ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. C.C.O. κ.α., Υπόθεση Αρ.: 16569/2023, 31/10/2024

(1)και

(2)], 30, 31, Πρώτος Πίνακας, Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Νόμος 29/1977 (εφεξής «ο Νόμος 29/1977») (κατηγορίες αρ. 3 και 9)· της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, με βάση τα Άρθρα 2, 3, 5, 6

(3), 30, 30Α 31, Πρώτος Πίνακας, Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας, του Νόμου 29/1977 (κατηγορίες αρ. 4 και 10)· της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο, με βάση τα Άρθρα 2, 3, 5, 30, 31, Πρώτος Πίνακας, Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας, του Νόμου 29/1977 (κατηγορία αρ. 34)· της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, με βάση τα Άρθρα 2, 3, 6 [

(1)και

(2)], 30, 31, Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας, του Νόμου 29/1977 (κατηγορία αρ. 5)· της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, με βάση τα Άρθρα 2, 3, 5, 6

(3), 30, 31, Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας, του Νόμου 29/1977 (κατηγορία αρ. 6)· της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, με βάση τα Άρθρα 2, 3, 5, 30, 31, Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας, του Νόμου 29/1977 (κατηγορίες αρ. 14, 15, 16, 17, 18, 19 και 20)· και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, με βάση τα Άρθρα 2, 3, 4 [

(1),(iii) και

(2)] και 5 του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007, Νόμος 188(I)/2007 (εφεξής «ο Νόμος 188(I)/2007») (κατηγορίες αρ. 8 και 21). Σύμφωνα με την περιγραφή από την Κατηγορούσα Αρχή των προαναφερόμενων κατηγοριών στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος 2 φέρεται ότι, στις 10/08/2023, στην Επαρχία Λεμεσού, είχε στην κατοχή του παράνομα, 21,41 γρ. και 584,6 γρ. κοκαΐνης (κατηγορίες αρ. 3 και 9), με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο (κατηγορίες αρ. 4 και 10). Περαιτέρω, διατείνεται ότι, σε διαφορετικές περιπτώσεις και σε άγνωστη ημερομηνία, μεταξύ της περιόδου 01/06/2023 και 10/08/2023, στην Επαρχία Λεμεσού, παράνομα προμήθευσε σε άλλα πρόσωπα, αγνώστου ταυτότητας, 50 γρ. κοκαΐνης (κατηγορία αρ. 34). Επί πλέον, υποστηρίζεται ότι, στις 10/08/2023, στην Επαρχία Λεμεσού, ο κατηγορούμενος 2 είχε στην κατοχή του, χωρίς την νενομισμένη άδεια, 14,27 γρ. κάνναβης (κατηγορία αρ. 5), με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία αρ. 6). Πρόσθετα, διατυπώνεται ότι, σε επτά διαφορετικές περιπτώσεις και σε άγνωστη ημερομηνία, μεταξύ της περιόδου 01/01/2023 και 10/08/2023, στην Επαρχία Λεμεσού, παράνομα προμήθευσε σε άλλο πρόσωπο, αγνώστου ταυτότητας, άγνωστη ποσότητα κάνναβης (κατηγορίες αρ. 14, 15, 16, 17, 18, 19 και 20). Και τέλος, προβάλλεται η θέση ότι, ο κατηγορούμενος 2, στις 10/08/2023, κατείχε το ποσό των €575, ενώ γνώριζε ότι ήταν περιουσία που αποτελούσε έσοδο από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία αρ. 8). Καθώς επίσης, ότι, μεταξύ της περιόδου 01/01/2023 και 10/08/2023, απέκτησε το ποσό των €7.200, ενώ γνώριζε ότι ήταν περιουσία που αποτελούσε έσοδο από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία αρ. 21). Σε ότι αφορά το κατηγορητήριο, σημειώνεται επίσης ότι, ο κατηγορούμενος 2, με αυτό, αρχικά αντιμετώπιζε και τις κατηγορίες αρ. 1, 2, 7, 11, 12, 13 και 25, που αφορούσαν τα ποινικά αδικήματα της συνομωσίας με άλλο πρόσωπο για την διάπραξη κακουργήματος (δηλαδή, της παράνομης κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο και της κατοχής περιουσίας που αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο και της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο, για τις οποίες, κατά την εξέλιξη εκδίκασης της υπόθεσης, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, δια του εκπροσώπου του, ανακοίνωσε αναστολή της ποινικής δίωξης του, με αποτέλεσμα την διακοπή τους και την απαλλαγή του κατηγορουμένου 2 από αυτές από το Δικαστήριο. ΙΙ. Η μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή, κατά την ακρόαση, προς απόδειξη της υπόθεσης της, κάλεσε ως μάρτυρες τους: Α./Αστ. 3428, Κ. Χαραλάμπους, Α./Αστ. 2715, Α. Σαββίδης, Αστ. 4155, Χ. Χρίστου και Λοχ. 3158, Ν. Χριστοφή (εφεξής «οι ΜΚ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ3 και Μ.Κ.4», αντίστοιχα). Σε ότι αφορά τον Μ.Κ.4, σημειώνεται ότι, αυτός, κλήθηκε μετά από αίτημα της συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, για σκοπούς αντεξέτασης. Σε ότι αφορά την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, σημειώνεται επίσης ότι, κατά την εξέλιξη της ακρόασης, ενώπιον του Δικαστηρίου, εκ μέρους του κατηγορουμένου 2, η συνήγορος υπεράσπισης του, αποδέχθηκε ως αποδεδειγμένα, γεγονότα που δηλώθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως αποδεκτά γεγονότα, με βάση το Άρθρο 19 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9. Σχετικά, μεταξύ άλλων, είναι το έγγραφο «Προτεινόμενων Παραδεκτών Γεγονότων», Τεκμήριο Α και τα Τεκμήρια 20, 21, 22Α και 22Β που το αφορούν. Ο κατηγορούμενος 2, στην βάση της προαναφερόμενης προσκομισθείσας από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων, αποφασίστηκε από το Δικαστήριο και σύμφωνα με το Άρθρο 74 [

(1),(α) και (β)] του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (εφεξής «το Κεφ. 155») κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του. Κατόπιν, και με βάση το Άρθρο 74 [

(1),(γ) και (δ)] του Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος 2, ως επέλεξε, με βάση τα σχετικά δικαιώματα του, τα οποία του επεξηγήθηκαν από το Δικαστήριο, τήρησε σιωπή και προς υπεράσπιση του, δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα ή παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία. ΙΙΙ. Οι Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4, κατά πάντα ουσιώδη, σε σχέση με αυτή την υπόθεση, χρόνο, υπηρετούσαν στην Υ.ΚΑ.Ν. και ήταν τοποθετημένοι στο κλιμάκιο της Επαρχίας Λεμεσού. Κατά την ακρόαση, οι Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4 κατέθεσαν για τις ενέργειες τους, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, σχετικά με την έρευνα που διενήργησε η υπηρεσία τους, στη βάση δικαστικού εντάλματος, σε οικία που βρισκόταν επί της οδού Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού. Αναφέρθηκαν στο χρονικό της επιχείρησης, καθώς επίσης και στα πράγματα που ανευρέθηκαν και κατασχέθηκαν ως τεκμήρια για να ετύγχαναν μεταχείρισης σύμφωνα με τον Νόμο, σε σχέση με την διερεύνηση της υπόθεσης που είχε προκύψει εναντίον, μεταξύ άλλων, και του κατηγορουμένου 2, για την διάπραξη ποινικών αδικημάτων με βάση τον Νόμο 29/

1. Ο Μ.Κ.4, επιπρόσθετα, κατέθεσε και για τις ενέργειες του, ως μέλος της ανακριτικής ομάδας, οι οποίες επακολούθησαν και άπτονταν της διερεύνησης της υπόθεσης. Στην ανακριτική ομάδα, συμμετείχε και ο Μ.Κ.
2. Κατά την ακρόαση, αυτός, αναφέρθηκε για τον δικό του ρόλο στην διερεύνηση της υπόθεσης, σαν χειριστής τεκμηρίων, αριθμό των οποίων παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο, για να αποτελέσουν μέρος της μαρτυρίας για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ο Μ.Κ.2, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας που απαρτιζόταν από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.4, κατέθεσε και αυτός για τις ενέργειες του αναφορικά με την διερεύνηση της υπόθεσης, οι οποίες, μεταξύ άλλων, αφορούσαν την λήψη καταθέσεων από διάφορα πρόσωπα, περιλαμβανομένου και του κατηγορουμένου
3. IV. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας Έχοντας παραθέσει γενικά την προσκομισθείσα κατά την ακρόαση μαρτυρία, για την οποία, στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, είχαμε την ευχέρεια, παρακολουθώντας επιστάμενα τα όσα οι μάρτυρες κατέθεταν, τον τρόπο με τον οποίο κατέθεταν και την λογική που η μαρτυρία τους ανέδυε με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης, να αποκομίσουμε τις αναγκαίες εντυπώσεις ως προς την αξιοπιστία της, προχωρούμε, ως η ευθύνη του Δικαστηρίου, στην αξιολόγηση της (βλ. Brierley v. Αστυνομίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 476). Όπως είναι νομολογημένο, η αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο, γίνεται συνολικά και στη βάση μιας ενιαίας λογικής προσέγγισης και όχι μικροσκοπικά ή αποσπασματικά και, κατά κύριο λόγο, στη βάση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα (βλ. Brierley v. Αστυνομίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Al Ittihad Al Watani κ. α. ν. Παπαδόπουλου,

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1924 και Τσιαττές ν. Solomonides (Cartridges Industries) Ltd,

(2009)1 A.A.Δ. 974). Τα στοιχεία εκείνα, σε σχέση και αναφορικά με την μαρτυρία, που επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου για το προκείμενο, όπως είναι για παράδειγμα, οι διαφορές και οι αντιφάσεις που εντοπίζονται, πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής, ώστε να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία των μαρτύρων, ή να φανερώνουν τη διάθεση τους, στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της (βλ. Χαμπή ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ. 70). Συναφώς, μικροδιαφορές ή μικρό - αντιφάσεις σε λεπτομέρειες και επουσιώδη θέματα, στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θεωρούνται ότι ενδυναμώνουν μια μαρτυρία που, κατά τα άλλα, είναι πειστική και καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων (βλ. Σιβιτανίδης ν. Δημοκρατίας,

(2011)2 Α.Α.Δ. 166). Η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο, είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, αλλά και η συνάρτηση των ισχυρισμών του με την υπόλοιπη μαρτυρία, συνιστούν επίσης καθοριστικούς, για την αξιοπιστία του, παράγοντες (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Kartashov,

(2011)1 Α.Α.Δ. 55). Κατά την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, το Δικαστήριο, δεν περιορίζεται στην ατομική αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων, αλλά, την μαρτυρία του κάθε ενός από αυτούς, πρέπει να την αντιπαραβάλλει, να την συγκρίνει, να την συσχετίζει και να την διερευνά, στο σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Παναγή ν. Χρυσοδόντα, Ποινική Έφεση Αρ. 249/2015 κ. α., 06/06/2024 και Δ. Κουβά και Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα, Πολιτική Έφεση Αρ. 295/2015, 17/07/2024). Ένας μάρτυρας, συνεπώς, μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Όταν γίνει πιστευτός, η μαρτυρία του μπορεί να γίνει αποδεκτή εν όλω ή εν μέρει. Μερικώς όταν, παρά το ότι γίνεται πιστευτός, μέρος μόνο της μαρτυρίας του κρίνει το Δικαστήριο, εκφράζει την πραγματικότητα, καθότι, εκείνο που απορρίπτει, θεωρεί, για λόγους, όπως είναι για παράδειγμα, η αδυναμία μνήμης ή η ανεπίγνωστη ανεπαρκής παρατήρηση, ότι είναι λανθασμένο (βλ. Mohamed v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 266). Η αξιοπιστία της μαρτυρίας, εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (βλ. Wynne v. Mavronicola,

(2009)1 A.A.Δ. 1138). Ο Μ.Κ.3, ως μάρτυρας, ήταν καθόλα θετικός. Κατέθεσε, σχετικά με τα επίδικα γεγονότα, με σαφήνεια, ακρίβεια και σταθερότητα, χωρίς από την μαρτυρία του να προκύπτει ότι, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν ήταν, ως όφειλε να είναι, αντικειμενικός και αμερόληπτος. Οι ισχυρισμοί του, πέραν της επιβεβαίωσης που τυγχάνουν από την μαρτυρία του Μ.Κ.4, στην αξιολόγηση της οποίας αναφερόμαστε στην συνέχεια, ουσιαστικά, δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του, με την πλευρά της υπεράσπισης του κατηγορουμένου, με τα διάφορα ερωτήματα και θέσεις που του υπέβαλε, να δείχνει ότι, το γνωστικό μέρος της μαρτυρίας του, το αποδεχόταν, αλλά αμφισβητούσε ότι από τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε, θα μπορούσε να υπάρξει συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου

1. Όπως ο Μ.Κ.3 κατέθεσε, στις 10/08/2023 και μεταξύ των ωρών 17:35 - 19:30, μαζί με άλλους πέντε συναδέλφους του από το κλιμάκιο της Υ.ΚΑ.Ν. της Επαρχίας Λεμεσού, περιλαμβανομένου και του Μ.Κ.4, εκτέλεσαν το δικαστικό ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 23, που είχε εξασφαλιστεί στις 13:30 της ίδιας ημέρας και αφορούσε οικία που βρισκόταν επί της οδού Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού. Η έκδοσης του, όπως φαίνεται και στο ίδιο το ένταλμα έρευνας από την ένορκη δήλωση που το συνοδεύει, είπε, είχε βασιστεί, κυρίως, σε πληροφορία που είχε ληφθεί στην Αστυνομία στις 06/08/2023, ότι αλλοδαπά πρόσωπα χρησιμοποιούσαν την εν λόγω οικία για σκοπούς κατοχής, χρήσης και προμήθειας ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β, διαπράττοντας τα σχετικά, με βάση τον Νόμο 29/1977, ποινικά αδικήματα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.3, με την είσοδο τους στην οικία, εντόπισαν τέσσερεις Νιγηριανούς, τρείς άντρες και μία γυναίκα. Επρόκειτο για τον πρώην κατηγορούμενο 1, ο οποίος, εκείνη την ώρα, βρισκόταν στην κουζίνα, και τους πρώην κατηγορούμενους 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, οι οποίοι βρίσκονταν στο σαλόνι. Αφού ο Μ.Κ.4 τους πληροφόρησε για την ιδιότητα και τον σκοπό της εκεί παρουσίας τους και τους επίστησε την προσοχή στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, ακολούθησε, στην συνεχή παρουσία τους, η έρευνα της οικίας, ως αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο εντοπισμός, σε διαφορετικά μέρη, μεταξύ άλλων πραγμάτων, και διαφόρων ποσοτήτων ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β, ήτοι κοκαΐνης και κάνναβης. Ειδικότερα, αναφέρθηκε ο Μ.Κ.3, στις 17:45, πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, δίπλα ακριβώς από το οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος 2, σε κοινή θέα, βρήκε εκτεθειμένα, τα 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο
2. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο, η κατοχή του οποίου, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, την κατάσχεσε ως τεκμήριο και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί δεν είπαν οτιδήποτε. Ως αποτέλεσμα, στις 17:46, τους συνέλαβε για αυτόφωρο ποινικό αδίκημα, αυτό της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, πληροφορώντας τους σχετικά και επιστώντας εκ νέου την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, χωρίς όμως και πάλι να λάβει οποιαδήποτε απάντηση. Ακολούθως, τους ενημέρωσε προφορικά για τα νομικά τους δικαιώματα, ως πρόσωπα που τελούσαν υπό αστυνομική κράτηση, τα οποία επέλεξαν να μην ασκήσουν. Όπως ο Μ.Κ.3 κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε και αντεξεταζόμενος δεν αμφισβητήθηκε, ο κατηγορούμενος 2, σε σχέση με την εν λόγω ποσότητα κάνναβης, ήταν πολύ κοντά, «πάνω από το τραπεζάκι» και είχε σε αυτήν, «άμεση πρόσβαση». Κατόπιν, κατέθεσε ο Μ.Κ.3, προέβη σε σωματική ερεύνα και του κατηγορούμενου 2, στην κατοχή του οποίου, μεταξύ άλλων πραγμάτων, εντόπισε €290 σε μετρητά (14 χαρτονομίσματα των €20 και ένα χαρτονόμισμα των €10), ήτοι το Τεκμήριο
3. Κατά τον εντοπισμό τους, αναφερόμενος προς τον κατηγορούμενο 2 για την υπόνοια του ότι αποτελούσαν το προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων, τα κατάσχεσε ως τεκμήριο και αφού του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα του, αυτός απάντησε: «Why». Κατά την κυρίως εξέταση του, ο Μ.Κ.3 διευκρίνισε ότι, η εν λόγω υπόνοια του, είχε διαμορφωθεί λόγω του εντοπισμού της κάνναβης, ως ανωτέρω, σε συνδυασμό με την μικρή αξία των χαρτονομισμάτων, η ύπαρξη των οποίων θα μπορούσε να οφείλεται, σε συναλλαγές ελεγχόμενου φαρμάκου με αντάλλαγμα χρήματα. Ακολούθως, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.3, ερευνήθηκε το υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου
4. Στις 18:10, εντόπισε πάνω στο κομοδίνο που βρισκόταν ακριβώς δίπλα από το κρεβάτι, το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, μέσα στο οποίο βρισκόταν ένα ροζ νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο
5. Περιείχε επίσης, ένα αποσμητικό μασχάλης, μία οδοντόβουρτσα, μία φανέλα και δύο αντρικά εσώρουχα μάρκας «Uomo», ήτοι το Τεκμήριο
6. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι, η ανευρεθείσα άσπρη συμπαγής ουσία, επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο, η κατοχή του οποίου, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, την κατάσχεσε ως τεκμήριο, πληροφορώντας τους επίσης ότι θα κατάσχονταν και όλα τα υπόλοιπα πράγματα που εντοπίστηκαν μαζί, για περαιτέρω εξετάσεις. Αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί τήρησαν σιωπή. Μετά, στις 18:15, πάνω στο ίδιο κομοδίνο και ακριβώς δίπλα από το σημείο που βρέθηκε το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, εντόπισε το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο
7. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι, η ανευρεθείσα πράσινη ξηρή φυτική ύλη, ήταν ελεγχόμενο φάρμακο, η κατοχή του οποίου, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, τα κατάσχεσε ως τεκμήριο και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί και πάλι δεν είπαν οτιδήποτε. Όπως κατά την κυρίως εξέταση του ο Μ.Κ.3 διευκρίνισε, το εν λόγω κομοδίνο, σε σχέση με την πόρτα εισόδου του υπνοδωματίου, μπαίνοντας, βρισκόταν αμέσως στα δεξιά και, δίπλα του ακριβώς, «σχεδόν ενωμένα», ακολουθούσε το κρεβάτι. Διευκρίνισε επίσης ότι, το συγκεκριμένο κομοδίνο ήταν μικρό και άρα, το τσαντάκι ώμου που περιείχε την κοκαΐνη και το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε την κάνναβη, ήταν «δίπλα - δίπλα». Ανέφερε επιπρόσθετα, σχετικά με την αναφορά του στο διαφανές σακούλι που περιείχε την κάνναβη, ότι η διαφάνεια ήταν τέτοια που το περιεχόμενο της, δηλαδή, η ξηρή φυτική ύλη, διακρινόταν απέξω. Συνεχίζοντας την έρευνα στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, κατέθεσε επίσης ο Μ.Κ.3, στις 18:20, μέσα σε ερμάρι, εντόπισε πάνω σε ράφι του, €285 σε μετρητά («στοιβαγμένα»: τέσσερα χαρτονομίσματα των €50, 4 χαρτονομίσματα των €20 και ένα χαρτονόμισμα των €5), ήτοι το Τεκμήριο
8. Κατά τον εντοπισμό τους, αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορουμένους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, ότι θα κατάσχονταν για περαιτέρω εξετάσεις, αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, ο κατηγορούμενος 2, όταν οι υπόλοιποι παρέμειναν σιωπηλοί, αποκρίθηκε: «It's mine». Επακόλουθα, μέσα σε συρτάρι άλλου κομοδίνου, εντόπισε το πράσινο σημειωματάριο, Τεκμήριο
9. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορουμένους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι τα όσα χειρόγραφα καταγράφονταν σε αυτό, πιθανόν να σχετίζονταν με υπόθεση ναρκωτικών και πληροφορώντας τους ότι θα το κατάσχε για περαιτέρω εξετάσεις, αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, κανένας από αυτούς δεν είπε κάτι. Στην θέση της συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, η οποία του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του, ότι το εν λόγω σημειωματάριο δεν ανήκει στον κατηγορούμενο 2, ο Μ.Κ.3 απάντησε ότι δεν γνωρίζει και επανέλαβε την θέση του ότι, κατά την κατάσχεση του ως τεκμήριο, κανένας από τους παριστάμενους δεν είχε αναφέρει ότι του ανήκει. Ωστόσο, όπως κατά την αντεξέταση του επίσης ισχυρίστηκε και δεν αμφισβητήθηκε, κατά τον χρόνο που θα ερευνάτο το εν λόγω υπνοδωμάτιο, όταν οι πρώην κατηγορούμενοι 1, 3 και 4 και κατηγορούμενος 2 ερωτήθηκαν ποιος ήταν ο ένοικος του υπνοδωματίου, όλοι είχαν πει και ο κατηγορούμενος 2 συμφώνησε, ότι ήταν δικό του. Περαιτέρω, στην υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, ότι το εν λόγω υπνοδωμάτιο δεν ήταν αποκλειστικά του κατηγορουμένου 2, γιατί σε αυτό κοιμόταν και ο πρώην κατηγορούμενος 3, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει. Αναφέροντας ωστόσο ότι, όπως είχε λεχθεί από όλους τους προαναφερόμενους, στο ένα υπνοδωμάτιο της οικίας κοιμόταν η πρώην κατηγορούμενη 4, στο άλλο κοιμόταν ο κατηγορούμενος 2 και ότι άλλο ένα πρόσωπο κοιμόταν στο σαλόνι, πάνω στον καναπέ. Είχε επίσης λεχθεί ότι, ο πρώην κατηγορούμενος 3 βρισκόταν εκεί ως επισκέπτης. Η έρευνα, κατάθεσε περαιτέρω ο Μ.Κ.3, επεκτάθηκε και εξωτερικά της οικίας. Στην αυλή της, στον πάτο κάδου απορριμμάτων και κάτω από το νάιλον σακούλι σκουπιδιών που ήταν τοποθετημένο μέσα σε αυτόν, στις 19:00, εντόπισε το κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ., φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο
10. Περαιτέρω, και δίπλα στο προαναφερόμενο σημείο, εντόπισε το νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε δύο σακούλες ζίπερ, μέσα στις οποίες υπήρχαν άλλα 18 και 11, αντιστοίχως, νάιλον σακούλια με κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,71 γρ. και 4,70 γρ. αντίστοιχα, φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο
11. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι οι ανευρεθείσες μέσα στα προαναφερόμενα τεμάχια νάιλον σακούλια, πράσινη ξηρή φυτική ύλη και άσπρη συμπαγής ουσία, ήταν ελεγχόμενα φάρμακα, η κατοχή των οποίων, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, κατάσχεσε τα προαναφερόμενα ως τεκμήρια και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί και πάλι δεν είπαν κάτι. Όπως ο Μ.Κ.3 κατά την κυρίως εξέταση του διευκρίνισε, ο εν λόγω κάδος απορριμμάτων, βρισκόταν, σε σχέση με την πόρτα εξόδου της κουζίνας προς την αυλή, προς τα αριστερά, σε ευθεία απόσταση, «περί τα δέκα πόδια», εφαπτόμενος στον εξωτερικό τοίχο της οικίας. Έπειτα, ανέφερε περαιτέρω ο Μ.Κ.3, και πάλι στην αυλή, όμως στο πίσω μέρος της οικίας, κάτω από μπαλκόνι της, μέσα σε χάρτινο κιβώτιο, στις 19:10, εντόπισε το άσπρο νάιλον σακούλι, που περιείχε τις δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, Τεκμήριο 6, πάνω στις οποίες υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και άσπρης συμπαγούς ουσίας. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι τα ίχνη της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και της άσπρης συμπαγούς ουσίας, ήταν από ελεγχόμενα φάρμακα, η κατοχή των οποίων, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, κατάσχεσε τα προαναφερόμενα ως τεκμήρια και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί δεν είπαν κάτι. Η έρευνα της οικίας, σύμφωνα με την κατάθεση του Μ.Κ.3, ολοκληρώθηκε στις 19:30, οπόταν και προέβη σε διάφορες ενέργειες, σε σχέση με τα κατασχεθέντα τεκμήρια και τους συλληφθέντες πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, που αφορούσαν την μετάβαση στην διερεύνηση της υπόθεσης που είχε προκύψει εναντίον τους για την διάπραξη ποινικών αδικημάτων με βάση τον Νόμο 29/1977, από την ανακριτική ομάδα που είχε συσταθεί υπό τον Μ.Κ.
12. Ο Μ.Κ.4 τώρα, ως μάρτυρας, εντυπωσίασε και αυτός θετικά το Δικαστήριο. Κατά την ακρόαση της μαρτυρίας του, κατέθεσε τους ισχυρισμούς του, σχετικά με τα επίδικα γεγονότα, με αυθορμητισμό, σταθερότητα και σαφήνεια, αλλά και με αυτοπεποίθηση που έδειχνε πόσο καλή ανάμνηση τους είχε. Άλλωστε, αυτοί, υποστηρίζονται και από την μαρτυρία του Μ.Κ.3, στην αξιολόγηση της οποίας έχουμε ήδη αναφερθεί. Η αντεξέταση του, δεν ανέδειξε οτιδήποτε αρνητικό θα μπορούσε να πλήξει την αξιοπιστία του. Αντιθέτως, κρίνουμε ότι, από αυτήν, αναδείχθηκε η ειλικρίνεια του, καθώς επίσης και η τάση του, η οποία, ως έχουμε πεισθεί, είχε επιδειχθεί από αυτόν και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του σχετικά με αυτήν την υπόθεση, για αντικειμενικότητα και αμεροληψία. Ο Μ.Κ.4, όπως φαίνεται και από την κατάθεση του Έγγραφο Δ, ήταν από τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν., από το κλιμάκιο της Επαρχίας Λεμεσού, που, στις 10/08/2023, έλαβαν μέρος στην επιχείρηση εκτέλεσης του δικαστικού εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 23, στην προαναφερόμενη οικία. Με την μαρτυρία του, αναφέρθηκε στα όσα σχετικά έλαβαν χώρα και για τις ενέργειες τους, αλλά και στα όσα διαμείφθηκαν με τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, κατά την διαδικασία. Ως και προ ελέχθη, οι ισχυρισμοί τους με τον Μ.Κ.3, σε ότι αφορά τα εν λόγω γεγονότα, αλληλο-επιβεβαιώνονται, ώστε να μην παρίσταται ανάγκη, εδώ, λεπτομερούς παράθεσης των όσων σχετικά κατέθεσε. Φαίνονται από την καταγραφή των ισχυρισμών του Μ.Κ.3, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ανωτέρω. Ουσιαστικά, με βάση τους ισχυρισμούς του, ήταν παρών κατά την έρευνα από τον Μ.Κ.3 στην οικία, όταν και, στην παρουσία των πρώην κατηγορουμένων 1, 3 και 4 και κατηγορουμένου 2, εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν τα προαναφερόμενα τεκμήρια. Η αντεξέταση, άλλωστε, του Μ.Κ.4, όπως παρατηρήσαμε, όπως και στην περίπτωση του Μ.Κ.3, δεν στόχευσε στην αμφισβήτηση του ως προς τα γεγονότα αυτά που κατέθεσε, αλλά κυρίως, στον σχολιασμό της βασιμότητας κάποιων συμπερασμάτων που θα μπορούσε να εξαχθούν από αυτά, για τα οποία, η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, του υπέβαλε συγκεκριμένες θέσεις. Αν και, τονίζουμε, η διατύπωση από μάρτυρα γεγονότων (ακόμη και όταν πρόκειται για ποινικό ανακριτή ή μέλος της ανακριτικής ομάδας), συμπερασμάτων για γεγονότα που είναι επίδικα, εκφεύγει, καθότι αυτό αποτελεί, καθηκόντως, έργο του Δικαστηρίου (εξ ου και προσεγγίζουμε, όπως πράξαμε σε σχέση και με την μαρτυρία του Μ.Κ.3, τα σχετικά μέρη της κατάθεσης του αναλόγως), σε κάθε περίπτωση, κρίνουμε ότι, ο Μ.Κ.4, στα σχετικά ζητήματα που του τέθηκαν, τοποθετήθηκε εύλογα και με αντικειμενικότητα. Ο Μ.Κ.4, στην θέση της συνηγόρου υπεράσπισης, ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν είχε καμία σχέση με τα ελεγχόμενα φάρμακα που βρέθηκαν στην οικία, είπε ότι δεν μπορούσε να συμφωνήσει, επειδή ο κατηγορούμενος 2, εκτός του ότι κατοικούσε εκεί, ελεγχόμενα φάρμακα (και ειδικότερα τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο 2, που ήταν και η μεγαλύτερη ποσότητα που εντοπίστηκε και κατασχέθηκε), βρέθηκαν στο υπνοδωμάτιο του. Επίσης, στην θέση της συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, ότι στο εν λόγω υπνοδωμάτιο κοιμούνταν και άλλα πρόσωπα (δηλαδή, οι πρώην κατηγορούμενοι 1, 3 και 4), είπε ότι, από την διερεύνηση της υπόθεσης, φάνηκε ότι, πράγματι, στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, είχε φιλοξενηθεί ένα άλλο πρόσωπο, για ένα ή δύο βράδια. Τέλος, σχετικά με το σημειωματάριο, Τεκμήριο 12 και την θέση της συνηγόρου υπεράσπισης, ότι αυτό δεν συνδέθηκε με τον κατηγορούμενο 2, υποστήριξε ότι, από την διερεύνηση της υπόθεσης (επικαλούμενος και την παρουσία του κατά την ανάκριση του κατηγορουμένου 2, κατά την οποία ο τελευταίος προέβη σε σχετική παραδοχή), προέκυψε ότι αυτό ανήκε στον κατηγορούμενο
13. Πέραν των προαναφερόμενων γεγονότων, ο Μ.Κ.4, αναφέρθηκε και στις διάφορες ενέργειες του που επακολούθησαν, τις οποίες ανέλαβε ως μέλος της ανακριτικής ομάδας κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Σε σχέση με αυτό το μέρος της μαρτυρίας του, δεν αντεξετάστηκε. Μεταξύ άλλων, είπε ότι, στις 11/08/2023, στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, κατά την διαδικασία λήψης φωτογραφιών του πρώην κατηγορουμένου 3, είδε, επειδή φαινόταν πάνω από το παντελόνι που φορούσε, ότι ο πρώην κατηγορούμενος 3, φορούσε το εσώρουχο, Τεκμήριο 11, μάρκας «Uomo», όπως ήταν και τα δύο αντρικά εσώρουχα, Τεκμήριο 4, που εντοπίστηκαν στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, μέσα στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, στο οποίο περιέχονταν και τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο
14. Αναφερόμενος προς τον πρώην κατηγορούμενο 3, στην υπόνοια του ότι το προαναφερόμενο γεγονός σχετιζόταν με την υπόθεση που διερευνάτο, κατάσχεσε το εν λόγω εσώρουχο ως τεκμήριο και αφού του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος 3 απάντησε: «Many people have the same». Ο Μ.Κ.1, ως και προαναφέρθηκε, στην ανακριτική ομάδα, είχε τον ρόλο του χειριστή των τεκμήριών της υπόθεσης. Οι ενέργειες του, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, κατά βάση, αφορούσαν την φύλαξη και διακίνηση των εν λόγω τεκμηρίων, για σκοπούς που αφορούσαν την διερεύνηση της υπόθεσης. Η μαρτυρία του αυτή, όχι μόνο δεν έτυχε αμφισβήτησης από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, αλλά έγινε και παραδεκτή. Έχουμε εξετάσει την μαρτυρία του Μ.Κ.1, ο οποίος γενικά, ως μάρτυρας, άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, και δεν έχουμε εντοπίσει οτιδήποτε θα μπορούσε να μας δημιουργήσει αβεβαιότητα ως προς την αξιοπιστία του. Κατά την ακρόαση, πλείστα των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, μεταξύ των οποίων και όλα τα προαναφερόμενα που εντοπίστηκαν στην οικία από τον Μ.Κ.3 και κατασχέθηκαν, παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο από τον Μ.Κ.1, μαζί με τον αναλυτικό κατάλογο τεκμηρίων της υπόθεσης Τεκμήριο
15. Σε αυτά, είναι αξιοσημείωτο, περιλαμβάνεται και η επιστολή του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού, Τεκμήριο 14, με την οποία, το κλιμάκιο της Υ.ΚΑ.Ν. της Επαρχίας Λεμεσού, ενημερωνόταν, σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2, ότι, ως αιτητής διεθνούς προστασίας, είχε υποβάλει προς το Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας, στις 17/03/2022, αίτηση για υλικές συνθήκες υποδοχής, δηλώνοντας κατά τον Ιούλιο του ιδίου έτους, ως διεύθυνση διαμονής, την προαναφερόμενη οικία επί της οδού Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού. Και περαιτέρω, ότι, το εν λόγω επίδομα, για το οποίο ο κατηγορούμενος 2 είχε, στην πορεία, τελικά εγκριθεί, αφορούσε €261 μηνιαίως και το έλαβε μόνο κατά την περίοδο μεταξύ Ιουνίου του έτους 2022 και Ιουνίου του έτους 2023, που πληρούσε τα σχετικά κριτήρια. Στρεφόμενοι τώρα στον Μ.Κ.2, ο οποίος, ως προ ειπώθηκε, ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, αναφέρουμε ότι, ως μάρτυρας άφησε και αυτός θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν σαφής, λεπτομερής και εύλογη. Δεν εντοπίζονται σε αυτήν οποιεσδήποτε αντιφάσεις, αυτοαναιρέσεις, κενά ή και οτιδήποτε άλλο αρνητικό, που θα μπορούσε να προβληματίσει, είτε για την αξιοπιστία του, είτε για την ακρίβεια των ισχυρισμών του. Ως αστυνομικός που ενεπλάκη στα περιστατικά αυτής της υπόθεσης κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του έχοντας ανακριτικά καθήκοντα, έχουμε ικανοποιηθεί ότι, κατά την δράση του, υπήρξε αντικειμενικός και αμερόληπτος. Με την μαρτυρία του, ήταν σαφής σχετικά με τις ενέργειες του κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι έλαβε από τον κατηγορούμενο 2, στις 11/08/2023, 14/08/2023 και 19/08/2023, αντίστοιχα, τις ανακριτικές καταθέσεις Τεκμήρια 15Α, 18Α και 19Α. Αυτό, είχε γίνει με την χρήση υπηρεσιών διερμηνέα. Είχε προηγηθεί, σύμφωνα με την μαρτυρία του, στην κάθε περίπτωση, η πληροφόρηση του κατηγορουμένου 2 για τα ποινικά αδικήματα υπό διερεύνηση και η επίστηση της προσοχής του στο Νόμο, σχετικά με τα δικαιώματα του. Μάλιστα, είπε επίσης, κατά την ανάκριση του κατηγορουμένου 2 στις 14/08/2023 και 19/08/2023, παρών, ήταν και δικηγόρος που τον εκπροσωπούσε. Γραπτώς, τα δικαιώματα του κατηγορουμένου 2, ως προσώπου που τελούσε υπό αστυνομική κράτηση, ήτοι το Τεκμήριο 16Α, του δόθηκαν στις 11/08/2023, η ώρα 13:
16. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α, του είχαν επιδοθεί και από τον Λοχ. 2532, Α. Παναγίδη, ο οποίος ήταν από τους συμμετέχοντες στην επιχείρηση της Υ.ΚΑ.Ν. για την εκτέλεση του προαναφερόμενου δικαστικού εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 23 στην οικία επί της οδού Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού, σύντομα μετά την ολοκλήρωση της, δηλαδή, στις 10/08/2023 και ώρα 20:
17. Πέραν των πιο πάνω, κατά την κυρίως εξέταση του, ο Μ.Κ.2, αναφερόμενος στο σημειωματάριο, Τεκμήριο 12, είπε ότι, κατά την ανάκριση του στις 14/08/2023, ο κατηγορούμενος 2 είχε αναφέρει ότι του ανήκει. Όπως ο Μ.Κ.2 εξήγησε, στο εν λόγω σημειωματάριο, είχε παρατηρήσει ότι, σε αρκετές σελίδες του, υπήρχαν καταγραφές στην αγγλική γλώσσα, της λέξεως «weed», που παραπέμπει στο ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, της κάνναβης και της συντομογραφίας «coc» ή «co», που αποτελεί σύντμηση της αγγλικής λέξεως για το ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, της κοκαΐνης. Αυτές, ήταν γραμμένες δίπλα από ονόματα, χρηματικά ποσά και ημερομηνίες, καθώς επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις, και δίπλα από αριθμούς που συνοδεύονταν από το σύμβολο «g», δηλαδή των γραμμαρίων, που είναι μονάδα μέτρησης της μάζας. Οι ημερομηνίες, φαίνεται ότι κάλυπταν μία περίοδο μερικών μηνών, μέχρι και την προηγούμενη ημέρα της επιχείρησης της Υ.ΚΑ.Ν. στις 10/08/2023, δηλαδή, μέχρι τις 09/08/
18. Ο Μ.Κ.2, είπε επίσης ότι, στο σημειωματάριο, σε σελίδα που στο πάνω μέρος της είχε καταγραμμένη την ημερομηνία 12/07/2023 και δίπλα της τον αριθμό 73.800, πιο κάτω υπήρχαν διάφορες καταχωρήσεις χρηματικών ποσών και σε κάποιο σημείο και την λέξη «weed». Επικαλούμενος την εμπειρία του στην διερεύνηση υποθέσεων της Υ.ΚΑ.Ν., ο Μ.Κ.2 είπε ότι, αν ο αριθμός 73.800 αφορούσε χρηματικό ποσό σε ευρώ και σχετιζόταν με ελεγχόμενα φάρμακα, θα αφορούσε μεγάλες ποσότητες. Συγκεκριμένα, είπε ότι, η χονδρική αγορά ενός κιλού κοκαΐνης, είναι €60.000 - €80.000, ενώ ενός κιλού κάνναβης, είναι €6.000 - €8.
19. Λόγω των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος 2 έτυχε σχετικής ανάκρισης. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Κ.2, διαφώνησε με την υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης, ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν συνδέεται με τα ποινικά αδικήματα που διερεύνησε, επικαλούμενος, τόσο τα τεκμήρια που κατασχέθηκαν από την οικία από τον Μ.Κ.3, όσο και τα όσα ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 του ανέφερε ανακρινόμενος. Οι καταθέσεις του κατηγορουμένου 2 στην Αστυνομία ημερομηνίας 11/08/2023, 14/08/2023 και 19/08/2023, Τεκμήρια 15Α, 18Α και 19Α, αντίστοιχα, με τους ισχυρισμούς του, ως έχει ήδη αναφερθεί, κατατέθηκαν κατά το στάδιο παρουσίασης της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, από τον Μ.Κ.
20. Σε ότι αφορά την κατάθεση του κατηγορουμένου 2 ημερομηνίας 14/08/2023, Τεκμήριο 18Α, σημειώνεται ότι, παρά την ένσταση που ηγέρθηκε από πλευράς της συνηγόρου υπεράσπισης του, αυτή, έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, με την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 11/09/2024 και κατατέθηκε ως τεκμήριο για να αποτελέσει μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.2, μετά από ακρόαση που διεξήχθη σε δίκη εντός δίκης. Η πιο πάνω ένσταση, αφορούσε την θέση του κατηγορουμένου 2: ότι δεν υπέγραψε εκούσια την εν λόγω κατάθεση του, δηλαδή, την υπέγραψε κατόπιν πίεσης και παραπλάνησης του από πλευράς της Αστυνομίας· ότι δεν του διαβάστηκε και το περιεχόμενο της δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα· και ότι ο δικηγόρος του δεν ήταν πραγματικά παρών όταν την έδιδε. Κατά την ακρόαση που διεξήχθη στη δίκη εντός δίκης για να αποφασίζονταν τα ζητήματα αυτά, μαρτυρία από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής έδωσαν οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4, οι οποίοι και έτυχαν σχετικής αντεξέτασης από πλευράς της συνηγόρου υπεράσπισης. Ήταν οι μοναδικοί μάρτυρες, καθότι, από πλευράς κατηγορουμένου 2, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία. Οι ισχυρισμοί τους, τελικώς, έγιναν αποδεκτοί από το Δικαστήριο, που αποφάσισε ως προαναφέρθηκε. Κατά την κυρίως δίκη, στην οποία σημειώνεται, για τα επίδικα γεγονότα, κατέθεσαν αμφότεροι οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4, παρατηρούμε ότι, από πλευράς υπεράσπισης του κατηγορουμένου 2, δεν υπήρξε προσπάθεια επαναφοράς του ζητήματος, είτε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, είτε με την προσκόμιση μαρτυρίας. Συναφώς, δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον μας για το εν λόγω ζήτημα, στη βάση της οποίας θα ήταν δικαιολογημένη η αναθεώρηση της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, προς αποκλεισμό της εν λόγω κατάθεσης του κατηγορουμένου 2 ημερομηνίας 14/08/2023, Τεκμήριο 18Α ή της οποιασδήποτε άλλης κατάθεσης του. Στην υπόθεση Μαυρόλουκα ν. Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 74/2021, κ. α., 31/10/2023, για αυτό το ζήτημα, ειπώθηκε από το Εφετείο ότι: «Η επανεξέταση ενδιάμεσης απόφασης για αποδοχή μαρτυρίας μετά από δίκη εντός δίκης, δικαιολογείται μόνον όταν η μαρτυρία η οποία δίνεται στην κυρίως δίκη, δημιουργεί αμφιβολίες για την ορθότητα της ενδιάμεσης απόφασης (βλ. Watson

(1980)2 All E.R. 293, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (Αρ.1)

(2012)2 Α.Α.Δ. 320, Στυλιανού κ.α. ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 268/15 (Σχ. με 298/15, 304/15, 307/16) ημερ. 13.12.2018, Blackstone's Criminal Practice 2023, D16.48).». Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όταν η Κατηγορούσα Αρχή, μέσω μάρτυρα της, παρουσιάζει και καταθέτει ως τεκμήριο, κατάθεση που η Αστυνομία έλαβε από τον κατηγορούμενο κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, αυτό, από πλευράς της, γίνεται στα πλαίσια του καθήκοντος της για παρουσίαση ολοκληρωμένα της υπόθεσης υπό εκδίκαση, χωρίς να σημαίνει υιοθέτηση των ισχυρισμών του κατηγορουμένου που περιλαμβάνονται σε αυτήν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κωσταντίνου,

(1989)2 Α.Α.Δ. 99). Η αξιολόγηση τους, επακόλουθα, στην περίπτωση όπου ο κατηγορούμενος δεν καταθέσει προς υπεράσπιση του, όπως έγινε και στην προκείμενη περίπτωση, αναφορικά με την αλήθεια του περιεχομένου τους, προς αποδοχή ή απόρριψη τους, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στο πλαίσιο του καθήκοντος του για συνολική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας,

(1989)2 Α.Α.Δ. 109, το Ανώτατο Δικαστήριο, με αναφορά στην απόφαση του Εφετείου του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση R v. Duncan, [1981] Crim. L.R. 560, αποφάσισε ότι, κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό από το Δικαστήριο ως ανωτέρω, αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Όπως εξήγησε: «Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης.». Βλ. επίσης, Γιώρκας ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 27/2021, 16/03/2022, R v. Shirley, [2013] EWCA Crim 1990, R v. Aziz, [1996] AC 41 και R v. Sharp, [1988] 1 W.L.R.

1. Σε αυτή την περίπτωση, εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, από τις καταθέσεις του κατηγορουμένου 2 στην Αστυνομία ημερομηνίας 11/08/2023, 14/08/2023 και 19/08/2023, Τεκμήρια 15Α, 18Α και 19Α, αποδίδουμε βαρύτητα στους ακόλουθους ισχυρισμούς του, οι οποίοι, εκτός του ότι συνθέτουν παραδοχή του κατηγορουμένου 2 σε ποινικά αδικήματα που του καταλογίζονται από την Κατηγορούσα Αρχή, ή που, σε σχέση με το κατηγορητήριο του, αποτελούν δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του, σε κάποιο βαθμό, συνάδουν και με την προαναφερόμενη μαρτυρία των Μ.Κ.
2. Μ.Κ.2, Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4: - Είναι χρήστης μόνον κάνναβης και η τελευταία φορά που κάπνισε κάνναβη, ήταν στις 10/08/2023, πριν από την έρευνα της Αστυνομίας, στην οικία όπου και εντοπίστηκε, που βρισκόταν επί της οδού Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού. Είχε καπνίσει κάνναβη, μαζί με άλλους, στο σαλόνι της οικίας. Αυτή, ήταν μέρος ποσότητας κάνναβης, το υπόλοιπο της οποίας ήταν τα 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, που βρέθηκαν από την Αστυνομία πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού της οικίας. - Από τον Ιανουάριο του έτους 2023, μέχρι και την ημέρα της σύλληψης του από την Αστυνομία στις 10/08/2023, για να κερδίζει χρήματα, ασχολείτο με την εμπορία κάνναβης. - Κατά την περίοδο εκείνη, κατοικούσε μόνιμα στην προαναφερόμενη οικία και για αυτό κατέβαλλε ενοίκιο ως ενοικιαστής. Σε αυτήν, συγκατοικούσε με τον πρώην κατηγορούμενο 1, ενοικιαστή της οικίας, και κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα και με την πρώην κατηγορούμενη
3. Ο καθένας, είχε το δικό του υπνοδωμάτιο. Ο πρώην κατηγορούμενος 3, ήταν απλά φιλοξενούμενος στην οικία. Είχε φιλοξενηθεί και διανυκτέρευε στην οικία, τις τελευταίες 3 με 4 ημέρες, πριν τις 10/08/2023 και την σύλληψη τους από την Αστυνομία. - Στην Κύπρο, βρίσκεται με το καθεστώς του αιτητή διεθνούς προστασίας και κατά την περίοδο της παραμονής του στην Δημοκρατία, δεν είχε σταθερή εργασία. Προέρχεται από φτωχή οικογένεια και έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. - Από τον Ιανουάριο του έτους 2023, κάθε τρείς εβδομάδες, αγόραζε από άλλο πρόσωπο, πληρώνοντας €320, 28 γρ. κάνναβης, την οποία μοίραζε σε μικρότερες ποσότητες και την πωλούσε για κέρδος σε διάφορα πρόσωπα. Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του, οι οποίες γίνονταν έξω από την κατοικία του και εν αγνοία των πρώην κατηγορουμένων 1 και 4, ήταν €400 και είχε κέρδος €
4. Μεταξύ άλλων προσώπων, με κάνναβη, σε μία περίπτωση, είχε, έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, προμηθεύσει και την πρώην κατηγορούμενη
5. - Με τον πρώην κατηγορούμενο 3, γνωρίστηκε περί τον Ιούνιο του έτους 2023 και από εκείνον προμηθευόταν κοκαΐνη την οποία επίσης εμπορευόταν για να κερδίζει χρήματα. Ο πρώην κατηγορούμενος 3, τον είχε προμηθεύσει με κοκαΐνη σε τρείς διαφορετικές περιπτώσεις, την οποία πωλούσε για κέρδος προς €80 το κάθε γρ. Από τα έσοδα, κάθε φορά, αυτών των πωλήσεων του, €450 τα πλήρωνε στον πρώην κατηγορούμενο 3 και τα υπόλοιπα ήταν το κέρδος του. Συνολικά, ο πρώην κατηγορούμενος 3, τον είχε προμηθεύσει με κοκαΐνη 50 γρ. - (α) Το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, που εντοπίστηκε πάνω στο κομοδίνο μέσα στο υπνοδωμάτιο του· και (β1) το κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ., φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο 2 και (β2) το νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε δύο σακούλες ζίπερ, μέσα στις οποίες υπήρχαν άλλα 18 και 11, αντιστοίχως, νάιλον σακούλια με κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,71 γρ. και 4,70 γρ. αντίστοιχα, φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο 2, που εντοπίστηκαν έξω στην αυλή της οικίας στον πάτο του κάδου απορριμμάτων, είναι δικά του και ήταν απόθεμα που είχε προμηθευτεί με τον τρόπο που προαναφέρθηκε και για τον πιο πάνω σκοπό. Πρόθεση του ήταν να πωλήσει και προμηθεύσει τα εν λόγω ελεγχόμενα φάρμακα, σε άλλα πρόσωπα. Οι πρώην κατηγορούμενοι 1 και 4, δεν γνώριζαν τίποτα για την εν λόγω ποσότητα κάνναβης. Η κοκαΐνη, ήταν από την ποσότητα που είχε προμηθευτεί από τον πρώην κατηγορούμενο 3 την τελευταία φορά και ο διαχωρισμός της στα 29 νάιλον σακούλια, είχε γίνει από τον ίδιο, για να μπορούσε να την εμπορευθεί. - Το άσπρο νάιλον σακούλι, που ήταν τοποθετημένο μέσα σε χάρτινο κιβώτιο, που περιείχε τις δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, Τεκμήριο 6, που εντοπίστηκε στο πίσω μέρος της οικίας, κάτω από μπαλκόνι της, είναι επίσης δικό του. Τις εν λόγω ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, τις χρησιμοποιούσε όταν εμπορευόταν την κάνναβη και την κοκαΐνη. Με αυτές, μετρούσε τις ποσότητες που πωλούσε κάθε φορά στα διάφορα πρόσωπα. - Το σημειωματάριο, Τεκμήριο 12, που εντοπίστηκε μέσα σε συρτάρι κομοδίνου στο υπνοδωμάτιο του, είναι επίσης δικό του και σε αυτό κατέγραφε και διάφορες σημειώσεις του που αφορούσαν την εμπορία που έκανε της κάνναβης και της κοκαΐνης. - Το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, γνώριζε ότι βρισκόταν μέσα στο υπνοδωμάτιο του, στο σημείο πάνω στο κομοδίνο όπου και εντοπίστηκε από την Αστυνομία. Συναφώς, όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου 2, από τις καταθέσεις του στην Αστυνομία ημερομηνίας 11/08/2023, 14/08/2023 και 19/08/2023, Τεκμήρια 15Α, 18Α και 19Α, με τους οποίους φαίνεται ότι παρείχε εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις και οι οποίοι δεν βρίσκουν έρεισμα στην οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, τους απορρίπτουμε. Αν και ήταν στα δικαιώματα του κατηγορουμένου 2, να μην καταθέσει ως μάρτυρας κατά την ακρόαση της υπόθεσης και να μην παρουσιάσει άλλη μαρτυρία προς υπεράσπιση του, αυτή του η επιλογή, είχε ως αποτέλεσμα, οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί του, να μην επιχειρηθεί να εμπεδωθούν θετικά ως μαρτυρία ή και να τύχουν αξιολόγησης από το Δικαστήριο, από μια διαφορετική, από την ανωτέρω, οπτική γωνία. V. Ευρήματα γεγονότων Έχοντας αξιολογήσει, ως ανωτέρω, την μαρτυρία, για σκοπούς αξιοπιστίας, ακολούθως στρεφόμαστε στο ζήτημα του κατά πόσο μπορούμε, στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων, να προβούμε σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα, ώστε, με αυτά ως δεδομένα, να εξετάσουμε στην συνέχεια, αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει αναφορικά με το κατηγορητήριο του κατηγορουμένου 2, στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις, δηλαδή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Hasan v. Ανδρέου,

(2015)1 Α.Α.Δ. 2624 και Μαμαλικόπουλος ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 25/2014, κ. α., 20/09/2018). Ως αποτέλεσμα της προαναφερόμενης διεργασίας, σε ότι αφορά τα επίδικα γεγονότα και τις περιστάσεις που τα περιβάλλουν, έχουμε καταλήξει στα ακόλουθα ευρήματα: - Ο κατηγορούμενος 2, κατάγεται από την Νιγηρία και κατά τον ουσιώδη χρόνο, στην Κύπρο βρισκόταν με το καθεστώς του αιτητή διεθνούς προστασίας. - Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.1 και την επιστολή του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού, Τεκμήριο 14, στις 17/03/2022, ο κατηγορούμενος 2, υπέβαλε στο Γραφείο Κοινωνικών Υπηρεσιών Πολεμιδιών, αίτηση για υλικές συνθήκες υποδοχής, δηλώνοντας ως διεύθυνση διαμονής, την οδό Μάρκου Δράκου 69, 4002 Μέσα Γειτονιά, προσκομίζοντας ενοικιαστήριο έγγραφο που τον παρουσίαζε ως τον ενοικιαστή της οικίας. Ξεκίνησε να λαμβάνει το εν λόγω επίδομα, ύψους €261 μηνιαίως, από τον Ιούνιο του έτους 2022, το οποίο και συνέχισε να λαμβάνει μέχρι και τον Ιούνιο του έτους

1. Τον Ιούλιο του έτους 2023, παρουσίασε στο Γραφείο Κοινωνικών Υπηρεσιών Πολεμιδιών, ως νέα διεύθυνση διαμονής του, την οδό Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού, όμως από τότε, σταμάτησε να λαμβάνει το προαναφερόμενο επίδομα, λόγω μη ενεργούς εγγραφής του στην Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης, που αποτελούσε προϋπόθεση για την παραχώρηση του. - Η αίτηση του κατηγορουμένου 2 για διεθνή προστασία, απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 31/07/2023 και από τότε, ο κατηγορούμενος 2, είχε το δικαίωμα νόμιμης παραμονής στην Δημοκρατία, κατ' αρχάς, μέχρι εξάντλησης της προθεσμίας του ενός μηνός, για προσφυγή του, εάν το επιθυμούσε, κατά της εν λόγω αποφάσεως, στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας. - Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α, η πιο πάνω αναφερόμενη οικία στην οδό Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού, είναι ιδιοκτησίας του Μ. Σ., ο οποίος την ενοικίασε στον πρώην κατηγορούμενο 1 περί τον Σεπτέμβριο του έτους 2022, προς €1.300 μηνιαίως. Έκτοτε, συγκατοικούσαν στην εν λόγω οικία με τον κατηγορούμενο
2. Ο κατηγορούμενος 2, κατοικούσε μόνιμα στην εν λόγω οικία, από τον Σεπτέμβριο του έτους 2022 μέχρι και την 10η/08/2023 και για αυτό κατέβαλλε ενοίκιο ως ενοικιαστής, ή, σε κάθε περίπτωση, συνείσφερε στο ενοίκιο που κατέβαλλε ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος ήταν ο συμβαλλόμενος ενοικιαστής. - Στις 10/08/2023 και μεταξύ των ωρών 17:35 - 19:30, οι Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4, μαζί με άλλους τέσσερεις συναδέλφους τους από το κλιμάκιο της Υ.ΚΑ.Ν. της Επαρχίας Λεμεσού, εκτέλεσαν το δικαστικό ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 23, που είχε εξασφαλιστεί στις 13:30 της ίδιας ημέρας και αφορούσε οικία που βρισκόταν επί της οδού Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού. Η έκδοσης του, είχε βασιστεί, κυρίως, σε πληροφορία που είχε ληφθεί στην Αστυνομία στις 06/08/2023, ότι αλλοδαπά πρόσωπα χρησιμοποιούσαν την εν λόγω οικία για σκοπούς κατοχής, χρήσης και προμήθειας ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β, διαπράττοντας τα σχετικά, με βάση τον Νόμο 29/1977, ποινικά αδικήματα. - Με την είσοδο τους στην οικία, τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. εντόπισαν τέσσερεις Νιγηριανούς, τρείς άντρες και μία γυναίκα. Επρόκειτο για τον πρώην κατηγορούμενο 1, ο οποίος, εκείνη την ώρα, βρισκόταν στην κουζίνα, και τους πρώην κατηγορούμενους 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, οι οποίοι βρίσκονταν στο σαλόνι. Αφού ο Μ.Κ.4 τους πληροφόρησε για την ιδιότητα και τον σκοπό της εκεί παρουσίας τους και τους επίστησε την προσοχή στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, ακολούθησε, στην συνεχή παρουσία τους, η έρευνα της οικίας. - Στις 17:45, ο Μ.Κ.3, πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, δίπλα ακριβώς από το οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος 2, σε κοινή θέα, βρήκε εκτεθειμένα, τα 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο
3. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο, η κατοχή του οποίου, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, την κατάσχεσε ως τεκμήριο και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί δεν είπαν οτιδήποτε. Ως αποτέλεσμα, στις 17:46, τους συνέλαβε για αυτόφωρο ποινικό αδίκημα, αυτό της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, πληροφορώντας τους σχετικά και επιστώντας εκ νέου την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, χωρίς όμως και πάλι να λάβει οποιαδήποτε απάντηση. Ακολούθως, τους ενημέρωσε προφορικά για τα νομικά τους δικαιώματα, ως πρόσωπα που τελούσαν υπό αστυνομική κράτηση, τα οποία επέλεξαν να μην ασκήσουν. Ο κατηγορούμενος 2, σε σχέση με την εν λόγω ποσότητα κάνναβης, ήταν πολύ κοντά, πάνω από το τραπεζάκι και είχε σε αυτήν, άμεση πρόσβαση. - Κατόπιν, ο Μ.Κ.3, προέβη σε σωματική ερεύνα και του κατηγορούμενου 2, στην κατοχή του οποίου, μεταξύ άλλων πραγμάτων, εντόπισε €290 σε μετρητά (14 χαρτονομίσματα των €20 και ένα χαρτονόμισμα των €10), ήτοι το Τεκμήριο
4. Κατά τον εντοπισμό τους, αναφερόμενος προς τον κατηγορούμενο 2 για την υπόνοια του ότι αποτελούσαν το προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων, τα κατάσχεσε ως τεκμήριο και αφού του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα του, αυτός απάντησε: «Why». - Ακολούθως, ερευνήθηκε από τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. το υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου
5. Κατά τον χρόνο που θα ερευνάτο το εν λόγω υπνοδωμάτιο, όταν οι πρώην κατηγορούμενοι 1, 3 και 4 και κατηγορούμενος 2 ερωτήθηκαν από τον Μ.Κ.3, ποιος ήταν ο ένοικος του υπνοδωματίου, όλοι είχαν πει και ο κατηγορούμενος 2 συμφώνησε, ότι ήταν δικό του. - Στις 18:10, στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, ο Μ.Κ.3 εντόπισε πάνω στο κομοδίνο που βρισκόταν ακριβώς δίπλα από το κρεβάτι, το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, μέσα στο οποίο βρισκόταν ένα ροζ νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο
6. Περιείχε επίσης, ένα αποσμητικό μασχάλης, μία οδοντόβουρτσα, μία φανέλα και δύο αντρικά εσώρουχα μάρκας «Uomo», ήτοι το Τεκμήριο
7. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι, η ανευρεθείσα άσπρη συμπαγής ουσία, επρόκειτο για ελεγχόμενο φάρμακο, η κατοχή του οποίου, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, την κατάσχεσε ως τεκμήριο, πληροφορώντας τους επίσης ότι θα κατάσχονταν και όλα τα υπόλοιπα πράγματα που εντοπίστηκαν μαζί, για περαιτέρω εξετάσεις. Αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί τήρησαν σιωπή. - Μετά, στις 18:15, πάνω στο ίδιο κομοδίνο και ακριβώς δίπλα από το σημείο που βρέθηκε το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, ο Μ.Κ.3 εντόπισε το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο
8. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι, η ανευρεθείσα πράσινη ξηρή φυτική ύλη, ήταν ελεγχόμενο φάρμακο, η κατοχή του οποίου, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, τα κατάσχεσε ως τεκμήριο και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί και πάλι δεν είπαν οτιδήποτε. Το εν λόγω κομοδίνο, σε σχέση με την πόρτα εισόδου του υπνοδωματίου, μπαίνοντας, βρισκόταν αμέσως στα δεξιά και, δίπλα του ακριβώς, σχεδόν ενωμένα, ακολουθούσε το κρεβάτι. Το συγκεκριμένο κομοδίνο ήταν μικρό και το τσαντάκι ώμου που περιείχε την κοκαΐνη και το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε την κάνναβη, ήταν δίπλα - δίπλα. Η διαφάνεια του νάιλον σακουλιού ήταν τέτοια, που το περιεχόμενο του, δηλαδή, η ξηρή φυτική ύλη, διακρινόταν απέξω. - Στις 18:20, μέσα σε ερμάρι του υπνοδωματίου του κατηγορουμένου 2, ο Μ.Κ.3 εντόπισε πάνω σε ράφι του, €285 σε μετρητά (συγκεντρωμένα: τέσσερα χαρτονομίσματα των €50, 4 χαρτονομίσματα των €20 και ένα χαρτονόμισμα των €5), ήτοι το Τεκμήριο
9. Κατά τον εντοπισμό τους, αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορουμένους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, ότι θα κατάσχονταν για περαιτέρω εξετάσεις, αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, ο κατηγορούμενος 2, όταν οι υπόλοιποι παρέμειναν σιωπηλοί, αποκρίθηκε: «It's mine». - Επακόλουθα, μέσα σε συρτάρι άλλου κομοδίνου στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, ο Μ.Κ.3 εντόπισε το πράσινο σημειωματάριο, Τεκμήριο
10. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορουμένους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι τα όσα χειρόγραφα καταγράφονταν σε αυτό, πιθανόν να σχετίζονταν με υπόθεση ναρκωτικών και πληροφορώντας τους ότι θα το κατάσχε για περαιτέρω εξετάσεις, αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, κανένας από αυτούς δεν είπε κάτι. Σε αρκετές σελίδες του εν λόγω σημειωματάριου, υπάρχουν καταγραφές στην αγγλική γλώσσα, της λέξεως «weed», που παραπέμπει στο ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, της κάνναβης και της συντομογραφίας «coc» ή «co», που μπορεί να αποτελεί σύντμηση της αγγλικής λέξεως για το ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, της κοκαΐνης. Αυτές, είναι γραμμένες δίπλα από ονόματα, χρηματικά ποσά και ημερομηνίες, καθώς επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις, και δίπλα από αριθμούς που συνοδεύονται από το σύμβολο «g», που κανονικά είναι το σύμβολο των γραμμαρίων, που είναι μονάδα μέτρησης της μάζας. Οι ημερομηνίες, φαίνεται ότι καλύπτουν μία περίοδο μερικών μηνών, μέχρι και την προηγούμενη ημέρα της επιχείρησης της Υ.ΚΑ.Ν. στις 10/08/2023, δηλαδή, μέχρι τις 09/08/
11. - Στην αυλή της οικίας, στον πάτο κάδου απορριμμάτων και κάτω από το νάιλον σακούλι σκουπιδιών που ήταν τοποθετημένο μέσα σε αυτόν, στις 19:00, ο Μ.Κ.3 εντόπισε το κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ., φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο
12. Περαιτέρω, και δίπλα στο προαναφερόμενο σημείο, εντόπισε το νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε δύο σακούλες ζίπερ, μέσα στις οποίες υπήρχαν άλλα 18 και 11, αντιστοίχως, νάιλον σακούλια με κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,71 γρ. και 4,70 γρ. αντίστοιχα, φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο
13. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι οι ανευρεθείσες μέσα στα προαναφερόμενα τεμάχια νάιλον σακούλι, πράσινη ξηρή φυτική ύλη και άσπρη συμπαγής ουσία, ήταν ελεγχόμενα φάρμακα, η κατοχή των οποίων, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, κατάσχεσε τα προαναφερόμενα ως τεκμήρια και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί και πάλι δεν είπαν κάτι. Ο εν λόγω κάδος απορριμμάτων, βρισκόταν, σε σχέση με την πόρτα εξόδου της κουζίνας προς την αυλή, προς τα αριστερά, σε ευθεία απόσταση, περί τα δέκα πόδια, εφαπτόμενος στον εξωτερικό τοίχο της οικίας. - Έπειτα, και πάλι στην αυλή, όμως στο πίσω μέρος της οικίας, κάτω από μπαλκόνι της, μέσα σε χάρτινο κιβώτιο, στις 19:10, ο Μ.Κ.3 εντόπισε το άσπρο νάιλον σακούλι, που περιείχε τις δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, Τεκμήριο 6, πάνω στις οποίες υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και άσπρης συμπαγούς ουσίας. Αναφερόμενος προς τους πρώην κατηγορούμενους 1, 3 και 4 και κατηγορούμενο 2, στην υπόνοια του ότι τα ίχνη της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και της άσπρης συμπαγούς ουσίας, ήταν από ελεγχόμενα φάρμακα, η κατοχή των οποίων, χωρίς άδεια, απαγορεύεται από τον Νόμο, κατάσχεσε τα προαναφερόμενα ως τεκμήρια και αφού τους επίστησε την προσοχή τους στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα τους, αυτοί δεν είπαν κάτι. - Η έρευνα από τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. στην οικία, ολοκληρώθηκε στις 19:
14. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α, στις 20:27, ο Λοχ. 2532, Α. Παναγίδης παρέδωσε στον κατηγορούμενο 2, γραπτώς τα δικαιώματα του ως προσώπου που τελούσε υπό αστυνομική κράτηση, Τεκμήρια 22Α και 22Β, τα οποία και, επιπρόσθετα, του τα εξήγησε στην αγγλική γλώσσα. Ο κατηγορούμενος 2, αντιλήφθηκε τα δικαιώματα του και έθεσε στα Τεκμήρια 22Α και 22Β την υπογραφή του. Στις 11/08/2023 και η ώρα 11:30, ο κατηγορούμενος 2 συλλήφθηκε από τον Μ.Κ.1, με βάσει το δικαστικό ένταλμα, Τεκμήριο
15. - Στις 11/08/2023, 14/08/2023 και 19/08/2023, αντίστοιχα, ο Μ.Κ.2 έλαβε από τον κατηγορούμενο 2, θεληματικά, τις ανακριτικές καταθέσεις Τεκμήρια 15Α, 18Α και 19Α. Αυτό, είχε γίνει με την χρήση υπηρεσιών διερμηνέα, σε καταληπτή για τον κατηγορούμενο 2 γλώσσα. Τα Τεκμήρια 15Β, 18Β και 19Β, αποτελούν, αντιστοίχως, πιστές μεταφράσεις τους στην ελληνική γλώσσα. Είχε προηγηθεί, στην κάθε περίπτωση, η πληροφόρηση του κατηγορουμένου 2 για τα ποινικά αδικήματα υπό διερεύνηση και η επίστηση της προσοχής του στο Νόμο, σχετικά με τα δικαιώματα του. Κατά την ανάκριση του κατηγορουμένου 2 στις 14/08/2023 και 19/08/2023, παρών, ήταν και δικηγόρος που τον εκπροσωπούσε. Γραπτώς, τα δικαιώματα του κατηγορουμένου 2, ως προσώπου που τελούσε υπό αστυνομική κράτηση, ήτοι το Τεκμήριο 16Α, του παραδόθηκαν από τον Μ.Κ.2 και στις 11/08/2023, η ώρα 13:
16. - Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α και την Έκθεση Εξέτασης του Γενικού Χημείου του Κράτους, Τεκμήριο 20, όπου διενεργήθηκαν σχετικές επιστημονικές εξετάσεις,: (α) Οι φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, είναι πράγματι κάνναβη 0,59 γρ.· (β) Οι φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο 2, είναι πράγματι κοκαΐνη 584,6 γρ.· (γ) Οι φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, είναι πράγματι κάνναβη 2,34 γρ.· (ε) Οι φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο 2, είναι πράγματι κάνναβη 11,34 γρ.· (στ) Οι φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο 2, είναι πράγματι κοκαΐνη 16,71 γρ. και 4,70 γρ. (ζ) Στις δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, Τεκμήριο 6, πράγματι εντοπίστηκαν ίχνη κανναβινοειδών και κοκαΐνης, καθώς επίσης και ίχνη μεθαμφεταμίνης. - Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α και την Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, Τεκμήριο 20, όπου διενεργήθηκαν σχετικές επιστημονικές εξετάσεις στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής: (α) Από την βούρτσα της οδοντόβουρτσας, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 4, που περιεχόταν στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, κύριος δότης του οποίου είναι ο πρώην κατηγορούμενος 3· (β) Από τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, εξωτερικά, απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Λόγω της πολύ μικρής ποσότητας, αλλά και της κακής ποιότητας του, κρίθηκε ότι δεν ήταν ασφαλής η διενέργεια οποιονδήποτε περαιτέρω συγκρίσεων· (γ) Από το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, το οποίο εντοπίστηκε πάνω στο κομοδίνο στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2 δίπλα από το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, από κομμάτι της καμένης άκριας του (με την οποία επιτεύχθηκε το κλείσιμο του), απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, μέρους του οποίου είναι δότης ο κατηγορούμενος 2· (δ) Από το κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ., φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο 2, από την εξωτερική του πλευρά, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, του οποίου η πρώην κατηγορούμενη 4 δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι είναι δότης μέρους· (ε) Ο πρώην κατηγορούμενος 1, σε επίπεδο γενετικού υλικού, δεν συνδέθηκε με κανένα από τα προαναφερόμενα τεκμήρια της υπόθεσης. - Στις 11/08/2023, στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, κατά την διαδικασία λήψης φωτογραφιών του πρώην κατηγορουμένου 3, ο Μ.Κ.4 είδε, επειδή φαινόταν πάνω από το παντελόνι που φορούσε, ότι ο πρώην κατηγορούμενος 3, φορούσε το εσώρουχο, Τεκμήριο 11, μάρκας «Uomo», όπως ήταν και τα δύο αντρικά εσώρουχα, Τεκμήριο 4, που εντοπίστηκαν στο δωμάτιο του κατηγορουμένου 2, μέσα στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, στο οποίο περιέχονταν και τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο
17. Αναφερόμενος προς τον πρώην κατηγορούμενο 3, στην υπόνοια του ότι το προαναφερόμενο γεγονός σχετιζόταν με την υπόθεση που διερευνάτο, κατάσχεσε το εν λόγω εσώρουχο ως τεκμήριο και αφού του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο σχετικά με τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος 3 απάντησε: «Many people have the same». Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η ομολογία ή η παραδοχή στη διάπραξη ή συμμετοχή σε ποινικό αδίκημα, αποτελεί την κλασσική περίπτωση εξαίρεσης στον κανόνα της εξ ακοής μαρτυρίας. Αυτό διότι, ως εξηγείται, η παραδοχή ή η ομολογία, γίνεται εναντίον του ιδίου συμφέροντος του ομολογούντος. Η αξιολόγηση τέτοιας μαρτυρίας, επεξηγήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, με αναδρομή στην νομολογία, στην υπόθεση Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 215/2012, 06/04/
18. Έχοντας ικανοποιηθεί ότι, τα όσα ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε στον Μ.Κ.2 ανακρινόμενος, στις καταθέσεις του στην Αστυνομία ημερομηνίας 11/08/2023, 14/08/2023 και 19/08/2023, Τεκμήρια 15Α, 18Α και 19Α, ήταν το αποτέλεσμα της ελεύθερης του βούλησης, γενόμενης υπό συνθήκες που δεν είχαν δυσμενώς επηρεάσει το ελεύθερο της παραδοχής ή των δηλώσεων στις οποίες προέβη ενάντια στα συμφέροντα του. Και έχοντας περαιτέρω ενσωματώσει τους ισχυρισμούς του, που έχουμε αποδεχθεί ανωτέρω ότι υπό τις περιστάσεις μπορεί να τους αποδοθεί βαρύτητα, στην υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι, αυτοί, ανταποκρίνονται στην αλήθεια και ότι τα ακόλουθα γεγονότα που προκύπτουν από αυτούς, μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε ασφαλή συμπεράσματα: - Ο κατηγορούμενος 2 είναι χρήστης μόνον κάνναβης και η τελευταία φορά που κάπνισε κάνναβη, ήταν στις 10/08/2023, πριν από την έρευνα της Υ.ΚΑ.Ν. στην οικία όπου και εντοπίστηκε. Είχε καπνίσει κάνναβη, μαζί με άλλα πρόσωπα, στο σαλόνι της οικίας. Αυτή, ήταν μέρος ποσότητας κάνναβης, το υπόλοιπο της οποίας ήταν τα 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, που βρέθηκαν από τον Μ.Κ.3 πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού της οικίας. - Από τον Ιανουάριο του έτους 2023, μέχρι και την ημέρα της σύλληψης του από την Αστυνομία στις 10/08/2023, ο κατηγορούμενος 2, για να κερδίζει χρήματα, ασχολείτο με την εμπορία κάνναβης. - Κατά την περίοδο εκείνη, ο κατηγορούμενος 2 κατοικούσε μόνιμα στην προαναφερόμενη οικία και για αυτό κατέβαλλε μέρος του ενοικίου ως ενοικιαστής. Σε αυτήν, συγκατοικούσε με τον πρώην κατηγορούμενο 1, ενοικιαστή της οικίας, και κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα και με την πρώην κατηγορούμενη
19. Ο καθένας, είχε το δικό του υπνοδωμάτιο. Ο πρώην κατηγορούμενος 3, ήταν απλά φιλοξενούμενος στην οικία. Ο πρώην κατηγορούμενος 3 είχε φιλοξενηθεί και διανυκτέρευε στην οικία, τις τελευταίες 3 με 4 ημέρες, πριν τις 10/08/2023 και την σύλληψη τους από την Αστυνομία. - Στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος 2 βρίσκεται με το καθεστώς του αιτητή διεθνούς προστασίας και κατά την περίοδο της παραμονής του στην Δημοκρατία, δεν είχε σταθερή εργασία. Προέρχεται από φτωχή οικογένεια και είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. - Από τον Ιανουάριο του έτους 2023, κάθε τρείς εβδομάδες, ο κατηγορούμενος 2 αγόραζε από άλλο πρόσωπο, πληρώνοντας €320, 28 γρ. κάνναβης, την οποία μοίραζε σε μικρότερες ποσότητες και την πωλούσε για κέρδος σε διάφορα πρόσωπα. Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του, οι οποίες γίνονταν έξω από την κατοικία του και εν αγνοία των πρώην κατηγορουμένων 1 και 4, ήταν €400 και είχε κέρδος €
20. Μεταξύ άλλων προσώπων, με κάνναβη, σε μία περίπτωση, ο κατηγορούμενος 2 είχε, έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, προμηθεύσει και την πρώην κατηγορούμενη
21. - Με τον πρώην κατηγορούμενο 3, ο κατηγορούμενος 2 γνωρίστηκε περί τον Ιούνιο του έτους 2023 και από εκείνον προμηθευόταν κοκαΐνη την οποία επίσης εμπορευόταν για να κερδίζει χρήματα. Ο πρώην κατηγορούμενος 3, είχε προμηθεύσει τον κατηγορούμενο 2 με κοκαΐνη σε τρείς διαφορετικές περιπτώσεις, την οποία ο κατηγορούμενος 2 πωλούσε για κέρδος προς €80 το κάθε γρ. Από τα έσοδα, κάθε φορά, αυτών των πωλήσεων του (και ως συνάγεται, όταν εξαντλείτο το απόθεμα της κοκαΐνης), €450, ο κατηγορούμενος 2 τα πλήρωνε στον πρώην κατηγορούμενο 3 και τα υπόλοιπα ήταν το κέρδος του. Συνολικά, ο πρώην κατηγορούμενος 3, είχε προμηθεύσει τον κατηγορούμενο 2 με κοκαΐνη 50 γρ. - (α) Το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, που εντοπίστηκε πάνω στο κομοδίνο μέσα στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2· και (β1) το κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ., φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο 2 και (β2) το νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε δύο σακούλες ζίπερ, μέσα στις οποίες υπήρχαν άλλα 18 και 11, αντιστοίχως, νάιλον σακούλια με κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,71 γρ. και 4,70 γρ. αντίστοιχα, φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο 2, που εντοπίστηκαν έξω στην αυλή της οικίας στον πάτο του κάδου απορριμμάτων, είναι δικά του κατηγορουμένου 2 και ήταν απόθεμα που ο κατηγορούμενος 2 είχε προμηθευτεί με τον τρόπο που προαναφέρθηκε και για τον πιο πάνω σκοπό. Πρόθεση του κατηγορουμένου 2 ήταν να πωλήσει και προμηθεύσει τα εν λόγω ελεγχόμενα φάρμακα, σε άλλα πρόσωπα. Οι πρώην κατηγορούμενοι 1 και 4, δεν γνώριζαν τίποτα για την εν λόγω ποσότητα κάνναβης. Η κοκαΐνη, ήταν από την ποσότητα που ο κατηγορούμενος 2 είχε προμηθευτεί από τον πρώην κατηγορούμενο 3 την τελευταία φορά και ο διαχωρισμός της στα 29 νάιλον σακούλια, είχε γίνει από τον ίδιο τον κατηγορούμενο 2, για να μπορούσε να την εμπορευθεί. - Το άσπρο νάιλον σακούλι, που ήταν τοποθετημένο μέσα σε χάρτινο κιβώτιο, που περιείχε τις δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, Τεκμήριο 6, που εντοπίστηκε στο πίσω μέρος της οικίας, κάτω από μπαλκόνι της, είναι επίσης δικό του κατηγορουμένου
22. Τις εν λόγω ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, ο κατηγορούμενος 2 τις χρησιμοποιούσε όταν εμπορευόταν την κάνναβη και την κοκαΐνη. Με αυτές, μετρούσε τις ποσότητες που πωλούσε κάθε φορά στα διάφορα πρόσωπα. - Το σημειωματάριο, Τεκμήριο 12, που εντοπίστηκε μέσα σε συρτάρι κομοδίνου στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, είναι επίσης δικό του κατηγορουμένου 2 και σε αυτό κατέγραφε χειρόγραφα και διάφορες σημειώσεις του που αφορούσαν την εμπορία που έκανε της κάνναβης και της κοκαΐνης. - Το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι βρισκόταν μέσα στο υπνοδωμάτιο του, στο σημείο πάνω στο κομοδίνο όπου και εντοπίστηκε από την Αστυνομία. VI. Υπαγωγή των ευρημάτων στον Νόμο Έχοντας καταλήξει σε ευρήματα αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα, στρεφόμαστε, όπως προ είπαμε, ξεκινώντας από το νομικό πλαίσιο, στην εξέταση του κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή, έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει αναφορικά με το κατηγορητήριο του κατηγορουμένου 2, στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις, δηλαδή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σύμφωνα με το Άρθρο 5 [

(1),(β) και

(2)] του Νόμου 29/1977, δεν είναι νόμιμο και αποτελεί ποινικό αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο, με οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια του, μεταξύ άλλων, να προμηθεύει ή και να πουλάει ελεγχόμενο φάρμακο σε άλλο πρόσωπο, ή να ενέχεται σε οποιαδήποτε τέτοια πράξη ή ενέργεια άλλου προσώπου. Περαιτέρω, βάσει του Άρθρου 6 [

(1)και

(2)] του Νόμου 29/1977, δεν είναι νόμιμο και αποτελεί ποινικό αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο, να προμηθεύεται ή να έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο. Καθώς επίσης, δυνάμει του Άρθρου 6

(3)του Νόμου 29/1977, αποτελεί ποινικό αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο, να αγοράζει ή να προμηθεύεται ή να έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Με βάση το Άρθρο 3

(1)και τα Μέρη Ι και ΙΙ του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 29/1977, η «Κοκαϊνη (Cocaine)», η «Κάνναβις (Cannabis)» και η «Ρητίνη καννάβεως (Cannabis resin)», αποτελούν ελεγχόμενα φάρμακα. Συμφώνως του Άρθρου 30Α του Νόμου 29/1977, εφόσον αποδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ή μετέφερε κάνναβη ή παράγωγο αυτής, σε ποσότητα που υπερβαίνει τα 30 γρ. και παρασκευασμένη κοκαΐνη η παράγωγα αυτής, σε ποσότητα που υπερβαίνει τα 10 γρ., θεωρείται ότι κατείχε τα εν λόγω ελεγχόμενα φάρμακα, με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Οι πρόνοιες του εν λόγω Άρθρου 30Α του Νόμου 29/1977, εξηγήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου, Ποινική Έφεση Αρ. 137/2015, 02/06/2016. Αναφέρθηκε ότι: «Σύμφωνα με το άρθρο 30Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν. 29/1977, όπως τροποποιήθηκε) η κατοχή ποσότητας 30 ή περισσοτέρων γραμμαρίων κάνναβης ή παραγώγων αυτής δημιουργεί μαχητό τεκμήριο κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Τούτο, δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης στον κατηγορούμενο το οποίο παραμένει καθ΄ όλη τη διάρκεια της δίκης στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Ο κατηγορούμενος έχει απλώς το βάρος να δημιουργήσει λογική αμφιβολία, χωρίς όμως να υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθείς ή βάσιμοι. Δεν είναι συνεπώς αναγκαίο για τον κατηγορούμενο να προσαγάγει μαρτυρία προκειμένου να δημιουργήσει λογική αμφιβολία. Η μαρτυρία μπορεί να προέρχεται είτε από τον ίδιο, είτε από την κατηγορούσα αρχή (Μαυρικίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 359, Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 87, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 211, Phipson on Evidence 16η έκδοση, σελ. 133, παρ. 6-14, Blackstone's Criminal Practice 2004, σελ. 2054, F.3.32, Cross on Evidence, 6η έκδοση σελ. 140).». Τα συστατικά στοιχεία της «κατοχής», ως ο όρος χρησιμοποιείται στο προαναφερόμενο Άρθρο 6 [

(1),

(2)και

(3)] του Νόμου 29/1977, είναι δύο. Υπάρχει το φυσικό και υπάρχει και το νοητικό στοιχείο. Το φυσικό στοιχείο της κατοχής, περιλαμβάνει απόδειξη ότι το πράγμα που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής, βρίσκεται στην φύλαξη του κατηγορουμένου ή υπόκειται στον έλεγχο του. Κατά την συνήθη γραμματική έννοια της λέξης «κατοχή», κάποιος έχει στην κατοχή του οτιδήποτε είναι, εξ όσων γνωρίζει, σωματικά στην φύλαξη του ή υπό τον φυσικό έλεγχο του («άμεση φυσική κατοχή»). Αυτή διευρύνεται από το Άρθρο 2

(3)του Νόμου 29/1977, σύμφωνα με το οποίο: «Για τους σκοπούς του . Νόμου, κάθε πρόσωπο θεωρείται ότι έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε αντικείμενα τελούν υπό τον έλεγχο του, αν και αυτά βρίσκονται στην φύλαξη άλλου προσώπου.». Συνεπώς, η έννοια της κατοχής, δεν περιορίζεται στην άμεση φυσική κατοχή, αλλά περιλαμβάνει και τη δυνατότητα ελέγχου του πράγματος, ακόμη και εξ αποστάσεως, έστω και αν αυτό φυλάσσεται από τρίτο πρόσωπο («εξ αποστάσεως εμπλοκή» ή «εξυπακουόμενη κατοχή») (βλ. Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 123/2015, 10/09/2018, ECLI:CY:AD:2018:B385, Σιβιτανίδης ν. Δημοκρατίας,

(2011)2 Α.Α.Δ. 166, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας, κ. α.,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Τάκη ν. Δημοκρατίας,

(2009)2 Α.Α.Δ. 599 και Αθηνής ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256). Το νοητικό στοιχείο της κατοχής, αφορά στην γνώση του κατηγορουμένου, ότι το εν λόγω πράγμα που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής, είναι υπό τον έλεγχο του. Ο κατηγορούμενος, για σκοπούς του Νόμου 29/1977, είναι αναγκαίο να γνωρίζει, όχι μόνο ότι το συγκεκριμένο πράγμα είναι στην κατοχή του, αλλά ταυτοχρόνως και ποια είναι η φύση του. Άγνοια για, ή λάθος, ως προς την φύση του εν λόγω πράγματος, εμποδίζει την κατοχή του από τον κατηγορούμενο για σκοπούς του Νόμου 29/1977, ακόμη και εάν το πράγμα αποδεικνύεται ότι είναι ελεγχόμενο φάρμακο (βλ. Eminiyet ν. Δημοκρατίας, κ. α.,

(2007)2 Α.Α.Δ. 216, Καϊμης ν. Δημοκρατίας,

(1999)2 Α.Α.Δ. 662, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας,

(1991)2 Α.Α.Δ. 211 και Queiss ν. The Republic,

(1987)2 C.L.R. 49). Συνεπώς, η απουσία γνώσης του κατηγορουμένου για την φύση του εν λόγω πράγματος, αποτελεί υπεράσπιση με βάση το Άρθρο 32

(3)του Νόμου 29/1977, ζήτημα για το οποίο ο κατηγορούμενος φέρει αποδεικτικό και όχι νομικό βάρος απόδειξης, το οποίο και, σε κάθε στάδιο της εκδίκασης της υπόθεσης, παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Korbacka ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 170/2021, 13/09/2022, ECLI:CY:AD:2022:B352, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 123/2015, 10/09/2018, ECLI:CY:AD:2018:B385, Σκούλλου ν. Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ. 87 και Κούκος ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 64) (βλ. επίσης, R v. Lambert, [2001] 3 All ER 577). Συναφώς, ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί να κατέχει κάτι, του οποίου την ύπαρξη εντελώς αγνοεί (βλ. R v. McNamara,

(1988)87 Cr App Rep 246, 152 JP 390). «Από κοινού κατοχή» τώρα, υπάρχει όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα, ως συναυτουργοί, έχουν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο, επειδή το κάθε ένα από αυτά ασκεί έλεγχο («κάποιο βαθμό ελέγχου») επί της συγκεκριμένης ουσίας. Απλή γνώση (λόγω απλά ανοχής ή ακόμη και συγκατάθεσης) της παρουσίας ενός ελεγχόμενου φαρμάκου στην κατοχή άλλου προσώπου, δεν αρκεί. Πρέπει να διαπιστωθεί από κοινού κατοχή. Παραδείγματος χάριν, ότι το ελεγχόμενο φάρμακο, αποτελούσε μια κοινή παρακαταθήκη («κοινή δεξαμενή») από την οποία όλοι είχαν το δικαίωμα να αντλούν, ή σε κάθε περίπτωση, είχαν το δικαίωμα να πουν τι θα γινόταν με αυτό (δηλαδή, λόγο σχετικά με τον χειρισμό του). Από κοινού κατοχή, υπάρχει και όταν ο κατηγορούμενος, ως «δευτερεύον μέρος», βοηθά ή υποκινεί κάποιον άλλο να έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο. Πρέπει να αποδειχθεί η παροχή κάποιας βοήθειας, κάποια ενθάρρυνση ή κάποιο άλλο στοιχείο ελέγχου. Απλή γνώση (λόγω απλά ανοχής ή ακόμη και συγκατάθεσης) της παρουσίας ενός ελεγχόμενου φαρμάκου στην κατοχή άλλου προσώπου, δεν συνιστά, αφ' εαυτή, παροχή βοήθειας ή υποκίνηση. Απαιτείται απόδειξη, τουλάχιστον ενθάρρυνσης. Συναφώς, ο κατηγορούμενος πρέπει να γνωρίζει ότι το άλλο πρόσωπο έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο, χωρίς κατ' ανάγκη να πρέπει να γνωρίζει το είδος του. Σχετικά με τα πιο πάνω, παραπέμπουμε στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Hiscock ν. Δημοκρατία, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 183/2015, κ. α., 19/10/2017, Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 187/2019, 15/10/2020, ECLI:CY:AD:2020:B349 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 100/2016, κ. α., 28/11/2017. Επιπρόσθετα, παραθέτουμε και την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Καμπισιο ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 83/2023, 13/06/2024, στην οποία αναφερόμαστε λεπτομερώς στην συνέχεια. Στρεφόμενοι τώρα και στον όρο «προμηθεύει» του προαναφερόμενου Άρθρου 5 [

(1),(β) και

(2)] του Νόμου 29/1977, παρατηρούμε ότι, πέραν του Άρθρου 2 του Νόμου 29/1977, το οποίο αναφέρει ότι σε αυτό τον όρο περιλαμβάνεται και η «διανομή», στον Νόμο 29/1977, δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη πρόνοια που να αφορά στην ερμηνεία του. Ωστόσο, υπάρχει νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθώς και αποφάσεις Δικαστηρίων αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του Ηνωμένου Βασιλείου, από τις οποίες μπορεί να αντληθεί καθοδήγηση. Σύμφωνα με αυτές τις αποφάσεις, ο όρος «προμηθεύει», υποδηλώνει κάτι περισσότερο από την απλή μεταβίβαση του φυσικού ελέγχου του ελεγχόμενου φαρμάκου, από ένα πρόσωπο σε άλλο. Πρόσθετη έννοια που εμπλέκεται στην προμήθεια, είναι η παροχή της δυνατότητας στον παραλήπτη, να χρησιμοποιήσει το πράγμα που του παραδόθηκε, σε σκοπούς που ο ίδιος επιθυμεί ή έχει υποχρέωση. Πρέπει δηλαδή να αποδειχθεί ότι, η συγκεκριμένη πράξη παράδοσης, αποσκοπούσε στο να αποφέρει όφελος στον παραλήπτη ή και σε αυτόν (βλ. Pal v. Δημοκρατίας, κ. α.,

(2010)2 Α.Α.Δ. 551, Komurgu κ. α. ν. Δημοκρατίας,

(1991)2 Α.Α.Δ. 103, R v. Maginnis, [1987] AC 303, R v. Mills, [1963] 2 WLR 137 και R v. Delgado, [1984] 1 WLR 89). Περαιτέρω, στον Νόμο 29/1977, δεν υπάρχει καμία επιφύλαξη για την ποσότητα του ελεγχόμενου φαρμάκου που πρέπει να εμπλέκεται ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του εν λόγω Άρθρο 5 [

(1),(β) και

(2)] του Νόμου 29/1977. Ως εκ τούτου, για σκοπούς καταδίκης για το ποινικό αδίκημα που αυτό προνοεί, δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ της περίπτωσης που η προμήθεια γίνεται σε κοινωνική βάση, π. χ. κατά το κάπνισμα ενός τσιγάρου με κάνναβη από τον χρήστη του σε σύντροφο του στην χρήση, και της περίπτωσης προμήθειας μεγάλης ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου, από ένα πρόσωπο σε άλλο, για εμπορικό όφελος. Σε συνέχεια των πιο πάνω, αναφέρουμε ότι, με βάση το Άρθρο 32

(2)του Νόμου 29/1977, το οποίο εφαρμόζεται στα ποινικά αδικήματα των προαναφερόμενων Άρθρων 5 [

(1),(β) και

(2)] και 6 [

(1),

(2)και

(3)] του Νόμου 29/1977, υπό την επιφύλαξη του εδαφίου

(3)και τηρουμένων οποιονδήποτε άλλων διαθέσιμων υπερασπίσεων με βάση το εδάφιο

(4), αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο, η απόδειξη ότι δεν είχε γνώση ή η υποψία, ούτε λόγο να υποψιαστεί, την ύπαρξη οποιουδήποτε γεγονότος παρουσιάζει η Κατηγορούσα Αρχή για την καταδίκη του. Με βάση το Άρθρο 32

(3)του Νόμου 29/1977, για να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος για την διάπραξη των προαναφερόμενων ποινικών αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει ότι, η ουσία που αφορά η υπόθεση, είναι ελεγχόμενο φάρμακο και ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται της ευθύνης, εάν αποδείξει μόνο ότι δεν γνώριζε ή υποπτευόταν, ούτε είχε λόγο να υποπτευθεί, ότι η ουσία που αφορά η υπόθεση είναι το ελεγχόμενο φάρμακο που αποτελεί το αντικείμενο της σχετικής κατηγορίας. Παρά μόνο, αν αποδείξει ότι δεν είχε γνώση ή υποψία, ή λόγο να υποπτεύεται, ότι η εν λόγω ουσία ήταν ελεγχόμενο φάρμακο, ή ότι πίστευε ήταν ελεγχόμενο φάρμακο διαφορετικής περιγραφής, ώστε, υπό τις περιστάσεις, αν ήταν πράγματι εκείνης της περιγραφής, σύμφωνα με τον Νόμο, δεν θα διέπραττε ποινικό αδίκημα. Τέλος, το ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, του Άρθρου 4

(1),(α),(iii) του Νόμου 188(I)/2007, συντελείται όταν πρόσωπο «αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί» περιουσία, οποιασδήποτε μορφής (περιλαμβανομένης και χρημάτων σε μετρητά), η οποία αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες και ενώ γνωρίζει ότι αυτή είναι η περίπτωση. Στην υπόθεση Λεμονάρη ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 212/2017, 17/04/2019, ECLI:CY:AD:2019:B150, σε ότι αφορά την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εν λόγω ποινικού αδικήματος, αναφέρθηκαν τα εξής: «Όπως επισημάνθηκε στην Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 40/2015 ημερ. 25.11.2016 με αναφορά στη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διακρίνεται νομοθετικώς από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος. Τούτο γιατί ο σκοπός του Νόμου είναι η πάταξη της κατοχής, χρήσης και διαχείρισης των εσόδων της παρανομίας αφού η κατοχή και διαχείριση των εσόδων επεκτείνεται σε εύρος χρόνου πέραν του χρόνου διάπραξης του γενεσιουργού αδικήματος. Πρόκειται επομένως για αυτοτελές αδίκημα, το οποίο στοιχειοθετείται όταν αποδεικνύεται μια από τις πέντε ενέργειες του άρθρου 4 του Νόμου, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι ο δράστης γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι "οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος".». Επίσης, στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Περδίκη, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 98/2020, κ. α., 27/05/2021, αναφέρθηκε ότι: «. το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διακρίνεται νομοθετικά από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος και σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)(δ) του Νόμου, δεν απαιτείται προηγούμενη ή ταυτόχρονη καταδίκη για γενεσιουργό αδίκημα από το οποίο προήλθαν έσοδα, στην προκειμένη περίπτωση αυτό της εμπορίας ναρκωτικών. Το δε συστατικό στοιχείο της γνώσης, μπορεί να αποδειχτεί σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)(γ) από αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις, δηλαδή με περιστατική μαρτυρία, με το βάρος απόδειξης να παραμένει πάντα στους ώμους της κατηγορούσας αρχής.». Η Κατηγορούσα Αρχή, αν και, ως και προελέχθη, σύμφωνα με το Άρθρο 4

(2)του Νόμου 188(Ι)/2007, για την απόδειξη ποινικού αδικήματος του Άρθρου 4

(1)του Νόμου 188(Ι)/2007, δεν απαιτείται να στοιχειοθετήσει προηγούμενη ή ταυτόχρονη καταδίκη για γενεσιουργό ποινικό αδίκημα από το οποίο προήλθαν έσοδα, ή ότι ο κατηγορούμενος είναι από τους δράστες γενεσιουργού ποινικού αδικήματος (που μπορεί όμως και να είναι), ή να αποδειχθεί η ταυτότητα των δραστών γενεσιουργού ποινικού αδικήματος, δεν απαλλάσσεται της υποχρέωσης απόδειξης ότι, το αντικείμενο της κατηγορίας, προέρχεται από συγκεκριμένου τύπου ποινικό αδίκημα (όπως, για παράδειγμα, από την παράνομη προμήθεια ελεγχόμενων φαρμάκων, αντί από ληστεία). Αυτό από το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή απαλλάσσεται, είναι το βάρος απόδειξης ότι τα ισχυριζόμενα έσοδα από παράνομες δραστηριότητες, προήλθαν από ένα συγκεκριμένο εγκληματικό γεγονός (όπως για παράδειγμα, από ληστεία, που διαπράχθηκε σε συγκεκριμένο υποκατάστημα τράπεζας, σε συγκεκριμένο χρόνο, από συγκεκριμένο πρόσωπο). Άλλωστε, σύμφωνα με το Άρθρο 4

(2)(στ) του Νόμου 188(Ι)/2007, «καταδίκη για τα αναφερόμενα στο εδάφιο

(1)αδικήματα είναι δυνατή σε περίπτωση που με βάση αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις στοιχειοθετείται ότι η περιουσία προήλθε από παράνομες δραστηριότητες, χωρίς να απαιτείται η στοιχειοθέτηση όλων των πραγματικών στοιχείων ή όλων των περιστάσεων που σχετίζονται με τις εν λόγω παράνομες δραστηριότητες.». VII. Στρεφόμενοι τώρα στο κατηγορητήριο, το οποίο, σύμφωνα και με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προσδιορίζει το πλαίσιο της δίκης και στη βάση του οποίου, η Κατηγορούσα Αρχή, όφειλε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος 2 διέπραξε τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα που του αποδίδονται όπως αυτά έχουν διατυπωθεί στις σχετικές κατηγορίες, διαπιστώνουμε τα εξής. Κατ' αρχάς, επισημαίνουμε ότι, ο κατηγορούμενος 2, ήταν μόνιμος κάτοικος στην οικία επί της οδού Στέφανου Γρανίστα 8Α, στην συνοικία Αγίου Νικολάου του Δήμου Λεμεσού και δικαιούτο, μαζί με τους πρώην κατηγορούμενους 1 και 4 συγκάτοικους του, επειδή, με την καταβολή μέρους του ενοικίου, είχε ουσιαστικά την ιδιότητα του ενοικιαστή, αποκλειστική κατοχή των χώρων της. Οι πιο πάνω ποσότητες ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β, εντοπίστηκαν εντός της εν λόγω οικίας, στον κοινόχρηστο χώρο του σαλονιού και στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, του οποίου δικαιούτο την αποκλειστική κατοχή, καθώς επίσης και έξω από την οικία, μέσα στον κάδο απορριμμάτων στην αυλή της, επίσης σε κοινόχρηστο χώρο. Ως εκ τούτων, από το πιο πάνω γεγονός που αφορά στην κατοχή της οικίας, συνεπάγεται ότι, ο κατηγορούμενος 2, είχε φυσικό έλεγχο των πιο πάνω ποσοτήτων ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β. Καθ' ομολογία του κατηγορουμένου 2 στον Μ.Κ.2, αυτός γνώριζε ότι η ύλη που είχε εντοπιστεί από τον Μ.Κ.3 πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, ήτοι τα 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, ήταν κάνναβη. Μάλιστα, όπως επίσης δήλωσε στον Μ.Κ.2, πριν από την έρευνα της οικίας από την Αστυνομία εκείνη την ημέρα, είχε καπνίσει κάνναβη μαζί με άλλα πρόσωπα στο σαλόνι της οικίας και ότι τα εν λόγω 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, ήταν το υπόλοιπο της ποσότητας που είχε χρησιμοποιηθεί. Περαιτέρω, κατά τον εντοπισμό των 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.3, ο κατηγορούμενος 2 στεκόταν δίπλα από το τραπεζάκι στο σαλόνι πάνω στο οποίο είχε εντοπιστεί και είχε προς αυτήν άμεση πρόσβαση. Από τα ανωτέρω, έπεται ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε κατοχή της εν λόγω ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά την έννοια του Νόμου 29/

1. Ήταν ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου 2 προς τον Μ.Κ.2, ότι τα εν λόγω 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, καθώς και η άλλη ποσότητα κάνναβης που είχε χρησιμοποιηθεί, ανήκε στον πρώην κατηγορούμενο 3, ο οποίος την είχε προσφέρει, άνευ ανταλλάγματος, τόσο στον ίδιο, όσο και στους πρώην κατηγορούμενους 1 και 4, για να κάπνιζαν όλοι μαζί. Αν και αυτό τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου 2, για τους λόγους που εξηγήσαμε πιο πάνω, δεν τον έχουμε αποδεχθεί, στην περίπτωση που αυτός ήθελε υποτεθεί ότι ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, ο κατηγορούμενος 2 και πάλι θα ήταν σε κατοχή της εν λόγω ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά την έννοια του Νόμου 29/
2. Στην υπόθεση R v. Searle, [1971] Crim. L.R. 592, Εφετείο του Ηνωμένου Βασιλείου αποφάσισε ότι, στις υποθέσεις όπου αποδεικνύεται ότι, το ελεγχόμενο φάρμακο, αντιπροσώπευε μια κοινή δεξαμενή, από την οποία οι κατηγορούμενοι είχαν το δικαίωμα να αντλούν κατά βούληση και ότι υπήρχε κοινή δράση τους για να το πράξουν, ο κάθε κατηγορούμενος είχε κατοχή του ελεγχόμενου φαρμάκου. Με βάση το σκεπτικό της εν λόγω απόφασης και δεδομένου ότι στην προμήθεια, σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως και στην Κύπρο, περιλαμβάνεται και η διανομή, στο σύγγραμμα Misuse of Drugs and Drug Trafficking Offences, 6η έκδοση, στην παράγραφο 4-006, υποστηρίζεται ότι, στην περίπτωση όπου ένας κατηγορούμενος, παρέχει σε «πιατέλα», τσιγάρα με κάνναβη, για την απόλαυση των καλεσμένων σε ένα πάρτι, αυτός, είναι σε κατοχή των τσιγάρων αυτών με σκοπό την διανομή τους και άρα, την προμήθεια του ελεγχόμενου φαρμάκου που περιλαμβάνεται σε αυτά. Στο ίδιο σύγγραμμα, στην παράγραφο 4-007, εξετάζεται η περίπτωση όπου ένα τέτοιο τσιγάρο καπνίζεται και μετά περνά γύρω από ένα κύκλο καπνιστών. Με αναφορά στην απόφαση Εφετείου του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση R v. Moore, [1979] Crim. L.R. 789, υποστηρίζεται ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, αυτό που προσφέρεται μεταξύ των προσώπων στον κύκλο, δεν είναι μόνο το κάπνισμα, αλλά και η κατοχή και προσωρινός έλεγχος του τσιγάρου, από το οποίο όλοι μπορούν να καπνίσουν. Σε αυτό τον βαθμό, με το να μοιράζεται η κατοχή του τσιγάρου, υπάρχει μια προσφορά για διανομή της κάνναβης που περιέχεται σε αυτό. Το γεγονός ότι η κατοχή διατηρείται για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά και ότι μόνο μία πολύ μικρή ποσότητα της κάνναβης καταναλώνεται κάθε φορά, είναι αδιάφορο. Υπάρχει κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ολόκληρης της ποσότητας κάνναβης που περιέχεται στο τσιγάρο, από όλα τα πρόσωπα στον κύκλο. Στη βάση του σκεπτικού των πιο πάνω αποφάσεων του Εφετείου του Ηνωμένου Βασιλείου, και να ίσχυε πραγματικά ο ανωτέρω ισχυρισμός του κατηγορουμένου 2, από την στιγμή που ο πρώην κατηγορούμενος 3 προσέφερε προς τους παριστάμενους, μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος 2, την εν λόγω ποσότητα κάνναβης, στην οποία περιλαμβάνονταν και τα εν λόγω 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, κατά τρόπο ώστε όλοι είχαν το δικαίωμα να αντλούν από αυτήν κατά βούληση για να καπνίσουν, από την στιγμή που αποδέχτηκαν, τους προσέφερε και την κατοχή και τον έλεγχο της. Συνεχίζοντας με τις υπόλοιπες κατηγορίες, στη βάση και πάλι παραδοχής του προς τον Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε πως η ύλη που είχε εντοπιστεί μέσα στο κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, μέσα στον πάτο του κάδου απορριμμάτων που βρέθηκε έξω στην αυλή, ήτοι το κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ., φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο 2, καθώς επίσης και η ουσία που είχε εντοπιστεί μέσα στο νάιλον διαφανές σακούλι, που βρέθηκε στον ίδιο τόπο, ήτοι το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε δύο σακούλες ζίπερ, μέσα στις οποίες υπήρχαν άλλα 18 και 11, αντιστοίχως, νάιλον σακούλια με κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,71 γρ. και 4,70 γρ. αντίστοιχα, φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο 2, ήταν κάνναβη και κοκαΐνη αντίστοιχα. Καταθέτοντας προς τον Μ.Κ.2 για τα γεγονότα αυτά, ο κατηγορούμενος 2, επιπρόσθετα, του ανέφερε ότι γνώριζε για την ύπαρξη των εν λόγω ποσοτήτων κάνναβης και κοκαΐνης στο συγκεκριμένο σημείο και ότι αυτές του ανήκαν. Από τα γεγονότα αυτά, συνεπάγεται ότι, ο κατηγορούμενος 2, εκτός από τον φυσικό έλεγχο, είχε και γνώση αυτών των ποσοτήτων ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β και άρα τον έλεγχο τους, κατά την έννοια του Νόμου 29/
3. Στον Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος 2, ομολόγησε επίσης ότι γνώριζε, πως η ύλη που είχε εντοπιστεί μέσα σε νάιλον διαφανές σακούλι πάνω στο κομοδίνο δίπλα από το κρεβάτι στο υπνοδωμάτιο του, ήτοι το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, ήταν κάνναβη. Κατά την ομολογία του των εν λόγω γεγονότων, ο κατηγορούμενος 2, ανέφερε στον Μ.Κ.2 περαιτέρω, ότι γνώριζε για την ύπαρξη της εν λόγω ποσότητας κάνναβης στο συγκεκριμένο σημείο και ότι αυτή του ανήκε. Κατά συνέπεια, σε ότι αφορούσε και την εν λόγω ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, εκτός του φυσικού ελέγχου της, για τους λόγους που εξηγήσαμε ήδη, είχε και γνώση της φύσης της και άρα τον έλεγχο της, κατά την έννοια του Νόμου 29/
4. Ωστόσο, στον Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος 2, αρνήθηκε ότι γνώριζε, πως στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, περιεχόταν το ροζ νάιλον διαφανές σακούλι με τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο
5. Αν και, όπως αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, βάσει και πάλι παραδοχής του κατηγορουμένου 2, αυτός γνώριζε ότι το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3 υπήρχε και ότι ήταν τοποθετημένο στο σημείο που βρέθηκε από την Αστυνομία (δηλαδή, πάνω στο κομοδίνο, δίπλα από το κρεβάτι στο υπνοδωμάτιο του, δίπλα ακριβώς από το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, για το οποίο διαπιστώνεται, στη βάση ομολογίας του, κατοχή), αρνήθηκε ότι γνώριζε το περιεχόμενο του. Όπως αναφέραμε ήδη, από το γεγονός ότι το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, στο οποίο περιεχόταν το ροζ νάιλον διαφανές σακούλι με τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο 2, εντοπίστηκε εντός της οικίας της οποίας ο κατηγορούμενος 2 ήταν ενοικιαστής και μάλιστα, μέσα στο υπνοδωμάτιο του οποίου δικαιούτο την αποκλειστική κατοχή, συνεπάγεται ότι είχε τον φυσικό έλεγχο του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Η γνώση του, αναφορικά με το ότι, στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, περιεχόταν ελεγχόμενο φάρμακο, καταδεικνύεται από τα ακόλουθα στοιχεία από την μαρτυρία. Πριν όμως περάσουμε στην παράθεση τους, σημαντικό είναι να καταγράψουμε και τις ακόλουθες περαιτέρω διαπιστώσεις μας αναφορικά με τις προαναφερόμενες ποσότητες ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β των οποίων βρίσκουμε ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε κατοχή κατά την έννοια του Νόμου 29/1977, επειδή υπάρχει διασύνδεση. Σύμφωνα με παραδοχή του κατηγορουμένου 2 προς τον Μ.Κ.2 κατά την ανάκριση του, λόγω των περιστάσεων του (προέρχεται από φτωχή οικογένεια στην Νιγηρία, στην Κύπρο βρίσκεται ως αιτητής διεθνούς προστασίας, κατά την διάρκεια της παραμονής του δεν είχε σταθερή εργασία και αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα) από τον Ιανουάριο του έτους 2023, μέχρι και την ημέρα της σύλληψης του από την Αστυνομία στις 10/08/2023, για να κερδίζει χρήματα, ασχολείτο με την εμπορία κάνναβης. Ειδικότερα, από τον Ιανουάριο του έτους 2023, κάθε τρείς εβδομάδες, ο κατηγορούμενος 2 αγόραζε από άλλο πρόσωπο, πληρώνοντας €320, 28 γρ. κάνναβης, την οποία μοίραζε σε μικρότερες ποσότητες και την πωλούσε για κέρδος σε διάφορα πρόσωπα. Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του, οι οποίες γίνονταν έξω από την κατοικία του, ήταν €400 και είχε κέρδος €
6. Στην πορεία, από τον Ιούνιο του έτους 2023, ξεκίνησε να προμηθεύεται από άλλο πρόσωπο και κοκαΐνη, την οποία επίσης εμπορευόταν για να κερδίζει χρήματα. Πιο συγκεκριμένα, είχε προμηθευτεί με κοκαΐνη σε τρείς διαφορετικές περιπτώσεις, συνολικά, 50 γρ., με κόστος €450 κάθε φορά, την οποία πωλούσε για κέρδος προς €80 το κάθε γρ. Όπως ο κατηγορούμενος 2 επίσης είπε στον Μ.Κ.2 ανακρινόμενος: (α) Το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, που εντοπίστηκε πάνω στο κομοδίνο μέσα στο υπνοδωμάτιο του· και (β1) το κόκκινο νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε άλλα τέσσερα νάιλον σακούλια με κάνναβη, συνολικού βάρους 11,34 γρ., φωτογραφίες 14 - 19, Τεκμήριο 2 και (β2) το νάιλον διαφανές σακούλι, που περιείχε δύο σακούλες ζίπερ, μέσα στις οποίες υπήρχαν άλλα 18 και 11, αντιστοίχως, νάιλον σακούλια με κοκαΐνη, συνολικού βάρους 16,71 γρ. και 4,70 γρ. αντίστοιχα, φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο 2, που εντοπίστηκαν έξω στην αυλή της οικίας του, στον πάτο του κάδου απορριμμάτων, είναι δικά του και ήταν απόθεμα που είχε προμηθευτεί με τον τρόπο που προαναφέρθηκε και για τον πιο πάνω σκοπό. Πρόθεση του κατηγορουμένου 2, ήταν να πωλήσει και προμηθεύσει τα εν λόγω ελεγχόμενα φάρμακα, σε άλλα πρόσωπα. Η κοκαΐνη, είπε επίσης, ήταν από την ποσότητα που είχε προμηθευτεί την τελευταία φορά και ο διαχωρισμός της στα 29 νάιλον σακούλια, είχε γίνει από τον ίδιο, για να μπορούσε να την εμπορευθεί. Περαιτέρω, στον Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ότι το άσπρο νάιλον σακούλι, που ήταν τοποθετημένο μέσα σε χάρτινο κιβώτιο, που περιείχε τις δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, Τεκμήριο 6, που εντοπίστηκε στο πίσω μέρος της οικίας, κάτω από μπαλκόνι της, είναι επίσης δικό του. Και ότι, τις εν λόγω ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, τις χρησιμοποιούσε όταν εμπορευόταν την κάνναβη και την κοκαΐνη. Με αυτές, μετρούσε τις ποσότητες που πωλούσε κάθε φορά στα διάφορα πρόσωπα. Ομολόγησε επίσης ότι το σημειωματάριο, Τεκμήριο 12, που εντοπίστηκε μέσα σε συρτάρι κομοδίνου στο υπνοδωμάτιο του, είναι επίσης δικό του και ότι σε αυτό κατέγραφε χειρόγραφα διάφορες σημειώσεις του που αφορούσαν την εμπορία που έκανε της κάνναβης και της κοκαΐνης. Από την προαναφερόμενη αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι, η Κατηγορούσα Αρχή, έχει επιτύχει να αποδείξει ότι, ο κατηγορούμενος 2, τις προαναφερόμενες ποσότητες ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β, τις οποίες το Δικαστήριο έχει ήδη διαπιστώσει ότι τις κατείχε παράνομα, κατά την έννοια του Νόμου 29/1977, είχε πρόθεση να τις προμηθεύσει παράνομα σε άλλο πρόσωπο, και πάλι ως ο Νόμος 29/1977 ορίζει. Για το προκείμενο, σημειώνουμε επιπρόσθετα ότι, πέραν των πιο πάνω παραδοχών του κατηγορουμένου 2, η πρόθεση του για προμήθεια των εν λόγω ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β σε άλλο πρόσωπο, αποδεικνύεται και από περιστατική μαρτυρία. Τα ίδια τα ελεγχόμενα φάρμακα, οι ποσότητες τους, κρίνουμε ότι, υπό τις περιστάσεις, είναι ασυμβίβαστες με προσωπική χρήση τους από τον κατηγορούμενο
7. Άλλωστε, ο κατηγορούμενος 2, στον Μ.Κ.2 ανέφερε ότι είναι χρήστης μόνον κάνναβης. Ειδικότερα εφόσον, από την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.3 φαίνεται ότι, αυτά, με εξαίρεση τα 0,59 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 1 - 3, Τεκμήριο 2, που βρέθηκαν εκτεθειμένα πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού της οικίας έτοιμα προς χρήση, είχαν προετοιμαστεί για πώληση. Είχαν διαχωριστεί και τοποθετηθεί σε σακούλια σε μικρές παρτίδες. Επιπρόσθετα, η ανεύρεση σύνεργων που τυπικά χρησιμοποιούνται για την προμήθεια ελεγχόμενων φαρμάκων, όπως είναι: οι ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, μέρος του Τεκμηρίου 6, στις οποίες εντοπίστηκαν και ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης, και το σημειωματάριο, Τεκμήριο 12, που σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.2, έχει τα χαρακτηριστικά ενός «καταλόγου εμπόρων», επίσης αποτελούν μαρτυρία που καταδεικνύει πρόθεση για προμήθεια των ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α και Β που ανευρέθηκαν (βλ. R v. Lovelock, [1997] Crim LR 821). Την ίδια αποδεικτική σημασία, έχει και το γεγονός ότι, στην κατοχή του κατηγορουμένου 2, ανευρέθηκαν μετά από σωματικό του έλεγχο, τα €290 σε μετρητά (14 χαρτονομίσματα των €20 και ένα χαρτονόμισμα των €10),Τεκμήριο 8 και στο υπνοδωμάτιο του, τα €285 σε μετρητά (σε δέσμη: τέσσερα χαρτονομίσματα των €50, 4 χαρτονομίσματα των €20 και ένα χαρτονόμισμα των €5), Τεκμήριο 5, που κρίνονται δυσανάλογα των περιστάσεων του και τα οποία, όπως και ο Μ.Κ.2 έχει υποστηρίξει, σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία, υποδεικνύουν παράνομες δοσοληψίες με ελεγχόμενα φάρμακα (βλ. R v. Wright, [1994] Crim LR 55 και R v. Malik, [2000] 2 Cr App R 8). Σε αυτό το σημείο, σημειώνουμε ότι, σύμφωνα με την νομολογία του Εφετείου, η γνώμη αστυνομικού, που βασίζεται στην εμπειρία που απέκτησε μέσα από την εργασία του στην Αστυνομία από υποθέσεις που αφορούσαν ελεγχόμενα φάρμακα, μπορεί να γίνει αποδεκτή για σκοπούς απόδειξης των προαναφερόμενων ζητημάτων. Στην υπόθεση R v. Hodges, [2003] 2 C App R 15, Εφετείο του Ηνωμένου Βασιλείου, εξετάζοντας την αποδεκτότητα μιας τέτοιας μαρτυρίας, υιοθέτησε το σκεπτικό προηγούμενης απόφασης του στην υπόθεση R v. Bryan, unreported, 08/11/1984, στην οποία, μεταξύ άλλων, για το προκείμενο ειπώθηκε ότι: «. police officers with their experience of dealing with these problems, being on the streets and with their knowledge and meeting with those having a drug problem and those pushing the drugs, have a very wide experience and can give evidence of fact of what takes place on many occasions on the streets.». Πρόσφατα, το Εφετείο, εξετάζοντας τα ζητήματα που πραγματευόμαστε ανωτέρω, στην υπόθεση Καμπίσιο ν. Αστυνομίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 89/2023, κ. α., 13/06/2024, είπε τα εξής: «. δεν συμφωνούμε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα προέβη σε εύρημα ότι τα ναρκωτικά στα κλειστά δια καψίματος νάιλον διαφανή σακουλάκια ή καλαμάκια ήταν έτοιμα προς πώληση, στηριζόμενο στη μαρτυρία του Αστυφύλακα 3819 (Μ.Κ.5). Το αστυνομικό όργανο μπορούσε βάσει της εμπειρίας και τριβής του με το αντικείμενο να δώσει μαρτυρία επί του προκειμένου, όπως και για τις τιμές πώλησης των ναρκωτικών στην αγορά (βλ. Oakley

(1979)70 Cr. App. R. 7, R v. Hodges and Another [2003] EWCA Crim 290, Blackstone's Criminal Practice 2019, F11.5, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 2η έκδοση, των Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη, σελ. 575, 576). Ο σκοπός πώλησης των ναρκωτικών ενισχύεται περαιτέρω από την ανεύρεση ζυγαριών ακριβείας με ίχνη κοκαϊνης, κάνναβης και μεθαμφεταμίνης.». Σε ότι αφορά τα €290 σε μετρητά, Τεκμήριο 8 και τα €285 σε μετρητά, Τεκμήριο 5, που ως έχουμε προαναφέρει, κρίνουμε ότι είναι δυσανάλογα των περιστάσεων του κατηγορουμένου 2, αυτό μας το συμπέρασμα, βασίζεται στο γεγονός ότι, από την αποδεκτή μαρτυρία, δεν εντοπίζεται νόμιμη πηγή εισοδήματος για τον κατηγορούμενο 2. Αυτό, και σε συνδυασμό με την πιο πάνω μαρτυρία, από την οποία αποδεικνύεται ότι, ο κατηγορούμενος 2, για περίοδο μηνών, από τον Ιανουάριο και Ιούνιο του έτους 2023, αντιστοίχως, ασχολείτο συστηματικά με την εμπορία κάνναβης και κοκαΐνης για να κερδίζει χρήματα, επειδή δεν είχε σταθερή εργασία και αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Εύρημα μας, το οποίο υποστηρίζεται επιπρόσθετα και από την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι, με βάση την επιστολή του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού, Τεκμήριο 14, ο κατηγορούμενος 2, ως αιτητής διεθνούς προστασίας, ελάμβανε από το Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας, επίδομα για υλικές συνθήκες υποδοχής ύψους €261 μηνιαίως, μόνο κατά την περίοδο μεταξύ Ιουνίου του έτους 2022 και Ιουνίου του έτους 2023 που πληρούσε τα σχετικά κριτήρια. Δηλαδή, που ήταν ενεργά εγγεγραμμένος στη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης. Μαρτυρία από την οποία συνάγεται (εφόσον υποστηρίζεται λογικά και από το σύνολο της υπόλοιπης αποδεκτής μαρτυρίας) ότι ο κατηγορούμενος 2, κατά την περίοδο του Ιουλίου του έτους 2023, δεν είχε εργασία και δεν έλαβε από το κράτος οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια. Σημαντική επίσης, προς υποστήριξη του ανωτέρω ευρήματος μας, είναι και η μαρτυρία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, σύμφωνα με την οποία, η μικρή αξία των χαρτονομισμάτων που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου 2, ως ανωτέρω, είναι κάτι που επίσης συναντάται σε περιπτώσεις όπου αυτά προέρχονται από παράνομες δοσοληψίες με ελεγχόμενα φάρμακα. Στη βάση της πιο πάνω αποδεκτής μαρτυρίας, βρίσκουμε συνεπώς, στη βάση των προνοιών του Άρθρου 4

(1),(α),(iii) του Νόμου 188(I)/2007 και της σχετικής με αυτό νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανωτέρω, ότι ο κατηγορούμενος 2, απέκτησε και κατείχε το προαναφερόμενο ποσό των €575 από παράνομες δραστηριότητες, ήτοι, την εμπορία ελεγχόμενων φαρμάκων Α και Β, ενώ γνώριζε για το ποινικά κολάσιμο της συμπεριφοράς του. Επιπρόσθετα, και στη βάση της παραδοχής του κατηγορουμένου 2 προς τον Μ.Κ.2, σχετικά με: τις ποσότητες της κάνναβης και κοκαΐνης που πώλησε, την περίοδο που το έκανε και την τιμή που τις πώλησε· βάσει των ίδιων νομικών αρχών, βρίσκουμε ότι, ο κατηγορούμενος 2, από την εν λόγω δραστηριότητα του, εν γνώση του της παρανομίας που διέπραττε, απέκτησε το συνολικό ποσό €5.949,84 και όχι αυτό των €7.200 που του καταλογίζεται. Και εξηγούμε. Όπως ο κατηγορούμενος 2 ομολόγησε στον Μ.Κ.2 και έχουμε ήδη αναφέρει, από τον Ιανουάριο του έτους 2023 μέχρι και την σύλληψη του στις 10/08/2023, κάθε τρείς εβδομάδες, αγόραζε από άλλο πρόσωπο, 28 γρ. κάνναβης, την οποία μοίραζε σε μικρότερες ποσότητες και την πωλούσε εισπράττοντας €

1. Άρα, πολλαπλασιάζοντας 26 εβδομάδες που προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 πράγματι πρέπει να είχε προμηθευτεί και πωλήσει κάνναβη (εξαίροντας δηλαδή τις τελευταίες τρείς εβδομάδες), με τα €133,33 που εισέπραττε κάθε εβδομάδα (€400 εισέπραττε κάθε τρείς εβδομάδες), έχουμε γινόμενο €3.466,
2. Σε αυτό, αν προσθέσουμε, σε σχέση με την τελευταία προμήθεια των τριών εβδομάδων (των δύο τελευταίων του Ιουλίου και την πρώτη του Αυγούστου), το γινόμενο που προκύπτει από την διαφορά των 13,73 γρ. κάνναβης (με δεδομένο ότι στην κατοχή του κατηγορουμένου 2 βρέθηκαν συνολικά 14,27 γρ. κάνναβης), με τον αριθμό 14,28 (που είναι τα χρήματα που ο κατηγορούμενος 2 εισέπραττε για κάθε γρ. κάνναβης: €400 / 28 γρ.), ήτοι, €196,06, βρίσκουμε ότι ο κατηγορούμενος 2, από την εν λόγω παράνομη δραστηριότητα του, συνολικά, πρέπει να απέκτησε €3.662,
3. Ο κατηγορούμενος 2, είπε επίσης στον Μ.Κ.2 ότι, σε τρείς διαφορετικές περιπτώσεις, προμηθεύτηκε με κοκαΐνη, συνολικά 50 γρ., την οποία πωλούσε για κέρδος προς €80 το κάθε γρ. Άρα, αφαιρώντας από τα 50 γρ. κοκαΐνης που συνολικά προμηθεύτηκε ο κατηγορούμενος 2, τα 21,41 γρ. που βρέθηκαν να είναι ακόμη στην κατοχή του, έχουμε διαφορά 28,59 γρ. που πρέπει να είναι η ποσότητα που πώλησε, την οποία, πολλαπλασιάζοντας με το 80, βρίσκουμε ότι ο κατηγορούμενος 2, από την εν λόγω παράνομη δραστηριότητα του, πρέπει να απέκτησε €2.287,
4. Έπεται από τα προαναφερόμενα ότι, ο κατηγορούμενος 2, από ολόκληρη την πιο πάνω αναφερόμενη παράνομη δραστηριότητα του, πρέπει να εισέπραξε €5.949,
5. Συνεπώς, σε ότι αφορά την κατηγορία αρ. 21, με την οποία, τα προαναφερόμενα μας ευρήματα για τα επίδικα γεγονότα, σχετίζονται, η καταδίκη του κατηγορουμένου 2 στο ποινικό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, έχει αποδειχθεί στον βαθμό που το πιο πάνω εύρημα μας για είσπραξη μόνο του ποσού των €5.949,84 δικαιολογεί. Ως εκ τούτου, η καταδίκη του κατηγορουμένου 2 στην κατηγορία αρ. 21, στο βαθμό που αυτή ως ανωτέρω αποδείχθηκε, καταληκτικά, λαμβάνει χώρα, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για μεταβολή της, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 85

(1)του Κεφ. 155. Συναφώς, με βάση την πιο πάνω αποδεκτή μαρτυρία, βρίσκουμε ότι, το πιο πάνω ποσό των €575 που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου 2, αποτελεί μέρος του προαναφερόμενου ποσού των €5.949,84 που συνολικά απέκτησε από παράνομες δραστηριότητες, ήτοι, την εμπορία ελεγχόμενων φαρμάκων Α και Β. Δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α και την Έκθεση Εξέτασης του Γενικού Χημείου του Κράτους, Τεκμήριο 20, στις δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, Τεκμήριο 6, εντοπίστηκαν, εκτός από ίχνη κανναβινοειδών και κοκαΐνης και ίχνη μεθαμφεταμίνης, καθώς επίσης ότι, ο κατηγορούμενος 2 ισχυρίστηκε ότι είναι χρήστης μόνο κάνναβης, αυτό είναι το μοναδικό συμπέρασμα στο οποίο, υπό τις περιστάσεις, μπορούμε να καταλήξουμε με βεβαιότητα. Στη βάση των προαναφερόμενων διαπιστώσεων μας για τα επίδικα γεγονότα, σε ότι αφορά την κατηγορία αρ. 34, η καταδίκη του κατηγορουμένου 2 στο ποινικό αδίκημα της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο, έχει αποδειχθεί στον βαθμό που το πιο πάνω εύρημα μας, για προμήθεια από εκείνον, κατά την περίοδο μεταξύ 01/06/2023 και 10/08/2023, σε άγνωστα για την Κατηγορούσα Αρχή πρόσωπα, συνολικά, 28,59 γρ. κοκαΐνης, δικαιολογεί. Τοιουτοτρόπως, η καταδίκη του κατηγορουμένου 2 στην κατηγορία αρ. 34, στο βαθμό που αυτή, ως ανωτέρω, αποδείχθηκε, καταληκτικά, λαμβάνει χώρα, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για μεταβολή της, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 85

(1)του Κεφ.

1. Από τα πιο πάνω ευρήματα μας, βρίσκουμε περαιτέρω ότι έχουν αποδειχθεί και οι κατηγορίες αρ. 14, 15, 16, 17, 18, 19 και 20 που αφορούν το ποινικό αδίκημα της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, αφής στιγμής, ο κατηγορούμενος 2 επιδιδόταν στην εμπορία κάνναβης, ως προ ειπώθηκε, συστηματικά και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, από την 01/01/2023 έως και την σύλληψη του από την Αστυνομία, την 10/08/2023, ήτοι, 28 γρ. κάθε τρείς εβδομάδες. Επανερχόμενοι στο θέμα της γνώσης του κατηγορουμένου 2, αναφορικά με το ότι, στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3 περιεχόταν ελεγχόμενο φάρμακο, αποτελεί εύρημα μας ότι, ολόκληρη η προαναφερόμενη μαρτυρία, συνεκτικά αποτιμωμένη, καταδεικνύει τέτοια γνώση του. Σχετικά με αυτό, δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α και την Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, Τεκμήριο 20, από την βούρτσα της οδοντόβουρτσας, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 4, που περιεχόταν στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, κύριος δότης του οποίου είναι ο πρώην κατηγορούμενος
2. Καθώς επίσης ότι, με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.4, ο πρώην κατηγορούμενος 3, κατά την σύλληψη του από την Αστυνομία στις 10/08/2023, φορούσε το εσώρουχο, Τεκμήριο 11, μάρκας «Uomo», όπως ήταν και τα δύο αντρικά εσώρουχα, Τεκμήριο 4, που εντοπίστηκαν μέσα στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο
3. Τα γεγονότα αυτά ωστόσο, στην βάση του συνόλου της υπόλοιπης μαρτυρίας, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, δεν δημιουργούν αμφιβολία περί της γνώσης του κατηγορουμένου 2, ότι στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, την ύπαρξη του οποίου παραδέχθηκε στον Μ.Κ.2 ότι γνώριζε, περιέχονταν τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο 2 ή σε κάθε περίπτωση, ελεγχόμενο φάρμακο. Όπως αναφέρθηκε από Εφετείο της επαρχίας Αλμπέρτα του Καναδά, στην υπόθεση R v. Dipnarine, 2014 ABCA 328 (CanLII): «Circumstantial evidence does not have to totally exclude other conceivable inferences. If the trier of fact infers guilt because the alternatives do not raise a doubt in his or her mind, the verdict is not thereby rendered unreasonable, ipso jure. It is still fundamentally for the trier of fact to decide if any proposed alternative way of looking at the case is reasonable enough to raise a doubt in the mind[s] of that trier. [Τ]he logic of the circumstantial evidence analysis is that if a trier of fact considers a postulated alternative interpretation of the circumstances taken as a whole to be unreasonable or irrational, the trier of fact is not bound to give effect to that alternative just because it is impossible to exclude it entirely. The law does not require such proof to absolute certainty.». Σημειώνεται συναφώς, σχετικά με τα ανωτέρω, ότι, στην προαναφερόμενη βούρτσα της οδοντόβουρτσας, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 4, που περιεχόταν στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, η μικρή ποσότητα γενετικού υλικού που απομονώθηκε, είναι μικτή και ότι ο πρώην κατηγορούμενος 3 βρέθηκε ότι είναι κύριος δότης του. Και περαιτέρω ότι, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, Τεκμήριο Α και την Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, Τεκμήριο 20, από το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, εξωτερικά, και πάλι απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα γενετικού υλικού, το οποίο ήταν επίσης μικτό. Συνεπώς, δεν αποκλείεται το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3 να σχετιζόταν και με το οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, εκτός του πρώην κατηγορουμένου 3 ή και ότι, ο κατηγορούμενος 2, είχε επαφή με το περιεχόμενο του. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Αριστείδου ν. Δημοκρατία,

(2011)2 Α.Α.Δ. 32: «Η ύπαρξη δακτυλικών αποτυπωμάτων ή γενετικού υλικού ενός κατηγορουμένου είναι δυνατό να οδηγήσει και πλειστάκις οδηγεί σε θετικό εύρημα, όμως, η απουσία τέτοιων αποτυπωμάτων ή γενετικού υλικού δεν οδηγεί στο αρνητικό συμπέρασμα που εισηγείται ο συνήγορος υπεράσπισης, δηλαδή ότι ο εφεσείων δεν άγγιξε ή δεν είχε οποιαδήποτε επαφή με τεκμήρια. Το κατά πόσο ο εφεσείων ήλθε ή όχι σε επαφή με τα τεκμήρια, κρίνεται πάντα βέβαια με βάση το σύνολο της ενώπιον του δικαστηρίου σχετικής μαρτυρίας, μέρος της οποίας αποτελεί τόσο το γεγονός ύπαρξης όσο και το γεγονός απουσίας δακτυλικών αποτυπωμάτων ή γενετικού υλικού επί των τεκμηρίων.». Από την υπόλοιπη μαρτυρία, επισημαίνουμε, σε ότι αφορά την προαναφερόμενη κατάληξη μας, το αποδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 ομολόγησε στον Μ.Κ.2 πως το νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε τα 2,34 γρ. κάνναβης, φωτογραφίες 10 - 13, Τεκμήριο 2, το οποίο εντοπίστηκε πάνω στο κομοδίνο στο υπνοδωμάτιο του, ακριβώς δίπλα από το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, ήταν δικό του και άρα είχε τοποθετηθεί εκεί από τον ίδιο. Καθώς επίσης, επαναλαμβάνουμε ότι, ο κατηγορούμενος 2, βάσει της παραδοχής του προς τον Μ.Κ.2, γνώριζε ότι το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο του, στο συγκεκριμένο σημείο όπου και εντοπίστηκε από την Αστυνομία. Και περαιτέρω ότι, τις ποσότητες κοκαΐνης τις οποίες στο άμεσο παρελθόν είχε προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, ως προαναφέρθηκε, τις προμηθευόταν από τον πρώην κατηγορούμενο

1. Πρόσφατα, στην υπόθεση Καμπισιο ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 83/2023, 13/06/2024, το Εφετείο, με αναφορά και στην απόφαση του Εφετείου του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση R v. Skye Case, [2015] EWCA Crim 2080, σε ότι αφορά το θέμα της από κοινού κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου, διαχώρισε την περίπτωση που αφορούσε η προαναφερόμενη υπόθεση Hiscock ν. Δημοκρατία, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 183/2015, κ. α., 19/10/2017, όπου ο εντοπισμός του ελεγχόμενου φαρμάκου γίνεται σε συζυγική κατοικία και οι κατηγορούμενοι είναι το ανδρόγυνο, από την περίπτωση κατηγορουμένων σε σχέση με ελεγχόμενο φάρμακο που εντοπίζεται σε οικία στην οποία συγκατοικούν, ένας εκ των οποίων είναι ο ενοικιαστής της με δικαίωμα αποκλειστικής κατοχής των χώρων της. Μεταξύ άλλων, ετέθη ως αρχή δικαίου ότι, ένας κατηγορούμενος κατέχει κάποιο πράγμα, όταν έχει γνώση της παρουσίας του και κάποια δυνατότητα ελέγχου του και επιπρόσθετα, γνωρίζει, ή «οι περιστάσεις είναι τέτοιες ώστε να είχε την ευκαιρία, είτε την εκμεταλλεύτηκε, είτε όχι, κατά γενικό τρόπο, να μάθει ή να ανακαλύψει την φύση του». Στην εν λόγω υπόθεση, αποφασίστηκε ότι, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επέτρεψε στον συγκάτοικο του να έχει ελεγχόμενο φάρμακο στο διαμέρισμα του οποίου ήταν ο μοναδικός ενοικιαστής, ήταν ικανό για την στοιχειοθέτηση της κατοχής του και από τον ίδιο. Η γνώση του για την ύπαρξη του ελεγχόμενου φαρμάκου στο διαμέρισμα, αποφάσισε το Εφετείο, αποδεικνυόταν στη βάση της προαναφερόμενης αρχής δικαίου, την οποία υιοθέτησε από την απόφαση του Εφετείου του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση R v. Skye Case, [2015] EWCA Crim 2080 ανωτέρω και «περιπλέον», από τα στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας που καταγράφει στην απόφαση του, από τα οποία, συμπερασματικά, πρόκυπτε τόσον η γνώση, όσο και η ενεργός συμμετοχή του στη συσκευασία των ναρκωτικών. Στην προκείμενη περίπτωση, ακόμη και αν υποτεθεί, ως ήταν ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου 2 προς τον Μ.Κ.2, τον οποίο δεν έχουμε αποδεχθεί για τους προαναφερόμενους λόγους, ότι το τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, πράγματι ανήκε στον πρώην κατηγορούμενο 3, ο οποίος το είχε τοποθετήσει στο συγκεκριμένο σημείο στο υπνοδωμάτιο του, υπό τις περιστάσεις, κρίνουμε ότι είχε την ευκαιρία, ακόμη και αν δεν της αδράχτηκε, αφού το είδε τοποθετημένο εκεί από το πρωί της 10ης/08/2023 όταν ξύπνησε, να μάθει ή να ανακαλύψει για το περιεχόμενο του και άρα, από την στιγμή που εν γνώσει του επέτρεψε αυτό να παραμείνει στο υπνοδωμάτιο του, σε κάθε περίπτωση, θα είχε από κοινού κατοχή του ελεγχόμενου φαρμάκου που περιεχόταν σε αυτό, με τον πρώην κατηγορούμενο
2. Ο πρώην κατηγορούμενος 3, σημειώνεται, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου 2 προς τον Μ.Κ.2, ήταν τις τελευταίες τρείς ημέρες επισκέπτης στην οικία του και διανυκτέρευε εκεί, και ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε, από τις μεταξύ τους δοσοληψίες, για την ενασχόληση του με ελεγχόμενα φάρμακα και δη, με κοκαΐνη. Όπως και στην προαναφερόμενη υπόθεση R v. Dipnarine, 2014 ABCA 328 (CanLII) αναφέρθηκε από το Εφετείο της επαρχίας Αλμπέρτα του Καναδά, τα γεγονότα της οποίας εντάσσονται στην ίδια θεματική με την παρούσα υπόθεση, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι, τα 584,6 γρ. κοκαΐνης, που ήταν μέσα στο ροζ νάιλον διαφανές σακούλι, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο 2, τοποθετημένα στο τσαντάκι ώμου, Τεκμήριο 3, ήταν αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του πρώην κατηγορουμένου 3 και ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σε θέση, σε ότι την αφορούσε, να ασκήσει, εφόσον βρίσκονταν στο υπνοδωμάτιο του οποίου είχε το δικαίωμα αποκλειστικού ελέγχου, κατευθυντήριο ή περιοριστικό έλεγχο και ότι δεν είχε κανένα μέτρο ελέγχου επί αυτής. Ούτε και ότι δεν γνώριζε για αυτήν. Η αξία της, με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.2, ήταν περί τις €30.000 - €40.000 και συνεπώς, ακόμη και αν ο πρώην κατηγορούμενος 3 ήταν κάτοχος της κατά την έννοια του Νόμου 29/1977, η εμπιστοσύνη που φαίνεται να επιδείχθηκε από εκείνον με την εναπόθεση της στο συγκεκριμένο σημείο στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου 2, πέραν όλων των υπόλοιπων στοιχείων περιστατικής μαρτυρίας στα οποία αναφερθήκαμε πιο πάνω, αλλά και σε συνδυασμό με αυτά, υποστηρίζει λογικά το συμπέρασμα, ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε για αυτήν και άρα ότι ήταν υπό τον έλεγχο του, ή ότι είχε επίσης συμμετοχή. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε στην υπόθεση R v. Dipnarine, 2014 ABCA 328 (CanLII): «Whoever was actually working at the table and chair in the basement to prepare packages from $12,000 worth of cocaine was plainly quite confident that the other co-tenant was not going to interfere. That demonstrable level of trust as to such valuable drugs supports a common-sense inference about co-participation. The inference to the contrary proposed by the appellant is, as this Court observed in Nguyen, speculation.». Επαναλαμβάνουμε ότι, αν και ήταν στα δικαιώματα του κατηγορουμένου 2 να μην καταθέσει ως μάρτυρας κατά την ακρόαση της υπόθεσης και να μην παρουσιάσει άλλη μαρτυρία προς υπεράσπιση του, αυτή του η επιλογή, είχε ως αποτέλεσμα, να μην υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, οποιαδήποτε μαρτυρία, από την οποία θα μπορούσε να δημιουργηθεί αμφιβολία, σε ότι αφορά τα προαναφερόμενα ευρήματα μας, στα οποία καταλήγουμε με βεβαιότητα. Σε συνέχεια των πιο πάνω και καταληκτικά, σε ότι αφορά, τόσο τα εν λόγω 584,6 γρ. κοκαΐνης, που ήταν μέσα στο ροζ νάιλον διαφανές σακούλι, φωτογραφίες 4 - 9, Τεκμήριο 2, όσο και τα προαναφερόμενα 21,41 γρ. κοκαΐνης, που ήταν διαχωρισμένη μέσα σε 29 νάιλον σακούλια, διαχωρισμένα σε δύο σακούλες ζίπερ, φωτογραφίες 20 - 31, Τεκμήριο 2, αναφέρουμε ότι, εφόσον, ως έχει προαναφερθεί, έχει αποδειχθεί η κατοχή τους από τον κατηγορούμενο 2, και η συνολική τους ποσότητα υπερβαίνει τα 10 γρ., επιπλέον της πιο πάνω περιστατικής μαρτυρίας που παραθέσαμε, η πρόθεση του κατηγορουμένου 2 για την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο, εν πάση περιπτώσει, τεκμαίρεται με βάση το προαναφερόμενο Άρθρο 30Α του Νόμου 29/1977, χωρίς, από την αποδεκτή μαρτυρία, αυτό το τεκμήριο να έχει ανατραπεί. VIIΙ. Κατάληξη Στη βάση όλων όσων έχουμε προαναφέρει, καταληκτικά, κρίνουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει το κατηγορητήριο του κατηγορουμένου 2 στον απαιτούμενο βαθμό, με την επιφύλαξη που αφορά την απόδειξη της κατηγορίας αρ. 21 στο βαθμό που αφορά το ποσό των €5.949,84 και όχι αυτό των €7.200 και της κατηγορίας αρ. 34 στο βαθμό που αφορά 28,59 γρ. κοκαΐνης και όχι 50 γρ. κοκαΐνης, και ως εκ τούτου, κρίνουμε τον κατηγορούμενο 2 ένοχο και τον καταδικάζουμε, για την διάπραξη των ποινικών αδικημάτων των κατηγοριών αρ. 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 και
3. Υπογραφή: ____________________ Χρ. Ι. Χριστοδούλου, Π. Ε. Δ. Υπογραφή: ____________________ Μ. Γ. Λοΐζου, Α. Ε. Δ. Υπογραφή: ____________________ Ε. Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο