ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. C.C.O κ.α., Υπόθεση Αρ.: 16569/2023, 22/11/2024

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. Σε ότι αφορά το κατηγορητήριο, σημειώνεται επίσης ότι, ο κατηγορούμενος 2, με αυτό, αρχικά αντιμετώπιζε και τις κατηγορίες αρ. 1, 2, 7, 11, 12, 13 και 25, που αφορούσαν τα ποινικά αδικήματα της συνομωσίας με άλλο πρόσωπο για την διάπραξη κακουργήματος (δηλαδή, της παράνομης κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο και της κατοχής περιουσίας που αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες), της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια και της παράνομης προμήθειας σε άλλο πρόσωπο, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, για τις οποίες, κατά την εξέλιξη εκδίκασης της υπόθεσης, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, δια του εκπροσώπου του, ανακοίνωσε αναστολή της ποινικής δίωξης του, με αποτέλεσμα την διακοπή τους και την απαλλαγή του κατηγορουμένου 2 από αυτές, από το Δικαστήριο. Σε ότι αφορά τους πρώην κατηγορουμένους 1, 3 και 4, είναι σωστό, προτού προχωρήσουμε, να αναφέρουμε ότι, μετά την παραδοχή τους στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν, τους επιβλήθηκαν ποινές: στους κατηγορουμένους 1 και 4 στις 04/12/2023 και στον κατηγορούμενο 3 στις 20/03/2024· και η υπόθεση για αυτούς ολοκληρώθηκε. Συγκεκριμένα, στους κατηγορούμενους 1 και 4, επιβλήθηκαν ποινές για το ποινικό αδίκημα της παράνομης παραμονής τους στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειας παραμονής τους, ενώ στην κατηγορούμενη 4 επιβλήθηκε επιπρόσθετα και ποινή για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής κάνναβης δύο γραμμαρίων. Στον κατηγορούμενο 3, επιβλήθηκαν ποινές, σε μία κατηγορία για το ποινικό αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη στη Δημοκρατία, σε μία άλλη που αφορούσε το ποινικό αδίκημα της κατοχής 0.59 γρ. κάνναβης και σε δύο επιπρόσθετες που αφορούσαν το ποινικό αδίκημα της προμήθειας, αντιστοίχως, 584,6 γρ. και 50 γρ. κοκαΐνης σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των οκτώ χρόνων, που του επιβλήθηκε στην κατηγορία σχετικά με τα 584,6 γρ. κοκαΐνης. Χωρίς να χρειάζεται να επαναλάβουμε τα ευρήματα μας τα οποία έχουν διατυπωθεί στην καταδικαστική για τον κατηγορούμενο 2 απόφαση μας, ημερομηνίας 31/10/2024, είναι αρκετό, σε ότι αφορά τα ουσιώδη στοιχεία των εν λόγω ποινικών αδικημάτων και γεγονότα της υπόθεσης, να αναφερθούν τα εξής: Ο κατηγορούμενος 2, κατάγεται από την Νιγηρία και κατά τον ουσιώδη χρόνο, στην Κύπρο βρισκόταν με το καθεστώς του αιτητή διεθνούς προστασίας. Κατά την περίοδο της παραμονής του στην Δημοκρατία, δεν είχε σταθερή εργασία. Προέρχεται από φτωχή οικογένεια και είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Από τον Σεπτέμβριο του έτους 2022 μέχρι και την ημέρα της σύλληψης του από την Αστυνομία στις 10/08/2023, κατοικούσε μόνιμα σε οικία στην οδό Στέφανου Γρανίστα 8Α στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού. Στις 10/08/2023, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. από το κλιμάκιο της Επαρχίας Λεμεσού, εκτέλεσαν δικαστικό ένταλμα έρευνας της πιο πάνω οικίας. Η έκδοσης του είχε βασιστεί, κυρίως, σε πληροφορία που είχε ληφθεί στην Αστυνομία στις 06/08/2023, ότι αλλοδαπά πρόσωπα χρησιμοποιούσαν την εν λόγω οικία για σκοπούς κατοχής, χρήσης και προμήθειας ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β. Ως αποτέλεσμα της έρευνας της οικίας, η οποία διεξήχθη στην παρουσία του κατηγορουμένου 2, των συγκατοίκων του, πρώην κατηγορουμένων 1 και 4 και του επισκέπτη τους, πρώην κατηγορουμένου 3, που βρέθηκαν εκεί, ήταν ο εντοπισμός: (α) Πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, εκτεθειμένα και σε κοινή θέα, 0,59 γρ. κάνναβης. (β) Πάνω στο κομοδίνο που βρισκόταν ακριβώς δίπλα από το κρεβάτι στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, μικρής τσάντας ώμου, μέσα στην οποία βρισκόταν ένα ροζ νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε 584,6 γρ. κοκαΐνης. (γ) Πάνω στο ίδιο κομοδίνο και ακριβώς δίπλα από το σημείο που βρέθηκε το προαναφερόμενο τσαντάκι ώμου, νάιλον διαφανούς σακουλιού που περιείχε 2,34 γρ. κάνναβης. (δ) Στην αυλή της οικίας, στον πάτο κάδου απορριμμάτων και κάτω από το νάιλον σακούλι σκουπιδιών που ήταν τοποθετημένο μέσα σε αυτόν, κόκκινου νάιλον διαφανούς σακουλιού, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ. Και (ε), δίπλα στο προαναφερόμενο σημείο μέσα στον κάδο σκουπιδιών, νάιλον διαφανούς σακουλιού, που περιείχε δύο σακούλες ζίπερ, μέσα στις οποίες υπήρχαν άλλα 18 και 11, αντιστοίχως, νάιλον σακούλια με κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,71 γρ. και 4,70 γρ. αντίστοιχα. Κατά την έρευνα της οικίας, επιπρόσθετα, εντοπίστηκαν: (α) Και πάλι στην αυλή, όμως στο πίσω μέρος της οικίας, κάτω από μπαλκόνι της, μέσα σε χάρτινο κιβώτιο, άσπρο νάιλον σακούλι, που περιείχε δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, πάνω στις οποίες υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και άσπρης συμπαγούς ουσίας. (β) Μέσα σε συρτάρι κομοδίνου, άλλου από το προαναφερόμενο στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, σημειωματάριο, σε αρκετές σελίδες του οποίου υπήρχαν χειρόγραφες καταγραφές στην αγγλική γλώσσα, σχετικών με συναλλαγές που αφορούσαν την εμπορία κάνναβης και κοκαΐνης. Και (γ), μέσα σε ερμάρι του υπνοδωματίου του κατηγορουμένου 2, πάνω σε ράφι του, €285 σε μετρητά. Περαιτέρω, μετά από σωματική ερεύνα του κατηγορούμενου 2, εντοπίστηκαν άλλα €290 σε μετρητά. Ο κατηγορούμενος 2, κατείχε τις προαναφερόμενες ποσότητες ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β, με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο. Από τον Ιανουάριο του έτους 2023, μέχρι και την ημέρα της σύλληψης του από την Αστυνομία στις 10/08/2023, ο κατηγορούμενος 2, για να κερδίζει χρήματα, ασχολείτο με την εμπορία κάνναβης. Κάθε τρείς εβδομάδες, ο κατηγορούμενος 2 αγόραζε από άλλο πρόσωπο, πληρώνοντας €320, 28 γρ. κάνναβης, την οποία μοίραζε σε μικρότερες ποσότητες και την πωλούσε για κέρδος σε διάφορα πρόσωπα. Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του, οι οποίες γίνονταν έξω από την προαναφερόμενη κατοικία του και εν αγνοία των συγκατοίκων του, πρώην κατηγορουμένων 1 και 4, ήταν €400 και είχε κέρδος €
2. Από τον Ιούνιο περίπου του έτους 2023 που γνωρίστηκε με τον πρώην κατηγορούμενο 3, ο κατηγορούμενος 2 προμηθευόταν από εκείνον κοκαΐνη, την οποία επίσης εμπορευόταν κατά τον προαναφερόμενο τρόπο για να κερδίζει χρήματα. Ο πρώην κατηγορούμενος 3 είχε προμηθεύσει τον κατηγορούμενο 2 με κοκαΐνη σε τρείς διαφορετικές περιπτώσεις, την οποία ο κατηγορούμενος 2 πωλούσε για κέρδος προς €80 το κάθε γρ. Από τα έσοδα κάθε φορά αυτών των πωλήσεων του, με την εξάντληση του αποθέματος του, €450, ο κατηγορούμενος 2 τα πλήρωνε στον πρώην κατηγορούμενο 3 και τα υπόλοιπα ήταν το κέρδος του. Συνολικά, ο πρώην κατηγορούμενος 3 είχε προμηθεύσει τον κατηγορούμενο 2 με κοκαΐνη 50 γρ. Το προαναφερόμενο σημειωματάριο ανήκε στον κατηγορούμενο 2 και σε αυτό κατέγραφε σημειώσεις του που αφορούσαν το εμπόριο που έκανε της κοκαΐνης και κάνναβης. Το προαναφερόμενο ποσό των €575 που συνολικά βρέθηκε να είναι στη κατοχή του κατηγορουμένου 2 (ως προαναφέρθηκε, πάνω του και σε ερμάρι στο υπνοδωμάτιο του), το είχε αποκτήσει από παράνομες δραστηριότητες. Δηλαδή, ως πιο πάνω αναφέρθηκε, από την εμπορία ελεγχόμενων φαρμάκων Α και Β. Από την εν λόγω δραστηριότητα του, εν γνώση του πάντοτε της παρανομίας που διέπραττε, ο κατηγορούμενος 2 απέκτησε το συνολικό ποσό €5.949,84, του οποίου το ανωτέρω ποσό των €575 αποτελεί μέρος. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος 2, σε μία περίοδο 26 εβδομάδων, εμπορεύτηκε κάτι περισσότερο από 242 γρ. κάνναβης, αποκτώντας με αυτό τον τρόπο, €3.662,
3. Και μέσα σε μία συμπίπτουσα περίοδο δέκα εβδομάδων, εμπορεύθηκε 28,59 γρ. κοκαΐνης, αποκτώντας με αυτό τον τρόπο €2.287,
4. Σκοπός του κατηγορουμένου 2, η επίτευξη του οποίου ανακόπηκε λόγω της προαναφερόμενης επέμβασης της Αστυνομίας, ήταν η συνέχιση της προαναφερόμενης δράσης του, με τα ελεγχόμενα φάρμακα τάξεως Α και Β, που είχε για αυτό τον σκοπό ως απόθεμα, στην κατοχή του. Για σκοπούς συνεκτίμησης κατά την επιμέτρηση της ποινής, τα γεγονότα της υπόθεσης συμπληρώθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος μας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αγορεύοντας, αναφέρθηκε σε όλους τους μετριαστικούς παράγοντες τους οποίους κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής. Εστίασε, αναφερόμενη στην αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2 και ειδικότερα, στο λευκό του ποινικό μητρώο σε σχέση και με την ηλικία του και στο ότι είναι αιτητής πολιτικού ασύλου. Αναμφίβολα τα ποινικά αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα: για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (κατηγορίες αρ. 3 και 9), προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 12 χρόνων ή χρηματική ποινή ή και οι δύο αυτές ποινές μαζί· για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (κατηγορίες αρ. 4 και 10) και της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία αρ. 34), προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο αυτές ποινές μαζί· για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία αρ. 5), προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και οκτώ χρόνων ή χρηματική ποινή ή και οι δύο αυτές ποινές μαζί· για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία αρ. 6) και της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο (κατηγορίες αρ. 14, 15, 16, 17, 18, 19 και 20), προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο αυτές ποινές μαζί· και για το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορίες αρ. 8 και 21), προνοείται (με βάση τα περιστατικά αυτής της υπόθεσης, λόγω της «γνώσης» του κατηγορουμένου 2) ποινή φυλάκισης μέχρι και 14 χρόνων ή χρηματική ποινή μέχρι και €500.000 ή και δύο αυτές ποινές μαζί. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές, συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος που λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους, όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της ποινής (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.,

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας,

(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου,

(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας,

(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο, είναι η βάση από την οποία το Δικαστήριο οφείλει να ξεκινά για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας,

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Για αυτό το ζήτημα, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπανικόλα, Ποινική Έφεση Αρ. 214/2021, 19/01/2024, το Εφετείο, επεξηγηματικά, ανάφερε τα εξής: «Από την επιλογή αυτή του ποινικού Νομοθέτη καθίσταται αυταπόδεικτη η σοβαρότητα των αδικημάτων και ιδίως αυτού της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλους. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση η διαπίστωση πως η πρόβλεψη της ύψιστης ποινής φυλάκισης για το συγκεκριμένο αδίκημα αντικατοπτρίζει τη διηνεκή ανησυχία του Νομοθέτη και τη με αυτό τον τρόπο δεδηλωμένη πρόθεσή του για εξάλειψη του φαινομένου της προμήθειας ναρκωτικών σε άλλους. Ως τέτοια είναι που γίνεται αντιληπτή η σαφέστατα αυστηρότερη ποινή στα αδικήματα τα οποία εμπεριέχουν το στοιχείο της διακίνησης και διασποράς ναρκωτικών. Δεν είναι δε καθόλου τυχαίο που ο Νομοθέτης εν τη σοφία του θέσπισε και μαχητά τεκμήρια βάσει της ποσότητας (αναλόγως του είδους των ναρκωτικών) περί ύπαρξης σκοπού προμήθειας εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο.». Συναφώς, αποτελεί επίσης γενική αρχή ότι, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν την σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος. Στην υπόθεση Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας,

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι: «. ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού, δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.». Συνεπώς, υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Σε ότι αφορά τα ποινικά αδικήματα περί ελεγχόμενων φαρμάκων, το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Τρύφωνος v. Αστυνομίας,

(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak,

(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Εξάλλου, ο ίδιος ο Νόμος 29/1977, στο Άρθρο 30

(4), αναφέρεται σε περιστατικά που το Δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, ως καθιστώντα το υπό εξέταση ποινικό αδίκημα με βάση τον Νόμο 29/1977, ιδιαίτερα σοβαρό ή αντιστρόφως, λιγότερο σοβαρό. Ως απαύγασμα της νομολογίας, ποινικά αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά φάρμακα και ψυχοτρόπες ουσίες, καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά, στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία ή την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο, οπόταν, σε τέτοιες περιπτώσεις, εκείνο το οποίο προέχει, είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Santos,

(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές, η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Hassan v. Αστυνομίας,

(2006)2 Α.Α.Δ 356: «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.». Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει ότι, τέτοιας φύσεως ποινικά αδικήματα, πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, καθότι: «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας και η συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία.» (βλ. Κλεομένης v. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ. 350 και Γενικός Εισαγγελέας v. Σωκράτους, Ποινική Έφεση Αρ. 67/2021, 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας των ποινικών αδικημάτων περί ελεγχόμενων φαρμάκων και του αναμενόμενου δικαστικού τρόπου προσέγγισης και αντιμετώπισης τους, είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Bora v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, 13/03/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110, όπου ειπώθηκε: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» Για το ίδιο θέμα, πιο κάτω στην ίδια απόφαση, αναφέρεται επιπρόσθετα ότι: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016).». Στην πιο πρόσφατη απόφαση, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022, το Ανώτατο Δικαστήριο, μετά την επισήμανση ότι η κατάρα των «ναρκωτικών» έχει για τα καλά και με ολέθριες συνέπειες ριζώσει στον τόπο μας, όχι μόνο για τους παραβάτες, δυστυχώς νεαρούς, ακόμα και ανηλίκους, αλλά και για την ίδια την κοινωνία, επανέλαβε, ακόμα μια φορά, ότι επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών ποινών, ιδίως εκεί όπου η κατοχή τους συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας ή προμήθειας τους σε άλλο πρόσωπο. Πέραν των πιο πάνω, από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου, αντλούμε δικαστική γνώση για την συχνότητα που διαπράττονται αυτού του είδους τα ποινικά αδικήματα και για την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού, η έξαρση που παρατηρείται, δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει ότι, τέτοιας φύσεως ποινικά αδικήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 193/2019, 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221: «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, "αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών". Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών.». Με ανάλογο ύφος, στην υπόθεση Valdez v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 144/2016, 21/02/2017, ECLI:CY:AD:2017:B57 ειπώθηκε ότι: «Διαχρονικά έχουμε τονίσει τη σημασία του ρόλου του Δικαστηρίου ως προς την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε συνάρτηση με αδικήματα ναρκωτικών, ειδικά όταν αφορούν την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ (όπως εδώ, κοκαϊνης) με σκοπό την προμήθεια. Είναι φανερό ότι τέτοιες ενέργειες, ως των εφεσειόντων, δίδουν τη δυνατότητα της άμεσης εξάπλωσης και χρήσης ναρκωτικών σε ευρύ αριθμό ατόμων με άμεσο καταστρεπτικό αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστό. Γι΄ αυτό το λόγο, όπως επίσης έχει νομολογηθεί, οι προσωπικές περιστάσεις αν και δεν ατονούν, έχουν σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου.» Σε σχέση με τα πιο πάνω, παραπέμπουμε επίσης στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, 11/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:B180 και Νάζιπ v. Αστυνομίας,

(2014)2Β Α.Α.Δ 808, στις οποίες αναφέρθηκε ότι, η ενασχόληση με τα «ναρκωτικά», είτε για ιδία χρήση ή, κατά μείζονα λόγο, με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή, ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Σε ότι αφορά το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, στην υπόθεση Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 298/2018, 27/06/2019, επισημάνθηκε ότι, αυτό: «. όπως το ίδιο αυτοπροσδιορίζεται, συνίσταται στη χρήση/απόλαυση από τον αδικοπραγούντα των καρπών της παρανομίας του. Ό,τι έχει σημασία, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, είναι το είδος και το ύψος των καρπών της παρανομίας που απόλαυσε ο αδικοπραγήσας ως αποτέλεσμα της παράνομης δραστηριότητας του. Είναι αυτή την απόλαυση που έχει στο επίκεντρο του το υπό αναφορά αυτοτελές αδίκημα ., και αυτό για πρόληψη ή πάταξη της παρανομίας με την πρόβλεψη αυστηρών ποινών αναφορικά με την απόλαυση των καρπών της.» (βλ. επίσης, Μαληκκίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 40/2015, 25/11/2016). Η σοβαρότητα επομένως των ποινικών αδικημάτων που ο κατηγορούμενος 2 διέπραξε και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση, είναι δεδομένα. Ο κατηγορούμενος 2, σε μία ώριμη ηλικία, αυτή των 34 ετών, λόγω της οποίας αντικειμενικά, πρέπει να ήταν σε θέση να εκτιμήσει τις επιπτώσεις των πράξεων του και να περιορίσει την παρορμητικότητα και την ανάληψη κινδύνων, και καθ' ον χρόνον, όντας αλλοδαπός, βρισκόταν στην Δημοκρατία με το καθεστώς του αιτητή διεθνούς προστασίας, βρέθηκε να έχει παράνομα στην κατοχή του, με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο, σημαντικές ποσότητες ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος 2 είχε στην κατοχή του, συνολικά, 606,01 γρ. κοκαΐνης και 14,27 γρ. κάνναβης. Η κοκαΐνη, της οποίας η ποσότητα, αναμφίβολα, ήταν η μεγαλύτερη και σημαντικότερη, ως ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, αποτελεί, ως έχει αναγνωριστεί με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ένα «σκληρό ναρκωτικό» (βλ. Saremi κ. α. v. Αστυνομίας,

(2009)2 Α.Α.Δ. 251 και Λακαταμίτης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 183/2020, 09/06/2021), ECLI:CY:AD:2021:B236. Έχουμε δικαστική γνώση ότι μπορεί γρήγορα να γίνει εθιστική και να προκαλέσει στον χρήστη της, με ευρύτερες βεβαίως κοινωνικές προεκτάσεις, διάφορα σοβαρά προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας. Η κάνναβη, η οποία συνιστά ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, αν και είναι γενικά αναγνωρισμένο ότι, σε σχέση με τα ελεγχόμενα φάρμακα τάξεως Α, έχει χαμηλότερες εθιστικές ιδιότητες και ενέχει λιγότερους πιθανούς κινδύνους για την υγεία, η χρήση της, μπορεί επίσης να προκαλέσει εξάρτηση και παρομοίως, να έχει ως αρνητική συνέπεια για το άτομο, με κοινωνικό και πάλι αντίκτυπο, την αντιμετώπιση προβλημάτων λειτουργικότητας αλλά και υγείας, κυρίως ψυχικής (βλ. Bucknell & Chodse on Misuse of Drugs, 3η έκδοση, παραγράφους από 3-047 έως και 3-051). Ο Νομοθέτης, έχει αναγνωρίσει αυτή την καταστροφική δυναμική, προβλέποντας ως μέγιστη ποινή, για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β, την δια βίου φυλάκιση. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, είναι εμφανές, ο Νομοθέτης έχει προβλέψει ως μέγιστη ποινή, για τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα στο κατηγορητήριο του κατηγορουμένου 2, της παράνομης κατοχής, της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια και της παράνομης προμήθειας σε άλλο πρόσωπο, ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β, τις αυστηρές ποινές φυλάκισης που έχουν προαναφερθεί. Ειδικότερα, για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια και της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β σε άλλο πρόσωπο, επαναλαμβάνουμε και επισημαίνουμε ότι, η μέγιστη προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, είναι αυτή της δια βίου φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπανικόλα, Ποινική Έφεση Αρ. 214/2021, 19/01/2024). Αναμφισβήτητα, η διοχέτευση τελικά, των προαναφερόμενων σημαντικών ποσοτήτων κοκαΐνης και κάνναβης και περισσότερο, των 606,01 γρ. κοκαΐνης, που βρέθηκαν παράνομα στην κατοχή του κατηγορουμένου 2, σε άλλα πρόσωπα, «θα προκαλούσε βλάβη σε πλειάδα χρηστών αλλά και στην κοινωνία γενικότερα.» (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Ως έχουμε ήδη αναφέρει, σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου: «το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, . μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής.» (βλ. Berne v. Δημοκρατίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 437). Στην προκείμενη περίπτωση, ο κατηγορούμενος 2, πέραν της κατοχής, στις 10/08/2023, των προαναφερόμενων σημαντικών ποσοτήτων ελεγχόμενων φαρμάκων Α και Β, όπως προκύπτει από τα γεγονότα, σχετικά σύντομα μετά που, αφότου βρέθηκε στην Δημοκρατία, ζήτησε από το κράτος να του παράσχει διεθνή προστασία, και για μία μεγάλη αντικειμενικά περίοδο, επτά και πλέον μηνών (πριν από την σύλληψη του από την Αστυνομία), μη σεβόμενος την κοινωνία από την οποία ζητεί να του παράσχει άσυλο, με σκοπό το οικονομικό όφελος, καταγινόταν συστηματικά, αρχικά εμπορευόμενος μόνο κάνναβη και στη συνέχεια (κατά τους τελευταίους δύο περίπου μήνες πριν από την σύλληψη του από την Αστυνομία), εξελίσσοντας επικίνδυνα την δράση του, εμπορευόμενος και κοκαΐνη, διακινούσε, διέδιδε και προμήθευε τελικώς «ναρκωτικά» σε άλλα πρόσωπα. Η παράνομη προμήθεια οποιουδήποτε ελεγχόμενου φαρμάκου σε άλλο πρόσωπο, ειδικότερα όταν πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α και η περίπτωση αφορά εμπορία, με βάση και τις προαναφερόμενες νομικές αρχές, είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό ποινικό αδίκημα, για το οποίο η επιβολή πολύ αυστηρών ποινών φυλάκισης είναι δικαιολογημένη (βλ. Λακαταμίτης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 183/2020, 09/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B236 και R v Ashraf and Haq,

(1981)3 Cr.App.R.(S) 287). Όλοι όσοι, για δικό τους λογαριασμό, για κάποιο όφελος, οποιαδήποτε μορφή και αν αυτό λαμβάνει, επιδίδονται στην παράνομη προμήθεια και εμπορία ελεγχόμενων φαρμάκων, ειδικότερα όταν πρόκειται για ελεγχόμενα φάρμακα τάξεως Α, ως θέμα αρχής, πρέπει να τυγχάνουν αυτής της αποτρεπτικής ποινολογικής μεταχείρισης, επειδή αποτελούν το βασικό ουσιαστικό μέσο, δια του οποίου τα «ναρκωτικά» φτάνουν σε αυτούς που παράνομα τα χρησιμοποιούν. Σε εκείνους δηλαδή των οποίων, ως αποτέλεσμα της λήψης τους, οι ζωές είναι πιθανόν να καταστραφούν και σε εκείνους των οποίων η συμπεριφορά είναι πιθανόν ότι θα είναι εγκληματική και επομένως, ζημιογόνα προς άλλα πρόσωπα και κατ' επέκταση, για την κοινωνία γενικότερα. Ακόμη και αν η υπαιτιότητα ορισμένων προμηθευτών και εμπόρων, σε κάποιες περιπτώσεις, δυνατόν, λόγω των περιστάσεων της υπόθεσης, να μειώνεται, είναι σημαντικό να μην λησμονείται ότι, η ζημιά που προκαλείται από την προμήθεια και εμπορία ελεγχόμενων φαρμάκων, είναι πάντοτε η ίδια (βλ. Attorney‑General's Reference Nos 82 to 96 and 104 to 109 of 2011, [2012] EWCA Crim 155). Η προστασία άλλωστε της κοινωνίας, έχοντας υπόψη, ως προ ειπώθηκε, τον κοινωνικό αντίκτυπο από την χρήση, κυρίως «σκληρών ναρκωτικών» και ειδικότερα, την εξάρτηση που αυτή προκαλεί, ιδιαιτέρως ως υποκείμενη αιτία άλλης εγκληματικής δραστηριότητας, είναι ένας σημαντικός παράγοντας στο ζήτημα της επιβολής ποινής αυτών των ποινικών αδικημάτων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωκράτους, Ποινική Έφεση Αρ. 67/2021, 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Αυτός εξάλλου, είναι και ο βασικός λόγος που, σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, «για τους εμπόρους ναρκωτικών είναι δύσκολο να εντοπιστούν ερείσματα μετριασμού της ποινής.». Αναφορά του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ηροδότου ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 175 όπου και τονίστηκε ότι: «Όσο αυτοί [οι έμποροι ναρκωτικών] επιμένουν να σπέρνουν τον όλεθρο, τόσο περισσότερο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα από τα Δικαστήρια. Οι αυστηρές ποινές, όπου αρμόζει, είναι ένα από τα διαθέσιμα μέσα καταπολέμησης του θλιβερού φαινομένου.» (βλ. επίσης, Κατσαπάου ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 318). Φαινόμενο το οποίο, δυστυχώς, δεν είναι πρόσφατο. Κατά το έτος 1990, το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού επεσήμανε την ανάγκη για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του με την επιβολή αυστηρών ποινών φυλάκισης στους δράστες για να υπάρχει αποτροπή, προειδοποίησε για την εξέλιξη του, στην οποία δυστυχώς βρισκόμαστε σήμερα. Στην υπόθεση Khalil v. Δημοκρατίας,

(1990)2 Α.Α.Δ. 78, είχαν ειπωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής: «Η εμπορία ναρκωτικών επιφέρει ασφαλώς εύκολα και μεγάλα κέρδη στους ασυνείδητους που την ασκούν. Η χρήση όμως των ναρκωτικών, ιδιαίτερα των σκληρών ναρκωτικών όπως είναι η κοκαΐνη, οδηγεί καθημερινά στην καταστροφή και στο θάνατο μεγάλο αριθμό ανθρώπων, ιδιαίτερα νέων, σ' όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Γι' αυτό παγκόσμια είναι η προσπάθεια για την καταπολέμηση του κακού και την προστασία της ανθρωπότητας από τους πιο αδίστακτους εχθρούς της που δεν είναι άλλοι από τους εμπόρους και τους προμηθευτές των ναρκωτικών. Η συντονισμένη προσπάθεια όλων των πολιτισμένων χωρών να προστατεύσουν αποτελεσματικά την ανθρωπότητα από τη μάστιγα των ναρκωτικών, που συνεπάγεται τεράστια έξοδα που θα μπορούσαν να διατεθούν για την ευημερία των λαών, είναι αδύνατο να πετύχει αν τα Δικαστήρια δεν εκτελέσουν στο ακέραιο το δικό τους καθήκον με την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών για όσους καταδικάζονται για διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με την προμήθεια ναρκωτικών. Για πολλοστή φορά επαναλαμβάνουμε και προειδοποιούμε ότι η απάντηση των Δικαστηρίων στη συνεχιζόμενη διάπραξη, με αυξημένη συχνότητα, τέτοιας φύσης αδικημάτων στο νησί μας θα είναι η επιβολή, με ανάλογο ρυθμό, όλο και πιο αυστηρών ποινών από εκείνες που επιβάλλονται σήμερα.». Οι προμηθευτές, παράνομα, ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β στον τελικό χρήστη, συνιστούν έναν σημαντικό, ουσιαστικό, απαραίτητο και καθοριστικό «κρίκο στην αλυσίδα της διακίνησης των ναρκωτικών», από τους οργανωμένους εμπόρους. Οι τελευταίοι, που αποσκοπούν και στο μεγάλο οικονομικό όφελος, συγκαλυμμένοι συνήθως από την δράση άλλων προσώπων, επιχειρούν, και με την διοχέτευση των ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β «στην αγορά των χρηστών», αδιάφορα, «προκαλούν βλάβη σε πλειάδα χρηστών, αλλά και στην κοινωνία γενικότερα.» (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Όπως, για το ζήτημα αυτό αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Xhaferi v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, ακόμη και αν αναγνωρίζεται ότι, από τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους, από ότι σε περιστασιακούς ή μικρής κλίμακας προμηθευτές ή μικρέμπορες ή λιανοπωλητές ή γενικά σε πρόσωπα που παράσχουν στους πρώτους συνδρομή, και ότι ο τρόπος δράσης των τελευταίων δεν τους μετατρέπει σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις: «δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία, ως ενδιάμεσοι συνεργάτες αυτοί παρέχουν προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία.». Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε περαιτέρω: «Στην πραγματικότητα, οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών, κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του.». Σε ότι αφορά το ζήτημα των διαβαθμίσεων, από απόψεως σοβαρότητας, του ποινικού αδικήματος της προμήθειας ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β σε άλλο πρόσωπο, όταν υπάρχει εμπορία, και της ορθής ποινικής αντιμετώπισης προσώπων που κρίνονται ένοχοι και καταδικάζονται για την διάπραξη του, αξιοσημείωτα είναι και τα όσα το Εφετείο του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφερε στην υπόθεση Attorney‑General's Reference Nos 82 to 96 and 104 to 109 of 2011, [2012] EWCA Crim

1. Όπως υποδείχθηκε με την απόφαση του, δεν είναι όλοι όσοι εμπορεύονται ελεγχόμενα φάρμακα το ίδιο. Ο καθένας, πρέπει να κρίνεται ξεχωριστά και στη βάση των γεγονότων της δικής του υπόθεσης. Σε γενικές γραμμές, όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα του ελεγχόμενου φαρμάκου, τόσο πιο σοβαρό πιθανόν θα είναι και το ποινικό αδίκημα. Ομοίως, όσο μεγαλύτερη είναι η περίοδος κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν οι προμήθειες ελεγχόμενου φαρμάκου, τόσο πιο σοβαρή πιθανόν να είναι η περίπτωση. Συνολικά, οι χονδρικές προμήθειες ελεγχόμενου φαρμάκου, δηλαδή οι προμήθειες σε εκείνους που στη συνέχεια προμηθεύουν ελεγχόμενο φάρμακο σε μεμονωμένα άτομα, τους χρήστες, είναι πιθανό να είναι πιο σοβαρές από ότι οι λιανικές προμήθειες, λόγω των ποσοτήτων που εμπλέκονται. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι και ο ίδιος χρήστης του ελεγχόμενου φαρμάκου το οποίο προμηθεύει, σπάνια αποτελεί σημαντικό μετριαστικό παράγοντα. Μπορεί να είναι, ωστόσο, μόνο όταν ο κατηγορούμενος είναι εθισμένος, κατά την έννοια του σωματικά εξαρτημένου, που περιέρχεται στην θέση που το Εφετείο του Ηνωμένου Βασιλείου περιέγραψε στην υπόθεση R v. Afonso, [2005] 1 Cr.App.R (S)
2. Του ατόμου που παγιδεύεται από την σωματική του εξάρτηση, σε ένα κόσμο όπου ο μόνος τρόπος για να καλύψει την σωματική του ανάγκη, είναι να εμπορεύεται μικρές ποσότητες ελεγχόμενου φαρμάκου, του οποίου δεν έχει άλλο απόθεμα, ώστε να εξασφαλίσει ελεγχόμενο φάρμακο για δική του χρήση, από τον προμηθευτή του. Παράγοντες συνεπώς όπως: το είδος και η ποσότητα του ελεγχόμενου φαρμάκου· το εάν η προμήθεια αφορά την χονδρική ή την λιανική αγορά (υπό την έννοια που αναφέρεται ανωτέρω)· η χρονική διάρκεια και το εύρος, σε επίπεδο ατόμων της παράνομης δράσης· το όφελος, αν υπάρχει, οικονομικό ή άλλο, από την παράνομη δραστηριότητα· ο λόγος για την παρανομία και ειδικότερα, αν η περίπτωση αφορά, ή όχι, άτομο ουσιοεξαρτημένο, άνεργο και χωρίς εισοδήματα, το οποίο, χωρίς απόθεμα, προμηθεύει μόνο σε μικρές ποσότητες ή σε ποσότητες που μόλις αρκούν ώστε να τροφοδοτήσει την δική του σωματική ανάγκη· καθορίζουν την υπαιτιότητα ενός κατηγορουμένου για σκοπούς ποινής για τα εν λόγω ποινικά αδικήματα της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β. Σε σχέση με τα προαναφερόμενα, από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι, ο κατηγορούμενος 2, σε επτά διαφορετικές περιπτώσεις και σε άγνωστη κάθε φορά ημερομηνία μεταξύ της περιόδου 01/01/2023 και 10/08/2023, παράνομα προμήθευσε σε άλλα πρόσωπα αγνώστου ταυτότητας, άγνωστη ποσότητα κάνναβης. Καθώς επίσης, σε διαφορετικές περιπτώσεις και σε άγνωστη κάθε φορά ημερομηνία μεταξύ της περιόδου 01/06/2023 και 10/08/2023, παράνομα προμήθευσε σε άλλα πρόσωπα αγνώστου ταυτότητας, συνολικά, 28,59 γρ. κοκαΐνης. Παρότι, όταν η περίπτωση αφορά, κατ' εξακολούθηση προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου, όπως είναι και η υπό εξέταση από τον κατηγορούμενο 2, η ποσότητα του, δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που εμπλέκεται στην εκτίμηση της σοβαρότητας του σχετικού ποινικού αδικήματος, αυτός παραμένει σημαντικός. Συναφώς, το γεγονός ότι η συνολική ποσότητα του ελεγχόμενου φαρμάκου που προμηθεύτηκε είναι μικρή, δεν μειώνει την σοβαρότητα του σχετικού ποινικού αδικήματος. Όπως για το προκείμενο αναφέρθηκε από Εφετείο της Νέας Νότιας Ουαλίας, Αυστραλίας στην υπόθεση Mirza v. R, [2007] NSWCCA 248: «It may well be the case that the seriousness of this type of offence will not be diminished simply because the overall amount of drug supplied is small. But it does not follow that the amount of drug supplied is an irrelevant matter in determining the seriousness of the particular offence.». Από τα γεγονότα της υπόθεσης, προκύπτει περαιτέρω ότι, ο κατηγορούμενος 2, από την συνολική ποσότητα των 606,01 γρ. κοκαΐνης και 14,27 γρ. κάνναβης που είχε στην κατοχή του με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο, 21,41 γρ. κοκαΐνης και 13,68 γρ κάνναβης είχαν προετοιμαστεί από τον ίδιο για πώληση, δηλαδή, είχαν διαχωριστεί και τοποθετηθεί σε σακούλια σε μικρές παρτίδες, έτοιμα προς διάθεση. Η δε ανεύρεση επιπρόσθετα, στην κατοχή του κατηγορουμένου 2, σύνεργων που τυπικά χρησιμοποιούνται για την προμήθεια ελεγχόμενων φαρμάκων, όπως είναι οι δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας και το σημειωματάριο με τα χαρακτηριστικά, ως προαναφέρθηκε, «καταλόγου εμπόρων», δείχνουν, όχι μόνο ότι ο κατηγορούμενος 2 δρούσε μετά από κάποιο σημαντικό βαθμό σχεδιασμού, οργάνωσης και προετοιμασίας, αλλά και ότι εμπορευόταν κοκαΐνη και κάνναβη σε ευρεία κλίμακα, παράγοντες ουσιώδεις για την εκτίμηση της εγκληματικότητας του για σκοπούς επιβολής ποινής. Για αυτό το ζήτημα, Εφετείο του Ηνωμένου Βασιλείου, στην υπόθεση R v. Singh,

(1988)10 Cr.App.R.(S) 402, ανέφερε ότι: «. the assistance which can be derived from the amount of the drug actually found in the possession of the defendant is limited. It is the scale and nature of the dealing which are the material factors.» (η υπογράμμιση είναι δική μας). Ο κατηγορούμενος 2, από την προαναφερόμενη δραστηριότητα του, η οποία αποσκοπούσε καθαρά στο οικονομικό όφελος, απέκτησε το συνολικό ποσό €5.949,

1. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα γεγονότα, ο κατηγορούμενος 2, μέσα σε μία περίοδο 26 εβδομάδων, εμπορεύτηκε κάτι περισσότερο από 242 γρ. κάνναβης, αποκτώντας με αυτό τον τρόπο, €3.662,
2. Και μέσα σε μία συμπίπτουσα περίοδο δέκα εβδομάδων, εμπορεύθηκε 28,59 γρ. κοκαΐνης, αποκτώντας με αυτό τον τρόπο €2.287,
3. Τέτοια διαγωγή, όπως αυτή του κατηγορουμένου 2, που σκοπεύει στο άμεσο χρηματικό κέρδος ή στο οποιοδήποτε άλλο άμεσο ή έμμεσο προσωπικό όφελος, έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε ότι αφορά ποινικά αδικήματα της εξεταζόμενης φύσης και σοβαρότητας, δικαιολογεί επίταση της ποινής, καθότι χαρακτηρίζεται από «κυνικότητα» και «σκληρότητα». Στην υπόθεση Chokami v. Δημοκρατίας,

(1998)2 Α.Α.Δ. 189, για το προκείμενο, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε χαρακτηριστικά ότι: «. δεν είναι δυνατό, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, να γίνει δεκτό ότι ένας μπορεί να κτίζει τη δική του ευημερία, ερειπώνοντας τη ζωή των άλλων ανθρώπων.» (βλ. επίσης, Valdez v. Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 144/2016, 21/02/2017, ECLI:CY:AD:2017:B57 και Xhaferi v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022), ECLI:CY:AD:2022:B453. Συνεπώς, το γεγονός ότι, ο κατηγορούμενος 2, για την έκνομη συμπεριφορά του, κατά την διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία, πρόταξε την οικονομική του ανάγκη, λόγω των προσωπικών του περιστάσεων και της πολύ δύσκολης οικονομικής του κατάστασης, δεν μπορεί να αποτελέσει παράγοντα μετριασμού της ποινής του. Όπως υποδείχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Xhaferi v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, ο λόγος προώθησης των «ναρκωτικών», δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό. Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Kiev ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 218/2016, 18/01/2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ. 154 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 466. Όπως επεξηγήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μακρή ν. Δημοκρατίας,

(2013)2 Α.Α.Δ 15: «. αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.». Εν προκειμένω, ο κατηγορούμενος 2, με γνώση και ελεύθερη βούληση, οικειοθελώς ενεπλάκη και ανέπτυξε την προαναφερόμενη παράνομη δραστηριότητα, αποσκοπώντας με αυτήν στο οικονομικό όφελος και αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων του και την καταστροφή που θα επέφερε η διοχέτευση της κοκαΐνης και της κάνναβης στην κοινωνία, η οποία αποφεύχθηκε λόγω της έγκαιρης παρέμβασης της Αστυνομίας, η οποία αξιοποίησε σχετικές πληροφορίες (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας,

(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276). Η εγκληματικότητα του, σε σχέση με «ναρκωτικές ουσίες», είναι από τις περιπτώσεις που, μπορεί να λεχθεί ότι, είχε προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις (βλ. Αντρέου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 204/2021, 21/12/2022), ECLI:CY:AD:2022:B490. Όπως αναφύεται από όλα τα πιο πάνω, τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση είναι ιδιαίτερα σοβαρά και χρήζουν αποτροπής δια της επιβολής αυστηρών ποινών. Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του ποινικού αδικήματος, σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας,

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας,

(1995)2 Α.Α.Δ.

1. Προς μετριασμό της ποινής του κατηγορουμένου 2, λαμβάνουμε υπόψη μας ότι, κατά την διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία, ανακρινόμενος, ο κατηγορούμενος 2 δεν τήρησε το δικαίωμα του σε σιωπή και προέβη σε δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του, οι οποίες, μαζί με άλλα στοιχεία που υπήρχαν στην υπόθεση, τον συνέδεσαν με πλείστα από τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα. Αυτό, παρατηρούμε, δεν έγινε με την πρώτη ευκαιρία που ο κατηγορούμενος 2 είχε για να το πράξει και το συνυπολογίζουμε. Κατά την έρευνα της οικίας από την Αστυνομία στην παρουσία του, και τον εντοπισμό της κοκαΐνης και της κάνναβης, καθώς και των υπόλοιπων τεκμηρίων, μετά από την επίστηση της προσοχής του στον Νόμο από τον Μ.Κ.3, ο κατηγορούμενος 2, είτε τήρησε σιωπή, είτε προέβη σε δηλώσεις οι οποίες δεν ήταν αποκαλυπτικές της εμπλοκής του στην υπόθεση. Στην συνέχεια, όταν για πρώτη φορά ανακρίθηκε από τον Μ.Κ.2 στις 11/08/2023, η εκδοχή που προώθησε για τα γεγονότα της υπόθεσης, ήταν μάλλον προς την κατεύθυνση της αποποίησης ευθυνών. Για πρώτη φορά προέβη σε δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του ως προαναφέρθηκε, κατά την δεύτερη ανάκριση του από τον Μ.Κ.2 στις 14/08/
2. Στάση την οποία τήρησε και κατά την τελευταία του ανάκριση στις 19/08/
3. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η συνεργασία ενός κατηγορουμένου με την Αστυνομία, είναι ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας. Σε αυτή την περίπτωση ωστόσο, είναι πολύ περιορισμένης αξίας, καθότι, η εν λόγω στάση του κατηγορουμένου 2, αφενός, δεν συνδυάστηκε στην συνέχεια και με παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου και αφετέρου, επειδή, οι εν λόγω θεληματικές του καταθέσεις ημερομηνίας 14/08/2023 και 19/08/2023, δεν ήταν αυτοενοχοποιητικές, αλλά υπήρχε και άλλη μαρτυρία που μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωκράτους, Ποινική Έφεση Αρ. 67/2021, 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B
4. Περεταίρω, είναι γεγονός ότι, κατά την ακροαματική διαδικασία, λόγω της προβληθείσας θέσης του κατηγορουμένου 2 περί του αντιθέτου, διεξήχθη ακρόαση σε δίκη εντός δίκης και απόφαση του Δικαστηρίου περί του ότι οι εν λόγω δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του στην Αστυνομία, ήταν προϊόν της ελεύθερής του βούλησης. Τούτων λεχθέντων, επαναλαμβάνουμε ότι, ο κατηγορούμενος 2, δεν παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Αυτό, βέβαια, το τονίζουμε, δεν επιβαρύνει τη θέση του, αλλά του στερεί το δικαίωμα σε περαιτέρω επιείκεια ένεκα παραδοχής, κάτι που, συνδυαστικά, θα δικαιολογούσε να δοθεί και περισσότερη βαρύτητα για σκοπούς μετριασμού και στην προαναφερόμενη συνεργασία που επέδειξε προς την Αστυνομία κατά την διερεύνηση της υπόθεσης (βλ. Yusuf v. Δημοκρατίας,

(2016)2 Α.Α.Δ. 140, Ευστρατίου ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 42, Kolev ν. Αστυνομίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 197 και την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Γιαννακού ν. Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 235/2023, 19/07/2024). Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη μας το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 2, στοιχείο το οποίο του δίνει την ευχέρεια να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας,

(1992)2 Α.Α.Δ. 40) και τις υπόλοιπες προσωπικές, αλλά και οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις. Σύμφωνα με την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο κατηγορούμενος 2, κατάγεται από τη Νιγηρία και είναι ηλικίας 35 ετών. Προέρχεται από πολύτεκνη, δεκαμελή οικογένεια. Έχει πέντε αδελφούς και τρείς αδελφές, ενώ οι γονείς του έχουν αποβιώσει. Είναι απόφοιτος της δευτεροβάθμιας μέσης εκπαίδευσης της χώρας του και πριν να έρθει στην Κύπρο για να αιτηθεί πολιτικό άσυλο, στην χώρα του εργαζόταν για περίοδο οκτώ ετών ως πωλητής. Επίσης, σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2 προέρχεται από φτωχή οικογένεια και αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις πιο πάνω περιστάσεις του κατηγορουμένου 2 και ειδικότερα ότι είναι αιτητής πολιτικού ασύλου με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, θα πρέπει ωστόσο να λεχθεί ότι, αυτές, στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των «ναρκωτικών», δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας,

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας,

(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 33/2012, 15/01/2013). Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας,

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας,

(1997)2 Α.Α.Δ. 30: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας.». Συνεκτιμώντας λοιπόν, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα, τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη, αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των ποινικών αδικημάτων και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου 2, κρίνουμε ότι, η ποινή φυλάκισης, σε αυτή την περίπτωση, είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου 2, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα διαδραματίσουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους ποινικών αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «Ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ναζίπ ν, Αστυνομίας,

(2014)2 ΑΑΔ 808: «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαυρουδής v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, 19/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:B485, λέχθηκε ότι, η αναφορά σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων δεν συνιστά ουσιαστική καθοδήγηση και ενίοτε αποπροσανατολίζει. Θα πρέπει να επιλέγονται οι υποθέσεις εκείνες όπου γεγονότα, στο βαθμό που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, προσομοιάζουν. Και εξυπηρετεί να καταγράφονται οι ουσιαστικές παράμετροι που συνέδραμαν στην ποινή που μνημονεύεται, ώστε να καθίσταται ευχερής η όποια σύγκριση. Σε ότι αφορά αυτή την υπόθεση, σχετικές, κατά την κρίση μας, είναι οι ακόλουθες αποφάσεις: Στην υπόθεση Λακαταμίτης ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 183/2020, 09/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B236, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των δύο χρόνων που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο από το Δικαστήριο πρωτόδικα, για τα ποινικά αδικήματα με βάση τον Νόμο 29/1977, στα οποία καταδικάστηκε μετά από δική του παραδοχή, της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο (δηλαδή μεθαμφεταμίνης βάρους 1 γρ.) και της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (δηλαδή μεθαμφεταμίνης βάρους 1 γρ.). Η μεγαλύτερη ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων, είχε επιβληθεί στον κατηγορούμενο από το Δικαστήριο, για το προαναφερόμενο ποινικό αδίκημα της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος, είχε προμηθεύσει ανήλικη, ηλικίας 15 ετών, χωρίς να λάβει αντάλλαγμα για αυτό, με την προαναφερόμενη ποσότητα μεθαμφεταμίνης, την οποία και παρότρυνε να κάνει χρήση της. Η ανήλικη ήταν χρήστης «ναρκωτικών ουσιών» από προηγουμένως και είχε κάνει ξανά χρήση μεθαμφεταμίνης. Χρήστης μεθαμφεταμίνης ήταν και ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος, βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες των ετών 2018 και 2019 αντίστοιχα, για ποινικά αδικήματα που διέπραξε κατά το έτος 2018, της κλεπταποδοχής και της κλοπής, αντίστοιχα. Του είχαν επιβληθεί ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 3 μηνών, με τριετή αναστολή σε ότι αφορούσε την έκτιση τους. Ο κατηγορούμενος, διέπραξε τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα εντός της εν λόγω περιόδου της τριετούς αναστολής. Η έκτισης των εν λόγω ποινών φυλάκισης από τον κατηγορούμενο, δεν ενεργοποιήθηκε από το Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε ως «ιδιαίτερα επιεική» την προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου για την ποινή του. Στην υπόθεση Γλυκερίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 18, ο κατηγορούμενος, μετά από δική του παραδοχή, καταδικάστηκε από το Δικαστήριο (εκδικάστηκε συνοπτικά) ότι διέπραξε τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής και προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο, δηλαδή ηρωίνης βάρους 0,703 γρ. Του επέβαλε για αυτά, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των τρεισήμισι χρονών που του επιβλήθηκε στην κατηγορία που αφορούσε το ποινικό αδίκημα της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο. Για σκοπούς επιβολής ποινής, είχαν ληφθεί από το Δικαστήριο υπόψη άλλες τρείς υποθέσεις που αφορούσαν περιπτώσεις παράνομης κατοχής και προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α από τον κατηγορούμενο σε άλλο πρόσωπο, δηλαδή ηρωίνης βάρους 0,1, 7,76 και 1,3 γρ., αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώου, οικογενειάρχης, νυμφευμένος και πατέρας δύο παιδιών και εργαζόμενος ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ήταν πρόσωπο που στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει προβλήματα ουσιοεξάρτησης και είχε καταβάλει σημαντικές προσπάθειες θεραπείας με θετικά αποτελέσματα. Υπήρξε απόλυτα συνεργάσιμος με την Αστυνομία στην οποία, όπως και στο Δικαστήριο, παραδέχθηκε αμέσως την διάπραξη των προαναφερόμενων ποινικών αδικημάτων. Απολογήθηκε και δήλωσε μετανοιωμένος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, στην έφεση που κατέθεσε αναφορικά με την ποινή του, ανέφερε ότι οι επιβληθείσες ποινές δεν αφίσταντο του ορθού μέτρου. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,

(2001)2 Α.Α.Δ. 726, ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί από την Αστυνομία να μεταφέρει, κρατώντας στο χέρι και όταν ήταν έτοιμος να προμηθεύσει άλλο πρόσωπο, 12,266 γρ. ηρωίνης. Προσπάθησε να αποφύγει την σύλληψη, όμως απέτυχε. Ακολούθως, ομολόγησε ότι τα ναρκωτικά προορίζονταν προς πώληση. Ήταν αλλοδαπός και επισκέπτης στην Δημοκρατία, χήρος και πατέρας τριών ανήλικων παιδιών, που βρίσκονταν υπό την φροντίδα των γονέων του στην χώρα του. Σε κατηγορία που αφορούσε το ποινικό αδίκημα της κατοχής του προαναφερόμενου ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τεσσάρων χρόνων, η οποία, κατ' έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, κρίθηκε ότι δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Aboujaoude ν. Δημοκρατίας,

(1990)2 Α.Α.Δ 517, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των πέντε χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 109.8 γρ., στον κατηγορούμενο, 53 χρονών, άεργο και πληγέντα από τον πόλεμο τότε στον Λίβανο, με οικονομικές δυσκολίες, με λευκό ποινικό μητρώο, οι οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή (ο οποίος προέβη και στην Αστυνομία σε παραδοχή αμέσως, δίδοντας και σχετική προς τούτο κατάθεση θεληματικά), δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Ρεσλαν ν. Αστυνομίας,

(2006)2 Α.Α.Δ 127, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των πέντε και οκτώ χρόνων αντίστοιχα, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής ηρωίνης, βάρους 199.1013 γρ. και της παράνομης κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, στον κατηγορούμενο, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη με παιδιά και οικονομικές υποχρεώσεις, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτές μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Eminiyet κ. α. v. Αστυνομίας,

(2007)2 Α.Α.Δ 216, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των οκτώ χρόνων, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος και της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 227.82 γρ., στους κατηγορούμενους (οι οποίοι βοήθησαν στην μεταφορά της ηρωίνης από τις κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας), με λευκό ποινικό μητρώο, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε αυτές μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 39/2015, 15/11/2016, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των πέντε χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 248,54 γρ., στον κατηγορούμενο, 29 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, από διαλυμένη οικογένεια, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και με οικονομικά προβλήματα, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Mbakoup ν. Δημοκρατίας,

(2015)2Α Α.Α.Δ 119, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των επτά χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 351,4998 γρ., στον αλλοδαπό κατηγορούμενο, 34 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, πατέρα τριών ανήλικων παιδιών, με πρόβλημα υγείας λόγω ατυχήματος και αιτητή από την Δημοκρατία διεθνούς προστασίας, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak,

(2005)2 Α.Α.Δ. 377, ο κατηγορούμενος, μετά από μερική ακρόαση της υπόθεσης, παραδέχθηκε κατηγορίες που αφορούσαν την παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 391,25 γρ. ηρωίνης και την παράνομη κατοχή 0,4142 γρ. ηρωίνης και το Δικαστήριο του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των πέντε χρόνων στην πρώτη κατηγορία. Κατ' έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, κρίθηκαν έκδηλα ανεπαρκείς οι ποινές και αντικαταστάθηκε η προαναφερόμενη μέγιστη, με ποινή φυλάκισης οκτώ χρόνων. Στην υπόθεση Tomatari ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ 169, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των τεσσάρων και δέκα χρόνων αντίστοιχα, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος και της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, οπίου, βάρους 498.6158 γρ., στον κατηγορούμενο, 25 χρονών, με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτές μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική (αν και χαρακτηρίστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο ως αυστηρές). Στην υπόθεση Sikaf ν. Δημοκρατίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε, ότι η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των επτά χρόνων, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης βάρους 587,3412 γρ., στον κατηγορούμενο, ο οποίος καταδικάστηκε μετά από δική του παραδοχή, ότι δεν ήταν έκδηλα υπερβολική (αν και χαρακτηρίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ως επιεικής). Ο κατηγορούμενος, είχε δώσει θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία παραδέχθηκε ότι συμφώνησε να μεταφέρει την κοκαΐνη από το Λίβανο για να την παραδώσει σε τρίτο πρόσωπο έναντι αμοιβής σε κοκαΐνη αξίας $5.000, την οποία θα χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Στην υπόθεση Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 242/2018, 31/05/2019, ECLI:CY:AD:2019:B205, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των τεσσάρων χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 600,9 γρ., στον κατηγορούμενο, 39 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Αντρέου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 204/2021, 21/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:B490, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των δέκα χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, συνολικού βάρους 854.26 γρ., στον κατηγορούμενο, με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη και άλλες πέντε ποινικές υποθέσεις, οι τέσσερεις εκ των οποίων αφορούσαν και πάλι σε ναρκωτικά. Στην υπόθεση Memic ν. Δημοκρατίας,

(2014)2Α Α.Α.Δ 276, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των οκτώ χρόνων, στο ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 915,27 γρ., στον κατηγορούμενο, 35 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη με δύο ανήλικα παιδιά, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos,

(2005)2 Α.Α.Δ 297, o κατηγορούμενος είχε έρθει στην Κύπρο με μοναδικό σκοπό να μεταφέρει 1,021 γρ. κοκαΐνης και με μοναδικό κίνητρο του το οικονομικό κέρδος. Ενεργούσε ως μεταφορέας επί πληρωμή. Συνελήφθη επ' αυτοφώρω στο αεροδρόμιο και προέβη σε παραδοχή στο Δικαστήριο, η οποία όμως, υπό τις περιστάσεις είχε μειωμένη αξία. Του επιβλήθηκαν πρωτόδικα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης έξι ετών στα ποινικά αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια της πιο πάνω ποσότητας κοκαΐνης, οι οποίες αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο κατ' έφεση, σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης εννέα ετών. Στην υπόθεση Sfeir ν. Δημοκρατίας,

(1993)2 Α.Α.Δ 143, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των οκτώ χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 1.158 γρ., στον κατηγορούμενο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωκράτους, Ποινική Έφεση Αρ. 67/2021, 17/03/2023, ECLI:CY:AD:2023:B92, ποινές φυλάκισης έξι χρόνων για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 476,34 γρ. κοκαΐνης και 10 κιλών, 159 γρ. κάνναβης, κατόπιν παραδοχής, κρίθηκαν ως έκδηλα ανεπαρκείς και αυξήθηκαν κατ' έφεση από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 10 χρόνια. Ο κατηγορούμενος ήταν άτομο νεαρής ηλικίας το οποίο αντιμετωπίστηκε ως μεταφορέας. Στην υπόθεση Κρομμύδας ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 152/2020, 28/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:B411, σε υπόθεση στην οποία ο κατηγορούμενος, μετά από παραδοχή του, κρίθηκε ένοχος σε σωρεία ποινικών αδικημάτων του Νόμου 29/1977, με σημαντικότερες τις κατηγορίες που αφορούσαν τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια 368,3 γρ. κάνναβης και 13,47 γρ. κοκαΐνης, στην σχετιζόμενη κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, που αφορούσε €4.975, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Η έφεση που ασκήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο δια της οποίας προσβάλλονταν οι ποινές φυλάκισης ως έκδηλα υπερβολικές, απορρίφθηκε. Στην υπόθεση Στεφάνου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2020, 01/07/2021, ECLI:CY:AD:2021:B295, η κατηγορούμενη, διαπράττοντας τα ποινικά αδικήματα της εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, απέσπασε από οκτώ διαφορετικά πρόσωπα, το συνολικό ποσό των €101.

1. Μετά από παραδοχή της, και αφού το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και αριθμό άλλων ποινικών υποθέσεων που εκκρεμούσαν εναντίον της, τις οποίες είχε επίσης παραδεχθεί, για συναφή ποινικά αδικήματα (που ανέβαζαν το συνολικό αριθμό των θυμάτων σε 31 και το συνολικά αποσπασθέν ποσό σε €159.479,38), καθώς και το γεγονός ότι έκτιε ήδη ποινή φυλάκισης, που της είχε επιβληθεί στο πλαίσιο άλλης ποινικής υπόθεσης για παρόμοια εγκληματική συμπεριφορά (που λογιζόταν ως προηγούμενη καταδίκη), της επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των τρεισήμισι χρόνων. Αυτή, της επιβλήθηκε σε κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (τις είχαν προσαφθεί κατηγορίες και για αυτό το ποινικό αδίκημα, τις οποίες επίσης παραδέχθηκε). Τις προαναφερόμενες ποινές φυλάκισης, το Δικαστήριο διέταξε να συντρέχουν και με αυτές που η κατηγορούμενη ήταν ήδη υποκείμενη. Το τελικό αποτέλεσμα, ήταν ότι η κατηγορούμενη θα εξέτιε ποινές φυλάκισης συνολικής διάρκειας πέντε χρόνων και τριών μηνών. Κατ' έφεση, οι ποινές φυλάκισης κρίθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο ως ορθές, έγινε όμως διόρθωση σε ότι αφορούσε την περίοδο μείωσης τους, αναφορικά με την περίοδο που η κατηγορούμενη ήταν υπόδικη, ήτοι, από 29/11/2019 αντί από 27/01/
2. Στην υπόθεση Παπαπαύλου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 121/2021, 05/10/2022, ECLI:CY:AD:2022:B379, ο κατηγορούμενος, διαπράττοντας τα ποινικά αδικήματα της απλής πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, της εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και της συνομωσίας για την διάπραξη κακουργήματος, απέσπασε από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Στρατού €150.
3. Μετά από ακροαματική διαδικασία, που είχε ως αποτέλεσμα την καταδίκη του από το Δικαστήριο, του επιβλήθηκαν, για τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των τεσσάρων χρόνων, που του επιβλήθηκε στην πιο σοβαρή κατηγορία, που ήταν αυτή για το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, που επίσης του είχε προσαφθεί. Η έφεση που άσκησε στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον της ποινής, απορρίφθηκε. Στην υπόθεση Αστυνομία ν. Βακανά, Ποινική Έφεση Αρ. 173/2020, 20/05/2021, ECLI:CY:AD:2021:B200, ο κατηγορούμενος, διαπράττοντας τα ποινικά αδικήματα της πλαστοπροσωπίας, της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας επίσημου εγγράφου, της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις και της δόλιας συναλλαγής με περιουσία, ζημίωσε το θύμα του, που ήταν ο αδελφός του, ο οποίος ήταν μόνιμα εγκατεστημένος στο εξωτερικό, και αποκόμισε, το συνολικό ποσό των €383.304,
4. Μετά από μερική ακρόαση (περιλαμβανομένης της κατάθεσης του παραπονουμένου), παραδέχθηκε, και το Δικαστήριο, για τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα, όπως επίσης και για το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, που επίσης του είχε προσαφθεί και παραδέχθηκε, του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης δύο χρόνων, η εκτέλεσης των οποίων ανεστάλη για περίοδο τριών χρόνων. Κατ' έφεση, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τις ποινές φυλάκισης που είχαν πρωτοδίκως επιβληθεί και επέβαλε στον κατηγορούμενο άμεσες, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των τεσσάρων χρόνων, που επιβλήθηκε στις πιο σοβαρές κατηγορίες, περιλαμβανομένης και της κατηγορίας που αφορούσε το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Παραμένει, ως εκ τούτου, προς εξέταση, ποια θα είναι η ποινική προσέγγιση από το Δικαστήριο, σε ότι αφορά την έκταση της ποινής προς τον κατηγορούμενο 2, στις προαναφερόμενες κατηγορίες, έχοντας κατά νουν ότι προηγήθηκε η επιβολή ποινής στους πρώην κατηγορουμένους 1, 3 και
5. Στην υπόθεση Ζαχαρίου ν. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 595 αναφέρθηκε ότι: «Η ίση μεταχείριση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, συνταγματικά κατοχυρωμένο από τις διατάξεις του Άρθρου 28 του Συντάγματος. Η εφαρμογή της στην τιμωρία των παραβατών επιβάλλει την απόδοση των ίσων στα ίσα. Κατά συνέπεια, δε χωρεί διάκριση στην τιμωρία παραβατών, η συνδρομή των οποίων στη διάπραξη του εγκλήματος έχει τον ίδιο βαθμό εγκληματικότητας. Χωρεί, όμως, διαχωρισμός όπου διακρίνεται ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και, γενικά, όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας, που συνοδεύει τις πράξεις τους.». Σύμφωνα και με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 541, για να είναι βάσιμη η διάκριση στην τιμωρία παραβατών, πρέπει η εξέταση του Δικαστηρίου να είχε επεκταθεί «και στα προσωπικά δεδομένα των συγκατηγορουμένων, εφόσον η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της τιμωρίας.». (Βλ. επίσης, Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,

(1999)2 Α.Α.Δ. 354). Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, και άλλοι παράγοντες είναι δυνατό να διαφοροποιήσουν τον τρόπο μεταχείρισης συγκατηγορουμένων, όπως η παραδοχή στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας, η συνεργασία με την Αστυνομία και η έμπρακτη μεταμέλεια (βλ. Rangajeeva ν. Αστυνομίας,

(2006)2 Α.Α.Δ. 485 και Λοϊζου κ. α. ν. Δημοκρατίας,

(2001)2 Α.Α.Δ. 546). Βασική προϋπόθεση συνεπώς, για να τίθεται ως ζήτημα η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των παραβατών, η ύπαρξη συγκατηγορούμενων, δηλαδή κοινού κατηγορητηρίου (βλ. Ιωάννου κ. α. ν. Δημοκρατίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 200), κάτι που, σε αυτή την υπόθεση, υπάρχει μόνο σε ότι αφορά τον πρώην κατηγορούμενο 3 και αφορά, όπως εξηγούμε πιο κάτω, μόνο μέρος του κατηγορητηρίου. Για το προκείμενο, για την απόφαση μας επί του ζητήματος, λαμβάνουμε υπόψη τα ακόλουθα, αποφασιστικής σημασίας, διαφοροποιητικά στοιχεία. Κατ' αρχάς, σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 3, ο κατηγορούμενος 2, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε, σε πολύ περισσότερες κατηγορίες για ποινικά αδικήματα του Νόμου 29/1977, των οποίων το πραγματικό υπόβαθρο, σε ότι αφορά την εγκληματικότητα εκάστου, διαφέρει σημαντικά. Η καταδίκη του κατηγορουμένου 3, αφορούσε μία κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία αρ. 31) και δύο κατηγορίες για το ποινικό αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο (κατηγορίες αρ. 32 και 33), κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Νόμου 29/

1. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος 3, καταδικάστηκε και σε μία κατηγορία για το ποινικό αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη που βρέθηκε στη Δημοκρατία (κατηγορία αρ. 27), με βάση τις πρόνοιες του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ.
2. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος 3, στις 08/08/2023, παράνομα προμήθευσε άλλο πρόσωπο με κοκαΐνη 584,6 γρ. και σε άγνωστες ημερομηνίες, μεταξύ 01/06/2023 και 10/08/2023, προμήθευσε άλλο πρόσωπο με 50 γρ. κοκαΐνη (κατηγορίες αρ. 32 και 33, αντίστοιχα). Επίσης, στις 10/08/2023, ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης στη Δημοκρατία (κατηγορία αρ. 27.), βρέθηκε να κατέχει παράνομα 0.59 γρ. κάνναβης (κατηγορία αρ. 31). Ο κατηγορούμενος 3, εν γνώση του, αυτοβούλως και έναντι χρηματικού ανταλλάγματος που θα λάμβανε, ήτοι €500, μετέβηκε σε συγκεκριμένο σημείο στη Λεμεσό, το οποίο του υποδείχθηκε από πρόσωπο με το οποίο είχε επικοινωνία την προηγούμενη ημέρα, που διαμένει στις κατεχόμενες περιοχές, από όπου και παρέλαβε από άγνωστο πρόσωπο, την προαναφερόμενη ποσότητα των 584,6 γρ. κοκαΐνης, την οποία ακολούθως, εντός της ίδιας ημέρας, προμήθευσε σε άλλο πρόσωπο. Πρόκειται για την ποσότητα που εντοπίστηκε στην κατοικία του κατηγορουμένου 2 στο υπνοδωμάτιο του. Ενεπλάκη, ο κατηγορούμενος 3 ως ανωτέρω, λόγω της εξάρτησης του από τα «ναρκωτικά», αλλά και λόγω των οικογενειακών και οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Δεν ήταν η πρώτη φορά που το έπραττε, εφόσον, κατά την περίοδο 01/06/2023 και 10/08/2023, είχε προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, άλλα 50 γρ. κοκαΐνης. Ενώ, σε σχέση με τα 0,59 γρ. κάνναβης που εντοπίστηκαν στο τραπεζάκι του σαλονιού στην οικία του κατηγορούμενου 2, ο κατηγορούμενος 3, την είχε πάρει εκεί μεταφέροντας την από τις κατεχόμενες περιοχές. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος 2, ως έχει ήδη αναφερθεί, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε στις προαναφερόμενες κατηγορίες, μετά από ακροαματική διαδικασία. Σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 3, ο οποίος μεταμεληθείς, άμεσα παραδέχθηκε το πιο πάνω κατηγορητήριο του. Συναφώς και συνδυαστικά, ο κατηγορούμενος 3, σε κάποιο σημαντικό βαθμό, ήταν πιο συνεργάσιμος, από ότι ο κατηγορούμενος 2, με την Αστυνομία κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Παρά το ότι δεν είχε αρχικά συνεργαστεί και στην πρώτη ανακριτική του κατάθεση, όπως είχε κάνει και κατά τον εντοπισμό των ναρκωτικών και των υπόλοιπων τεκμηρίων κατά την έρευνα της οικίας από την Υ.ΚΑ.Ν., τήρησε το δικαίωμα της σιωπής, στη συνέχεια, στις καταθέσεις του ημερομηνίας 13/08/2023 και 18/08/2023, προέβη σε διάφορες δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του, επί των οποίων, θα μπορούσε να βασιστεί η δίωξη του από την Αστυνομία και μετέπειτα, να στηριχθεί η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ενώπιον Δικαστηρίου σε ότι αφορά τις κατηγορίες αρ. 31, 32 και 33 ανωτέρω, ώστε να επιτυγχανόταν η καταδίκη του για τα ποινικά αδικήματα που αυτές αφορούν. Είχε μάλιστα προβεί και σε υποδείξεις σκηνών. Και περαιτέρω, αν και τελικά αυτό δεν έγινε, δήλωσε ετοιμότητα και επιθυμία να κατέθετε ως μάρτυρας κατηγορίας. Τέλος, διαφορά εντοπίζεται και στις περιστάσεις των κατηγορουμένων 2 και 3, στοιχείο που σχετίζεται με τον αντίκτυπο που η ποινή φυλάκισης έχει στον κάθε ένα από αυτούς. Ο κατηγορούμενος 3, ήταν, όπως και ο κατηγορούμενος 2 είναι, λευκού ποινικού μητρώου και αμφότεροι κατάγονται από την Νιγηρία. Ωστόσο, ο κατηγορούμενος 3, ο οποίος είναι και τρία χρόνια μεγαλύτερος ηλικιακά, σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 2, είναι πατέρας τριών ανήλικων παιδιών που ζουν με την πρώην σύντροφο του στην χώρα του, και είναι νυμφευμένος. Επίσης, ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Συγκεκριμένα, έχει ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ και χρήση κάνναβης, τα οποία του δημιούργησαν προβλήματα στο συκώτι, καθώς επίσης και καρδιολογικά προβλήματα. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω, στον κατηγορούμενο 2 επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην 3η κατηγορία: Δεν θα επιβληθεί ποινή, ενόψει του ότι τα γεγονότα της περιέχονται στην κατηγορία αρ. 4 στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην 4η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 ½ χρόνων. Στην 5η κατηγορία: Δεν θα επιβληθεί ποινή, ενόψει του ότι τα γεγονότα της περιέχονται στην κατηγορία αρ. 6 στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην 6η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην 8η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 1 χρόνου. Στην 9η κατηγορία: Δεν θα επιβληθεί ποινή, ενόψει του ότι τα γεγονότα της περιέχονται στην κατηγορία αρ. 10 στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην 10η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 10 χρόνων. Στην 14η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Στην 15η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Στην 16η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Στην 17η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Στην 18η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Στην 19η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Στην 20η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Στην 21η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 ½ χρόνων. Στην 34η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν, καθότι κρίνουμε ότι τα ποινικά αδικήματα των πιο πάνω κατηγοριών ουσιαστικά συνιστούν μία ενιαία συμπεριφορά και να μειωθούν κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 2 τελεί υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 22/08/2023 μέχρι και σήμερα. Σε σχέση με τα τεκμήρια της υπόθεσης, να καταστραφούν τα ελεγχόμενα φάρμακα και τα κινητά τηλέφωνα να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Υπογραφή: ____________________ Χρ. Ι. Χριστοδούλου, Π. Ε. Δ. Υπογραφή: ____________________ Μ. Γ. Λοΐζου, Α. Ε. Δ. Υπογραφή: ____________________ Ε. Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο