ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΑΝΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης:5768/24, 23/12/2024

(4)συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν ποσότητα κάνναβης. Το πιο πάνω χάρτινο πακέτο φέρει αριθμό αποστολής (tracking number) 5689312193 με στοιχεία αποστολέα «ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, [ ] 74 [ ], Τ.Κ. [ ], τηλέφωνο [ ]» και στοιχεία παραλήπτη «AGGELA IOANOU, ΔΡΟΜΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ 124 ΝΟ11, Τ.Κ.[ ], [ ], τηλέφωνο [ ]», με δηλωμένο περιεχόμενο ρούχα. Σύμφωνα με την ενημέρωση από τις ελληνικές αρχές το πιο πάνω ταχυδρομικό πακέτο παραδόθηκε στις 12/02/2024 στο αναφερόμενο υποστατικό της ACS Courier από άγνωστο άνδρα προκειμένου να αποσταλεί στην Κύπρο. Οι ελληνικές αρχές ζήτησαν να τους κοινοποιηθεί τυχόν πρόθεση για διενέργεια ελεγχόμενης παράδοσης των ναρκωτικών από την Ελλάδα στην Κύπρο. Μετά την πιο πάνω ενημέρωση και αφού εξασφαλίστηκε η σχετική έγκριση για ελεγχόμενη παράδοση, κοινοποιήθηκε στις ελληνικές αρχές η πρόθεση για παραλαβή του συγκεκριμένου πακέτου με σκοπό την ελεγχόμενη παράδοση του στην Κύπρο. Στις 14/02/2024, οι Αστ.2368 Χ. Γρηγορίου και Α/Αστ.1810 Α. Νικόλα, της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, μετέβηκαν με την πτήση Α3 911 της αεροπορικής εταιρείας AEGEAN, στο Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα, με σκοπό να παραλάβουν το πιο πάνω πακέτο και να το μεταφέρουν στην Κύπρο. Την ίδια μέρα οι πιο πάνω αστυφύλακες μετέβησαν στα γραφεία της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, στην Αθήνα όπου ο Α/Α.267085 Δημήτριος Μακρής τους υπέδειξε ένα χαρτοκιβώτιο πάνω στο οποίο υπήρχε κολλημένη μια ετικέτα της εταιρείας ACS COURIER με αριθμό αποστολής 5689312193 και εντός του οποίου υπήρχαν νάιλον περιτυλίγματα, μια μαύρη φούτερ ζακέτα και ένα μαύρο παντελόνι καθώς και μια άσπρη πλαστική σακούλα, η οποία ήταν σφραγισμένη με τεμάχιο χαρτονιού με σφραγίδα του Γενικού Χημείου του Κράτους της Ελληνικής Δημοκρατίας και μια μεταλλική σφραγίδα με αριθμό

1. Οι αστυφύλακες της Υ.ΚΑ.Ν. ενημερώθηκαν ότι εντός του χαρτοκιβωτίου υπήρχαν τέσσερις ξεχωριστές νάιλον διαφανείς συσκευασίες με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης. Εξωτερικά του χαρτοκιβωτίου υπήρχαν τρεις ξεχωριστοί σφραγισμένοι πλαστικοί φάκελοι με Α/Α F0602793, F0602794 και F0602795, για τους οποίους οι αστυφύλακες της Υ.ΚΑ.Ν. ενημερώθηκαν ότι περιείχαν μικρή ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, που παραλήφθηκε ως δείγμα. Την ίδια μέρα και ώρα 15:00 στα γραφεία της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, ο Α/Α Δημήτριος Μακρής, στην παρουσία του Ανθ/μου Χρήστου Νικάκη, παρέδωσε στα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν., έναντι σχετικού πρακτικού παράδοσης - παραλαβής, τα τεκμήρια. Στην συνέχεια τα πιο πάνω τεκμήρια τοποθετήθηκαν σε δυο ξεχωριστές πλαστικές άσπρες σακούλες, οι οποίες δέθηκαν με κομμάτια από καφέ σχοινί και οι οποίες σφραγίστηκαν με κερί για προστασία των τεκμηρίων. Την ίδια ημέρα τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. μετέβησαν μαζί με όλα τα πιο πάνω τεκμήρια στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος με σκοπό να ταξιδέψουν πίσω στην Κύπρο. Στην παρουσία των μελών της Υ.ΚΑ.Ν. τα τεκμήρια τοποθετήθηκαν με ασφάλεια στον χώρο αποσκευών του αεροπλάνου με αριθμό πτήσης Α3 914 της εταιρείας AEGEAN, με το οποίο επέστρεψαν στο αεροδρόμιο Γλαύκος Κληρίδης στη Λάρνακα, αφού προηγουμένως ενημερώθηκε ο πιλότος της πτήσης. Στη συνέχεια τα ναρκωτικά αντικαταστάθηκαν με ομοιώματα και στις 15/02/2024 και περί ώρα 09:05 o υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 παρέλαβε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] από τα γραφεία της ACS Στροβόλου καθότι θα ενεργούσε με σκοπό να παραδώσει το χάρτινο κιβώτιο με τα ομοιώματα ναρκωτικών. Την ίδια μέρα και ώρα 10:00 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 παρέλαβε το προαναφερόμενο κιβώτιο με τα ομοιώματα των ναρκωτικών. Η ώρα 10:22 ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 τηλεφώνησε από το τηλέφωνο της εταιρείας ACS στον αριθμό παραλήπτη που αναγραφόταν στο κιβώτιο δηλαδή στον αριθμό [ ] αλλά ήταν κλειστό. Το ίδιο έπραξε και η ώρα 10:24, 12:28 και 12:30 αλλά και πάλι το εν λόγω κινητό ήταν κλειστό. Την ίδια μέρα και περί ώρα 15:25, ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 μετέβηκε με το όχημα της εταιρείας ACS στον 124ο Δρόμο αρ. οικίας 11, Πάνω Πολεμίδια με σκοπό να παραδώσει κατ' οίκον το πακέτο με τα ομοιώματα ναρκωτικών. Στην εν λόγω οικία δεν υπήρξε ανταπόκριση από κάποιο και έτσι ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 τηλεφώνησε εκ νέου στον αριθμό τηλεφώνου που αναγραφόταν στο πακέτο αλλά και πάλι έπαιζε κλειστό. Ακολούθως η ώρα 15:27, ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 τοποθέτησε ειδοποίηση της ACS με barcode με αριθμό 313856583 στο γραμματοκιβώτιο της οικίας και αναχώρησε από την περιοχή. Στη συνέχεια και περί ώρα 19:00 ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 μετέβηκε στα γραφεία της ACS Στροβόλου όπου παρέδωσε το πιο πάνω αυτοκίνητο της εταιρείας ενώ το κιβώτιο με τα ομοιώματα ναρκωτικών το μετέφερε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου για φύλαξή του. Στις 16/02/2024 έγινε επικοινωνία από υπάλληλο της εταιρείας ACS Courier με τον δηλωμένο παραλήπτη του πιο πάνω πακέτου όπου ο τελευταίος εξέφρασε την πρόθεση να παραλάβει το πακέτο από το υποκατάστημα της εταιρείας ACS στην περιοχή Τσιρείου. Σχετικά ενημερώθηκε ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017, ο οποίος την ίδια μέρα μετέβηκε στο πιο πάνω κατάστημα με το αναφερόμενο κιβώτιο με τα ομοιώματα ναρκωτικών, ενώ το κατάστημα εξωτερικά τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση από μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Κατά την άφιξη του υπό κάλυψη Αστυνομικού 017 στο πιο πάνω κατάστημα και ώρα 10:55 η υπεύθυνη του καταστήματος σκάναρε το πακέτο στην παρουσία του και ταυτόχρονα έστειλε μήνυμα στον αριθμό τηλεφώνου του παραλήπτη. Για τον λόγο ότι το μήνυμα δεν παραλήφθηκε, η υπεύθυνη του υποκαταστήματος πήρε τηλέφωνο στον δηλωμένο αριθμό παραλήπτη όπου απάντησε ένας άνδρας, ο οποίος ανάφερε ότι ονομάζεται Ανδρέας και θα περάσει να το παραλάβει από το εν λόγω κατάστημα της ACS. Την ίδια μέρα και περί ώρα 12:50 μετέβηκε στο πιο πάνω κατάστημα, ο διανομέας - οδηγός της ACS, ήτοι ο κατηγορούμενος 1, με το αυτοκίνητο της εταιρείας με αριθμούς εγγραφής [ ] και ζήτησε να παραλάβει το κιβώτιο με σκοπό να το μεταφέρει στον παραλήπτη. Σε ερώτηση της υπεύθυνης του υποκαταστήματος από ποιον έλαβε τέτοιες οδηγίες, ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι την προηγούμενη μέρα 15/02/2024 παρέδωσε άλλο κιβώτιο στη συγκεκριμένη διεύθυνση και του ζητήθηκε από την κοπέλα - παραλήπτρια να της μεταφέρει και το σημερινό κιβώτιο που βρισκόταν στο υποκατάστημα της ACS. Ο κατηγορούμενος 1 είχε σημειωμένο τον αριθμό του κιβωτίου στο σημειωματάριο του κινητού του τηλεφώνου. Η ώρα 13:00 ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 παρέδωσε το κιβώτιο με τα ομοιώματα στον κατηγορούμενο 1 και αφού το παρέλαβε, εξήλθε του υποκαταστήματος και ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 αφού τον ακολούθησε τον ανέκοψε. Αμέσως ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 για την ιδιότητα του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εν ηξέρω τίποτε» και επανέλαβε τα όσα ανάφερε προηγουμένως στην υπεύθυνη του υποκαταστήματος. Τότε ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 τον πληροφόρησε προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα ως ύποπτου προσώπου, χωρίς όμως ο κατηγορούμενος 1 να θέλει να τα ασκήσει τη δεδομένη στιγμή. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος 1 εξέφρασε στον υπό κάλυψη Αστυνομικό 017 την επιθυμία να συνεργαστεί με σκοπό να παραδοθεί το κιβώτιο στον τελικό παραλήπτη και αφού ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «να πάμε μαζί να πάρουμε το πακέτο». Στη συνέχεια και περί ώρα 13:02 ο υπό κάλυψη Αστυνομικός 017 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι θα τον συνοδεύσει ως συνοδηγός στο όχημα της εταιρείας, το οποίο οδηγεί για να μεταβούν μαζί με σκοπό να παραδώσουν το κιβώτιο στην τελική παραλήπτρια στην οδό 124ο Δρόμο αρ. οικίας 11, Πάνω Πολεμίδια, που σύμφωνα με ισχυρισμό του κατηγορουμένου 1 εκεί παρέδωσε και στις 15/02/2024 το απόγευμα ακόμα ένα κιβώτιο. Σχετικά ενημερώθηκαν και τα άλλα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. και το πιο πάνω όχημα τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Την ίδια μέρα, 16/02/2024 και ώρα 20:55, μετά από οδηγίες του Λοχ.3158 Ν. Χριστοφή και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορουμένου 1 λήφθηκαν από αυτόν δυο παρειακά επιχρίσματα καθώς και δακτυλικά και παλαμικά αποτυπώματα. Μεταξύ των ωρών 22:00-01:05, στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1, αφού προηγουμένως του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο. Ανακρινόμενος γραπτώς ο κατηγορούμενος 1 περιέγραψε τη φύση της εργασίας του στην εταιρεία ACS Courier, αλλά στις ουσιώδεις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν σχετικά με την παρούσα υπόθεση απάντησε με την φράση «Ό,τι έχω να πω θα το πω αύριο στο Δικαστήριο». Στις 29/02/2024 λήφθηκε η έκθεση του Γενικού Χημείου της Δημοκρατίας στην οποία αναφέρεται ότι από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν πρόκειται για ποσότητα κάνναβης συνολικού βάρους 3 κιλών και 988,69 γραμμαρίων. Στο πλαίσιο της παρούσας, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 ζήτησε και η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής συγκατατέθηκε, όπως ληφθούν υπόψη οι υποθέσεις με αριθμό 9385/23 και 7366/23 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην υπόθεση με αριθμό 9385/23 ο κατηγορούμενος 1 δήλωσε παραδοχή σε κατηγορίες κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, ήτοι φυτού κάνναβης βάρους 0,2543 γραμμαρίων και καπνίσματος φυτού κάνναβης ενώ στην υπόθεση με αριθμό 7366/23 ο κατηγορούμενος 1 δήλωσε παραδοχή σε κατηγορίες κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, ήτοι φυτού κάνναβης βάρους 24,14 γραμμαρίων και καπνίσματος φυτού κάνναβης. Τα γεγονότα των πιο πάνω υποθέσεων έχουν ως ακολούθως: Γεγονότα Υπόθεσης αρ. 7366/23 Στις 05/02/2022 και περί ώρα 22:50 ενώ οι Αστ.762 Β. Σμίλας και Αστ.2586 κατευθύνονταν με δυτική κατεύθυνση στη Λεωφόρο Μακαρίου, παρά τα φώτα τροχαίας στη συμβολή της οδού Λεοντίου με τη Λεωφόρο, αντιλήφθηκαν ότι ο οδηγός του οχήματος υπ' αρ. [ ] οδηγούσε δεξιά και αριστερά στον δρόμο και δημιουργήθηκαν υποψίες στους αστυνομικούς ότι μπορεί να τελούσε υπό την επήρεια αλκοόλ. Αμέσως έγινε σήμα στον κατηγορούμενο 1 να σταματήσει χρησιμοποιώντας τον φάρο του οχήματος και καλώντας μέσω του μεγαφώνου. Ο κατηγορούμενος 1 δεν συμμορφώθηκε με τις οδηγίες και ανέπτυξε ταχύτητα συνεχίζοντας την πορεία του επί της Λεωφ. Μακαρίου όπου προκάλεσε τροχαίο ατύχημα και ακινητοποιήθηκε. Αμέσως ο κατηγορούμενος 1 τράπηκε σε φυγή και ο Αστ.762 άρχισε να τον καταδιώκει και χωρίς να χάσει οπτική επαφή είδε τον κατηγορούμενο 1 να ρίχνει κοντά στο πεζοδρόμιο ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη. Ακολούθως σε απόσταση 5 μέτρων από το σημείο κατάφερε και ακινητοποίησε τον κατηγορούμενο 1 και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «εφοήθηκα». Ο Αστ.762 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι εντός του σακουλιού υπήρχε ποσότητα κάνναβης, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «ένεν δικό μου». Πληροφορήθηκε δε προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα τα οποία δεν ήθελε να ασκήσει. Έπειτα στις 06/02/2022 ο Αστ.3437 Α. Αριστοτέλους της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με τη στερεότυπη φράση «δεν απαντώ χωρίς τον δικηγόρο μου». Αργότερα την ίδια ημέρα λήφθηκε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 στην οποία παραδέχθηκε ότι η ανευρεθείσα ποσότητα είναι δική του και την είχε για δική του χρήση. Από την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, η ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης ανέρχεται σε 24,14 γραμμάρια. Στις 30/04/2022 ο Αστ.3437 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 1 για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «παραδέχομαι» Γεγονότα υπόθεσης αρ. 9385/23 Στις 22/01/2021 οι ΣΥΠ Λοχ. Μόδεστος Κωνσταντίνου και ΣΥΠ επιλοχίας Χρήστος Χριστοδούλου της Εθνικής Φρουράς, στα πλαίσιο προληπτικού ελέγχου, ανέκοψαν στο στρατόπεδο «Ε. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ - 4ΟΝ ΚΕΠ» στο Τρόοδος τον στρατιώτη κατηγορούμενο
2. Κατά τον έλεγχο ο κατηγορούμενος 1 παρέδωσε στον Κωνσταντίνου ένα νάιλον σακουλάκι που περιείχε κάνναβη. Στη συνέχεια παραδόθηκε στα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν., όπου κατόπιν ζύγισης διαπιστώθηκε ότι η ανευρεθείσα ποσότητα ανέρχεται σε 0,2543 γρ., την οποία ο κατηγορούμενος 1 υπέγραψε. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 1 έδωσε θεληματική κατάθεση όπου παραδέχτηκε ότι εκτός από την κατοχή της ανευρεθείσας ποσότητας, είχε κάνει χρήση κάνναβης προ 5 ημερών. Έπειτα κατηγορήθηκε γραπτώς για τα αδικήματα που διέπραξε και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «παραδέχομαι». Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1, στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, αναφέρθηκε στο λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του, στην άμεση παραδοχή και απολογία του στο Δικαστήριο, στη μεταμέλεια του, καθώς και στη συνεργασία του με την Αστυνομία. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε τα επίδικα αδικήματα καθώς και στον ρόλο που είχε κατά τη διάπραξη τους. Σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1, ο κ. Τσολακίδης υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρθηκε περαιτέρω στο νεαρό της ηλικίας του. Επίσης, ο συνήγορος αναφέρθηκε στις προσπάθειες που ο κατηγορούμενος 1 έκανε στις Κεντρικές Φυλακές για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά και στο ότι κατά τον εγκλεισμό του δεν υπέπεσε σε οποιοδήποτε πειθαρχικό παράπτωμα (για τα πιο πάνω κατέθεσε τα Τεκμήρια Α και Β). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα, τα οποία παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος 1, είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται κατ' αρχάς από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο, που είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264 και Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248). Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ προνοείται ποινή φυλάκισης 8 ετών, ενώ για το αδίκημα της κατοχής τέτοιου ελεγχομένου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται ποινή δια βίου φυλάκισης. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240 λέχθηκε ότι η χρήση ναρκωτικών έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η χρήση των εν λόγω ουσιών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως «κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας» εφόσον τα ναρκωτικά αποτελούν κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού και ιδιαίτερα της νεολαίας μας. Ως δε επισημάνθηκε στην Κλεομένης v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350, στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας ενώ είναι λυπηρή, οδυνηρή και τραγική η διαπίστωση πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα (βλ. και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπανικόλα, Ποιν. Έφεση Αρ. 214/2021, ημερ. 19/01/2024). Τα τελευταία χρόνια διακινούνται στη χώρα μας μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι υπερβολικό. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί για την πρόληψη και την καταστολή του παγκόσμιου αυτού φαινομένου, φαίνεται το πρόβλημα να έχει διογκωθεί και να έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Τα πιο πάνω όπως και η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων έχουν βέβαια επισημανθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης τους και επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε και από το νέο Εφετείο (βλ. Μαυρόλουκα κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 74/2021 (Σχετ. Ποιν. Εφ. Αρ. 95/2021), ημερ. 31/10/2023 και Καμπίσιο κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 89-91/2023, ημερ. 13/06/2024). Η έξαρση στη χρήση των ναρκωτικών αλλά και οι δυσμενείς συνέπειες τους, ιδιαίτερα στη νεολαία μας, καθιστούν την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της ποινής (βλ. Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 807 και Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/03/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110). Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται στο ύψος τους, αποτελεί λοιπόν το κύριο γνώρισμα τους (βλ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 557). Τόσο ο περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος 29/77 όσο και η σχετική νομολογία προβαίνουν σε διαφοροποίηση ως προς τη μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Έτσι στην Beyki ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 60, λέχθηκε ότι θεμελιωμένη είναι η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίο σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Η προαναφερόμενη διάκριση φαίνεται και στην Παγιαβλάς (ανωτέρω), όπου αναφέρθηκε ότι στην περίπτωση των εμπόρων η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη εφόσον αυτοί αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου, Ποιν. Έφεση Αρ. 71/2022, ημερ. 01/12/2022, μετά την επισήμανση ότι η κατάρα των ναρκωτικών έχει για τα καλά ριζώσει στον τόπο μας με ολέθριες συνέπειες όχι μόνο για τους παραβάτες, δυστυχώς νεαρούς, ακόμα και ανηλίκους αλλά και για την ίδια την κοινωνία, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε ακόμα μια φορά την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών, ιδίως εκεί όπου η κατοχή των ναρκωτικών συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας ή με πρόθεση προμήθειας αυτών σε τρίτα πρόσωπα. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (βλ. Γεωργίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις ΑΡ. 105, 118 και 119/2019, ημερ. 25/06/2021 και Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 127 και 130/2019, ημερ. 10/03/2021). Στο πλαίσιο επιμέτρησης της ποινής λαμβάνουμε υπόψη και την πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2016)2 Α.Α.Δ. 854, Μιχαήλ (ανωτέρω) και Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Στην προκειμένη δέον όπως λεχθεί ότι τα επίδικα αδικήματα παρουσιάζουν έξαρση, γεγονός για το οποίο έχουμε γνώση όχι μόνο μέσω της νομολογίας αλλά και από τον μεγάλο αριθμό των υποθέσεων που αφορούν τέτοια και καταχωρούνται ενώπιον μας αλλά και στα λοιπά πρωτόδικα Δικαστήρια. Σε σχέση δε με το ύψος των ποινών έχουμε υπόψη μας ότι δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως προηγούμενων αποφάσεων. Η αναφορά σε προηγούμενη νομολογία ενδεικτική μόνο σημασία μπορεί να έχει διότι ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων. Οι προηγούμενες σχετικές αποφάσεις και προφανώς αναφερόμαστε σε αποφάσεις Ανώτερων Δικαστηρίων, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για τα συγκεκριμένα αδικήματα και δεν έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου, αφού η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε κατηγορούμενο είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη. Εκείνο στο οποίο οι προηγούμενες τέτοιες αποφάσεις βοηθούν είναι η παροχή κατευθυντήριων γραμμών ως προς τα όσα ένα Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη υπέρ ή εναντίον ενός κατηγορουμένου, ενώ τα Δικαστήρια έχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια να κρίνουν, χωρίς προδεσμεύσεις, τη συγκεκριμένη υπόθεση που τίθεται ενώπιον τους, επιβάλλοντας εκείνη την ποινή που θεωρούν εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Σαμπή ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100). Να πούμε βέβαια ότι, προς διαπίστωση του μέτρου τιμωρίας και των παραμέτρων που λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο επιμέτρησης της ποινής σε σχέση με αδικήματα όπως τα επίδικα, έχουμε μελετήσει και έχουμε υπόψη μας τη σχετική νομολογία των Ανώτερων Δικαστηρίων. Δεν μας διαφεύγει δε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391). Κάθε υπόθεση κρίνεται λοιπόν με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της και ανάλογα με αυτά διαβαθμίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται στην επιβληθείσα ποινή. Στην προκειμένη, η σοβαρότητα της ποινικά κολάσιμης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου 1 έγκειται στο γεγονός ότι είχε στην κατοχή του, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μια σημαντική ποσότητα ναρκωτικών ουσιών, ήτοι 3 κιλά και 988,69 γραμμάρια κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Από την άλλη, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια σημαντική ποσότητα, δεν μας διαφεύγει το είδος του εν λόγω ναρκωτικού, το οποίο δεν εμπίπτει στα σκληρά ναρκωτικά. Σε σχέση δε με τον ρόλο του κατηγορουμένου 1 στη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας δέον όπως αναφερθούν τα εξής: Ο κατηγορούμενος 1, ως προκύπτει από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας, κατόπιν παρότρυνσης τρίτου, αποδέχθηκε να παραλάβει και να μεταφέρει σε συγκεκριμένο σημείο που του είχε ζητηθεί προηγουμένως (παρόλο που στο πακέτο αναγραφόταν άλλη διεύθυνση παράδοσης) την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών. Ως προς τη θέση του κ. Τσολακίδη, στην αγόρευση του, ότι ο κατηγορούμενος 1 αποδέχθηκε να πράξει τούτο λόγω επιπολαιότητας και χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, δέον όπως λεχθεί ότι κανένα στοιχείο δεν έχει τεθεί ενώπιον μας που να καταδεικνύει ότι η «επιπολαιότητα και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο» του κατηγορουμένου 1 διαδραμάτισαν κάποιον ρόλο, μεγάλο ή μικρό, στην απόφαση του να διαπράξει τα σοβαρά επίδικα αδικήματα. Άλλωστε ο ίδιος ο συνήγορος Υπεράσπισης, στο πλαίσιο της εισήγησης του ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου 1 είναι υποδεέστερος από αυτόν του ιθύνοντα νου, ανέφερε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει αντιληφθεί ότι με τη συμπεριφορά του εξυπηρέτησε τον «ιδιοκτήτη» των ναρκωτικών στην εκπλήρωση των παράνομων σκοπών του τελευταίου, κάτι που δείχνει πλήρη αντίληψη της σοβαρότητας των αδικημάτων αλλά και του ρόλου αυτού στη διάπραξη τους και κάθε άλλο παρά επιπολαιότητα. Η εισήγηση δε του κ. Τσολακίδη ότι ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε τα αδικήματα παρασυρόμενος από τρίτα πρόσωπα - στο πλαίσιο επίκλησης του άρθρου 30

(4)(β)(ii) του Νόμου 29/1977, ως καθιστώντα τα αδικήματα ολιγότερο σοβαρά - δεν βρίσκει έρεισμα στα γεγονότα εφόσον δεν έχουν τεθεί, πέραν αυτής της γενικής αναφοράς, οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι οποιοδήποτε πρόσωπο ασκούσε ή μπορούσε να ασκήσει επιρροή στον κατηγορούμενο 1 για να διαπράξει τα σοβαρά επίδικα αδικήματα. Δεν παραγνωρίζουμε βέβαια ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν θα αναμειγνυόταν στην πώληση των ναρκωτικών και ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους στην παρούσα υπόθεση. Παρά ταύτα, το γεγονός ότι, κατόπιν παρότρυνσης τρίτου προσώπου, αποδέχθηκε να παραλάβει και να μεταφέρει μια τέτοια σημαντική ποσότητα ναρκωτικών σε συγκεκριμένο σημείο, έστω και εάν δεν γνώριζε την ακριβή ποσότητα αυτών, καταδεικνύει ότι ο ρόλος του δεν ήταν επουσιώδης και περιφερειακός, αλλά βασικός και αναγκαίος στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, αφού χωρίς αυτόν ως ενδιάμεσο δεν θα ήταν εφικτή η περαιτέρω διακίνηση και διάδοση τους στη συνέχεια στην κοινωνία (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Δεν μας διαφεύγει επίσης ότι, ως έχει αναγνωρισθεί νομολογιακά, πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους απ' ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές. Η ίδια όμως νομολογία παράλληλα επισημαίνει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ο λόγος διακίνησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι, ως λέχθηκε, είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος, είτε για άλλο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και η μόλυνση της κοινωνίας. Τα πιο πάνω λέχθηκαν στην Xhaferi ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 207/2021, ημερ. 16/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, από την οποία παραθέτουμε και το ακόλουθο απόσπασμα: «Εκείνο το οποίο, ωστόσο, παραμένει ως γεγονός στην παρούσα περίπτωση είναι ότι ο Εφεσείων αναμφίβολα κατέστη συνεργός κάποιου ή κάποιων οργανωμένων εμπόρων ναρκωτικών. Με τις ενέργειες του προσέφερε σημαντική εκδούλευση και συνδρομή στον τελικό προμηθευτή και έμπορο ναρκωτικών, όποιος και αν ήταν αυτός. Η κατάληξη της ενέργειας του αυτής δεν μπορούσε να ήταν άλλη εκτός από τη συνδρομή στη διακίνηση και διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Οφείλουμε δε καθηκόντως να παρατηρήσουμε και τα ακόλουθα: Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του. Στην παρούσα περίπτωση λοιπόν αυτό ακριβώς έπραξε ο Εφεσείων. Έχοντας υπό τη φύλαξη του τα ναρκωτικά σε αποθήκη της οποίας αυτός κρατούσε το κλειδί, ορθά κρίθηκε από το Κακουργιοδικείο ότι έδιδε καθοριστικής σημασίας κάλυψη στον πραγματικό ιδιοκτήτη των ναρκωτικών μέχρι τέλους, αφού δεν τον κατονόμασε. Ορθώς, επομένως, το Κακουργιοδικείο σημείωσε ότι ο Εφεσείων διαπράττοντας τα αδικήματα είχε κύρια συνδρομή στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, δίδοντας ξεκάθαρα σημαντικό «χέρι βοήθειας» προφανώς σε εμπόρους τους οποίους επέλεξε να μην αποκαλύψει». Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνουμε υπόψη τα γεγονότα των άλλων δύο υποθέσεων που τέθηκαν ενώπιον μας. Ως προς τούτο δεν μας διαφεύγει ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194 και Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598). Μέσα από προσεκτική μελέτη των εν λόγω υποθέσεων, προκύπτει ότι η παραβατική συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 άρχισε από το 2021 και συγκεκριμένα με κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, ήτοι κάνναβης. Ενώ δε τότε κατείχε μια πολύ μικρή ποσότητα κάνναβης (0,2543 γραμμάρια), ακολούθως, ένα χρόνο αργότερα συνελήφθη να κατέχει μια πολύ μεγαλύτερη ποσότητα κάνναβης (24,14 γραμμάρια). Δύο δε χρόνια αργότερα διέπραξε τα αδικήματα της παρούσας, τα οποία αναμφίβολα είναι πολύ πιο σοβαρά, λόγω της ποσότητας που αυτός κατείχε, ήτοι σχεδόν 4 κιλά κάνναβης. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 1 επέδειξε μια παραβατική συμπεριφορά, κλιμακούμενη κάθε φορά προς το σοβαρότερο, στοιχείο που λαμβάνουμε υπόψη, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε ότι τα γεγονότα των δύο υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη δεν αφορούν κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, όπως στην παρούσα, παρά μόνο απλή κατοχή (σημαντικά χαμηλότερης ποσότητας από αυτήν της παρούσας) και χρήση κάνναβης, ήτοι αδικήματα λιγότερο σοβαρά. Στο σημείο αυτό δέον όπως λεχθεί ότι δεν μας διαφεύγει ότι τα Δικαστήρια, στο πλαίσιο εξατομίκευσης μιας ποινής, δεν βασίζονται μόνο στη σοβαρότητα ενός αδικήματος και στην προβλεπόμενη ποινή, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές και λοιπές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Σε καμία περίπτωση δεν μειώνεται λοιπόν η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 245 αυτό ισχύει ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Παράλληλα διατηρούμε κατά νου και δεν μας διαφεύγει, ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του Νόμου ή να αναιρεί τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής, που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Antoniades v. Police

(1986)2 C.L.R. 21 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Προς όφελος του κατηγορουμένου 1, πέραν των όσων σχετικών λέχθηκαν ανωτέρω, λαμβάνουμε υπόψη και τα λοιπά που τέθηκαν ενώπιον μας. Κατ' αρχάς, λαμβάνουμε ιδιαίτερα υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 1, στοιχείο που του δίδει το δικαίωμα να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου (βλ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 525 και Αριστοδήμου ν. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017 ημερ. 21/09/2017), ECLI:CY:AD:2017:D

1. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι και το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου
2. Στο σύγγραμμα G. Piki, Sentencing in Cyprus (2nd ed.) σελ. 88-90, τονίζεται το πόσο ευαίσθητο έργο αποτελεί το καθήκον επιβολής ποινής σε νεαρά άτομα για τα οποία έμφαση πρέπει να δίδεται στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία. Για αυτά υπερισχύει η αρχή της υποβοήθησης τους να αναμορφωθούν, αφού ακριβώς η πιθανότητα αναμόρφωσης στους νέους είναι ισχυρότερη από τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα (βλ. επίσης Ioannou v. Police

(1986)2 C.L.R. 149). Το στοιχείο της αποτροπής στην περίπτωση νεαρών ατόμων θα πρέπει να μετριάζεται από το συμφέρον της κοινωνίας στην αναμόρφωση τους (βλ. Savvides v. Republic

(1988)2 C.L.R. 51, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελευθερίου, Ποιν. Έφεση Αρ. 46/23, ημερ. 16/07/2024 και Α.Β. ν. Γενικού Εισαγγελέα, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 142/2023 και 166/2023, ημερ. 29/11/2024). Από την άλλη το νεαρό της ηλικίας ενός κατηγορουμένου δεν αποτελεί πάντοτε παράγοντα που επηρεάζει από μόνος του την ποινή. Συνεκτιμάται και αυτός με όλους τους άλλους σχετικούς παράγοντες (βλ. Φανάρας κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Εδώ να λεχθεί και τούτο. Σε υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικά, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι, ναι μεν το νεαρό της ηλικίας ενός παραβάτη δεν πρέπει να παραγνωρίζεται, αλλά ειδικά σε αυτό τον τομέα οι νεαροί θα πρέπει να αναπτύξουν ιδιαίτερες αντιστάσεις, σκεπτόμενοι ότι τα ναρκωτικά προορίζονται κυρίως για συνομήλικους τους, στην εξαθλίωση των οποίων συμβάλλουν με την εμπλοκή στη διακίνηση τους (βλ. Marius v. Δημοκρατίας

(2015)2 A.A.Δ. 397). Στην προκειμένη, έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, λαμβάνουμε δεόντως υπόψη το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου 1, ο οποίος είναι 22 ετών. Η ηλικία του κατηγορουμένου 1, σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)(β)(i) του Νόμου 29/77, είναι ένας από τους παράγοντες που καθιστούν τα αδικήματα που διέπραξε λιγότερο σοβαρά. Το πιο πάνω λαμβάνεται φυσικά υπόψη χωρίς να μας διαφεύγει η σοβαρότητα της όλης κολάσιμης συμπεριφοράς του, ως την έχουμε περιγράψει ανωτέρω. Περαιτέρω, προς όφελος του κατηγορουμένου 1 λαμβάνουμε υπόψη την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο και την απολογία και μεταμέλεια του, ως αυτή εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου του. Ως προς τούτο να λεχθεί ότι πέραν του ότι με τη στάση του αυτή εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), έχουμε πάντα υπόψη μας τη βασική αρχή ότι η παραδοχή ενοχής θα πρέπει να ανταμοίβεται με έκπτωση στην ποινή καθότι πέραν του ότι αποτελεί ένδειξη της ειλικρινούς μεταμέλειας του κατηγορουμένου, προάγει και τους σκοπούς της Δικαιοσύνης και ωφελεί την κοινωνία γενικότερα (βλ. G. Piki, Sentencing in Cyprus, (2nd ed.) σελ. 65-66). Άλλο στοιχείο που λαμβάνουμε υπόψη, που καταδεικνύει τη μεταμέλεια του κατηγορουμένου 1, είναι η συνεργασία του με την Αστυνομία, συνεργασία που επέδειξε κατά τον χρόνο μετά την ανακοπή του, όταν μετά από κάποιο χρονικό σημείο (αρχικά ανέφερε στον υπό κάλυψη αστυνομικό «Εν ηξέρω τίποτε» και επανέλαβε τα όσα ανέφερε προηγουμένως στην υπεύθυνη του υποκαταστήματος), εξέφρασε την επιθυμία να συνεργαστεί με τον υπό κάλυψη Αστυνομικό 017 και δη να μεταβεί μαζί του ώστε να παραδοθεί το κιβώτιο στον τελικό παραλήπτη του (βλ. Mbakoub v. Δημοκρατίας

(2015)2Α Α.Α.Δ. 119 και Πισσάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 229/2016, ημερ. 14/03/2018). Στο σημείο όμως αυτό δέον όπως επισημάνουμε ότι από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας, δεν προκύπτει κατά πόσο έγινε τελικά κατορθωτή ή όχι η παράδοση των ναρκωτικών (ομοιωμάτων) στον τελικό παραλήπτη και κατά πόσο έγινε εφικτή η σύλληψη αυτού, ώστε να αξιολογηθεί το αποτέλεσμα της συνεργασίας του κατηγορουμένου 1 και να ληφθεί υπόψη ανάλογα στο πλαίσιο επιμέτρησης της ποινής. Εδώ να λεχθεί και το εξής. Δεν μας διαφεύγει ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών, ως έχει νομολογηθεί, η παραδοχή δεν πρέπει να υπερτιμάται εφόσον τέτοιας φύσεως παράνομη συμπεριφορά δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παραβατικής συμπεριφοράς. Περαιτέρω, δεν μας διαφεύγει ούτε ότι σύμφωνα με τη νομολογία, με δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος 1 κατελήφθη ουσιαστικά επ' αυτοφώρω να κατέχει τα ναρκωτικά, η παραδοχή του ως προς τούτο είναι μειωμένης αξίας (βλ. Κατσαπάου ν. Δημοκρατία

(2012)2 Α.Α.Δ. 318). Από την άλλη όμως, δεν παραγνωρίζουμε ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της, ακόμα και σε τέτοιες περιπτώσεις, ως απτό στοιχείο της μεταμέλειας του (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2015)2 A.A.Δ. 424). Επιπρόσθετα, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και λοιπές συνθήκες του κατηγορουμένου 1, ως αυτές φαίνονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και στα όσα συμπληρωματικά ανέφερε ο κ. Τσολακίδης και ιδιαίτερα ότι: · Είναι ηλικίας 22 ετών. · Είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. · Όταν ήταν 6 ετών περίπου, οι γονείς του χώρισαν με αποτέλεσμα ο πατέρας του να εγκαταλείψει την οικογενειακή στέγη και τη φύλαξη του ιδίου και των δύο αδερφών του ανέλαβε η μητέρα του. Η μητέρα του προχώρησε σε δεύτερο γάμο και απέκτησε ένα παιδί 10 ετών. · Η επικοινωνία με τον πατέρα του, τόσο συνεπεία του χωρισμού των γονέων του, όσο και συνεπεία του επαγγέλματος του (καπετάνιος), ήταν πολύ αραιή και ο κατηγορούμενος 1 μεγάλωσε χωρίς πατρική φιγούρα και είδωλο. · Σήμερα δεν διατηρεί στενές σχέσεις με τον πατέρα του. · Κατά τη μαθητική του ηλικία βίωνε την απομόνωση και τον εμπαιγμό από τους συνομήλικους του, γεγονός που επηρέασε τις σχολικές του επιδόσεις και εν τέλει το μορφωτικό του επίπεδο, αφού παρέμεινε τρεις φορές στάσιμος στην πρώτη τάξη γυμνασίου και ακολούθως αφού είχε μετεγγραφεί σε άλλο γυμνάσιο, κατάφερε να την ολοκληρώσει. Ακολούθως στη δευτέρα τάξη γυμνασίου ενεγράφη στο πρόγραμμα προπαρασκευαστικής μαθητείας Λεμεσού. Εν συνεχεία φοίτησε στην Γ΄ Τεχνική σχολή στο σύστημα μαθητείας ξενοδοχειακά - μαγειρική. · Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας εντάχθηκε σε νυκτερινή σχολή στον Kλάδο μηχανικών αυτοκινήτων. Παρά τις προσπάθειες της μητέρας του δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το σχολείο και κατά τον χρόνο σύλληψης του ήταν μαθητής του νυκτερινού σχολείου στο δεύτερο έτος. · Εργαζόταν σε διάφορους τομείς πριν ακόμα ενταχθεί στην Εθνική Φρουρά και συγκεκριμένα εργάστηκε σε κατάστημα με εξαρτήματα, αποθήκη, καφέ και η τελευταία του εργασία πριν τη σύλληψη του ήταν κούριερ για περίοδο 6 - 7 μηνών. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη ότι πριν την κράτηση του στο πλαίσιο της παρούσας, από την ηλικία των 15 ετών ο κατηγορούμενος 1 ήταν χρήστης ναρκωτικών και ότι από το χρονικό σημείο που τέθηκε υπό κράτηση έχει επιτύχει την προσωρινή αποχή του από τις ναρκωτικές ουσίες για περίοδο εννέα μηνών περίπου ενώ σύμφωνα με το Τεκμήριο Α, από τις 14/10/2024 έχει ενταχθεί στην ομαδική εντατική θεραπευτική επέμβαση του προγράμματος απεξάρτησης «ΔΑΝΑΗ» που προσφέρεται εντός των φυλακών, με απώτερο σκοπό την απεξάρτηση του (βλ. Γιαννακάκης ν. Αστυνομίας

(2016)2Α Α.Α.Δ. 364). Εδώ να επισημάνουμε ότι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 υπήρξε χρήστης ναρκωτικών δεν προκύπτει, από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, να συνδέεται με τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Στο σημείο αυτό να υπομνήσουμε ότι σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες ενός παραβάτη, σε αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας και τη συναφή αντιμετώπιση των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν για αυτήν και ιδίως για νέους ανθρώπους, από την κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών (βλ. Μιχαήλ (ανωτέρω), Abe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 A.A.Δ. 211 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου

(2016)2Α Α.Α.Δ. 423). Προς όφελος του κατηγορουμένου 1 λαμβάνουμε υπόψη και το γεγονός ότι, κατά την παραμονή του στις φυλακές, επιδεικνύει καλή διαγωγή, ευγένεια και άψογη συνεργασία με το προσωπικό αλλά και με τους συγκρατούμενους του και ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο Β δεν υπέπεσε σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα (βλ. Κιλινκαρίδης v. Δημοκρατίας

(2015)2Α Α.Α.Δ. 277). Αφού εξετάσαμε και λάβαμε λοιπόν υπόψη όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, περιλαμβανομένων των μετριαστικών παραγόντων που εκθέσαμε ανωτέρω αλλά και την ανάγκη για αποτροπή, που επιβάλλουν η φύση και η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων και κατόπιν συνυπολογισμού αυτών και στάθμισης όλων των σχετικών παραγόντων, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή στην παρούσα είναι αναπόφευκτα αυτή της φυλάκισης. Ως εκ των άνω επιβάλλεται στον κατηγορούμενο 1, στην κατηγορία 6, ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην κατηγορία 5 δεν επιβάλλεται ποινή διότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας 6, στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34) Η περίοδος έκτισης της μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο κατηγορούμενος 1 τελεί σε προφυλάκιση για την παρούσα δηλαδή από τις 16/02/2024. Τα τεκμήρια της παρούσας να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας ενώ τα τεκμήρια των υποθέσεων με αριθμό 9385/23 και 7366/23, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ήτοι τα ναρκωτικά και τα παρειακά επιχρίσματα να καταστραφούν. (Υπ.) ................. Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .................... Α. Φυλακτού, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................. Α. Τζ. Σολομωνίδου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο