ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. RAUL CONSTANTIN MITALA, Αρ. Υπόθεσης: 2595/24, 13/11/2024

(1)του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 3). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος, στις 29/01/2024, στην Επισκοπή της Επαρχίας Λεμεσού: · Κατά τη διάρκεια της νύχτας διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του Ηλία Τρικουτσιή και έκλεψε από αυτή διάφορα αντικείμενα, συνολικής αξίας €2.650 (κατηγορίες 1 και 2). · Έκλεψε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής [ ], περιουσία του Ηλία Τρικουτσιή, αξίας €5.000, εντός του οποίου υπήρχε το χρηματικό ποσό των €3.000 καθώς και διάφορα αντικείμενα συνολικής αξίας €2.234 (κατηγορία 3). · Κατά τη διάρκεια της νύχτας διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του Ανδρέα Κλεάνθους και έκλεψε από αυτή ένα φάκελο που περιείχε φωτογραφίες, ένα σετ κλειδιών υποστατικού αξίας €60, το κλειδί του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] αξίας €15 και το χρηματικό ποσό των €180, όλα συνολικής αξίας €255 (κατηγορίες 4 και 5). Περαιτέρω, να λεχθεί ότι μετά από αίτημα του κατηγορουμένου και με τη συγκατάθεση της Κατηγορούσας Αρχής, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα, λαμβάνεται υπόψη ο Ποινικός Φάκελος Σ/324/24 Τ.Α.Ε. ΛΑΡΝΑΚΑΣ, που επίσης αφορά αδίκημα διάρρηξης κατοικίας. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Στις 29/01/2024 και περί ώρα 09:00, καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής, από τον Ηλία Τρικουτσιή ότι, μεταξύ των ωρών 01:45-01:49 της ίδιας μέρας, διαρρήχθηκε η κατοικία του (στο εξής «η κατοικία Α») στην Επισκοπή. Από έλεγχο που διενήργησε ο Τρικουτσιής διαπίστωσε να έχουν κλαπεί από την κατοικία του ένα τάμπλετ αξίας €2.500, ένα τάμπλετ αξίας €150 και μια δέσμη κλειδιών με το κλειδί του οχήματος NISSAN QASHQAI με αρ. εγγραφής [ ] (στο εξής «το όχημα Α»). Παράλληλα διαπίστωσε ότι κλάπηκε το προαναφερόμενο όχημα αξίας €5.000 ιδιοκτησίας της εταιρείας του, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο μπροστά στην κατοικία του. Εντός του οχήματος, κατά τον χρόνο της κλοπής του, υπήρχε το χρηματικό ποσό των €3.000, ένα ηλεκτρικό φάδι αξίας €600, ένα εργαλείο για κόψιμο σιδέρων και τούβλων αξίας €900, ένα ηλεκτρικό κλειδί αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής [ ] αξίας €500, ένα ηλεκτρικό κλειδί του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] αξίας €200, ένα τηλεχειριστήριο συναγερμού αξίας €10, μια πένσα αξίας €5, μια πένσα αξίας €5, ένα καλώδιο αξίας €5 και ένα κομμένο κατσαβίδι αξίας €

1. Η κλαπείσα περιουσία ανέρχεται συνολικά στις €12.
2. Την ίδια μέρα, μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Επισκοπής και του Τ.Α.Ε. Λεμεσού μετέβηκαν στο μέρος και από επιτόπιες εξετάσεις διαπίστωσαν ότι η είσοδος και έξοδος από την κατοικία Α επιτεύχθηκε από κλειστή απασφάλιστη συρόμενη αλουμινένια πόρτα στη βόρεια πλευρά, η οποία παραβιάστηκε με σωματική βία. Η σκηνή ελέγχθηκε επιστημονικά από τον Αν.Λοχ.316 Γ. Γεωργίου. Ακολούθως την ίδια μέρα από την κατοικία Α παραλήφθηκε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Την ίδια μέρα, 29/01/2024 και περί ώρα 19:20, καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής, από τον Ανδρέα Κλεάνθους ότι, μεταξύ των ωρών 00:30 μέχρι 06:00 της ίδιας ημέρας, διαρρήχθηκε η κατοικία του στην Επισκοπή (στο εξής «η κατοικία Β»). Την ίδια μέρα, μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Επισκοπής μετέβηκαν στο μέρος και από επιτόπιες εξετάσεις που διενήργησαν προέκυψε ότι η είσοδος και η έξοδος από την κατοικία Β επιτεύχθηκε από την πόρτα της κουζίνας στη δυτική πλευρά, η οποία ήταν κλειστή αλλά ανασφάλιστη και παραβιάστηκε με σωματική βία. Από έλεγχο που διενήργησε ο ιδιοκτήτης αμέσως μετά προέκυψε ότι κατά τον χρόνο της διάρρηξης κλάπηκαν από τον χώρο της κουζίνας, ένας φάκελος που περιείχε φωτογραφίες, ένα σετ κλειδιών αξίας €60, το κλειδί του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [ ] αξίας €15 καθώς και το χρηματικό ποσό των €
3. Στις 08/02/2024 και περί ώρα 06:50 το κλοπιμαίο όχημα Α οδηγήθηκε στο πρατήριο καυσίμων ΕΚΟ που βρίσκεται στο χωριό Σκαρίνου, όπου ο οδηγός του προμηθεύτηκε καύσιμα και ακολούθως αναχώρησε προς άγνωστη κατεύθυνση. Η παρουσία του κλοπιμαίου οχήματος και οι κινήσεις του οδηγού του στον χώρο του πρατηρίου, καταγράφηκαν από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Την ίδια ημέρα 08/02/2024 και περί ώρα 18:20, κάτοικος της κοινότητας Ορόκλινης της Επαρχίας Λάρνακας, εντόπισε εντός του διαμερίσματος του άγνωστο του πρόσωπο. Αφού ενημέρωσε σχετικά τον τοπικό Αστυνομικό Σταθμό, μέλη αυτού μετέβηκαν στο μέρος, οπόταν διαπιστώθηκε ότι το εν λόγω άγνωστο πρόσωπο ήταν ο κατηγορούμενος. Παράλληλα, ο παραπονούμενος υπέδειξε στα μέλη της Αστυνομίας παραβιασμένο παράθυρο του σαλονιού του διαμερίσματος του, από όπου εισήλθε ο κατηγορούμενος, ο οποίος ανάφερε ότι ο λόγος της παρουσίας του στο μέρος ήταν να κλέψει. Αμέσως μετά και ώρα 18:30, ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης εισόδου. Ανακρινόμενος αρχικά προφορικά και ακολούθως γραπτώς, ανάφερε μεταξύ άλλων, ότι στην Ορόκλινη μετέβηκε οδηγώντας όχημα, το οποίο είχε κλέψει από το χωριό Επισκοπή στη Λεμεσό. Από επιτόπιες εξετάσεις που διενεργήθηκαν στη γύρω περιοχή στην κοινότητα Ορόκλινης, εντοπίσθηκε σταθμευμένο σε ανοικτό χώρο το κλοπιμαίο όχημα Α, στην μίζα του οποίου δεν υπήρχε το κλειδί. Ακολούθως το εν λόγω όχημα μεταφέρθηκε με ρυμουλκό όχημα στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης. Με την υπάρχουσα μαρτυρία αναφορικά με την εμπλοκή του κατηγορουμένου στην υπόθεση της νυχτερινής διάρρηξη της κατοικίας στο χωριό Επισκοπή και κλοπής της περιουσίας που προαναφέρθηκε, εναντίον του εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης και έρευνας της κατοικίας του στη Λεμεσό. Στις 09/02/2024 και ώρα 10:45, στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λάρνακας, ο Αστ.736 Μ. Πουργούρη συνέλαβε δυνάμει του εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Την ίδια ημέρα, μεταξύ των ωρών 11:40 - 11:52, οι Αστ.736 και 2869, στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης, στην παρουσία του κατηγορουμένου, διενήργησαν έρευνα στο όχημα Α, δυνάμει εντάλματος έρευνας. Κατά τη έρευνα εντοπίσθηκαν στο πίσω κάθισμα, δυο φούτερ, ένα φανάρι, μια κουκούλα, ένα ζευγάρι μάλλινα γάντια και μια πετσέτα προσώπου. Αφού παραλήφθηκαν και υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο, ο Αστ.736 του επίστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός απάντησε «Έν δικά μου». Επιπλέον στο πίσω κάθισμα εντοπίσθηκαν ένα κλειδί αυτοκινήτου και ένα τηλεχειριστήριο. Αφού παραλήφθηκαν και υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Έπιασα τα που το σπίτι που έκλεψα το αυτοκίνητο». Στη συνέχεια εντοπίσθηκαν στο πάτωμα του συνοδηγού δύο πένσες, ένας αποφλοιωτής καλωδίου και ένα κομμένο κατσαβίδι. Αφού παραλήφθηκαν και υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Ήταν μέσα στο αυτοκίνητο που έκλεψα». Όλα τα ανευρεθέντα αντικείμενα παραλήφθηκαν και την ίδια ημέρα 09/02/2024, στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής υποδείχθηκαν στον Ηλία Τρικουτσιή, ο οποίος αναγνώρισε ως μέρος της κλαπείσας περιουσίας του τις προαναφερόμενες πένσες, τον αποφλοιωτή καλωδίου και το κατσαβίδι, τα οποία είχε εντός του αυτοκινήτου του κατά τον χρόνο της κλοπής. Ο κατηγορούμενος, ανακρινόμενος προφορικά στη μητρική του γλώσσα με τη βοήθεια διερμηνέα, εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση. Την ίδια μέρα 09/02/2024, στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής, ο Αστ.2071 Λ. Στεφάνου με τη βοήθεια διερμηνέα κατέγραψε τη θεληματική κατάθεση του κατηγορουμένου, όπου ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 28/01/2024 περί ώρα 22:00 μετέβηκε στο χωριό Επισκοπή με ταξί και ενώ αρχικά περιπλανήθηκε πεζός σε διάφορες οδούς του χωριού, σε κάποια στιγμή εισήλθε σε κατοικία (την κατοικία Β) από ξεκλείδωτη πόρτα και έκλεψε από το τραπέζι της κουζίνας το χρηματικό ποσό των €200 περίπου και κάτι κλειδιά, τα οποία ακολούθως πέταξε. Εξωτερικά της συγκεκριμένης κατοικίας υπήρχε τοποθετημένη μια βάρκα. Περαιτέρω ομολόγησε ότι στη συνέχεια της ίδιας νύχτας μετέβηκε σε άλλο σπίτι στο χωριό Επισκοπή και αφού εντόπισε ξεκλείδωτη τη συρόμενη μπαλκονόπορτα της κατοικίας, την άνοιξε και εισήλθε εντός αυτής. Από την εν λόγω κατοικία έκλεψε δύο τάμπλετ και κλειδιά. Αφού εξήλθε της οικίας, χρησιμοποίησε ένα από τα κλειδιά και έκλεψε το όχημα Α, που ήταν σταθμευμένο εκεί. Στο εν λόγω όχημα εντόπισε το χρηματικό ποσό των €2.100 και πρόκειται για το ίδιο όχημα, με το οποίο μετέβηκε στην Επαρχία Λάρνακας όπου διέρρηξε άλλη κατοικία με σκοπό να κλέψει, γεγονός που οδήγησε στον εντοπισμό και τη σύλληψη του. Στις 11/02/2024 και μεταξύ των ωρών 15:05-15:51, μετά από επιθυμία του κατηγορουμένου, ο Λοχ.1585, ο Αστ.2542 και διερμηνέας της Ρουμανικής γλώσσας μετέβηκαν με τον κατηγορούμενο προς υπόδειξη σκηνών. Την ίδια μέρα ο κατηγορούμενος υπέδειξε κατοικία (την κατοικία Β) στην Επισκοπή. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Που δαμέ μπήκα από το χώρο που ήταν η βάρκα, ήταν ξεκλείδωτα μπήκα μέσα και έκλεψα λεφτά και κλειδιά». Ακολούθως ο κατηγορούμενος υπέδειξε την κατοικία Α στην Επισκοπή και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο απάντησε «Που δαμέ μπήκα από το γκαράζ του σπιτιού πέρασα δίπλα, από τα πισινά υπήρχε μεγάλο γυαλί το κούντησα και άνοιξε και μπήκα μέσα. Από εδώ έκλεψα δυο ταμπλετ, κλειδιά αυτοκίνητων και ένα αυτοκίνητο NISSAN QASHQAI». Όσον αφορά τις κατηγορίες 1-3 (που αφορούν τη διάρρηξη της κατοικίας Α και την κλοπή του οχήματος Α), από την κλοπιμαία περιουσία ανευρέθηκε ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας NISSAN, ένα τηλεχειριστήριο, δύο πένσες, ένας αποφλοιωτής καλωδίου, ένα κατσαβίδι και το όχημα Α. Το όχημα Α και το κλειδί αυτού παραδόθηκαν στο νόμιμο δικαιούχο τους. Όσον αφορά τις κατηγορίες 4-5 δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε από την κλαπείσα περιουσία. Τα γεγονότα της υπόθεσης του Ποινικού Φακέλου Σ/324/24 Τ.Α.Ε. ΛΑΡΝΑΚΑΣ, έχουν ως ακολούθως: Στις 08/02/2024 και ώρα 18:30, καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης από τον Άντη Σταύρου, ιδιοκτήτη του διαμερίσματος [ ] στην οδό [ ] στην Ορόκλινη, ότι κατά την επιστροφή του Akua Ernest Shemetang, ο οποίος ενοικιάζει το πιο πάνω διαμέρισμα, εντόπισε εντός αυτού άγνωστο άντρα. Ο Αστ.2777 Τ. Λεμονιάτης μετέβηκε στο μέρος όπου εντόπισε το άγνωστο πρόσωπο και από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Από τις εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος αφού αρχικά έσχισε με σωματική βία το αντικουνουπικό πράσινο δίκτυ που βρισκόταν στερεωμένο εξωτερικά του συρόμενου αλουμινένιου παραθύρου, το οποίο ήταν ελαφρώς ανοικτό, το έσπρωξε και πέτυχε είσοδο στο διαμέρισμα. Ανακρινόμενος προφορικά από τον Αστ.2777, ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι εισήλθε στο διαμέρισμα με σκοπό να κλέψει. Στη συνέχεια ο Αστ.2777 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της παράνομης εισόδου και αφού του επίστησε την προσοχή στο Νόμο αυτός απάντησε «Mitala Constantin Raul από τη Ρουμανία τζιαι τράβησα το παράθυρο τζιαι μπήκα μέσα να κλέψω, συγγνώμη». Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης εισόδου και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο απάντησε «Έννα σας δώκω κατάθεση». Από περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος μετέβηκε στην περιοχή με το όχημα Α, το όποιο, όπως ανέφερε ο ίδιος, έκλεψε από την Επισκοπή και κατόπιν εξετάσεων διαπιστώθηκε ότι στις 29/01/2024 καταγγέλθηκε νυκτερινή διάρρηξη κατοικίας. Από έλεγχο που έκαμε ο ένοικος του ως άνω διαμερίσματος, διαπιστώθηκε ότι δεν κλάπηκε οτιδήποτε από αυτό. Στις 08/02/2024, στα γραφεία του Αστυνομικού Σταθμού Ορόκλινης, ο Αστ.2777 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για την υπόθεση που διερευνούσε εναντίον του και αφού του επίστησε την προσοχή στο Νόμο αυτός εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση. Ακολούθως τον πληροφόρησε για τα δικαιώματα του ως ύποπτο πρόσωπο, τα οποία του παρέδωσε και γραπτώς. Αφού διάβασε τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος τα αντιλήφθηκε και τα υπόγραψε στην παρουσία του Αστ.
4. Ο κατηγορούμενος στη θεληματική του κατάθεση ανέφερε ότι πήγε στην Ορόκλινη με όχημα που έκλεψε από τη Λεμεσό, εισήλθε στο διαμέρισμα του Akua Ernest Shemetang με σκοπό να κλέψει, αφού αρχικά έσχισε με σωματική βία το αντικουνουπικό πράσινο δίκτυ που βρισκόταν στερεωμένο εξωτερικά του συρόμενου αλουμινένιου παραθύρου, το οποίο ήταν ελαφρώς ανοικτό και το έσπρωξε και πέτυχε είσοδο. Επίσης ανάφερε ότι δεν πρόλαβε να κλέψει οτιδήποτε αφού εκείνη την στιγμή ο ένοικος εισήλθε στο διαμέρισμα του. Στις 09/02/2024 και μεταξύ των ωρών 10:30-10:45, στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας, η Α/Αστ.4667 Α. Ανδρέου κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, του επίστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός απάντησε «Ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες 4 προηγούμενες καταδίκες:
5. Στις 12/11/2019 καταδικάσθηκε στην υπόθεση υπ' αρ. 14400/19 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων 13/05/2019 - 15/07/2019), σε ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 18 μηνών, για αδικήματα συνωμοσίας και διάρρηξης κτιρίου και κλοπής. Στην εν λόγω υπόθεση είχαν συμπεριληφθεί σε κοινό κατηγορητήριο 26 διαφορετικές υποθέσεις. Στο πλαίσιο έκτισης της ως άνω ποινής του προσμετρήθηκε το ότι ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση από την 01/08/
6. Ολοκλήρωσε την έκτιση της ποινής του αυτής και απολύθηκε στις 30/09/
8. Στις 05/07/2021 καταδικάσθηκε στην υπόθεση υπ' αρ. 1058/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων 22/12/2020), σε ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 18 μηνών, για αδικήματα διάρρηξης και συνωμοσίας. Λήφθηκε δε υπόψη η υπόθεση υπ' αρ. 1120/21 (ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων 02/02/2021) που αφορούσε αδικήματα διάρρηξης, κλοπής, παράνομης κατοχής περιουσίας και κακόβουλης βλάβης σε περιουσία. Στο πλαίσιο έκτισης της ως άνω ποινής προσμετρήθηκε το ότι ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση από τις 05/02/
10. Ενώ εξέτιε την ποινή του για την αμέσως πιο πάνω υπόθεση (την υπ' αρ. 1058/21), καταδικάστηκε στις 20/12/2021 στην υπόθεση υπ' αρ. 455/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμόχωστου (ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων 26/01/2021 - 27/01/2021), σε ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 14 μηνών, για αδικήματα κλοπής. Διατάχθηκε όπως η έκτιση της εν λόγω ποινής συντρέχει με την έκτιση της ποινής στην υπόθεση υπ' αρ. 1058/
12. Ενώ εξέτιε τις πιο πάνω αναφερόμενες ποινές (για τις υποθέσεις υπ' αρ. 1058/21 και 455/21), καταδικάσθηκε στις 12/07/2022 στην υπόθεση υπ' αρ. 10050/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων 27/01/2021), σε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών για αδικήματα διάρρηξης εν καιρώ νυκτός και κλοπής. Διατάχθηκε όπως η εν λόγω ποινή συντρέχει με την επιβληθείσα ποινή στην υπόθεση υπ' αρ. 455/
13. Στις 20/03/2023 εκδόθηκε Ένταλμα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (με την ευκαιρία της εγκαθίδρυσης του και ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 53

(4)του Συντάγματος) με το οποίο αναστάληκε το ? της ποινής φυλάκισης του κατηγορουμένου και συγκεκριμένα τα 2 ½ έτη μειώθηκαν σε 1 έτος, 10 μήνες και 5 ημέρες και ο κατηγορούμενος απολύθηκε την 01/11/2023 αντί στις 26/03/2024 που θα αποφυλακιζόταν κανονικά. Υπολείπονται δε προς έκτιση της ποινής 146 μέρες. Κατά τη χορήγηση της εν λόγω αναστολής τέθηκε ο ακόλουθος όρος «Αναστέλλονται οι ποινές για περίοδο 3 ετών από την ημέρα αποφυλακίσεως των καταδίκων. Εάν οποτεδήποτε πριν την αποφυλάκιση ή προ της περιόδου αναστολής οποιοσδήποτε κατάδικος διαπράξει νέο αδίκημα και καταδικαστεί γι' αυτό είτε μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου των 3 ετών σε ποινή φυλάκισης, η ανασταλείσα κατά τα ανωτέρω ποινή θα ενεργοποιηθεί αυτόματα εις τρόπον ώστε μετά την έκτιση της οποιοσδήποτε τέτοιας ποινής, ο κατάδικος να εκτίσει εν συνεχεία το υπόλοιπο της δυνάμει του παρόντος εντάλματος ανασταλείσας ποινής». Η συνήγορος του κατηγορουμένου, στην αγόρευση της για μετριασμό της ποινής, αναφέρθηκε στην παραδοχή του πελάτη της στο Δικαστήριο και στη συνεργασία του με την Αστυνομία καθώς και στις συνθήκες υπό τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα και στα κίνητρα του αλλά και στο ότι ανευρέθηκε μέρος της κλαπείσας περιουσίας. Περαιτέρω, η κα Αδάμου αναφέρθηκε στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου καθώς και στις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Τέλος επισημαίνοντας ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίσει ότι ο κατηγορούμενος θα κληθεί να εκτίσει επιπλέον ποινή φυλάκισης 146 ημερών, λόγω παράβασης όρου του Εντάλματος του Προέδρου της Δημοκρατίας με το οποίο αποφυλακίσθηκε, η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να δείξει κάθε δυνατή επιείκεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα, τα οποία παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος στην παρούσα, είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται κατ' αρχάς από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο, που είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264 και Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248). Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύχτας (κατηγορίες 1 και 4) προβλέπεται ποινή φυλάκισης 10 ετών, για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία (κατηγορίες 2 και 5) ποινή φυλάκισης 5 ετών και για το αδίκημα της κλοπής, όταν πριν τη διάπραξη του ο κατηγορούμενος καταδικάσθηκε για κλοπή (κατηγορία 3) ποινή φυλάκισης επίσης 5 ετών. Αρχίζοντας από το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, τονίζουμε ότι πρόκειται για σοβαρό αδίκημα, η διάπραξη του οποίου παρουσιάζει ανησυχητική έξαρση. Η έξαρση που παρουσιάζει το αδίκημα αυτό καθώς και άλλα αδικήματα που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, καθιστά επιτακτική την ανάγκη αναχαίτισης και αποτροπής διάπραξης τους, κάτι το οποίο μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών από τα Δικαστήρια. Τα ίδια ισχύουν για όλα τα αδικήματα που στρέφονται κατά της περιουσίας αλλά και συνδέονται με αυτά, όπως αυτά των κλοπών. Ως προς την ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων, δέον όπως λεχθεί ότι λαμβάνουμε δικαστική γνώση από το πολύ μεγάλο αριθμό τέτοιων υποθέσεων που καταχωρούνται ενώπιον των Δικαστηρίων μας. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι η έξαρση στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων, επισημαίνεται διαχρονικά από τη σχετική νομολογία. Συγκεκριμένα: Στην Παναγίδη ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104 λέχθηκαν τα εξής: «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη». Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν στην Αντάρτης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ 138 αλλά και στην Abed ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 128 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν, και ζούσαν με ασφάλεια. Την άνεση π.χ να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οποιοδήποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής, και άκρως ανησυχητικής κατάστασης, που επικρατεί σήμερα στον τόπο μας είναι επαρκής λόγος να δράσουν τα δικαστήρια μας προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίζουν την νομιμότητα». Περαιτέρω, στην Ilien κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 280 λέχθηκαν τα εξής: «Συμφωνούμε απόλυτα με όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω), η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή». Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους αδικήματα επαναλήφθηκε στην Balampanidis v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 210/18, ημερ. 10/05/2019 όπου αναφέρθηκε ότι: «... πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας και όπου εντοπίζεται η ανάγκη επιβολής ποινής με αποτρεπτικό χαρακτήρα, ναι μεν λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη αλλά στο βαθμό και κατά την έκταση που δεν εξουδετερώνεται το αποτρεπτικό στοιχείο της ποινής». Όπως δε αναφέρθηκε στην Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, η αυξητική τάση του εγκλήματος πρέπει να έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή την ανύψωση και την επιβολή αυστηρών ποινών (βλ. επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει ούτε το ότι το αδίκημα της διάρρηξης, παρά το ότι γίνεται σχεδόν πάντα με σκοπό την κλοπή, αφήνει στα θύματα του πέραν της οικονομικής απώλειας, αίσθημα ανασφάλειας και φόβου αφού παραβιάζεται η κατοικία του, ο πιο προσωπικός του χώρος, το άσυλο του. Επιπρόσθετα, πέραν των επιπτώσεων στα ίδια τα θύματα, οι επιπτώσεις είναι ευρύτερες αφού το αίσθημα ανασφάλειας και φόβου αντανακλά και στα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας (βλ. Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158). Σε σχέση δε με το ύψος των ποινών έχουμε υπόψη μας ότι δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως προηγούμενων αποφάσεων. Η αναφορά σε προηγούμενη νομολογία ενδεικτική μόνο σημασία μπορεί να έχει διότι ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων. Οι προηγούμενες σχετικές αποφάσεις των Ανώτερων Δικαστηρίων είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για τα συγκεκριμένα αδικήματα και δεν έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου, αφού η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε κατηγορούμενο είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη. Εκείνο στο οποίο οι προηγούμενες τέτοιες αποφάσεις βοηθούν είναι η παροχή κατευθυντήριων γραμμών ως προς τα όσα ένα Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη υπέρ ή εναντίον ενός κατηγορουμένου, ενώ τα Δικαστήρια έχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια να κρίνουν, χωρίς προδεσμεύσεις, τη συγκεκριμένη υπόθεση που τίθεται ενώπιον τους, επιβάλλοντας εκείνη την ποινή που θεωρούν εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Σαμπή ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100). Να πούμε βέβαια ότι, προς διαπίστωση του μέτρου τιμωρίας και των παραμέτρων που λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο επιμέτρησης της ποινής σε σχέση με αδικήματα όπως τα επίδικα, έχουμε μελετήσει και έχουμε υπόψη μας τη σχετική νομολογία των Ανώτερων Δικαστηρίων. Δεν μας διαφεύγει δε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391). Κάθε υπόθεση κρίνεται λοιπόν με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της και ανάλογα με αυτά διαβαθμίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται στην επιβληθείσα ποινή. Στην προκειμένη, η σοβαρότητα προκύπτει από το σύνολο της εγκληματικής συμπεριφοράς και δράσης του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος, με σκοπό την εξασφάλιση οικονομικού οφέλους, στις 28/01/2024 περί ώρα 22:00, μετέβηκε στο χωριό Επισκοπή με ταξί και αφού περιπλανήθηκε σε διάφορες οδούς του χωριού, προέβη, τις πρώτες πρωινές ώρες της 29/01/2024 (μετά τις 00:30), σε διάρρηξη μιας κατοικίας (της κατοικίας Β) από την οποία έκλεψε περιουσία αξίας €

1. Η δράση του όμως δεν σταμάτησε εκεί. Στη συνέχεια το ίδιο βράδυ (μεταξύ των ωρών 01:45-01:49), στο ίδιο χωριό διέρρηξε και δεύτερη κατοικία από την οποία έκλεψε περιουσία συνολικής αξίας €2.
2. Δεν περιορίσθηκε όμως ούτε σε αυτό. Κλέβοντας το κλειδί του οχήματος Α από την τελευταία κατοικία, προχώρησε στην κλοπή του εν λόγω οχήματος (αξίας €5.000) αλλά και άλλης περιουσίας που βρισκόταν εντός αυτού (συνολικής αξίας €5.234). Χρησιμοποίησε δε το εν λόγω όχημα για να μεταβεί και να διαπράξει, μερικές μέρες αργότερα και δη στις 08/02/2024, νέο αδίκημα και πάλι διάρρηξης με σκοπό την κλοπή, αυτή τη φορά στην Επαρχία Λάρνακας (πρόκειται για την υπόθεση η οποία λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της παρούσας). Η δράση του ανακόπηκε δε λόγω του ότι ουσιαστικά κατελήφθη επ' αυτοφόρω να διαπράττει το τελευταίο αδίκημα. Πρόκειται δε για δράση, η οποία χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη προσχεδιασμού στη διάπραξη των αδικημάτων, γεγονός που αποτελεί σοβαρό επιβαρυντικό παράγοντα (βλ. Χριστοφή ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 71 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τσαπατσάρη κ.ά.

(2000)2 Α.Α.Δ. 304). Η μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας όσον αφορά τις κατηγορίες 1-3 (συνολικά €12.884) αποτελεί επίσης επιβαρυντικό παράγοντα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Εδώ να λεχθεί ότι δεν μας διαφεύγει ότι μέρος της εν λόγω περιουσίας εντοπίσθηκε και επιστράφηκε ή θα επιστραφεί στον ιδιοκτήτη της. Πρόκειται για το όχημα Α (αξίας €5.000) και μερικά άλλα αντικείμενα μικρής αξίας. Η υπόλοιπη όμως κλαπείσα περιουσία, συνολικής αξίας πέραν των €7.000 δεν έχει εντοπισθεί και συναφώς δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τη ζημιά που υπέστη τελικά ο ιδιοκτήτης της. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ότι η κλαπείσα περιουσία που αφορά τις κατηγορίες 4 και 5 ήταν μεν μικρότερης αξίας (€225) αλλά και πάλι δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι αυτή δεν ανευρέθηκε και συναφώς τη ζημία που υπέστη ο ιδιοκτήτης της. Όσον δε αφορά την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα, δέον όπως σημειωθεί ότι, ως λέχθηκε στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598, όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194). Σε σχέση δε με το ότι ο κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, θα πρέπει να λεχθεί ευθύς εξ αρχής ότι το γεγονός αυτό δεν λαμβάνεται υπόψη για να τιμωρηθεί εκ νέου για αδικήματα, στα οποία έχει ήδη καταδικασθεί και για τα οποία εξέτισε τις ποινές του. Η σημασία των προηγουμένων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, τον χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη του σεβασμού και της στάσης του στην τήρηση των Νόμων της Πολιτείας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Στην προκειμένη, κατ' αρχάς δεν μας διαφεύγει ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα επίδικα αδικήματα ενώ βαρύνεται με 4 προηγούμενες καταδίκες και μάλιστα για αδικήματα ίδιας φύσης με τα επίδικα που αφορούν διαρρήξεις και κλοπές. Προκύπτει δε από το ιστορικό του ότι μετά την έκτιση της ποινής του στο πλαίσιο της πρώτης του καταδίκης (για αδικήματα που διέπραξε μεταξύ Μαΐου - Ιουλίου του 2019), στο διάστημα από τις 22/12/2020 μέχρι τις 27/01/2021 διέπραξε εκ νέου, σε 3 διαφορετικές περιπτώσεις, ίδιας φύσεως αδικήματα. Διέπραξε δε τα επίδικα αδικήματα (στις 29/01/2024) παρά το ότι στις 20/03/2024, ενώ εξέτιε την ποινή του στο πλαίσιο της τελευταίας του καταδίκης, αποφυλακίσθηκε με Ένταλμα του Προέδρου της Δημοκρατίας (με το οποίο μειώθηκε κατά ? η ποινή του). Είναι δε εμφανές ως εκ των άνω ότι η στάση του στην τήρηση των Νόμων είναι άκρως περιφρονητική και ότι οι ποινές που του επιβλήθηκαν μέχρι σήμερα δεν πέτυχαν τον σκοπό της αναμόρφωσης του. Πάρα τα πιο πάνω, σε καμία περίπτωση δεν μειώνεται η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας ούτε του στοιχείου της αποτροπής, που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 171, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 245 και Γενικού Εισαγγελέα ν. Στυλιανού

(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Προς όφελος του κατηγορουμένου, πέραν των όσων σχετικών τέθηκαν ανωτέρω, λαμβάνουμε υπόψην και τα λοιπά που τέθηκαν ενώπιον μας. Ιδιαίτερα λαμβάνουμε υπόψη την παραδοχή του στο Δικαστήριο έστω και εάν δεν έγινε από την αρχή εφόσον το ουσιώδες είναι ότι έγινε πριν την έναρξη ακροαματικής διαδικασίας. Ως έχει νομολογηθεί, η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας με τη βαρύτητα της να είναι ανάλογη με την περίπτωση (βλ. Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Στην προκειμένη λαμβάνουμε υπόψη ότι με την παραδοχή του κατηγορουμένου εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα. Δεν μας διαφεύγει δε ότι η παραδοχή θα πρέπει να ανταμοίβεται με έκπτωση στην ποινή καθότι πέραν του ότι αποτελεί ένδειξη της ειλικρινούς μεταμέλειας του κατηγορουμένου, προάγει και τους σκοπούς της Δικαιοσύνης και ωφελεί την κοινωνία γενικότερα (βλ. G. Piki, Sentencing in Cyprus (2nd ed.) σελ. 65-66). Άλλα στοιχεία που λαμβάνουμε υπόψη, ως επίσης καταδεικνύοντα τη μεταμέλεια του κατηγορουμένου, είναι η άμεση παραδοχή του στην Αστυνομία και η συνεργασία που επέδειξε, η οποία οδήγησε μάλιστα στην πλήρη διαλεύκανση τόσο της παρούσας υπόθεσης όσο και της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Mbakoub v. Δημοκρατίας

(2015)2Α Α.Α.Δ. 119 και Πισσάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 229/2016, ημερ. 14/03/2018). Ως προς τα πιο πάνω πρέπει να λεχθεί ότι δεν μας διαφεύγει ότι όσον αφορά την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη, ο κατηγορούμενος εντοπίσθηκε εντός του διαμερίσματος που διέρρηξε, δηλαδή κατελήφθη ουσιαστικά επ' αυτοφώρω να διαπράττει το εν λόγω αδίκημα. Παρά ταύτα ο ίδιος αμέσως ομολόγησε ότι ο λόγος της παρουσίας του εκεί ήταν να κλέψει. Περαιτέρω, λίγο μετά αποκάλυψε ότι μετέβηκε εκεί με όχημα, το οποίο είχε κλέψει από το χωριό Επισκοπή στη Λεμεσό και το οποίο εντοπίσθηκε λίγο αργότερα στη γύρω περιοχή (το όχημα Α). Ήταν δε στη βάση των πιο πάνω που προχώρησε ουσιαστικά η διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, με την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου. Στη συνέχεια, κατά την έρευνα του οχήματος Α, ο κατηγορούμενος ομολόγησε ότι το κλειδί αυτοκινήτου και το τηλεχειριστήριο που εντοπίσθηκαν, τα έκλεψε από το σπίτι από όπου έκλεψε και το αυτοκίνητο. Περαιτέρω στη θεληματική του κατάθεση που έδωσε την επόμενη ημέρα αποκάλυψε την όλη δράση του όσον αφορά τη διάρρηξη της κατοικίας Α και του οχήματος Α στην Επισκοπή (αφορά τις κατηγορίες 1-3) αλλά και τη διάρρηξη και κλοπή που αφορούσε την κατοικία Β στην Επισκοπή, η οποία προηγήθηκε χρονικά την ίδια ημέρα (αφορά τις κατηγορίες 4-5) και για την οποία δεν υπήρχε μαρτυρία εναντίον του. Η συνεργασία δε του κατηγορουμένου συνεχίσθηκε δύο μέρες αργότερα, με τη θεληματική εκ μέρους του υπόδειξη σκηνών και του τρόπου δράσης του σε σχέση και με τις δύο ως άνω αναφερόμενες διαρρήξεις και κλοπές που διέπραξε στην Επισκοπή. Σε σχέση με τη θέση της κας Αδάμου ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα επίδικα αδικήματα όντας χρήστης ναρκωτικών και υπό την επήρεια τέτοιων ουσιών, με σκοπό να βρει χρήματα για να εξασφαλίσει τη δόση του, δέον όπως λεχθούν τα ακόλουθα: Κατ' αρχάς η κα Αδάμου διευκρίνισε ότι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έδρασε παρανόμως όντας υπό την επήρεια ναρκωτικών, πέραν της ανάλογης μείωσης στις αντιστάσεις που του επέφερε αυτό, δεν επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο τη νοητική του κατάσταση και την αντίληψη του ως προς τις κολάσιμες πράξεις του κατά τον χρόνο διάπραξης των επίδικων αδικημάτων. Πέραν δε και ανεξάρτητά τούτου θα πρέπει να τονίσουμε ότι η επίκληση ενός τέτοιου στοιχείου δεν αποτελεί δικαιολογία για τη διάπραξη τόσο σοβαρών αδικημάτων ενώ καταδεικνύει και το κίνητρο του κατηγορουμένου που ήταν η εξασφάλιση χρημάτων για τον εν λόγω σκοπό. Λαμβάνεται όμως υπόψη στο βαθμό που υποδεικνύεται στην Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 587, όπου ουσιαστικά επικυρώθηκε το ακόλουθο απόσπασμα της πρωτόδικης απόφασης: «Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εγκλημάτισε εναντίον της περιουσίας των παραπονουμένων με σκοπό να εξασφαλίσει λεφτά για να ικανοποιήσει τον εθισμό του σε σκληρά ναρκωτικά δεν αποτελεί ελαφρυντικό (βλ. McInerney

(2003)1 Cr. App. R. 627, Lawrence

(1988)10 Cr. App. R (S) 463). Το ότι ο κατηγορούμενος ενδεχομένως να ενήργησε - αν σε αυτό στόχευε να παραπέμψει η υπεράσπιση με την αναφορά στην εξάρτησή του - κάτω από τη φόρτιση των συναισθημάτων για εξασφάλιση ναρκωτικών, αν και του πιστώνεται ως ελαφρυντικό δεν μπορεί να υποβιβάσει τη σοβαρότητα των εγκλημάτων και την αναγκαιότητα για αυστηρή μεταχείρισή του». Ένας σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι και το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου. Στο σύγγραμμα G. Piki, Sentencing in Cyprus (2nd ed.) σελ. 88-90, τονίζεται το πόσο ευαίσθητο έργο αποτελεί το καθήκον επιβολής ποινής σε νεαρά άτομα για τα οποία έμφαση πρέπει να δίδεται στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία. Για αυτά υπερισχύει η αρχή της υποβοήθησης τους να αναμορφωθούν, αφού ακριβώς η πιθανότητα αναμόρφωσης στους νέους είναι ισχυρότερη από τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα (βλ. επίσης Ioannou v. Police

(1986)2 C.L.R. 149). Το στοιχείο της αποτροπής στην περίπτωση νεαρών ατόμων θα πρέπει να μετριάζεται από το συμφέρον της κοινωνίας στην αναμόρφωση τους (βλ. Savvides v. Republic

(1988)2 C.L.R. 51 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελευθερίου, Ποιν. Έφεση Αρ. 46/23, ημερ. 16/07/2024). Από την άλλη το νεαρό της ηλικίας ενός κατηγορουμένου δεν αποτελεί πάντοτε παράγοντα που επηρεάζει από μόνος του την ποινή. Συνεκτιμάται και αυτός με όλους τους άλλους σχετικούς παράγοντες (βλ. Φανάρας κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Στην προκειμένη έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, λαμβάνουμε δεόντως υπόψη το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, ο οποίος είναι 25 ετών. Το πιο πάνω λαμβάνεται φυσικά υπόψη χωρίς να μας διαφεύγει η σοβαρότητα της όλης κολάσιμης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου και οι συνέπειες αυτής, ως τις έχουμε περιγράψει ανωτέρω αλλά και το ότι σε τέτοια ηλικία βαρύνεται ήδη με 4 προηγούμενες καταδίκες που αφορούν αδικήματα ίδιας φύσης με τα επίδικα. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ως τίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα συμπληρωματικά ανέφερε η συνήγορος του και ιδιαίτερα ότι: · Είναι ηλικίας 25 ετών, κατάγεται απο τη Ρουμανία και είναι το μεγαλύτερο από 3 αδέλφια. · Η οικογένεια του ήρθε στη Κύπρο όταν αυτός ήταν μικρός. · Μετά την αποφοίτηση του από το Γυμνάσιο εργαζόταν σε πλυντήριο αυτοκινήτων ενώ το τελευταίο διάστημα πριν τη σύλληψη του, ως οικοδόμος. · Έμπλεξε με κακές παρέες με αποτέλεσμα να αρχίσει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, μη περιοριζόμενος σε ουσίες τάξεως Β΄ αλλά και σε σκληρά ναρκωτικά τάξεως Α΄, περιλαμβανομένης της ουσίας κρίσταλ. · Οι γονείς του, οι οποίοι βρίσκονται στην Κύπρο τον στηρίζουν (ήταν παρόντες στο Δικαστήριο) και έχουν προβεί σε ενέργειες όπως μετά την έκτιση της ποινής του στην παρούσα, ο κατηγορούμενος επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του ώστε να αλλάξει περιβάλλον, αποφεύγοντας τις κακές παρέες. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας. Συγκεκριμένα, ότι πριν τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων άκουγε «φωνές αγγέλων και διαβόλων». Επισκέφθηκε ψυχίατρο αλλά η θεραπεία δεν ήταν επαρκής και συνέχισε να ακούει τις φωνές. Από τον χρόνο που τέθηκε υπό κράτηση για την παρούσα βρίσκεται στην Πτέρυγα 10 των Κεντρικών Φυλακών, όπου παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, με αποτέλεσμα να ακούει πλέον φωνές «μόνο αγγέλων». Σύμφωνα δε με επιστολή, ημερ. 10/10/2024, του ψυχιάτρου Δρα Δ. Συριόπουλου (των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας - Τμήμα Φυλακών) ο κατηγορούμενος παρακολουθείται «λόγω προηγούμενων επεισοδίων ψυχωτικής συμπτωματολογίας» και λαμβάνει συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή (βλ. Τεκμήριο Α). Στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι σύμφωνα με τη νομολογία η ψυχική υγεία ενός κατηγορουμένου αποτελεί παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Στην προκειμένη όμως, ως διευκρίνισε η κα Αδάμου, τα προβλήματα ψυχικής υγείας του κατηγορουμένου δεν επηρέασαν με οποιονδήποτε τρόπο τη νοητική του κατάσταση και την αντίληψη του ως προς τις κολάσιμες πράξεις του κατά τον χρόνο διάπραξης των επίδικων αδικημάτων, ώστε συναρτώμενα με τα εν λόγω αδικήματα να τίθεται θέμα μειωμένης ευθύνης του και να έχει ως εκ τούτου την ανάλογη επίδραση - μείωση στην ποινή (στα πλαίσια της σχετικής νομολογίας βλ. Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430 και Παναγή ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 445). Λαμβάνουμε λοιπόν δεόντως υπόψη τον εν λόγω παράγοντα στο πλαίσιο της αξιολόγησης των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη ότι πριν την κράτηση του στις Κεντρικές Φυλακές στο πλαίσιο της παρούσας, ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών και ότι από το χρονικό σημείο που παραμένει υπόδικος καταβάλλει προσπάθειες για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά. Συγκεκριμένα υπέβαλε αίτηση και είναι σε αναμονή για να ενταχθεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΔΑΝΑΗ» των Κεντρικών Φυλακών και στο μεταξύ απέχει από τη χρήση ναρκωτικών (βλ. Γιαννακάκης ν. Αστυνομίας

(2016)2(Α) Α.Α.Δ. 364). Δεν μας διαφεύγει βέβαια ότι όπου το στοιχείο της αποτροπής προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας. Εκεί δηλαδή που έχουν διαπραχτεί σοβαρής φύσεως αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση και χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης, όπως στην παρούσα περίπτωση, οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη διαδραματίζουν περιθωριακό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής έτσι ώστε να μην εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της που σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι δεδομένος (Xiaojin κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 104, Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ζαννέτου

(2001)2 Α.Α.Δ. 438). Από την άλλη έχουμε κατά νου ότι το καθήκον του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου και να εξατομικεύσει την ποινή, δεν ατονεί στις περιπτώσεις όπου έχουν διαπραχτεί σοβαρά αδικήματα (βλ. Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575) και οι ποινές θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές (βλ. Χρυσοστόμου "Κανάρη" ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ.18). Η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει όμως να εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του εγκλήματος και το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Σωκράτους ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ.132). Είναι με αυτό το σκεπτικό που προσεγγίζουμε τις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ως έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες λαμβάνονται λοιπόν υπόψη προς μετριασμό της ποινής αλλά δεν είναι τέτοιας φύσης ή έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, λόγω της σοβαρότητας της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορουμένου, όπως την έχουμε περιγράψει ανωτέρω. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορουμένου και με δεδομένη την ανάγκη για αποτροπή, κρίνουμε ότι οι μόνες αρμόζουσες ποινές είναι αυτές της φυλάκισης. Σε σχέση με το ότι ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε δυνάμει Εντάλματος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το ότι, λόγω παράβασης του όρου που τέθηκε με το εν λόγω Ένταλμα (με το οποίο ουσιαστικά αναστάληκε η έκτιση του υπολοίπου της ποινής του), με την επιβολή ποινής στα πλαίσια της παρούσας, θα ενεργοποιηθεί αυτόματα ποινή φυλάκισης 146 ημερών, την οποία θα εκτίσει μετά τη έκτιση της ποινής που θα του επιβληθεί στην παρούσα, σημειώνονται τα ακόλουθα: Είναι θεμελιωμένη αρχή της επιβολής ποινών ότι όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε ένα κατηγορούμενο ή όταν επιβάλλεται μια ποινή και ταυτόχρονα ενεργοποιείται άλλη ανασταλείσα ποινή, διαδοχικά προς τη δεύτερη ποινή που επιβάλλεται, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως το σύνολο των διαδοχικών ποινών δεν είναι υπερβολικό (βλ. Bocskei [1970] 54 Cr. App. R. 519). Το Δικαστήριο, υπό τέτοιες συνθήκες θα πρέπει να λάβει υπόψη του και την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του αδικήματος και της ποινής. Σε κάθε περίπτωση η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο πρέπει να είναι ανάλογη προς το αδίκημα που διέπραξε. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην περίπτωση ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης διαδοχικά προς την επιβαλλόμενη ποινή, οπόταν πάλι το τελικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει κατά πόσο το σύνολο των ποινών είναι υπερβολικό και αν είναι υπερβολικό να το μειώσει έτσι ώστε να είναι δίκαιο για τον κατηγορούμενο (βλ. Rafferty, 23.11.71, 2800/B/71, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα D.A. Thomas, Principles of Sentencing, 2nd Ed., p. 255). Οι πιο πάνω αρχές, υιοθετήθηκαν και από τη δική μας νομολογία (βλ. Παπαχρίστου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 62, Τζιαμά ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 17/2017 ημερ. 18/12/2017, ECLI:CY:AD:2017:B468 και Αποστόλου ν. Αστυνομία, Ποιν. Έφεση Αρ. 196/18, ημερ. 04/04/2019, ECLI:CY:AD:2019:B132). Στην προκειμένη, η αυτόματη ενεργοποίηση των 146 ημερών φυλάκισης, λαμβάνεται λοιπόν υπόψη στο πλαίσιο της συνολικότητας της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη με τα αδικήματα που αυτός διέπραξε και να μην είναι υπερβολική. Συνακόλουθα επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: · Στην κατηγορία 1, ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών. · Στην κατηγορία 2, ποινή φυλάκισης 20 μηνών. · Στην κατηγορία 3, ποινή φυλάκισης 2 ετών. · Στην κατηγορία 4, ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών. · Στην κατηγορία 5, ποινή φυλάκισης 16 μηνών. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η περίοδος έκτισης τους, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση, ήτοι από τις 09/02/2024. Σε σχέση με τα τεκμήρια της υπόθεσης διατάσσεται όπως: · Τα 2 φούτερ μαύρου χρώματος, το φανάρι, το ζευγάρι μάλλινων γαντιών, η άσπρη πετσέτα, το τηλεχειριστήριο, οι δύο πένσες (με χειρολαβή χρώματος κόκκινου και μαύρου και χρώματος κίτρινου και μαύρου), ο αποφλοιωτής καλωδίου και το κατσαβίδι με μαύρη χειρολαβή, επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. · Το usb μάρκας media range, το usb μάρκας Kingston, οι δειγματοληψίες, τα παρειακά επιχρίσματα και η κουκούλα, καταστραφούν, μετά την παρέλευση του χρόνου καταχώρησης έφεσης. (Υπ.) ............... Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .................. Α. Φυλακτού, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Α. Τζ. Σολομωνίδου, E.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο