Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρύση Χριστοδούλου, Αρ. Υπόθεσης: 10060/23, 18/6/2024

(9)(iii) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (Κ.Δ.Π. 66/84) όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, στις 23/09/2022 η κατηγορούμενη στάθμευσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] στο Νέο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού σε χώρο στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε ενοχή. Η θέση της είναι πως δεν είναι αυτή που οδήγησε το όχημα την εν λόγω ημερομηνία, αλλά ο αδελφός της ο οποίος είναι κάτοχος κάρτας αναπηρίας. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Αστυφύλακα 3544 - Αναστάσιο Συρίμη (ΜΚ1). Η κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Για την υπεράσπιση έδωσε μαρτυρία ο αδελφός της κατηγορούμενης, Γεώργιος Ιωάννου (ΜΥ1). Ο Αστυφύλακας 3544 - Αναστάσιος Συρίμης (ΜΚ1) υπηρετεί στη Τροχαία Λεμεσού. Στη μαρτυρία του είπε πως στις 23/09/2022 εν ώρα υπηρεσίας βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για έλεγχο παράνομων σταθμεύσεων. Γύρω στις 09:50 π.μ εντόπισε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] να βρίσκεται σταθμευμένο σε μέρος που ορίστηκε ως χώρος στάθμευσης για άτομα με αναπηρίες. Το εν λόγω όχημα δεν ήταν αναπηρικό και δεν είχε κάρτα αναπήρου. Όπως είπε κοίταξε στον μπροστινό ανεμοθώρακα και στο γυαλί του οχήματος και δεν εντόπισε οποιαδήποτε κάρτα ή σήμα που να υποδηλοί πως επρόκειτο για αναπηρικό όχημα. Προχώρησε με την έκδοση του εξωδίκου (Τεκμήριο 2). Συνεχίζοντας, είπε πως λόγω του ότι το εξώδικο δεν πληρώθηκε εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας βρήκε από το σύστημα της αστυνομίας τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος. Ιδιοκτήτρια του οχήματος είναι η κατηγορούμενη (Τεκμήριο 1 και 3). Στη συνέχεια ετοίμασε το σχετικό φάκελο για να οδηγηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο. Εξεταζόμενος ερωτήθηκε κατά πόσο επικοινώνησε με την κατηγορούμενη με τον ίδιο να απαντά «μετά από καιρό». Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση πότε και σε ποιο τηλέφωνο κάλεσε την κατηγορούμενη, απάντησε «δεν θυμούμαι». Η συνήγορος υπεράσπισης του υπέβαλε πως ουδέποτε επικοινώνησε με την κατηγορούμενη με τον ίδιο να αρνείται την πιο πάνω θέση και να επαναλαμβάνει πως επικοινώνησε μαζί της. Συνεχίζοντας, η συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον ΜΚ1 πως υπήρχε κάρτα αναπηρίας στο αυτοκίνητο. Ο ΜΚ1 ανέφερε πως αν η κάρτα δεν ήταν τοποθετημένη σε εμφανές σημείο τότε ήταν φυσικό να γίνει καταγγελία. Η κατηγορούμενη έδωσε μαρτυρία ενόρκως. Είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμούς εγγραφής [ ]. Το συγκεκριμένο όχημα το χρησιμοποιούσε ο σύζυγος της ο οποίος απεβίωσε. Η ίδια χρησιμοποιεί το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ]. Όπως είπε, κατά το επίδικο χρόνο παραχώρησε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] στον αδελφό της Γεώργιο Ιωάννου (ΜΥ1), ο οποίος είναι κάτοχος κάρτας αναπηρίας για να το χρησιμοποιεί μέχρις ότου επιδιορθωθεί το δικό του όχημα το οποίο ήταν χαλασμένο. Η ίδια την επίδικη ημερομηνία βρισκόταν στο σπίτι της. Στη μαρτυρία της ανέφερε πως ουδέποτε είχε επικοινωνήσει μαζί της οποιοσδήποτε αστυνομικός. Πληροφορήθηκε για το εξώδικο από τον αδελφό της ο οποίος της είχε αναφέρει πως τη συγκεκριμένη ημερομηνία πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου στάθμευσε το όχημα σε χώρο στάθμευσης ατόμων με αναπηρίες. Τα όσα ανέφερε η κατηγορούμενη επιβεβαιώθηκαν από τον αδελφό της Γεώργιο Ιωάννου (ΜΥ1). Ανέφερε πως δανείστηκε το όχημα από την αδελφή του μέχρις ότου επιδιορθωθεί το δικό του. Όπως είπε εκείνος οδηγούσε το όχημα την επίδικη ημερομηνία. Πήγε λίγο μετά τις 09:00 π.μ στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού σε προκαθορισμένο ραντεβού που είχε με τον Δρ. Ιωάννη Περδίκη. Προσκόμισε προς τούτο σχετικό ιατρικό παραπεμπτικό εργαστηριακών εξετάσεων της ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 6). Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι ο ίδιος είναι κάτοχος κάρτας αναπηρίας και για τούτο το λόγο στάθμευσε σε χώρο στάθμευσης ατόμων με αναπηρίες (Τεκμήριο 4 και 5). Η αναπηρία του αφορά τα κάτω άκρα με το μεγαλύτερο πρόβλημα να παρουσιάζεται στο αριστερό του πόδι. Είπε πως τοποθέτησε την κάρτα αναπηρίας στον ανεμοθώρακα. Όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητο γύρω στις 10:00 π.μ εντόπισε το εξώδικο και είδε πως η κάρτα αναπηρίας είχε παραπέσει στο κάθισμα. Την ίδια ημέρα μετέβη στο Τμήμα Τροχαίων Παραβάσεων στη Λεμεσό και του υποδείχθηκε πως έπρεπε να απευθυνθεί στο Αρχηγείο Αστυνομίας, όπερ και έπραξε με επιστολή ημερομηνίας 29/09/2022 (Τεκμήριο 7, παράρτημα Β). Δεν υπήρξε θετική ανταπόκριση στην επιστολή. Όταν καταχωρήθηκε η παρούσα ποινική υπόθεση, αυτός μέσω των δικηγόρων του, απέστειλε στις 05/09/2023 επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα για αναστολή της ποινικής δίωξης (Τεκμήριο 7). Στην αντεξέταση, του υποβλήθηκε ότι ο ίδιος λόγω της αναπηρίας του δεν είναι σε θέση να οδηγεί αυτόματο όχημα αλλά μόνο αναπηρικό όχημα. Ο ΜΥ1 εξήγησε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα αναπηρίας το αντιμετωπίζει στο αριστερό πόδι και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται ειδικό τύπο οχήματος αλλά είναι σε θέση να οδηγεί είτε αυτόματο όχημα είτε αναπηρικό. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 58

(9)(iii) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (Κ.Δ.Π. 66/84): «Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό σε χώρους στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες και σε χώρους στάθμευσης για ταξί και για οχήματα τροφοδοσίας». Ο εν λόγω κανονισμός καθιστά ως υπεύθυνο αυτόν που έχει την ευθύνη του οχήματος δηλαδή τον ιδιοκτήτη όταν το όχημα θεαθεί να βρίσκεται σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης ατόμων με αναπηρίες. Από τη στιγμή που αποδεικνύεται ότι οδηγός του οχήματος είναι άλλος από τον ιδιοκτήτη τότε ο τελευταίος απαλλάσσεται. Εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Ο ΜΚ1 δεν είδε το πρόσωπο που οδηγούσε το όχημα το οποίο βρέθηκε σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες. Κατήγγειλε την κατηγορούμενη επειδή είναι η ιδιοκτήτρια του οχήματος και γι᾽ αυτό τεκμαίρεται πως αυτή είχε σταθμεύσει το όχημα στο συγκεκριμένο χώρο στάθμευσης. Αποδέχομαι ως ορθή και αληθή στην ολότητα της, τη μαρτυρία της κατηγορούμενης και του ΜΥ1. Τα όσα ανέφερε η κατηγορούμενη είναι πειστικά και επιβεβαιώθηκαν από τη μαρτυρία του ΜΥ1, ο οποίος παρουσίασε ιατρικό παραπεμπτικό εκείνης της ημερομηνίας που αποδεικνύει πως αυτός πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για ιατρικές εξετάσεις. Ο ΜΥ1 προσκόμισε περαιτέρω την κάρτα αναπηρίας που καταδεικνύει πως αυτός έχει πράγματι πρόβλημα αναπηρίας. Όπως είπε, είχε τοποθετήσει την κάρτα στον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου. Όταν όμως επέστρεψε, εντόπισε τη κάρτα στο κάθισμα της θέσης του οδηγού, γεγονός που σημαίνει πως αυτή παρέπεσε χωρίς να περιέλθει στην αντίληψη του. Ο ΜΥ1 έσπευσε να ενημερώσει το Τμήμα Τροχαίας στη Λεμεσό αμέσως. Η εκδοχή που πρόβαλε ο ΜΥ1 ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ακριβώς η ίδια με τα όσα κατέγραψε στην επιστολή ημερομηνίας 29/09/2022 που απέστειλε στο Αρχηγείο Αστυνομίας λίγες μόλις μέρες μετά το συμβάν και τις οποίες επανέλαβε στις 05/06/2023, με επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα (Τεκμήριο 7). Εν προκειμένω, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου αποδεικνύεται πως αυτός που στάθμευσε το όχημα σε χώρο αναπηρίας ήταν ο αδελφός της κατηγορούμενης, δηλαδή ο ΜΥ1, ο οποίος αποδείχθηκε πως ήταν κάτοχος κάρτας αναπηρίας. Συνεπώς, η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.)......................... Ντ. Βαρωσιώτου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο