλαδή 2.80 μέτρα. Κατά την αντεξέταση ανέφερε πως ο δρόμος ήταν ευθύς χωρίς οποιαδήποτε κλίση, ανωφέρεια ή κατωφέρεια. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση εάν κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος μετρήθηκε το μήκος του καθρέφτη του φορτηγού που οδηγούσε το θύμα, ο ΜΚ1 απάντησε αρνητικά. Απέρριψε την εκδοχή της υπεράσπισης πως ο καθρέφτης του φορτηγού ενδεχομένως να εισήλθε στη λωρίδα κυκλοφορίας του κατηγορουμένου. Είπε δε ότι ο καθρέφτης υπέστη ζημιά και αποκόπηκε από το φορτηγό λόγω του κτυπήματος που δέχθηκε από τις γαλβανιζέ σωλήνες. Δεν υπήρξε σύγκρουση μεταξύ των ενεχόμενων οχημάτων. Στην ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης αν οι σωλήνες ζάβωσαν κατά τον ίδιο τρόπο λόγω της πρόσκρουσης με το καθρεφτάκι, ο ΜΚ1 ανέφερε πως το «ζάβωμα» οφείλετο στο «κοντράρισμα» και στην «αντίσταση» που υπήρξε στο πίσω μέρος της καμπίνας λόγω της ταλάντευσης. Δεν απέκλεισε όμως το ενδεχόμενο το «ζάβωμα» σε μερικές σωλήνες να προκλήθηκε από το κτύπημα των σωλήνων με το καθρεφτάκι. Επανέλαβε ωστόσο ότι δεν είναι όλες οι σωλήνες που προσέκρουσαν στο καθρεφτάκι του φορτηγού αφού κάποιες είχαν σκορπιστεί στο έδαφος, άλλες είχαν κτυπήσει στο όχημα του Άθου Προκοπίου και κάποιες εκτοξεύθηκαν και μπήκαν από το παράθυρο του θύματος. Στην αντεξέταση, ο ΜΚ1 ρωτήθηκε εάν διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο ήσαν δεμένες οι σωλήνες από τον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ1 είπε ότι δεν είχε λόγο να αμφισβητήσει τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του. Και αυτό διότι δεν είχε σημασία ο τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος έδεσε τις σωλήνες αλλά το αποτέλεσμα. Επανέλαβε δε ότι οι σωλήνες λόγω της κατασκευής και του μήκους τους που εξείχε στο πίσω μέρος του διπλοκάμπινου οχήματος ταλαντεύονταν και γι᾽ αυτό μετακινήθηκαν από τη θέση τους. Ο Μιχάλης Θεμιστοκλέους (ΜΚ2) είναι υπεύθυνος του Αστυνομικού Σταθμού των Πολεμιδιών. Μετά το ατύχημα, ειδοποιήθηκε και μετέβη στη σκηνή. Έλαβε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου (Τεκμήρια 15 και 19). Δεν είχε οποιαδήποτε περαιτέρω εμπλοκή στην υπόθεση, αφού τη διερεύνηση του ατυχήματος ανέλαβε η Τροχαία Λεμεσού και όχι ο Σταθμός Πολεμιδιών στον οποίο υπάγεται. Στην αντεξέταση, είπε ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε και του έδειξε τον τρόπο με τον οποίο έδεσε τις σωλήνες στην καμπίνα με σχοινί πριν από το ατύχημα. Με αναφορά στη φωτογραφία 48 του Τεκμηρίου 11, ο ΜΚ2 έδειξε πως ο κατηγορούμενος είχε δεμένες τις σωλήνες με σχοινί σε δύο παράλληλα σημεία, από τη δεξιά πλευρά της καμπίνας προς τα αριστερά, τοποθετώντας τις ενδείξεις Α-Β και Γ-Δ. Το σημείο που του υπέδειξε ο κατηγορούμενος πως υπήρχε ο γάντζος σημειώθηκε ως Χ. Ο Μάριος Ματθαίου - Αστυφύλακας 2738 (ΜΚ3) υπηρετεί στο Τμήμα Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 25). Είναι ο Αστυφύλακας που έλαβε τις μετρήσεις με τη βοήθεια του ΜΚ1 και ετοίμασε το πρόχειρο σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 8) και το σχέδιο επί κλίμακος (Τεκμήριο 9). Έβγαλε επίσης τις φωτογραφίες της σκηνής του δυστυχήματος και της νεκροψίας (Τεκμήρια 11 και 16). Παρέπεμψε στις φωτογραφίες 12 και 22 του Τεκμηρίου 16 στις οποίες απεικονίζεται η μέτρηση που έγινε από τον Ιατροδικαστή δύο στρογγυλών τραυμάτων που είχε το θύμα στο πρόσωπο. Η διάμετρος τους ήταν 22 μιλίμετρα που συνάδει με τη διάμετρο των σωλήνων. Παραπέμποντας στη φωτογραφία 23 του Τεκμηρίου 16, εξήγησε ότι ο Ιατροδικαστής ένωσε το δέρμα του θύματος στο πάνω δεξιό μέρος του μετώπου όπου διαφάνηκε πως υπήρχαν ακόμη δύο στρογγυλά τραύματα, ίδιου μεγέθους με τα άλλα δύο. H αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα επικεντρώθηκε στις μετρήσεις που έλαβε. Ο ΜΚ3 ανέφερε πως σημείωσε το σημείο πρόσκρουσης των σωλήνων στο σχεδιάγραμμα (Χ1 επί του Τεκμηρίου 9) βασιζόμενος στην υπόδειξη του κατηγορούμενου. Ανέφερε πως οι μετρήσεις των λωρίδων κυκλοφορίας έγιναν με βάση το κέντρο της άσπρης γραμμής η οποία δεν χωρίζει πάντοτε σε ίση απόσταση τις λωρίδες. Στην παρούσα περίπτωση η λωρίδα κυκλοφορίας του θύματος ήταν 3.20 μέτρα και του κατηγορούμενου 2.
2. Ερωτηθείς από τον συνήγορο υπεράσπισης κατά πόσο μέτρησε το μήκος του καθρέφτη του φορτηγού που οδηγούσε το θύμα, ο ΜΚ3 απάντησε αρνητικά. Οι υπόλοιπες ερωτήσεις που τέθησαν στον ΜΚ3 κατά την αντεξέταση στόχευαν να καταδείξουν ότι το καθρεφτάκι του φορτηγού ήταν 0.50 cm και πως ενδεχομένως τη στιγμή της διέλευσης των δύο οχημάτων, το καθρεφτάκι να μπήκε στη λωρίδα κυκλοφορίας του κατηγορουμένου, να κτύπησε τις σωλήνες και να τις τράβηξε με αποτέλεσμα αυτές να ζαβώσουν, να εκτοξευθούν και να μπουν στο παράθυρο του θύματος. Ο ΜΚ3 διαφώνησε λέγοντας ωστόσο ότι δεν είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Ο Elvis Forkwa Ndifon (ΜΚ4) στη μαρτυρία του περιέγραψε το τραγικό συμβάν που βίωσε ως συνοδηγός στο φορτηγό που οδηγούσε το θύμα. Υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 14(α) και 14(β)). Όπως είπε, είδε το όχημα του κατηγορουμένου να κινείται στην εξ αντιθέτου λωρίδα κυκλοφορίας. Μόλις αυτό πέρασε από δίπλα τους, άκουσε ένα δυνατό θόρυβο, αντιλήφθηκε ότι μια μεταλλική σωλήνα κτύπησε στο καθρεφτάκι του οδηγού και μπήκε μέσα στο φορτηγό κτυπώντας τον οδηγό στο κεφάλι. Με γλαφυρότητα περιέγραψε τη φρικαλέα εικόνα που αντίκρυσε από τον τραυματισμό του θύματος. Το θύμα έγειρε πάνω του άπνους ενώ ο ίδιος για να ελέγξει το φορτηγό άρχισε «να παλεύει» με το τιμόνι, τράβηξε το χειρόφρενο με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί το φορτηγό. Όλα έγιναν εν ριπή οφθαλμού. Κλαίγοντας έτρεξε προς τον κατηγορούμενο και τον Άθω Προκοπίου και τους είπε ότι ο οδηγός του φορτηγού ήταν νεκρός. Στην αρχή δεν πίστεψαν την ανήκουστη αυτή ιστορία μέχρι που όταν ο ίδιος επέμενε, πήγαν στο φορτηγό και είδαν και αυτοί τον οδηγό νεκρό. Ο Άθως Προκοπίου (ΜΚ5) είναι ο οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΝΜΒ ΧΧΧ. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία την ημέρα του ατυχήματος (Τεκμήριο 17). Όπως αναφέρει στην κατάθεση του, εκινείτο στον 8ο Δρόμο στα Πάνω Πολεμίδια, με δυτική κατεύθυνση. Σε κάποια στιγμή, βγήκε από μια αριστερή στροφή, ο δρόμος «ίσιωσε» και για λίγη ώρα ακολουθούσε το προπορευόμενο φορτηγό που οδηγούσε το θύμα. Η ταχύτητα με την οποία εκινείτο αυτός και ο οδηγός του φορτηγού ήταν χαμηλή, γύρω στα 40 - 50 km/h. Είδε το όχημα του κατηγορούμενου να κινείται στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, με ανατολική δηλαδή κατεύθυνση, και παρατήρησε τις σωλήνες οι οποίες βρίσκονταν πάνω από την οροφή του οχήματος να ταλαντεύονται «πάνω - κάτω». Μετά άκουσε ένα δυνατό θόρυβο. Ξαφνικά όπως είπε, οι σωλήνες έπεσαν προς την πορεία του κτυπώντας στη δεξιά πλευρά του φορτηγού που οδηγούσε το θύμα ενώ ακολούθως άρχισαν να πέφτουν πάνω στη δεξιά πλευρά του δικού του οχήματος. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και θύμωσε στον κατηγορούμενο για τη ζημιά που προκλήθηκε στο όχημα του. Μέχρι τη στιγμή εκείνη δεν είχαν αντιληφθεί τι είχε συμβεί στον οδηγό του φορτηγού. Ο συνοδηγός του θύματος τους πλησίασε φωνάζοντας ''the driver is dead". Όταν διαπίστωσαν και οι ίδιοι τι έγινε κάλεσαν ασθενοφόρο. Ο συνήγορος υπεράσπισης ρώτησε τον ΜΚ5 πόση απόσταση είχε από το προπορευόμενο φορτηγό που οδηγούσε το θύμα τη στιγμή που είδε τις σωλήνες να ταλαντεύονται, με τον ίδιο να απαντά 5-6 μέτρα. Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι εκείνη τη στιγμή στο δρόμο εκινούνταν μόνο τα τρία ενεχόμενα οχήματα. Του υποβλήθηκε επίσης πως λόγω του ύψους του φορτηγού και της απόστασης που τηρούσε από αυτό ήταν αδύνατο να δει την ταλάντευση των σωλήνων. Ο ΜΚ5 ανέφερε πως «δεν ήταν καρφωμένος» πίσω από το προπορευόμενο όχημα και η απόσταση των 5-6 μέτρων του επέτρεπε να δει την ταλάντευση. Ο κατηγορούμενος κληθείς σε απολογία, επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του που έδωσε την ημέρα του ατυχήματος στην αστυνομία (Τεκμήριο 15). Ανέφερε πως εκείνη την ημέρα αγόρασε τις 7 σωλήνες, τις οποίες έδεσε στο διπλοκάμπινο όχημα του. Ακολούθως πήγε σε ένα συγγενικό του πρόσωπο στον Άη Συλά και στην επιστροφή του για Κυπερούντα επεσυνέβη το ατύχημα. Στην κατάθεση του περιέγραψε επίσης τον τρόπο με τον οποίο έδεσε τις σωλήνες στο όχημα του. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι έδεσε τις σωλήνες «μάτσο όλες μαζί» με τέλλα στις δύο άκρες και τις τοποθέτησε στην κάσια του διπλοκάμπινου. Όπως ανέφερε, τις έβαλε «να πατούν κατά μήκος του οχήματος πάνω στην πίσω πόρτα της κάσιας και πάνω στο σίδερο της καμπίνας» προς τη δεξιά πλευρά της καμπίνας. Συνεχίζοντας στην κατάθεση του αναφέρει πως οι σωλήνες εξείχαν στο πίσω μέρος της καμπίνας περίπου 1 ½ μέτρο. Το υπόλοιπο μέρος των σωλήνων ήταν στην καμπίνα και πάνω από αυτήν. Όπως περαιτέρω αναφέρει, έδεσε τις σωλήνες «σφικτά με ένα σχοινί με κόντρα και στις δύο πλευρές του οχήματος τόσο κοντά στην πισινή πόρτα όσο και κοντά στην καμπίνα». Γύρω στις 11:00 π.μ κατευθυνόμενος ανατολικά στον 8ο Δρόμο στα Πολεμίδια είδε το εξ αντιθέτου ερχόμενο φορτηγό να περνά από δίπλα του και ξαφνικά άκουσε ένα δυνατό θόρυβο. Σε κλάσματα δευτερολέπτου είδε τις σωλήνες του να κτυπούν πάνω στο διερχόμενο όχημα που οδηγούσε ο Άθως Προκοπίου. Ακινητοποίησε το όχημα του, μίλησε με τον Άθω Προκοπίου αναφέροντας του πως θα επιδιόρθωνε τη ζημιά που προκάλεσαν οι σωλήνες στο όχημα του. Ο κατηγορούμενος μετακίνησε τις σωλήνες σε χωράφι δίπλα από το δρόμο για να μην εμποδίζουν τη διέλευση άλλων διερχόμενων αυτοκινήτων. Είδε τον συνοδηγό του φορτηγού να τρέχει προς το μέρος τους και να φωνάζει ''oh my god he is dead'', αναφερόμενος στον οδηγό του φορτηγού. Τότε μαζί με τον Άθω Προκοπίου έτρεξαν στο μέρος όπου ήταν σταθμευμένο το φορτηγό και είδαν τον οδηγό αναίσθητο με μεγάλο τραύμα στο κεφάλι. Όπως περαιτέρω ανέφερε στην κατάθεση του, ενόσω οδηγούσε δεν αντιλήφθηκε ότι χαλάρωσε το σχοινί ή ότι οι σωλήνες μετακινήθηκαν από τη θέση τους. Στη προφορική του μαρτυρία, παραπέμποντας στη φωτογραφία 48 του Τεκμηρίου 11, η οποία απεικονίζει την καμπίνα του διπλοκάμπινου οχήματος του, έδειξε τον τρόπο με τον οποίο έδεσε τις σωλήνες. Υπέδειξε 4 σημεία στα οποία βρίσκονται οι γάντζοι που είπε ότι χρησιμοποίησε κατά το δέσιμο για να μη διαφύγουν οι σωλήνες. Ερωτηθείς από το συνήγορο υπεράσπισης είπε ότι στην καμπίνα του οχήματος υπήρχαν συνολικά 7 γάντζοι: τρεις γάντζοι στη δεξιά πλευρά του οχήματος, τρεις στην αριστερή πλευρά του οχήματος και ένας στην οροφή του οχήματος. Στην αντεξέταση είπε ότι οι γάντζοι ήταν μεν 6 (εννοώντας προφανώς τους πλαϊνούς γάντζους) αλλά πως δεν έδεσε τις σωλήνες και στους
3. Ερωτηθείς στην αντεξέταση για ποιο λόγο δεν ανέφερε οτιδήποτε στην κατάθεση του για τους γάντζους όταν περιέγραφε τον τρόπο δεσίματος των σωλήνων, απάντησε τα εξής: «Επειδή με ρωτήσατε για τους γάντζους και είπα για τους γάντζους. Στην κατάθεση μου δεν με ρώτησε κανένας εκεί για τους γάντζους.». Συνεχίζοντας, είπε ότι έκανε σφιχτοθηλιές με το σχοινί ώστε να αυτό να μη λυθεί και να διαφύγουν οι σωλήνες, παραπέμποντας στις φωτογραφίες 99, 100 και 101 του Τεκμηρίου
4. Το σχοινί ήταν καινούργιο και είχε μήκος 10 μέτρα. Όπως είπε, εδώ και 40 χρόνια για τη μεταφορά σωλήνων με το όχημα του χρησιμοποιεί τον ίδιο τρόπο δεσίματος. Ήταν περαιτέρω η θέση του πως όταν έγινε το ατύχημα ρώτησε τον Άθω Προκοπίου εάν είδε τις σωλήνες να μετακινούνται από το όχημα και ότι αυτός του απάντησε πως δεν είδε τίποτε ενώ στην κατάθεση του στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο, είπε άλλα. Η υπεράσπιση κάλεσε ως εμπειρογνώμονα μάρτυρα τον Δημήτρη Τίτα (ΜΥ1). Στη μαρτυρία του αναφέρθηκε εκτενώς στην επαγγελματική του κατάρτιση και εμπειρία (Τεκμήριο 28). Είναι εγκεκριμένος σύμβουλος από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας και μέλος του Κυπριακού Συνδέσμου Ασφάλειας και Υγείας. Υπό αυτή του την ιδιότητα εκπονεί μελέτες για ζητήματα Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας. Μεταξύ άλλων, στο βιογραφικό του σημείωμα, αναφέρεται πως από το 2009 μέχρι το 2016 ήταν Επιθεωρητής Εργασίας στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας. Ανάμεσα στα καθήκοντα του ήταν η διερεύνηση εργατικών θανατηφόρων ατυχημάτων που σχετίζονταν με τον εξοπλισμό εργασίας π.χ με σκυβαλλοφόρα, βαρέλια μεταφοράς σιτηρών. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι έχει διερευνήσει αρκετά θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και προέβη πολλές φορές σε αναπαραστάσεις τροχαίων ατυχημάτων. Ήταν η θέση του πως σύμφωνα με τους περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμους του 1996 ως 2020 το εν λόγω ατύχημα «συγκαταλέγεται και ως εργατικό ατύχημα» και πως θα έπρεπε να διερευνηθεί και από τον Επιθεωρητή Εργασίας. Και τούτο όπως είπε, διότι το ατύχημα προκλήθηκε την ώρα που το θύμα ασκούσε τα επαγγελματικά του καθήκοντα ως οδηγός φορτηγού. Στις 14/07/2022 του ανατέθηκε από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο όπως ετοιμάσει έκθεση διερεύνησης σε σχέση με το ατύχημα (Τεκμήριο 29). Έλαβε το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του δείξει τον τρόπο με τον οποίο έδεσε τις σωλήνες στο όχημα κατά τον επίδικο χρόνο και έκαναν μαζί αναπαράσταση του ατυχήματος χρησιμοποιώντας το όχημα του κατηγορούμενου και ένα φορτηγό παρόμοιου τύπου με αυτό που οδηγούσε το θύμα. Το μήκος του καθρέφτη του φορτηγού που χρησιμοποίησε για αναπαράσταση ήταν 0.50 cm (17.50 πόντοι). Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι ο δρόμος που έγινε το ατύχημα είναι στενός, η διαχωριστική γραμμή των δύο λωρίδων σχεδόν ανύπαρκτη, με τρόπο που οι οδηγοί εύκολα μπορούν να παρεκκλίνουν της πορείας τους και να εισέλθουν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Θεωρεί πως υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες το φορτηγό όχημα που οδηγούσε το θύμα να εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και τούτο λόγω της ανάπτυξης της φυγόκεντρου δύναμης ενόψει του ότι λίγο πριν γίνει η σύγκρουση το φορτηγό εξήλθε από αριστερή στροφή. Θεωρεί ότι το ατύχημα προκλήθηκε λόγω του ότι το καθρεφτάκι του φορτηγού πλάτους 0.50 cm εισήλθε στη λωρίδα κυκλοφορίας του κατηγορουμένου και «χτύπησε στις σωλήνες» που βρίσκονταν πάνω από την καμπίνα του οχήματος του κατηγορουμένου. Θεωρεί πως ίσως μερικές σωλήνες πέρασαν μέσα από το μεταλλικό πλαίσιο σχήματος «Π» που συγκρατεί τον καθρέφτη, άλλες έξω από το «Π» και γι᾽ αυτό στράβωσαν όλες κατά τον ίδιο τρόπο. Από το κτύπημα, το καθρεφτάκι έσπασε και οι σωλήνες μπήκαν στο παράθυρο της πόρτας του οδηγού. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, το γεγονός ότι από τη σύγκρουση στράβωσε προς τα πίσω η δοκός που βρίσκεται στην καμπίνα του οχήματος του κατηγορουμένου καθώς επίσης και το σημείο πρόσδεσης των σωλήνων στο πίσω αριστερό μέρος του οχήματος αποδεικνύει ότι οι σωλήνες δεν ολίσθησαν από τη θέση στην οποία ήταν δεμένες. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα πως οι σωλήνες ήταν τόσο καλά δεμένες που κατά τη σύγκρουση με το δεξιό καθρέφτη του φορτηγού δεν κινήθηκαν προς τα πίσω αλλά παρέμειναν καθ᾽ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης στη θέση τους. Συνεχίζοντας, ανέφερε πως το σχοινί που χρησιμοποιήθηκε για την πρόσδεση των σωλήνων ήταν καινούργιο, καλής ποιότητας και δεν κόπηκε. Όπως είπε, το σχοινί απελευθερώθηκε όταν τα σταθερά σημεία στα οποία ήταν δεμένες οι σωλήνες (δοκός και πίσω αριστερό μέρος του οχήματος) στράβωσαν. Eίπε ότι πίσω από την καμπίνα του οχήματος του κατηγορούμενου υπάρχει ένα μεταλλικό πλαίσιο το οποίο στις δύο άκρες έχει στοπερ, γεγονός που αποτρέπει την ολίσθηση ή μετακίνηση του φορτίου. Στην αντεξέταση είπε ότι δεν γνωρίζει ποιο είναι το επιτρεπόμενο μήκος του προεξέχοντος φορτίου που δικαιούται ένας οδηγός να μεταφέρει με το όχημα του. Όπως είπε, δεν γνώριζε ότι υπάρχει νομοθεσία για προεξέχοντα φορτία. Συνεχίζοντας επί του ιδίου θέματος, πρόσθεσε ότι είναι άσχετο το γεγονός πως οι σωλήνες προεξείχαν στο πίσω μέρος του οχήματος. Και αυτό διότι, «οι σωλήνες στο μπροστινό μέρος του οχήματος» δηλαδή «πάνω από την καμπίνα του οδηγού» δεν εξείχαν από το μήκος του διπλοκάμπινου οχήματος. Αυτό το είπε επειδή θεωρεί πως το ατύχημα προκλήθηκε από το κτύπημα του καθρέφτη με το μέρος των σωλήνων που βρίσκονταν πάνω από την καμπίνα. Ο ΜΥ1 εξέφρασε τη γνώμη ότι ο Άθως Προκοπίου ο οποίος βρισκόταν πίσω από το φορτηγό που οδηγούσε το θύμα δεν ήταν σε θέση να δει την ταλάντευση των σωλήνων, λόγω του περιορισμένου οπτικού πεδίου, το λεγόμενο «τυφλό σημείο» (Τεκμήριο 30). Για να υποστηρίξει την άποψη αυτή, αναφέρθηκε στις διαστάσεις των ενεχόμενων οχημάτων καταλήγοντας πως μόνο σε περίπτωση που ο Άθως Προκοπίου τηρούσε απόσταση μεγαλύτερη των 9 μέτρων από το προπορευόμενο του όχημα δηλαδή το φορτηγό του θύματος, θα είχε ελεύθερο οπτικό πεδίο. Θεωρεί πως για να ήταν εφικτό ο Άθως Δημητρίου να δει την ταλάντευση των σωλήνων στο εξ αντιθέτου ερχόμενο όχημα, θα έπρεπε να ήταν σε θέση να δει το δεξιό καθρεφτάκι του προπορευόμενου φορτηγού που οδηγούσε το θύμα. Στην αγόρευση της η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υποστήριξε ότι έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος μετέφερε μεγάλου μεγέθους σωλήνες οι οποίες εξείχαν πέραν του επιτρεπόμενου ορίου στο πίσω μέρος της καμπίνας και οι οποίες δεν ήταν κατάλληλα δεμένες με αποτέλεσμα αυτές να πέσουν από την καμπίνα και να προκληθεί το θανατηφόρο ατύχημα. Αναφερόμενη στην ειδικότητα του πραγματογνώμονα Δημήτρη Τίτα (ΜΥ1) και στην άγνοια του αναφορικά με το επιτρεπόμενο μήκος φορτίου με βάση τη νομοθεσία, εισηγήθηκε πως είναι ακροασφαλές για το Δικαστήριο να στηριχθεί στα συμπεράσματα του. Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε πως η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής παρουσιάζει κενά και ανακρίβειες. Θεωρεί τη διερεύνηση της Αστυνομίας πλημμελή επειδή δεν μετρήθηκε το καθρεφτάκι του φορτηγού που οδηγούσε το θύμα και δεν διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο έδεσε τις σωλήνες ο κατηγορούμενος στην καμπίνα. Στηριζόμενος στη μαρτυρία του πραγματογνώμονα της υπεράσπισης, ανέφερε πως ο Άθως Προκοπίου ήταν αδύνατο να δει την ταλάντευση των σωλήνων λόγω του μεγέθους του προπορευόμενου φορτηγού και της απόστασης που κρατούσε από αυτό. Σε κάθε περίπτωση, ως ανέφερε, η ταλάντευση των σωλήνων στην οποία αναφέρθηκε ο Άθως Προκοπίου δεν προκάλεσε την εκτροπή των σωλήνων και αυτό διότι στην καμπίνα του οχήματος του κατηγορούμενου υπήρχαν «στοπερ» τα οποία θα σταματούσαν τη διαφυγή των σωλήνων. Όπως είπε, το στράβωμα των σωλήνων κατά τον ίδιο τρόπο και η αλλοίωση που προκλήθηκε στη δοκό της καμπίνας καταδεικνύουν πως το καθρεφτάκι 0.50 cm του φορτηγού που οδηγούσε το θύμα μπήκε στην λωρίδα κατεύθυνσης του κατηγορούμενου και κτύπησε στις σωλήνες που εξείχαν στο πάνω μέρος της καμπίνας. Εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου προερχόμενη από τους μάρτυρες που κάλεσε η Κατηγορούσα Αρχή και η Υπεράσπιση. Έχοντας υπόψη μου τις νομολογιακές αρχές που αφορούν τη μαρτυρία πραγματογνωμόνων, προχωρώ να εξετάσω τη μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης Παύλου Χριστοφή (ΜΚ1) και του Δημήτρη Τίτα (ΜΥ1) των οποίων η μαρτυρία είναι καθοριστική για την έκβαση της υπόθεσης. Ο Παύλος Χριστοφή (ΜΚ1) έχει μακροχρόνια πείρα στην εξέταση τροχαίων θανατηφόρων ατυχημάτων. Στη μαρτυρία του ήταν σαφής και επεξηγηματικός. Η εξήγηση που έδωσε αναφορικά με τον τρόπο πρόκλησης του ατυχήματος είναι πειστική. Συνάδει με την πραγματική μαρτυρία και την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Άθου Προκοπίου. Οι γαλβανιζέ σωλήνες μήκους 6 μέτρων εξείχαν 1 ½ μέτρο στο πίσω μέρος του διπλοκάμπινου οχήματος, κάτι το οποίο παραδέχεται άλλωστε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Η ταλάντευση των σωλήνων οφείλετο στην κατασκευή και στην προεξοχή τους σε μεγάλο μήκος πίσω από την καμπίνα. Η ταλάντευση είχε ως αποτέλεσμα ορισμένες εξ αυτών να πέσουν οδόστρωμα, άλλες στο όχημα του Άθου Προκοπίου και άλλες να εκτοξευθούν «σαν ελατήριο» με αποτέλεσμα να φτάσουν στο ύψος των 2 ½ μέτρων που βρισκόταν το θύμα και να μπουν από το παράθυρο του οδηγού τραυματίζοντας αυτόν θανάσιμα στο κεφάλι. Ορθά κατά την άποψη μου δεν απασχόλησε τον εξεταστή της υπόθεσης ο τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος έδεσε τις σωλήνες και αυτό διότι αιτία της ολίσθησης των σωλήνων ήταν η ταλάντευση των σωλήνων η οποία προκλήθηκε από το μήκος τους που εξείχε στο πίσω μέρος της καμπίνας και την κατασκευή τους. Τον Δημήτρη Τίτα (ΜΥ1) παρουσίασε ως εμπειρογνώμονα η υπεράσπιση για την εξέταση του παρόντος ατυχήματος. Αυτός είναι Σύμβουλος σε θέματα ασφάλειας και υγείας στον εργασιακό χώρο. Η άποψη του ΜΥ1 ότι το ατύχημα είναι εργατικό και πως γι᾽ αυτό το λόγο η διερεύνηση του εμπίπτει στη δική του εμπειρογνωμοσύνη είναι εσφαλμένη. Από το βιογραφικό του σημείωμα και όσα ανέφερε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι τα ακαδημαϊκά του προσόντα αλλά και η εμπειρία του σχετίζονται με τα μέτρα πρόληψης κινδύνων σε χώρους εργασίας και τη διερεύνηση εργατικών ατυχημάτων. Ερωτηθείς στην αντεξέταση ανέφερε πως έχει προβεί και σε άλλες αναπαραστάσεις τροχαίων ατυχημάτων. Δεν έδωσε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες επί αυτού. Δήλωσε μάλιστα άγνοια για τη νομοθεσία που αφορά το επιτρεπόμενο όριο μεταφοράς ενός φορτίου στο δρόμο. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως η εμπειρογνωμοσύνη σε ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται (Βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ v. Δημοκρατία

(1990)1 Α.Α.Δ 984). Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου θεωρώ πως ο εν λόγω μάρτυρας δεν έχει αποκτήσει είτε λόγω εκπαίδευσης είτε λόγω εμπειρίας επαρκή γνώση ώστε να θεωρείται πραγματογνώμονας για τη διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων (βλ. R. v Bonython [1984] 38 S.A.S.R. 45 και R. v Henderson [2010] EWCA 1269). Ανεξαρτήτως όμως των πιο πάνω, θα εξετάσω τη μαρτυρία του. Ο ΜΥ1 για σκοπούς εξαγωγής των συμπερασμάτων του επικεντρώθηκε αποκλειστικά στα όσα του ανέφερε ο κατηγορούμενος αναφορικά με τον τρόπο δεσίματος των σωλήνων. Δεν έλαβε υπόψη το μήκος των σωλήνων που εξείχε στο πίσω μέρος του οχήματος, το μέγεθος και την κατασκευή τους. Το πιο σοβαρό είναι ότι εκφεύγοντας από το αντικειμενικό καθήκον που πρέπει να επιτελεί ένας πραγματογνώμονας απέκλεισε τη θέση του αυτόπτη μάρτυρα Άθου Προκοπίου ο οποίος είπε στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ότι είδε τις σωλήνες να ταλαντεύονται προτού γίνει το ατύχημα. Στην προσπάθεια του να βοηθήσει τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης εξέφρασε θεωρίες που όπως αποδεικνύεται από τη μαρτυρία που έχω ενώπιον μου είναι αντίθετες με τα πραγματικά γεγονότα. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο Άθως Προκοπίου (ΜΚ5) είπε την αλήθεια. Τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά με την ταλάντευση των σωλήνων είναι ακριβώς τα ίδια με όσα ανέφερε στην κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία στις 27/08/2020 αμέσως μετά το ατύχημα. Η μαρτυρία του παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέταση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε με σαφήνεια και ευθύτητα πως η απόσταση που είχε από το φορτηγό τη στιγμή που είδε τις σωλήνες να ταλαντεύονται ήταν στα 5-6 μέτρα επισημαίνοντας πως «δεν ήταν καρφωμένος» πίσω από το προπορευόμενο φορτηγό, στο δρόμο κινούντο μόνο τα τρία ενεχόμενα οχήματα, στοιχεία που του επέτρεπαν να δει καθαρά την ταλάντευση των σωλήνων. Οι υπόλοιποι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής ήσαν επίσης αξιόπιστοι. Δεν χρειάζεται να σχολιάσω τη μαρτυρία τους διότι τα όσα είπαν δεν σχετίζονται με τα αντιμαχόμενα γεγονότα που σχετίζονται με τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος δέχεται ότι οι σωλήνες που μετέφερε εξείχαν από την καμπίνα του οχήματος του. Πιστεύει όμως ότι δεν φέρει ευθύνη για το ατύχημα διότι ο τρόπος που έδεσε τις σωλήνες ήταν επαρκής ώστε να αποτραπεί η ολίσθηση των σωλήνων. Δεν αποδέχομαι τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα λεγόμενα του Άθου Προκοπίου (ΜΚ5) στη σκηνή του ατυχήματος και τούτο για τους λόγους που έκανα αποδεκτή τη μαρτυρία του τελευταίου. Δεν διακρίνω οτιδήποτε που να θέτει υπό αμφισβήτηση την ορθότητα των συμπερασμάτων της Αστυνομίας. Ως εκ τούτου, καταλήγω στα πιο κάτω ευρήματα: Ο Μitko Mitev στις 27/08/2020 και γύρω στις 11:00 π.μ οδηγούσε το φορτηγό με αριθμούς εγγραφής MEN ΧΧΧ με δυτική κατεύθυνση στον 8ο Δρόμο στα Κάτω Πολεμίδια. Πίσω από το φορτηγό, εκινείτο o Άθως Προκοπίου με το όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΝΜΒ ΧΧΧ. Εκείνη τη στιγμή, στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας δηλαδή με ανατολική κατεύθυνση εκινείτο ο κατηγορούμενος με το διπλοκάμπινο όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΗΕΝ ΧΧΧ, στην καμπίνα του οποίου μετέφερε 7 γαλβανιζέ σωλήνες μήκους 6 μέτρων. Λόγω της δυνατής ταλάντευσης των σωλήνων που εξείχαν 1 ½ μέτρο στο πίσω μέρος της καμπίνας του οχήματος του κατηγορουμένου, το σχοινί με το οποίο ήσαν δεμένες λύθηκε και οι σωλήνες μετακινήθηκαν από τη θέση τους. Οι σωλήνες δεν πήγαν όλες προς την ίδια κατεύθυνση. Άλλες έπεσαν στο οδόστρωμα, άλλες κτύπησαν στο όχημα του Άθου Προκοπίου ενώ μία ή περισσότερες εξ αυτών εκτοξεύθηκαν «σαν ελατήριο» με αποτέλεσμα να φτάσουν στο ύψος των 2 ½ μέτρων από το έδαφος που αντιστοιχεί στο ύψος που βρισκόταν το θύμα, κτύπησαν το καθρεφτάκι του φορτηγού και μετά μπήκαν από το παράθυρο του οδηγού το οποίο ήταν ανοικτό και τον κτύπησαν θανάσιμα στο κεφάλι. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 50

(16)(δ) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984[1]. Το συγκεκριμένο άρθρο απαγορεύει τη μεταφορά φορτίου σε μηχανοκίνητο όχημα «κατά τρόπον δυνάμενον να προκαλέσει κίνδυνο στον οδηγό, στους επιβάτες ή τρίτα πρόσωπα ή ζημίαν σε περιουσιακά στοιχεία». Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται πως με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Δέχεται ωστόσο ότι ο κατηγορούμενος μετέφερε φορτίο που προεξείχε παράνομα προς τα πίσω. Δεν αποδείχθηκε όμως, κατά την άποψη του, ότι το προεξέχον προς τα πίσω φορτίο ήταν δυνάμενο να προκαλέσει κίνδυνο σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία. Και αυτό διότι θεωρεί πως το ατύχημα προκλήθηκε με το μπροστινό μέρος των σωλήνων. Από την άλλη, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγείται ότι έχει αποδειχθεί το αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Το άρθρο 50

(16)(β) των προαναφερόμενων κανονισμών απαγορεύει τη μεταφορά φορτίου σε όχημα που εκτείνεται πέραν του 10% του συνολικού μήκους του οχήματος. Το άρθρο 50

(16)(δ) όμως είναι ευρύ και καλύπτει όλες τις περιπτώσεις όπου η μεταφορά φορτίου καθ᾽ οιονδήποτε τρόπο δύναται να προκαλέσει κίνδυνο σε πρόσωπα ή ζημιά σε περιουσία. Η μεταφορά 7 σωλήνων τύπου γαλβανιζέ που εξείχαν 1 ½ μέτρο στο πίσω μέρος του διπλοκάμπινου οχήματος εμπίπτει στην πρόνοια του άρθρου 50

(16)(δ), αφού αυτά τα δύο στοιχεία (προέξεχον μήκος και κατασκευή σωλήνων) προκάλεσαν την ταλάντευση και ολίσθηση των σωλήνων με τις προαναφερόμενες συνέπειες. Επομένως, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στη 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει. Κατ᾽ ακολουθία απομένει να εξεταστεί κατά πόσο στοιχειοθετείται το αδίκημα της 1ης κατηγορίας[2]. Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται πως δεν έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος προέβη σε οποιαδήποτε αλόγιστη, απερίσκεπτη ή επικίνδυνη πράξη ή συμπεριφορά η οποία να μην ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια. Εξέφρασε δε την άποψη πως υπολείπεται το βασικό στοιχείο της ένοχης διάνοιας. Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα (Κεφάλαιο 154) έχει ερμηνευθεί σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. Πέτρου v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ 233, Ζυπιτής v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ 220,). Εν προκειμένω, κατά την κρίση μου, η μεταφορά 7 γαλβανιζέ σωλήνων που εξείχαν 1 ½ μέτρο στο πίσω μέρος του διπλοκάμπινου οχήματος, συνιστούσε επικίνδυνη και απερίσκεπτη ενέργεια. Ο κατηγορούμενος αγνόησε και παρέβλεψε το σοβαρό κίνδυνο ολίσθησης των σωλήνων και πρόκλησης ατυχήματος στο δρόμο. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στο αδίκημα της 1ης κατηγορίας. (Υπ.)....................... Ντ. Βαρωσιώτου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή [1] Άρθρο 50

(16)(δ) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984: Τηρουμένων των διατάξεων των Κανονισμών 51,52 και 53 και λαμβανομένου υπ᾽ όψιν ότι ο κινητήρ φορτηγού μηχανοκινήτου οχήματος ή λεωφορείου δέον όπως αναπτύσση 4.4. καθαράς χιλιοβατόρας (Net kilowatts) ανά 1000 χιλιόγραμμα μικτού βάρους, ουδείς θέλει προκαλέσει, ανεχθεί ή επιτρέψει την χρήσιν μηχανοκινήτου οχήματος εφ᾽ οιασδήποτε οδού, ουδέ οδηγήσει ή αναλάβει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος ότε τούτο χρησιμοποιείται εφ´οιασδήποτε οδού, εκτός εάν τηρηθώσιν αι ακόλουθες διατάξεις: .... Εκτός δυνάμει αδείας του Εφόρου, η οποία δίδεται σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις και τηρουμένων των όρων τους οποίους ήθελεν ο Έφορος εκάστοτε επιβάλλει, το υπό μηχανοκινήτων οχημάτων μεταφερόμενον φορτίον δέον όπως μη- (δ) μη μεταφέρηται κατά τρόπον δυνάμενον να προκαλέση κίνδυνον εις τον οδηγόν, τους επιβάτες ή τρίτα πρόσωπα ή ζημίαν εις περιουσιακά στοιχεία. [2] Άρθρο 210 του Κεφ. 154: Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο