ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΑΝΘΙΜΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 20482/2023, 28/11/2024

(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 (κατηγορία αρ. 11). Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε, ότι στις 13/10/2023 είχε στην κατοχή του κοκαΐνη βάρους 6 κιλών και 984 γραμμαρίων και κάνναβη βάρους 850,64 γραμμαρίων από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορίες αρ. 3 και 5, αντίστοιχα) και ότι κατείχε τα πιο πάνω ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες αρ. 4 και 6, αντίστοιχα). Παραδέχτηκε, επίσης, ότι μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 13/11/2023, παράνομα προμήθευσε σε άγνωστα πρόσωπα προς της κατηγορούσα αρχή, ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή 720 γραμμάρια κοκαϊνης. Περαιτέρω, παραδέχτηκε ότι μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 14/10/2023, είχε στην κατοχή του 24 εκτοξευτές πυροτεχνημάτων οκτάβολα, 2 φωτοβολίδες με αλεξίπτωτο, 2 πυροτεχνήματα, 5 καπνογόνα και 21 φωτεινά σήματα χειρός, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Οι κατηγορίες αρ. 1, 2, 7 και 8, που ο κατηγορούμενος, επίσης, αντιμετώπιζε και αφορούσαν στα αδικήματα της Συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και της Nομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, αναστάληκαν από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και αυτός απαλλάχθηκε από αυτές. Σημειώνεται, ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2, αντιμετώπιζε από κοινού με τον κατηγορούμενο, μεταξύ άλλων, τις υπό τιμωρία κατηγορίες αρ. 3 έως 6, τις οποίες παραδέχθηκε σε προγενέστερο στάδιο και του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης, με ανώτατη αυτή των 12 χρόνων, η οποία του επιβλήθηκε στην κατηγορία της κατοχής κοκαϊνης βάρους 6 κιλών και 984 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Οι υπόλοιπες κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αρ. 2 αντιμετώπιζε, αναστάληκαν από τον Γενικό Εισαγγελέα και εκείνος απαλλάχθηκε από αυτές. Τα γεγονότα της υπόθεσης, εκτέθηκαν με λεπτομέρεια από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος παρέδωσε σχετικό έγγραφο στο Δικαστήριο που καταχωρήθηκε στο φάκελο της υπόθεσης και με αυτά συμφώνησε και ο συνήγορος του κατηγορουμένου. Τα γεγονότα και κάθε λεπτομέρεια αυτών λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, χωρίς να χρειάζεται αυτούσια και λεπτομερής αναπαραγωγή τους για σκοπούς της παρούσας ποινής. Οι περιστάσεις διάπραξης των ποινικών αδικημάτων, όμως, τα οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε, έχουν συνοπτικά ως ακολούθως: Kατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στην ΥΚΑΝ ότι ο κατηγορούμενος και ο πρώην συγκατηγορούμενος του (κατηγορούμενος αρ. 2) ασχολούνται με την εισαγωγή, εμπορία και διακίνηση μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών τάξεως Α΄, δηλαδή κοκαϊνης, στις 10/10/2023 εκδόθηκαν δικαστικά εντάλματα έρευνας για την οικία και υποστατικά τους. Στις 13/10/2023 και η ώρα 20:12, η ΜΚ-2 είδε τον κατηγορούμενο να αναχωρεί πεζός από την οικία του και να κατευθύνεται προς το σπίτι του 2ου κατηγορούμενου. Η ώρα 20:20 ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο πεζοδρόμιο έξω από την οικία του 2ου κατηγορούμενου και συνομιλούσε με αυτόν και στην συνέχεια και οι δυο εισήλθαν πεζοί σε ανοιχτό χώρο που συνορεύει με την οικία του 2ου κατηγορούμενου. Ακολούθως, μέλη της ΥΚΑΝ εντόπισαν τους κατηγορούμενους να βρίσκονται γονατιστοί στο έδαφος κάτω από το υπόστεγο και να επεξεργάζονται μια μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης που ήταν στο πάτωμα και στο σημείο υπήρχαν, επίσης, δυο ζυγαριές ακριβείας, ρολά νάιλον μεμβράνης, διάφορες νάιλον συσκευασίες και ένα μαχαιράκι. Ο ΜΚ16 υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα στον κατηγορούμενο, ο οποίος παρέμεινε στο σημείο και αφού τον ανέκοψε για έλεγχο πρόσεξε ότι αυτός φορούσε γάντια μιας χρήσης. Ο ΜΚ16 υπέδειξε στον κατηγορούμενο την ποσότητα κοκαΐνης που βρισκόταν στο έδαφος και τον πληροφόρησε ότι η κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή κοκαΐνης απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε ΄΄εν κόκα ρε φίλε τι να σου πώ εν δικά μου ούλλα αήστε τον άλλον΄΄. Στην συνέχεια, κατόπιν επίστησης της προσοχής του στο Νόμο, συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος και αυτός απάντησε "έκαμα λάθος εκατάστρεψα τα μωρά μου". Από έρευνα που διενεργήθηκε, εντοπίστηκαν δύο

(2)τεμάχια μαύρου ελαστικού και δύο

(2)νάιλον τεμάχια χρώματος μαύρου τα οποία περιείχαν νάιλον διαφανή συσκευασία και μαύρη τέλλα, ένα ρολό από νάιλον διαφανή μεμβράνη, δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας πάνω στις οποίες υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης, μια νάιλον διαφανή συσκευασία, μια κλειστή συσκευασία μεμβράνης μάρκας SANITAS χρώματος πράσινου, ένα μεταλλικό χαρτοκόπτη χρώματος γκρίζου και κόκκινου, πάνω στον οποίο υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης. Όλα τα τεκμήρια που εντοπίζονταν κάθε φορά, υποδεικνύονταν στον κατηγορούμενο ο οποίος απαντούσε με τη φράση "τί να σου πω", "ναμπου να σου πω" ενώ για τις δύο ζυγαριές ακριβείας, απάντησε "εν δικές μου τζαι οι θκιο". Πέραν των πιο πάνω, ο Μ.Κ.16 εντόπισε αριθμό νάιλον διαφανών συσκευασιών οι οποίες περιείχαν ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας για την οποία ο κατηγορούμενος απάντησε "είπα σου εν δική μου η κόκα" ενώ στον ίδιο χώρο ο μάρτυρας εντόπισε άλλες τρεις νάιλον διαφανείς συσκευασίες, οι οποίες, επίσης, περιείχαν ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας, κοκαϊνης για την οποία ο κατηγορούμενος απάντησε "εν κόκα ξέρω το". Ακολούθως, σε κάλαθο άχρηστων, ο οποίος βρισκόταν δίπλα από την ποσότητα κοκαϊνης, εντοπίστηκαν τεμάχια νάιλον διαφανών συσκευασιών μαζί με νάιλον διαφανή μεμβράνη, δύο κινητά τηλέφωνα και πάνω στο πάγκο εργασίας ένα τσαντάκι μέσης εντός του οποίου υπήρχε μια νάιλον διαφανής συσκευασία η οποία περιείχε ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας καθώς επίσης κλειδιά αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας και άλλα προσωπικά αντικείμενα του κατηγορούμενου για τα οποία ο κατηγορούμενος απάντησε ότι είναι δικά του. Μετά το τέλος της παραλαβής των τεκμηρίων που βρίσκονταν στο σημείο, ο Μ.Κ.17 ρώτησε τους κατηγορούμενους κατά πόσο αποκρύβουν οτιδήποτε άλλο το παράνομο στο συγκεκριμένο χώρο και ο κατηγορούμενος αρ. 2 απάντησε «έχω και κάτι άλλα θαμμένα πάμε να σας τα δείξω» ενώ ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Κατόπιν υπόδειξης του κατηγορούμενου αρ. 2, σε ανοιχτό χώρο πίσω από κλουβί πουλιών, εντοπίστηκαν μέσα στο χώμα τρεις

(3)νάιλον συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα άσπρης ουσίας για τις οποίες ο κατηγορούμενος αρ.2 απάντησε "εγώ τα φύλαξα δαμέ αλλά ένε δικά μου εν του Άνθιμου" ενώ ο κατηγορούμενος απάντησε "ενιξέρω τίποτε εγώ για τούτα εν έχω σχέση". Ο κατηγορούμενος αρ. 2 υπέδειξε, περαιτέρω, πίσω από το κλουβί των πουλιών ένα πλαστικό δοχείο εντός του οποίου υπήρχαν δύο διαφανείς συσκευασίες στις οποίες αναγραφόταν ο αριθμός 28 και οι οποίες περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, για τα οποία ο κατηγορούμενος αρ. 2 απάντησε "και τούτα εφύλαξα τα εγώ αλλά έννε δικά μου εν ούλλα του Άνθιμου" ενώ ο κατηγορούμενος απάντησε "εν έχω σχέση". Ακολούθως, και πάλι κατόπιν υπόδειξης του κατηγορούμενου αρ. 2, στο έδαφος σε ανοιχτό χώρο, εντοπίστηκε μία νάιλον διάφανη συσκευασία η οποία περιείχε ποσότητα άσπρης ουσίας και σε αυτήν αναγραφόταν ο αριθμός 285, ένα νάιλον σακούλι τύπου ZIP-LOCK και δύο μαύρες συσκευασίες εντός των οποίων υπήρχε κοκαΐνη. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 πάλι απάντησε ότι τα έθαψε στη σημείο αλλά ότι είναι ο Άνθιμος που τα έφερε ενώ ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν ξέρει τίποτα για αυτά και ότι μόνο η «κόκα» για την οποία συνελήφθηκε είναι δική του. Επίσης, πίσω από τον πάγκο εργασίας κάτω από το φραμό εντοπίστηκαν θαμμένα δύο νάιλον σακούλια τύπου ZIP - LOCK, εντός των οποίων υπήρχε άγνωστη ουσία. Περαιτέρω, μέσα στο κλουβί, εντός ενός πλαστικού κουβά εντοπίστηκαν δύο νάιλον διαφανή σακούλια που περιείχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, μία τσάντα πλάτης που περιείχε αριθμό χρησιμοποιημένων πλαστικών γαντιών, μία πλαστική τσάντα που περιείχε αριθμό νάιλον διαφανών συσκευασιών οι οποίες περιείχαν ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας. Υπέδειξε, επίσης, μία μικρή μεταλλική αποθήκη, στην οποία εντοπίστηκε ένα χάρτινο κιβώτιο στο οποίο υπήρχαν 2 κυλινδρικές εργοστασιακές φωτοβολίδες - αλεξίπτωτο μάρκας IKAROS, 2 κυλινδρικά εργοστασιακά καπνογόνα με την επιγραφή COLOR SMOKE TUBE χρώματος μαύρου, 7 κυλινδρικές εργοστασιακές φωτοβολίδες μάρκας COMET και 2 κυλινδρικές εργοστασιακές φωτοβολίδες μάρκας PAINS WESSE. Στο ίδιο χάρτινο κιβώτιο υπήρχε, μεταξύ άλλων, μία νάιλον διαφανή συσκευασία με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και άλλο ένα χάρτινο κιβώτιο εντός του οποίου υπήρχαν τρείς νάιλον διαφανείς συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 ανάφερε, επίσης, ότι όλα τα πιο πάνω του τα έφερε ο Άνθιμος και δεν είναι δικά του ενώ ο κατηγορούμενος αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με αυτά. Στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 14/10/23, ο κατηγορούμενος, ανάφερε ότι ο ίδιος δεν είναι χρήστης οποιασδήποτε ναρκωτικής ουσίας αλλά πριν από 6 - 7 μήνες περίπου, λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, άρχισε να πουλά ποσότητες κοκαϊνης. Για αυτές τις πωλήσεις κοκαϊνης ο ίδιος ανάφερε ότι χρησιμοποιούσε τα δύο κινητά τηλέφωνα που είχαν εντοπιστεί δίπλα από την αρχική ποσότητα κοκαϊνης και τα οποία του ανήκουν. Ανάφερε, επίσης, ότι στις 13/10/2023 γύρω στις 8.00 το βράδυ, ο 2ος κατηγορούμενος με τον οποίο είναι κουμπάροι, του τηλεφώνησε και του ζήτησε να μεταβεί στο υπόστεγο όπου είχαν εντοπιστεί, για να τον βοηθήσει σε κάτι. Αφού αυτός μετέβηκε στο σημείο, μαζί με τον 2ον κατηγορούμενο χώριζαν ποσότητα κοκαϊνης σε πιο μικρές δόσεις και για αυτή την δουλειά θα έπαιρνε αμοιβή ποσότητα κοκαϊνης βάρους 10 γραμμαρίων με σκοπό να την πουλήσει αργότερα. Αρνήθηκε ότι η ποσότητα κοκαϊνης που χώριζαν του ανήκει και αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη σχετικά με τις υπόλοιπες ποσότητες κοκαϊνης και κάνναβης που εντοπίστηκαν κρυμμένες ισχυριζόμενος ότι άνηκαν στον 2ον κατηγορούμενο. Μετά από νέες έρευνες που διενεργήθηκαν στις 14/10/2023, στον χώρο όπου εντοπίστηκαν οι κατηγορούμενοι, βρέθηκαν μέσα σε κλουβί πουλιών που βρισκόταν στον ανοιχτό χώρο πρασίνου, νάιλον συσκευασίες που περιείχαν ίχνη κοκαΐνης, για τα οποία ο κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν γνώριζε τίποτε. Ακολούθως, μέσα σε αποθήκη που βρισκόταν στον ανοιχτό χώρο, εντοπίστηκε ένα χάρτινο κιβώτιο εντός του οποίου υπήρχαν εκτοξευμένα οκτάβολα (πυροτεχνήματα), δώδεκα φωτεινά σήματα χειρός με την επιγραφή COMET και έξι καπνογόνα, για τα οποία, επίσης, ο κατηγορούμενος είπε "εν ηξέρω τίποτε". Επίσης, μέσα σε τρόλεϊ / καρότσα που βρισκόταν σε ανοικτό χώρο απέναντι από την πιο πάνω οικία του 2ου κατηγορούμενου, εντοπίστηκε αριθμός νάιλον σακουλιών τύπου ZIP-LOCK, δύο ζυγαριές ακριβείας, μεταλλικά εργαλεία τα οποία περιείχαν ίχνη άσπρης σκόνης, ένα μεταλλικό εργαλείο και ένα μεταλλικό κυλινδρικό δοχείο. Όταν υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο τα προαναφερόμενα και τον πληροφόρησαν ότι πιθανόν να χρησιμοποιούνταν για το ζύγισμα και την συσκευασία ναρκωτικών ουσιών, απάντησε "εν ηξέρω τίποτε". Σε έρευνα που έγινε σε αποθήκη στο Ασώματο, ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου εντοπίστηκαν αριθμός νάιλον σακουλιών τύπου ZIP - LOCK, πάνω στα οποία υπήρχαν τυπωμένες νεκροκεφαλές και δύο ζυγαριές ακριβείας μέσα στα κουτιά τους, για τα οποία ο κατηγορούμενος είπε ότι τα έφερνε από την Κίνα και τα πουλούσε. Στις 19/10/2023 σε νέα ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο, ανάφερε ότι τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν στον ανοιχτό χώρο και ό,τι εντοπίστηκε στην καρότσα την επόμενη ημέρα, δεν του ανήκουν ενώ στις υπόλοιπες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν απαντούσε με την στερεότυπη φράση "O,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο". Οι ναρκωτικές ουσίες οι οποίες εντοπίστηκαν, κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, μεταφέρθηκαν στο κρατικό χημείο για εξετάσεις, από τις οποίες προέκυψε πως ανέρχονταν σε 6 κιλά και 984 γραμμάρια κοκαϊνης και 850.64 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Από το σύνολο της διερεύνησης, προέκυψε πως ο κατηγορούμενος στις 13/10/2023 κατείχε τις πιο πάνω ποσότητες με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα και ότι μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 13/10/2023 προμήθευσε άγνωστα πρόσωπα με 720 γραμμάρια κοκαϊνης. Περαιτέρω, από τη διερεύνηση της υπόθεσης, προέκυψε πως ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 14/10/2024 είχε στη κατοχή του συνολικά 24 εκτοξευτές πυροτεχνημάτων οκτάβολα, 2 φωτοβολίδες με αλεξίπτωτο, 2 πυροτεχνήματα, 5 καπνογόνα και 21 φωτεινά σήματα χειρός χωρίς την άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Όπως, περαιτέρω, έχει αναφερθεί από τον εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα, ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής κατάθεσε γραπτή αγόρευση στην οποία αναφέρει και επεξηγεί όλους τους μετριαστικούς παράγοντες και τους οποίους κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής. Συνοπτικά, ο ευπαίδευτος συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να προβεί σε εξατομίκευση της ποινής λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, όπως αυτές αποκαλύπτονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και τα όσα ο ίδιος αναφέρει στην αγόρευση του. Ειδικότερα αναφέρθηκε σε ένα ατύχημα το οποίο ο κατηγορούμενος είχε στην ηλικία των 3 ετών, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την στέρηση της όρασης του από το ένα μάτι καθώς και την ταλαιπωρία που υπέστη επισκεπτόμενος ιατρούς για επεμβάσεις και θεραπείες στο εξωτερικό, στερούμενος στην ουσία την παιδική του ηλικία. Προς το σκοπό αυτό κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά. Αναφέρθηκε, περαιτέρω, στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας δύο ανήλικων τέκνων, ηλικίας 15 χρόνων σήμερα και στις συνέπειες που θα έχει σε αυτά μια πολυετής ποινή φυλάκισης καθώς και στις δύσκολες οικονομικές συνθήκες της οικογένειας. Πέραν των πιο πάνω, ιδιαίτερη αναφορά έγινε από το συνήγορο του κατηγορούμενου στο καλό του χαρακτήρα και στην βοήθεια που ο κατηγορούμενος προσέφερε στους συμπολίτες του, παρουσιάζοντας σχετικές βεβαιώσεις. Περαιτέρω, ο συνήγορος ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου και κατόπιν αίτησης του Γενικού Εισαγγελέα, εκδόθηκε διάταγμα δήμευσης της περιουσίας του κατηγορούμενου για το ποσό των €76.150 εκ των οποίων για το ποσό των €61.189 το διάταγμα παραμένει σε αναστολή. Τούτο, είπε, αποτελεί μορφή δυσβάστακτης τιμωρίας. Επιπρόσθετα, ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την παραδοχή και μεταμέλεια του καθώς και την καλή διαγωγή του στις Φυλακές, όπου βρίσκεται ως υπόδικος. Επίσης, ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο όπως ληφθεί ως μετριαστικός παράγοντας ο υπερπληθυσμός στις Φυλακές και οι συνθήκες κράτησης του κατηγορούμενου. Στην γραπτή αγόρευση του αναφέρεται σε νομολογία του Ευρωπαϊκου Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και σε Έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ημερ. 15/11/2022 η οποία εντοπίζει την ύπαρξη υπερπληθυσμού στις Φυλακές και σε πρόσφατη Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων (CPT) 2024 (17/05/2024). Ο συνήγορος, επίσης, αναφέρθηκε στην ταλαιπωρία που ο κατηγορούμενος υφίσταται στις Φυλακές λόγω των συνθηκών κράτησης του και ένεκα των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Συγκεκριμένα, είπε ότι υπάρχει παντού κάπνισμα σε κλειστούς χώρους που ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποφύγει, οι καπνοί δεν του επιτρέπουν να διατηρεί καθαρά τα μάτια του τα οποία έχουν ήδη προβλήματα και η Κεντρική Φυλακή δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά τα προβλήματα του. Μετά από σχετικές διευκρινήσεις, ο συνήγορος ανάφερε ότι δεν τίθεται ζήτημα απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης του κατηγορούμενου κατά την κράτηση του στις Φυλακές και ότι στο ζήτημα του υπερπληθυσμού αναφέρεται γενικά και δεν αφορά τον κατηγορούμενο. Περιορίστηκε μόνο στα προβλήματα που του δημιουργεί το κάπνισμα και ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη ως μετριαστικό στοιχείο. Όσον αφορά το ρόλο και εμπλοκή του κατηγορούμενου, ο συνήγορος ανάφερε ότι αυτός ήταν το άτομο το οποίο παραλάμβανε από άλλους τα ναρκωτικά και τα μετέφερνε στον κατηγορούμενο αρ. 2, ο οποίος τα αποθήκευε για λογαριασμό του κατηγορούμενου. Και οι δύο επεξεργάζονταν ποσότητα κοκαϊνης, όταν εντοπίστηκαν από την Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος για αυτή του την ενέργεια πληρωνόταν σε πολύ μικρότερες ποσότητες ναρκωτικών τις οποίες ο ίδιος μετά θα μπορούσε να κάνει χρήση ή να προμηθεύσει σε άλλους. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος κατά την έφοδο της Αστυνομίας παρέμεινε στην τοποθεσία και παραδέχτηκε αμέσως την εμπλοκή του στην υπόθεση σε αντίθεση με τον πρώην συγκατηγορούμενο του που έτρεξε να φύγει και ανακόπηκε. Έδωσε κατάθεση για τα ναρκωτικά ο κατηγορούμενος και εξήγησε την εμπλοκή του στην Αστυνομία και βάσει αυτής της κατάθεσης είναι που βασίστηκε ο Γενικός Εισαγγελέας και προώθησε την Αίτηση για δήμευση και τελικά εκδόθηκε η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Επίσης, δεν φαίνεται να εντοπίστηκε DNA του κατηγορούμενου πάνω στα ναρκωτικά και γενικά στην τοποθεσία που βρέθηκαν τα οποία ήταν υπό τον πλήρη έλεγχο του πρώην συγκατηγορούμενου του και σε τοποθεσία / χώρο που άνηκε στον πρώην συγκατηγορούμενο. Επιπρόσθετα, ο συνήγορος του κατηγορουμένου αναφέρθηκε στην αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών και αφού αναφέρεται στον τρόπο εμπλοκής του κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων και στα υπόλοιπα ελαφρυντικά του, αντιπαραβάλλοντας τα με αυτά του κατηγορούμενου αρ. 2, στον οποίο έχει ήδη επιβληθεί ποινή, κάλεσε το Δικαστήριο όπως επιβάλει ηπιότερη ποινή ή την ίδια ποινή που έχει επιβληθεί στον πρώην συγκατηγορούμενο του. Σημειώνεται, περαιτέρω, στα πλαίσια της ίσης μεταχείρισης, ο συνήγορος ανάφερε ότι όπως ο κατηγορούμενος ενημερώνεται, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της παρούσας διαδικασίας, όπως ο κατηγορούμενος αρ. 2 διαδίδει, θα αφεθεί ελεύθερος με αναστολή ποινής από τον Γενικό Εισαγγελέα και θα πάει σπίτι του. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, διέψευσε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Μετά από αυτό, ο συνήγορος συμφώνησε ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, όμως, ζήτησε όπως παραμείνει στα πρακτικά για τυχόν χρήσης του μελλοντικά αν και εφόσον εν τέλει ο κατηγορούμενος αρ. 2 αφεθεί ελεύθερος. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή χρηματική ποινή ή και οι δύο αυτές ποινές, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή χρηματική ποινή ή και οι δύο αυτές ποινές ενώ για το αδίκημα της κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλα πρόσωπα, προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκιση, πέραν της χρηματικής ποινής ή και των δύο αυτών ποινών. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος. Στη Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα αδικημάτων σχετικά με ναρκωτικά ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Πέτρος Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Ως απαύγασμα της νομολογίας αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία, οπόταν σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Marcos Alexander dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές τις περιπτώσεις η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί στην Hussein Hassan v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ 356 «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.» Ο ίδιος ο Νόμος, στο Άρθρο 30

(4)(α) και (β) παραθέτει τα περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα των ναρκωτικών ως περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά. Η νομολογία έχει καταδείξει, ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθότι «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας και η συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία.» (βλ. Κλεομένης v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ευθύμιου Σωκράτους, Ποιν. Έφεση Αρ. 67/2021, Ημερ. 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας των αδικημάτων για ναρκωτικά και του τρόπου αντιμετώπισης τους, είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην Ismen Bora v. Δημοκρατία Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/03/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016). Πέραν των πιο πάνω, αντλούμε δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού η έξαρση που παρατηρείται δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Η νομολογία έχει καταδείξει, ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως έχει λεχθεί στην Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 193/2019, Ημερ. 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221 «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, «αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών». Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών». Περαιτέρω, στην υπόθεση Rafael Alexis Valdez v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 144/2016 Ημερ. 21/02/2017, ECLI:CY:AD:2017:B57 αναφέρθηκαν τα εξής: «Διαχρονικά έχουμε τονίσει τη σημασία του ρόλου του Δικαστηρίου ως προς την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε συνάρτηση με αδικήματα ναρκωτικών, ειδικά όταν αφορούν την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ (όπως εδώ, κοκαϊνης) με σκοπό την προμήθεια. Είναι φανερό ότι τέτοιες ενέργειες, ως των εφεσειόντων, δίδουν τη δυνατότητα της άμεσης εξάπλωσης και χρήσης ναρκωτικών σε ευρύ αριθμό ατόμων με άμεσο καταστρεπτικό αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστό. Γι΄ αυτό το λόγο, όπως επίσης έχει νομολογηθεί, οι προσωπικές περιστάσεις αν και δεν ατονούν, έχουν σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου.» Παραπέμπουμε, επίσης, στις αποφάσεις Ελενοδώρου Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, ημερ. 11/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:B180 και Ελ Χαπιρ Νάζιπ v. Αστυνομίας,

(2014)2Β Α.Α.Δ 808 όπου αναφέρθηκε ότι η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή, ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Σοβαρό είναι και το αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών άνευ αδείας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει με την κατηγορία αρ.11, αφού προνοείται από το Νόμο (βλ. Άρθρο 4

(4)(δ) του Κεφ. 54) ποινή φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή ποινή προστίµου που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή και οι δύο αυτές ποινές. Η παράνομη απόκτηση, κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων, πυρομαχικών και εκρηκτικών υλών, όπως έχει κατά επανάληψη αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στη νομολογία, υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία και δημιουργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας στους φιλήσυχους και νομοταγείς πολίτες, στοιχείο που δεν έχει θέση στη ζωή σε μια Δημοκρατική κοινωνία (βλ. Θεοδούλου ν Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206, Δημοκρατία v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300, Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Κλεάνθους v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 281). Βέβαια θα πρέπει να αναφερθεί ότι η πιο πάνω νομολογία αφορούσε σαφώς σοβαρότερης μορφής αδικήματα αφού συνδεόταν και με την κατοχή και χρήση πυροβόλων όπλων και εκρηκτικών υλών για εγκληματικούς σκοπούς, κάτι που δεν είναι η παρούσα περίπτωση. Γενικότερα, όμως, τα αδικήματα που αφορούν σε εκρηκτικές ύλες, έστω χαμηλής ισχύος, δύνανται να προκαλέσουν τραυματισμό και ζημιά σε περιουσία ενώ προκαλούν αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες (βλ. Αντώνης Φραγκούδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 239/2023, Ημερ. 11/07/2024). Η σοβαρότητα, επομένως, των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση τους είναι δεδομένη. Στην προκείμενη περίπτωση, η ποσότητα της κοκαΐνης που ο κατηγορούμενος κατείχε παράνομα και την οποία είχε πρόθεση να προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα, είναι μεγάλη. Πρόκειται, όπως έχει ήδη αναφερθεί, για 6 κιλά και 984 γραμμάρια η διοχέτευση της οποίας σε τρίτα πρόσωπα θα προκαλούσε βλάβη σε πλειάδα χρηστών αλλά και στην κοινωνία γενικότερα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, «το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, . μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής.» (βλ. Berne v Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437). Επισημαίνεται πως η κοκαΐνη, όπως έχει χαρακτηριστεί με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποτελεί ένα «σκληρό ναρκωτικό» (βλ. Saremi κ. α. v Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 251 και Λακαταμίτης ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 183/2020, 09/06/2021), ECLI:CY:AD:2021:B236. Ο κατηγορούμενος, επιπρόσθετα με την πιο πάνω ποσότητα κοκαΐνης, είχε στην κατοχή του και κάνναβη βάρους 850,64 γραμμαρίων με σκοπό, επίσης, την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Έχουμε λάβει υπόψη μας, το ρόλο που διαδραμάτιζε ο κατηγορούμενος στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών, όπως αυτός αναφέρθηκε από το συνήγορο του. Δηλαδή, λαμβάνουμε υπόψη ότι αυτός παραλάμβανε τα ναρκωτικά από άλλους και τα μετέφερνε στον πρώην συγκατηγορούμενο του με σκοπό την αποθήκευση τους. Αν και προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε για λογαριασμό άλλων με τη μεταφορά των ναρκωτικών, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, εντούτοις ο ρόλος του αυτός στην αλυσίδα διακίνησης των προαναφερόμενων ποσοτήτων ναρκωτικών ήταν σημαντικός. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μας στο μετριασμό, ο πρώην συγκατηγορούμενος του κατηγορούμενου ήταν κουμπάρος του και του μετέφερνε τα ναρκωτικά για φύλαξη, μετά που τα παραλάμβανε από άλλους. Ο κατηγορούμενος, όμως, εκτός από την εν λόγω μεταφορά τους, συνελήφθηκε να ασχολείται και με την επεξεργασία και συσκευασία, μεγάλου μέρους της ανευρεθείσας ποσότητα κοκαϊνης, διαχωρίζοντας την σε μικρότερες ποσότητες, μαζί με τον πρώην συγκατηγορούμενο του. Υπενθυμίζεται, ότι η Αστυνομία τον εντόπισε με τον πρώην συγκατηγορούμενο του, να επεξεργάζονται στο πάτωμα μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης, ενώ κατά τις έρευνες που διενεργήθηκαν εντοπίστηκαν ζυγαριές ακριβείας αλλά και μεγάλος αριθμός νάιλον σακουλιών εντός των οποίων τοποθετούσε με τον πρώην συγκατηγορούμενο του τις ναρκωτικές ουσίες, στοιχεία που καταδεικνύουν οργάνωση. Πέραν των πιο πάνω, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος δρούσε έναντι ανταλλάγματος, το οποίο συνίστατο στο να λαμβάνει μικρότερες ποσότητες κοκαϊνής τις οποίες στη συνέχεια προμήθευε και σε άλλα πρόσωπα, στοιχείο επιβαρυντικό αφού μέσω αυτών των ενεργειών του, προχωρούσε και ο ίδιος στην άμεση διάδοση των ναρκωτικών προς τους χρήστες. Συνεπώς, λαμβάνουμε υπόψη μας τον πιο πάνω ρόλο τον οποίο ο κατηγορούμενος διαδραμάτισε στη διάπραξη των αδικημάτων και ότι δεν μπορεί να καταταχθεί στην κατηγορία των οργανωμένων μεγαλεμπόρων ναρκωτικών. Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να παραγνωρισθεί ότι, σε κάθε περίπτωση, ο κατηγορούμενος μετέφερε μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών και ειδικότερα κοκαϊνης για φύλαξη από τον πρώην συγκατηγορούμενο του, ότι ο ίδιος ενεπλάκηκε στην επεξεργασία και συσκευασία μέρους της εν λόγω ποσότητας και όλα αυτά, έναντι αμοιβής η οποία αποτελείτο από μικρότερες ποσότητες κοκαϊνης τις οποίες ο κατηγορούμενος προμήθευε σε άλλα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος με την έκνομη συμπεριφορά του αδιαφόρησε για τις συνέπειες των πράξεων του και την καταστροφή που θα επέφερε η διοχέτευση των ναρκωτικών στην κοινωνία, η οποία αποφεύχθηκε λόγω της έγκαιρης παρέμβασης της Αστυνομίας, η οποία αξιοποίησε σχετικές πληροφορίες (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας

(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276). Όπως πρόσφατα, για το ζήτημα αυτό, αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση Xhaferi v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, ακόμη και αν αναγνωρίζεται ότι, από τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους, απ' ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές ή γενικά σε πρόσωπα που παράσχουν στους πρώτους συνδρομή, και ότι ο τρόπος δράσης των τελευταίων δεν τους μετατρέπει σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις, «δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία, ως ενδιάμεσοι συνεργάτες αυτοί παρέχουν προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία.». Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε περαιτέρω: «Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του.». Δεν θα πρέπει, περαιτέρω, να παραγνωρίζεται ότι ο κατηγορούμενος προμήθευσε σε τρίτα πρόσωπα μια σημαντική ποσότητα κοκαϊνης, αυτή των 720 γραμμαρίων, σε προγενέστερο χρόνο της σύλληψης του και συγκεκριμένα μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 13/10/2023 αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πέραν, λοιπόν, της εμπλοκής του κατηγορούμενου με την μεταφορά των πιο πάνω ποσοτήτων ναρκωτικών, δηλαδή τόσο κοκαϊνης, μεγάλης ποσότητας, όσο και κάνναβης καθώς και την εμπλοκή του κατά την ημερά της σύλληψης του με την επεξεργασία και συσκευασία της, προκύπτει ο ίδιος να εμπορευόταν κοκαϊνη και να προμήθευσε μια σημαντική ποσότητα σε άλλα πρόσωπα, ως ανωτέρω αναφέρθηκε (βλ. Attorney‑General's Reference Nos 82 to 96 and 104 to 109 of 2011, [2012] EWCA Crim 155). Όπως αναφύεται από όλα τα πιο πάνω, τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση είναι ιδιαίτερα σοβαρά και χρήζουν αποτροπής δια της επιβολής αυστηρής ποινής. Ο κατηγορούμενος, αν και δεν ήταν ο ιθυνών νους της όλης εγκληματικής δραστηριότητας σε σχέση με τις ποσότητες ναρκωτικών που ανευρέθηκαν, εντούτοις και ο ίδιος δρούσε με σκοπό την διακίνηση μικρότερων ποσοτήτων κοκαϊνης και την επιδίωξη του άμεσου οικονομικού κέρδους. Τα όποια οικονομικά προβλήματα αντιμετώπιζε ή ακόμα οι προσωπικές του περιστάσεις και άλλα οικογενειακά προβλήματα, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την επίδειξη της πιο πάνω εγκληματικής συμπεριφοράς. Στην Chokami v. Δημοκρατίας,

(1998)2 Α.Α.Δ. 189, λέχθηκε ότι «. δεν είναι δυνατό, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, να γίνει δεκτό ότι ένας μπορεί να κτίζει τη δική του ευημερία, ερειπώνοντας τη ζωή των άλλων ανθρώπων.» Όπως έχει υποδειχθεί, επίσης, στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας,

(2004)2 Α.Α.Δ. 400 «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Kiev ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 218/2016, 18/01/2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ. 154 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 466. Όπως, επίσης, αναφέρθηκε και στην υπόθεση Μακρή ν. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ 15: «..αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.». Η συνεισφορά, συνεπώς, του κατηγορούμενου στη διάδοση των ναρκωτικών και στη μόλυνση της κοινωνίας ήταν ουσιαστική και σημαντική. Πέραν από το γεγονός ότι μετέφερε τα επίδικα ναρκωτικά στα υποστατικά του πρώην συγκατηγορούμενου και κουμπάρου του, ο ίδιος ενεπλάκηκε στην επεξεργασία, διαχωρισμό και συσκευασία μέρους της ανευρεθείσας κοκαϊνης και στην βάση σχετικής οργάνωσης που υπήρχε, όπως έχει εξηγηθεί ανωτέρω. Επαναλαμβάνεται, επίσης, ότι ο ίδιος για αυτή την εμπλοκή του αποκόμιζε αντάλλαγμα, το οποίο ήταν μικρότερες ποσότητες κοκαϊνης τις οποίες προμήθευε και σε άλλα πρόσωπα και περαιτέρω, προμήθευσε τη σημαντική ποσότητα των 720 γραμμαρίων κοκαϊνης σε άλλα πρόσωπα μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 13/10/2024, ως επίσης αναφέρθηκε ανωτέρω, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων του αυτών και την καταστροφή που θα επέφερε στην κοινωνία. Συνυπολογίζεται, περαιτέρω, και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατείχε και εκρηκτικές ύλες, ως αυτές αναφέρθηκαν και περιεγράφηκαν ανωτέρω κατά την παράθεση των γεγονότων. Λαμβάνουμε υπόψη, τη φύση και ποσότητα των εν λόγω εκρηκτικών υλών που κατείχε άνευ αδείας, με όλους τους κινδύνους που η ενέργεια του αυτή εγκυμονούσε. Όπως, λοιπόν, προκύπτει, τόσο τα αδικήματα όσο και οι περιστάσεις διάπραξης τους, είναι ιδιαίτερα σοβαρά και χρήζουν αποτροπής δια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι πάγια νομολογημένο, ότι η παραδοχή αποτελεί παράγοντα μετριασμού της ποινής. Στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, τονίστηκε ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται τη διάπραξη των αδικημάτων με συνέπεια να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Στην υπόθεση, επίσης, Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, τονίστηκε ότι «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022), ECLI:CY:AD:2022:B

1. Δεν παραγνωρίζουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε στη διάθεση της ικανοποιητική μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου στην βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας και έχουν καταγραφεί ανωτέρω. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε επ' αυτοφώρο να επεξεργάζεται και να συσκευάζει μεγάλη ποσότητα κοκαϊνης. Δεν παραγνωρίζουμε ότι άλλη ποσότητα κοκαϊνης και κάνναβης ανευρέθηκε σε άλλα σημεία της οικίας και στο περιβάλλοντα χώρο της οικίας του κατηγορούμενου αρ.
2. Σημειώνεται, όμως, ότι, μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου αρ. 2, ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία να μαρτυρήσει εναντίον του κατηγορούμενου. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος με θεληματική του κατάθεση ενέπλεξε τον εαυτό του με τη διάπραξη του αδικήματος της προμήθειας κοκαϊνης σε άλλα πρόσωπα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο κατηγορούμενος με την παραδοχή του και ομολογία του, βοήθησε στην καταδίκη του και περίσωσε πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου, γι' αυτό θα της δοθεί η πρέπουσα και ανάλογη βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις (βλ. Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2019, 03/07/2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Υπόψη μας, περαιτέρω, λαμβάνουμε την ομολογία και συνεργασία του κατηγορούμενου με τις Αστυνομικές Αρχές, στο βαθμό που αυτή αποκαλύπτεται από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μας. Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος κατά τη σύλληψη του προέβη σε ενοχοποιητικές δηλώσεις και ανάφερε ότι η κοκαϊνη ήταν δική του και ότι σε κατάθεση του ανάφερε ότι λόγω οικονομικών προβλημάτων που είχε τους τελευταίους 6 - 7 μήνες πουλούσε κοκαϊνη. Δεν παραγνωρίζεται, όμως, η άρνηση εμπλοκής του με τις άλλες ποσότητες που ανευρέθηκαν. Θα λάβουμε υπόψη μας, λοιπόν, την πιο πάνω συνεργασία και ομολογία του κατηγορούμενου και θα τους δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα. Η πιο πάνω στάση του κατηγορούμενου, δηλαδή, η παραδοχή του στο Δικαστήριο, η συνεργασία του με την Αστυνομία στο βαθμό που αναφέρθηκε πιο πάνω, η ομολογία του και η απολογία του, καταδεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια του, στοιχείο το οποίο, επίσης, λαμβάνουμε υπόψη. Συνυπολογίζεται, περαιτέρω, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου το οποίο αποτελεί στοιχείο που του δίνει την ευχέρεια να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 40). Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις ως αποκαλύπτονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και τα όσα επιπρόσθετα ανέφερε ο κ. Κληρίδης, χωρίς να χρειάζεται η λεπτομερής αναπαραγωγή τους. Συνοπτικά, όμως, λαμβάνουμε υπόψη τα κάτωθι: - Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 36 χρόνων, έγγαμος και πατέρας δύο ανήλικων τέκνων ηλικίας 15 χρόνων. Είναι το μεγαλύτερο παιδί πενταμελούς οικογένειας, με την οποία διατηρεί καλές σχέσεις. - Όταν ήταν σε ηλικία 3ων χρόνων έχασε την όραση του στο δεξί μάτι, έπειτα από ατύχημα που είχε στη γειτονιά και ταλαιπωρήθηκε κατά την παιδική του ηλικία επισκεπτόμενος ιατρούς για θεραπεία, ως αποκαλύπτεται στα ιατρικά πιστοποιητικά που παρουσιάστηκαν. - Το πιο πάνω γεγονός έκανε τον κατηγορούμενο να νιώθει μειονεκτικά απέναντι στους συμμαθητές του και άλλα παιδιά της ηλικίας του. - Μετά την αποφοίτηση του από το γυμνάσιο, ο κατηγορούμενος εντάχθηκε στο Σύστημα Μαθητείας της Τεχνικής Σχολής Λεμεσού, στον κλάδο της Μηχανικής Αυτοκινήτων, ωστόσο δυσκολευόταν να ανταποκριθεί επαρκώς στην άσκηση του επαγγέλματος του, καθώς ήταν επικίνδυνο λόγω του ματιού του. - Σε ηλικία 19 χρόνων, γνώρισε και παντρεύτηκε τη σύζυγο του, η οποία κατάγεται από την Ουκρανία και είναι 11 χρόνια μεγαλύτερη του και μετά από 2 χρόνια κατάφεραν να εγκυμονήσουν τρίδυμα, όμως δυστυχώς το ένα παιδί πέθανε στη γέννα. Το γεγονός αυτό επηρέασε περαιτέρω την ψυχοσυναισθηματική κατάσταση του κατηγορούμενου. - Πέραν των οφθαλμολογικών προβλημάτων, ο κατηγορούμενος αναφέρεται σε προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει και συγκεκριμένα κατάθλιψη. Πριν την φυλάκιση του, διατηρούσε συνεργασία με ψυχίατρο και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή (δεν έχουν παρουσιαστεί σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά για περαιτέρω στοιχεία και λεπτομέρειες αυτών των προβλημάτων υγείας). Δεν αναφέρεται ιστορικό εξαρτήσεων, κατάχρηση αλκοόλ ή χρήσης απαγορευμένων ουσιών. - Πέραν των πιο πάνω, διαφαίνεται πως η χρόνια επαγγελματική αδράνεια και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει οδήγησαν στη σημερινή του κατάσταση και ο κατηγορούμενος είναι αναστατωμένος, ιδιαίτερα αναλογιζόμενος τις επιπτώσεις που έχει η απουσία του από την οικογένεια του. - Ο κατηγορούμενος λάμβανε επιδόματα αναπηρίας και όπως ο συνήγορος του ανάφερε, με την φυλάκιση του, δεν θα υπάρχει αυτό το εισόδημα για την οικογένεια του (δεν έχουν παρουσιαστεί οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία για το εν λόγω επίδομα). Λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις πιο πάνω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου καθώς και την οικονομική του κατάσταση, θα πρέπει, ωστόσο, να λεχθεί ότι οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας.» Υπόψη μας, επίσης, λαμβάνουμε τα όσα ο συνήγορος του κατηγορουμένου ανάφερε σε σχέση με τις επιπτώσεις που ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης θα έχει στη σύζυγο και στα ανήλικα τέκνα του αλλά και στην ευρύτερη οικογένεια του, κάτι το οποίο δεν μας αφήνει αδιάφορους. Εντούτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328 και Okmelashvili ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 14/2020, ημερ. 22.12.2021), ECLI:CY:DOD:2021:24. Έχουμε, περαιτέρω, λάβει υπόψη μας τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει (απώλεια όρασης στο ένα μάτι και ψυχολογικά προβλήματα), στο βαθμό που αυτά έχουν αποκαλυφθεί ενώπιον μας και θα τους δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα. Σημειώνεται, όμως, ότι αυτά δεν προκύπτει να αποτελούν μια εξαιρετική περίσταση (βλ. Χρύσανθος Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 67/2024, Ημερ. 26/04/2024, αναφορικά με τον τρόπο που επιδρούν καθοριστικά τα προβλήματα υγείας στην επιβολή ποινής). Ο συνήγορος του κατηγορούμενου, κάλεσε το Δικαστήριο, να λάβει υπόψη του την προθυμία που ο κατηγορούμενος επιδείκνυε πάντοτε στο να βοηθά τους συμπολίτες του, κάτι το οποίο αποτελεί ένα εξαιρετικά καλό δείγμα του χαρακτήρα του κατηγορούμενου. Έχουμε λάβει υπόψη μας τα πιο πάνω και τις σχετικές Βεβαιώσεις που μας παρουσιάστηκαν. Προκύπτει από αυτές, ότι ο κατηγορούμενος κατά το έτος 2021 βοήθησε ως εθελοντής στην κατάσβεση πολύ μεγάλης πυρκαγιάς στο Τρόοδος, μεταφέροντας στους άλλους εθελοντές μπουκάλια με νερό και τρόφιμα αλλά βοηθώντας και ο ίδιος στην κατάσβεση της. Κατά το έτος 2010 βοηθούσε το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Χέρι με Χέρι, με την αγορά προϊόντων από το παζαράκι που διοργάνωναν και με την μετακίνηση των προμηθειών και τροφίμων από το παζαράκι και στους εράνους. Οι πιο πάνω βεβαιώσεις, προέρχονται από άλλους εθελοντές. Επίσης, προκύπτει να βοήθησε για την μεταφορά του ανήλικου παιδιού που βάφτισε τρεις φορές στην Αγγλία περί τα έτη 2020, 2021 και 2022 για θεραπεία από σοβαρή εκ γενετής ασθένεια, διεξάγοντας ανεπίσημα έρανο το 2020 και συνεισφέροντας οικονομικά. Περαιτέρω, βοήθησε συγκεκριμένο άτομο να μεταβεί στη Ρωσία και να επισκεφθεί το παιδί του, το οποίο είχε απαγάγει η σύζυγος του μεσολαβώντας για την μεταφορά χρημάτων. Συνυπολογίζουμε, τα πιο πάνω (έχοντας υπόψη τη φύση και περιεχόμενο των σχετικών Βεβαιώσεων) και τη βοήθεια που ο κατηγορούμενος παρείχε στους συνανθρώπους του και στο κοινωνικό σύνολο (βλ. Κάρλος Ντεκερμετζιαν v. Δημοκρατίας

(2016)2Β Α.Α.Δ 1378) πλην όμως θα πρέπει να αναφερθεί ότι η καλύτερη προσφορά στην κοινωνία είναι η υπακοή στους Νόμους της και η αποφυγή διάπραξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων, όπως αυτά της παρούσας και ιδιαίτερα η μόλυνση της με τη διάδοση και διακίνηση ναρκωτικών με καταστρεπτικές συνέπειες. Πέραν των πιο πάνω, θα λάβουμε υπόψη μας ως μετριαστικό παράγοντα το διάταγμα δήμευσης το οποίο εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου για τα έσοδα του από τις παράνομες δραστηριότητες. Ο Γενικός Εισαγγελέας, μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου στα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα, προχώρησε με την καταχώριση σχετικής Αίτησης δυνάμει του Νόμου 188(Ι)/2007. Ο κατηγορούμενος, καταχώρησε Έκθεση Αντίκρουσης Ισχυρισμών και μετά από ακρόαση, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα δήμευσης για το ποσό των €76.150, το οποίο κρίθηκε ότι αποτελούσε έσοδο από παράνομες δραστηριότητες και διατάχθηκε η αναστολή είσπραξης, από το πιο πάνω ποσό, του ποσού των €61.789, το οποίο ισοδυναμούσε με τη διαφορά μεταξύ του ποσού που ο κατηγορούμενος έχει αποκομίσει και του ποσού που εντοπίστηκε ως ρευστοποιήσιμη περιουσία (βλ. Γεώργιος Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(2016)2Α Α.Α.Δ 154, Κρίνος Θεοχάρους v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 22 και Pal Tekinder κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551). O συνήγορος του κατηγορούμενου, ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη, ως μετριαστικός παράγοντας, το γεγονός ότι στις Φυλακές υπάρχει παντού κάπνισμα σε κλειστούς χώρους, το οποίο δεν μπορεί να αποφύγει και οι καπνοί δεν του επιτρέπουν να διατηρεί καθαρά τα μάτια του, τα οποία έχουν ήδη προβλήματα. Όπως, αναφέρθηκε ανωτέρω, η θέση περί υπερπληθυσμού στις Φυλακές, η οποία τέθηκε κατά γενικό τρόπο, αποσύρθηκε. Όπως περαιτέρω, διευκρινίστηκε, δεν τίθεται ζήτημα απάνθρωπής και εξευτελιστικής μεταχείρισης. Η εισήγηση, περιορίστηκε στο να ληφθεί υπόψη η ως άνω κατάσταση, για σκοπούς μετριασμού της ποινής κατ' αναλογία με τα όσα αποφασίστηκαν στην R v. Μanning [2020] EWCA Crim. 592, κατά την περίοδο της πανδημίας Covid 19. Έχουμε λάβει υπόψη μας τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας για το πιο πάνω ζήτημα. Στην πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Shimon Mistriel Aykout v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 237/2024, Ημερ. 10/10/2024, είχαν εγερθεί ζητήματα απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείριση του εφεσείοντα κατά την κράτηση του στις Κεντρικές Φυλακές. Μεταξύ των ζητημάτων που εγέρθηκαν ήταν και αναπνευστικά προβλήματα τα οποία δυσχεραίνονται από παθητικό κάπνισμα στην πτέρυγα των Φυλακών, όπου κρατείτο. Το Εφετείο, σε μια ενδελεχή ανάλυση των ζητημάτων που εγέρθηκαν και με αναφορά σε νομολογία τόσο Κυπριακή όσο και του Ευρωπαϊκου Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην ουσία κατέληξε ότι μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις δικαιολογείται η απόλυση φυλακισθέντος για λόγους υγείας. Ακόμα και στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι οι συνθήκες συνεχιζόμενης κράτησης παραβιάζουν το Άρθρο 3 της Σύμβασης, δεν υποστηρίζεται ότι η άρση της παραβίασης επιβάλλει την άμεση απόλυση ή αποφυλάκιση του κρατούμενου. Αντίθετα εκείνο το οποίο φαίνεται να προκύπτει από τη νομολογία του ΕΔΑΔ είναι ότι η άρση της παραβίασης είναι συνυφασμένη με τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, τούτο επιτυγχάνεται με την καθιέρωση από το Κράτος μέλος κατάλληλου μηχανισμού προσφυγής για τέτοιου είδους παραβιάσεις, εφοδιασμένου με ανάλογο εύρος εξουσιών ώστε να δύναται να διατάξει τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, περιλαμβανομένης της εξουσίας επιβολής κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Το Εφετείο σε εκείνη την υπόθεση, έκρινε, με βάση τις περιστάσεις της ότι δεν υπήρχε ζήτημα απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης του εφεσείοντα, μεταξύ άλλων και λόγω παθητικού καπνίσματος. Αν και η εισήγηση του συνηγόρου δεν αφορά ζήτημα απάνθρωπής ή εξευτελιστικής μεταχείρισης του κατηγορούμενου στις Φυλακές ένεκα του καπνού, παραπέμψαμε στην πιο πάνω υπόθεση για να διαφανεί ο τρόπος που αντιμετωπίζονται τέτοια θέματα που είναι η προσφυγή σε κατάλληλο όργανο για την βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Στην R v. Manning (ανωτέρω) στην οποία παράπεμψε ο συνήγορος, όντως είχε ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, οι συνθήκες κράτησης στις Φυλακές κατά την περίοδο του Covid και η ταλαιπωρία που υφίσταντο οι κρατούμενοι, λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων που επικρατούσαν. Στην μεταγενέστερη απόφαση, στην Attorney General's Reference; R v Dixon

(2021)[2021] EWCA Crim 797, επανεξετάστηκε το θέμα αυτό, μειώνοντας όμως τη βαρύτητα του μετριαστικού αυτού παράγοντα, έχοντας υπόψη τη σοβαρότητα εκείνης της υπόθεσης και αφού λήφθηκαν υπόψη οι εξαιρετικές περιστάσεις, υπό τις οποίες αναγκαζόταν ο εκεί κατηγορούμενος να ζει στη Φυλακή αναμένοντας την ποινή του. Δεν διαπιστώνουμε τέτοιες εξαιρετικές περιστάσεις στην παρούσα - αν και λαμβάνονται υπόψη τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, χωρίς να τύχουν αμφισβήτησης - οι οποίες θα είχαν ουσιώδη σημασία και βαρύτητα στο ύψος της επιβαλλόμενης ποινής. Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου τέθηκαν κατά γενικό τρόπο και δεν διασυνδέθηκαν με συγκεκριμένα προβλήματα τα οποία οι καπνοί του δημιουργούν. Δεν έχουν, επίσης, παρουσιασθεί οποιαδήποτε ιατρικά πιστοποιητικά από τα οποία να προκύπτει ότι επηρεάζουν τα ματιά του. Ούτε μας αναφέρθηκαν αν έγιναν οποιαδήποτε διαβήματα προς βελτίωση των κατ' ισχυρισμών αυτών συνθηκών και αγνοήθηκαν, πέραν από τη γενική αναφορά ότι η Κεντρική Φυλακή δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Στο βαθμό που μπορεί να λεχθεί ότι τίθενται ζητήματα κράτησης του κατηγορούμενου σε μη ικανοποιητικές συνθήκες, είμαστε βέβαιοι ότι οι Φυλακές θα λάβουν τα δέοντα. Πέραν των πιο πάνω, θα λάβουμε υπόψη την καλή συμπεριφορά που επιδεικνύει κατά την μέχρι σήμερα κράτηση του στις Φυλακές, την πλήρη συνεργασία του και την προσπάθεια του να ενταχθεί στο καθημερινό πρόγραμμα (βλ. Κιλινκαρίδης v Δημοκρατίας,

(2015)2Α Α.Α.Δ. 277). Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα υπόθεση είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα διαδραματίσουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «Ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ελ Χαπιρ Ναζίπ ν Αστυνομίας (ανωτέρω): «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι το πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.». Ειδικότερα, σε ότι αφορά τις υποθέσεις ναρκωτικών όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία ν Ανδρέου Ποινική Έφεση Αρ. 135/2019, Ημερ. 04/10/2019 «Η μεγαλύτερη ποσότητα των ναρκωτικών που κατέχονται είναι λόγος για επίταση της ποινής, δεν εφαρμόζεται όμως αυστηρή αριθμητική αναπροσαρμογή». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:B485, αναφέρθηκε ότι η αναφορά σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων δεν συνιστά ουσιαστική καθοδήγηση και ενίοτε αποπροσανατολίζει. Θα πρέπει να επιλέγονται οι υποθέσεις εκείνες όπου γεγονότα, στο βαθμό που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος προσομοιάζουν. Και εξυπηρετεί να καταγράφονται οι ουσιαστικές παράμετροι που συνέδραμαν στην ποινή που μνημονεύεται, ώστε να καθίσταται ευχερής η όποια σύγκριση. Σε ότι αφορά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σχετικές είναι οι ακόλουθες αποφάσεις: Στην πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Μωυσή Μαυρολουκά v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 74/2021 (Σχετ. Ποιν. Εφ. 95/2021), ο Εφεσείων καταδικάστηκε, μετά από ακροαματική διαδικασία από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 286,2 γραμμαρίων κοκαϊνης, 10 κιλών και 938,1 γραμμαρίων κάνναβης και 351,4 γραμμαρίων της ουσίας MDMA. Τα ναρκωτικά ανευρέθηκαν στην οικία του Εφεσείοντα, κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος έρευνας. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια στις πρώτες δυο ποσότητες ναρκωτικών, και 4 ετών για την τρίτη. Η έφεση του κατά της ποινής απορρίφθηκε ως μη έκδηλα υπερβολική και υιοθετήθηκε σχετικό απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση σε σχέση με τους επιβαρυντικούς παράγοντες και μεταξύ άλλων τα κάτωθι: «Ο κατηγορούμενος στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε μετατρέψει την οικία στην οδό Γύψου ΧΧΧ σε καλά καμουφλαρισμένο παράνομο χώρο φύλαξης και αποθήκευσης μερικών εκ των πιο διαδεδομένων ναρκωτικών ουσιών που κυκλοφορούν στην παράνομη αγορά. Ήταν πλήρες εξοπλισμένη με τα απαραίτητα αντικείμενα και εργαλεία για να συσκευάζονται και μετρούνται με ακρίβεια βάρους και ασφαλούς προφύλαξης, αφού από τις αεροστεγώς σφραγισμένες συσκευασίες που ήταν τοποθετημένα, μεταφέρονταν σε ζυγαριές ακριβείας, όπως καταδεικνύεται από τη ζυγαριά FURI στην οποία βρέθηκαν ίχνη και από τα τρία είδη ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκαν στην εν λόγω οικία, δηλαδή κοκαϊνης, MDMA και κάνναβης και τη ζυγαριά KENWOOD στην οποία βρέθηκε δακτυλικό αποτύπωμα του κατηγορούμενου και στη συνέχεια να τοποθετούνται σε νάιλον συσκευασίες οι οποίες βρίσκονταν, πληθώρα, σε διάφορους χώρους της οικίας, ενώ δεν παρέλειψε να έχει στη διάθεση του πλαστικά γάντια.» Σημειώνεται ότι ο εκεί εφεσείοντας κρίθηκε ως έμπορας με σκοπό το παράνομο και εύκολο κέρδος και ότι υπήρχε προσχεδιασμός ή οργανωμένο σχέδιο εμπορίας ναρκωτικών. Το Εφετείο τόνισε τις ιδιαίτερα αυστηρές ποινές που επιβάλλονται σε υποθέσεις κοκαϊνης και γενικά σκληρών ναρκωτικών λόγω των ολέθριων συνεπειών που επιφέρουν, καταλήγοντας, δυστυχώς, πολλές φορές στο θάνατο νεαρών ατόμων. Στην υπόθεση Σιδερένου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 190, που παράπεμψε και ο συνήγορος υπεράσπισης, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 χρόνων που είχαν επιβληθεί στην εφεσείουσα που είχε παραδεχτεί την κατοχή 12 κιλών κοκαΐνης και 189 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Η εφεσείουσα ήταν αυτή που είχε συσκευάσει τα ναρκωτικά στην Αθήνα για να μεταφερθούν στην Κύπρο και ενώ είχε αναγνωριστεί ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους, ήταν ένα σημαντικό στέλεχος του όλου εγχειρήματος και είχε διαδραματίσει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη διασυνοριακή διακίνηση και προτιθέμενη εμπορία των ναρκωτικών. Η περίπτωση της διακρίθηκε από άλλο συγκατηγορούμενο της ο οποίος είχε ενεργήσει ως απλός μεταφορέας επ΄ αμοιβή στον οποίο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 χρόνων. Στην υπόθεση Fernandez De Los Santos v Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 144/2016, κ. α., 21/02/2017, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 8 χρόνων, στις κατηγορίες για παράνομη εισαγωγή στην Δημοκρατία (μέσω του αερολιμένα Πάφου, στο σώμα τους) και για παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο (ως απλοί μεταφορείς έναντι χρηματικού ανταλλάγματος), κοκαΐνης (έκαστος, δώδεκα κυλινδρικές νάιλον συσκευασίες που είχαν ποσότητα συμπαγούς ουσίας κοκαΐνης), στους 39 και 40 χρονών αλλοδαπούς κατηγορούμενους, με λευκό ποινικό μητρώο, μη παντρεμένους αλλά με εξαρτώμενα παιδιά, χρηστών κοκαΐνης, με οικονομικές δυσκολίες, που είχαν συνεργαστεί με την Αστυνομία (ομολόγησαν, αν και όχι αμέσως, ανακρινόμενοι) και οι οποίοι καταδικάστηκαν σε αυτές μετά από δική τους παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Maciuca v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 72/2015, 22/01/2018, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 13 ½ χρόνων, στις κατηγορίες για παράνομη εισαγωγή στην Δημοκρατία (μέσω του αερολιμένα Λάρνακας, σε κρύπτη στην αποσκευή του) και για παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 3.750 γραμμαρίων, στον 28 χρονών αλλοδαπό κατηγορούμενο, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη, σε δεινή οικονομική κατάσταση και ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτές μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Memic ν Δημοκρατίας,

(2014)2Α Α.Α.Δ 276, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 8 χρόνων, στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 915,27 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, 35 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη με δύο ανήλικα παιδιά, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Mbakoup ν Δημοκρατίας,

(2015)2Α Α.Α.Δ 119, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 7 χρόνων, στην κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 351,4998 γραμμαρίων, στον αλλοδαπό κατηγορούμενο, 34 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, πατέρα τριών ανήλικων παιδιών, με πρόβλημα υγείας λόγω ατυχήματος και αιτητή από την Δημοκρατία διεθνούς προστασίας, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Ghassan Elias Sfeir ν Δημοκρατίας,

(1993)2 Α.Α.Δ 143, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 8 χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 1.158 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Hadavand ν Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ 359, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 6 ½ χρόνων, στην κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 1.867,2 γραμμαρίων, στην κατηγορούμενη, με λευκό ποινικό μητρώο, μητέρα ενός 16χρονου κοριτσιού και με προβλήματα υγείας, η οποία καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική της παραδοχή (η οποία προέβη και στην Αστυνομία σε παραδοχή αμέσως, δίδοντας και σχετική προς τούτο κατάθεση θεληματικά, σύντομα μετά), δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Δημοκρατία ν Ανδρέου, Ποιν. Έφεση Αρ. 135/2019, Ημερ. 04/10/2022, ECLI:CY:AD:2022:B372, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 16 χρόνων, στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 15 κιλών και 16,4 γραμμαρίων, στον εφεσίβλητο ο οποίος αναγνωρίστηκε ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους, με λευκό ποινικό μητρώο ο οποίος καταδικάστηκε μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα ανεπαρκής. Στην υπόθεση Sikaf ν. Δημοκρατίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε, ότι η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των επτά χρόνων, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης βάρους 587,3412 γρ., στον κατηγορούμενο, ο οποίος καταδικάστηκε μετά από δική του παραδοχή, ότι δεν ήταν έκδηλα υπερβολική (αν και χαρακτηρίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ως επιεικής). Ο κατηγορούμενος, είχε δώσει θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία παραδέχθηκε ότι συμφώνησε να μεταφέρει την κοκαΐνη από το Λίβανο για να την παραδώσει σε τρίτο πρόσωπο έναντι αμοιβής σε κοκαΐνη αξίας $5.000, την οποία θα χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Στην υπόθεση Αντρέου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 204/2021, 21/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:B490, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των δέκα χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, συνολικού βάρους 854.26 γρ., στον κατηγορούμενο, με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη και άλλες πέντε ποινικές υποθέσεις, οι τέσσερεις εκ των οποίων αφορούσαν και πάλι σε ναρκωτικά. Στην υπόθεση Redjep v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 217, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ χρόνων που επιβλήθηκε στον εφεσείων για τα αδικήματα της κατοχής και προμήθειας κάνναβης βάρους 1,358.10 γραμμαρίων. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 1½ περίπου κιλού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Ο εφεσείων ήταν 25 ετών, είχε λευκό ποινικό μητρώο, παραδέχθηκε και εξέφρασε τη μεταμέλειά του. Στην υπόθεση Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 476, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών μετά από παραδοχή, για κατοχή 9777,691 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 26 ετών, δεν ήταν ο ιθύνων νους, συνεργάστηκε με την Αστυνομία και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Ο ρόλος του ως μεταφορέα των ναρκωτικών, χαρακτηρίστηκε ως « ιδιαιτέρως σημαντικός, θα προσθέταμε απαραίτητος, πράγμα που δικαιολογεί και την περαιτέρω παρατήρηση του Κακουργιοδικείου πως η δράση του δεν διέφερε από τη δράση οποιουδήποτε προσώπου που ενεργεί ως έμπορος ναρκωτικών». Προτού καταλήξουμε στις ενδεδειγμένες ποινές που θα πρέπει να επιβληθούν στην παρούσα, θα πρέπει να εξεταστεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών και κατά πόσο οι ποινές που θα επιβληθούν στον κατηγορούμενο θα πρέπει να διαφοροποιηθούν από αυτές που επιβλήθηκαν στην συγκατηγορούμενο του, ζήτημα με το οποίο ο συνήγορος του κατηγορουμένου καταπιάνεται στην αγόρευση του. Στον τελευταίο, είχαν επιβληθεί σε προγενέστερο στάδιο ποινές φυλάκισης ύψους 12 ετών στο αδίκημα της κατοχής της ίδιας ποσότητας κοκαϊνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτους και 3 ετών στην κατηγορία της κατοχής της ίδιας ποσότητας κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, ως αυτές που αντιμετωπίζει και ο παρών κατηγορούμενος. Έχουμε υπόψη μας την αρχή της ισότητας σύμφωνα με το Άρθρο 28.1 του Συντάγματος. Εκείνο που διασφαλίζεται με το εν λόγω άρθρο είναι ότι ίσα και όμοια πράγματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Όπως προκύπτει, από την νομολογία επί του θέματος, το πιο πάνω άρθρο, δεν προϋποθέτει την εξομοίωση των ανομοίων, ούτε παρεμβάλει κώλυμα σε διακρίσεις μεταξύ των ανομοίων οι οποίες δικαιολογούνται από την ανομοιότητα τους. Εκεί όπου τα δεδομένα δικαιολογούν τη μεταξύ των κατηγορουμένων διαφοροποίηση, η διαφοροποίηση είναι επιτρεπτή και δεν οδηγεί σε παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου που επηρεάζεται (βλ. Μιχάλης Καλαθάς ν. Γενικός Εισαγγελέας

(2002)2 Α.Α.Δ. 38 Τάσος Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 360, Λούκας Παναγιώτου Κακουρή και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 391 και Γιαννάκης Ξυδιάς & Άλλος ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 174). Το ζήτημα της άνισης μεταχείρισης μεταξύ αδικοπραγούντων εξετάστηκε στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2019 ημερ. 27.4.2021, ECLI:CY:AD:2021:B173, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Η αρχή της ισότητας διασφαλίζεται από το Άρθρο 28.1 του Συντάγματος. Η υποχρέωση του Δικαστηρίου κατά την επιβολή ποινής είναι να μεταχειρίζεται με ομοιόμορφο τρόπο όλους όσους βρίσκονται στην ίδια θέση, έτσι ώστε να μην προκαλείται, δικαιολογημένα, αίσθημα αδικίας. Η ισότητα, όμως, ενώπιον του Νόμου δε σημαίνει αριθμητική εξίσωση, αλλά ισότητα έναντι αυθαίρετων διακρίσεων, μη αποκλείοντας εύλογες διακρίσεις, εάν αυτό δικαιολογείται από τις περιστάσεις (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 354 και Γερμανός ν. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 525).» Στην περίπτωση που ο βαθμός συμμετοχής των συνενόχων στο έγκλημα είναι διαφορετικός, τότε αυτό αποτελεί αποφασιστικό και ουσιαστικό παράγοντα ο οποίος νομιμοποιεί τη διαφορετική μεταχείριση (βλ. Hassan ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 356, Κάττος ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 195 και Ζαχαρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 595). Πέραν του ρόλου συμμετοχής των συνενόχων στο έγκλημα και άλλοι παράγοντες είναι δυνατό να διαφοροποιήσουν τον τρόπο μεταχείρισης τους, όπως η παραδοχή στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας, η συνεργασία με τις διωκτικές αρχές και η έμπρακτη μεταμέλεια (βλ. Suresh Crisnatha Rangajeeva ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 485 και Λοϊζου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 546). Στην παρούσα περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη το ρόλο του κατηγορούμενου και του συγκατηγορούμενου του στη διάπραξη των κοινών αδικημάτων που αντιμετωπίζουν. Στην ουσία, ο κατηγορούμενος παραλάμβανε από άλλους τρίτους τα επίδικα ναρκωτικά και τα μετέφερνε στην οικία και υποστατικά του συγκατηγορούμενου του, όπου φυλάγονταν από τον τελευταίο. Επίσης, αμφότεροι συνελήφθησαν επ' αυτοφόρω να ασχολούνται με την επεξεργασία και συσκευασία τους σε χώρο όπου διαπιστώθηκε να υπήρχε οργάνωση, ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Περαιτέρω, αμφότεροι, ως ενδιάμεσοι, λάμβαναν αντάλλαγμα. Ο μεν συγκατηγορούμενος λάμβανε χρηματικά ποσά από τον κατηγορούμενο και ο κατηγορούμενος μικρότερες ποσότητες κοκαϊνης από τους τρίτους. Η πιο πάνω δράση και συμμετοχή αμφοτέρων των κατηγορούμενου στην όλη επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών, δεν διαφέρει ουσιωδώς. Εκείνο το οποίο διαπιστώνεται, όμως, είναι ότι επιβαρύνεται η θέση του κατηγορούμενου, καθότι μέσω της πιο πάνω εμπλοκής του και φύση της αμοιβής που λάμβανε, δηλαδή τις μικρότερες ποσότητες κοκαϊνης, τις προμήθευε σε τρίτα πρόσωπα. Επίσης, αντιμετωπίζει και την κατηγορία της προμήθειας μιας μη ευκαταφρόνητης ποσότητας κοκαϊνης βάρους 720 κατά το προγενέστερο διάστημα της σύλληψης του σε άλλα πρόσωπα καθώς και την κατηγορία της κατοχής εκρηκτικών υλών, ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Κατηγορίες τις οποίες ο συγκατηγορούμενος του δεν αντιμετώπιζε. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος, πέραν από την εμπλοκή του, ως ανωτέρω αναφέρθηκε με τις επίδικες ποσότητες κοκαϊνης, ενεπλάκηκε και στην προμήθεια ποσοτήτων κοκαϊνης και στην άμεση διάδοση του αργού θανάτου, στοιχεία τα οποία συνυπολογίζονται, χωρίς να μας διαφεύγει ότι στη σοβαρότερη κατηγορία, που αντιμετώπιζε από κοινού με τον συγκατηγορούμενο του, ο ρόλος του δεν διαφέρει ουσιωδώς. Η όλη εμπλοκή του, όμως, στην διακίνηση των ναρκωτικών είναι μεγαλύτερη από αυτή του συγκατηγορούμενου του. Όσον αφορά τα ελαφρυντικά αμφοτέρων των κατηγορούμενων, παρατηρούμε ότι και οι δύο είναι λευκού ποινικού μητρώου, προέβηκαν σε παραδοχή και μεταμέλησαν και είναι οικογενειάρχες. Συνυπολογίζουμε για τον συγκατηγορούμενο την περαιτέρω συνεργασία του με τις Αρχές και ότι μετά την καταδίκη του ήταν διατεθειμένος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, κάτι το οποίο δεν υφίσταται για τον κατηγορούμενο. Επίσης, ο συγκατηγορούμενος παρά την αρχική προσπάθεια διαφυγής του κατά την είσοδο της Αστυνομίας, εντούτοις στην πορεία συνεργάστηκε πλήρως και ήταν αυτός που υπέδειξε και τις περαιτέρω ποσότητες ναρκωτικών που είχε κρυμμένες εξηγώντας το ρόλο και την εμπλοκή του. Ο δε κατηγορούμενος, προκύπτει και αυτός να είχε συνεργασία με τις Αρχές χωρίς όμως να παραγνωρίζεται ότι επιχείρησε να αποποιηθεί τις ευθύνες του για τις υπόλοιπες ποσότητες ναρκωτικών που υποδείχθηκαν από τον συγκατηγορούμενο του και για τις εκρηκτικές ύλες, τις οποίες εν τέλει παραδέχτηκε. Συνυπολογίζουμε, επίσης, για τον κατηγορούμενο και την θεληματική του κατάθεση για την προμήθεια κοκαΐνης. Πέραν των πιο πάνω και σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψη τα δύσκολα παιδικά του χρόνια λόγω της απώλειας της όρασης του στο ένα μάτι και τα όσα βίωσε καθώς και τα επιπλέον προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και την οικονομική κατάσταση του ιδίου και της οικογένειας του. Επιπρόσθετα, θα λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορούμενου, μετά την καταδίκη του, προωθήθηκε η πιο πάνω αναφερόμενη Αίτηση Δήμευσης και εκδόθηκαν σχετικά διατάγματα, ως ανωτέρω αναφέρθηκαν, στοιχείο το οποίο δεν υφίσταται στην περίπτωση του συγκατηγορούμενου. Έχουμε συνεκτιμήσει όλα τα πιο πάνω και έχουμε λάβει υπόψη μας καθετί σχετικό και έχουμε καταλήξει ότι είναι ορθό και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, να προβούμε σε διαφοροποίηση της μεταχείρισης του κατηγορούμενου από αυτήν του συγκατηγορούμενου του ένεκα του γεγονότος ότι αντιμετωπίζει περισσότερες κατηγορίες από αυτές που αντιμετώπιζε ο συγκατηγορούμενος του, αναδεικνύεται μεγαλύτερη εμπλοκή του στην διακίνηση και προμήθεια των ναρκωτικών, χωρίς να παραγνωρίζουμε και τα υπόλοιπα στοιχεία που έχουμε αναφέρει ανωτέρω και ειδικότερα το διάταγμα δήμευσης το οποίο εκδόθηκε εναντίον του. Κατά συνέπεια και έχοντας υπόψη μας την συνολική εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου και όλα τα ελαφρυντικά του, επιβάλλονται σε αυτόν, οι κάτωθι ποινές: Στην 3η και 5η κατηγορία: Καμία ποινή, αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στα γεγονότα της 4ης και 6ης κατηγορίας, αντίστοιχα στις οποίες θα επιβληθούν ποινές (βλ. Βασιλείου v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Στην 4η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 13 ετών. Στην 6η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στην 10ην κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην 11ην κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν, αφού κρίνουμε ότι αποτελούν μέρος μιας ενιαίας εγκληματική συμπεριφοράς και να μειωθούν κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 26/10/2023 μέχρι και σήμερα. Οι ναρκωτικές ουσίες να καταστραφούν και τα κινητά τηλέφωνα που εντοπίστηκαν να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. (Υπ.) .................... Χριστόδουλος Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Μιχάλης Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................... Εύη Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο