ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. A.A, Αρ. Υπόθεσης: 5788/24, 12/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Μ. Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. Ε. Χαταζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5788/24 Mεταξύ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. A.A ---------- Hμερ.: 12/11/2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ Π. Βαρνάβα. Για τον Κατηγορούμενο: κα Ι. Αδάμου. Κατηγορούμενος, παρών. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, μετά από παραδοχή του, έχει κριθεί ένοχος, στις κατηγορίες της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β , της παράνομης κατοχής του ίδιου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, όπως τροποποιήθηκε, Ν. 29/1977 (κατηγορίες αρ. 2, 3 και 4, αντίστοιχα). Συγκεκριμένα, παραδέχτηκε ότι στις 24/04/2024 είχε στην κατοχή του 935,38 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και ότι κατείχε την πιο πάνω ποσότητα με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Περαιτέρω, παραδέχτηκε ότι μεταξύ 9/12/2023 και 24/04/2024, παράνομα προμήθευσε σε άγνωστα πρόσωπα 855 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Οι κατηγορίες αρ. 1, 5 και 6 που ο κατηγορούμενος, επίσης, αντιμετώπιζε και που αφορούσαν τα αδικήματα της συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, αναστάληκαν από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε από αυτές. Πέραν των πιο πάνω, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται υπόψη και οι Υποθέσεις με αρ. 9729/2024 Κακουργιοδικείου Λεμεσού και 7037/2024 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην Υπόθεση Αρ. 9729/2024, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, πάλι, κατόπιν δικής του παραδοχής, σε μια κατηγορία Παράνομης Κατοχής περιουσίας, κατά παράβαση του Άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και σε τρεις κατηγορίας Ληστείας, κατά παράβαση των Άρθρων 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Ειδικότερα, παραδέχτηκε ότι στις 02/07/2024 είχε στην κατοχή του ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας i-phone αξίας €1,500, για το οποίο υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίο. Παραδέχτηκε, επίσης, ότι στις 02/07/2024 α) έκλεψε από τον Naveen από την Ινδία μοτοσυκλέτα με αρ. Εγγραφής PAX xxx, μάρκας KYMCO, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Poco και το χρηματικό ποσό των €300, β) έκλεψε από τον Sami Ullah από το Πακιστάν τη μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής ΜXΖ xxx , ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ΟPPO και το χρηματικό ποσό των €300 και γ) έκλεψε από τον Witharanage Chathura Lakmal από τη Σριλάνκα, μια τσάντα ώμου που περιείχε 2 πιστωτικές κάρτες, δύο ζεύγη γυαλιά και είδη ρουχισμού, χρησιμοποιώντας, σε όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις, βία αμέσως πριν, κατά και αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής με σκοπό την απόκτηση της προαναφερόμενης περιουσίας. Οι κατηγορίες της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος μαζί με τον συγκατηγορούμενο του κατηγορουμένου στην πιο πάνω υπόθεση και της κλοπής, διακόπηκαν και αναστάληκαν από τον Γενικό Εισαγγελέας και ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε από αυτές. Στην Υπόθεση με αρ. 7037/2024, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, σε μια κατηγορία Παράνομης Κατοχής Περιουσίας, κατά παράβαση του Άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και συγκεκριμένα ότι στις 16/08/2023, είχε στην κατοχή του ένα ηλεκτρικό πατίνι μάρκας Sensor με αρ. S/N JE92H851AM00161, για το οποίο υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίο. Η κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, την οποία αντιμετώπιζε μαζί με τους δύο άλλους συγκατηγορούμενους του σε εκείνη την υπόθεση, διακόπηκε και αναστάληκε από τον Γενικό Εισαγγελέα και ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε από αυτή. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, τόσο της παρούσας υπόθεσης όσο και των άλλων δύο υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη, εκτέθηκαν με λεπτομέρεια από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος παρέδωσε σχετικό έγγραφο στο Δικαστήριο (Έγγραφο Α) και με αυτά συμφώνησε και η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με αρ. 5788/2024: Κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στην Υ.ΚΑ.Ν στις 24/04/2024 και η οποία έφερε τον κατηγορούμενο να ασχολείται με διακίνηση ναρκωτικών, τα οποία αποκρύβει στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του και ότι θα μετέβαινε την ίδια ημέρα για να παραλάβει από το αυτοκίνητο μέρος ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλους, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν μετέβηκαν στο χώρο και αφού εντόπισαν το αυτοκίνητο το έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση. Ο κατηγορούμενος θεάθηκε στις 17:35 να προσεγγίζει πεζός το πίσω μέρος του πιο πάνω αυτοκινήτου και χρησιμοποιώντας κλειδί που κρατούσε, άνοιξε το χώρο αποσκευών του οχήματος, παρέλαβε από αυτό μια μαύρη χάρτινη τσάντα και στη συνέχεια απομακρύνθηκε από το όχημα με σκοπό να φύγει από το σημείο, οπόταν ανακόπηκε από τον Α/Αστ. 2715 Α. Σαββίδη. Ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε για την πληροφορία που υπήρχε εναντίον του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε «κρατώ λλίο πράμα». Κατά την έρευνα που ακολούθησε, εντοπίστηκε στην κατοχή του μια χάρτινη τσάντα μαύρου χρώματος, εντός της οποίας υπήρχαν 6 νάιλον διαφανές συσκευασίες τύπου ZIP - LOCK, οι οποίες περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δικά μου». Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Στη συνέχεια, σε τσαντάκι ώμου που ο κατηγορούμενος κρατούσε, εντοπίστηκε ένας πλαστικός κυλινδρικός σπαστήρας μαύρου χρώματος, εντός του οποίου υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μαύρου χρώματος, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη κάνναβης. Κατά την επίστηση της προσοχής του κατηγορούμενου στον Νόμο απάντησε «εν δικά μου εν με τούτα που ζυγίζω το χόρτο μου είμαι χρήστης». Εντοπίστηκε, περαιτέρω, ένα κλειδί αυτοκινήτου στην κατοχή του κατηγορούμενου για το οποίο απάντησε «εν του αυτοκινήτου μου εν τζιαμέ που φυλάω το πράμα». Σε σχέση με το εν λόγω αυτοκίνητο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν γραμμένο πάνω στην μάμμα μου, εν ακινητοποιημένο δαμέ τζαι χρησιμοποιώ το για να βάλλω την κάνναβη.» Η έρευνα συνεχίστηκε στο αυτοκίνητο, όπου εντοπίστηκαν στον χώρο αποσκευών δύο νάιλον συσκευασίες με σακούλια ZIP - LOCK που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη και εντός άλλης νάιλον συσκευασίας εντός της οποίας υπήρχαν δύο αεροστεγείς συσκευασίες εντός των οποίων υπήρχαν αριθμός νάιλον συσκευασιών τύπου ZIP - LOCK που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη καθώς και τρίτη νάιλον συσκευασία εντός της οποίας υπήρχε μια αεροστεγής νάιλον συσκευασία εντός της οποίας υπήρχε αριθμός νάιλον συσκευασιών τύπου ZIP - LOCK που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη. Ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν δικά μου εγώ τα έβαλα τζιαμέ». Στον ίδιο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου εντοπίστηκε μια ζυγαριά ακριβείας εντός της οποίας υπήρχαν ίχνη κάνναβης και για την οποία ο κατηγορούμενος απάντησε «εν τζιαι τούτη δική μου για να ζυγίζω το πράμα». Στο κάτω μέρος του χώρου αποσκευών του αυτοκινήτου εντοπίστηκε 29 νάιλον σακούλια τύπου ZIP - LOCK που ήταν ίδια με αυτά που περιείχαν ποσότητα κάνναβης και είχαν προηγουμένως εντοπιστεί. Ο κατηγορούμενος, σε σχέση με αυτά, απάντησε «εν δαμέσα που χωρίζω το πράμα μέστα σακουλούθκια για να το πουλώ». Ακολούθησε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου, όπου εντοπίστηκαν στο κομοδίνο του υπνοδωματίου του, τρεις κλειστές συσκευασίες οι οποίες περιείχαν 50 νάιλον συσκευασίες τύπου ZIP - LOCK η κάθε μια για τις οποίες ο κατηγορούμενος είπε «έπιασα τα να βάλλω το χόρτο που πουλώ». Πάνω σε έπιπλο του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου εντοπίστηκε μια μηχανή συσκευασίας κενού αέρος (VACUUM) μαύρου χρώματος μάρκας LIFE και για την οποία ο κατηγορούμενος είπε «έπιασα την για σάζω το πράμα μέστα σακουλούθκια». Σε προφορική του ανάκριση ο κατηγορούμενος, είπε, μεταξύ άλλων, ότι κατείχε την ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης που εντοπίστηκε στην κατοχή του και στο αυτοκίνητο του, με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα ενώ περαιτέρω ανάφερε ότι πριν λίγες ημέρες πούλησε ποσότητα ναρκωτικών. Συνελήφηκε κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης και απάντησε «έκαμα λάθος». Ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση παραδέχθηκε ότι κατείχε την ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, αλλά και ότι από τις 09/12/2023 μέχρι και τις 24/04/2024 προμήθευσε σε άγνωστα πρόσωπα 855 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Σε δεύτερη ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε στην παρουσία του δικηγόρου του, ο κατηγορούμενος άσκησε το δικαίωμα της σιωπής. Κατόπιν εξετάσεων του Κρατικού Χημείου, στο οποίο μεταφέρθηκαν η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που εντοπίστηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου, διαπιστώθηκε ότι ανέρχεται σε 935,38 γραμμάρια κάνναβης. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρθηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Γεγονότα της Υπόθεσης με αρ. 9729/2024: Την 02/07/2024 και περί ώρα 02:15, ενώ ο Naveen από την Ινδία, εκτελούσε χρέη διανομέα και οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του με αρ. εγγραφής PAX χχχ, μάρκας KYMCO, στην οδό Αρχ. Μακαρίου Γ', Μέσα Γειτονιά με νότια κατεύθυνση, τον προσέγγισαν άλλα πρόσωπα, τα οποία επέβαιναν σε μοτοσυκλέτες. Αμέσως, του εκκένωσαν πυροσβεστήρα που κατείχαν προς το πρόσωπο του και αφού έπεσε στο έδαφος τον κτύπησαν στο μάτι και στον δεξιό ώμο. Ακολούθως, του έκλεψαν την πιο πάνω μοτοσυκλέτα αξίας €2,500, το κινητό του τηλέφωνο αξίας €100 και €300 σε μετρητά, σε διάφορα χαρτονομίσματα. Από τη διερεύνηση της υπόθεσης, προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ένας εκ των ατόμων που έκλεψαν τα προαναφερόμενα αντικείμενα από τον Naveen χρησιμοποιώντας βία αμέσως πριν, κατά και αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής με σκοπό την απόκτηση της εν λόγω περιουσίας. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 02:40 ο Sami Ullah από το Πακιστάν, οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του με αρ. εγγραφής ΜΧΖ χχχ στην συμβολή των οδών Αγίας Σοφίας και Θ. Ποταμιανού, εκτελώντας χρέη διανομέα. Στη συνέχεια, τον προσέγγισαν άγνωστα πρόσωπα, τα οποία επέβαιναν σε μοτοσυκλέτες και με τον ίδιο τρόπο που σημειώθηκε στην προαναφερόμενη ληστεία, τα εν λόγω πρόσωπα, εκκένωσαν πυροσβεστήρα προς το πρόσωπο του και τον έριξαν στο έδαφος. Ακολούθως, τα εν λόγω πρόσωπα τον κτύπησαν σε διάφορα μέρη του σώματος του με γροθιές και κλοτσιές, ενώ ένας εκ των πιο πάνω προσώπων πέρασε πάνω από τον Sami Ullah με μοτοσυκλέτα. Στη συνέχεια, έκλεψαν από αυτόν την μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής ΜΧΖ χχχ, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ΟΤΤΟ αξίας €250 και €300 σε μετρητά ενώ προσπάθησαν να αρπάξουν ακόμα ένα κινητό το οποίο είχε στην κατοχή του χωρίς, όμως, να τα καταφέρουν. Από τη διερεύνηση της υπόθεσης, προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ένας εκ των ατόμων που έκλεψαν τα προαναφερόμενα αντικείμενα από τον Sami Ullah χρησιμοποιώντας βία αμέσως πριν, κατά και αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής με σκοπό την απόκτηση της εν λόγω περιουσίας. Tην ίδια ημέρα και περί ώρα 03:45, ενώ ο Witharange Chathura Lakmal από τη Σρι Λάνκα, επέβαινε σε ποδήλατο και κινείτο με ανατολική κατεύθυνση στην Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ΄, πριν από τον κυκλικό κόμβο Αγίου Νικολάου, άγνωστα πρόσωπα τα οποία επέβαιναν σε μοτοσυκλέτα του ζήτησαν λεφτά και αυτός τους ανάφερε ότι δεν είχε χρήματα στη τσάντα του. Τα εν λόγω άτομα γρονθοκόπησαν τον Lakmal και έκλεψαν από αυτόν μια τσάντα ώμου στην οποία είχε μέσα δύο τραπεζικές κάρτες, δύο ζεύγη γυαλιά και είδη ρουχισμού, δηλαδή ένα παντελόνι τζιν και μια άσπρη ποδιά. Πριν να αναχωρήσουν τα εν λόγω πρόσωπα ψέκασαν τον Lakmal με πυροσβεστήρα ως έγινε και στις προαναφερόμενες ληστείες. Από τη διερεύνηση της υπόθεσης, προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ένας εκ των ατόμων που έκλεψαν τα προαναφερόμενα αντικείμενα από τον Witharange Chathura Lakmal χρησιμοποιώντας βία αμέσως πριν, κατά και αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής με σκοπό την απόκτηση της εν λόγω περιουσίας. Η ώρα 06:30, λήφθηκε πληροφορία ότι εντοπίστηκε στην οδό Ιαπετού περιοχή Αγίου Γεωργίου Χαβούζας, η κλαπείσα μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο Naveen με αρ. εγγραφής PAX χχχ και τέθηκε υπό φρούρηση. Μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού μετέβηκαν στη σκηνή όπου και προέβησαν σε επιτόπιες εξετάσεις και στη συνέχεια εντοπίστηκε η κλαπείσα περιουσία των παραπονουμένων των τριών ληστειών που αναφέρονται πιο πάνω, οι οποίοι στη συνέχεια την αναγνώρισαν. Στις 04/07/2024 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και σε ανακριτική του κατάθεση αρνήθηκε ανάμειξη στην υπόθεση. Ακολούθως, ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση. Την ίδια ημέρα του λήφθηκε κατάθεση, στην οποία παραδέχθηκε ότι διέπραξε τις προαναφερόμενες ληστείες και προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών. Γεγονότα της Υπόθεσης με αρ. 7037/2024: Στις 16/08/2023 καταγγέλθηκε στο τμήμα ποδηλατικής αστυνόμευσης από τον υπεύθυνο ασφαλείας της Μαρίνας Λεμεσού, ότι μέσω κλειστού κυκλώματος βιντεοπαρακολούθησης διαπιστώθηκε ότι κλάπηκε ηλεκτρικό πατίνι χρώματος μαύρου. Κατόπιν διερεύνησης, ανακόπηκε ο κατηγορούμενος με άλλα πρόσωπα και σε παρακείμενο κτιριακό συγκρότημα, εντοπίστηκαν διάφορα αντικείμενα, μεταξύ των οποίων και το προαναφερόμενο ηλεκτρικό πατίνι. Στις 16/08/2023, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στην οποία αυτός ανάφερε ότι παρέλαβε το προαναφερόμενο ηλεκτρικό πατίνι και το έκρυψε. Από το σύνολο της διερεύνησης προέκυψε πως ο κατηγορούμενος στις 16/08/2023 είχε στη κατοχή του το αναφερόμενο ηλεκτρικό πατίνι το οποίο ήταν μάρκας sensor και είχε σειριακό αριθμό S/N JE92H851AM00161 για το οποίο υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίο. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου, αναφέρθηκε στους μετριαστικούς παράγοντες του κατηγορουμένου και τους οποίους, κατά τη θέση της, το Δικαστήριο θα πρέπει λάβει υπόψη του, για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα του επιβληθεί. Συνοπτικά, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο να προβεί σε εξατομίκευση της ποινής λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου. Υιοθέτησε προς τούτο το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, τόνισε τις οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου, τις οποίες χαρακτήρισε ως τραγικές, αφού ο κατηγορούμενος δεν έχει κανένα στήριγμα. Είναι παιδί διαζευγμένων γονιών, ο πατέρας του ουδέποτε επέδειξε ενδιαφέρον γι' αυτόν και δεχόταν στην παιδική του ηλικία βία από αυτόν. Το μοναδικό άτομο που είχε, ήταν η μητέρα του, η οποία πρόσφατα απεβίωσε από ανίατη ασθένεια στην ηλικία των 42 ετών. Η οικονομική τους κατάσταση και ο χώρος διαβίωσης τους ήταν άθλια. Τόνισε, επίσης, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου αφού αυτός είναι σήμερα ηλικίας 19 ετών και αναφέρθηκε σε νομολογία και συγγράμματα για τον τρόπο που πρέπει νεαρά άτομα να αντιμετωπίζονται. Η συνήγορος απέδωσε την εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου στην έλλειψη οποιασδήποτε στήριξης και καθοδήγησης από κανένα και στην εμπλοκή του με κακές παρέες, οι οποίες ήθελαν να τον εκμεταλλευτούν. Σε σχέση με τα αδικήματα της Υπόθεσης με αρ. 9729/2024, η συνήγορος είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους και επηρεάστηκε από τρίτα πρόσωπα. Κάλεσε, περαιτέρω, το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την ομολογία και συνεργασία του κατηγορούμενου με τις Αστυνομικές Αρχές καθώς και την παραδοχή του στο Δικαστήριο, στοιχεία που καταδεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια του. Υπόψη, επίσης, ζήτησε όπως ληφθεί και το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου. Επιπρόσθετα, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη και να συνυπολογίσει το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση στα πλαίσια της Υπόθεσης Αρ. 9729/2024, προτού αυτή ζητηθεί να ληφθεί υπόψη στην παρούσα, ήτοι από τις 10/07/
- Ο κατηγορούμενος ήταν περιστασιακός χρήστης ουσιών και από το χρόνο εγκλεισμού του στις Φυλακές καταβάλλει προσπάθειες απεξάρτησης από μόνος του και έκτοτε δεν έχει κάνει χρήση. Έχει εγγραφεί στο σχολείο των Φυλακών και έχει αποφασίσει να κάνει στροφή στη ζωή του. Τέλος, η συνήγορος, κάλεσε το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής στερητικής της ελευθερίας του κατηγορούμενου, εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της, αναφερόμενη σε σχετική νομολογία και δεδομένου του λευκού του ποινικού μητρώου, του νεαρού της ηλικίας του και της παραδοχής και μεταμέλειας του. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή ποινή προστίμου ή και οι δύο αυτές ποινές, ενώ για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα καθώς και για αυτό της προμήθειας του ιδίου φαρμάκου σε άλλα πρόσωπα, προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκιση, πέραν της ποινής του προστίμου. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος. Στην Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 391 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα αδικημάτων ναρκωτικών, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Πέτρος Τρύφωνος v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Ως απαύγασμα της νομολογίας αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία, οπόταν σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Marcos Alexander dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές τις περιπτώσεις η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί στην Hussein Hassan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ 356 «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.» Ο ίδιος ο Νόμος, στο Άρθρο 30
(4)(α) και (β) παραθέτει τα περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα των ναρκωτικών ως περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά. Η νομολογία έχει καταδείξει, ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθότι «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας και η συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία.» (βλ. Κλεομένης v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ευθύμιου Σωκράτους, Ποιν. Έφεση Αρ. 67/2021, Ημερ. 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας των αδικημάτων για ναρκωτικά και του τρόπου αντιμετώπισης τους, είναι και το κάτωθι απόσπασμα από την απόφαση στην Ismen Bora v. Δημοκρατία Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/03/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13, ημερ. 5.10.2016).» Πέραν των πιο πάνω, αντλούμε και δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού η έξαρση που παρατηρείται δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Η νομολογία έχει καταδείξει, ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως έχει λεχθεί στην Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 193/2019, Ημερ. 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221 «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, «αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών». Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Rafael Alexis Valdez v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 144/2016 Ημερ. 21/02/2017, ECLI:CY:AD:2017:B57 αναφέρθηκαν και τα εξής σχετικά: «Διαχρονικά έχουμε τονίσει τη σημασία του ρόλου του Δικαστηρίου ως προς την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε συνάρτηση με αδικήματα ναρκωτικών, ειδικά όταν αφορούν την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ (όπως εδώ, κοκαϊνης) με σκοπό την προμήθεια. Είναι φανερό ότι τέτοιες ενέργειες, ως των εφεσειόντων, δίδουν τη δυνατότητα της άμεσης εξάπλωσης και χρήσης ναρκωτικών σε ευρύ αριθμό ατόμων με άμεσο καταστρεπτικό αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστό. Γι΄ αυτό το λόγο, όπως επίσης έχει νομολογηθεί, οι προσωπικές περιστάσεις αν και δεν ατονούν, έχουν σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου.» Παραπέμπουμε, επίσης, στις αποφάσεις Ελενοδώρου Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, ημερ. 11/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:B180 και Ελ Χαπιρ Νάζιπ v. Αστυνομίας,
(2014)2Β Α.Α.Δ 808 όπου αναφέρθηκε ότι η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η σοβαρότητα, επομένως, των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση τους είναι δεδομένη. Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, στην οποία το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή, εκείνο το οποίο προκύπτει, είναι ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του την προαναφερόμενη ποσότητα κάνναβης, η οποία αποτελεί ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Όπως, περαιτέρω, προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος έκρυβε την εν λόγω ποσότητα κάνναβης σε εγκαταλελειμμένο όχημα, το οποίο άνηκε στην μητέρα του. Ανευρέθηκαν στην κατοχή του ζυγαριές ακριβείας, σακούλια και συγκεκριμένη μηχανή που χρησιμοποιείτο για την αεροστεγή συσκευασία των ναρκωτικών. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος, επίσης, ανάφερε ότι κατείχε την επίδικη ποσότητα με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα και στην βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον μας, η ενασχόληση του με τα ναρκωτικά σκοπό είχε το οικονομικό όφελος και κέρδος. Δεν παραγνωρίζουμε το είδος των ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα, το οποία ήταν κάνναβης και τάξεως Β, που δεν είναι από τις σοβαρότερες μορφές ναρκωτικών του Νόμου καθώς και την ποσότητα αυτής. Σημειώνεται σε σχέση με την ποσότητα, ότι αυτή ήταν τέτοια που η διοχέτευση της στην αγορά ήταν ικανή να προκαλέσει βλάβη σε πλειάδα χρηστών, ιδιαίτερα νεαρών προσώπων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου, Ποιν. Έφ. 71/22, Ημερ. 01/12/22). Περαιτέρω, υπόψη μας λαμβάνουμε ότι τόσο από την ποσότητα των ναρκωτικών όσο και από όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, αν και δεν μπορεί ο κατηγορούμενος να χαρακτηριστεί ως μεγαλοέμπορας, εντούτοις δεν παύει από το να κατείχε μια μη ευκαταφρόνητη ποσότητα κάνναβης μαζί με διάφορα σύνεργα για το διαχωρισμό της σε μικρότερες ποσότητες, με σκοπό να την εμπορευόταν και να αποκόμιζε κέρδος, στοιχείο ιδιαίτερα σοβαρό και επιβαρυντικό. Ο κατηγορούμενος αδιαφόρησε για τις συνέπειες των πράξεων του και την καταστροφή που θα επέφερε η διοχέτευση των ναρκωτικών στην κοινωνία, η οποία αποφεύχθηκε λόγω της έγκαιρης παρέμβασης της Αστυνομίας, η οποία αξιοποίησε σχετικές πληροφορίες (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276). Προκύπτει, επίσης, από τα γεγονότα ότι ο κατηγορούμενος και για την περίοδο μεταξύ 09/12/2023 και 24/04/2024 προμήθευσε σε άλλα πρόσωπα, κάνναβη βάρους 855 γραμμαρίων. Συνολικά αποτιμώμενη η όλη εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου, καταδεικνύει ότι αυτός επιδίδετο, το χρονικό διάστημα στο οποίο αφορούν οι κατηγορίες, σε εμπορία κάνναβης, μολύνοντας την κοινωνία και αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων του, με σκοπό το άμεσο οικονομικό όφελος και κέρδος. Η πιο πάνω συμπεριφορά του είναι άκρως σοβαρή και καταδικαστέα και απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση. Δεν παραγνωρίζουμε τη δύσκολη οικονομική κατάσταση του ιδίου και της μητέρας του κατά το χρόνο εκείνο και όλες τις προσωπικές του περιστάσεις, οι οποίες συνέδραμαν, όπως μας αναφέρθηκε, στο να διαπράξει τα αδικήματα και στις οποίες θα αναφερθούμε στη συνέχεια, αλλά τούτες δεν μπορεί να αποτελούν επαρκή δικαιολογία για την επίδειξη τέτοιας εγκληματικής συμπεριφοράς. Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Kiev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 466. Όπως, επίσης, αναφέρθηκε και στην υπόθεση Μακρή ν. Δημοκρατίας,
(2013)2 Α.Α.Δ 15 «..αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Ουσιαστικά ο κατηγορούμενος για να επιλύσει τα δικά του οικονομικά προβλήματα κατέφυγε στην εμπορία και πώλησης κάνναβης παραγνωρίζοντας και αδιαφορώντας για τα όποια άλλα προβλήματα επιφέρουν τα ναρκωτικά σε συνανθρώπους του και στην κοινωνία γενικότερα (βλ. Αντρέας Γεωργιάδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 1/2023, Ημερ. 06/07/2023). Εκείνο το οποίο προβάλλει επιτακτικά, στη βάση των πιο πάνω γεγονότων, είναι η αυστηρή τιμωρία, με σκοπό την πάταξη της διακίνησης και εμπορίας των ναρκωτικών και την αντιμετώπιση των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν από αυτή (βλ. Ελ Χαπιρ Νάρζιπ v. Αστυνομίας (ανωτέρω), Λαζάρου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 633 και Βάσος Γκυκερίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 171/2020, Ημερ. 08/07/2022), ECLI:CY:AD:2022:B287. Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου, (ανωτέρω), μετά την επισήμανση ότι η κατάρα των ναρκωτικών έχει για τα καλά ριζώσει στον τόπο μας με ολέθριες συνέπειες όχι μόνο για τους παραβάτες, δυστυχώς νεαρούς, ακόμα και ανηλίκους αλλά και για την ίδια την κοινωνία, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε ακόμα μια φορά ότι επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών ποινών, ιδίως εκεί όπου η κατοχή των ναρκωτικών συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας ή με πρόθεση προμήθειας αυτών σε τρίτα πρόσωπα. Ιδιαίτερα σοβαρά, όμως, είναι και τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στις υποθέσεις οι οποίες λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα, για σκοπούς επιβολής ποινής. Ειδικότερα για το αδίκημα της Ληστείας, το Άρθρο 283 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοεί τα εξής: «Όποιος διαπράττει το ποινικό αδίκηµα της ληστείας υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων. Αν ο υπαίτιος είναι οπλισµένος µε επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή αν κατά ή αµέσως πριν ή αµέσως µετά το χρόνο της ληστείας, τραυµατίσει, κτυπήσει, πλήξει ή χρησιµοποιήσει οποιαδήποτε άλλη µορφή σωµατικής βίας εναντίον άλλου, αυτός υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης διά βίου». Το δε Άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι 6 μηνών, για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί από την νομολογία μας, η σοβαρότητα του αδικήματος της ληστείας, λόγω των επιπτώσεων που μπορεί να έχει μια τέτοια συμπεριφορά προς το θύμα αλλά και γενικότερα προς το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Στην Κώστας Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη σοβαρότητα του αδικήματος της ληστείας: «Η σοβαρότητα που αποδίδεται από το νόμο στο έγκλημα της ληστείας με χρήση βίας αντανακλά τις κοινωνικές ζημιογόνες συνέπειες του εγκλήματος και το πλήγμα που μπορεί να επιφέρει στο θύμα του εγκλήματος. ........ Επιθέσεις εναντίον πολιτών που κυκλοφορούν μόνοι τη νύκτα τείνουν να υπονομεύσουν ένα από τα σημαντικότερα ατομικά δικαιώματα, εκείνο της ελεύθερης διακίνησης. Διάδοση εγκλημάτων αυτής της μορφής θα επηρέαζε άμεσα την ποιότητα της ζωής στον τόπο μας με τεράστιες δυσμενείς κοινωνικές συνέπειες.» Παραπέμπουμε, επίσης, στην απόφαση στην IPPOKRATIS GIANNKOV v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 220/12, Ημερ. 24/02/2014 όπου τονίστηκε η σοβαρότητα του αδικήματος όταν αυτό συνοδεύεται και από βία. Επίσης, στην εν λόγω απόφαση αναφέρθηκε ότι η έξαρση που παρατηρείται σε αδικήματα αυτής της μορφής καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο, ορθώς κατά πάγια νομολογία, αντικρίστηκε η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Περαιτέρω, αποφασίστηκε ότι ορθώς λήφθηκαν υπόψη κατά την επιβολή της ποινής τα συναισθήματα πανικού και φρίκης που συνήθως διακατέχουν θύματα ληστείας. Για τον καθορισμό του ύψους της ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις, λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες όπως η προπαρασκευή και ο προσχεδιασμός του εγκλήματος, οι περιστάσεις διάπραξης του, η βία που ασκείται, η αξία της κλαπείσας περιουσίας σε συνδυασμό πάντοτε με την ανάγκη για αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. 1. Ζανέττου Τσαπατσάρη κ.α.
(2000)2 Α.Α.Δ. 304, Suresh Crisnatha Rangajeeva v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 485 και Χρίστου Αντρέα Παπέττα v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 172/2012, Ημερ. 11/03/2013). Στην παρούσα περίπτωση, ο κατηγορούμενος στις 02/07/2024 μαζί με άλλο ή άλλα πρόσωπα, επιδόθηκε στη διάπραξη ληστειών εναντίον τριών ανυποψίαστων πολιτών, δύο εκ των οποίων εργαζόμενων κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως διανομέων φαγητού, με τον τρόπο που αναφέρθηκε ανωτέρω στα γεγονότα λεπτομερώς. Δηλαδή, τα άτομα αυτά συμπεριλαμβανομένου του κατηγορούμενου και οι οποίοι επέβαιναν σε μοτοσυκλέτα εκκένωσαν πυροσβεστήρα προς το πρόσωπο των δύο διανομέων φαγητού και στη συνέχεια ασκώντας βία εναντίον τους έκλεψαν τα αντικείμενα και χρηματικά ποσά που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Σε σχέση με το τρίτο πρόσωπο, τον ποδηλάτη, αφού αρχικά άσκησαν βία εναντίον του και τον έκλεψαν, στην συνέχεια και πριν να αναχωρήσουν τον ψέκασαν με το πυροσβεστήρα. Λαμβάνουμε υπόψη τη χρήση του πυροσβεστήρα εναντίον των πιο πάνω προσώπων καθώς επίσης το μέγεθος της βίας που ασκήθηκε σε έκαστο από αυτούς. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη ότι αφού κατάφεραν και έριξαν τα θύματα στο έδαφος, γρονθοκόπησαν το πρώτο θύμα στο μάτι και στο δεξιό ώμο, κτύπησαν το δεύτερο θύμα σε διάφορα μέρη του σώματος του με γροθιές και κλωτσιές ενώ ένας από αυτούς πέρασε από πάνω του με τη μοτοσυκλέτα. Σε σχέση με το τρίτο θέμα, προκύπτει να το γρονθοκόπησαν. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη το είδος αλλά και το ύψος της περιουσίας η οποία κλάπηκε από τα θύματα, ως λεπτομερώς μας αναφέρθηκε στα γεγονότα, η οποία ευτυχώς ανευρέθηκε με την έγκαιρη κινητοποίηση της Αστυνομίας, στοιχείο το οποίο συνυπολογίζουμε. Ο κατηγορούμενος και στις τρεις περιπτώσεις ήταν ένας εκ των οποίων έλαβαν μέρος στις πιο πάνω αποτρόπαιες πράξεις εναντίον των θυμάτων και προφανώς είχε σημαντικό και ουσιώδη ρόλο στη διάπραξη των αδικημάτων. Δεν παραγνωρίζουμε τα όσα μας λέχθηκαν από τη συνήγορο του και ότι ο ίδιος δεν ήταν ο ιθύνων νους των εν λόγω εγκληματικών πράξεων και ότι παρασύρθηκε από άλλα άτομα, πλην όμως δεν παύει από το ο κατηγορούμενος να είχε ενεργό ρόλο και ουσιώδη συμμετοχή στην διάπραξη των αδικημάτων. Η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορούμενου, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως άκρως σοβαρή, αντικοινωνική και καταδικαστέα. Τέτοιες ενέργειες και συμπεριφορές δημιουργούν αισθήματα ανασφάλειας των πολιτών και θα πρέπει να σταλεί το μήνυμα δια της επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές από την κοινωνία. Λαμβάνουμε, λοιπόν, υπόψη τη σοβαρότητα των πιο πάνω εγκληματικών πράξεων του κατηγορούμενου και γενικότερα τη σοβαρότητα των άλλων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα για σκοπούς επιβολής ποινής. Στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598 λέχθηκε, ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ 194). Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία έλαβε χώρα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την καταχώρηση της υπόθεσης και αφού είχαν ανασταλεί άλλες κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Είναι πάγια νομολογημένο, ότι η παραδοχή αποτελεί παράγοντα μετριασμού της ποινής. Στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28, τονίστηκε ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται τη διάπραξη των αδικημάτων με συνέπεια να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Στην υπόθεση, επίσης, Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, τονίστηκε ότι «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022), ECLI:CY:AD:2022:B386. Δεν παραγνωρίζουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε στη διάθεση της ικανοποιητική μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου στην βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας και έχουν καταγραφεί ανωτέρω. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο κατηγορούμενος με την παραδοχή του, βοήθησε στην καταδίκη του και περίσωσε πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου γι' αυτό θα της δοθεί η πρέπουσα και ανάλογη βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις (βλ. Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2019, 03/07/2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Λαμβάνουμε υπόψη μας, περαιτέρω, την ομολογία και συνεργασία του κατηγορούμενου με τις Αστυνομικές Αρχές. Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος ήταν πλήρως συνεργάσιμος κατά την έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο και στην οικία του και προέβαινε σε ομολογίες και παραδοχές κατά την ανεύρεση των ναρκωτικών και των άλλων σύνεργων. Μετέπειτα σε προφορική του ανάκριση αλλά και στην ανακριτική του κατάθεση ομολόγησε τη διάπραξη των αδικημάτων, παραδεχόμενος ότι κατείχε την επίδικη ποσότητα με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Επίσης, ο ίδιος ομολόγησε ότι σε προγενέστερο χρόνο είχε προμηθεύσει ποσότητα κάνναβης 850 γραμμαρίων σε άλλα πρόσωπα. Ανάλογη συνεργασία, ο κατηγορούμενος επέδειξε και στις άλλες δύο υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη και ιδιαίτερα στη διάπραξη των αδικημάτων των ληστειών, αφού παρά την αρχική του άρνηση, στη συνέχεια προέβηκε σε θεληματική κατάθεση ομολογώντας την εμπλοκή του και υπέδειξε σκηνές. Η πιο πάνω στάση του κατηγορούμενου, δηλαδή, η παραδοχή του στο Δικαστήριο, η συνεργασία του με την Αστυνομία, η ομολογία του και η απολογία του, καταδεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια του, στοιχείο το οποίο θα λάβουμε σοβαρά υπόψη μας. Συνυπολογίζεται, επίσης, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, στοιχείο το οποίο του δίνει την ευχέρεια να αιτείται της επιείκιας του Δικαστηρίου (βλ. βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 40). Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και τα όσα επιπρόσθετα ανέφερε η συνήγορος του. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με το περιεχόμενο της προαναφερόμενης Έκθεσης, είναι ηλικίας 19 χρόνων και παιδί διαζευγμένων γονιών. Έχει δύο μεγαλύτερους αδελφούς 29 και 27 ετών και μια αδελφή 23 ετών από προηγούμενο γάμο της μητέρας του και ένα μικρότερο αδελφό 12 ετών από γάμο που τέλεσε ο πατέρας του, μετά το χωρισμό με τη μητέρα του το 2009. Με τον πατέρα του δεν διατηρεί οποιαδήποτε επικοινωνία, ο οποίος δεν επιδεικνύει κανένα ενδιαφέρον για τον κατηγορούμενο και δεν συνείσφερε ποτέ οικονομικά γι' αυτόν. Ο κατηγορούμενος έτυχε να είναι θύμα βίας από τον πατέρα του στο παρελθόν. Ο κατηγορούμενος, πριν από τη σύλληψη του, διέμενε με την μητέρα του, η οποία ήταν το μόνο πρόσωπο που είχε, σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Η μητέρα του απεβίωσε πριν από ένα μήνα σε ηλικία 42 ετών από καρκίνο και ενώ ο κατηγορούμενος ήταν κρατούμενος. Μεταφέρθηκε στην κηδεία της με συνοδεία Αστυνομίας. Η μητέρα του ήταν άρρωστη για χρόνια και παρόλο που ήταν καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι, προσπαθούσε να συντηρεί και να φροντίζει τον κατηγορούμενο. Ακολούθως και μετά την επιδείνωση της υγείας της καθηλώθηκε στο κρεββάτι και ο κατηγορούμενος την φρόντιζε. Η οικονομική τους κατάσταση ήταν δύσκολη, δεν είχαν οικονομικούς πόρους και κατά το διάστημα διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, τους είχε αποκοπεί το ρεύμα για περίοδο 2 μηνών. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν με την μητέρα του ήταν άθλιες. Όπως προκύπτει, περαιτέρω, ο κατηγορούμενος δεν είχε κανένα στήριγμα και καμία καθοδήγηση παρά το γεγονός ότι αυτός ήταν σε μια πολύ ευαίσθητη ηλικία. Αποτέλεσμα ήταν να μπλέξει και με κακές παρέες. Φοίτησε μέχρι την Α΄ Λυκείου αλλά διέκοψε την φοίτηση του για να εργαστεί σε περίπτερο με την μητέρα του, σε υπεραγορά ενώ πριν τη σύλληψη του εργαζόταν ως μηχανικός μοτοσυκλετών. Τα τελευταία 4 χρόνια κάνει χρήση ουσιών. Μετά το χαμό της μητέρας του έχει απομείνει εντελώς μόνος του και το μοναδικό πρόσωπο που τον στηρίζει είναι η κοπέλα του με την οποία διατηρεί δεσμό τους τελευταίους 6 μήνες. Συνυπολογίζουμε όλες τις πιο πάνω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και λαμβάνουμε υπόψη τις ομολογουμένως δύσκολες συνθήκες στις οποίες ζούσε, την δύσκολη οικονομική του κατάσταση και τις λοιπές του συνθήκες. Θα πρέπει, ωστόσο, να λεχθεί ότι οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας,
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας,
(1997)2 Α.Α.Δ. 30: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας.». Ιδιαίτερη βαρύτητα προσδίδουμε στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω. Δηλαδή, ότι αυτός είναι ηλικίας 19 ετών. Σύμφωνα με τη νομολογία το νεαρό της ηλικίας αποτελεί επιπρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα (βλ. Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ 50). Επισημαίνουμε, ωστόσο, ότι ακόμα και στην περίπτωση νεαρών παραβατών, ένα Δικαστήριο δεν θα διστάσει να επιβάλει ποινή φυλάκισης και, μάλιστα, πολυετή αν κρίνει ότι τούτο είναι η μόνη ορθή επιλογή (βλ. Christos Charalambous Savvides v. The Republic
(1988)2 C.L.R. 51 και Φαναράς κ.α. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Στην Velcu v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση, 100/2019, ημερ. 20.01.21 το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού επισήμανε ότι η συνεχιζόμενη παραβατική συμπεριφορά του Εφεσείοντα, παρά το νεαρό της ηλικίας του, συνιστούσε πολύ ανησυχητικό παράγοντα, τόνισε τα ακόλουθα: «Η αναγκαιότητα, όμως, για επιτέλεση του σκοπού της αναμόρφωσης, δεν μπορεί να εξουδετερώνει τους υπόλοιπους στόχους της επιβολής ποινής που αφορούν στην αποτροπή διάπραξης αδικημάτων, τόσο από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, όσο και από τρίτους, και, επιπλέον, στοχεύει στην προστασία του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου από συμπεριφορές όπως αυτές του εφεσείοντα. Δεν θα ήταν ορθό το νεαρό της ηλικίας ενός κατηγορουμένου να θεωρηθεί ότι αποτελεί παράγοντα αποφυγής των συνεπειών του νόμου και απουσίας επιβολής οποιασδήποτε ποινής.» Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη ότι ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ουσιών (βλ. άρθρο 30
(4)(β)(ιν) του Ν.29/77) και την προσπάθεια του για την απεξάρτηση από αυτά, αφού, όπως μας έχει λεχθεί, τους τελευταίους 4 μήνες κάνει από μόνος του προσπάθειες απεξάρτησης και είναι καθαρός. Η απεξάρτηση ή η προσπάθεια απεξάρτησης αξιολογείται ως μετριαστικός παράγοντας, αφού δεικνύει αλλαγή στάσης ζωής (βλ. άρθρο 30
(4)(β)(v) Ν.29/77). Θα λάβουμε υπόψη μας την πιο πάνω προσπάθεια και θα της δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 82). Η προσπάθεια και επιθυμία το κατηγορούμενου για αλλαγή στάσης ζωής, δεικνύεται και από το γεγονός ότι έχει εγγραφεί στο σχολείο των Φυλακών με σκοπό να λάβει το απολυτήριο Λυκείου, στοιχείο που, επίσης, συνυπολογίζουμε. Επιπρόσθετα, θα συνυπολογίσουμε και θα λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 9729/2024, τελούσε υπό κράτηση από τις 10/07/2024 μέχρι τις 24/10/2024, οπόταν λήφθηκε υπόψη στην παρούσα (βλ. IVO TIKOV TSONKOV v. Αστυνομίας,
(2015)2Α Α.Α.Δ 218 καθώς επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Παντελή
(2000)2 Α.Α.Δ. 384 και Halman v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 57/2019, Ημερ. 09/07/2019), ECLI:CY:AD:2019:B290. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα διαδραματίσουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής, σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ναζίπ ν Αστυνομίας
(2014)2Β Α.Α.Δ 808: «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.» (βλ. επίσης, Bistriceanu ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2017, 26/04/2018, ECLI:CY:AD:2018:B199 και Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022). Στην υπόθεση Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 208/2018, 27/11/2019, η οποία αφορούσε 1.415 γραμμάρια κάνναβης, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 5 χρόνων, που το Κακουργιοδικείο, μεταξύ άλλων, επέβαλε στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, για το σχετικό ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου και εκτός της άμεσης παραδοχής του, ενώπιον του Κακουργιοδικείου, υπήρχε και η άμεση συνεργασία του με την Αστυνομία κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, η οποία έγινε αποδεκτή από το Κακουργιοδικείο και προσμέτρησε προς όφελος του για σκοπούς ποινής. Στην Ανδρέου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, ποινή φυλάκισης 4,5 χρόνων που επιβλήθηκε πρωτόδικα στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 996.8 γραμμαρίων μειώθηκε κατ' έφεση σε 3,5 χρόνων. Ο εφεσειών σε εκείνη την υπόθεση απροσχεδίαστα συνελήφθηκε να μεταφέρει την πιο πάνω ποσότητα κάνναβης για λογαριασμό του προμηθευτή του με τον οποίο είχε συναντηθεί για να εξασφαλίσει ποσότητα κάνναβης για δική του χρήση. Λήφθηκαν υπόψη η παραδοχή του, η μεταμέλεια του, η συνεργασία με την Αστυνομία και η παροχή σε αυτήν όλων των πληροφοριών που γνώριζε, το λευκό του ποινικό μητρώο αλλά ιδιαίτερα οι ιδιάζουσες προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες. Στην υπόθεση Ahmed ν. Δημοκρατία, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 27/2011, κ.α., Ημερ. 27/11/2012, το Κακουργιοδικείο, επέβαλε στους εφεσείοντες, για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, ποινή φυλάκισης 6 χρόνων. Η υπόθεση αφορούσε ρητίνη κάνναβη, συνολικού βάρους περίπου 947 γραμμαρίων. Οι εφεσείοντες, ήταν όλοι πρόσωπα νεαρής ηλικίας και λευκού ποινικού μητρώου και η καταδίκη τους από το Κακουργιοδικείο ήταν το αποτέλεσμα της δικής τους παραδοχής, μετά από μερική ακρόαση. Όλοι, ενεργούσαν, σχετικά με την διακίνηση των ναρκωτικών, κατόπιν οδηγιών τρίτου προσώπου. Στην Αντρέας Γεωργιάδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 1/2023, Ημερ. 06/07/2023, ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1.219,8 γρ. κάνναβης δεν κρίθηκε ως υπερβολική και ως ποινή που δεν υποστηρίζεται από την νομολογία. Ο εφεσειών ήταν ηλικίας περίπου 29 ετών, θεωρήθηκε ως άτομο λευκού ποινικού μητρώου, προέβηκε σε παραδοχή και τα ναρκωτικά τα οποία ανευρέθηκαν στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του, εντός αθλητικής τσάντας πλάτης και σε μπαούλο του υπνοδωματίου του, στην οικία της μητέρας του όπου διέμενε, ανέλαβε να τα φυλάττει για λογαριασμό άλλων προσώπων έναντι χρηματικού ανταλλάγματος λόγω της δύσκολης οικονομικής του κατάστασης. Στην Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 79/2019, Ημερ. 27/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:B173, ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στο αδίκημα της προμήθειας κάνναβης βάρους 1.988,8 γρ. σε άλλο κατηγορούμενο, μειώθηκε κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 6 ετών, καθότι λανθασμένα κρίθηκε ότι είχε ηγετικό ρόλο στην όλη επιχείρηση διακίνηση των ναρκωτικών. Υπήρχε, όμως, οργανωμένο σχέδιο διακίνησης των ναρκωτικών και οι εμπλεκόμενοι έδρασαν με συντονισμό. Λήφθηκαν υπόψη άλλες δύο υποθέσεις που αφορούσαν κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια κάνναβης (59,6189 γρ και 2,6231 γρ. και 3,2701 γρ. συνθετικής κάνναβης) καθώς επίσης βαρυνόταν με μια προηγούμενη καταδίκη σε κατηγορίες κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Α. Περαιτέρω, λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του εφεσείοντα (ήταν 25 ετών και ανύπανδρος) κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ενώ νυμφεύθηκε αργότερα και απέκτησε ένα παιδί και άλλαξαν οι προσωπικές του συνθήκες. Από την ηλικία των 16 ετών ενεπλάκη με κακές παρέες που τον παρέσυραν με στη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, την οποία διέκοψε. Αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας (χρόνια κατάθλιψη με αγχώδεις εκδηλώσεις), αδυνατούσε να εργαστεί και λάμβανε επίδομα. Στην Χρίστος Παπέττας v. Αστυνομίας,
(2013)2 Α.Α.Δ 236, ποινές φυλάκισης 3 ½ και 3 ετών που επιβλήθηκαν στα αδικήματα της ληστείας και απόπειρας ληστείας αντικαταστάθηκαν κατ' έφεση με ποινή φυλάκισης 2 ετών για τον λόγο ότι δεν υπήρχε ίση μεταχείριση μεταξύ του εφεσείοντα και του συγκατηγορούμενου του, του οποίο ανεστάλη η ποινική δίωξη χωρίς λόγο. Η υπόθεση αφορούσε ληστεία αρτοποιείου με τη χρήση μαχαιριού με λεία €583 και απόπειρα ληστείας, πάλι αρτοποιείου την ίδια ημέρα. Στην επιμέτρηση της ποινής ελήφθησαν υπ' όψη και 6 άλλες υποθέσεις τις οποίες αντιμετώπιζε και οι οποίες αφορούσαν, η μια κλοπή, η άλλη κλεπταποδοχή και οι υπόλοιπες κατοχή κάνναβης. Όλες αυτές οι υποθέσεις προέκυψαν σε διάστημα 12 μηνών. Το ποσό της ληστείας επιστράφηκε, ο εφεσειών ήταν λευκού ποινικού μητρώου, ήταν ηλικίας 20 ετών και η εγκληματική του συμπεριφορά αποδόθηκε στην εξάρτηση του από την κάνναβη και τις παρενέργειες, όπως και στο γενικότερο πλαίσιο των οικογενειακών και προσωπικών του συνθηκών, με κατάληξη τον περιορισμό της δυνατότητάς του να ελέγχει τη συμπεριφορά του σε λογικά πλαίσια και να αντισταθεί στις πιέσεις που του είχαν δημιουργηθεί. Υπήρχε συνεργασία και παραδοχή του στην αστυνομία, η οποία βοήθησε στην εξιχνίαση και παραδοχή του στο δικαστήριο. Στην Γενικός Εισαγγελέας v. 1. Ζανέττου Τσαπατσάρη κ.α.,
(2000)2 Α.Α.Δ. 304, επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 ετών για το αδίκημα της ένοπλης ληστείας σε Τράπεζα με λεία €17,601 εκ των οποίων οι €15,803 ανευρέθηκαν σε σπίτι όπου διέμεναν οι εφεσίβλητοι. Οι τελευταίοι ήταν νεαρά πρόσωπα, ηλικίας περίπου 20 ετών και αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά και άλλα οικογενειακά προβλήματα. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα των ναρκωτικών, τον σκοπό για τον οποίο τα κατείχε, που ήταν η εμπορία τους και το γεγονός ότι λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις για σκοπούς επιβολής ποινής, η μια εκ των οποίων ιδιαίτερα σοβαρή και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω και ειδικότερα την ομολογία και συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές, την παραδοχή του, τη μεταμέλεια του, το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του, το γεγονός ότι τελούσε υπό κράτηση στα πλαίσια της Υπόθεσης Αρ. 9729/2024 από τις 10/07/2024 μέχρι τις 24/10/2024 και τις προσωπικές του συνθήκες επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 2η κατηγορία: Καμία ποινή, αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 3ης κατηγορίας στην οποία θα επιβληθεί ποινή (βλ. Βασιλείου v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Στην 3η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 5,5 ετών. Στην 4η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 5,5 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να μειωθούν κατά το χρονικό διάστημα, που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, δηλαδή από τις 24/10/2024. Για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα, λήφθηκαν υπόψη οι Υποθέσεις με αρ. 9729/2024 Κακουργιοδικείου Λεμεσού και η 7037/2024 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια της υπόθεσης, οι ναρκωτικές ουσίες να καταστραφούν, το κινητό τηλέφωνο και το κλειδί του αυτοκινήτου να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους και το ποσό των €370, με την σύμφωνη γνώμη και της υπεράσπισης, να κατασχεθεί και να κατατεθεί στο Πάγιο Ταμείο. (Υπ.) ............ Χρ. Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Εύη Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο