Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Φάτι Ατζιάμι, Αρ. Υπόθεσης: 1727/2022, 8/8/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ντ. Βαρωσιώτου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 1727/2022 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Φάτι Ατζιάμι Ημερομηνία: 08 Αυγούστου 2024 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Κ. Χ'' Κωνσταντίνου με κο Π. Ευριπίδου Για κατηγορούμενο: κα Κ. Πιερούδη Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ Πρωί της 8ης Δεκεμβρίου 2020, ο κατηγορούμενος αποφάσισε να οδηγήσει χωρίς προηγουμένως να λάβει τα φάρμακα του για την αντιμετώπιση της επιληψίας και των άλλων μόνιμων προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Κινούμενος με το όχημα του στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου με κατεύθυνση προς Πάφο, κοντά στο χωριό Αυδήμου άρχισε να κινείται ζικ - ζακ στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας και κατά διαστήματα στο παγκέτο ασφαλείας. Διένυσε με αυτόν τον τρόπο απόσταση 8 χιλιομέτρων. Εκείνη την ώρα συνεργείο καθαρισμού των ομβρίων υδάτων διεξήγαγε εργασίες παρά το 33ο χιλιόμετρο στον αυτοκινητόδρομο. Είχε τοποθετηθεί ρυμουλκούμενος φωτεινός σηματοδότης στο παγκέτο ασφαλείας. Λίγα μέτρα πιο μπροστά ήταν σταθμευμένο το φορτηγό του συνεργείου στο οποίο υπάλληλος του συνεργείου είχε επιβιβαστεί στη θέση του οδηγού και ετοιμαζόταν να κινηθεί όπισθεν ώστε να συνδεθεί το πισινό μέρος του φορτηγού με τον ρυμουλκούμενο σηματοδότη. Ο Sergiu Rusu, επίσης υπάλληλος του συνεργείου, στεκόταν στο παγκέτο ασφαλείας, μεταξύ του ρυμουλκούμενου σηματοδότη και του φορτηγού, με σκοπό να καθοδηγήσει τον συνάδελφο του για να επιτευχθεί η πρόσδεση του ρυμουλκούμενου με το φορτηγό. Γύρω στις 10:35 π.μ, ο κατηγορούμενος φθάνοντας στο 33ο χιλιόμετρο του αυτοκινητόδρομου, παρά το χωριό Πισσούρι παρέκκλινε της πορείας του και μπήκε στο αριστερό παγκέτο ασφαλείας. Προσέκρουσε στη δεξιά πλευρά του ρυμουλκούμενου φωτεινού σηματοδότη, ο οποίος μετακινήθηκε και προσέκρουσε στο κιγκλίδωμα. Εργάτης άκουσε το θόρυβο από τη σύγκρουση και όταν έστρεψε την προσοχή του στο σημείο του θορύβου, είδε τον Sergiu Rusu ξαπλωμένο στο καπό του οχήματος του κατηγορουμένου. Αμέσως μετά, ο κατηγορούμενος κτύπησε βίαια με το όχημα του στο πίσω δεξιό μέρος του φορτηγού. Λόγω της βίαιης σύγκρουσης το φορτηγό σπρώχθηκε προς τα εμπρός, προσέκρουσε στο κιγκλίδωμα και ακινητοποιήθηκε (Τεκμήρια 1 και 2). Νοσηλευτής του ασθενοφόρου που έφτασε στη σκηνή του δυστυχήματος βρήκε τον Sergiu Rusu, ξαπλωμένο στο καπό της μηχανής του οχήματος του κατηγορούμενου και διαπίστωσε ότι δεν έφερε σημεία ζωής. Το θύμα μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του (Τεκμήριο 1). Σε δείγμα αίματος που έδωσε ο κατηγορούμενος για έλεγχο από το Γενικό Κρατικό Χημείο, δεν ανευρέθηκαν ναρκωτικές ουσίες ή αλκοόλη ή φάρμακα. Την επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 09/12/2020, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Σε αυτήν ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι το 2013 ενώ εργαζόταν έπεσε από σκάλα ύψους 3 μέτρων και λόγω του ατυχήματος υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Νοσηλεύτηκε για μήνες σε κωματώδη κατάσταση. Από το ατύχημα προκλήθηκαν σε αυτόν διάφορα προβλήματα, όπως επιληψία, ημιπάρεση, μυϊκή αδυναμία, διαταραχή της ισορροπίας και της βάδισης που του προκαλούν τρέμουλο και ζαλάδες. Για την αντιμετώπιση των πιο πάνω προβλημάτων λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Σύμφωνα με την κατάθεση του, το πρωί της 8ης Δεκεμβρίου που επισυνέβη το ατύχημα, δεν είχε φαγητό στο σπίτι και γι᾽ αυτό δεν έλαβε τα φάρμακα του. Ξεκίνησε με το όχημα του για να μεταβεί σε φούρνο να πάρει φαγητό. Κατά την οδήγηση έχασε τις αισθήσεις του και προκλήθηκε το δυστύχημα. Ο Δρ. Νικόλα Χαραλάμπους διενήργησε στις 11/12/2020 τη νενομισμένη νεκροτομή και νεκροψία και σύμφωνα με την ιατροδικαστική του έκθεση ο θάνατος του θύματος οφείλεται σε πολυτραυματισμούς που προκλήθηκαν από το τροχαίο ατύχημα (Τεκμήριο 5). Την ίδια ημέρα, δηλαδή 11/12/2020 η Αστυνομία ενημέρωσε το Τμήμα Οδικών Μεταφορών για το περιστατικό (Τεκμήριο 7). Ο Έφορος Μηχανοκινήτων Οχημάτων, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει ο νόμος, ανέστειλε επ᾽ αόριστο την άδεια οδήγησης του κατηγορούμενου επειδή κρίθηκε ότι η κατάσταση υγείας του δεν του επέτρεπε να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο του οχήματος (Τεκμήριο 8). Να σημειώσω ότι ο κατηγορούμενος είχε αποκτήσει κυπριακή άδεια οδήγησης το
- Παρέλειψε όμως να γνωστοποιήσει στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών, τα σοβαρά προβλήματα υγείας που προκλήθηκαν σε αυτόν το 2013, που όπως προκύπτει από τα ιατρικά πιστοποιητικά, τον καθιστούσαν ανίκανο να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο του οχήματος και να οδηγεί με ασφάλεια. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για την πρόκληση του θανάτου του Sergiu Rusu λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154) και των άρθρων 19 και 20 Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν έχει οποιουσδήποτε βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης του. Αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η συνήγορος του κατηγορουμένου έδωσε έμφαση στις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Ήταν η θέση της ότι η ενέργεια του κατηγορούμενου να οδηγήσει ενώ δεν είχε λάβει προηγουμένως τη φαρμακευτική του αγωγή, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγωιστική διότι ο ίδιος δεν μπορούσε να προβλέψει τις συνέπειες της παράλειψης αυτής. Και αυτό διότι, ως εισηγήθηκε, η λιποθυμία λόγω μη λήψης φαρμακευτικής αγωγής ήταν ένα απρόβλεπτο συμβάν. Πέραν τούτου, η συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε πως η κατάσταση υγείας του δεν του επέτρεπε να σταθμίσει ορθά τις περιστάσεις και να εκτιμήσει τον κίνδυνο που ενδεχομένως να επέφερε η μη λήψη της φαρμακευτικής του αγωγής. Επί αυτού, κατέθεσε σωρεία ιατρικών πιστοποιητικών στα οποία καταγράφονται τα σοβαρά προβλήματα υγείας που προκλήθηκαν στον κατηγορούμενο μετά το ατύχημα που επισυνέβη το
- Ο κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε κρανιοεκτομή, σε τραχειοστομία και στη συνέχεια λόγω ανάπτυξης υδροκέφαλου υπεβλήθη σε επέμβαση για τοποθέτηση οσφυοπεριστονιακής βαλβίδας. Λόγω της δραματικής επιδείνωσης της κατάστασης του από τη δυσλειτουργία της βαλβίδας και της κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, ο κατηγορούμενος υπεβλήθη σε επανειλημμένες χειρουργικές επεμβάσεις. Παρουσιάζει αριστερή ημιπάρεση, μυϊκή αδυναμία, διαταραχή ισορροπίας και βάδισης και επιληψία. Έκτοτε λαμβάνει αντιεπιληπτική αγωγή την οποία θα συνεχίσει εφόρου ζωής λόγω των επιληπτικών κρίσεων που παρουσιάζει. Υποφέρει από ζαλάδες και τρέμουλο. Παρακολουθείται από θεράποντες ιατρούς στην Κύπρο και στον Λίβανο (Τεκμήρια 6(α)-6(θ)). Οι νευροχειρούργοι Δρ. Houssam Moussa Fardoun και Δρ. Raafat Yahya στις δικές τους γνωματεύσεις αναφέρουν ότι το ατύχημα του 2013 εκτός από σωματικά προβλήματα υγείας προκάλεσε στον κατηγορούμενο ψυχικές διαταραχές και επηρέασε τη νοητική του κατάσταση. Σύμφωνα με πρόσφατη ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 16/07/2024 του ψυχιάτρου Δρ. Αργύρη Αργυρού, ο κατηγορούμενος παρουσιάζει αλλοιωμένη και ανεπαρκή ψυχική, νοητική και κοινωνική λειτουργικότητα που δεν του επιτρέπει να λειτουργεί αυτόνομα στην καθημερινότητα του. Παρουσιάζει «πτωχή δυνατότητα επικοινωνίας και συνεργασίας» και «ανεπαρκή δυνατότητα αυτονομίας και αυτοφροντίδας». Χρειάζεται συνεχή και σταθερή ιατρική θεραπεία και υποστηρικτική φροντίδα από το οικογενειακό του περιβάλλον. Παρουσιάζει κινητικές δυσκολίες, αστάθεια βάδισης, ατονία και επιληψία. Πάσχει από μόνιμο οργανικό ψυχοσύνδρομο που του προκαλεί προβλήματα στη μνήμη, έλλειψη συγκέντρωσης και χωροχρονικό αποπροσανατολισμό. Αντιμετωπίζει δυσκολίες στην έκφραση βούλησης, προβλήματα κρίσης και αντίληψης. Έχει εμφανή δυσχέρεια στην άρθρωση, στην οργάνωση του λόγου και στη λεκτική επικοινωνία. Παρουσιάζει μόνιμη καταθλιπτική κλινική εικόνα με συχνές συναισθηματικές μεταπτώσεις, ευερεθιστικότητα, νευρικότητα και συχνές εκτροπές συμπεριφοράς. Παρουσιάζει μετατραυματικό στρες, εκδηλώνει φόβο, αγωνία και ξαφνιάσματα από τις τραυματικές μνήμες του δυστυχήματος που συνοδεύονται από κρίσεις πανικού. Σύμφωνα με τη γνώμη του του ψυχιάτρου, ενδεχόμενη φυλάκιση θα επιβαρύνει τη γενική κατάσταση υγείας του κατηγορουμένου ενώ η ανεπαρκής δυνατότητα αυτοφροντίδας δεν του επιτρέπει να προσαρμοστεί σε συνθήκες κράτησης (Τεκμήριο 6(θ)). Λόγω της κατάστασης υγείας του, ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να εργαστεί και λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας. Είναι έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών ηλικίας 19 ετών και 14 ετών. Διαμένει στην Κύπρο αλλά πηγαινοέρχεται με την οικογένεια του στο Λίβανο, όπου παρακολουθείται τακτικά από τους θεράποντες ιατρούς. Συνεχίζοντας η συνήγορος υπεράσπισης ζήτησε όπως συνδυαστικά με τα πιο πάνω ληφθεί υπόψη η παρέλευση 4 σχεδόν χρόνων από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή, χωρίς να παραβλέπει το γεγονός πως ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την κατηγορία που αντιμετωπίζει μόλις στις 29/05/
- Επί του τελευταίου αυτού σημείου που ήγειρε η συνήγορος υπεράσπισης, αναφέρω πως ενώ το αδίκημα διαπράχθηκε στις 08/12/2020 η υπόθεση καταχωρήθηκε δύο χρόνια αργότερα, δηλαδή στις 10/02/2022 χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση από την Κατηγορούσα Αρχή για την προκληθείσα αυτή καθυστέρηση. Εξέτασα με προσοχή τα ιδιαίτερα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η σοβαρότητα του αδικήματος της αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης που είχε ως αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο του Sergiu Rusu είναι δεδομένη. Η εγγενής σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες ποινές όπως διατυπώνονται στο άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154). [1] Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (Λεβέντης v. Aστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ 632). Η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον νομοθέτη, όπως ορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, για την επιλογή της αρμόζουσας ποινής. Οι σοβαρές διαστάσεις που έχουν προσλάβει τα θανατηφόρα ατυχήματα στη χώρα μας και η αναγκαιότητα συμμόρφωσης των οδηγών με τον κώδικα οδικής συμπεριφοράς έχουν αποτελέσει αντικείμενο σχολιασμού στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σάββα v. Aστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 242, στην οποία ο Χρ. Αρτεμίδη Πρ., (σύνθεση: Αρτεμίδης Πρ., Κραμβής Δ., Χατζηχαμπής Δ.), ανέφερε τα εξής: «Τα θανατηφόρα δυστυχήματα κατάντησαν τραγικό καθημερινό φαινόμενο στον τόπο μας, ο οποίος κατέχει χείριστη θέση στον κατάλογο των ευρωπαϊκών χωρών, ειδικά για τα θανατηφόρα δυστυχήματα αλλά και γενικότερα, για παραβάσεις του Κώδικα Οδικής συμπεριφοράς. Ο Κώδικας Οδικής συμπεριφοράς αποτελεί αναπόσπαστο μέρος, σε μια σύγχρονη και αναπτυγμένη πολιτεία με τον κώδικα κοινωνικής συμπεριφοράς. Γι' αυτό και αποτελεί μια από τις τιμές μέτρησης και αξιολόγησης του σεβασμού του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο. Τα τροχαία αδικήματα, όπως συνηθίσαμε να αναφερόμαστε στις παραβάσεις της οικείας νομοθεσίας ή γενικότερα τα αδικήματα που διαπράττονται κατά την οδήγηση, θεωρούνται πλέον σοβαρά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Τα Δικαστήρια, που παρακολουθούν και είναι ευαίσθητα στις μεταβολές συμπεριφοράς της κοινωνίας, αναπροσαρμόζουν τις ποινές που επιβάλλουν ώστε να γίνει συνείδηση πως η ορθή ρύθμιση της τροχαίας κίνησης έχει άμεση σχέση με την καθημερινή λειτουργία της ζωής των ανθρώπων». Όπως σημείωσε και ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου (όπως ήταν τότε) Πικής στην απόφαση Charalambous v. Police
(1986)2 CLR 128 (σύνθεση: Λοίζου Πρ., Δημητριάδης Δ., Πικής Δ.), τα θανατηφόρα δυστυχήματα έχουν πάρει διαστάσεις κοινωνικής μάστιγας γεγονός που καθιστά την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών εντονότερη. Η ενέργεια του κατηγορούμενου να οδηγήσει χωρίς να έχει λάβει τη φαρμακευτική του αγωγή ήταν σαφώς απερίσκεπτη και επικίνδυνη (Τσιολής v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ 66). Η παράλειψη του να λάβει τα φάρμακα του εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους αυτός να ζαλιστεί, να πάθει επιληπτικές κρίσεις, να υποτροπιάσει με οποιοδήποτε τρόπο και να μην μπορεί να ασκήσει επαρκή έλεγχο επί του οχήματος. Στην παρούσα περίπτωση, ο κατηγορούμενος εκινείτο για 8 χιλιόμετρα ζικ - ζακ, γεγονός που καταδεικνύει αναμφίβολα πως η κατάσταση στην οποία περιήλθε δεν του επέτρεπε να ασκήσει κανένα έλεγχο επί του οχήματος. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ο κατηγορούμενος οδήγησε, ενώ όπως προκύπτει από τα ιατρικά πιστοποιητικά που τέθηκαν ενώπιον μου, η κατάσταση υγείας του από το 2013 δεν του επέτρεπε να οδηγεί με ασφάλεια. Η δε ευθύνη βάραινε τον κατηγορούμενο να ενημερώσει τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων για τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, πράγμα το οποίο δεν έπραξε, με αποτέλεσμα να χαθεί με αυτό τον τραγικό τρόπο μια ανθρώπινη ζωή. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι θλιβερά. Βασική παράμετρος στην κρίση μου για σκοπούς επιβολής ποινής είναι η ψυχοσωματική και νοητική κατάσταση του κατηγορούμενου συνεπεία του ατυχήματος που υπέστη το 2013, που σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς δεν του επέτρεπε να έχει ορθή κρίση, να αξιολογεί και να σταθμίζει τους πιθανούς κινδύνους που θα επέφερε η μη λήψη της φαρμακευτικής αγωγής. Υπό το φως των πιο πάνω επιβάλλεται στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 1 ½ έτους. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο υπάρχουν λόγοι αναστολής της ποινής φυλάκισης δυνάμει του άρθρου 3 του Περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν.95/1972. Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την αναστολή ή μη της ποινής φυλάκισης είναι (α) η σοβαρότητα του αδικήματος (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος. (Γενικός Εισαγγελέας ν. Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνα Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ 161, Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομία
(2010)2 Α.Α.Δ 22). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από το νόμο ώστε να μπορεί να ασκείται εάν δικαιολογείται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου. Στην κρίση του Δικαστηρίου προσμετράται κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετεί τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής (Ιωσήφ v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ 930). Όπως έχει νομολογιακά διατυπωθεί, όταν λόγω κάποιας σωματικής ανικανότητας ή ασθένειας η φυλάκιση θα προκαλέσει σε ένα αδικοπραγούντα ταλαιπωρία ασυνήθιστου βαθμού αυτό επενεργεί σαν ελαφρυντικός παράγοντας (Βλ. R. v. Leatherbarrow [1992] 13 Cr. App. R. (S) 632, R. v. Bernard [1997] 1 Cr. App. R. (S) 135, R. v. Green [1992] 13 Cr. App. R. (S) 613), Hossein M. Khalife v. Aστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 315). Εν προκειμένω, η σωματική, ψυχική και νοητική κατάσταση του κατηγορουμένου ως περιγράφεται από τους ιατρούς που τον παρακολουθούν είναι τέτοια που είμαι της άποψης πως η ποινή άμεσης φυλάκισης όχι μόνο δεν θα εξυπηρετούσε το σκοπό του νόμου αλλά θα καταντούσε τη διαβίωση του κατηγορουμένου εντός των Κεντρικών Φυλακών αφόρητη. Η ανικανότητα του κατηγορούμενου για αυτοεξυπηρέτηση και αυτοφροντίδα, οι ψυχοσωματικές διαταραχές που εκδηλώνει ποικιλοτρόπως, ο υποτροπιασμός του μετά από συναισθηματικές μεταπτώσεις, οι κρίσεις πανικού, με οδηγούν στο συμπέρασμα πως η παρούσα υπόθεση εμπίπτει στις εξαίρετες εκείνες περιπτώσεις όπου η ποινή άμεσης φυλάκισης αντενδείκνυται. Και αυτό διότι ο κατηγορούμενος εγκλεισμένος στη φυλακή, θα ζει υπό εξουθενωτικές συνθήκες ώστε η ποινή φυλάκισης να θεωρείται άκρως επαχθής. Με τις πιο πάνω σκέψεις κρίνω ορθό να αναστείλω την ποινή φυλάκισης 1 ½ έτους για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Επεξηγούνται στον κατηγορούμενο οι συνέπειες και η σημασία της αναστολής ποινής φυλάκισης). (Υπ.)....................... Ντ. Βαρωσιώτου, Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 210 του Κεφ. 154: Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο