ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΛΑΜ, Αρ. Υπόθεσης: 6219/24, 12/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Μ. Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. Ε. Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6219/24 Mεταξύ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΛΑΜ ----------------------------------- Hμερ.:12/11/2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Βαρνάβα Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Παστελλά Κατηγορούμενος, παρών. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, μετά από παραδοχή του, έχει κριθεί ένοχος, σε τρείς κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία αρ. 1), της κατοχής του με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία αρ. 2) και του καπνίσματος φυτού κάνναβης (κατηγορία αρ. 3), κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, όπως τροποποιήθηκε, Ν. 29/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι στις 12/05/2024 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, βάρους ενός κιλού και 686 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, ότι το κατείχε με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες αρ. 1 και 2, αντίστοιχα) και ότι στις 12/05/2024 κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορία αρ. 3). Σημειώνεται, ότι η κατηγορία της Νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία αρ. 4), που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε, αναστάλθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε από αυτή. Πέραν των πιο πάνω, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση, κατ' εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 81 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις και συγκεκριμένα οι Ποινικές Υποθέσεις με Αρ. 24560/2023 και 12489/2024 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στις οποίες ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, σε δύο κατηγορίες για κάθε μία από τις πιο πάνω υποθέσεις που αφορούν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και χρήσης φυτού κάνναβης, κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Νόμου 29/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου της υπόθεσης με αρ. 24560/2023, ο κατηγορούμενος στις 16/10/2022 στη Λεμεσό, παράνομα κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, βάρους 18.82 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και στις 15/10/2022 κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Επίσης, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου της υπόθεσης με αρ. 12489/2024, ο κατηγορούμενος την 01/04/2023 παράνομα κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, βάρους 19.1544 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και στις 23/03/2023 κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, καθώς και των υποθέσεων με αρ. 24560/2023 και 12489/2024 που λαμβάνονται υπόψιν, εκτέθηκαν με λεπτομέρεια από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος παρέδωσε σχετικό έγγραφο στο Δικαστήριο που καταχωρήθηκε στο φάκελο της υπόθεσης και με αυτά συμφώνησε και η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Οι περιστάσεις διάπραξης των ποινικών αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, σε γενικές γραμμές, έχουν ως ακολούθως: Στις 02/05/2024 λήφθηκε πληροφορία στην Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του ποσότητες ναρκωτικών τις οποίες έκρυβε στη βοηθητική οικία που βρίσκεται στην οδό [ ] και τις οποίες προμήθευε σε πρόσωπα, οι οποίοι τον επισκέπτονταν εκεί, ενώ προέβαινε και σε παραδόσεις ναρκωτικών σε διάφορα πρόσωπα. Κατόπιν της πιο πάνω πληροφορίας, στις 12/05/2024 εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας για την πιο πάνω βοηθητική οικία. Κατά την εκτέλεση του στις 12/05/2024, ο κατηγορούμενος υπέδειξε στα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάρους 0,5 γραμμαρίου, περίπου, που βρισκόταν πάνω σε τραπεζάκι του σαλονιού, ένα μεταλλικό κυλινδρικό σπαστήρα με ίχνη κάνναβης και μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας, επίσης, με ίχνη κάνναβης. Τα πιο πάνω παραλήφθηκαν ως τεκμήρια και ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι η κατοχή κάνναβης απαγορεύεται από τον Νόμο. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «εν δικά μου». Σε συνέχεια της έρευνας εντοπίστηκαν σε διάφορα σημεία εντός της οικίας αριθμός νάιλον συσκευασιών και δοχείων που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Όταν αυτά εντοπίζονταν και γινόταν στον κατηγορούμενο η επίστηση της προσοχής του στο Νόμο, αυτός απαντούσε ότι ήταν δικά του. Αργότερα την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος συνελήφθη στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα εναντίον του. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «Εν έχω να πώ τίποτε». Στην ανακριτική του κατάθεση, την οποία έδωσε αργότερα την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Στη 2η ανακριτική του κατάθεση που έδωσε στις 16/05/2024 ανέφερε, ότι όλα τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν στην οικία του ήταν δικά του και ότι τα είχε για δική του χρήση, αφού είναι χρήστης ναρκωτικών. Ανέφερε, επίσης, ότι ο ίδιος τα συσκεύασε και τα χώρισε αρνούμενος ότι προμήθευσε ναρκωτικά σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο κρατικό χημείο προέκυψε πως ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του 1 κιλό και 686 γραμμάρια κάνναβης από τα οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Από το σύνολο της διερεύνησης προέκυψε, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος πριν την είσοδο της αστυνομίας στην οικία στις 12/05/2024, είχε καπνίσει κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων της υπόθεσης με αρ. 24560/2023, που λαμβάνεται υπόψη, έχουν συνοπτικά ως ακολούθως: Στις 16/10/2022 κατά την εκτέλεση δικαστικού εντάλματος έρευνας στην οικία του κατηγορούμενου από μέλη της Υ.ΚΑ.Ν., εντοπίστηκαν, στην παρουσία του, σε διάφορα σημεία της οικίας πλαστικές συσκευασίες και δοχεία που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη. Στην ανακριτική του κατάθεση που έδωσε αργότερα την ίδια ημέρα ανέφερε ότι ήταν χρήστης κάνναβης από 17 χρόνων και ότι τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν τα αγόρασε από κάποιο πρόσωπο που δεν ήθελε να κατονομάσει. Ανέφερε, επίσης, ότι κάπνισε κάνναβη στις 15/10/
- Όταν στις 02/04/2023 κατηγορήθηκε γραπτώς για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, απάντησε ότι παραδέχεται. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο κρατικό χημείο διαπιστώθηκε, ότι η συνολική ποσότητα που εντοπίστηκε στη κατοχή του κατηγορούμενου ανερχόταν στα 18,82 γρ. ρητίνης κάνναβης. Από τη διερεύνηση της υπόθεσης, επίσης, προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος στις 15/10/2022, κάπνισε ρητίνη κάνναβης. Σε ότι αφορά τέλος τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων της υπόθεσης με αρ. 12489/2024 που, επίσης, λαμβάνεται υπόψη, αυτά έχουν συνοπτικά ως ακολούθως: Tην 01/04/2023, ανακόπηκε για έλεγχο όχημα το οποίο περιφερόταν ύποπτα, εντός του οποίου εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος, για τον οποίο εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης για διάφορα αδικήματα. Αφού ο κατηγορούμενος συνελήφθη, κατόπιν εκτέλεσης του πιο πάνω εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του και ενημερώθηκε ότι θα υποβαλλόταν σε σωματική έρευνα, απάντησε «έχω λίο χόρτο πάνω μου έλα το» και παρέδωσε στον Αστ. 2173 σακουλάκι με ποσότητα κάνναβης. Όταν ο τελευταίος τον ενημέρωσε ότι το περιεχόμενο του σακουλιού ήταν κάνναβη η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο, αυτός απάντησε «Εν δικά μου αλλά έχει μέρες να πιώ». Ο κατηγορούμενος συνελήφθη εκ νέου και απάντησε «Εντάξει». Στη θεληματική του κατάθεση που έδωσε αργότερα την ίδια ημέρα ανέφερε, ότι είναι χρήστης ναρκωτικών τα τελευταία 5 χρόνια και ότι η τελευταία φορά που έκανε χρήση ήταν στις 23/03/
- Ανέφερε, επίσης, ότι την ποσότητα κάνναβης που εντοπίστηκε στην κατοχή του την αγόρασε για το ποσό των €150 χωρίς, όμως, να κατονομάσει τον προμηθευτή του, γιατί δεν ήθελε να έχει άλλα μπλεξίματα. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο κρατικό χημείο διαπιστώθηκε, ότι η συνολική ποσότητα που εντοπίστηκε στη κατοχή του κατηγορούμενου ανερχόταν στα 19,1544 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Από το σύνολο της διερεύνησης προέκυψε, επίσης, πως ο κατηγορούμενος την 23ην Μαρτίου στη Λεμεσό κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, αναφέρθηκε επιπρόσθετα στο γεγονός ότι, ο κατηγορούμενος, βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 18572/2023 του Ε.Δ. Λεμεσού στην οποία καταδικάστηκε στις 07/12/2023 σε πρόστιμο €700,00 για το αδίκημα της παράνομης κατοχής κάνναβης και σε εγγύηση ύψους €500,00 για δύο χρόνια, για το αδίκημα της χρήσης φυτού κάνναβης. Αντίγραφο του ποινικού μητρώου του κατηγορουμένου, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, για την ορθότητα του οποίου συμφώνησε και η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, η οποία διευκρίνισε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά, ότι η ποσότητα κάνναβης που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος, σε εκείνη την υπόθεση, ήταν βάρους 12.3892 γραμμαρίων. Η ημερομηνίας διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων ήταν η 08η/02/
- Σε ότι αφορά τα τεκμήρια, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ζήτησε όπως καταστραφούν οι ναρκωτικές ουσίες που αφορούν την παρούσα υπόθεση αλλά και τις άλλες δύο υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη, ενώ τα κινητά τηλέφωνα της παρούσας υπόθεσης ζήτησε όπως επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Ζήτησε, περαιτέρω, όπως το ποσό των €2.180 που εντοπίστηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου, με τη σύμφωνη γνώμη και της υπεράσπισης, να κατασχεθεί και να κατατεθεί στο πάγιο ταμείο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ.
- Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής που θα του επιβληθεί από το Δικαστήριο, προώθησε στο Δικαστήριο τους μετριαστικούς παράγοντες, που, κατά την άποψη της, περιβάλλουν την υπόθεση. Αυτοί, περιλαμβάνονται σε γραπτό κείμενο αγόρευσης, το οποίο η συνήγορος υπεράσπισης παρέδωσε στο Δικαστήριο και υιοθέτησε, προσθέτοντας σε αυτό, κατά την αγόρευση της προφορικά, κάποια επιπρόσθετα στοιχεία και διαφοροποιώντας κάποιες από τις εισηγήσεις και αναφορές της, ως φαίνονται στα πρακτικά της διαδικασίας. Συνοπτικά, η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, τη συνεργασία του με την Αστυνομία και την ομολογία του, στοιχεία όπως είπε ενδεικτικά της έμπρακτης μεταμέλειας του. Πέραν των πιο πάνω, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου τονίζοντας, μεταξύ άλλων, τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, την εξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες και τις συνέπειες που θα έχει ο ίδιος από τoν κίνδυνο της μη ολοκλήρωσης της φοίτησης του στην ιδιωτική σχολή όπου φοιτά, αλλά και η οικογένεια του και ιδιαίτερα η γιαγιά του (με την οποία διέμενε και φρόντιζε) από τυχόν φυλάκιση του ένεκα των προβλημάτων υγείας που αυτή παρουσιάζει. Η συνήγορος σε ότι αφορά τα προβλήματα υγείας της γιαγιάς του κατηγορούμενου προσκόμισε στο Δικαστήριο Ιατρικό Πιστοποιητικό του Δρ Μ. Λεμονιάτη -Καρδιολόγου ημερ. 09/10/2024 (Τεκμήριο Α), σύμφωνα με το οποίο αυτή πάσχει από μετρίου βαθμού καρωτιδική νόσο με αρτηριακή πίεση και υπερχοληστερολαιμία. Προσκόμισε, επίσης, Ιατρικό Πιστοποιητικό του Δρ Π. Παπά -Ψυχιάτρου ημερ. 30/09/2024 (Τεκμήριο Β), σύμφωνα με το οποίο ο κατηγορούμενος είναι άτομο με χρόνιες δυσκολίες προσαρμογής και χρόνιες αγχώδεις εκδηλώσεις που εμφανίζει επιπρόσθετα σοβαρές δυσκολίες ελέγχου των παρορμήσεων (συχνά ξεσπάσματα θυμού). Σε ότι αφορά τον κίνδυνο μη ολοκλήρωσης της φοίτησης του στην περίπτωση που δεν παρουσιαστεί στο εργαστήριο της σχολής του μέχρι τις 24/11/2024 για τη συμπλήρωση της πρακτικής του άσκησης, η συνήγορος προσκόμισε τα Τεκμήρια Γ, Δ και Ε, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι έχουν ήδη αποταθεί με επιστολή τους στον Διευθυντή Φυλακών και τον Υπουργό Δικαιοσύνης ζητώντας να παραχωρηθεί στον κατηγορούμενο, με βάση το σχετικό Κανονισμό των Φυλακών, η απαιτούμενη εκπαιδευτική άδεια. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορούμενου το νεαρό της ηλικίας του, την προσπάθεια που καταβάλλει για την απεξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες και την καλή διαγωγή που επιδεικνύει στις Φυλακές κατά τη διάρκεια της κράτησης του. Σε ότι αφορά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, σύμφωνα με τα όσα διευκρινιστικά και επιπρόσθετα ανέφερε η συνήγορος του κατηγορουμένου, η εξάρτηση του τελευταίου από τα ναρκωτικά από νεαρή ηλικία και συγκεκριμένα από τα 15 του χρόνια ως, επίσης, και η οικονομική του δυσχέρεια ήταν οι λόγοι που τον οδήγησαν στο να αποδεχθεί την κατοχή και φύλαξη των ναρκωτικών στην οικία του, για λογαριασμό άλλου προσώπου που ήταν ο ιθύνον νους, με αντάλλαγμα, όπως είπε, την εξασφάλιση ποσότητας κάνναβης για δική του καθημερινή χρήση. Η συνήγορος, δηλαδή, ανάφερε, ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους στην παρούσα περίπτωση και ότι ο ρόλος του περιορίζεται στη φύλαξη των ναρκωτικών για λογαριασμό άλλου προσώπου και ότι ενεργούσε υπό τις οδηγίες ατόμων που είχαν επιρροή στον πρόσωπο του κατηγορούμενου με ασήμαντο αντάλλαγμα. Υπό αυτές τις περιστάσεις, κάλεσε το Δικαστήριο, να θεωρήσει τον ρόλο του αυτό ως μειωμένο και μη ουσιαστικό. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση, αλλά και στις δύο υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη, είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή ποινή προστίμου ή και οι δύο αυτές ποινές, ενώ για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα καθώς και για το αδίκημα του καπνίσματος φυτού κάνναβης, προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκιση, πέραν της ποινής του προστίμου. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ. α.,
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας,
(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου,
(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας,
(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας,
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος. Στην υπόθεση Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας,
(1991)2 Α.Α.Δ. 391, αναφέρθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής σχετικά: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Σε ότι αφορά τα υπό τιμωρία αδικήματα των ναρκωτικών, υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα τους, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Τρύφωνος v. Αστυνομίας,
(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak,
(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Ως απαύγασμα της νομολογίας, αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά, καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία, οπόταν σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Alexander dos Santos,
(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Hassan v. Αστυνομίας,
(2006)2 Α.Α.Δ 356: «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.». Ο ίδιος ο Ν. 29/1977, στο Άρθρο 30
(4)(α) και (β) παραθέτει τα περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα των ναρκωτικών ως περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθότι: «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας και η συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία.». (βλ. Κλεομένης v. Δημοκρατίας,
(2013)2 Α.Α.Δ. 350 και Γενικός Εισαγγελέας v. Σωκράτους, Ποινική Έφεση Αρ. 67/2021, 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας των αδικημάτων για ναρκωτικά και του τρόπου αντιμετώπισης τους, είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Bora v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, 13/03/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110 όπου λέχθηκαν τα εξής από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.». Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016).». Πέραν των πιο πάνω, αντλούμε δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού η έξαρση που παρατηρείται δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως έχει λεχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 193/2019, 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221: «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, "αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών". Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών.». Παραπέμπουμε, επίσης, στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, 11/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:B180 και Νάζιπ v. Αστυνομίας,
(2014)2Β Α.Α.Δ. 808, όπου αναφέρθηκε ότι η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή, κατά μείζονα λόγο, με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή, ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου, Ποιν. Έφ. 71/22, Ημερ. 01/12/22, μετά την επισήμανση ότι η κατάρα των ναρκωτικών έχει για τα καλά ριζώσει στον τόπο μας με ολέθριες συνέπειες όχι μόνο για τους παραβάτες, δυστυχώς νεαρούς, ακόμα και ανηλίκους αλλά και για την ίδια την κοινωνία, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε ακόμα μια φορά ότι επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών ποινών, ιδίως εκεί όπου η κατοχή των ναρκωτικών συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας ή με πρόθεση προμήθειας αυτών σε τρίτα πρόσωπα. Η σοβαρότητα λοιπόν των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση τους είναι δεδομένη. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος, είχε στην κατοχή του ένα κιλό και 686 γραμμάρια φυτού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Λαμβάνουμε υπόψη μας το είδος των ναρκωτικών, τα οποία επρόκειτο για τάξης Β, καθώς επίσης τη σημαντική ποσότητα της κάνναβης που είχε στην κατοχή και φύλαξη του, η διοχέτευση της οποίας σε τρίτα πρόσωπα θα προκαλούσε βλάβη σε πλειάδα χρηστών, αλλά και στην κοινωνία γενικότερα η οποία και αποφεύχθηκε λόγω της έγκαιρης παρέμβασης της Αστυνομίας (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276) και Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, «το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, . μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής.» (βλ. Berne v. Δημοκρατίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 437). Λαμβάνουμε, βέβαια, υπόψη μας το ρόλο τον οποίο ο κατηγορούμενος διαδραμάτισε στη διάπραξη των ποινικών αδικημάτων και ειδικότερα, ότι αυτός αφορούσε τη φύλαξη των ναρκωτικών για λογαριασμό άλλου προσώπου και ότι, συνεπώς, δεν ήταν ο ιθύνων νους και δεν μπορεί να καταταχθεί στην κατηγορία των οργανωμένων μεγαλεμπόρων ναρκωτικών που δρουν με σκοπό το άμεσο οικονομικό κέρδος. Από την άλλη όμως, δεν μπορεί να παραγνωρισθεί ότι, σε κάθε περίπτωση, ο κατηγορούμενος, ο οποίος έδρασε έναντι ανταλλάγματος, που ως αναφέρθηκε πιο πάνω ήταν η εξασφάλιση ποσότητας κάνναβης για δική του χρήση, αδιαφόρησε για τις συνέπειες των πράξεων του και την καταστροφή που θα επέφερε η διοχέτευση των ναρκωτικών στην κοινωνία. Ο πιο πάνω ρόλος που ανέλαβε έναντι του προαναφερόμενου ανταλλάγματος, δεν ήταν επουσιώδης, αλλά ουσιώδης, εφόσον αποτέλεσε βασικό και αναγκαίο κρίκο στην αλυσίδα διάδοσης του αργού θανάτου (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Ο ρόλος που αναλαμβάνουν πρόσωπα που ενεργούν ως διαμεσολαβητές ή ενδιάμεσοι στην διακίνηση των ναρκωτικών, είναι εξίσου σημαντικός στην αλυσίδια διακίνησης των ναρκωτικών. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με τον ρόλο των μεταφορέων στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, αυτός είναι εξίσου σημαντικός με αυτό των εμπόρων, αφού, χωρίς τους μεταφορείς, δεν θα ήταν εφικτή η εμπορία τους (βλ. Valdez ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ.144/2016 κ. α., 21/02/2017). Στην υπόθεση Xhaferi ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι, η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους, απ' ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές ή γενικά σε πρόσωπα που παράσχουν στους πρώτους συνδρομή, με παράλληλη, όμως, επισήμανση, ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό, ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι, όπως λέχθηκε, είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος, είτε για άλλο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή, η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους, δεν διαφέρει, αφού, κοινός είναι ο σκοπός και το αντικείμενο, δηλαδή, η μόλυνση της κοινωνίας και το κέρδος (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 466 και Salaryand v. Αστυνομίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 541). Ενδεικτικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από τη ίδια υπόθεση: «Εκείνο το οποίο, ωστόσο, παραμένει ως γεγονός στην παρούσα περίπτωση είναι ότι ο Εφεσείων αναμφίβολα κατέστη συνεργός κάποιου ή κάποιων οργανωμένων εμπόρων ναρκωτικών. Με τις ενέργειες του προσέφερε σημαντική εκδούλευση και συνδρομή στον τελικό προμηθευτή και έμπορο ναρκωτικών, όποιος και αν ήταν αυτός. Η κατάληξη της ενέργειας του αυτής δεν μπορούσε να ήταν άλλη εκτός από τη συνδρομή στη διακίνηση και διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Οφείλουμε δε καθηκόντως να παρατηρήσουμε και τα ακόλουθα: Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του». Θα πρέπει, επίσης, να λεχθεί πως οι λόγοι εμπλοκής του κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων, που όπως τέθηκαν ενώπιον μας, ήταν η εξασφάλιση της δόσης του επί καθημερινής βάσης, λόγω της εξάρτησης του από τα ναρκωτικά, ως επίσης και η οικονομική του δυσχέρεια δεν μπορούν να αποτελέσουν επαρκείς δικαιολογίες για την έκνομη συμπεριφορά του. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας,
(2004)2 Α.Α.Δ. 400 «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Kiev ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 218/2016, 18/01/2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας,
(2013)2 Α.Α.Δ. 154 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 466. Όπως, επίσης αναφέρθηκε και στην υπόθεση Μακρή ν. Δημοκρατίας,
(2013)2 Α.Α.Δ 15: «..αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.». Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την κατηγορία της χρήσης κάνναβης, ποινικό αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Όπως έχει αναφερθεί στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας,
(1998)2 Α.Α.Δ. 240: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/ 15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.». Εκείνο το οποίο προβάλλει επιτακτικά, στη βάση των πιο πάνω γεγονότων, είναι η αυστηρή τιμωρία, με σκοπό την πάταξη της διακίνησης και εμπορίας των ναρκωτικών και την αντιμετώπιση των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν από αυτή (βλ. Νάζιπ v. Αστυνομίας,
(2014)2Β Α.Α.Δ 808, Λαζάρου v. Αστυνομίας,
(2010)2 Α.Α.Δ. 633 και Γκυκερίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 171/2020, 08/07/2022), ECLI:CY:AD:2022:B287. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, σημειώνεται ότι στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις που αφορούν τα αδικήματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598 λέχθηκε, ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ 194). Σημειώνεται ότι και οι άλλες δύο υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη αφορούν τη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης κατοχής και χρήσης κάνναβης και λαμβάνουμε υπόψη τις περιστάσεις διάπραξης και των εν λόγω αδικημάτων, όπως αυτά έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος βαρύνεται και με μία προηγούμενη καταδίκη για αδικήματα που αφορούν, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, την κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο γεγονός, ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων, την επιείκεια που μπορεί να επιδείξει το Δικαστήριο, αφού αποτελούν κυρίως ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου προς την τήρηση των Νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ματθαίου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Κλείτος Κλεοβούλου v. Αστυνομίας,
(2012)2 Α.Α.Δ. 17). Στην Κλεοβούλου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/18, Ημερ. 26/09/2018, σε σχέση με τις προηγούμενες καταδίκες, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εν προκειμένω ελήφθη υπόψη η σωρεία προηγούμενων καταδικών τις οποίες έχει εις βάρος του ο εφεσείων, που αφορούσαν παρόμοια αδικήματα, καταδίκες στις οποίες κάθε φορά λαμβάνετο υπόψη και μεγάλος αριθμός άλλων παρόμοιων επίσης υποθέσεων. Βέβαια η αναφορά σε προηγούμενες καταδίκες δεν έχει την έννοια ότι ένας κατηγορούμενος τιμωρείται για δεύτερη φορά. Η προηγούμενη όμως εγκληματική συμπεριφορά, αφενός επηρεάζει το βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει και, αφετέρου αποτελεί ένδειξη της όλης στάσης και της έλλειψης σεβασμού του κατηγορούμενου έναντι του νόμου (Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Περικλέους ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 397). Ροπή ενός δράστη στο έγκλημα και μάλιστα συγκεκριμένου τύπου αναδεικνύει την ιδιαίτερη ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής.» Στην παρούσα περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη ότι η προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου αφορούσε πάλι αδικήματα κατοχής και χρήσης ναρκωτικών και συγκεκριμένα κάνναβης, αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν κατά το έτος 2020 και ο κατηγορούμενος τιμωρήθηκε το 2023. Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση, θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής, απαιτείται η εξατομίκευση της, έτσι ώστε, αυτή, να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του ποινικού αδικήματος, σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας, δεν ατονεί, ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί, στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας,
(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας,
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας,
(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, λαμβάνουμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι πάγια νομολογημένο ότι, η άμεση παραδοχή, αποτελεί παράγοντα μετριασμού της ποινής. Στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 28, τονίστηκε ότι, η παραδοχή ενοχής, πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται τη διάπραξη των ποινικών αδικημάτων με συνέπεια και να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, τονίστηκε επίσης ότι: «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022), ECLI:CY:AD:2022:B386. Βέβαια, η σημασία της παραδοχής, δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος (βλ. Inloo v. Αστυνομίας,
(2008)2 Α.Α.Δ 441). Δεν παραγνωρίζουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε στη διάθεση της σε αυτή την υπόθεση, ικανοποιητική μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου στην βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας και έχουν καταγραφεί ανωτέρω. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο κατηγορούμενος, με την παραδοχή του, βοήθησε στην καταδίκη του και περίσωσε πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου, για αυτό θα της δοθεί η πρέπουσα και ανάλογη, υπό τις περιστάσεις, βαρύτητα (βλ. Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2019, 03/07/2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Λαμβάνουμε υπόψη μας, περαιτέρω, την ομολογία του κατηγορουμένου και γενικότερα, τη συνεργασία του με την Αστυνομία. Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος, υπέδειξε στην Αστυνομία την ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που βρισκόταν στο σαλόνι της οικίας και αποδέχθηκε την κατοχή όχι μόνο της εν λόγω ποσότητας αλλά και όλης της ποσότητας που η Αστυνομία εντόπισε στη συνέχεια σε διάφορα σημεία της οικίας. Επίσης, παρά το ότι στην πρώτη ανακριτική του κατάθεση τήρησε το δικαίωμα της σιωπής, στη 2η κατάθεση του παραδέχθηκε την κατοχή των ναρκωτικών και αποκάλυψε ότι, στις 12/05/2024 έκανε χρήση κάνναβης. Βέβαια θα πρέπει να σημειωθεί, ότι η συνεργασία του κατηγορούμενου δεν ήταν πλήρης, αφού δεν κατονόμασε το πρόσωπο το οποίο τον στράτευσε στην επιχείρηση αυτή, κάτι το οποίο αν υπήρχε θα είχε και άλλη βαρύτητα (βλ. Κυριάκου ν. Δημοκρατίας,
(2013)2 Α.Α.Δ. 746 και Παπαδόπουλος v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 202/2020, 20/09/2022), ECLI:CY:AD:2022:B356. Η πιο πάνω στάση του κατηγορούμενου, δηλαδή, η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, η συνεργασία του με την Αστυνομία στο βαθμό που αναφέρθηκε πιο πάνω, η ομολογία και η απολογία του, καταδεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια του, στοιχείο το οποίο θα λάβουμε υπόψη μας. Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του κατηγορουμένου λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη μας την εξάρτηση του από τα ναρκωτικά (βλ. άρθρο 30
(4)(β) (ιν) του Ν.29/77) και την προσπάθεια του για την απεξάρτηση του από αυτά, αφού, όπως μας έχει λεχθεί, εντάχθηκε στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΔΑΝΑΗ» του Τμήματος των Κεντρικών Φυλακών. Η απεξάρτηση ή η προσπάθεια απεξάρτησης αξιολογείται ως μετριαστικός παράγοντας, αφού δεικνύει αλλαγή στάσης ζωής. Θα λάβουμε υπόψη μας την πιο πάνω προσπάθεια και θα της δώσουμε τη δέουσα, υπό τις περιστάσεις, βαρύτητα (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας,
(2004)2 Α.Α.Δ. 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας,
(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 82). Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη μας, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, την εισήγηση της συνηγόρου υπεράσπισης, η οποία δεν έτυχε οποιασδήποτε αμφισβήτησης από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, για την καλή συμπεριφορά που ο κατηγορούμενος επιδεικνύει στις Κεντρικές Φυλακές (βλ. Κιλινκαρίδης v Δημοκρατίας,
(2015)2Α Α.Α.Δ. 277). Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις, όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και προκύπτουν από τα όσα διευκρινιστικά και επιπρόσθετα ανέφερε η συνήγορος του. Ο κατηγορούμενος, είναι σήμερα ηλικίας 26 ετών. Ο πατέρας του, ο οποίος κατάγεται από τον Λίβανο, εγκατέλειψε την οικογένεια του όταν ο κατηγορούμενος ήταν 15 ετών και έκτοτε δεν διατηρεί επαφή με τον πατέρα του. Έχει μία αδελφή ηλικίας 22 ετών, η οποία εργάζεται ως ασφαλίστρια και ακόμη μία αδελφή ηλικίας 2 ετών την οποία η μητέρα του απέκτησε από άλλη σχέση. Η μητέρα του, επίσης, εργάζεται ως ασφαλίστρια. Ο κατηγορούμενος μετά την αποφοίτηση του από νυχτερινό σχολείο, σε ηλικία 18 ετών φοίτησε στη σχολή School of Αutomotive Engineers για 3 χρόνια, αλλά λόγω της σύλληψης του δεν παρακάθησε σ' ένα μάθημα για να πάρει το δίπλωμα του. Παράλληλα εργαζόταν ως μηχανικός αυτοκινήτων σε ασφαλιστική εταιρεία. Υπηρέτησε για 8 μήνες στην Εθνική Φρουρά, αλλά λόγω οικογενειακών προβλημάτων διέκοψε. Στην οικογένεια υπήρχαν σοβαρά οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα. Ειδικότερα, από μικρή ηλικία ο κατηγορούμενος, αλλά και η μητέρα και αδελφή του ήταν θύματα βίας που ασκούσε ο πατέρας του, ο οποίος τον ανάγκασε από την ηλικία των 12 ετών να εργάζεται για να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένεια. Μετά την εγκατάλειψη της οικογένειας από τον πατέρα του, ο ίδιος ανέλαβε ένα μεγάλο βάρος στους ώμους του, αφού ήταν ο προστάτης της οικογένειας. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε με τη γιαγιά του, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και χρειαζόταν τη φροντίδα του, ιδιαίτερα μετά το θάνατο του παππού του. Λόγω της ευάλωτης και εύθραυστης ψυχικής του κατάστασης παρασύρθηκε από κακές συναναστροφές με αποτέλεσμα από την ηλικία των 15 χρόνων να καταλήξει στη χρήση ουσιών εξάρτησης. Λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις πιο πάνω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και καθετί που αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα επιπρόσθετα ανέφερε ο συνήγορος του, όμως, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι στις περιπτώσεις ναρκωτικών και γενικότερα σοβαρών αδικημάτων τα οποία χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης και αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου έχουν μόνο οριακή σημασία. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Ειδικότερα σε ότι αφορά τα δύσκολα παιδικά χρόνια του κατηγορούμενου σχετικά είναι τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ανδρέας Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ 77, ότι δηλαδή η δυστυχία που πλήττει έναν άνθρωπο στην παιδική του ηλικία δεν αποτελεί μόνιμη ασπίδα για συνέχιση της παρανομίας με ατιμωρησία. Επίσης, στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας,
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας,
(1997)2 Α.Α.Δ. 30: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας.» Έχουμε λάβει, περαιτέρω, υπόψη μας τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, ως αυτά αποκαλύπτονται στο ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο τέθηκε ενώπιον μας (βλ. τεκμήριο Β) και θα τους δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις. Προκύπτει, ο κατηγορούμενος να είναι άτομο με χρόνιες δυσκολίες προσαρμογής και χρόνιες αγχώδεις εκδηλώσεις που εμφανίζει σοβαρές δυσκολίες ελέγχου των παρορμήσεων (συχνά ξεσπάσματα θυμού). Διαπιστώθηκε αδυναμία να συνεχίσει και να ολοκληρώσει την στρατιωτική του θητεία και του χορηγήθηκε κατάλληλο πιστοποιητικό. Θα πρέπει, όμως, να αναφερθεί ότι τα εν λόγω προβλήματα δεν προκύπτει να αποτελούν μια εξαιρετική περίσταση (βλ. Χρύσανθος Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 67/2024, Ημερ. 26/04/2024, αναφορικά με τον τρόπο που επιδρούν καθοριστικά τα προβλήματα υγείας στην επιβολή ποινής). Υπόψη μας, επίσης, λαμβάνουμε τα όσα η συνήγορος του κατηγορουμένου ανάφερε σε σχέση με τις επιπτώσεις και δυσχέρεια που ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης θα έχει στον κατηγορούμενο και στην οικογένεια του και ειδικότερα στη γιαγιά του με την οποία διέμενε πριν τη σύλληψη του και η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ως αυτά αναφέρθηκαν πιο πάνω, κάτι το οποίο δεν μας αφήνει αδιάφορους. Εντούτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Στην πρόσφατη υπόθεση του Εφετείου Γενικός Εισαγγελέας v. Μάριου Παπανικόλα, Ποινική Έφεση 214/20121, Ημερ. 19/01/2024 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Σημειώνουμε ενδεικτικά, ως προς τη γενική αντιμετώπιση από τον Νομοθέτη, πως ακόμα και την περίπτωση εγκύου ή μητέρας ανηλίκου, την εξαιρεί στον Ν.33(Ι)/05 στις υποθέσεις ναρκωτικών από το ευεργέτημα της μη επιβολής στερητικής της ελευθερίας ποινής, ακριβώς επειδή θεωρεί εξαιρετικά σοβαρά τα αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά [Άρθρα 3
(1),
(3)του Ν.33(Ι)/05]». Επιπρόσθετα, συνυπολογίζουμε την προσπάθεια που καταβάλλει για την ολοκλήρωση της φοίτησης του στην σχολή του, όπως αυτή αναδύεται από το γεγονός ότι παρακάθησε σε εξέταση ενός μαθήματος ενόσω κρατείτο στις Φυλακές και ότι προέβη, μέσω της συνηγόρου του, στα αναγκαία διαβήματα ώστε να εξασφαλίσει εκπαιδευτική άδεια για να παρακαθήσει στις εξετάσεις του τελευταίου του μαθήματος. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το γεγονός ότι παρακολουθεί μαθήματα ψυχολογίας στο σχολείο των Κεντρικών Φυλακών, αποτελούν στοιχεία ενδεικτικά της επιθυμίας του για αλλαγή στάσης στη ζωή του. Λαμβάνουμε, περαιτέρω, υπόψη το ότι είδος των ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος κατείχε ήταν τάξης Β που δεν είναι η σοβαρότερη κατηγορία ναρκωτικών, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζουμε την ποσότητα τους που σε κάθε περίπτωση δεν ήταν αμελητέα. Επιπρόσθετα, λαμβάνουμε υπόψη, ότι απουσιάζουν οι περιστάσεις που μνημονεύονται στο άρθρο 30
(4)(α) του Ν.29/77, οι οποίες, αν υπήρχαν, θα καθιστούσαν τα αδικήματα ως ιδιαίτερα σοβαρά (άρθρο 30
(4)(α) του Ν.29/77). Πέραν των πιο πάνω, προσμετρούμε προς όφελος του κατηγορούμενου, το σχετικά νεαρό της ηλικίας του, αφού κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν ηλικίας 25 ετών. Σύμφωνα με τη νομολογία το νεαρό της ηλικίας αποτελεί επιπρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα (βλ. Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ 50). Επισημαίνουμε, ωστόσο ότι, ακόμα και στην περίπτωση νεαρών παραβατών, ένα Δικαστήριο δεν θα διστάσει να επιβάλει ποινή φυλάκισης και, μάλιστα, πολυετή αν κρίνει ότι τούτο είναι η μόνη ορθή επιλογή (βλ. Christos Charalambous Savvides v. The Republic
(1988)2C.L.R51 και Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Στη υπόθεση, χχχχ Velcu v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση, 100/2019, ημερ. 20.01.21 το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού επισήμανε ότι η συνεχιζόμενη παραβατική συμπεριφορά του Εφεσείοντα, παρά το νεαρό της ηλικίας του, συνιστούσε πολύ ανησυχητικό παράγοντα, τόνισε τα ακόλουθα: «Η αναγκαιότητα, όμως, για επιτέλεση του σκοπού της αναμόρφωσης, δεν μπορεί να εξουδετερώνει τους υπόλοιπους στόχους της επιβολής ποινής που αφορούν στην αποτροπή διάπραξης αδικημάτων, τόσο από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, όσο και από τρίτους, και, επιπλέον, στοχεύει στην προστασία του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου από συμπεριφορές όπως αυτές του εφεσείοντα. Δεν θα ήταν ορθό το νεαρό της ηλικίας ενός κατηγορουμένου να θεωρηθεί ότι αποτελεί παράγοντα αποφυγής των συνεπειών του νόμου και απουσίας επιβολής οποιασδήποτε ποινής. Στο σύγγραμμα Emmins on Sentencing, 3rd edition, στη σελίδα 64 αναφέρεται ότι: ".The fact that the offender's youth will be of less importance when the offence is a very serious one."» Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών, τον τρόπο εμπλοκής του και το ρόλο του ως ανωτέρω αναφέρθηκε, το ότι βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη και το γεγονός ότι, για σκοπούς επιβολής ποινής, λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις, ως ανωτέρω αναφέρθηκε και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω και ειδικότερα την παραδοχή του, τη συνεργασία του με την Αστυνομία, την ομολογία του, την προσπάθεια του για απεξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες και τις προσωπικές του συνθήκες, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα διαδραματίσουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ναζίπ ν. Αστυνομίας,
(2014)2Β Α.Α.Δ 808: «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.» (βλ. επίσης, Bistriceanu ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2017, 26/04/2018), ECLI:CY:AD:2018:B
- Στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, 03/03/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 5 χρόνων την οποία το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα κατόπιν καταδίκης του στη βάση της δικής του παραδοχής για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου και ηλικίας 27 ετών. Είχε συνεργαστεί με την Αστυνομία και είχε παράσχει και κάποιες πληροφορίες για τον τελικό παραλήπτη της κάνναβης, η οποία ήταν συνολικού βάρους 2.028,3 γραμμαρίων. Είχε αναλάβει να μεταφέρει, για το εν λόγω πρόσωπο, στις μη αποτελεσματικά ελεγχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας, την εν λόγω ποσότητα κάνναβης, επειδή εκείνος δεν μπορούσε να το πράξει λόγω αδυναμίας διέλευσης, καθιστώντας τον εαυτό του αναγκαίο κρίκο στην αλυσίδα της διακίνησης τους. Στην υπόθεση Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 17/2016, 22/05/2017, ECLI:CY:AD:2017:D183, το Κακουργιοδικείο, επέβαλε στον εφεσείοντα, ο οποίος ήταν ηλικίας 43 χρονών, νυμφευμένος και πατέρας τριών κοριτσιών ηλικίας 21, 20 και 16 ετών (εκ των οποίων, το νεαρότερο, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και κινητικά ήταν μόνιμα ανάπηρο) και λευκού ποινικού μητρώου, για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Η υπόθεση αφορούσε 2.007,5 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και η καταδίκη του εφεσείοντα ήταν το αποτέλεσμα της δικής του παραδοχής. Για την διακίνηση της προαναφερόμενης ποσότητας κάνναβης, έλαβε από τον εντολέα του, τον οποίο δεν αποκάλυψε στην Αστυνομία, €
- Το Ανώτατο Δικαστήριο, έκρινε ότι δεν υπήρχε σφάλμα αρχής στην απόφαση του Κακουργιοδικείου για την ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα και ότι η διακριτική του ευχέρεια ασκήθηκε εντός του ορθού πλαισίου. Στην υπόθεση Πόλεος ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 141/2016, 02/06/2017, ECLI:CY:AD:2017:B210, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την απόφαση του Κακουργιοδικείου να επιβάλει στον εφεσείοντα, για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κάνναβης συνολικού βάρους 1.922,1601 γραμμαρίων) και της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο (κάνναβης συνολικού βάρους 1.908,425 γραμμαρίων) συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 4 χρόνων. Ο εφεσείοντας, είχε παραδεχθεί άμεσα την διάπραξη των εν λόγω ποινικών αδικημάτων στην Αστυνομία και στην συνέχεια και ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν προχωρημένης ηλικίας, ήταν εξαρτημένος χρήστης κάνναβης με ιστορικό προσπαθειών απεξάρτησης και είχε λευκό ποινικό μητρώο. Στην Κωνσταντίνου v Δημοκρατίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 466, πρωτόδικα επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης 6 ετών για το αδίκημα της κατοχής 1,5 σχεδόν κιλού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Λήφθηκε υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του και η μεταμέλεια του. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε απορρίφθηκε. Σε εκείνη την υπόθεση διαπιστώθηκε οργάνωση και επαγγελματισμός στην διακίνηση των ναρκωτικών. Στην Κατσαπάου v. Δημοκρατίας,
(2012)2 Α.Α.Δ. 318, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μέγιστη τα 8 έτη. Η ανευρεθείσα ποσότητα ανερχόταν στο 1 κιλό και 481 γραμμάρια ξηρής φυτικής κάνναβης. Διαπιστώθηκε οργάνωση και επαγγελματισμός στην διακίνηση των ναρκωτικών. Ειδικότερα, για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην υπόθεση Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 208/2018, 27/11/2019, η οποία αφορούσε 1.415 γραμμάρια κάνναβης, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 5 χρόνων, που το Κακουργιοδικείο, μεταξύ άλλων, επέβαλε στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, για το σχετικό ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου και εκτός της άμεσης παραδοχής του, ενώπιον του Κακουργιοδικείου, υπήρχε και η άμεση συνεργασία του με την Αστυνομία κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, η οποία έγινε αποδεκτή από το Κακουργιοδικείο και προσμέτρησε προς όφελος του για σκοπούς ποινής. Στην Ανδρέου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, ποινή φυλάκισης 4,5 χρόνων που επιβλήθηκε πρωτόδικα στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 996.8 γραμμαρίων μειώθηκε κατ' έφεση σε 3,5 χρόνων. Ο εφεσειών σε εκείνη την υπόθεση απροσχεδίαστα συνελήφθηκε να μεταφέρει την πιο πάνω ποσότητα κάνναβης για λογαριασμό του προμηθευτή του με τον οποίο είχε συναντηθεί για να εξασφαλίσει ποσότητα κάνναβης για δική του χρήση. Λήφθηκαν υπόψη η παραδοχή του, η μεταμέλεια του, η συνεργασία με την Αστυνομία και η παροχή σε αυτήν όλων των πληροφοριών που γνώριζε, το λευκό του ποινικό μητρώο αλλά ιδιαίτερα οι ιδιάζουσες προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες. Στην υπόθεση Ahmed ν. Δημοκρατία, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 27/2011, κ.α., Ημερ. 27/11/2012, το Κακουργιοδικείο, επέβαλε στους εφεσείοντες, για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, ποινή φυλάκισης 6 χρόνων. Η υπόθεση αφορούσε ρητίνη κάνναβη, συνολικού βάρους περίπου 947 γραμμαρίων. Οι εφεσείοντες, ήταν όλοι πρόσωπα νεαρής ηλικίας και λευκού ποινικού μητρώου και η καταδίκη τους από το Κακουργιοδικείο ήταν το αποτέλεσμα της δικής τους παραδοχής, μετά από μερική ακρόαση. Όλοι, ενεργούσαν, σχετικά με την διακίνηση των ναρκωτικών, κατόπιν οδηγιών τρίτου προσώπου. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών, τον τρόπο εμπλοκής του και το ρόλο του ως ανωτέρω αναφέρθηκε, το ότι βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη και το γεγονός ότι, για σκοπούς επιβολής ποινής, λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία: Καμία ποινή, επειδή τα γεγονότα της, εμπεριέχονται στα γεγονότα της 2ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην 2η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης, 4 χρόνων. Στην 3η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης, 3 μηνών. Οι προαναφερόμενες ποινές φυλάκισης του κατηγορουμένου, να συντρέχουν και να μειωθούν κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 20/05/2024 μέχρι και σήμερα. Για σκοπούς επιβολής ποινής στον κατηγορούμενο λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις με αριθμό 24560/2023 και 12489/2024 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Οι ναρκωτικές ουσίες της παρούσας υπόθεσης αλλά και των υποθέσεων με αρ. 24560/2023 και 12489/2024 που εντοπίστηκαν στα πλαίσια διερεύνησης τους να καταστραφούν. Τα κινητά τηλέφωνα που εντοπίστηκαν στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Το ποσό των €2.180,00 που εντοπίστηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου να κατασχεθεί και να κατατεθεί στο Πάγιο Ταμείο του Κράτους. (Υπ.) .............. Χρ. Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ε. Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο