Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. ZAKARIA AL LIDDAWI, Αρ. Υπόθεσης: 10959/2024, 20/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10959/2024 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον ZAKARIA AL LIDDAWI Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 20.9.2024 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ελ. Γιακουμεττή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χρ. Κ. Φελλάς Κατηγορούμενος: Παρών ΠΟΙΝΗ Όταν καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης περιελάμβανε 4 κατηγορίες στη συνέχεια όμως προστέθηκε ακόμα μία. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τις κατηγορίες 1 και 5 ενώ η ποινική δίωξη στις υπόλοιπες αναστάλθηκε. Η 1η κατηγορία αφορά το αδίκημα της κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα και η 5η το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 22.3.2024 στη Λεωφ. Μακαρίου στη Λάρνακα αποδέχθηκε περιουσία, ήτοι 1 ποδήλατο μάρκας CAPRIOLO χρώματος μαύρου, τύπου MOUNTAIN BIKE S/N CL14010197 καλών γνωρίζων ότι αυτό ήταν κλοπιμαία περιουσία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία είχε στην κατοχή του μια τσάντα ώμου η οποία περιείχε hands free, μια κάρτα της Τράπεζας Κύπρου, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung A12, ένα κινητό τηλέφωνο I Phone, ένα κλειδί οχήματος, μια δέσμη κλειδιών και ένα κλειδί κλειδαριάς, για τα οποία υπάρχει εύλογος υπόνοια ότι είναι κλοπιμαία. Ο κατηγορούμενος αιτήθηκε και η κατηγορούσα αρχή συγκατατέθηκε όπως για σκοπούς επιβολής ποινής ληφθεί υπόψη στην παρούσα υπόθεση και η υπόθεση 13992/2023 του Ε.Δ. Λάρνακας στην οποία ο παρών κατηγορούμενος είναι ο κατηγορούμενος
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας στην ως άνω υπόθεση η οποία αφορά το αδίκημα της κλεπταποδοχής και την οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε, ο τελευταίος στις 4.12.2023 και ώρα 10:15 στην οδό Λουκή Ακρίτα στη Λάρνακα αποδέχθηκε περιουσία, ήτοι (α) κινητό τηλέφωνο μάρκας I Phone αξίας €400,00 και (β) μια δέσμη τούρκικα χαρτονομίσματα καλώς γνωρίζων ότι αυτά ήταν κλοπιμαία περιουσία. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 15.7.2024 όταν καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση. Τα γεγονότα της υπόθεσης ως εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο έχουν ως ακολούθως: στις 12.
- 2024 καταγγέλθηκε από τουρίστες στην παραλία των Φοινικούδων ότι κλάπηκε μια τσάντα η οποία περιείχε τα αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας. Την ίδια μέρα εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος να κινείται πεζός στη Λάρνακα και εντοπίστηκε στην κατοχή του η περιουσία που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας. Επίσης ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε στις 22.3.2024 να οδηγά το ποδήλατο που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, το οποίο διαπιστώθηκε αργότερα ότι επρόκειτο για κλοπιμαία περιουσία προσώπου από τη Λάρνακα. Ως γεγονότα στην 3η κατηγορία της υπόθεσης 13992/2023 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: στις 4.12.2023 πρόσωπο κατάγγειλε ότι μετέβηκε με το αυτοκίνητό του σε υποστατικό στη Λάρνακα το οποίο στάθμευσε απέναντι από κάποιο συνεργείο και όταν βγήκε από το συνεργείο διαπίστωσε ότι η πόρτα του οδηγού ήταν ανοικτή καθώς επίσης ότι είχαν κλαπεί όλα όσα αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας. Τα κλοπιμαία που αναφέρονται στην 3η κατηγορία εντοπίστηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου αργότερα την ίδια μέρα. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής ο δικηγόρος του κατηγορούμενου παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις του. Σε αυτό καταγράφονται οι μετριαστικοί παράγοντες όπως το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο καθώς επίσης και η έμπρακτη μεταμέλειά του όπως αυτή προκύπτει από την παραδοχή του. Καταγράφεται ακόμα ότι ο κατηγορούμενος αναγνωρίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία παραδέχθηκε καθώς επίσης και η εισήγηση, σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει αρμόζουσα να επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς την αναστολή της άμεσης εκτέλεσής της λόγω των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου. Μελέτησα με προσοχή και έχω λάβει υπόψη μου όλα όσα οι δικηγόροι των διαδίκων ανέφεραν. Το Δικαστήριο κατά τη διαδικασία επιλογής του είδους της ποινής που θα επιβάλει σε μια συγκεκριμένη υπόθεση λαμβάνει υπόψη του τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή, τις συνθήκες διάπραξής τους καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Επιπλέον λαμβάνει υπόψη πως σε αδικήματα στα οποία παρατηρείται αυξητική τάση διάπραξής τους η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει επίσης υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Οι παλαιότερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν στην επιβολή ποινών παρέχουν ένδειξη του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής πλην όμως δεν έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου επειδή η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των προσωπικών συνθηκών του εκάστοτε παραβάτη (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1, Γεωργίου κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 61/2020, ημερομηνίας 14.7.2022, ECLI:CY:AD:2022:B304 και ANDREI ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 164 και 165/2022, ημερομηνίας 23.1.2023). Από τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος το αδίκημα της κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα είναι το σοβαρότερο αφού τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 5 χρόνων ενώ το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας είναι ήσσονος σοβαρότητας και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στα πλαίσια προσδιορισμού του είδους της κατάλληλης ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη για καθένα από αυτά μέγιστη ποινή και από τη σχετική νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι η έκνομη συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν αποτελούσε ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά αντιθέτως εκδηλώθηκε σε 2 διαφορετικές περιπτώσεις που απέχουν μεταξύ τους 3 μήνες. Από την άλλη λαμβάνω υπόψη μου ως μετριαστικό παράγοντα την παραδοχή του κατηγορούμενου η οποία φανερώνει τη μεταμέλειά του και η οποία αποτελεί ένα σημαντικό μετριαστικό παράγοντα. Στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 λέχθηκε ότι «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή». Ως ένα ακόμα μετριαστικό παράγοντα λαμβάνω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενο και το νεαρό της ηλικίας του αφού πρόκειται για άτομο ηλικίας 19 ετών με καταγωγή από τον Λίβανο. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων και ιδίως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος σε χρονικό διάστημα 3 μηνών διέπραξε 2 φορές το αδίκημα της κλεπταποδοχής της 1ης κατηγορίας το οποίο είναι πολύ σοβαρό αφού ως προανέφερα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 5 ετών κρίνω ότι αυτά δεν αφήνουν άλλη επιλογή στο Δικαστήριο εκτός από την επιβολή ποινής φυλάκισης. Στην υπόθεση Ψωμά ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 40, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ως έκδηλα υπερβολική ποινή φυλάκισης δώδεκα μηνών η οποία είχε επιβληθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο σε οικογενειάρχη πατέρα τριών ανηλίκων τέκνων ηλικίας 35 ετών με λευκό ποινικό μητρώο, την οποία και μείωσε σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Η ως άνω υπόθεση αφορούσε 890 κιλά κλοπιμαίου χαλκού τα οποία ο εφεσείων και ο συγκατηγορούμενός του είχαν στην κατοχή τους. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω ως αρμόζουσες ποινές τις οποίες και επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες: · Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών · Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν μεταξύ τους. Έχοντας επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης κάτω των 3 ετών προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω το θέμα της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Το θέμα της αναστολής ποινής φυλάκισης ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186(Ι)/2003 καθώς επίσης και οι αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Επιβληθείσα ποινή φυλάκισης είναι δυνατό να ανασταλεί εφόσον αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης ή και από τα προσωπικά περιστατικά ενός κατηγορούμενου. Σχετικά με το ζήτημα της αναστολής ποινής φυλάκισης στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930 λέχθηκε ότι «κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Απέργη ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 64/2023, ημερ. 22.6.2023 έγινε αναφορά στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 9/2021, ημερ. 29.7.2021 στην οποία εξηγήθηκε ότι ποινή φυλάκισης, ακόμα και εκεί όπου θα μπορούσε να θεωρηθεί και αυστηρή λόγω του ύψους της, μπορεί να απωλέσει το στοιχείο της αποτροπής εφόσον ανασταλεί, ακόμα και να καταστεί ανεπαρκής για την τιμωρία του καταδικασθέντα. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186(Ι)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161) και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη μου το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και ιδίως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το σοβαρό αδίκημα της κλεπταποδοχής σε 2 διαφορετικές περιπτώσεις οι οποίες απέχουν χρονικά μεταξύ τους 3 μήνες κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν δικαιολογείται όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Κρίνω περαιτέρω πως αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν θα αντικατόπτριζε τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ούτε θα εξυπηρετούσε την παράμετρο της αποτροπής. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο να εκτελεστεί άμεσα. Ο χρόνος φυλάκισης μειώνεται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση ήτοι από τις 15.7.2024. (Υπ.) .................................. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο